Είναι άγνωστο πότε έγινε η χρήση κωδώνων στη χριστιανική λατρεία για πρώτη φορά. Κατά την περίοδο των διωγμών οι πιστοί καλούνταν είτε με ενημέρωση στην απόλυση της προηγούμενης σύναξης είτε με τους «Θεοδρόμους» ή «Λαοσυνάκτες», οι οποίοι, με κίνδυνο της ζωής τους ειδοποιούσαν από πόρτα σε πόρτα για τον τόπο και το χρόνο της επομένης. Κατά την Τουρκοκρατία, την ειδοποίηση αναλάμβανε ο λεγόμενος από τους Έλληνες «κράκτης», από δε τους Τούρκους «τσεχενδεμίν νταβετσί» (δηλ. κλητήρας του Άδη).
Άρθρα με ετικέτες ‘Αρχιτεκτονική’
Καμπαναριά
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Αργολίδα, Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, επιτυχής ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Εκκλησίες, Εκκλησιαστικά, Εκκλησιαστική Ιστορία, Κράκτης, Καμπαναριά, Μητρὀπολη Αργολίδας, Ναύπλιο, Ορθοδοξία, Πελοπόννησος, Σήμαντρα με ημερομηνία Απριλίου 4, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Άποψη του Ναυπλίου από την πλευρά της Πρόνοιας, 1833 – Guillaume Abel Blouet
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Γκραβούρες, Ναύπλιο, επιτυχής ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Guillaume Abel Blouet, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Γαλλικής Επιστημονικής Αποστολής του Μορέως, Γκραβούρες, Εικαστικά, Ιστορία, Ναύπλιο, Περιηγητές, Πελοπόννησος, Φιλέλληνες, Χαρακτικό, αρχιτέκτονας, Lithography με ημερομηνία Απριλίου 1, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Άποψη του Ναυπλίου από τη πλευρά της Πρόνοιας – Guillaume Abel Blouet (Γκιγιώμ Μπλουέ), χάραξη σε ατσάλι, 1833. Ο Guillaume Abel Blouet ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας, μέλος της Επιστημονικής Αποστολής του Μορέως.
Η Πύλη των Λεόντων (The Gate of the Lions at Mycenae) – Edward Dodwell, 1834
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Γκραβούρες, Μυκήνες, επιτυχής ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Edward Dodwell, Greek History, Άργος, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Γκραβούρες, Η Πύλη των Λεόντων, Λιθογραφίες, Περιηγητές, Mycenae, The Gate of the Lions at Mycenae με ημερομηνία Μαρτίου 29, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Η ερμηνεία του ανάγλυφου, κατά τον εγκυρότερο ανασκαφέα, είναι ότι έχουμε εδώ τον βασιλικό θυρεό των Μυκηνών, τον αρχαιότερο του δυτικού κόσμου, που χρονολογείται από το 1250 π.Χ. Κατά την παράδοση βασιλεύς των Μυκηνών, στα μέσα του 13ου π.Χ. αι. ήταν ο Ατρεύς. Το ανάγλυφο λοιπόν ήταν ο θυρεός του Ατρέως και της δυναστείας του και ήταν σε εκείνη την θέση όταν ο Αγαμέμνων επί κεφαλής του στρατού του εξόρμησε από την ακρόπολη των Μυκηνών για να εκστρατεύσει κατά της Τροίας. Από τότε έως τώρα τα λίθινα λιοντάρια της παραμένουν φρουροί άγρυπνοι του μεγαλείου και της δόξας των Μυκηνών.
Απογραφή του πληθυσμού και των κτισμάτων του Άργους κατά την Β΄ Βενετοκρατία (1698)
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Άργος - Ιστορικά, Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, επιτυχής ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Bενετία - Άργος, Greek History, History, Άργος, Άργος - Ιστορικά, Απογραφή του πληθυσμού, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Β΄ Βενετοκρατία, Βενετία, Διεθνής επιστημονική συνάντηση, Ιστορία, Ιόνιο Πανεπιστήμιο, Κτίσματα, Κωνσταντίνος Ντόκος, Πελοπόννησος, Πληθυσμός, Συνέδριο, Φραγκίσκου Grimani με ημερομηνία Φεβρουαρίου 7, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Από άλλη βενετική πηγή που χρονολογείται στο 1696, δηλαδή δύο χρόνια πριν την απογραφή, τα δύο αυτά πληθυσμιακά στοιχεία παρουσιάζονται με την αναλογία που έχουμε ήδη αναφέρει: οι έποικοι ανέρχονται σε 881 άτομα και οι εντόπιοι σε 663. Ο συσχετισμός αυτών των αριθμών θα μπορούσε βέβαια να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι ο πληθυσμός των αυτοχθόνων του Άργους είχε υποστεί την περίοδο της Δεύτερης Βενετοκρατίας μεγάλη δημογραφική μείωση, η οποία φαίνεται να αναπληρώθηκε επιτυχώς με ανάλογο ή μεγαλύτερο αριθμό εποίκων, από τους οποίους οι περισσότεροι – και εδώ υπονοούμε τους Θηβαίους – είχαν ενδεχομένως κάποια σχέση με τους παλαιότερους κατοίκους του Άργους πριν από την έλευση των Βενετών.
Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Αυγού Αργολίδας
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Μοναστήρια, επιτυχής ετικέτα 1821, alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Αγίος Δημητρίος, Δίδυμα, Επανάσταση, Επανάσταση 21, Ερμιονίδα, Εκκλησιαστικά, Εκκλησιαστική Ιστορία, Θρησκεία, Ιστορία, Ιερά Μητρόπολη Ύδρας - Σπετσών - Αιγίνης, Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Αυγού Αργολίδας, Μονές, Μοναστήρια, Ορθοδοξία, Πελοπόννησος με ημερομηνία Δεκεμβρίου 16, 2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Μια σκάλα λαξεμένη στο βράχο, στο ανατολικό πάλι άκρο του διαδρόμου, οδηγεί σ’ ένα άλλο σπήλαιο χωρισμένο σε δυο τμήματα, αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση Σωτήρος (αργότερα οστεοθήκη). Στο πρώτο τμήμα υπάρχουν δεξιά πάνω στο βράχο τοιχογραφίες: η Παναγία, η Αγία Άννα, η Αγία Κυριακή, ολόσωμες, τέχνης του 11ου αιώνα. Στη ΒΑ γωνία, από το κελλί εισέρχεται κανείς σε άλλο σπήλαιο με «ηχεία», πιθανό παρεκκλήσι κι’ αυτό. Αυτά τα σπήλαια υπήρξαν ασκητήρια, που συγκρότησαν φαίνεται τον 11ο αιώνα τη Μονή.
Πρoστατευμένο: Το καθολικό της μονής των Αγίων Αναργύρων Ερμιόνης, Γ. Α. Προκοπίου, Δρ. Αρχιτέκτων – Μηχ. Περιοδικό “Πελοποννησιακά” (1985-1986) , τόμος 16. Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών.
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, Ερμιονίδα, Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, Ψηφιακές Συλλογές, επιτυχής ετικέτα Αρχιτεκτονική, Αγίων Αναργύρων Ερμιόνης, Ερμιόνη, Ερμιονίδα, Πελοπόννησος, Συγγραφέας με ημερομηνία Ιουλίου 3, 2010 |
Δεν υπάρχει απόσπασμα διότι το άρθρο είναι προστατευμένο.
Η πλατεία Πλατάνου (Συντάγματος) το παλιό τζαμί και στο βάθος το Παλαμήδι.
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Γκραβούρες, επιτυχής ετικέτα 1821, alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Γκραβούρες, Εικαστικοί, Η πλατεία Πλατάνου (Συντάγματος) το παλιό τζαμί και στο βάθος το Παλαμήδι., Ναύπλιο, Ξένοι Περιηγητές, Περιηγητές, Φιλέλληνες με ημερομηνία Μαρτίου 31, 2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Η πλατεία Πλατάνου (Συντάγματος) το παλιό τζαμί και στο βάθος το Παλαμήδι.
Ναύπλιο, η περιοχή της Χουρμαδιάς και το Μπούρτζι, E. Peytièr
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Γκραβούρες, επιτυχής ετικέτα 1821, alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, E. Peytièr, Greek History, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Εικαστικά, Εικαστικοί, Εκκλησιαστική Ιστορία, Ιστορία, Λιθογραφία, Ναύπλιο, Ξένοι Περιηγητές, Πελοπόννησος, Υδατογραφία, Υδατογραφίες, Φιλέλληνες, η περιοχή της Χουρμαδιάς και το Μπούρτζι με ημερομηνία Μαρτίου 31, 2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Ναύπλιο, η περιοχή της Χουρμαδιάς και το Μπούρτζι, E. Peytièr
Ναύπλιο – Tο Σεράι του Μορά Πασά και το Βουλευτικό
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Γκραβούρες, επιτυχής ετικέτα 1821, alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολίδα Μνημεία, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Γκραβούρες, Εικαστικά, Λιθογραφία, Ναύπλιο, Ναύπλιο - Tο Σεράι του Μορά Πασά και το Βουλευτικό, Ξένοι Περιηγητές, Πελοπόννησος, Φιλέλληνες με ημερομηνία Μαρτίου 31, 2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Η πλατεία Πλατάνου ( Συντάγματος) με το Σεράι του Μορά Πασά και το Βουλευτικό,
σχέδιο σε μολύβι, L. Lange, 1834.
Εκκλησίες του Λιγουριού
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, Ναοί Αργολίδας, επιτυχής ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αρχιτεκτονική, Αργολίδα, Αργολίδα Μνημεία, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Αγιογραφία, Αγιογραφίες, Εικαστικά, Εκκλησίες, Εκκλησίες του Λιγουριού, Εκκλησιαστικά, Εκκλησιαστική Ιστορία, Θρησκεία, Λυγουριό, Μητρὀπολη Αργολίδας, Πελοπόννησος με ημερομηνία Μαρτίου 30, 2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Ο Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων Μ. Μιτσός έχει ταυτίσει τον οικισμό με το κάστρο και τα λείψανα κτηρίων που εκτείνονται στην Α. πλαγιά του Αραχναίου, πάνω από τη θέση Παλιγουριό, περί τα 3 χλμ. ΒΑ. του σημερινού χωριού.
Πότε ακριβώς έγινε η μεταφορά στη νέα θέση είναι άγνωστο. Πρέπει όμως να συνδέεται με την Pax Ottomanica, που επέτρεψε στους κατοίκους της Πελοποννήσου ν’ απλωθούν και να δημιουργήσουν οικισμούς έξω από τις οχυρές τειχισμένες θέσεις, που μέχρι και το 15ο αιώνα παρείχαν σχετικά ασφαλείς συνθήκες διαμονής.
Ήδη το 1700, στη γνωστή απογραφή Grimani, το Λιγουριό, με 448 κατοίκους, είναι το μεγαλύτερο χωριό του Territorio di Napoli di Romania και ένα από τα πολυπληθέστερα της Πελοποννήσου ( σε σύνολο 1532, μόνο 33 χωριά έχουν περισσότερους από 141 κατοίκους).








