Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Κουμαδωράκης’

Ελαιοκαλλιέργειες


 

Η μακραίωνη ιστορία της ελιάς και ο εθνικός της χαρακτήρας δείχνουν την αγάπη και λατρεία μας προς το ευλογημένο δένδρο, που θεωρείται από την αρχαία εποχή σύμβολο σοφίας, ειρήνης, δόξας και θριάμβου. Πολλά δημοτικά μας τραγούδια αναφέρονται στην ελιά και πολλοί ποιητές και συγγραφείς την ύμνησαν και την τίμησαν.

 

Γύρω στου χωριού τ’ αλώνια

 

Γύρω στου χωριού τ’ αλώνια

πέρδικες λαλούν κι αηδόνια

και οι όμορφες ξυπνάνε

για ελιές στον κάμπο πάνε

άλλη στο άλογο καβάλα,

άλλη λιανοτραγουδάει

για νερό στη βρύση πάει

και μια αρραβωνιασμένη

όλο κλαίει η καημένη

που δεν είναι παντρεμένη.

 

Δημοτικό

(από την Ελένη Γάτσιου-Γερούλη)

 

Ο Ηρακλής κουρασμένος ξαποσταίνει στον ίσκιο της Ελιάς. Η πιστή προστάτις του θεά Αθήνα γεμίζει κρασί το κύπελό του. Εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας, 470 π.Χ, (Μόναχο).

Κάποτε δεν υπήρχαν φυτώρια ελαιοδένδρων, ούτε συνήθιζαν οι αγρότες να φυτεύουν κουκούτσια και να περιμένουν να φυτρώσουν και ύστερα να εμβολιάζουν τα νεαρά φυτά και να περιμένουν πάλι, για να τα μεταφυτέψουν στο χωράφι τους. Προτιμούσαν να εντοπίζουν στα βουνά και στα λαγκάδια αγριελιές, οι οποίες φύτρωναν από τα κουκούτσια που υπήρχαν στις κουτσουλιές των πουλιών.

Όταν ο αγρότης, κατά τις κυνηγετικές του εξορμήσεις, συναντούσε κάποια αγριελιά, διάλεγε τον καιρό, να ’ναι Γενάρης ή Φλεβάρης, έπαιρνε κασμά και σκαλίδα, έβγαζε την ελιά με ρίζες και μπόλικο χώμα, την έχωνε σ’ ένα τσουβάλι και κατευθείαν στο χωράφι. Άνοιγε μεγάλο λάκκο και βαθύ, ώστε να μη διψάει η ελιά το καλοκαίρι, και τη φύτευε. Το ριζικό της σύστημα τη βοηθούσε να αντέξει και να μην ξεραθεί. Την άλλη χρονιά έπρεπε να μπολιαστεί. Αυτοί ήταν οι περίφημοι αγρούλιδοι ή αγρουλίδια (δηλ. άγρια ελιά). Σήμερα υπάρχουν οργανωμένα φυτώρια με πολλές ποικιλίες ελαιοδένδρων και κανείς αγρότης δε θα φύτευε αγρουλίδους.

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες ελαιοδένδρων, οι ονομασίες των οποίων διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Είναι οι χονδρολιές, οι ψιλολιές, οι λιανολιές, οι τσουνάτες, οι κορωνέικες, οι δαφνολιές, οι νανολιές ή νανάκια, και άλλες ποικιλίες.  Η (βρώσιμη) δαφνολιά είναι πολύ μεγάλη, στο μέγεθος του βελανιδιού σχεδόν, και ονομάζεται έτσι στην Κρήτη, γιατί το φύλλο του δένδρου είναι πλατύ, σχεδόν σαν της δάφνης. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με κωδικό. Για να το δείτε εισάγετε τον κωδικό σας παρακάτω:

Read Full Post »

« ΑΡΓΟΣ το πολυδίψιον»  του Οδυσσέα Κουμαδωράκη  Ένα καινούργιο, εντυπωσιακό και ιδιαίτερα ογκώδες βιβλίο έρχεται να προστεθεί στη βιβλιογραφία του Άργους. Πρόκειται για το βιβλίο «ΑΡΓΟΣ  το πολυδίψιον» του καθηγητή  Οδυσσέα Κουμαδωράκη, το οποίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Εκ Προοιμίου»   το Μάρτιο 2007.

 

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ

Η συγγραφή του βιβλίου ξεκίνησε το 1994 με μια ομάδα εργασίας μαθητών του 4ου  Γυμνασίου ‘Αργους και περιείχε τέσσερις θεματικές ενότητες: Οδούς πλατείες, προτομές και διατηρητέα μνημεία. Η εργασία αυτή  εκδόθηκε από τη Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Άργους με τον γενικό τίτλο «Γνωριμία με το Άργος»  [1997, σελίδες 358]. Στη συνέχεια , μια δεύτερη ομάδα εργασίας  ασχολήθηκε με τις οδούς,  οι οποίες έλαβαν όνομα το 2000  ενόψει  της απογραφής του 2001, με την πεποίθηση  ότι ο Δήμος  Άργους θα αναλάμβανε το κόστος μιας συμπληρωμένης και βελτιωμένης έκδοσης. Όμως, η έκδοση έμελε να γίνει από ιδιώτη, τον κ. Τάκη Ουλή και τις εκδόσεις του.   

 

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙΕΧΕΙ:

 291 οδούς – 19 πλατείες – 10 προτομές  και 55 διατηρητέα μνημεία .  Επίσης, φιλοξενούνται αρκετά «Παραθέματα» [57], τα οποία είναι αποσπάσματα από πρωτογενείς πηγές, και φωτίζουν τις βιογραφούμενες προσωπικότητες ή είναι σημεία αναφοράς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του Άργους του 19ου ή του 20ού αιώνα. Υπάρχει ευρετήριο ασπρόμαυρων εικόνων [206 φωτογραφίες] και ευρετήριο έγχρωμων φωτογραφιών [133], οι οποίες φιλοξενούνται σε 52 ένθετες σελίδες, που είναι διασκορπισμένες σε όλο το σώμα τον βιβλίου. Εντυπωσιακό είναι και το ευρετήριο ονομάτων και πραγμάτων [26 σελίδες].

 Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 Το «ΑΡΓΟΣ το πολυδίψιον», δεν διαβάζεται σαν μυθιστόρημα. Είναι ένα βιβλίο αναφοράς, όπου  ο αναγνώστης μπορεί να αναζητήσει εύκολα αυτό που τον ενδιαφέρει. Οι τέσσερις θεματικές  ενότητες του βιβλίου προσδιορίζουν την  ταυτότητα της πόλης του Άργους. Ιδιαίτερα, η ανάλυση και ανάπτυξη των ονομάτων  των οδών και των πλατειών αποκαλύπτουν την ιστορία του Άργους από την αρχαιότατη εποχή μέχρι σήμερα. Παρατίθενται και αναλύονται γεγονότα,  βιογραφούνται προσωπικότητες όχι μόνο Αργείτικες αλλά και πανελλήνιας εμβέλειας [Καποδίστριας, θεόδ. Κολοκοτρώνης, Γεώγ. Καραϊσκάκης , Αδ. Κοραής.] Γι’ αυτό και είναι χρήσιμο στον κάθε Έλληνα, στο μαθητή, στο φοιτητή, στον εκπαιδευτικό , στον ερευνητή, στον επιστήμονα  και  προπαντός σε κάθε Αργείο.  Εξ άλλου, ο  συγγραφέας το έγραψε πρωτίστως  για τους Αργείους.

 

  Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

 Σε πολλά σημεία ο συγγραφέας του βιβλίου μάς εντυπωσιάζει για την επιμονή του να εξιχνιάσει λεπτομέρειες από την ζωή του Άργους  ή από βιογραφούμενες προσωπικότητες και είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικό το γεγονός ότι κάθε Αργείος μπορεί και βρίσκει πληροφορίες για την οδό όπου μένει ή για ντόπιες και ενίοτε συγγενικές προσωπικότητες, για τις οποίες δεν υπάρχουν αντίστοιχα λήμματα στα εγκυκλοπαιδικά λεξικά.  

Η γλώσσα του βιβλίου είναι κατανοητή και γλαφυρή.

Ο συγγραφέας έχει καλή πένα και ξέρει να χειρίζεται τη γλώσσα με ομορφιά και χάρη. Προσπαθεί να  είναι αντικειμενικός και αυστηρός. Φαίνεται πως δε χαρίζεται σε κανέναν, ούτε διστάζει να αποκαλύψει την αλήθεια, προχωρώντας ακόμα πιο πολύ από όσο είχαμε συνηθίσει από τότε που γευόμασταν την ανιαρότητα στα  μαθητικά θρανία.

 Έτσι, δε διστάζει να εξάρει την προσωπικότητα του Αντώνη Οικονόμου, του πρωτεργάτη της Ελληνικής Επαναστάτης  στην Ύδρα, η προσφορά του οποίου υποτιμήθηκε από την ιστορική επιστήμη, και να επισημάνει τη δολιότητα  και ιδιοτέλεια του Γεωργίου Κουντουριώτη. Ο αναγνώστης θα δει στο βιβλίο γιατί η θέση του Αδ. Κοραή  για την Ελληνική Επανάσταση ήταν αρνητική, πώς ο Γιάννης Μακρυγιάννης μπλέχτηκε στον εμφύλιο, γιατί η Ύδρα ήταν το σημαντικότερο αντικαποδιστριακό   κέντρο, γιατί  ο Ανδρέας  Μιαούλης έκαψε τα εθνικά πλοία στο ναύσταθμο του Πόρου και πολλά άλλα.

Αλλά ούτε και παρασύρεται από συναισθηματισμούς, όταν βιογραφεί ανθρώπους, τους οποίους γνώριζε και με τους οποίους είχε ιδιαίτερα καλές σχέσεις και φιλίες, όπως ο Γεώργιος θωμόπουλος, ο Γεώργιος Πειρούνης και ο Κώστας  Βρέτος. Το βιβλίο έχει 638 σελίδες και επιπλέον 52 ένθετες με έγχρωμο φωτογραφικό υλικό. Είναι μεγάλου σχήματος ( 17 Χ 25), τυπωμένο σε χαρτί Velvet 120 gr,  τιμάται 35 ευρώ. Πληροφορίες ( τηλ. 27510  61315 ).

Read Full Post »