Τώρα είναι Αργά…

Η Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Άργους – Μυκηνών, οι εκδόσεις «Εκ Προοιμίου» και η Maasai Mara Art Gallery, σας προσκαλούν στην παρουσίαση του μυθιστορήματος της Λίνας Φυτίλη «Τώρα είναι Αργά».

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με εξαιρετική πλοκή που εκτυλίσσεται σε μια πανσιόν στη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών. Η συγγραφέας βγάζει στην επιφάνεια, μέσα από τους διαλόγους και τη δράση των πρωταγωνιστών κρυμμένα μυστικά που η έξοδός τους στο φως της μέρας θα απειλήσει τις εύθραυστες ισορροπίες των ανθρωπίνων σχέσεων.

Η παρουσίαση του μυθιστορήματος θα γίνει στο Κωνσταντοπούλειο Μέγαρο στο Άργος την Τετάρτη 30 Μαΐου 2012 στις 7 το βράδυ. Το βιβλίο θα παρουσιάσουν ο Γεώργιος Κόνδης, Κοινωνιολόγος, η Καλλιόπη Καλποδήμου, φιλόλογος και η συγγραφέας. Την παρουσίαση θα συντονίζει ο Γιάννης Στάικος.

Η Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Άργους – Μυκηνών το Σάββατο 26 Μαΐου και ώρα 7.30 το βράδυ παρουσιάζει την έκθεση φωτογραφίας του Αργείου καλλιτέχνη φωτογράφου Ηλία Πολυχρονόπουλου με θέμα:

« Γραφές του Φωτός- Τημένιο NATURA»

στην αίθουσα ΙΩ στους Στρατώνες Καποδίστρια στο Άργος.

Διάρκεια έκθεσης: 26 Μαΐου – 2 Ιουνίου. Ώρες: 19:00 – 21:00. 

Γραφές του Φωτός…

Ο Καθηγητής Γερμανικής Φιλολογίας και Ποιητής Φώτης Μότσης στο σημείωμά του για τον Ηλία Πολυχρονόπουλο και την δουλειά του γράφει:

Κάθε που βρίσκομαι αντιμέτωπος με κάποιο από τα τεχνήματα του Ηλία, αναρωτιέμαι πόσοι χρωστήρες, πόσες παλέτες, πόσα χρώματα δύναται, επιτέλους, να χωρεί ο φακός του!

Πόση αυθάδεια, να θέλεις μ’ ένα κλικ να χαλιναγωγήσεις τον αφηνιασμό της φύσης, με μια σταγόνα να δημιουργείς κατεβασιά, ν’ αρμολογείς πλευρά από τον ταπεινό πηλό και να φυσάς πνοή στο άψυχο, στο ασάλευτο.

Το γήρας και η κατάντια, η μοναξιά και η μοναχικότητα, η αλαζονεία της νιότης, η γένεση και ο χαμός, το πείσμα και η φθορά, είναι τινά των περασμάτων όπου στήνει την ενέδρα του ο καλλιτέχνης στον χρόνο: τον καταλαμβάνει εξ’ απήνης, τον τάμει κι αποσπά τα φυλλοκάρδια της στιγμής για να τα αναρτήσει στον πίνακα του εσαεί παρόντος.

Ο Πολυχρονόπουλος ακροβατεί επιδεικτικά, συχνά προκλητικά, από καθρέφτη σε καθρέφτη των εγχρώμων τε και ασπρόμαυρων ονείρων μας, μας απευθύνει λόγο δηκτικό και κάλεσμα ταράσσον την ανεμελιά μας, τη βολή και τη βουλή μας.

Ζωγραφίζει με τη γροθιά και με το χάδι, αναστατώνει, αντιστρέφει, αναποδογυρίζει, αναδεικνύει και καθαίρει.

Μιλώ για τις προθέσεις του. Για τις κινήσεις του.

Τα έργα του λαλούνε από μόνα τους: σε όσους δύνανται ν’ ακούσουν.

Το νου μας!

¨ Ζω γράφοντας στο χώμα, μεγαλώνω εγγεγραμμένη σε μια γη που βρίθει ιχνών …ιχνηλάτης γίνομαι κι ακολουθώ την προ-ιστορία¨

Ανάγνωση της πόλης ως υπερβατικό κείμενο…

[...] Επιδίωξή μου εξ’ αρχής είναι μια υποκειμενική ανάλυση των ιστορικών δυνάμεων που συνέθεσαν την πόλη ανά τους αιώνες, η μετατροπή θα λέγαμε της ιστορίας του Άργους σε αφήγηση της αστικότητάς του. Η προσπάθεια αυτή βασίζεται στο χαρακτήρα των αναχρονισμών του Genette (Οι χρονικές ασυμφωνίες και ακολουθίες ανάμεσα στην ιστορία και την αφήγηση καλούνται από τον Genette αναχρονισμοί και αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα τεχνάσματα της λογοτεχνικής αφήγησης) και δε σχετίζεται με μια ιστορική ανάλυση αλλά με το διαδοχικό εντοπισμό των δυναμικών εκείνων εντάσεων μέσα στο χρόνο που ανακατηύθυναν ή εξέτρεψαν την πορεία οργάνωσης, συνοχής και πλοκής του αστικού παράγοντα στο Άργος.

Καποδιστριακό σχέδιο της πόλεως του Άργους, από τον μηχανικό De Borroczun.

Ουσιαστικά η σημερινή πόλη και το υπόστρωμα αυτής – που αποτελείται από τις προηγούμενες “στιγμές” της – μελετάται ως ένα κείμενο επάλληλων γραφών. Σύμφωνα με το θεωρητικό πλαίσιο της υπερβατικής κειμενικότητας (transcendance textuelle) του Genette Girard, στην πόλη – “κείμενο” θα επιχειρήσουμε να διαβάσουμε το χωρικό της παλίμψηστο καθώς διατρέχει τον άξονα του χρόνου, κάνοντας όμως στάση σε δυνητικούς σταθμούς, υποκειμενικά καθορισμένους – με πλήρη επίγνωση της συνήθους μη άμεσης χρονικά επίδρασης των γεγονότων και των αστικών μεταβολών στον ιστό της πόλης. Τα γεγονότα έχουν συχνά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, επίσης αποτελέσματα διαρκούς εξέλιξης που πιθανόν να μην έχουμε την πλήρη έκβασή τους καθώς αυτά συναντούν διαρκώς νέα καθοριστικά γεγονότα.

Οι μαχαλάδες του οθωμανικού Άργους, κατά το Ζεγκίνη. Χαρακτηριστικοί οι διασταυρούμενοι οδικοί άξονες. Σημειώνονται με κόκκινο τα δύο κεντρικά τζαμιά του, τα οποία διακρίνονται εμβληματικά και στην γκραβούρα του Coronelli, στην οποία αποτυπώνονται και μικρότερα οξυκόρυφα κτίρια, πιθανότατα μικρότεροι ιεροί χώροι.

Στόχος του παρόντος εγχειρήματος είναι η ανίχνευση των γεννεσιουργών δυνάμεων της πρώτης εγκατάστασης στην περιοχή καθώς και των μετέπειτα μορφοποιητικών παραγόντων που υπήρξαν καθοριστικοί για την ανά περίοδο οργάνωσή της αλλά και για τη συνολική ανάπτυξή της. Παράλληλα μελετάται το πώς σχηματίζεται η συλλογική μνήμη στους πρώτους αστικούς σχηματισμούς και πώς αυτή αντιδρά ή αφομοιώνει τα στοιχεία των επόμενων περιόδων.

Αναγνωρίζονται καταρχήν οι δυνάμεις που οργανώνουν την κατοίκηση ανά – επιλεγμένη- περίοδο και η πηγή αυτών. Αναλύεται το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάσσονται οι δυνάμεις αυτές – της μυθολογίας, της θεοκρατίας, της κατάκτησης και του σχεδίου πόλης – και ο αντίκτυπος που δύνανται να έχουν πάνω στη συλλογική μνήμη και στο σώμα μιας πόλης.

Προσδιορίζεται βάσει των κειμενικών σχέσεων το πώς εγγράφονται πάνω στον ιστό του Άργους, αν διατηρούνται με την πάροδο του χρόνου και τέλος επιχειρείται μια μετάφραση αυτών στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον της πόλης.

«Είναι σημαντικό μελετώντας την πόλη να κατανοήσουμε πώς οι δυναμικές σχέσεις των ανθρωπίνων συγκεντρώσεων ποικίλουν συν τω χρόνω και πώς αυτές οι παραλλαγές ανακλούν τις αλλαγές στην αστική οργάνωση καθώς και στην οργάνωση της παραγωγής και την ολότητας της κοινωνίας ». 

Αυτό ακριβώς επιδιώκεται και από τη διεργασία ανάγνωσης του παλίμψηστου του Άργους. Η εκπαίδευσή μας ως αναγνώστες, στην ανίχνευση και τον εντοπισμό των κειμενικών (που παρουσιάζουν χαρακτηριστικά αντίστοιχα των κειμένων) θραυσμάτων της πόλης και η κατανόηση της ιδεολογικής τους σημασίας υπό το πρίσμα της συλλογικής μνήμης. Απώτερος σκοπός να καταστούμε ικανοί να διακρίνουμε τη σημασία ύπαρξης ή μη αυτών των παρελθόντων θυλάκων στο σήμερα αλλά και να τα ενσωματώνουμε στην παρούσα αστικότητα, όχι με ιστορική προσκόλληση αλλά έπειτα από επαναπροσδιορισμό των αρχών τους.

Αποθήκευση Έγγραφου: Ανάγνωση της πόλης ως υπερβατικό κείμενο-παλίμψηστο

Την Κυριακή, 27 Μαΐου, ο Σύλλογος Πολιτιστική Αργολική Πρόταση, έχει προγραμματίσει δύο εκδηλώσεις στο χώρο της θεατρικής του στέγης (Ατρέως 36^Α, Γεφύρια Άργους).

α) Στις 7.30 το βράδυ, Χορωδιακή συνάντηση των χορωδιών του Δήμου Ικαρίας και της Πολιτιστικής Πρότασης. Η εκδήλωση συνδιοργανώνεται με την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου (ΚΕΔΑΜ).  

Στιγμιότυπο από την θεατρική παράσταση

β) Θα ακολουθήσει θεατρική παράσταση με τη μεγάλη επιτυχία της θεατρικής ομάδας του Συλλόγου, το «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, στις 9.00.

Στην παράσταση, που πιθανότατα θα είναι και η τελευταία της περιόδου, έχουν προσκληθεί τα μέλη της χορωδίας του Δήμου Ικαρίας. Όσοι δεν πρόλαβαν να απολαύσουν την υπέροχη αυτή παράσταση, ας σπεύσουν.

Η παρούσα εργασία είναι μία συγγραφική προσπάθεια προσέγγισης της παιδαγωγικής ταυτότητας της Πολυτίμης Κουσκούρη, διδασκάλισσας του 19ου αιώνα, μέσα από το συγγραφικό της έργο. Πρόσφορη για τη βαθύτερη κατανόηση του έργου της παιδαγωγού θεωρήθηκε, η παράλληλη μελέτη γύρω από την εκπαίδευση του 19ου αιώνα μέχρι το 1855, στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος καθώς και των απόψεων των εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού – Ελληνικού Διαφωτισμού και του Νεοανθρωπισμού για το εν λόγω θέμα.

Όλα τα παραπάνω διερευνώνται στο πρώτο κεφάλαιο και λειτουργούν υποβοηθητικά στις ερμηνείες και στα συμπεράσματα της έρευνας, καθότι έχουμε να κάνουνε με μία περίοδο με ελάχιστες πρωτογενείς πηγές. Με τη διερεύνηση λοιπόν, του ιστορικοπολιτικού και φιλοσοφικού-παιδαγωγικού πλαισίου στο χώρο και το χρόνο δράσης της ερευνώμενης παιδαγωγού, γίνεται δυνατή η ερμηνεία και η ανάλυση των έργων της.

Το δεύτερο κεφάλαιο αποτελεί το ερευνητικό μέρος, στο οποίο παρουσιάζονται αναλυτικά η ζωή και το έργο της Πολυτίμης Κουσκούρη. Ειδικότερα, αναλύονται όσα από το συγγραφικό της έργο σχετίζονται με εκπαιδευτικά θέματα. Σ’ αυτό το κεφάλαιο ο αναγνώστης μπορεί να πληροφορηθεί τόσο για τις παιδαγωγικές και διδακτικές αρχές της διδασκάλισσας, όσο και για την Αλληλοδιδακτική Μέθοδο Διδασκαλίας. Η εργασία τελειώνει με τα συμπεράσματα και τον επίλογο στο τρίτο και τελευταίο μέρος.

Αποθήκευση Έγγραφου: Μπούμπουρα Μαρία, «Η Παιδαγωγός Πολυτίμη Κουσκούρη»

Νεοελληνικός Ηθικός και Πολιτικός Στοχασμός. Από τον διαφωτισμό στον ρομαντισμό

Ρωξάνη Δ. Αργυροπούλου – Εκδόσεις Βάνιας, 312 σελ., Θεσσαλονίκη, 2003.

Στην εποχή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και του Ρομαντισμού πραγματοποιείται η εδραίωση του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα. Τα κείμενα αυτής της περιόδου διαπνέονται από ηθικές και πολιτικές ιδέες, οι οποίες έφεραν το ελληνικό έθνος κοντά σε καίρια ζητήματα. Οι ιδεολογικές ιδιαιτερότητες της πορείας του ελληνισμού προς την ηθική και πολιτική του αυτογνωσία αναδύονται στα κεφάλαια του βιβλίου αυτού.

Νεοελληνικός Ηθικός και Πολιτικός Στοχασμός

Στον τόμο αυτόν έχουν συγκεντρωθεί μελετήματα και άρθρα της ομότιμης Διευθύντριας Eρευνών στο Ινστιτούτο Nεοελληνικών Eρευνών του Eθνικού Iδρύματος Eρευνών  Pωξάνης Δ. Aργυροπούλου, γραμμένα το καθένα χωριστά με ιδιαίτερη αφορμή αλλά τα οποία διέπονται πάντοτε από τις ίδιες ερευνητικές αρχές και από έναν ενιαίο προβληματισμό, τη συνειδητο­ποίηση μιας καινούργιας δυναμικής στη νεοελληνική κοι­νωνία του δεκάτου ενάτου αιώνα, η οποία της επέτρεψε να αποκτήσει έναν δικό της ηθικό και πολιτικό στοχασμό. Στις μελέτες αυτές διερευνάται η συγκρότηση του νεο­ελληνικού ηθικού και πολιτικού στοχασμού, από την αφύ­πνιση της ελληνικής εθνικής συνείδησης και τη δημιουρ­γία καινούργιας αντίληψης περί ηθικής ως την αποκρυσταλλωποίηση νέων πολιτικών και κοινωνικών επιδιώξεων στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.

Καλύπτονται δύο ιδιαίτερα κρίσιμοι περίοδοι της ιστο­ρίας της νεοελληνικής φιλοσοφίας, ο Διαφωτισμός και ο Ρομαντισμός, κατά τις οποίες ανοίγονται στους Έλληνες διανοουμένους νέοι πολιτισμικοί ορίζοντες γιατί, όχι μόνο εισήγαγαν στον ελληνικό χώρο καινούργιες ιδέες της ε­ποχής τους (φιλοσοφικές, πολιτικές, επιστημονικές), αλλά ως κληρονόμοι μιας μεγάλης ανθρωπιστικής παράδοσης, προσπάθησαν να τις εντάξουν στο ευρύτερο πλαίσιο της ελληνικής παιδείας.

Οι έννοιες της πολιτικής, του δημοκρατικού προτύπου, του κοινωνικού συμβολαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ευδαιμονίας, της ιστορικής προόδου και της κοινωνι­κής εξέλιξης υπήρξαν οι θεματικοί άξονες αυτής της αλλα­γής. Η ανανέωση αυτή της ελληνικής παιδείας ανιχνεύεται επίσης με τη συγκριτική διερεύνηση των αλληλένδετων επιδράσεων στον ελληνικό χώρο της Δυτικής Ευρώπης με την Αρχαιότητα το αποτέλεσμα δεν υπήρξε απλή εξάρτη­ση από τα ευρωπαϊκά πολιτισμικά ρεύματα, όπως θα το πε­ρίμενε ένας ανύποπτος μελετητής, αλλά παρατηρήθηκε ό­σμωση των καινούργιων ιδεών. Στο πλαίσιο αυτής της αναμόρφωσης, δόθηκε στη νεοελληνική σκέψη η δυνατότητα να συμμετέχει κυρίως στα νεότερα ηθικά και πολιτικά προβλήματα. (Από τον πρόλογο του βιβλίου)