Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου’

«The Cyclops Survival» στη Μικρή Επίδαυρο, από το  Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου


 

 

«The Cyclops Survival» από το Ελληνικό Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου, στα πλαίσια τριήμερου φεστιβάλ με τίτλο «World Crisis Theatre Festival».

Ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ντέιβιντ Χέαρ.

Ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ντέιβιντ Χέαρ.

Το «World Crisis Theatre Festival» καταλαμβάνει το Μικρό Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου από τις 23 μέχρι και τις 25 Αυγούστου, παρουσιάζοντας με ελεύθερη είσοδο παραστάσεις με θεματολογία άμεσα συνυφασμένη με την παγκόσμια κρίση από πέντε διαφορετικές χώρες της Ευρώπης.

Την πρεμιέρα, του φεστιβάλ σηματοδοτεί η παρουσίαση του έργου «The power of yes» ενός πολυβραβευμένου με Όσκαρ, Tony και Olivier Award βρετανού δραματουργού και σεναριογράφου, του Σερ Ντέιβιντ Χέαρ, από τον γαλλικό θίασο La Transplanisphere.

Την ίδια μέρα, Παρασκευή 23 Αυγούστου, θα παρουσιαστεί το «The Cyclops Survival» από το Ελληνικό Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου.  Το κείμενο και τη σκηνοθεσία στην παράσταση έχει αναλάβει ο καθηγητής του Παντείου και υπεύθυνος για το «World Crisis Theatre Festival», Γιάγκος Ανδρεάδης.

 

«The Cyclops Survival» (φωτό από τις πρόβες)

«The Cyclops Survival» (φωτό από τις πρόβες)

 

Πρόκειται για μια μπρεχτικού τύπου διασκευή του ευριπιδικού σατυρικού δράματος «Κύκλωψ» με θέμα την ανθρωποφαγία, στην κυριολεκτική αλλά κυρίως στην πολιτική και κοινωνική διάστασή της. Ο Έλληνας καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου δεν υπογράφει μόνο το κείμενο, αλλά επιμελείται και τη σκηνοθεσία μιας παράστασης που μιλά για τη σημερινή κρίση με τους κώδικες του μιούζικαλ και της ακροβατικής τέχνης, «στρατολογώντας» δοκιμασμένους ηθοποιούς, όπως τη Μάνια Παπαδημητρίου (ως αφηγήτρια και θεά Αθηνά), τον Γιώργο Μωρόγιαννη (ως Κύκλωπα), τον Κίμωνα Ρηγόπουλο (ως Οδυσσέα) και τον Χρήστο Ευθυμίου (ως Σειληνό).

«Εδώ και οκτώ χρόνια κοίταζα αν μπορεί το αρχαίο δράμα να υποστεί μπρεχτικές μεταμορφώσεις. Είναι ένα στοίχημα», παραδέχεται, «που όμως δεν γίνεται από ασέβεια, αλλά από πάθος. Αντέχει το αρχαίο δράμα σε διάλογο με τους «μεγάλους», σε διάλογο με τον Μπρεχτ και τον Αρτό; Αναφέρομαι και στον Αρτό γιατί το έργο είναι γεμάτο ωμότητα, παρ’ ότι μιούζικαλ».

Τη μουσική του υπογράφει ο Νίκος Αθανασάκης, τη χορογραφία ο Φάνης Καφούσιας, τα σκηνικά ο Σταύρος Μπονάτσος, τα κοστούμια η Αντζυ Καρατζά. Στα κρουστά, ζωντανά επί σκηνής, ο Νίκος Τουλιάτος. Τα βίντεο είναι του Δημήτρη Νάκου. Το Χορό Σατύρων ερμηνεύουν οι Ευαγγελία Δημητρίου, Θεοδώρα Ευγενάκη, Μαριλία Μερσινιάδη, Κώστας Μητράκας, Ηλίας Παπακωνσταντίνου, Ειρήνη Πολυδώρου, Νίκος Τουρνάκης, Δημήτρης Τσικούρας και Διονύσης Χριστόπουλος.

 

Read Full Post »

ΗΡΩ – JAVIER DI CIRIACO | »Querer» Nuevo Siete Ensemble, υπό τη διεύθυνση του Χάρη Πεγιάζη. Σολίστ: Ζωή Τηγανούρια. Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, στα πλαίσια του Ελληνικού Φεστιβάλ, την Παρασκευή και το Σάββατο 12 και 13 Ιουλίου 2013.


 

Η Ηρώ, η πολυτάλαντη καλλιτέχνιδα που μας μαγεύει ως ερμηνεύτρια, συνθέτρια και πιανίστα, μαζί με τον εντυπωσιακό αργεντίνο ερμηνευτή του μοναδικού Sexteto Milonguero, Javier Di Ciriaco, θα βρεθούν μαζί στη σκηνή του Μικρού Θεάτρου της Αρχαίας Επιδαύρου, για να παρουσιάσουν δύο μοναδικές συναυλίες. Μαζί τους το Nuevo Siete Ensemble, ένα καταξιωμένο σύνολο μουσικής ειδικευμένο στο αργεντίνικο τάνγκο και η συνθέτις και σολίστ στο ακορντεόν Ζωή Τηγανούρια, σε μια μοναδική σύμπραξη

Σε αυτές τις μοναδικές βραδιές θα ακουστούν σημαντικά τραγούδια τάνγκο, αργεντίνικης μουσικής (Astor Piazolla Mariano Mores, o Francisco Canaro, o Osvaldo Pugliese) αλλά και συνθέσεις τάνγκο της ίδιας της Ηρούς, από την πλούσια δισκογραφία της.

 

Ηρώ

Ηρώ

 

Η Ηρώ είναι από τις λίγες ελληνίδες ερμηνεύτριες που μπορούν να αποδώσουν με τόση αρτιότητα κομμάτια διεθνούς ρεπερτορίου σε πολλές γλώσσες. Ο Javier Di Ciriaco είναι ο αισθαντικός ερμηνευτής της καταξιωμένης ορχήστρας Sexteto Milonguero, που είναι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα σχήματα αργεντίνικης μουσικής, με συναυλίες σε όλο τον κόσμο που έχουν λάβει εξαιρετικές κριτικές.

Ο Javier θα ταξιδέψει από την Αργεντινή γι’ αυτή την μοναδική συνεργασία του με την Ηρώ και μαζί θα μας χαρίσουν μερικά από τα ωραιότερα κομμάτια Τάνγκο, Αργεντίνικης Μουσικής και όχι μόνο…

 

Javier Di Ciriaco

Javier Di Ciriaco

 

Τη μουσική διεύθυνση του σχήματος «Nuevo Siete Ensemble» έχει ο Χάρης Πεγιάζης, (καθηγητής θεωρητικών τζαζ και κόντρα μπάσου). Το σχήμα απαρτίζεται από τους εξαίρετους μουσικούς: Μαρία Γούτου (βιολί), Σέργιος Σοϊλές (φλάουτο), Νίκος Σκεπαρνιάς (κιθάρα), Νίκος Σκεπαρνιάς (πιάνο), Χάρης Πεγιάζης (κόντρα μπάσο) και Κώστας Κονδύλης (κρουστά). Μαζί τους η Άρτεμις Βαβάτσικα (ακορντεόν – μπαντονεόν). Σολίστ στο ακορντεόν η Ζωή Τηγανούρια.  Συμμετέχουν οι χορευτές της σχολής ‘’Baile del barrio’’ Κώστας Νικολαϊδης και Δανάη Ζευγαδίνα.

 

 Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

Παλιά Επίδαυρος – Αργολίδα

Τηλ. 2753 0 22026 & 22096

 Περισσότερες πληροφορίες 

Τηλ. 210 9282900       

Read Full Post »

Ομάδα Projector – Επίδαυρος – Ένα ντοκιμαντέρ |Φεστιβάλ Επιδαύρου 2012


 

Ο Ανέστης Αζάς και ο Πρόδρομος Τσινικόρης καλούνται να πειραματιστούν, με μια παράσταση- ντοκιμαντέρ πάνω σε έναν καλλιτεχνικό θεσμό που σημάδεψε το νεοελληνικό θέατρο. Πρόθεση είναι να δημιουργηθεί μια σκηνική τοπογραφία, βασισμένη σε ζωντανές μαρτυρίες και ιστορική έρευνα, με πρωταγωνιστές κατοίκους της περιοχής, καλλιτέχνες και θεατές: από τις μακρινές μνήμες –πρώτη παράσταση (1938), γενική δοκιμή Φεστιβάλ Επιδαύρου (1954), επίσημη έναρξη (1955)– ως σήμερα. 27-28 Ιουλίου 2012, 21:30 Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου.

 

Επίδαυρος – Ένα ντοκιμαντέρ

 

Στην Παλαιά Επίδαυρο έχουν εγκατασταθεί τους τελευταίους μήνες ο Πρόδρομος Τσινικόρης μαζί με τον Ανέστη Αζά. Οι δυο τους μετά την περσινή τους παράσταση- ντοκιμαντέρ στην ταράτσα του ΟΣΕ για την ιστορία του ελληνικού σιδηροδρόμου, επιχειρούν κάτι αντίστοιχο.

Υπό τον τίτλο «Επίδαυρος:  Ένα ντοκιμαντέρ» η παράσταση που θα πραγματοποιηθεί στις 27 και 28 Ιουλίου στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, θα φέρει επί σκηνής  κατοίκους της περιοχής, θεατές  αλλά και παλιούς ηθοποιούς που θα καταθέσουν την δική τους προσωπική μαρτυρία για έναν καλλιτεχνικό θεσμό που σημάδεψε το νεοελληνικό θέατρο αλλά και την ιστορία και την ζωή του  τόπου.

Επτά με δέκα πρόσωπα θα βρεθούν συνολικά στην σκηνή της Μικρής Επιδαύρου, ενώ βιντεοπροβολές θα αναλάβουν να μεταφέρουν την άποψη όσων δεν θα μπορούν να βρίσκονται εκεί.  Στο έργο θα γεφυρωθεί η απόσταση από τις  μακρινές μνήμες  της πρώτη παράστασης  του 1938 και την επίσημη έναρξη  του 1955, έως σήμερα.

Σύλληψη – Σκηνοθεσία

Ανέστης Αζάς

Πρόδρομος Τσινικόρης

Δραματουργική συνεργασία
Αντριάνα Αλεξίου

Σκηνογραφία – εικαστική επιμέλεια
Ελένη Στρούλια

Μουσική
Παναγιώτης Μανουηλίδης

Βοηθός σκηνογράφος

Ζαΐρα Φαληρέα

Σχεδιασμός Φωτισμών

Ελίζα Αλεξανδροπούλου

Βίντεο

Νίκος Πάστρας

Read Full Post »

Ομάδα ΑΣΙΠΚΑ –Σοφοκλή, Αντιγόνη στη Μικρή Επίδαυρο


 

Η ομάδα ΑΣΙΠΚΑ παρουσιάζει σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπίτου την παράσταση «Αντιγόνη» στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, την Παρασκευή, 20 και το Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012.

Ομάδα ανήσυχη, η ΑΣΙΠΚΑ – η λέξη σημαίνει λάθος στα ρωσικά– προσεγγίζει την Αντιγόνη με άξονα τον έρωτα και τη δύναμή του πάνω στον άνθρωπο. Μιλώντας για τα πάθη και το θάνατο, το θέατρο συνδιαλέγεται με τη μουσική.

 

Η υπόθεση:

Μετά το θάνατο των δύο γιων του Οιδίποδα, Ετεοκλή και Πολυνείκη, ο Κρέων ορίζεται νέος Βασιλιάς και διατάζει να μείνει άταφο το πτώμα του Πολυνείκη, επειδή τόλμησε να εκστρατεύσει εναντίον της πόλης που τον ανέθρεψε. Όλοι υπακούουν. Εκτός από την Αντιγόνη, η οποία θάβει το πτώμα του αδερφού της. Συλλαμβάνεται, συγκρούεται με τον Κρέοντα και με διαταγή του κλείνεται ζωντανή σε ένα τάφο. Ο λόγος του μάντη Τειρεσία δικαιώνει την Αντιγόνη λέγοντας πως ο θείος νόμος, που επιτάσσει την ταφή των νεκρών είναι ανώτερος από τον ανθρώπινο. Έτσι, ο Κρέων πείθεται να αναστείλει την ποινή και να ελευθερώσει την Αντιγόνη. Αλλά είναι ήδη αργά…

 

Ομάδα ΑΣΙΠΚΑ

 

Σκηνοθετικό Σημείωμα:

Με αφορμή το μοναρχικό ξόδι που επιλέγει η Αντιγόνη για το νεκρό αδερφό της Πολυνείκη, ενάντια στο νόμο του Κρέοντα και σε όσους υποτάσσονται στη βία του, η Ομάδα ΑΣΙΠΚΑ και ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μπίτος προσεγγίζουν το δράμα του Σοφοκλή «Αντιγόνη», επιχειρώντας να αποκωδικοποιήσουν την τραγικότητα της αγάπης ως επαναστατική πράξη, ως εξίσωση χωρίς λύση, ισχυρή ως φυσικό φαινόμενο και νόμο ενάντια στους νόμους του κράτους, κάθε εξουσίας ή λογικής. 

Στόχος του σκηνοθέτη είναι να φέρει σε μία ουσιαστική συνάντηση μέσα από τις μουσικές συνθέσεις του Blaine L. Reininger και του Ψαραντώνη ήχους του χθες και του σήμερα, για τα πάθοια του έρωτα.

Η παράσταση θα παιχτεί σε ολική έκλειψη της Σελήνης στις 20 και 21 Ιουλίου στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου ως μία σύγχρονη αλληγορία πάνω στην πιο ισχυρή πραγματικότητα, που είναι το αιώνιο σκοτάδι του Θανάτου και η μοναδική ελευθερία που έχει κανείς στο πώς πεθαίνει. Ή μήπως στο πώς ζεί;

Συντελεστές Παράστασης

Μετάφραση: Μίνως Βολανάκης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μπίτος
Δραματουργική Επεξεργασία: Ναταλία Μηνιώτη
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Λένα Μοσχά, Δάφνη Λιανάκη
Μουσική: Blaine L. Reininger & Ψαραντώνης
Σκηνικά, Κοστούμια: Κων/νος Ζαμάνης
Φωτισμοί: Νύσος Βασιλόπουλος
Χορός, κίνηση: Ζωή Χατζηαντωνίου

Ερμηνεύουν:
Ειρήνη Δράκου (Αντιγόνη), Ρηνιώ Κυριαζή (Ισμήνη), Τάκης Μόσχος (Κρέων), Χρήστος Σουγάρης (Τειρεσίας, Χορός), Γιώργος Συμεωνίδης (Άγγελος, Εξάγγελος, Φύλακας, Χορός), Αλέξανδρος Τούντας (Τειρεσίας, Χορός) και Αντώνης Τσίλλερ (Αίμων)

Στην παράσταση θα συμμετέχει το πενταμελές συγκρότημα πολυφωνικών “ΔΙΩΝΗ”, που αποτελείται από τις Ειρήνη Κολιούση, Παναγιώτα Κολιούση, Παρασκευή Γκόγκου, Ευαγγελία Γκόγκου, Χριστίνα Γκόγκου

Συντονισμός παραγωγής: Γεωργία Ζούμπα

20-21 Ιουλίου, 21:30 Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

Read Full Post »

«Ο γνωστός μας άγνωστος κύριος Γκάτσος» στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου


  

Το Φεστιβάλ Αθηνών τιμά, με την μουσικοθεατρική παράσταση «Ο γνωστός μας άγνωστος κύριος Γκάτσος» που θα παρουσιαστεί στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου στις 22 & 23 Ιουλίου, το Νίκο Γκάτσο με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.

 

Νίκος Γκάτσος

Τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ο γνωστός μας άγνωστος κύριος Γκάτσος» φιλοξενεί στις 22 και 23 Ιουλίου το Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Γκάτσου και τα 19 από τον θάνατό του. Τη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει η Μάνια Παπαδημητρίου, επιχειρώντας να διεισδύσει στο μυαλό αυτού του αυστηρού και με ιδιαίτερο χιούμορ πνευματικού ανθρώπου που ποτέ δεν έδωσε συνεντεύξεις, ενώ ο ιδιωτικός του λόγος γινόταν δημόσιος μόνο στις παρέες του με τον Χατζιδάκι, τον Ελύτη και άλλα «ιερά τέρατα» της εποχής του.

Ο Νίκος Γκάτσος πέρασε στην ιστορία της ελληνικής υπερρεαλιστικής ποίησης με τη μια και μοναδική του συλλογή: την «Αμοργό», που εξέδωσε το 1943. Μετά δεν ξαναδημοσίευσε ποίηση. Ασχολήθηκε με τη θεατρική μετάφραση και τη στιχουργική.

«Γράφει για την πατρίδα μέσα στην κατοχή, την ώρα που χάνεται, σαν να την βλέπει ήδη από μακριά» σχολιάζει η Μάνια Παπαδημητρίου για την «Αμοργό». «Μιλά για τη μνήμη του τόπου σαν να είναι ήδη παρελθόν» συνεχίζει. «Και είναι περίεργο ότι μετά την Αμοργό δεν ξαναγράφει ποίηση αλλά μόνο στίχο, ο οποίος ανάγεται σε ποίηση, αλλά δεν είναι γιατί χρειάζεται τη μουσική. Ο Ελύτης είχε πει για τον Γκάτσο: «καλύτερα τέχνη ταπεινή που λειτουργεί, παρά υψηλή που σκονίζεται στα ράφια».

Οι στίχοι του Γκάτσου ευτύχησαν με τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος αναγνώριζε στον ποιητή «τον σημαντικότερο άνθρωπο που είχε γνωρίσει μετά την μητέρα του». Σε ένα από τα πολλά κείμενά του για τον Γκάτσο, ο Χατζιδάκις αναφέρει:

«Παρ’ όλο που στιχουργεί για να κάνει ένα τραγούδι, παραμένει πάντα ποιητής. Έγραψε μοναδικά τραγούδια. Όλα τα ακριβά στοιχεία της ποίησής του τα κάνε στίχους που κινητοποίησαν τη ναρκοθετημένη νεοελληνική ευαισθησία, έτσι καθώς κοιμόταν αναίσθητη μέσα στην απέραντη αισθηματολογία των στιχουργών και των επιθεωρησιογράφων».

Κι αντίστροφα, απ’ όλους τους συνθέτες που τον μελοποίησαν (Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Μούτσης, Κηλαηδόνης, Χάλαρης) ο Χατζιδάκις ήταν πιο κοντά στην ψυχολογία του Γκάτσου, λέει η Μάνια Παπαδημητρίου.

Ο Νίκος Γκάτσος με τον Μάνο Χατζιδάκι.

«Το ερωτικό, εφηβικό στοιχείο της μουσικής του Χατζιδάκι έλειπε από τον Γκάτσο και νομίζω τον συγκινούσε» εξηγεί η ίδια. «Με την έννοια ότι ο Γκάτσος έγραφε υπαρξιακά τραγούδια. Πιο πολύ μιλά για τον θάνατο κι ένα μυστήριο γύρω από αυτόν. Πάντα υπάρχει στον στίχο του ένα φεγγάρι που σε κυνηγά, δύο αδέλφια που χωρίζουν. Κι αυτό εξηγείται κατά κάποιο τρόπο και στο βιβλίο της συντρόφου του, Αγαθής Δημητρούκα».

Στην παράσταση μαζί με την Μάνια Παπαδημητρίου, πέντε ηθοποιοί και μουσικοί εναλλάσσουν το τραγούδι με την αφήγηση. Η σκηνοθέτης ακολουθεί τη λογική «θεάτρου του ραδιοφώνου». Άλλωστε κι ο ίδιος ο ποιητής, μετά τον πόλεμο, διετέλεσε για λόγους βιοπορισμού, ραδιοφωνικός σκηνοθέτης στο ΕΙΡ. Η αφήγηση βασίζεται σε κείμενα για τον Γκάτσο, των Χατζιδάκι, Ελύτη, Σεφέρη, αποσπάσματα από το βιβλίο «Πουλάμε τη ζωή χρεώνουμε τον θάνατο», της συντρόφου του Αγαθής Δημητρούκα. Η σκηνική δράση «επενδύεται» με βίντεοαρτ και εικαστικές αναφορές που παραπέμπουν στον Γκάτσο και την εποχή του.

Να σημειωθεί ότι όλοι οι συντελεστές της παράστασης προσφέρουν την αμοιβή τους υπέρ της αποκατάστασης του σπιτιού του Νίκου Γκάτσου, στην Ασέα Αρκαδίας.

Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου
Σκηνογραφία: Aρτεμις Θεοδωρίδη
Video art: Ευαγγελία Χρηστάκου
Επιμέλεια κειμένων: Μάνια Παπαδημητρίου, Αγαθή Δημητρούκα
Μουσική επιμέλεια: Τάσος Αντωνίου, Σπύρος Παπαθεοδώρου

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά):
Τάσος Αντωνίου, Εβελίνα Αραπίδου, Θεοδώρα Ευγενάκη, Αγαπητός Μανδαλιός, Μάνια Παπαδημητρίου, Σπύρος Παπαθεοδώρου.

 

Read Full Post »

Φάδος και τζαζ στο μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου


 Συναυλία με τη Cristina Branco και τους Maria João & Chocolate Quintet – 23 & 24 Ιουλίου 2010, 21:30 / Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου.  

Κριστίνα Μπράνκο

Στην Μικρή Επίδαυρο, η Κριστίνα Μπράνκο, μία από τις καλύτερες τραγουδίστριες του πορτογαλικού «φάντο» αποτίνει φόρο τιμής στην Αμάλια Ροδρίγκεζ προσθέτοντας τις δικές της τζαζ πινελιές. Την ίδια βραδιά εμφανίζεται το άλλο αστέρι της πορτογαλικής σκηνής, Μαρία Ζοάο, με σήμα κατατεθέν τους τζαζ φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς της. Την πλαισιώνουν οι Chocolate, το κουιντέτο που δημιούργησε με τον επί 25 συναπτά έτη συνοδοιπόρο της, πιανίστα Μάριο Λαγκίνια.

  

Φάδος – Αμάλια Ροδρίγκεζ


Το «φάδο» κάνει την πρώτη του εμφάνιση με την φωνή της θρυλικής Μαρία Σεβένα στην Αλφάμα, μία από τις πιο κακόφημες, φτωχές και υποβαθμισμένες γειτονιές της Λισσαβώνας σε μία εποχή που η Πορτογαλία έχανε τις αποικίες της. Μουσικά συνδύαζε πορτογαλικές ρίζες και ποίηση με έντονες τις επιδράσεις από την μουσική των αποικιών και ιδιαίτερα της Αφρικής. Στιχουργικά εξέφραζε τον καημό για την τότε κατάντια της Αυτοκρατορίας, αλλά περισσότερο ένα «Θυελλώδες ερωτικό πάθος»που σόκαρε τα σεμνά καθολικά ήθη και κυνηγήθηκε από την κοινωνία της εποχής.

Αμάλια Ροδρίγκεζ

H πρώτη ηχογράφηση έγινε το 1910 και το1939 μία νέα τραγουδίστρια με εκπληκτική φωνή ξεκινά τις εμφανίσεις της στο διάσημο κέντρο Retiro da Severa της Λισσαβώνας. Το όνομα της Αμάλια Ροδρίγκεζ. Σύντομα η φήμη της ξεπερνά αυτήν καθιερωμένων φαντίστας, όπως η Μπέρτο Καρντόσο και ο Αλφρέντο Μαρκενεϊρο. Το 1943 η φήμη της φτάνει στην Εθνικιστική Ισπανία του Φράνκο. Την προσκαλούν στην Μαδρίτη και εκεί δεν τραγουδά μόνο φάντο, αλλά και φλαμένκο, ισπανικά τραγούδια από την διάσημη ταινία της εποχής Camen de la Triana, μεξικάνικα, γαλλικά και ακόμη το Summertime του Γκέρσουϊν. Το 1945 οι περιοδείες της φτάνουν μέχρι την Βραζιλία, όπου πρωτολανσάρει την πρώτη διεθνή της επιτυχία Αl Moureira Από εκεί και πέρα συνεργάζεται με τον συνθέτη των μεγάλων της επιτυχιών Φρεντερίκο Βαλέριο, αλλά και με σημαντικούς ποιητές της εποχής που της γράφουν στίχους.

Μετά την θρυλική της συναυλία στο «Ολυμπιά» του Παρισιού το 1956 το πορτογαλέζικο «φάντο» βρήκε την βασίλισσα του, την ιέρεια του, την καλύτερη πρέσβειρα του.

Με την πτώση του Σαλαζάρ η Αμάλια Ροδρίγκεζ  γίνεται γνωστή ως αντιπολιτευόμενη στην Επανάσταση των Γαρυφάλλων και κατηγορείται για την συμπάθεια στο προηγούμενο καθεστώς και για τις παλιές της διασυνδέσεις με τον Στρατηγό Φράνκο. Οι εμφανίσεις της σταματούν και η ίδια ζει σε απομόνωση. Τότε αποφασίζει να κάνει τον μεγάλο συμβιβασμό: να τραγουδήσει την δική της εκδοχή του Gradola la Morena, το τραγούδι – ύμνο της Επανάστασης των Γαρυφάλλων. Μετά από αυτό είναι ξανά το εθνικό σύμβολο της Πορτογαλίας. Και τιμάται με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σαντιάγκο.

Η τελευταία εμφάνιση της ήταν σε μία συναυλία του Πλάθιντο Ντομίνγκο στις 15 Ιουλίου 1998. Δύο χρόνια αργότερα πεθαίνει. Η τέχνη της όμως συνεχίζεται από τραγουδίστριες όπως η Μίσια, η Ντούλτσε Πόντες, και φυσικά η Κριστίνα Μπράνκο.

Η Κριστίνα Μπράνκο υπήρξε η ανανεώτρια του φάδος. Δεν τραγουδάει μόνο για την φτώχεια και την δυστυχία. Τραγουδάει για την ψυχή και τον έρωτα, την ζωή, την χαρά την ζήλια, το πάθος, τον θάνατο. Στα χείλη της η μελαγχολία μετατρέπεται σε νοσταλγία, το πάθος σε αποπλάνηση. Επίσης παντρεύει το φάδο με την ποπ, την βραζιλιάνικη μουσική, την τζαζ, συμπεριλαμβάνοντας στον τελευταίο της δίσκο την εκπληκτική και εκπάγλου ομορφιάς Καναδέζα πιανίστρια και τραγουδίστρια Νταϊάνα Κρωλ.  Δεν είναι τυχαίο είναι ότι αποκαλείται η διάδοχος της Ροδρίγκεζ,  ούτε ότι ηγείται αυτής της ακουστικής συναυλίας αφιερωμένης στο μεγάλο της είδωλο. Σε μας μένει να γίνουμε θεατές μιας συναυλίας όπου το πνεύμα της Ροδρίγκεζ  περνάει και εντύποις την φλόγα του φάδο στην καινούργια ιέρειά του.

Πληροφορίες για τα εισιτήρια – online κρατήσεις: τηλ. 210 32 72 000
Γενικές Πληροφορίες: τηλ.  210 92 82 900

Read Full Post »

Αλκίνοος Ιωαννίδης και Absolute Ensemble στη Μικρή Επίδαυρο, 16 & 17 Ιουλίου


 

Το Absolute Ensemble της Νέας Υόρκης, υπό τη διεύθυνση του Κρίστιαν Γιάρβι, μετά τη δημιουργική «συνομιλία» του με τον Μπαχ στο Φεστιβάλ Αθηνών κατευθύνεται προς το μικρό θέατρο της Επιδαύρου για να συναντήσει δυο σπουδαίους Έλληνες μουσικούς: τον βιολιστή Μιλτιάδη Παπαστάμου, από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος, και τον τραγουδοποιό Αλκίνοο Ιωαννίδη.  

Μέσα από τη χαρά της συνύπαρξης διαφορετικών κόσμων, θα παρουσιάσουν ένα ιδιαίτερο πρόγραμμα που, μακριά από κάθε σοβαροφάνεια, συνδυάζει την «κλασική» μουσική του 21ου αιώνα, την τζαζ, τη world music, τη ροκ, progressive και underground σκηνή, με το μεσαιωνικό κυπριακό και το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, τον αυτοσχεδιασμό και τους νέους τρόπους γραφής.

Από το 1993, οι φανατικοί ακροατές του Absolute Ensemble του Κρίστιαν Γιάρβι έχουν γίνει μάρτυρες μιας αργής αλλά σταθερής μεταμόρφωσης. Στις απαρχές του, στη Νέα Υόρκη, υπήρξε ένα ακόμα σύνολο κλασικής μουσικής.

Όμως ο Γιάρβι δεν μπόρεσε ποτέ να μειώσει τον ενθουσιασμό του για κάθε είδος μουσικής έκφρασης. Γι’ αυτό και το «μουσικά παμφάγο» σύνολό του, όπως το αποκαλεί ο ίδιος χαϊδευτικά, δημιουργεί παραστάσεις ασυνήθιστες στο χώρο της κλασικής μουσικής. Τα μέλη του καλούνται συχνά όχι μόνο να αυτοσχεδιάσουν, αλλά και να διασκευάσουν και να συνθέσουν έργα. Με γνώμονα την ένωση και όχι το διαχωρισμό των μουσικών ειδών, το Σύνολο ενσωματώνει στην κλασική του παράδοση μουσικές κάθε είδους, από την τζαζ και τη ροκ έως τις μουσικές του κόσμου και το χιπ-χοπ. Αψηφώντας την κατηγοριοποίηση και δημιουργώντας έναν εντελώς καινούριο ήχο, φέρνει μια αναζωογονητική πνοή στο μέλλον της μουσικής.

Το περιοδικό American Record Guide το χαρακτήρισε «ίσως το πιο σαγηνευτικό και δεξιοτεχνικό σύνολο σύγχρονης μουσικής σήμερα». Με οκτώ ηχογραφήσεις στο ενεργητικό του, το Absolute Ensemble έχει κερδίσει πολλά βραβεία, μια υποψηφιότητα για Grammy και έχει κάνει περιοδείες σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Read Full Post »

Older Posts »