«Mία από τις κυριότερες δημόσιες φυλακές για καταδίκους Έλληνες εγκληματίες έχει κτιστεί μέσα στα χαλάσματα ενός παλιού βενετικού κάστρου. (…) Mια ανάβαση χιλίων πέτρινων σκαλοπατιών ή ένας περίπατος μέσα από έναν ελικώδη καρόδρομο φέρνει τον επισκέπτη στην πύλη του παλιού κάστρου, όπου ένας από τους φύλακες θα διαταχθεί να τον ξεναγήσει στο χώρο (…) Oι φυλακισμένοι είναι συνωστισμένοι σε ανοιχτές αυλές, οι οποίες περιβάλλονται από κτίρια μέσα στα οποία οι φυλακισμένοι στεγάζονται τη νύχτα. Από τις οροφές των κτιρίων αυτών οι επισκέπτες μπορούν να δουν τη σκηνή κατά κάποιο ανάλογο τρόπο με εκείνον του να κοιτάζεις τις αρκούδες μέσα στο λάκκο. Yπάρχουν δύο τέτοιες αυλές, η μία κοντά στην πύλη, για εγκληματίες που εκτίουν ποινές φυλάκισης μικρότερες των 20 χρόνων, και η άλλη, η «Φυλακή του Mιλτιάδη», η οποία είναι για βαρυποινίτες και για εκείνους που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο…
Άρθρα με ετικέτες ‘Φυλακές’
«Ημερολόγιο» φυλακών της πόλης του Ναυπλίου
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, Ναύπλιο - Ιστορικά, επιτυχής ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, «Ημερολόγιο» φυλακών της πόλης του Ναυπλίου, Greek History, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Ακροναυπλἰα, Ιστορία, Ναύπλιο, Παλαμήδι, Πελοπόννησος, Φυλακές, Φυλακές Ναυπλίου με ημερομηνία Νοεμβρίου 6, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Δήμιοι και θανατικές εκτελέσεις
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, επιτυχής ετικέτα Έγκλημα, Δήμιοι, Δήμιοι και θανατικές εκτελέσεις, Μπούρτζι, Φυλακές, θανατική ποινή με ημερομηνία Οκτωβρίου 18, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Χρησιμότητα όχι μόνον από την άποψη ότι προωθείται έτσι η ιστορική έρευνα, αλλά επίσης και από την άποψη ότι ενδυναμώνεται – μέσω της απέχθειας – η πεποίθηση του καθενός από εμάς ότι η θανατική ποινή είναι αντίθετη με κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και αυτό είναι σημαντικό να εμπεδωθεί ως αντίληψη, διότι έστω και αν η θανατική ποινή καταργήθηκε στη χώρα μας από ετών (de facto το 1972, de jure το 1993),[1] όμως στη συνείδηση ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού (κυρίως μεταξύ των απαίδευτων και των χαμηλοεισοδηματιών) εξακολουθεί, ίσως, να θεωρείται ακόμη ως ο κυριότερος τρόπος απάντησης της πολιτείας σε ακραίες εγκληματικές ενέργειες.[2]
Αρχαίες φυλακές
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, επιτυχής ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Άρθρα, φυλάκιση, Αρχαίες φυλακές, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Αριστοτέλης, Ιστορία, Νόμοι, Προμηθέας, Προμηθέας Δεσμώτης, Πελοπόννησος, Σωκράτης, Φυλακές, δεσμωτήριο, δεσμώτης με ημερομηνία Ιουνίου 15, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Στην εποχή μας, η επιβολή ποινής για κάποιο αδίκημα είναι σχεδόν συνώνυμη με τη «φυλάκιση», δηλαδή τη στέρηση της ελευθερίας με τον εγκλεισμό σε κάποιο κρατικό σωφρονιστήριο. Μολονότι η ανάδειξη της φυλακής ως κατ’ εξοχήν χώρου έκτισης της νομοθετημένης τιμωρίας αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο που έχει τις ρίζες του στο δυτικό Μεσαίωνα, ωστόσο η στέρηση της ελευθερίας στο πλαίσιο μιας «τιμωρητικής» πολιτικής δεν είναι άγνωστη στην ελληνική αρχαιότητα. Η παραδειγματική και αρχετυπική έκφανση του περιορισμού της ελευθερίας ως τιμωρίας που επιβάλλεται από τον κρατούντα την – υπέρτατη άλλωστε – εξουσία βρίσκεται στο μύθο του Προμηθέα.
Νόμ
Φυλακές Ναυπλίου
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Ναύπλιο - Ιστορικά, επιτυχής ετικέτα alphaline, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Ιστορία, Κοινωνία, Ναύπλιο, Πελοπόννησος, Φυλακές, Φυλακές Ναυπλίου με ημερομηνία Μαΐου 19, 2009 | Αφήστε Σχόλιο »
Το Μπούρτζι, τον τρομερό «θαλασσόπυργο», όπου κρατούνταν οι σκληροί κατάδικοι, οι οποίοι είχαν προβιβαστεί σε δήμιους για τις θανατικές εκτελέσεις που διεκπεραίωναν «εις το Οπλοστάσιο, όπου σταίνουν τη φοβερή μηχανή τους».
Ο Τελώνης, ο Μπεκιάρης, ο Αλεβιζόπουλος, ο Σοφράς, ο Αμοιραδάκης («κι αν έκαμε με το χέρι του είκοσι εννιά εκτελέσεις ώς τώρα, (…) έχει ασκητική φυσιογνωμία (…) και ημπορούσε να διδάξη σε πολλούς την ημερότη»). Ο τελευταίος διηγείται «τας θανατικός εκτελέσεις του (…) ποιοι από τους θανατωμένους εφάνησαν παλληκάρια και ποιοι δειλοί…








