Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Λυρικός’

Λάσος ο Ερμιονεύς(6ος αιώνας π.Χ.)

 

 

Ο Λάσος ο Ερμιονεύς ήταν λυρικός* ποιητής και μουσικός (6ος αιώνας π.Χ.). Γεννήθηκε στην Ερμιόνη Αργολίδας. Έζησε και έδρασε στην Αθήνα, στην αυλή του Ιππάρχου γιού του τυράννου των Αθηνών Πεισίστρατου. Από κάποιους κατατάσσεται στους επτά σοφούς της αρχαιότητας, αντί του Περίανδρου. Γιός του Χαρβίνου ή Χαβρίνου, ήταν μαθητής του Αργείου Σακάδα. Όταν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ίδρυσε Μουσική Σχολή και ασχολήθηκε με τη λυρική ποίηση.


Θεωρείται ο μεγάλος μεταρρυθμιστής του διθύραμβου, ύστερα απ’ τον Αρίωνα. Τελειοποίησε το διθύραμβο, τους εγκυκλίους χορούς και ήταν ο πρώτος που έγραψε θεωρία της μουσικής. Λέγεται ότι δίδαξε τον Πίνδαρο. Σε αγώνα διθυραμβοποιών που οργανώθηκε στην Αθήνα το 508 π.Χ., κατόπιν εισήγησης του, διαγωνίσθηκε τον Σιμωνίδη, βάση αναφορών του Αριστοφάνη.


Υπάρχει αναφορά του Ηρόδοτου ότι συνέλαβε τον εταιρο χρησμοδότη ποιητή της αυλής του Ίππαρχου, Ονομάκριτο να κατασκευάζει ψεύτικους χρησμούς στα ποιήματα του Μουσαίου και τον κατήγγειλε για κατάχρηση εμπιστοσύνης του τυράννου και πέτυχε την εξορία του.

Λέγεται ότι ο Λάσος έγραψε δύο ποιήματα, «τους Κένταυρους» και τον ύμνο στη θεά Δήμητρα, δίχως το γράμμα σίγμα. Αυτό το έκανε γιατί είχε δυσκολία στην προφορά του συμφώνου. Απ’ τα θαυμάσια έργα του, δυστυχώς μόνο ελάχιστοι στίχοι μόνο διασώθηκαν.

«Ύμνος εις Δήμητρα τήν εν Έρμιόνη»

Δάματρα μέλπω Κόραν τε Κλυμένοι’ άλοχον 
μελιβόαν ύμνον αναγνέων 
Αιολίδ’ άμ βαρύβρομον αρμονίαν.

Υποσημείωση

 

 

* Παρά το γεγονός ότι η λυρική ποίηση και με τις δύο βασικές μορφές της, το χορικό άσμα και τη μονωδία, μπορεί να θεωρηθεί τόσο παλιά όσο και ο ελληνικός λαός, στην πιο τεχνική της μορφή καλλιεργείται στην αρχαϊκή εποχή. Πάντοτε στενά συνυφασμένη με τη μουσική, θεωρείται γέννημα των μουσικών νεωτερισμών του Όλυμπου και του Τέρπανδρου. Με ποικιλία μορφής και αντικειμένων έμπνευσης και με κορυφαίους εκπροσώπους τον γνωστό αλεξανδρινό Κανόνα των εννέα λυρικών (Σαπφώ, Αλκαίος, Ανακρέων, Αλκμάν, Στησίχορος, Ίβυκος, Σιμωνίδης, Πίνδαρος και Βακχυλίδης στους οποίους συχνά προστίθεται ως δέκατο και το όνομα της Κόριννας), θα στρέψει το ενδιαφέρον των δημιουργών στα προσωπικά βιώματα και συναισθήματα, με κυρίαρχο πάντα θέμα τον έρωτα, σημαδεύοντας έτσι αποφασιστικά ολόκληρη την εφεξής ποιητική δημιουργία. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία: Οι Έλληνες.

 

Πηγή 

  • ΛΥΡΙΚΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ 6 Άπαντα: Ίβυκος, Ανακρέων, Ανακρεόντεια, Λάσος, Απολλόδωρος, Τύννιχος, Λάμπρος, Τελέσιλλα. Εκδόσεις, Κάκτος 2001.

 

Διαβάστε ακόμη:

 

 

Read Full Post »