Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Εκδηλώσεις’

Ομιλία στο Βουλευτικό με θέμα: «Ο θάνατος του κινηματογράφου και το σύγχρονο μυθιστόρημα»


 

Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, σε συνεργασία με τον Δήμο Ναυπλιέων, σας προσκαλούν στην ομιλία της κυρίας  Laura Marcus,  Καθηγήτριας  στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, με τίτλο:

 « Ο θάνατος του κινηματογράφου και το σύγχρονο μυθιστόρημα»,

την Τετάρτη  15 Φεβρουαρίου 2012, στο «Βουλευτικό» του Ναυπλίου στις 19:00.

Το συντονισμό έχει η κα  Αγγελική  Σπυροπούλου,  Λέκτορας του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών,  Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

 

Laura Marcus

  

Laura Marcus

Η Λώρα Μάρκους είναι Καθηγήτρια Αγγλικής Λογοτεχνίας και Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Προηγουμένως κατείχε τη βασιλική έδρα (Regius Professor) Ρητορικής και Αγγλικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Η έρευνά της επικεντρώνεται στη λογοτεχνία και τον πολιτισμό του 19ου και 20ου αιώνα, και ειδικότερα την (αυτο)βιογραφία, τον μοντερνισμό, τη σύγχρονη λογοτεχνία, την ψυχανάλυση και τη σχέση λογοτεχνίας και κινηματογράφου.

Η μελέτη της με τίτλο, Η δέκατη μούσα: Γράφοντας για τον κινηματογράφο κατά την περίοδο του μοντερνισμού (The Tenth Muse: Writing about Cinema in the Modernist Period, Οxford University Press, 2008), απέσπασε το βραβείο της μεγαλύτερης διεθνούς επιστημονικής εταιρείας νεώτερης γραμματολογίας, The Modern Language Association, το 2008.

Άλλες μονογραφίες της είναι οι εξής: Αυτο/βιογραφικοί λόγοι: Θεωρία, Κριτική, Πρακτικές (Auto/biographical Discourses: Theory, Criticism, Practice, Manchester University Press, 1994), Βιρτζίνια Γουλφ  (Virginia Woolf: Writers and their Work, Northcote, 1997/2004).   Έχει επίσης επιμεληθεί με τον Peter Nichols την Ιστορία της αγγλικής λογοτεχνίας του εικοστού αιώνα για τις πανεπιστημιακές εκδόσεις Καίμπριτζ (The Cambridge History of TwentiethCentury English Literature, Cambridge University Press, 2004).                                 

Οργανωτική Ομάδα:  Καλλιόπη  Καλποδήμου, Μαρία  Σικιτάνο, Κατερίνα Τριχιά,      Φωτεινή Τσαρδούνη, Εύη  Φίλη,  Άννα Χρυσοβέργη.  Τεχνική Υποστήριξη:  Άγγελος  Γουναράς.    

 

Read Full Post »

Έκθεση: «Γιάννης Μέτσης – Πειραματικό Μπαλλέτο Αθηνών»


 

Στα βήματα ενός πρωτοπόρου του μπαλλέτου – Το έργο του σημαντικού χορευτή, χορογράφου, δασκάλου, μέσα από μία αναδρομική έκθεση στον «Ελληνικό Κόσμο», από τις 21 Νοεμβρίου ως τον Μάιο του 2012.

 

Ο Γιάννης Μέτσης και η Μάρω Παππά στο «Επεισόδιο Νο.2» σε μουσική Ολιβιέ Μεσιάν.

«Γιάννης Μέτσης – Πειραματικό Μπαλλέτο Αθηνών» είναι ο τίτλος της έκθεσης που παρουσιάζει το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού σε συνεργασία με το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Πρόκειται για μια  αναδρομική έκθεση- φόρο τιμής στο έργο του σημαντικού χορευτή, χορογράφου και δασκάλου ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2010 στα 79 του χρόνια.

Στην έκθεση, η οποία θα διαρκέσει από τις 21 Νοεμβρίου ως τον Μάιο του 2012, παρουσιάζεται άγνωστο υλικό από το προσωπικό αρχείο του Γιάννη Μέτση, το οποίο είχε δωρίσει ο ίδιος στο Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, καθώς και υλικό από τις προσωπικές συλλογές φίλων και συνεργατών του, προερχόμενο από τις παραστάσεις της ιστορικής ομάδας «Χορευτική Ομάδα Γιάννη Μέτση» (το μετέπειτα «Πειραματικό Μπαλλέτο Αθηνών»). Συγκεκριμένα, περιλαμβάνονται κοστούμια, αξεσουάρ, μακέτες, προγράμματα παραστάσεων, φωτογραφικό υλικό, σημειώσεις και οπτικοακουστικά ντοκουμέντα. Τα κοστούμια τα οποία περιλαμβάνονται στην έκθεση έχουν την υπογραφή της σκηνογράφου- ενδυματολόγου κυρίας Λίζας Ζαΐμη, η οποία υπήρξε συνεργάτης του Γιάννη Μέτση καθ΄όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής δράσης της ομάδας του.

 

Ο Γιάννης Μέτσης ήταν χορευτής και χορογράφος και ο πρώτος χορευτής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής το 1950.

 

Η έκθεση στοχεύει στην ανάδειξη του έργου του σπουδαίου καλλιτέχνη υπογραμμίζοντας τη σημαντική συμβολή του στην παρουσίαση του κλασικού ρεπερτορίου μπαλλέτου στη χώρα μας (υπήρξε ο πρώτος που ανέβασε ολόκληρα έργα ή αποσπάσματα για πρώτη φορά στην Ελλάδα) αλλά και στην ανάδειξη της μουσικής ελλήνων συνθετών (Σισιλιάνου, Σκαλκώτα, Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκου, Πλέσσα, Παπαθανασίου) μέσα από χορογραφίες τις οποίες εμπνεύστηκε ο ίδιος.

 

Έκθεση: «Γιάννης Μέτσης - Πειραματικό Μπαλλέτο Αθηνών»

 

Η έκθεση συνοδεύεται από μία νέα έκδοση, η οποία περιλαμβάνει υλικό που συγκεντρώθηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας, καθώς και πρωτότυπα κείμενα συνεργατών του Γιάννη Μέτση, και από εκπαιδευτικό πρόγραμμα για σχολεία. Μέσα από την ξενάγηση στην έκθεση τα παιδιά ανακαλύπτουν την προσφορά του Γιάννη Μέτση. Την επιμέλεια της έκθεσης και του καταλόγου έχει η σκηνογράφος Σοφία Παντουβάκη.

Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», Πειραιώς 254, 177 78 Ταύρος, τηλ. 212 254 0000.

 

Read Full Post »

Παρουσίαση των βιβλίων: «Οι επιβάτες του φεγγαριού» και «Αφύλακτη διάβαση» του Άγγελου Αντωνόπουλου


 

Άγγελος Αντωνόπουλος

Ο Σύλλογος Πολιτιστική Αργολική Πρόταση οργανώνει καλλιτεχνική βραδιά για να τιμήσει τον δημοφιλή ηθοποιό Άγγελο Αντωνόπουλο, παρουσιάζοντας το μυθιστόρημα του «Οι επιβάτες του φεγγαριού» και την ποιητική του συλλογή «Αφύλακτη διάβαση».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Νοεμβρίου στις 8 το βράδυ στην αίθουσα του συλλόγου Αργείων «Ο Δαναός». ( Αγγελή Μπόμπου 8, Άργος).

Θα μιλήσουν για το έργο του ο συγγραφέας Φώντας Σταυρόπουλος και ο εκπαιδευτικός και συγγραφέας Γιώργος Κόνδης. Την ευθύνη και την επιμέλεια της βραδιάς θα έχει ο σκηνοθέτης Νικόλας Ταρατόρης. Ποιήματα και αποσπάσματα θα ακουστούν από  την θεατρική ομάδα του Συλλόγου με την συμμετοχή του δεξιοτέχνη της φυσαρμόνικας Μάνου Αβαράκη. Ο Σύλλογος καλεί τους φίλους του να τιμήσουν την πολύχρονη προσφορά ενός ανθρώπου στην πνευματική ζωή του τόπου μας.

 

Read Full Post »

Διάλεξη: Χρήστος Πιτερός « Ανάγλυφη αρχαϊκή στήλη από το Άργος»


 

O Σύλλογος Αργείων « O Δαναός» έχει την τιμή και την ευχαρίστηση να σας αναγγείλει, ότι  την  Κυριακή  6  Νοεμβρίου 2011  και ώρα 6.30 μ.μ. θα φιλοξενήσει στο Βήμα του, τον Αρχαιολόγο Χρήστο Πιτερό με θέμα: « Ανάγλυφη αρχαϊκή στήλη από το Άργος». Θα προβληθούν σχετικές διαφάνειες και θα ακολουθήσει συζήτηση.

 

Χρήστος Πιτερός

 

Κατάγεται από το Αρκαδικό Ναυπλίας. Σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας και Αρχαιολογία και Τέχνη στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ως αρχαιολόγος του Υπουργείου Πολιτισμού, υπηρέτησε αρχικά στη Βοιωτία   (Θ΄ ΕΠΚΑ)  και στη συνέχεια στην Δ΄ΕΠΚΑ στην Αργολίδα, μέχρι την αφυπηρέτησή του το 2010.

Έχει διενεργήσει μεγάλο αριθμό σωστικών ανασκαφών στη Θήβα, τη Λεβαδιά, το Δήλεσι, τη Σαλαμίνα, στον τύμβο των Σαλαμινομάχων, την Ερέτρεια, την Επίδαυρο, την Ασίνη, το Ναύπλιο, την Τίρυνθα, το Τημένιο και κυρίως στην αιώνια πόλη του Άργους, όπου επικεντρώθηκαν εξ αρχής τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα, όπως η οχύρωση, η πολεοδομική οργάνωση, η τοπογραφία της πόλης και της ευρύτερης περιοχής  και η αργειακή πλαστική.

Έχει λάβει μέρος με ανακοινώσεις σε πολλά διεθνή συνέδρια και έχει δημοσιεύσει πολλές και σημαντικές  επιστημονικές εργασίες, αλλά και εκλαϊκευτικά άρθρα στον αθηναϊκό και τοπικό τύπο. Αρκετές από αυτές, αναφέρονται στο Άργος, όπως: «Το Αρχαίο Στάδιο του Άργους», «Οι Πυραμίδες της Αργολίδας», «Συμβολή στην Αργειακή Τοπογραφία», «Προτάσεις για την ανέγερση ενός νέου Μουσείου στο Άργος», «Η Μυκηναϊκή Ακρόπολη της  Λάρισας του Άργους», «Η Ακρόπολη της Λάρισας και τα τείχη της πόλης του Άργους»,  «Η  λατρεία των Διοσκούρων στο Άργος», «Το Άργος και ο Χάραδρος», « Υστεροαρχαϊκή  επιτύμβια στήλη από το Άργος», «Το Μυκηναϊκό Άργος», «Ηραία τα εν Άργει», «Θέρμες του Άργους, ένας τεκές και ένα καφενείο στα χρόνια της Επανάστασης και της Ανεξαρτησίας», καθώς άρθρα στον αθηναϊκό και τοπικό τύπο, για αρχαιολογικά και γενικότερα θέματα.

Διετέλεσε Διευθυντής της συστηματικής ανασκαφής Ελληνογαλλικής Συνεργασίας στην Αρχαία Αγορά του Άργους, Αναπληρωτής Διευθυντής της Δ΄ ΕΠΚΑ και Πρόεδρος της Επιτροπής έκδοσης του περιοδικού «Ναυπλιακά Ανάλεκτα» (VII, 2009).

 

Read Full Post »

Ο Κόσμος του Οδυσσέα Ελύτη: Ποίηση και Ζωγραφική


 

Οδυσσέας Ελύτης: "Σχολή πιάνου" (κολάζ)

Μια έκθεση για τη σχέση του Οδυσσέα Ελύτη με τη Ζωγραφική διοργανώνει το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Νομπελίστα ποιητή. Η έκθεση ξεκινά στις 22 Σεπτεμβρίου και θα διαρκέσει έως τις 27 Νοεμβρίου 2011.

Στόχος της έκθεσης είναι να αποκαλύψει τις διαφορετικές εικαστικές αναζητήσεις του μεγάλου ποιητή και, συνάμα, να στρέψει το βλέμμα του θεατή προς το έργο διακεκριμένων, σύγχρονων, Ελλήνων καλλιτεχνών που εμπνέονται από την ποίησή του.

Η έκθεση «Ο Κόσμος του Οδυσσέα Ελύτη: Ποίηση και Ζωγραφική» περιλαμβάνει τις εξής ενότητες:

  • To σύνολο των ζωγραφικών έργων του Οδυσσέα Ελύτη. Πρόκειται για ευφάνταστα κολάζ, τέμπερες και υδατογραφίες, μικρών διαστάσεων, που αναδεικνύουν μια μοναδική καλλιτεχνική διάσταση και αντανακλούν την αισθητική αντίληψη του μεγάλου ποιητή. Η έκθεση παρουσιάζει χειρόγραφα και βιβλία του Ελύτη, μαζί με δημοσιευμένες και ανέκδοτες φωτογραφίες του.
  • Σημαντικά έργα κορυφαίων δημιουργών, για το έργο των οποίων ο ποιητής είτε είχε δημοσιεύσει αισθητικά δοκίμια, είτε ανέπτυξε στενές φιλικές σχέσεις. Σε αυτούς περιλαμβάνονται, μεταξύ των άλλων, οι: Παναγιώτης Ζωγράφος, Ανρί Ματίς, Θεόφιλος, Κωνσταντίνος Παρθένης, Πάμπλο Πικάσο, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Νίκος Εγγονόπουλος, Χρήστος Καπράλος, Νίκος Νικολάου, Ορέστης Κανέλλης, Γιάννης Τσαρούχης, Γιάννης Μόραλης, Αλέκος Φασιανός και Γιώργος Δέρπαπας.
  • Έναν εικαστικό «διάλογο» με την ποίηση του Ελύτη αναπτύσσουν σπουδαίοι εικαστικοί δημιουργοί. Έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και εγκαταστάσεων των Νάτα Μελά, Παναγιώτη Τέτση, Βασίλη Θεοχαράκη, Κώστα Τσόκλη, Κώστα Πανιάρα, Αλέκου Φασιανού, Σωτήρη Σόρογκα, Γιώργου Δέρπαπα, Μαρίνας Καρέλλα, Μιχάλη Μακρουλάκη, Χρόνη Μπότσογλου, Θοδωρή Παπαγιάννη, Γιάννη Ψυχοπαίδη, Γιάννη Κόττη, Γιώργου Λάππα, Γιάννη Αδαμάκου, Μίλτου Παντελιά, Κώστα Βαρώτσου, Χρήστου Μποκόρου και Μαρία Λοϊζίδου μαρτυρούν, τη δική τους ξεχωριστή κυρίαρχη ή διακριτική ποιητική διάσταση.

Η έκθεση πραγματοποιείται με τη συμπαράσταση της ποιήτριας Ιουλίτας Ηλιοπούλου, σε επιμέλεια του Τάκη Μαυρωτά και σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Τα εκτιθέμενα έργα προέρχονται από τη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, το Μουσείο Μπενάκη, την Εθνική Πινακοθήκη, πολλές ιδιωτικές συλλογές και τους ίδιους τους συμμετέχοντες σύγχρονους δημιουργούς. Η έκθεση διαρκεί από τις 22 Σεπτεμβρίου έως τις 27 Νοεμβρίου 2011. Πληροφορίες: 210 3611206.

  

Read Full Post »

Άμλετ (Hamlet), William Shakespeare – Αρχαίο Θέατρο Άργους


 

«Άμλετ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, 5η Εποχή.

Το έργο «Άμλετ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ένα από σημαντικότερα θεατρικά κείμενα του παγκόσμιου δραματολογίου, παρουσιάζει η 5η Εποχή, στο Αρχαίο Θέατρο Άργους, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Άργους – Μυκηνών 2011, την Τετάρτη 17 Αυγούστου στις 9 το βράδυ.

Η παράσταση επιχειρεί μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του κλασικού αριστουργήματος μεταφέροντας το έργο ως πολιτικό θρίλερ κάθε εποχής. Η σκηνοθεσία είναι του Θέμη Μουμουλίδη, ενώ τον ρόλο του Άμλετ ερμηνεύει ο Αιμίλιος Χειλάκης.

Το ηθικό δίλημμα του Άμλετ, να πάρει εκδίκηση για τον δολοφονημένο του πατέρα δίχως ταυτόχρονα να παραβεί τις ηθικές αρχές του, να αποδώσει δικαιοσύνη σύμφωνα με τη λογική και τον νόμο και όχι σύμφωνα με τα πάθη της συγκυρίας, είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Το ερώτημα του Άμλετ, να ζει κανείς ή να μην ζει σε ένα κόσμο που κυβερνά η διαφθορά, σήμερα που διάφοροι αυτόκλητοι κήνσορες αναλαμβάνουν «στο όνομα του λαού» να πάρουν τη δικαιοσύνη στα χέρια τους, αποκτά συγκεκριμένη αξία για τον σύγχρονο θεατή.

Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι «The Tragicall Historie of Hamlet, Prince of Denmarke» (Η Τραγική Ιστορία του Άμλετ, Πρίγκιπα της Δανιμαρκίας).

Η Υπόθεση

Άμλετ

Κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας είναι ο νεαρός Πρίγκιπας Άμλετ, που έχει το ίδιο όνομα με τον πατέρα του, Βασιλιά της Δανίας, ο οποίος πέθανε απροσδόκητα. Ο θείος του νεαρού Άμλετ, Κλαύδιος, ανεβαίνει στο θρόνο και παντρεύεται τη χήρα του αδερφού του, Γερτρούδη. Ο Άμλετ είναι δυσαρεστημένος από την άνοδο του θείου του στο θρόνο, τον οποίο θεωρεί πολύ κατώτερο και ανάξιο σύγκρισης με τον πατέρα του, και τον εσπευσμένο γάμο της μητέρας του, Γερτρούδης, με τον αδερφό του νεκρού συζύγου της.

Ένα βράδυ, στους νυχτοφύλακες του Κάστρου Έλσινορ εμφανίζεται ένα φάντασμα που μοιάζει στο νεκρό Βασιλιά Άμλετ, εξαφανίζεται όμως πριν ακούσουν το μήνυμα που ήθελε να τους μεταφέρει. Ειδοποιείται ο Πρίγκιπας Άμλετ και το φάντασμα επανεμφανίζεται και του αποκαλύπτει ότι ο πατέρας του δολοφονήθηκε από τον Κλαύδιο και τον διατάζει να πάρει εκδίκηση. Ο Άμλετ σχεδιάζει να αποκαλύψει την ενοχή του Κλαύδιου παριστάνοντας τον τρελό.

Από την τρέλα του Άμλετ έλκεται η προσοχή του Κλαύδιου και της Γερτρούδης, που βάζουν τους Ρόζεγκραντζ και Γκιλντεστέρν, παλιούς συμφοιτητές του Άμλετ, να τον παρατηρήσουν για να βρουν την αιτία της τρέλας του. Ο Πολώνιος, βασιλικός σύμβουλος, υποπτεύεται ότι αιτία της τρέλας του Άμλετ είναι η αγάπη του για την Οφηλία, την κόρη του. Ωστόσο, σε μια συνάντησή τους, όπου παρακολουθούνται, ο Άμλετ δε δείχνει να αγαπά την Οφηλία, καθώς της λέει να κλειστεί σε μοναστήρι.

Ο Άμλετ σχεδιάζει να ανεβάσει μια παράσταση που θα παρουσιάζει το φόνο του πατέρα του, σκοπεύοντας να ξεσκεπάσει τον Κλαύδιο. Κατά τη διάρκεια του έργου, ο Κλαύδιος αποχωρεί. Την κίνηση παρατηρεί ο Οράτιος, έμπιστος φίλος του Άμλετ, κι ο Άμλετ αποφασίζει να εκδικηθεί για το θάνατο του πατέρα του. Ετοιμάζεται να σκοτώσει τον Κλαύδιο, αλλά τον βρίσκει να προσεύχεται και σκέφτεται ότι αν τον σκοτώσει εκείνη τη στιγμή, ο Κλαύδιος θα πάει στον Παράδεισο, κάτι που δεν του αξίζει. Ωστόσο, όταν ο Άμλετ φεύγει, ο Κλαύδιος αποκαλύπτει ότι δεν προσευχόταν με πολλή ευλάβεια για κάτι.

 

Γκραβούρα του Daniel Maclise (1842), παριστάνει την στιγμή που αποκαλύπτεται η ενοχή του Κλαύδιου.

 

Ο Άμλετ πηγαίνει να αντιμετωπίσει τη μητέρα του. Ακούγοντας ένα θόρυβο πίσω από μια κουρτίνα, τείνει το σπαθί του και κατά λάθος σκοτώνει τον Πολώνιο, που κρυφάκουγε. Φοβούμενος για την ασφάλειά του, ο Κλαύδιος στέλνει στην Αγγλία τον Άμλετ και μαζί τους Ρόζεγκραντζ και Γκιλντεστέρν, με εντολή να τον σκοτώσουν. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ο Άμλετ ανακαλύπτει την δολοπλοκία και οδηγεί στο θάνατο τους δύο επίδοξους δολοφόνους του. Το πλοίο τους πέφτει στα χέρια πειρατών αλλά ο Άμλετ πληρώνοντας λύτρα, τελικά αφήνεται ελεύθερος.

Γεμάτη θλίψη, η Οφηλία τρελαίνεται και πνίγεται σε ένα ποτάμι. Από τη Γαλλία επιστρέφει γεμάτος οργή ο Λαέρτης, γιος του Πολώνιου κι αδερφός της Οφηλίας. Ο Κλαύδιος πείθει το Λαέρτη ότι ο Άμλετ είναι υπεύθυνος για το θάνατο του Πολώνιου και, με την επιστροφή του Άμλετ στη Δανία, στοιχηματίζει ότι ο Άμλετ μπορεί να νικήσει στη μάχη το Λαέρτη. Η μάχη όμως είναι στημένη: το σπαθί του Λαέρτη έχει δηλητήριο, όπως και το κρασί στο ποτήρι του Άμλετ.

Κατά τη διάρκεια της μάχης, η Γερτρούδη πίνει από το δηλητηριασμένο κρασί και πεθαίνει. Ο Λαέρτης καταφέρνει να τραυματίσει τον Άμλετ, αλλά λαβώνεται από τον ίδιο. Προτού ξεψυχήσει, αποκαλύπτει το σχέδιο δολοφονίας του Κλαύδιου εναντίον του Άμλετ. Ο Άμλετ, λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή από το δηλητήριο, καταφέρνει να σκοτώσει τον Κλαύδιο. Στη σκηνή καταφθάνει ο Φόρτινμπρας, ένας Νορβηγός φιλόδοξος πρίγκιπας που έρχεται εναντίον της Δανίας με το στρατό του. Ο Οράτιος αφηγείται όσα έχουν συμβεί κι ο Φόρτινμπρας διατάζει να αποδοθούν τιμές στο νεκρό Άμλετ.

Συντελεστές της παράστασης
Μετάφραση: Γιώργος χειμωνάς
Σκηνοθεσία / Σκηνικό: Θέμης Μουμουλίδης
Δραματουργική Επεξεργασία: Θέμης Μουμουλίδης- Παναγιώτα Πανταζή
Κοστούμια: Τότα Πρίτσα
Μουσική: Μάριος Στροφαλής
Σπαθογραφίες: Θάνος δερμάτης
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος
Συνεργάτης σκηνογράφος : Παναγιώτα Κοκκορού
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Αιμίλιος Χειλάκης, Μάνος Βακούσης, Μαρίνα Ψάλτη, Ευγενία Δημητροπούλου, Λεωνίδας Κακούρης, Κρις Ραντάνοωφ, Τόνυ Δημητρίου. Δημήτρης Αλεξανδρής, Ηλίας Ζερβός, Αλμπέρτο Φάις, Παναγιώτης Εξαρχέας.

Read Full Post »

«Ο γνωστός μας άγνωστος κύριος Γκάτσος» στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου


  

Το Φεστιβάλ Αθηνών τιμά, με την μουσικοθεατρική παράσταση «Ο γνωστός μας άγνωστος κύριος Γκάτσος» που θα παρουσιαστεί στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου στις 22 & 23 Ιουλίου, το Νίκο Γκάτσο με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.

 

Νίκος Γκάτσος

Τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ο γνωστός μας άγνωστος κύριος Γκάτσος» φιλοξενεί στις 22 και 23 Ιουλίου το Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Γκάτσου και τα 19 από τον θάνατό του. Τη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει η Μάνια Παπαδημητρίου, επιχειρώντας να διεισδύσει στο μυαλό αυτού του αυστηρού και με ιδιαίτερο χιούμορ πνευματικού ανθρώπου που ποτέ δεν έδωσε συνεντεύξεις, ενώ ο ιδιωτικός του λόγος γινόταν δημόσιος μόνο στις παρέες του με τον Χατζιδάκι, τον Ελύτη και άλλα «ιερά τέρατα» της εποχής του.

Ο Νίκος Γκάτσος πέρασε στην ιστορία της ελληνικής υπερρεαλιστικής ποίησης με τη μια και μοναδική του συλλογή: την «Αμοργό», που εξέδωσε το 1943. Μετά δεν ξαναδημοσίευσε ποίηση. Ασχολήθηκε με τη θεατρική μετάφραση και τη στιχουργική.

«Γράφει για την πατρίδα μέσα στην κατοχή, την ώρα που χάνεται, σαν να την βλέπει ήδη από μακριά» σχολιάζει η Μάνια Παπαδημητρίου για την «Αμοργό». «Μιλά για τη μνήμη του τόπου σαν να είναι ήδη παρελθόν» συνεχίζει. «Και είναι περίεργο ότι μετά την Αμοργό δεν ξαναγράφει ποίηση αλλά μόνο στίχο, ο οποίος ανάγεται σε ποίηση, αλλά δεν είναι γιατί χρειάζεται τη μουσική. Ο Ελύτης είχε πει για τον Γκάτσο: «καλύτερα τέχνη ταπεινή που λειτουργεί, παρά υψηλή που σκονίζεται στα ράφια».

Οι στίχοι του Γκάτσου ευτύχησαν με τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος αναγνώριζε στον ποιητή «τον σημαντικότερο άνθρωπο που είχε γνωρίσει μετά την μητέρα του». Σε ένα από τα πολλά κείμενά του για τον Γκάτσο, ο Χατζιδάκις αναφέρει:

«Παρ’ όλο που στιχουργεί για να κάνει ένα τραγούδι, παραμένει πάντα ποιητής. Έγραψε μοναδικά τραγούδια. Όλα τα ακριβά στοιχεία της ποίησής του τα κάνε στίχους που κινητοποίησαν τη ναρκοθετημένη νεοελληνική ευαισθησία, έτσι καθώς κοιμόταν αναίσθητη μέσα στην απέραντη αισθηματολογία των στιχουργών και των επιθεωρησιογράφων».

Κι αντίστροφα, απ’ όλους τους συνθέτες που τον μελοποίησαν (Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Μούτσης, Κηλαηδόνης, Χάλαρης) ο Χατζιδάκις ήταν πιο κοντά στην ψυχολογία του Γκάτσου, λέει η Μάνια Παπαδημητρίου.

Ο Νίκος Γκάτσος με τον Μάνο Χατζιδάκι.

«Το ερωτικό, εφηβικό στοιχείο της μουσικής του Χατζιδάκι έλειπε από τον Γκάτσο και νομίζω τον συγκινούσε» εξηγεί η ίδια. «Με την έννοια ότι ο Γκάτσος έγραφε υπαρξιακά τραγούδια. Πιο πολύ μιλά για τον θάνατο κι ένα μυστήριο γύρω από αυτόν. Πάντα υπάρχει στον στίχο του ένα φεγγάρι που σε κυνηγά, δύο αδέλφια που χωρίζουν. Κι αυτό εξηγείται κατά κάποιο τρόπο και στο βιβλίο της συντρόφου του, Αγαθής Δημητρούκα».

Στην παράσταση μαζί με την Μάνια Παπαδημητρίου, πέντε ηθοποιοί και μουσικοί εναλλάσσουν το τραγούδι με την αφήγηση. Η σκηνοθέτης ακολουθεί τη λογική «θεάτρου του ραδιοφώνου». Άλλωστε κι ο ίδιος ο ποιητής, μετά τον πόλεμο, διετέλεσε για λόγους βιοπορισμού, ραδιοφωνικός σκηνοθέτης στο ΕΙΡ. Η αφήγηση βασίζεται σε κείμενα για τον Γκάτσο, των Χατζιδάκι, Ελύτη, Σεφέρη, αποσπάσματα από το βιβλίο «Πουλάμε τη ζωή χρεώνουμε τον θάνατο», της συντρόφου του Αγαθής Δημητρούκα. Η σκηνική δράση «επενδύεται» με βίντεοαρτ και εικαστικές αναφορές που παραπέμπουν στον Γκάτσο και την εποχή του.

Να σημειωθεί ότι όλοι οι συντελεστές της παράστασης προσφέρουν την αμοιβή τους υπέρ της αποκατάστασης του σπιτιού του Νίκου Γκάτσου, στην Ασέα Αρκαδίας.

Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου
Σκηνογραφία: Aρτεμις Θεοδωρίδη
Video art: Ευαγγελία Χρηστάκου
Επιμέλεια κειμένων: Μάνια Παπαδημητρίου, Αγαθή Δημητρούκα
Μουσική επιμέλεια: Τάσος Αντωνίου, Σπύρος Παπαθεοδώρου

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά):
Τάσος Αντωνίου, Εβελίνα Αραπίδου, Θεοδώρα Ευγενάκη, Αγαπητός Μανδαλιός, Μάνια Παπαδημητρίου, Σπύρος Παπαθεοδώρου.

 

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »