Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Ειδήσεις – Πολιτισμός’ Category

Έκθεση: «Άρωμα Γυναίκας στη Νεοελληνική Ζωγραφική». Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Ναύπλιο.   


 

Είκοσι εννέα εξαίρετοι πίνακες της νεοελληνικής ζωγραφικής, από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη, παρουσιάζονται στην έκθεση, με σκοπό να προβάλουν την εικόνα της γυναίκας μέσα από αντιπροσωπευτικές προσωπογραφίες και ηθογραφικές σκηνές. Έργα των σημαντικότερων Ελλήνων ζωγράφων υψώνουν έναν ύμνο στη γυναίκα, ενώ παράλληλα μας μιλούν έμμεσα για τη θέση της μέσα στην ελληνική κοινωνία.

 

Άρωμα Γυναίκας στη Νεοελληνική Ζωγραφική

 

Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα των ζωγράφων: Αριστείδη Οικονόμου, Γεώργιου Άβλιχου, Νικηφόρου Λύτρα, Νικολάου Γύζη, Γεώργιου Ιακωβίδη, Θεόδωρου Ράλλη, Iάκωβου Ρίζου, Παύλου Μαθιόπουλου, Περικλή Βυζάντιου, Θάλειας Φλωρά – Καραβία, Σοφίας Λασκαρίδου, Νικόλαου Λύτρα, Κωνσταντίνου Παρθένη, Γιάννη Μόραλη και πολλών άλλων καλλιτεχνών.

Επιμέλεια έκθεσης: Λαμπρινή Καρακούρτη-Ορφανοπούλου.

Διάρκεια: 21 Ιουνίου 2019  –  21 Μαρτίου 2020.

Διεύθυνση: Σιδηράς Μεραρχίας 23, Ναύπλιο – Τηλ.27520 21915, 21935.

 

Η επιμελήτρια της έκθεσης Λαμπρινή Καρακούρτη-Ορφανοπούλου (Επιμελήτρια Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου, Υπεύθυνη Παραρτήματος της ΕΠΜΑΣ στο Ναύπλιο) γράφει για την έκθεση:

 

«Η έκθεση Άρωµα Γυναίκας στην Ελληνική Ζωγραφική παρουσιάζει την εικόνα της γυναίκας στη νεοελληνική τέχνη, µέσα από έργα Ελλήνων ζωγράφων του 19ου και του 20ού αιώνα που ανήκουν στις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου. Έργα που δίνουν στον επισκέπτη τη δυνατότητα να δει τις εκφάνσεις της νεοελληνικής τέχνης, μέσω της οποίας αναδεικνύεται η εικόνα της γυναίκας και ο κόσμος της.

Από τα πρώτα µετεπαναστατικά χρόνια, σε μια κοινωνία που επείγεται να ορίσει, να μορφοποιήσει και να προβάλει την ταυτότητά της, η προσωπογραφία ήταν προορισμένη να διαδραματίσει ρόλο καθοριστικό. Αποτελεί το βασικό µέσο για τη νοµιµοποίηση της κοινωνικής και πολιτικής εξουσίας, τόσο των προσώπων όσο και των αξιών που αντιπροσωπεύουν.

Οι καλλιτέχνες Ανδρέας Κριεζής (1813-1877), ∆ιονύσιος Τσόκος (1820-1862) και Θεόδωρος Βρυζάκης (1819-1878) φιλοτεχνούν έργα που απεικονίζουν Ελληνίδες ντυμένες με περίτεχνες και καταστόλιστες εθνικές φορεσιές, τονίζοντας µε αυτόν τον τρόπο την εθνική τους ταυτότητα. Γρήγορα όµως τα πολύµορφα ευρωπαϊκά ενδύµατα κατακτούν τη νεοσύστατη ελληνική αστική κοινωνία και παραµερίζουν την εθνική παραδοσιακή φορεσιά.

Η ίδρυση του Σχολείου των Τεχνών το 1836 και η λειτουργία του Πανεπιστημίου το 1837, συμβάλλουν στην πνευματική ανάπτυξη της µικρής Ελλάδας και η τέχνη καλείται να αισθητοποιήσει τις φιλοδοξίες τής, υπό διαµόρφωση, αστικής τάξης. Στις προσωπογραφίες αυτές της πρώιµης αστικής κοινωνίας, η ενδυµασία αποτελεί µια σιωπηλή γλώσσα που αποκαλύπτει πολλά, όχι µόνο για τη γυναίκα που τη φοράει, αλλά και για το κοινωνικό σύνολο και το πολιτισµικό περιβάλλον στο οποίο ζει. Αυτό οδηγεί τους ζωγράφους να απεικονίζουν τις γυναίκες µε ωραίες πολυτελείς ενδυµασίες, περίτεχνα κοσµήµατα – αναπόσπαστα εξαρτήµατα της ενδυµασίας τους –, περιποιηµένη κόµµωση, επιδιώκοντας να τονίσουν την προσωπική και κοινωνική ταυτότητα των γυναικών προσδίνοντάς τους συγχρόνως κύρος και επίσηµο χαρακτήρα.

Οι ζωγράφοι Γεώργιος Μαργαρίτης (1814-1884), Αριστείδης Οικονόµου (1823-1887), Νικόλαος Κουνελάκης (1829-1869), Ιωάννης ∆ούκας (1841-1916), Γεώργιος Άβλιχος (1842-1909) µας δίνουν ενδιαφέρουσες εξιδανικευµένες προσωπογραφίες γυναικών, άλλοτε σύµφωνα µε το πνεύµα του κλασικισµού και άλλοτε σύµφωνα µε το πνεύµα του ροµαντισµού.

Από το δεύτερο µισό του 19ου αιώνα, οι κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες του αστικού εκσυγχρονισµού έχουν επίδραση στη θέση και τον κοινωνικό ρόλο της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία, στοιχείο που αναδεικνύεται και στην ελληνική τέχνη. Υπέροχα πορτρέτα της αστικής τάξης και των οικείων προσώπων των καλλιτεχνών μας δίνουν την εικόνα της μεγαλοαστής της εποχής του Χαρίλαου Τρικούπη σε όλο το μεγαλείο της.

 

Nικηφόρος Λύτρας (Πύργος Τήνου 1832 – Αθήνα 1904)
Αναμονή, π. 1895 – 1900
Λάδι σε μουσαμά, 68 x 50 εκ.
Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Κληροδότημα Απόστολου Χατζηαργύρη
Αρ. έργου 69.

 

Οι τρεις κορυφαίοι εκπρόσωποι της Σχολής του Μονάχου, ο Νικηφόρος Λύτρας (1832-1904), ο Νικόλαος Γύζης (1842-1901) και ο Γεώργιος Ιακωβίδης (1853-1932), θα οδηγήσουν την τέχνη της προσωπογραφίας στην πλήρη ωριμότητά της και θα τιμήσουν το είδος με μερικά αριστουργήματα. Θα διακριθούν ιδιαίτερα όμως στην ηθογραφία, που κυριαρχεί µετά το 1870, αναδεικνύοντας τον ιδιωτικό κόσµο της γυναίκας, όπου απεικονίζεται ως παιδίσκη, ως έφηβη, ως µητέρα. ∆εν παρουσιάζουν την πραγµατική εικόνα της Ελληνίδας κόρης, µητέρας-συζύγου, αλλά απεικονίζουν τα ήθη και έθιµα, την καθηµερινή ζωή της, µέσα στον ιδιωτικό της χώρο, µε σκοπό να συγκινήσουν και να ψυχαγωγήσουν τη νέα αστική τάξη, που είναι και η κύρια πελατεία τους.

 

Γεώργιος Ιακωβίδης (Χύδηρα Λέσβου1853- Αθήνα 1932)
Το γράμμα, 1916
Λάδι σε μουσαμά, 41 x 31 εκ.
Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Δωρεά Αργύρη Χατζηαργύρη
Αρ. έργου 1799

 

Στα ηθογραφικά έργα του Νικόλαου Γύζη (1842-1901) µε τίτλους Κου-κου και Ψυχοµάνα, τα οποία παρουσιάζονται στην έκθεση, προβάλλεται η γυναίκα-µητέρα ως πρότυπο αφοσίωσης και τονίζεται ο καθοριστικός της ρόλος στην ανατροφή των παιδιών. Στο έργο Κου-κου, που απεικονίζει την οικογένεια του καλλιτέχνη, αποτυπώνεται η σχέση µητέρας και παιδιού µέσα σε ατµόσφαιρα ευτυχίας, ενώ στο έργο Ψυχοµάνα τονίζεται η φιλάνθρωπη προθυµία µιας νεαρής µητέρας να βοηθήσει στην επιβίωση του ορφανού παιδιού. Πρόκειται για συνθέσεις συγκινησιακά φορτισµένες, στις οποίες ο Γύζης υµνεί την Ελληνίδα µάνα και παράλληλα αποδίδει εξαιρετικά τα πορτρέτα των προσώπων που συµµετέχουν στις σκηνές, αναπτύσσοντας τις καθαρά πλαστικές δυνατότητές του στο σχέδιο, το χρώµα και στη λειτουργία του φωτός.

 

Nικόλαος Γύζης ( Σκλαβοχώρι Τήνου 1842 – Μόναχο 1901)
Κου κου, 1882
Λάδι σε μουσαμά, 100 x 75 εκ.
Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Δωρεά Ανωνύμου στη μνήμη Δ. Τζιρακοπούλου
Αρ. έργου 3411.
Στο έργο Κου-κου, που απεικονίζει την οικογένεια του καλλιτέχνη, αποτυπώνεται η σχέση µητέρας και παιδιού µέσα σε ατµόσφαιρα ευτυχίας.

 

Στα τέλη του 19ου αιώνα αρκετοί καλλιτέχνες υπερβαίνουν τη φυσιοκρατική µορφολογική απόδοση και κινούνται στον χώρο των ιδεών και των συµβόλων. Ο Νικόλαος Γύζης (1842-1901) επηρεασµένος από τους ιδεαλιστές ζωγράφους του 19ου αιώνα, δηµιουργεί γυναικείες µορφές και τις συνδέει µε την αλληγορία µιας αφηρηµένης έννοιας. Χαρακτηριστικό έργο του είναι Οι ελευθέριες τέχνες µε τα πνεύµατά τους, στο οποίο εικονίζεται µια φτερωτή γυναικεία µορφή, η Μουσική, η µητέρα όλων των Τεχνών. Κρατάει λύρα, υψώνει θριαµβευτικά το δεξί της χέρι και συνοδεύεται από τα πνεύµατα των Τεχνών, τους µικρούς ερωτιδείς. Η σύνδεση της γυναικείας µορφής µε κάποιο µουσικό όργανο θα αποτελέσει αγαπηµένο µοτίβο αρκετών ιδεαλιστών καλλιτεχνών.

 

Νικόλαος Γύζης – «Ψυχομάνα».
Στο έργο Ψυχοµάνα τονίζεται η φιλάνθρωπη προθυµία µιας νεαρής µητέρας να βοηθήσει στην επιβίωση του ορφανού παιδιού.

 

Προς τα τέλη του 19ου αιώνα, ο Ιάκωβος Ρίζος (1849-1926) και ο Παύλος Μαθιόπουλος (1876-1956) απεικονίζουν κοµψές γυναίκες της αθηναϊκής κοινωνίας σύμφωνα με το ύφος και την αισθητική της belle époque.

 

Μαθιόπουλος Παύλος (Αθήνα 1876 – Αθήνα 1956), «Καθιστή γυναίκα». Παστέλ σε χαρτόνι, 90×68 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη.

 

Η γυναίκα από τα τέλη του 19ου αιώνα, µέσω της πνευµατικής της χειραφέτησης, επαναπροσδιορίζει τη θέση της µέσα στην οικογένεια και στην κοινωνία, µε αδιάψευστο µάρτυρα την ίδια την τέχνη, που απεικονίζει την εικόνα της “Νέας Γυναίκας”. Τα πορτρέτα λόγιων γυναικών, αλλά και ηθοποιών αποτελούν ένα ευδιάκριτο γυναικείο θεµατικό σύνολο στη ζωγραφική παραγωγή των καλλιτεχνών, προβάλλοντας τον ρόλο της γυναίκας-δηµιουργού. Η Σοφία Λασκαρίδου και η Θάλεια Φλωρά-Καραβία αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα Ελληνίδων καλλιτεχνών, που είχαν την τύχη να γεννηθούν και να ανατραφούν σε οικογένειες µε αντισυµβατικές για τα δεδοµένα αντιλήψεις. Αντιπροσωπευτικό έργο της ενότητας αυτής, αποτελεί το πορτρέτο της Ηθοποιού Κυβέλης από τη Θάλεια Φλωρά-Καραβία (1871-1960).

 

Θάλεια Φλωρά Καραβία (Σιάτιστα 1871 – Αθήνα 1960)
Η ηθοποιός Κυβέλη, 1931
Λάδι σε μουσαμά, 139 x 104 εκ.
Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Δωρεά των κληρονόμων της Κυβέλης
Αρ. έργου 5583.

 

Στις αρχές του 20ού αιώνα στη νεοελληνική τέχνη, οι ανανεωτικές τάσεις που είχαν αρχίσει να διαµορφώνονται από τα τέλη του 19ου αιώνα, είχαν προετοιµάσει το κοινό να δεχτεί ακόµα πιο πρωτοπόρες τεχνοτροπίες. Ταυτόχρονα, η βαθµιαία αστικοποίηση του κράτους, σε συνδυασµό µε την εµφάνιση του Ελευθέριου Βενιζέλου στην πολιτική ζωή, θερµού υποστηριχτή των νέων καλλιτεχνικών ρευµάτων, εδραιώνει το καινούριο πνεύµα στην ελληνική ζωγραφική. Η υποχώρηση της φυσιοκρατικής περιγραφής και η αναζήτηση της ατοµικότητας µε την κυριαρχία της δηµιουργικής χειρονοµίας του ζωγράφου είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του µοντερνισµού.

Εξαίρετο γυναικείο πορτρέτο, στο οποίο ενσωµατώνονται τα µηνύµατα του ευρωπαϊκού µοντερνισµού και η αναζήτηση της ατοµικής αλήθειας αποτελεί η Προσωπογραφία δίδος Μ. Χορς του Νικόλαου Λύτρα (1883-1927), µία από τις ωραιότερες προσωπογραφίες της µοντέρνας τέχνης, προβάλλοντας και τονίζοντας την εικόνα της “Νέας Γυναίκας”, που µε θαρραλέο βλέµµα και µε αυτοπεποίθηση κοιτά τον θεατή.

 

Νίκος Λύτρας (Αθήνα 1883 – Αθήνα 1927)
Προσωπογραφία δίδος Μ. Χορς, π. 1916 – 1917
Λάδι σε μουσαμά, 110 x 84 εκ.
Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Αρ. έργου 496.

 

Την περίοδο του Μεσοπολέµου η ζωγραφική γίνεται ανθρωποκεντρική και οι Έλληνες καλλιτέχνες µετά τα µεγάλα ηθικά, κοινωνικά και οικονοµικά προβλήµατα που δηµιούργησε η Μικρασιατική Καταστροφή, αναζητούν στην παράδοση αξίες που γίνονται πρότυπα. Σε αυτήν την παράδοση ψάχνουν να διατηρήσουν την αυθεντικότητά τους, την “ελληνικότητά” τους, συµπαρατάσσοντας ή διαχωρίζοντας στοιχεία από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή τέχνη. Απεικονίζουν τη γυναίκα µε µια πολυφωνία εκφραστικών τρόπων, σύµφωνα µε τα πρότυπα του µοντερνισµού και µε χαρακτηριστικά που έρχονται σε αντίθεση µε εκείνα των γυναικών του 19ου αιώνα.

Ο Κωνσταντίνος Παρθένης (1878-1967), µία από τις σηµαντικές µορφές της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα, µας έδωσε µε πρωτότυπες εικαστικές µορφές τις κυρίαρχες ιδεολογικές αναζητήσεις της κοινωνίας. Μετά το 1920 έγινε ο “επίσηµος” προσωπογράφος της ανερχόµενης εύπορης προοδευτικής κοινωνίας της Αθήνας. Το Πορτρέτο της Αριστοβούλης Λοπρέστη, µε το οποίο συµµετείχε στη διεθνή έκθεση της Βενετίας, στην Μπιενάλε (1934), αποτελεί προσπάθεια διείσδυσης στα βάθη της ψυχής της απεικονιζόµενης, την οποία πετυχαίνει µε την τρυφερή µατιά και τη συγκέντρωση στο ουσιώδες.

Αντιπροσωπευτικό έργο αυτής της περιόδου είναι και η Προσωπογραφία της Φρόσως Σκουµπουρδή, του Περικλή Βυζάντιου (1893-1972), που απεικονίζει τη γυναίκα σε πλάγια στάση, κοντά µαλλιά, απλό ντύσιµο, αγέρωχη στάση, να κρατά βιβλίο – στοιχείο πνευµατικής χειραφέτησης– και να κοιτά τον θεατή γεµάτη αυτοπεποίθηση, χωρίς καµία συστολή. Αλλά και η Αυτοπροσωπογραφία της Αγλαΐας Παπά (1904-1984) αποτελεί µια εικόνα της γυναίκας δηµιουργού την περίοδο του αστικού εκσυγχρονισµού του Μεσοπολέµου, στην οποία η ζωγράφος προσπάθησε να διεισδύσει στις εσωτερικές πτυχές της προσωπικότητάς της µέσω µιας δυναµικής σύνθεσης.

Στην έκθεση παρουσιάζονται επίσης έργα των Νίκου Νικολάου (1909-1986), Γιώργου Σικελιώτη (1917-1984), Γιάννη Τσαρούχη (1910-1989), Γιάννη Μόραλη (1916-2009), Γιώργου Μαυροΐδη (1912-2003), ζωγράφων που επηρέασαν τη µεταπολεµική αισθητική της Ελλάδας.

Η ελληνοκεντρική ιδεολογία της Γενιάς του Τριάντα άφησε βαθιά τη σφραγίδα της στη νεοελληνική τέχνη, επηρεάζοντας πολλούς νεότερους επιγόνους, όπως οι Αλέκος Φασιανός (1935) και Βασίλης Σπεράντζας (1938) που αποδίδουν τη γυναίκα με μια ιδιαίτερη μορφοπλαστική γλώσσα, με έναν προσωπικό συμβολισμό. Αλλά και ο Δημήτρης Μυταράς (1934 -2017) μεταμορφώνει με πρωτόγνωρη ζωντάνια τις θεατρικές γυναικείες μορφές του, που προκαλούν την εντύπωση της γυναίκας των ονείρων μας.

Οι αφαιρετικές τάσεις και οι πρωτοποριακές αναζητήσεις των πιο τολμηρών καλλιτεχνών δεν καταφέρνουν να εκτοπίσουν την παραστατική ζωγραφική που επιβιώνει ανανεωμένη και πολύμορφη τη δεκαετία του ’70. Οι καλλιτέχνες Χρίστος Καράς (1930), Σαράντης Καραβούζης (1938-2011) και Αχιλλέας Δρούγκας (1940) δημιουργούν ποιητικές – φανταστικές συνθέσεις, τις οποίες εμψυχώνει ο μύθος της γυναίκας. Οι ζωγράφοι Σωτήρης Σόρογκας (1936), Χρόνης Μπότσογλου (1941) και Εδουάρδος Σακαγιάν (1957), απεικονίζουν τη μητέρα τους από διαφορετικές εικαστικές αφετηρίες· με μια βιωματική, αμφίσημη ζωγραφική γλώσσα, προκαλούν το βλέμμα του θεατή ενεργοποιώντας τη συγκίνηση και τον στοχασμό για το πρόσωπο της μητέρας.

Ο Παναγιώτης Τέτσης (1925-2016) αλλά και οι νεότεροι Στέφανος Δασκαλάκης (1952), Χρήστος Μποκόρος (1956) και Γιώργος Ρόρρης (1963), ενθαρρυμένοι από το πνεύμα ανεξιθρησκίας του μεταμοντερνισμού υποστήριξαν την παραστατική ζωγραφική και  μας  δίνουν υπέροχα πορτρέτα γυναικών, με πλούσια και τολμηρά χρώματα.

Την αποκάλυψη της αλήθειας της γυναικείας μορφής επιδιώκουν ο Μιχάλης Μανουσάκης (1953), με την ιδιαίτερη προσωπική γραφή του, ο Σάββας Γεωργιάδης (1975), μέσα από τα υπερμεγέθη, αινιγματικά γυναικεία πρόσωπα και η Μαρία Φιλοπούλου (1964) με το Γυμνό της, ως εικαστικός τόπος εσωτερικής ομορφιάς και κάθαρσης κάτω από το ζωογόνο φως της Μεσογείου.

Μέσα από την εικαστική αυτή περιήγηση, γίνεται αυταπόδεικτο πως η γυναίκα υπήρξε ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες από καταβολής της νεοελληνικής τέχνης, επιτρέποντάς μας να παρακολουθήσουμε την πολύπλευρη εικόνα των αισθητικών τάσεων και τις διαφορετικές εικαστικές αφετηρίες των Ελλήνων δημιουργών» καταλήγει η Λαµπρινή Καρακούρτη – Ορφανοπούλου.

 

 

Read Full Post »

Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Ελλάδας: «Ποίηση για τη βυζαντινή αυλή και την υψηλή αριστοκρατία»



 

Harvard

Την Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2019 και ώρα 19:00 στην αίθουσα διαλέξεων «Οικογενείας Νικολάου Μαζαράκη» του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών Ελλάδας, Πανεπιστήμιο Harvard, στο Ναύπλιο, το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Ελλάδας οργανώνει εκδήλωση με προσκεκλημένο ομιλητή τον Ιωάννη Βάσση, Καθηγητή Μεσαιωνικής Ελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με θέμα:

 

«Ποίηση για τη βυζαντινή αυλή και την υψηλή αριστοκρατία»

 Η ομιλία εντάσσεται στον εφετινό κύκλο της σειράς εκδηλώσεων Events Series 2019 του ΚΕΣ με θέμα «Πολιτισμός, Παιδεία και Πολιτική».

 

Σύντομη περίληψη της διάλεξης

 

Διαβάζοντας και ερμηνεύοντας αντιπροσωπευτικά δείγματα επικών πανηγυρικών, εγκωμιαστικών και επαιτικών ποιημάτων από όλες τις περιόδους της βυζαντινής λογοτεχνίας θα αποπειραθούμε να προσεγγίσουμε την ουσία και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της ποίησης που έγραψαν σημαντικοί ποιητές για να εγκωμιάσουν τον αυτοκράτορα και τους ισχυρούς, για να κερδίσουν την εύνοιά τους ή ακόμα για να εδραιώσουν την επίζηλη θέση τους μέσα σε μια μικρή ελίτ με υψηλή μόρφωση και κοινές αισθητικές και ιδεολογικές επιδιώξεις. Στόχος της ομιλίας είναι να φωτίσει το νόημα και τη χρηστική αξία των περιστασιακών αυτών κειμένων, καθώς και τη νοοτροπία, την ιδεολογία και την εποχή που τα δημιούργησε.

 

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα του κυρίου Ιωάννη Βάσση

 

Ιωάννης Βάσσης

Ο Ιωάννης Βάσσης είναι καθηγητής της Μεσαιωνικής Ελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει σπουδάσει στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Αμβούργου. Οι μελέτες του αναφέρονται κυρίως σε ζητήματα της βυζαντινής ποίησης, της πρόσληψης της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, σε κείμενα του βυζαντινού σχολείου και σε θέματα παράδοσης και κριτικής των κειμένων. Έχει δημοσιεύσει σχετικές μονογραφίες, άρθρα και μεταφράσεις. Έχει διδάξει Βυζαντινή και Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου και Βυζαντινή Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

 

Read Full Post »

Βράβευση του Αργείου επιστήμονα Στέλιου Γ. Μιχαλόπουλου


 

Στέλιος Μιχαλόπουλος

Ανακοινώθηκαν οι επιστήμονες που θα βραβεύσει το Ίδρυμα Μποδοσάκη το 2019. Τα  «Επιστημονικά Βραβεία Ιδρύματος Μποδοσάκη» στο πλαίσιο των κοινωφελών του δραστηριοτήτων στο χώρο της παιδείας έχουν θεσμοθετηθεί με σκοπό το Ίδρυμα να αναγνωρίσει και να ενισχύσει το δημιουργικό έργο νέων Ελλήνων επιστημόνων ηλικίας έως 40 ετών και να επιβραβεύσει τη συνεχή και συνεπή προσπάθειά τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για την προαγωγή της επιστήμης.

Το Δ.Σ. του Ιδρύματος ανακοίνωσε ότι τα Επιστημονικά Βραβεία του 2019, ύψους 20.000 ευρώ για κάθε κλάδο, θα απονεμηθούν σε 5 επιστήμονες που διαπρέπουν, ο καθένας στον τομέα του, στο εξωτερικό. Πρόκειται για τον Κωνσταντίνο Π. Δασκαλάκη, Καθηγητή στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασσαχουσέτης (ΜΙΤ), Λουκά Χ. Καραμπαρμπούνη, Αναπληρωτή Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Minnesota, Στέλιο Γ. Μιχαλόπουλο,  Αναπληρωτή Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Brown, Γιάννη Χ. Μπουρμπάκη, Επίκουρο Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Pittsburgh και Παναγιώτη Α. Ρούσσο, Αναπληρωτή Καθηγητή στο Icahn School of Medicine, Mount Sinai.

Ο Στέλιος Μιχαλόπουλος, ένας από τους τιμώμενους επιστήμονες, γεννήθηκε το 1979 και μεγάλωσε στο Άργος. Είναι γιος της Κικής και του Γεωργίου Μιχαλόπουλου, εμπόρου ειδών κιγκαλερίας στο Άργος (Κολοκοτρώνη Γενναίου 11) και έχει παντρευτεί τη Δέσποινα Μαυρομάτη, γιατρό με καταγωγή επίσης από το Άργος. Από το 1997 έως το 2002 φοίτησε στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου τελείωσε τις σπουδές του με άριστα και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στην Οικονομική Θεωρία.

Το 2002 ξεκίνησε διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Brown του Providence στις Ηνωμένες Πολιτείες.  Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έτυχε διαφόρων διακρίσεων, όπως η εκλογή του στην Phi Beta Kappa (την παλαιότερη ακαδημαϊκή κοινότητα τιμής στις ΗΠΑ), και υποτροφιών, όπως του Ιδρύματος Fulbright, της PriceWaterHouseCoopers και του Ελληνικού Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Από το 2008 μέχρι το 2012 ήταν επίκουρος καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Tufts στη Βοστώνη, το 2011-2012 μέλος του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών στο Princeton των ΗΠΑ και το 2012 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Brown, όπου εξελέγη το 2016 αναπληρωτής Καθηγητής. Έχει διατελέσει επισκέπτης καθηγητής στο Harvard Business School και ακαδημαϊκός ερευνητής στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Μινεάπολης.

Η έρευνα του επικεντρώνεται στην ανάδειξη της ιστορικής κληρονομιάς, του πολιτισμού και της βιογεωγραφίας στη διαμόρφωση της οικονομικής δυναμικής μιας κοινωνίας. Ειδικότερα εξετάζει πώς η ιστορία ενός τόπου διαμορφώνει την οικονομική δυναμική του και μελετά τη σημασία των κοινωνικών ομάδων στον προσδιορισμό της οικονομικής τους συμπεριφοράς αναδεικνύοντας τη σπουδαιότητα των εθνοτικών, γλωσσικών και θρησκευτικών ομάδων μέσα σε μία κοινωνία συνδυάζοντας ιστορικές, ανθρωπολογικές και γλωσσικές πηγές με μετρήσεις οικονομικής δραστηριότητας.

Με την έρευνά του συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη και την πολιτική οικονομία με έμφαση στις καταβολές και οικονομικές συνέπειες των εθνολογικών και θρησκευτικών ομάδων, στο ρόλο της αποικιοκρατίας στην ανάπτυξη της Αφρικανικής ηπείρου, στη σημασία της προφορικής παράδοσης για τη δημιουργία πεποιθήσεων και οικονομικών προτιμήσεων και στις οικονομικές και πολιτικές συνέπειες προσφυγικών ροών για τους πρόσφυγες και τους γηγενείς πληθυσμούς.

Έχει κάνει δημοσιεύσεις σε κορυφαία επιστημονικά περιοδικά, όπως American Economic Review, Econometrica, Journal of Political Economy και Quarterly Journal of Economics και ομιλίες σε πάνω από 100 διεθνή συνέδρια. Η έρευνά του αναγνωρίστηκε το 2015 με το Βραβείο Αριστείας στις Παγκόσμιες Οικονομικές Υποθέσεις από το Ινστιτούτο Kiel για την Παγκόσμια Οικονομία. Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής 4 διεθνών επιστημονικών περιοδικών και επιστημονικός συνεργάτης στο Κέντρο Έρευνας και Οικονομικής Πολιτικής (CEPR) και στο Εθνικό Γραφείο Οικονομικών Ερευνών (NBER), ενώ έχει συνδιοργανώσει 5 διεθνή επιστημονικά συνέδρια. Για την περίοδο 2017-2020 το Εθνικό Επιστημονικό Ίδρυμα των Η.Π.Α. υποστηρίζει μελέτη του που αφορά στις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής και την άφιξη 1,5 εκατομμυρίων προσφύγων στην Ελληνική επικράτεια.

Τα επιστημονικά βραβεία Μποδοσάκη είναι όαση έμπνευσης για τους νέους Έλληνες επιστήμονες σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα σε μια ελληνική κοινωνία που χειμάζεται από την οικονομική κρίση, αφού η αναγνώριση της προσπάθειας νέων επιστημόνων βοηθάει σημαντικά στη δημιουργία υγιών προτύπων για τη νέα γενιά. Η τελετή απονομής των Επιστημονικών Βραβείων Ιδρύματος Μποδοσάκη του 2019 θα γίνει στις 19 Ιουνίου 2019 στο περιστύλιο του Ζαππείου Μεγάρου. Η βράβευση του συντοπίτη μας Στέλιου Μιχαλόπουλου αποτελεί ξεχωριστή τιμή για την πόλη του Άργους, για τους φίλους, τους συμμαθητές και τους δασκάλους του και ένα λαμπρό παράδειγμα για τους νέους με όνειρα και φιλοδοξίες για το μέλλον.

 

 

Read Full Post »

Φεστιβαλάκι Θεατρικής Παραγωγής 2019 | Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου – Τμήμα Θεατρικών Σπουδών


 

Για τέταρτη χρονιά οι φοιτητές του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου διοργανώνουν Φεστιβαλάκι Θεατρικής Παραγωγής σε συνεργασία με τον Δήμο Ναυπλιέων – ΔΟΠΠΑΤ. Οι παραστάσεις τους συνδυάζουν τις γνώσεις που αποκόμισαν από την τετραετή φοίτησή τους στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών και έχουν ως στόχο να επικοινωνήσουν τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες με ένα ευρύτερο κοινό. Το Φεστιβαλάκι Θεατρικής Παραγωγής 2019 οργανώνεται στο πλαίσιο του μαθήματος «Θεατρική Παραγωγή», το οποίο διδάσκεται αποκλειστικά στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου από την Άννα Τσίχλη. Επτά ομάδες παρουσιάζουν οκτώ παραστάσεις με κείμενα της επιλογής τους σε διαφορετικούς χώρους στο Ναύπλιο στις 25 Μαΐου – 7 Ιουνίου 2019. Συμμετέχουν οι Θεατρικές Ομάδες Αβγώ, Theatre Group, DUO Theatre Group, Att1tude Theatre Group, Agélaste, Locales, Memoriae Theatre Group, Kritamo Theatre Group.

 

Αναλυτικότερα στο Φεστιβαλάκι Θεατρικής Παραγωγής 2019 θα παρουσιαστούν οι παρακάτω παραστάσεις:

 

Ομάδα Αβγώ Theater Group

 

Η ομάδα Αβγώ Theater Group παρουσιάζει την παράσταση Μη φύγεις, επιστρέφω στις 25 και 28 Μαΐου 2019, στις 22.00 στο πάρκο επί της γωνίας Μιχαήλ Ιατρού και Σπύρου Γιαννόπουλου (πίσω από το πρώην εργοστάσιο Κύκνος). Η παράσταση βασίζεται στις τεχνικές του θεάτρου επινόησης και προέκυψε από την έρευνα πάνω στην έννοια της μετάβασης και των μορφών της με την συμμετοχή όλων των μελών της ομάδας στην δημιουργική διαδικασία.

Επίσης, η ομάδα Αβγώ Theater Group παρουσιάζει την παράσταση Θέα- Τρων στην 1ⁿ Ιουνίου 2019, στις 20.00 στην Αίθουσα Λήδας Τασοπούλου (Κεντρικά διδακτήρια Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, Ηρακλέους 10). Η παράσταση βασίζεται όπως και η προηγούμενη στις τεχνικές του θεάτρου επινόησης. Στόχος της είναι να εξερευνήσει και να παρουσιάσει ποιο είναι το όριο των πραγμάτων που μπορεί να χωρέσει μια θεατρική σκηνή και να σατιρίσει την αψήφιση αυτού του ορίου. Η ομάδα Αβγώ Theater Group δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 2018 στο πλαίσιο του μαθήματος Σκηνοθεσία ΙΙΙ: Το Θέατρο της Επινόησης και αποτελείται από φοιτητές του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών και έναν κάτοικο Ναυπλίου.

Η ομάδα Duo Theater Group παρουσιάζει το θεατρικό έργο Σεξ Λεξικόν – Η Επιστήμη του Έρωτα του Σπύρου Δ. Μιχαλόπουλου σε σκηνοθεσία Μαλίνας Τζίνου την Δευτέρα 27 Μαΐου 2019 στις 22.00 στο θέατρο Τριανόν. Το έργο διαδραματίζεται στην Αθήνα του 1978.

Δύο ερωτευμένοι δεκαεπτάχρονοι σχεδιάζουν να οδηγήσουν τη σχέση τους στην κορυφαία στιγμή της, να κάνουν, δηλαδή, έρωτα για πρώτη φορά, ξεπερνώντας τη συστολή τους, αλλά και τις στερεοτυπικές κοινωνικές αντιλήψεις της εποχής. «Σύμβουλος» στην πορεία τους προς την ολοκλήρωση της σχέσης τους, ένα παλαιομοδίτικο λεξικό του σεξ. Οι ηθικοπλαστικές απόψεις του οπισθοδρομικού λεξικού αποπροσανατολίζουν τους δύο νέους, δημιουργώντας τις συνθήκες για μια τρυφερή κωμωδία με vintage αισθητική και καταιγιστικό ρυθμό, ενώ γίνονται αφορμή για να ξετυλιχθεί το κουβάρι των διαφορετικών τους απόψεων για την πολιτική, την κοινωνία και τις σχέσεις, αλλά και να δοκιμαστούν τα όρια της δικής τους σχέσης.

Το Σεξ Λεξικόν – Η Επιστήμη του Έρωτα έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2016 στο θέατρο 104, σε σκηνοθεσία Αγγελίτας Τσούγκου, παίχτηκε για δυο σεζόν με επιτυχία στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο, στην Καστοριά και στην Κύπρο. Η ομάδα Duo Theater Group δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 2019 και αποτελείται από επτά φοιτητές του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

 

 

Ομάδα Att1tude Theatre Group

 

Η ομάδα Att1tude Theatre Group παρουσιάζει το έργο του Λόπε ντε Βέγκα Φουέντε Οβεχούνα σε σκηνοθεσία και διασκευή του Γιώργου Τερροβίτη την Τρίτη 28 και την Τετάρτη 29 Μαΐου, στις 20.00 στο θέατρο Τριανόν.

Το θεατρικό έργο Φουέντε Οβεχούνα εικάζεται ότι γράφτηκε κατά την περίοδο 1612 ή 1614 και βασίζεται σε αληθινά γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν στο ομώνυμο χωριό το 1476. Η ιστορία διαδραματίζεται στο χωρίο της Φουέντε Οβεχούνα αλλά επίσης και σε άλλες περιοχές της Ιβηρικής Χερσονήσου. Κύριοι πρωταγωνιστές είναι η χωριατοπούλα Λαουρένθια, ο Διοικητής της πόλης Φερνάν Γκομέθ Ντε Γκονθμάν και ο αγαπημένος της Λαουρένθιας, Φροντόζο. Η προσέγγιση της ομάδας Att1tude Theatre Group δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα διαχρονικά, κοινωνικά μηνύματα του έργου όπως η ανισότητα ανάμεσα στα δύο φύλλα και η κατάχρηση εξουσίας. Η θεατρική ομάδα Att1tude Theatre Group δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο. Με αφετηρία το Ναύπλιο και γνώμονα την δημιουργική συνεργασία, στοχεύει στην ανάδειξη νέων και ταλαντούχων ηθοποιών μέσω της υλοποίησης θεατρικών παραστάσεων και η απόδοση θεατρικών έργων με το δικό της ιδιαίτερο ύφος.

 

Ομάδα Locales

 

Η oμάδα Locales παρουσιάζει το project υποβρΗΧΕΙΟ, Ιστορίες κάτω από την επιφάνεια, την Πέμπτη 30 Μαΐου 2019 στις 17:30 – 21:00. Σημείο συνάντησης Πλατεία Εθνοσυνέλευσης.

Το υποβρΗΧΕΙΟ  είναι το εγχείρημα ανάδειξης μιας κρυμμένης γειτονιάς που βρίσκεται στις παρυφές της πόλης: την Πρόνοια και τις γειτονιές της με τα προσφυγικά ονόματα, τα Ρώσικα και τα Κρητικά. Αυτές οι γειτονιές θα «ακουστούν» μέσα από ιστορίες των κατοίκων της αλλά και μέσα από την ανάδειξη κάποιων άγνωστων σημείων με εικαστικό ή μουσικό τρόπο.

Ο στόχος είναι διπλός: πρώτον να δημιουργηθεί ένα δίκτυο μεταξύ των κατοίκων της γειτονιάς και δεύτερον να στραφούν τα βλέμματα των κατοίκων του Ναυπλίου αλλά και των περαστικών στις ομορφιές (ή και όχι) ενός κρυμμένου προαστίου. Στο project θα συμμετέχουν φοιτητές του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, εθελοντές και κάτοικοι της Πρόνοιας Ναυπλίου. Το υποβρΗΧΕΙΟ ολοκληρώνεται με συριακά φαλάφελ και ρεμπέτικο γλέντι στο μαγαζί του Μάριου στην Πλατεία Εθνοσυνέλευσης.

Η ομάδα Locales,  δημιουργήθηκε τον  Δεκέμβριο  του 2018 από την Άλκηστη Βασιλάκου, την Ειρήνη Χαιρετάκη και τον Χρήστο Κατσίρη στο πλαίσιο της πτυχιακής εργασίας  της φοιτήτριας Άλκηστης  Βασιλάκου, στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Ναυπλίου, με  υπεύθυνες καθηγήτριες τις κυρίες Μαρία Βελιώτη και Άννα Τσίχλη.

 

Οι φοιτητές του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

 

Ομάδα Memoriae Theatre Group

 

Η ομάδα Memoriae Theatre Group, θα ανεβάσει για πρώτη φορά Το Πέρασμα της Νοτιοαφρικάνας Reza De Wet στην 15η Διεθνή Πανεπιστημιάδα  Θεάτρου Σερρών στο  Δημοτικό Θέατρο Σερρών «Αστέρια», την Τρίτη 21 Μαΐου, στις 21:15 και στο  Φεστιβαλάκι Θεατρικής Παραγωγής Ναυπλίου 2019 στο Θέατρο Τριανόν, την Παρασκευή 31 Μαΐου, στις 20:00.

Πρόκειται για μια «μαύρη» παράσταση, που θυμίζει θρίλερ στην οποία συνυπάρχουν ισάξια δύο αντιθέσεις: Το υπερφυσικό στοιχείο και η λυρικότητα. Οι δυο αδελφές, Έρμιεν και Σούσσι, είναι σταλμένες από μια ανώτερη δύναμη, με σκοπό να σώσουν τον άνθρωπο από την προκαθορισμένη πορεία και καταστροφή του. Η μία εκπροσωπεί την ηθική ενώ η άλλη επιζητά τις απολαβές. Το ποτάμι, ένα μονοπάτι προς την καταστροφή, είναι το βασίλειο του Μαέστρο, ενός άντρα που με τη βοήθεια των δυνάμεών του εφοδιάζει τους ανθρώπους με θανατηφόρες επιθυμίες. Τα θύματα του, θα διασχίσουν το ποτάμι και στο τέλος θα πεθάνουν. Η μόνη λύση για να σταματήσει αυτό το μίασμα είναι να ξυπνήσουν οι πεθαμένες από αυτόν γυναίκες, όλες οι σύντροφοί του, όλες οι Εσμεράλδες και να εναντιωθούν στη δράση του. Εκμεταλλευόμενες τη σεάνς που πραγματοποιείται για την επίκληση της τελευταίας πεθαμένης Εσμεράλδας, η οποία δεν έχει ακόμη εξαγνιστεί, θα προσπαθήσουν μέσω του παρελθόντος να φέρουν στο σήμερα την ανάμνηση του Μαέστρο.

Η παράσταση δεν συνιστάται για άτομα κάτω των 13 ετών.

 

Φεστιβαλάκι Θεατρικής Παραγωγής 2019

 

Ομάδα Kritamo Theatre Group

 

Η ομάδα Kritamo Theatre Group παρουσιάζει μια διασκευή της Μήδειας του Ευριπίδη σε μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά και σκηνοθεσία του Φραγκίσκου Παπαδάκη με τίτλο Μακάρι όλοι ίσοι προς ίσους να ζούσαμε την Παρασκευή 31 Μαΐου 2019 και την Παρασκευή 7 Ιουνίου 2019 στις 22.00 στον Ημιυπαίθριο χώρο, Φουγάρο.

Στόχο της παράστασης αποτελεί η σύνδεση του σύγχρονου και του αρχαίου κόσμου με σκοπό τη  διαπραγμάτευση της γυναικείας υπόστασης μέσα από την έννοια της συγχώρεσης, κάνοντας αναφορά στη γέννηση του Φοίνικα, που αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του. Οχτώ γυναίκες θα  ταξιδέψουν τους θεατές, αναφερόμενες στη πλέον τραγική γυναίκα του αρχαίου κόσμου, την Μήδεια. Μέσα από την συγχώρεση αυτής της γυναίκας, μπορεί να αναλογιστεί ο θεατής τον πόνο των καταπιεσμένων γυναικών και να αντιληφθεί έως πού  μπορούν να οδηγηθούν όταν τους στερούν την ανθρώπινη υπόσταση τους. Στον 21ο αιώνα οι κοινωνικές και ανθρώπινες αξίες σιγά-σιγά καταλύονται. Ίσως είναι η στιγμή να σκεφτούμε και να επαναπροσδιορίσουμε και τις σχέσεις μεταξύ των φύλων. Η θεατρική ομάδα Kritamo συμμετείχε με την ίδια παράσταση στο 8ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος στο Αρχαίο Θέατρο Μεσσήνης στις 18 Απριλίου 2019.

 

Ομάδα Agélaste

 

Η θεατρική ομάδα Agélaste  παρουσιάζει το έργο του Matei Visniec Μεταναααάστες ή είμαστε πάρα πολλοί πάνω σ’ αυτή την πουτάνα τη βάρκα την Τετάρτη 29 Μαΐου και   το Σάββατο 1 Ιουνίου 2019 στις 22:00 στο Αίθουσα 9 του Πολυχώρου Φουγάρο.

Στο σπονδυλωτό του έργο το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2016, ο Ρουμάνος γαλλόφωνος, θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος, Matei Visniec, προτείνει μικρές σκηνές και δραματικές καταστάσεις (εμπνευσμένες από πραγματικά γεγονότα), με τις οποίες προσπαθεί να συλλάβει σε αυτό το έργο τη συναισθηματική και ανθρώπινη πλευρά του φαινομένου.

Όπως γράφει στο εισαγωγικό του σημείωμα: «Έγραψα αυτό το έργο με βιασύνη…βιασύνη να καταλάβω, βιασύνη να στείλω ένα σήμα. Οι Έλληνες έχουν χίλιους λόγους να νιώθουν πιο γρήγορα και πιο βαθιά ότι τους αφορά ο διάλογος που προτείνει αυτό το έργο, γιατί βρίσκονται, ακόμη μια φορά, μέσα σ’ ένα τσουνάμι από ερωτήματα και αμφιβολίες. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που αυτό το κείμενο εκδίδεται πρώτη φορά παγκοσμίως στην Ελλάδα». Στην παράσταση συμμετέχουν δεκαέξι ηθοποιοί, οκτώ από τους οποίους θα εναλλάσσονται μέσα σε ρόλους αντιθετικούς μεταξύ τους, και οι υπόλοιποι με τα σώματα τους μετατρέπονται σε βάρκες, τείχη, κουπιά, σύνορα και άλλα. Με τη βοήθεια πρωτότυπων βίντεο και πρωτότυπου ηχητικού σχεδιασμού θα επιχειρηθεί να αποδοθεί το έργο θεατρικά, οπτικοακουστικά και μουσικοχορευτικά.

Ημέρες Διεξαγωγής: 25 Μαΐου – 7 Ιουνίου 2019.

 

Read Full Post »

Παρουσίαση του βιβλίου του Νικολάου Σπηλιάδη – «Αναίρεσις» – Τετάρτη 15 Μαΐου στις 7.30 το βράδυ στο Βουλευτικό Ναυπλίου


 

Ο Δήμος Ναυπλιέων, ο Προοδευτικός Σύλλογος Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης» και η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου:

 

Νικόλαος Σπηλιάδης –  «Αναίρεσις»

Απάντηση ενός Έλληνα στον Friedrich Thiersch

Μετάφραση από τα γαλλικά: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Επιμέλεια – Προλεγόμενα – Σχόλια: Γιώργος Καλπαδάκης

 

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 15 Μαΐου στις 7.30 το βράδυ στο Βουλευτικό Ναυπλίου.    

 

«Αναίρεσις» του Νικολάου Σπηλίαδη

 

Η «Αναίρεσις» του Νικολάου Σπηλίαδη γραμμένη στα γαλλικά το 1838, αδημοσίευτη μέχρι σήμερα, κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά, από τις εκδόσεις «Ποταμός», μεταφρασμένη από τον Αλέξανδρο Παπα­διαμάντη, η υπεράσπιση της πολιτείας του Ιωάννη Καποδίστρια από τον πρωθυπουργό της κυβέρνησής του…

Ιστορικός επιμελητής της «Αναιρέσεως» του Νικ. Σπηλιάδη είναι ο Γιώργος Καλπαδάκης, ο οποίος την ανέσυρε από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους μαζί με πληθώρα πολύτιμου υλικού γι’ αυτή την παραγνωρισμένη μορφή της νεώτερης ιστορίας. Ύστερα από πολύχρονη επεξεργασία και μελέτη, συνοδεύει την ανασκευή του Σπηλιάδη με μια εκτενέστατη προλογική μελέτη με τον τίτλο «Υπέρ Καποδιστριακής Πολιτείας: ο Νικόλαος Σπηλιάδης απαντά στον Friedrich Thiersch» και με εμπεριστατωμένο σχολιασμό τοποθετεί το έργο στο ιστορικό του πλαίσιο.

 

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

 

  • Ο Ιστορικός – Αρχειονόμος, πρώην διευθυντής των Γενικών Αρχείων του Κράτους Νομού Αργολίδας, Δημήτρης Χ. Γεωργόπουλος.
  • Ο Φιλόλογος – Ιστορικός, Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Αργολίδας Νικόλαος Μπουμπάρης. 

 

Προλογίζει ο επιμελητής του έργου Γιώργος Καλπαδάκης,  εντεταλμένος ερευνητής στο Κέντρο Ερεύνης της Ιστορίας του Νεωτέρου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών.

Την εκδήλωση συντονίζει ο Πρόεδρος του Προοδευτικού Συλλόγου Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης», Θεοδόσης Σπαντιδέας. 

Θεωρούμε ότι η παρουσία σας επιδαψιλεύει τιμή στους ομιλητές και στους συνδιοργανωτές της εκδήλωσης.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο

 

Ανεπιθύμητος για τις βαυαρικές αρχές κι έχοντας τεθεί στο περιθώριο της πολιτικής ζωής, ο «πρωθυπουργός» του Ιωάννη Καποδίστρια, ο Νικόλαος Σπηλιάδης, θα αφιέρωνε τον ύστερο βίο του στη συγγραφή των απομνημο­νευμάτων του.

Στα 1838, ωστόσο, στη σκιά της απολυταρχίας του Όθωνα και στο απόγειο της εκστρατείας αποδόμησης των επιτευγμάτων της Ελληνικής Πολιτείας, επιστράτευσε τη γραφίδα του για να ανασκευάσει το κατηγορητήριο που είχε εξαπολύσει ένας από τους επιφανέστερους ίσως πολέμιους του Καποδίστρια, ο Βαυαρός φιλέλληνας Friedrich Thiersch.

Πρωταρχική έγνοια του ήταν να αποκαταστήσει την υπόληψη του «μπαρ­μπα-Γιάννη», απαντώντας, μεταξύ άλλων, στις συκοφαντίες γύρω από τη διπλωματική στρατηγική του, η οποία συνδεόταν με το όραμα που είχε για την εδραίωση της ελληνικής κυριαρχίας στην ευρύτερη περιοχή· την ανταπόκρισή του στο αίτημα περί διανομής της εθνικής γης στους ακτή­μονες, το οποίο φαίνεται ότι συσχέτιζε με το φλέγον πολιτειακό ζήτημα· τις αντιλήψεις του σχετικά με τη θέση της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς στη νεοελληνική ταυτότητα· τη στάση του απέναντι στην αντιπολίτευση και τα εγχώρια ολιγαρχικά συμφέροντα· καθώς και τις διαθέσεις του απέναντι στην προοπτική πολιτειακής συμβίωσης με τον Όθωνα.

Ο Γιώργος Καλπαδάκης είναι εντεταλμένος ερευνητής στο Κέντρο Ερεύνης της Ιστορίας του Νεωτέρου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών. Έχει διδάξει στα τμήματα Πολιτικής Επιστήμης και Νομικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστη­μίου Θράκης και στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης ενώ έχει διατελέσει Visiting Scholar στο Πανεπιστήμιο Cambridge.

 

Read Full Post »

Εκπαιδευτικό βιωματικό πρόγραμμα «Τα ψηφιδωτά του κήπου».  Σάββατο 20 Απριλίου 2019 και ώρα 10:00 π.μ., στον κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου Άργους


 

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας, στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Αρχαιολογικού Μουσείου Άργους διοργανώνει Εκπαιδευτικό βιωματικό πρόγραμμα με τίτλο: «Τα ψηφιδωτά του Κήπου». Απευθύνεται σε παιδιά 6-15 ετών και έχει διάρκεια 90 λεπτά.  

Το πρόγραμμα μέσα από την αφήγηση, το παιχνίδι, την παρατήρηση και την εικαστική δημιουργία εισάγει τα παιδιά στο συναρπαστικό κόσμο της ανακάλυψης και της συλλογικής μνήμης. Εμπλουτίζει με μια πολιτιστική διάσταση τα μαθήματα του σχολείου, προσφέρει ευκαιρίες επαφής με πλευρές του πολιτισμού μας, προβληματίζει δημιουργικά και μας προκαλεί με γρίφους και δημιουργικές κατασκευές.

Περιγραφή προγράμματος: Η δράση αναπτύσσεται αρχικά μέσα από την παρατήρηση ψηφιδωτών παραστάσεων. Τα παιδιά εργάζονται χωρισμένα σε ομάδες, παρατηρούν και στη συνέχεια συζητούν για τα έργα που είδαν. Περιγράφουν τις μορφές, τα ρούχα, αναγνωρίζουν αντικείμενα, κάνουν συγκρίσεις ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν, μαθαίνουν λέξεις και όρους. Ανακαλύπτουν τη ιστορική διαδρομή του ψηφιδωτού, τα υλικά, τους ψηφοθέτες, τις τεχνικές και στη συνέχεια σχεδιάζουν τα δικά τους έργα.

Βασικοί στόχοι: Η επαφή με το ψηφιδωτό μέσα από την παρατήρηση, την έρευνα και τη ζωγραφική ανασύνθεση μιας παράστασης, από τα έργα που εκτίθενται στον κήπο του μουσείου. Η γνωριμία και η κατανόηση των όρων μουσείο, ψηφίδα, μάρμαρο, αρμός, απεικόνιση, σύνθεση, ψηφοθέτης, μοτίβα, κενά, γεμίσματα. Η σχεδίαση ψηφιδωτών έργων μέσα από την παρατήρηση και τον πειραματισμό.

 

Τα ψηφιδωτά του κήπου

 

Βιωματικό εργαστήρι

 

Το εργαστήρι πραγματοποιείται στον κήπο του αρχαιολογικού Μουσείου Άργους. Σκοπός του είναι οι μαθητές να γνωρίσουν τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι ψηφιδωτές παραστάσεις. Να εξασκηθούν στην παρατήρηση των αντικειμένων, να γνωρίσουν τη διαδικασία και τη χρησιμότητα της συντήρησής τους και να αντιληφθούν τον πολυδιάστατο ρόλο του μουσείου και την προσφορά του στη συλλογική μνήμη και την εκπαίδευση. Να αναπτύξουν την οξυδέρκεια, την προσοχή, τη δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης, τη λεπτή κινητική δεξιότητα, τη δημιουργική επιμονή, την πρωτοβουλία και τη δημιουργική φαντασία.

 

Οι δράσεις του εργαστηρίου αποτελούνται από τρεις ενότητες

 

Στην πρώτη ενότητα, ο συντονιστής συζητά και αναλύει με τους μικρούς επισκέπτες τις έννοιες: μουσείο, εύρημα, ανακάλυψη, συντήρηση, έκθεση καθώς και την ιστορία του ψηφιδωτού και της δημιουργίας του. Στη συνέχεια τα παιδιά παρατηρούν τις ψηφιδωτές παραστάσεις, συλλέγουν και καταγράφουν δεδομένα σε σχέση με τα υλικά, τα χρώματα και τη θεματολογία. Τα παιδιά συνομιλούν με τα αντικείμενα, προσφέροντας δυνατότητες πολλαπλότητας ερμηνειών. Μέσα από τη συνεργασία και τη σύμπραξη με τα άλλα παιδιά, την ανακάλυψη την ολόπλευρη συμμετοχή, την προσωπική ερμηνεία και τον προβληματισμό, τα παιδιά όχι μόνο παύουν να θεωρούν το μουσειακό χώρο ανιαρό και απρόσιτο, αλλά αρχίζουν να εξοικειώνονται  με αυτόν, αποκτώντας μια θετική εικόνα για το μουσείο.

Στη δεύτερη ενότητα γίνεται η διερεύνηση των θεμάτων και των απεικονίσεων που εντοπίστηκαν και κέντρισαν το ενδιαφέρον των παιδιών. Με αφορμή τις παρατηρήσεις τους γίνεται συζήτηση για τις απεικονίσεις των συγκεκριμένων προσωποποιήσεων, που είναι οι «Εποχές του Χρόνου» και οι «Δώδεκα Μήνες», για το πως αυτές αποδίδονται, πως έχουν διατηρηθεί και πως παρουσιάζονται.

Στην τρίτη ενότητα τα παιδιά αφού έχουν επιλέξει το θέμα που θα αναπαραστήσουν, πειραματίζονται με τη ζωγραφική απόδοσή του. Σχεδιάζουν, επιλέγουν χρώματα, συμπληρώνουν και δημιουργούν το δικό τους έργο. Εναλλακτικά, εμπνέονται από τις ψηφιδωτές παραστάσεις και συνθέτουν ένα δικό τους θέμα.

Το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 20 Απριλίου 2019 και ώρα 10:00 π.μ., στον κήπο του Μουσείου.

Συντονιστής προγράμματος: Μιχάλης Σκούρτης, συντηρητής – ιστορικός ΕΦΑ Αργολίδας.

Η Παιδική – Νεανική Βιβλιοθήκη του Δήμου Άργους – Μυκηνών συμμετέχει στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Πληροφορίες: Παιδική – Νεανική Βιβλιοθήκη, τηλ. 27510 69484. Τρίτη, Τετάρτη & Παρασκευή: 14:00-20:00.

 

Read Full Post »

Έκθεση αντιγράφων γκραβούρας του Ναυπλίου


 

Σε ένα «χρονικό του χρόνου» θα συμμετάσχουν οι επισκέπτες της έκθεσης γκραβούρας του Ναυπλίου που θα πραγματοποιηθεί από το Σάββατο 20 Απριλίου έως και την Κυριακή 5 Μαΐου 2019 στην αίθουσα του Βουλευτικού.

 

Έκθεση αντιγράφων γκραβούρας

 

Η πόλη θα παρουσιάσει όλα τα «μυστικά» της μέσα από γκραβούρες και φωτογραφίες που απεικόνισαν ξένοι (κυρίως Γερμανοί) περιηγητές, οι οποίοι έδωσαν ανάγλυφη την απήχηση των πολιτισμών, των επιδράσεων, της αρχιτεκτονικής και της λαογραφίας της εποχής. Οι πρωτότυπες γκραβούρες βρίσκονται στο Μουσείο του Μονάχου.

Η πόλη θα παρουσιάσει την συνέχειά της και την διατήρηση του ύφους που την φέρουν να κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην σύγχρονη ελληνική Ιστορία. Χαρακτηριστικά κτήρια, πλατείες, κρήνες, κάστρα και ντάπιες θα  θυμίσουν σε κάποιους επισκέπτες και θα πληροφορήσουν κάποιους άλλους ότι η Ιστορία πάντοτε γράφεται στηριγμένη στο παρελθόν της και στο Ναύπλιο ανήκει αυτό το ιστορικό προνόμιο να έχει ένα καταλυτικό για την σύγχρονη Ελλάδα παρελθόν.

Ο Δήμος Ναυπλίου και ο Προοδευτικός Σύλλογος Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης» θα συνδιοργανώσουν έκθεση αντιγράφων γκραβούρας του Ναυπλίου που φιλοτέχνησε η ζωγράφος και αγιογράφος κυρία Κατερίνα Μπεκιάρη, μέλος του Δ. Σ. του Συλλόγου.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή των Βαΐων, 21η Απριλίου 2019 και ώρα 12.00 στην αίθουσα του Βουλευτικού Ναυπλίου, με προσκεκλημένους όσους θελήσουν να ταξιδέψουν στην Ιστορία της πόλης.

Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη καθημερινά από τις 11.00 έως τις 13.00 και από τις 19.00 έως τις 21.00 με ελεύθερη είσοδο. Διάρκεια έκθεσης: 20 Απριλίου – 5 Μαΐου.

Οι ενδιαφερόμενοι θα έχουν την δυνατότητα να αποκτήσουν κάποια από τα υπέροχα αντίγραφα που φιλοτέχνησε η ζωγράφος.

 

 

Read Full Post »

Older Posts »