Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Πολιτισμός’

Η επιστροφή των «Μαρμάρων»


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» άρθρο της Δρ. Αλεξάνδρας Ροζοκόκη, Διευθύνουσας του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής και Λατινικής Γραμματείας στην Ακαδημία Αθηνών, με θέμα:

Η επιστροφή των «Μαρμάρων»

 

Κατά καιρούς ακούγονται απόψεις από Έλληνες μορφωμένους για τη μη επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στον τόπο όπου αυτά δημιουργήθηκαν. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αν επιστρέψουν τα «μάρμαρα» στην Αθήνα θα κλειστούν σ’ ένα μουσείο όπου θα τα βλέπουν πολύ λιγότεροι επισκέπτες απ’ ό,τι στο Βρετανικό,  ενώ εκεί που τώρα βρίσκονται έρχονται συνεχώς να τα θαυμάσουν άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο. Προφανώς, οι υποστηρικτές της ανωτέρω άποψης δεν έχουν επισκεφθεί το νέο Μουσείο Ακρόπολης όπου (εκτός από τα εκθέματα) ό,τι καλύτερο βιώνει ο επισκέπτης είναι η απρόσκοπτη επικοινωνία με τον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο.

Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. Φωτογραφία: Andrew Dunn, 5 December 2004.

Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου.
Φωτογραφία: Andrew Dunn, 5 December 2004.

Συγκεκριμένα, τα γλυπτά του Παρθενώνα δεν παρουσιάζονται ξεκομμένα από το περιβάλλον ούτε είναι φυλακισμένα μέσα σε τσιμεντένιους τοίχους. Η τεράστια τζαμαρία (από πάνω έως κάτω και γύρω-γύρω) προσφέρει ένα μοναδικό σε τέρψη θέαμα: να παρατηρεί κανείς τα γλυπτά και ταυτόχρονα να βλέπει τον Ιερό Βράχο, τον εξωραϊσμένο πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και τη συνοικία Μακρυγιάννη. Ας πληροφορηθούν ακόμη ότι το νέο Μουσείο Ακρόπολης είναι πυκνά επισκέψιμο όλες τις εποχές του χρόνου. Αν εξακολουθούν να μη πείθονται με τα παραπάνω, τότε ας απαντήσουν στο εξής ερώτημα: αφού (όπως λένε) στο Βρετανικό μουσείο θαυμάζουν τα «μάρμαρα» περισσότεροι άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο, τότε γιατί δεν τους στέλνουμε και τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς θησαυρούς μας αδειάζοντας τα μουσεία της χώρας; Ας στείλουμε λοιπόν ό,τι έχουμε και δεν έχουμε με την παράκληση να τα φυλάνε και να τα παρουσιάζουν σ’ όλη την ανθρωπότητα, ενώ εμείς θα τους οφείλουμε αιώνια ευγνωμοσύνη!

Άλλοι περισπούδαστοι προσπαθούν με λεπτολόγα νομικίστικα επιχειρήματα να θολώσουν περισσότερο την υπόθεση, προτρέποντάς μας ν’ αναγνωρίσουμε στο Βρετανικό Μουσείο την κυριότητα των αρπαγμένων γλυπτών με την ελπίδα ότι ίσως έτσι αυτό θα συγκατανεύσει σε μια μόνιμη έκθεσή τους στην Αθήνα.

Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης ή είναι αφελείς ή τους έχουμε δώσει το δικαίωμα να μας θεωρούν αφελείς. Είναι δυνατόν το Βρετανικό Μουσείο να επιτρέψει (μ’ όποια διεύθυνση του τύχει και μ’ όποια αγγλική κυβέρνηση) τον παντοτινό δανεισμό των «ελγινείων» στην Αθήνα; Ας θυμηθούμε ότι στις αρχές του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου οι βρετανικές αρχές κατοχής εξαπάτησαν τους Κυπρίους προκειμένου να στρατολογήσουν περισσότερους εθελοντές με το σύνθημα «Κύπριοι εντασσόμενοι στον αγγλικό στρατό, πολεμάτε για την Ελλάδα και για τη δική σας ελευθερία»! Όμως μετά το τέλος του πολέμου το Υπουργείο Αποικιών και οι Αρχηγοί των Επιτελείων τους απέρριπταν κάθε συζήτηση για Ένωση, ενώ ο Τσώρτσιλ πεισματικά ενέμενε στη διατήρηση πλήρους βρετανικής κυριαρχίας στη Μεγαλόνησο.

Για να επιστρέψω στο θέμα, όταν τα γλυπτά διερπάγησαν από τον Έλγιν με τον γνωστό αναίσχυντο τρόπο, όταν ο Παρθενώνας λεηλατήθηκε βιαιότατα, οι Έλληνες ήταν υπόδουλοι και δεν μπορούσαν να προστατεύσουν την πολιτιστική κληρονομιά τους. Τώρα γίναμε έθνος ελεύθερο, φτιάξαμε ένα κατάλληλο μουσείο και τα διεκδικούμε δικαίως.

Όταν τα αγόρασε η Αγγλία, στη Βουλή των Κοινοτήτων αμφισβητήθηκε έντονα η νομιμότητα της απόκτησής τους. Το βρετανικό κοινοβούλιο δεν είναι η κολυμβήθρα του Σιλωάμ όπου εξαγνίζεται η αγορά παράνομου εμπορεύματος. Ούτε το Βρετανικό Μουσείο ως άλλος Πόντιος Πιλάτος μπορεί να νίπτει τας χείρας του και να ισχυρίζεται ότι δικαίως κατέχει το παράνομο εμπόρευμα. Το καλύτερο είναι ν’ αρθεί πάνω από τις φοβίες και τις αναστολές του, να δείξει επιτέλους ήθος και γενναιοψυχία και να επιτρέψει την επιστροφή των αρπαγμένων γλυπτών στον τόπο τους. Ειδάλλως, θα φέρει μονίμως τη στάμπα ενός άδικου και ανήθικου Μουσείου.

 

Δρ. Αλεξάνδρα Ροζοκόκη

Διευθύνουσα του Κέντρου Ερεύνης

της Ελληνικής και Λατινικής Γραμματείας

στην Ακαδημία Αθηνών

 

Σχετικά θέματα:

Read Full Post »

Ο θάνατος του Μάρκου ΜπότσαρηΆγνωστος (μέσα 19ου αιώνα)


 

  

Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη – Άγνωστος (μέσα 19ου αιώνα). Λάδι σε μουσαμά, 54 χ 73 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη - Άγνωστος (μέσα 19ου αιώνα). Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη – Άγνωστος (μέσα 19ου αιώνα). Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Πρόκειται για έργο λαϊκού ζωγράφου, το οποίο μεταφέρει στον θεατή όλο τον πόνο και την απελπισία των συντρόφων του Μάρκου Μπότσαρη για τον θανάσιμο τραυματισμό του. Εδώ ο βου­βός πόνος των ακίνητων σκυφτών μορφών και ένα λάβαρο που δεν ανεμίζει πια, αλλά βρίσκεται υποσταλμένο στα χέρια ενός αγωνιστή, καταγράφουν την οδύνη και την απελπισία των παλικαριών. Η σκηνή τοποθετείται κατά πάσα πιθανότητα στον χώρο όπου διαδραματίστηκαν τα τραγικά γεγονότα, όπως υποδηλώνουν τα απόκρημνα βουνά και προπαντός το τεράστιο δέντρο που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της σύνθεσης. Η παρουσία του μάλιστα, δεν είναι ίσως άσχετη με τις φιλολογικές πηγές στις οποίες ο Μπότσαρης αναφέρεται ως ο «λαοσώστης της Ελλάδος πλάτανος»*.

* Μυκονιάτης Γ. Ηλίας, «Το εικοσιένα στη ζωγραφική. Συμβολή στη μελέτη της εικονογραφίας του Αγώνα», διδακτορική διατριβή, σελ. 53, Θεσσαλονίκη 1979. 

Όλγα Μεντζαφού – Πολύζου

Από το λεύκωμα, «1821 Μορφές & Θέματα του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στη ζωγραφική του 19ου αιώνα». Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

Read Full Post »

«σκιάς όναρ έρως» –  Φώτης Μότσης


 

 

Το μελάνι δεν έχει ακόμη στεγνώσει στις σελίδες της νέας ποιητικής συλλογής «Σκιάς όναρ έρως» του ποιητή Φώτη Μότση. Μαζί με την μυρωδιά του τυπογραφείου οσφραινόμαστε το άρωμα των στίχων του. Για μια ακόμη φορά ο Φώτης μάς  πήρε μαζί του, στα δικά του υψίπεδα, εκεί που ο έρωτας, η απαντοχή, η χαρά και ο πόνος γίνονται ένα εκρηκτικό μίγμα της ζωής. Και σ’ αυτή τη συλλογή του, ο ποιητής μάς μυεί στο μεγαλείο του έρωτα, στη μυστική αντάρα της καρδιάς και της ψυχής, στις καταιγίδες που αυτός μας παρασύρει, σε καταστάσεις πέραν της λογικής, πέραν των ανθρώπινων μέτρων.

Με τον μεστό ποιητικό του λόγο, μας ταξιδεύει στα σύννεφα που περιθάλπουν τα όνειρά μας. Μας καλεί εμπρός στο ιερό βήμα της ποίησης για να μεταλάβουμε, να καταλάβουμε πώς τούτο εστί το νόημα των στίχων, των λέξεων, των στροβιλισμών του νου, το άπλωμα των φτερών  στους ανέμους.

 

«σκιάς όναρ έρως», πίνακας εξωφύλλου: Milena Zarova

«σκιάς όναρ έρως», πίνακας εξωφύλλου: Milena Zarova

 

Ερωτικός και λυρικός συνάμα, είναι εκείνος που στους ώμους του αισθάνεται το βάρος του σταυρού του μαρτυρίου που κουβαλάει ο κάθε ερωτευμένος, ο ομολογητής της ανάστασης των αισθήσεων, ο μύστης που ήρεμα, μέσα από δαιδαλώδεις διαδρόμους, σε οδηγεί στους μυστικούς βωμούς της ποίησης.

Ο Φώτης Μότσης την ποίηση τη βύζαξε από τις Ηπειρώτισσες γριές, από τα μοιρολόγια τους, από τα πολυφωνικά του Πωγωνίου, απ’ το τραγούδι του νεκρού αδελφού και την θυσία της κυράς του πρωτομάστορα του γιοφυριού της Άρτας. Του την δίδαξαν οι Δρυάδες, οι Νύμφες και οι Νεράιδες στις σπηλιές και τις βαθύσκιωτες ρεματιές των βουνών του Ζωτικού.

Νομίζουμε ότι με την ευκαιρία της έκδοσης της νέας ποιητικής συλλογής του «σκιάς όναρ έρως» θα πρέπει να αναφέρουμε όλα τα έργα του, από το 1973 μέχρι σήμερα: «Κραυγές», «Απολογία του δρόμου», «Το μικρό απέραντο», «Υδράργυρος ρέων», «Ο Ιούδας της νύχτας», «Αμαρυλλίδος και Ιππεάστρου», «Ηπειρώτικο», «Νυχτερινό γαιός απείρου».

Ο Φώτης Μότσης, είναι χώμα και νερό ηπειρώτικο. Είναι κρασί και ψωμί φτιαγμένα απ’ τα χρυσοπράσινα ξερικά αμπέλια και τα σκληρά εδάφη του χωριού του. Είναι ιδρώτας κι αίμα που ρέουν από την ηπειρώτικη περιπέτεια.

«σκιάς όναρ έρως»

Φώτης Μότσης

Εκδόσεις Ελλέβορος – 2013

Σελίδες 36

Read Full Post »

Γκάτσος Θεοδοσίου Απόστολος (1913-2013)


 

 

Ο Απόστολος Γκάτσος, εκπαιδευτικός – συγγραφέας, γεννήθηκε στην Ερμιόνη Αργολίδας στις 8 Ιουλίου 1913 και είναι το τελευταίο από τα έξι παιδιά του ναυτικού – πλοιοκτήτου της εποχής Θεοδοσίου Ι. Γκάτσου και της Κυριακούλας Γ. Κομμά, γηγενών Ερμιονιτών.

Απόστολος Γκάτσος

Απόστολος Γκάτσος

Τα πρώτα γράμματα μέχρι την τετάρτη δημοτικού έμαθε στο δημοτικό σχολείο της Ερμιόνης και στη συνέχεια φοίτησε στο Σχολαρχείο Σπετσών από το οποίο απεφοίτησε το 1926. Συνεχίζει στο Α΄ Γυμνάσιο Πλάκας Αθηνών και μετά στο Α΄ Γυμνάσιο Πειραιώς από το οποίο και απεφοίτησε το 1930. Εισάγεται στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοιτά το 1935 οπότε και αρχίζει το εκπαιδευτικό του έργο κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στο εκπαιδευτικό πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού «Άρης» ως καθηγητής της «Σχολής Ναυτόπαιδων και Σχολής Αρμενιστών του Β. Ν.»

Μετά την απόλυσή του διδάσκει στο νυκτερινό γυμνάσιο Πειραιώς και σε ημερήσια ιδιωτικά σχολεία μέχρι το 1941 οπότε και διορίζεται καθηγητής στο Γυμνάσιο Αρρένων Καστοριάς. Παραμένει κάτω από τις «κατοχικές» συνθήκες της εποχής στην Καστοριά και διδάσκει στα Γυμνάσια Αρρένων και Θηλέων και στο Ορφανοτροφείο Θηλέων της πόλης.

Το 1944 αποσπάται στην Αθήνα και το 1945 με την απελευθέρωση μετατίθεται στο Γυμνάσιο Πόρου. Πρωτοστατεί στην ίδρυση την ίδια χρονιά παραρτήματος του Γυμνασίου Πόρου στην Ύδρα, το οποίο και αναλαμβάνει να οργανώσει, εξελίσσοντάς το σε σύντομο χρονικό διάστημα σε αυτοτελές «Γυμνάσιο-Λύκειο Ύδρας».

Το 1947 παραιτείται από το Δημόσιο και προσλαμβάνεται στο «Κολλέγιο Αθηνών» από το οποίο και συνταξιοδοτήθηκε μετά 30 χρόνια (το 1977), τα μισά από τα οποία υπήρξε μέλος της Διευθύνσεώς του.

Το 1962 ίδρυσε με άλλους συμπολίτες του τον «Ερμιονικό Σύνδεσμο», Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, το οποίο έχει αποστολή την πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής της Ερμιόνης και του οποίου διετέλεσε πρόεδρος για σαράντα χρόνια, με εκτενές κοινωφελές έργο.

Το 1970 βρήκε σε παλιό Ερμιονίτικο σπίτι το αρχείο της ιστορικής Υδραίικης οικογένειας του Εμμανουήλ Γ. Βούλγαρη, πηγή εξαιρετικής αξίας για τη μελέτη της μετεπαναστατικής περιόδου, του οποίου ανέλαβε την επιμέλεια και ταξινόμηση και τελικά έθεσε στη διάθεση του κοινού, παραδίδοντάς το στη βιβλιοθήκη της Μονής Αγίων Αναργύρων Ερμιόνης.

Συνέταξε το «Γλωσσάριο του Ιστορικού Αρχείου της Κοινότητος Ύδρας 1778-1854», έγραψε την «Ιστορία της Μονής Αγίων Αναργύρων Ερμιόνης» και πολλές ιστορικές μελέτες που αναφέρονται στην ιστορία της Ύδρας και της Ερμιόνης, οι οποίες έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί στον τοπικό τύπο.

Το 2003 ο Δήμος Ερμιόνης με την 169/2003 ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού του Συμβουλίου αποφάσισε την ίδρυση Δημοτικής Βιβλιοθήκης με το όνομα Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμιόνης «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ». Ο Απόστολος Γκάτσος παντρεύτηκε την Ηλέκτρα Φωτοπούλου με την οποία απέκτησαν ένα γιο. Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2013 και ετάφη στην Ιερά Μονή των Αγίων Αναργύρων στην Ερμιόνη.

 

Πηγή


  • Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμιόνης «Απόστολος Γκάτσος».

Read Full Post »

Ζητείται Ποιητής – Σπύρος Κ. Καραμούντζος


 

 

Κυκλοφόρησε η νέα ποιητική συλλογή του Σπύρου Καραμούντζου «Ζητείται Ποιητής» από τις εκδόσεις της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού.

Ο ποιητής Σπύρος Καραμούντζος για μια ακόμη φορά μας αιφνιδιάζει με την νέα του πνευματική δημιουργία. Τριάντα πέντε ποιήματα αγωνίας και πόνου αλλά και ελπίδας και προσδοκίας είναι η καινούργια  σοδειά του ποιητή. Ματώνει ο λόγος του, αλλά σαν άνθρωπος που δεν άφησε το χρόνο να καλύψει με την λήθη τις μνήμες του, γυρνά στις ρίζες του κι από κει αντλεί την προσδοκία, τη λύτρωση, τη δικαίωση. Αποτελεί κι αυτή η ποιητική συλλογή, αψευδή μαρτυρία πνευματικής εγρήγορσης, ιδεολογικής ωρίμανσης, κοινωνικής πείρας, δημοκρατικής συνειδητότητας και αντιστασιακής διάθεσης.

 

«Ζητείται Ποιητής»

«Ζητείται Ποιητής»

 

Έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στη διαχρονική λειτουργικότητα του φτερωτού λόγου, παρ’ όλο που πολλοί απεργάζονται την απαξίωσή του, ζητά εναγώνια, στους χαλεπούς χρόνους της παγκοσμιοποίησης, τον εμπνευσμένο και φλογερό ποιητή, ο οποίος με τον πυρσό στο χέρι θα γίνει μπροστάρης, εθνεγέρτης και σωτήρας του χειμαζόμενου λαού. Ο ποιητής Σπύρος Καραμούντζος μας αφυπνίζει αλλά  και μας καθησυχάζει. Πώς αλλιώς θα μπορούσε ένας ποιητής να κοιτάξει τον κόσμο παρά μόνο από την φωτεινή του πλευρά;

Επηρεασμένος από την υφιστάμενη πολύμορφη κρίση, την οικονομική, την πολιτισμική, την αξιακή, προσανατολίζει τις κεραίες της συναισθηματικής του φόρτισης προς την σφαδάζουσα κοινωνία, η οποία οφείλει να κατηχηθεί, ν’ αφυπνιστεί και ν’ αναλάβει ενεργό δράση. Ο λόγος του αποσκοπεί, στην ενδυνάμωση της εθνικής αυτογνωσίας, στην αποκήρυξη της ενδημούσας συχνά- πυκνά ηττοπάθειας και στην αναζήτηση ελπιδοφόρων προοπτικών.

Η ποιητική αυτή συλλογή είναι πράγματι άξια προσοχής, γιατί σηματοδοτεί το χρέος απέναντι στο έθνος κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου, κάθε ενεργού πολίτη.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού αισθάνεται υπερήφανη για την έκδοση και αυτού του βιβλίου και το προτείνει σε όλους, όσοι αγαπούν την ποίηση αλλά και το πνεύμα του ποιητή.

Τα Αρωγά Μέλη της βιβλιοθήκης, προκειμένου να προμηθευτούν δωρεάν τη νέα αυτή έκδοση, μπορούν να απευθύνονται στην Αργολική Βιβλιοθήκη, τηλέφωνο 27510 61315, τις εργάσιμες ώρες και ημέρες.

 

Σπύρος Κ. Καραμούντζος

«Ζητείται Ποιητής» 

Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού

Ποιητικός κύκλος1

Άργος, 2013

ISBN 978-960-9650-07-6

 

Read Full Post »

1Ο Κινηματογραφικό Συμπόσιο «CINE συν Ναύπλιο», 21-24 Νοεμβρίου 2013, Ναύπλιο


 

Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου  Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, σε συνεργασία με το Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και το Δήμο Ναυπλιέων,  οργανώνουν το 1Ο Κινηματογραφικό Συμπόσιο «CINE συν Ναύπλιο» που θα πραγματοποιηθεί στο Ναύπλιο στις 21-24 Νοεμβρίου 2013, και τελεί υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου – Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας

Στο 1Ο Κινηματογραφικό Συμπόσιο «CINE συν Ναύπλιο»  θα πάρουν μέρος καταξιωμένοι Έλληνες σκηνοθέτες, παραγωγοί, δημιουργοί, καθώς και πανεπιστημιακοί καθηγητές και φοιτητές.

Το Φόρουμ αποσκοπεί στην ευαισθητοποίηση των νέων στην τέχνη του κινηματογράφου με στόχο την ενθάρρυνση της επαγγελματικής τους εξέλιξης. Η δύσκολη εποχή μας αναδεικνύει τη σπουδαιότητα της τέχνης στην ενδυνάμωση του κοινωνικού γίγνεσθαι και στην έκφρασή του. Θα παρουσιαστούν ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, Συγχρόνως θα γίνουν διαλέξεις και  master class από Έλληνες καλεσμένους. 

Η εκδήλωση  θα είναι ανοιχτή στο κοινό της Αργολίδας και σε όσους θα έρθουν από την Αθήνα ή άλλες περιοχές της Ελλάδος. Οι παρακολουθήσεις τόσο των ταινιών όσο των εισηγήσεων ή των master class είναι δωρεάν.

 

1ο Κινηματογραφικό Συμπόσιο

1ο Κινηματογραφικό Συμπόσιο

 

Το Φόρουμ αφιερώνεται στους Έλληνες φοιτητές.

Στο πλαίσιο του Φόρουμ θα πραγματοποιηθούν τα εξής αφιερώματα: Το πρώτο έχει τον τίτλο «Λογοτεχνία και κινηματογράφος» και περιλαμβάνει διάλεξη και master class από τον σκηνοθέτη Φώτο Λαμπρινό. Το δεύτερο, με τίτλο «Εμείς και ο Ξένος», περιλαμβάνει συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με συμμετοχή σκηνοθετών και πανεπιστημιακών, καθώς και μια θεματική βραδιά με προβολή δύο ελληνικών ταινιών μεγάλου μήκους, τον καπετάν Κεμάλ, του Φώτου Λαμπρινού και τη Διόρθωση του Θάνου Αναστόπουλου, οι οποίες διαπραγματεύονται το θέμα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Επίσης ο Δημήτρης Αθανίτης θα μιλήσει για την ταινία του «Τρεις μέρες ευτυχίας», η οποία και θα προβληθεί. Το τρίτο αφιέρωμα είναι για το Λευτέρη Βογιατζή τον ηθοποιό και μεγάλο σκηνοθέτη. Για το λόγο αυτό  θα παρευρίσκεται ο σκηνοθέτης του κινηματογράφου και προσωπικός του φίλος, Νίκος Παναγιωτόπουλος που θα μιλήσει για την ταινία και για τον πρωταγωνιστή της Λευτέρη Βογιατζή. Θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας «Αθήνα – Κωνσταντινούπολη».

Φωτογραφία από το βιβλίο η «Ιστορία του κινηματογράφου»: Kristin Thompson και David Bordwell.

Φωτογραφία από το βιβλίο η «Ιστορία του κινηματογράφου»: Kristin Thompson και David Bordwell.

Από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών στο Ναύπλιο, ο Γιάννης Λεοντάρης, Επίκουρος Καθηγητής, έχει αναλάβει την κατάρτιση και την οργάνωση του ελληνικού προγράμματος καθώς και την επιλογή των σπουδαστικών ταινιών των φοιτητών του Τμήματος Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ οι οποίες θα προβληθούν στο Φόρουμ. Επίσης, η Κωστούλα Καλούδη, Λέκτορας, θα πραγματοποιήσει την εναρκτήρια ομιλία του Φόρουμ, παρουσιάζοντας τον ελληνικό κινηματογράφο του 21ου αιώνα και η οποία έχει επιλέξει τις ταινίες μικρού μήκους των φοιτητών από το Πανεπιστήμιο στο Ναύπλιο. Η ίδια θα παρουσιάσει τον Τώνη Λυκουρέση, προλογίζοντας την ταινία του  «Χρυσομαλλούσα». Ειδικά η συμμετοχή του Τώνη Λυκουρέση αποτελεί ένα σημαντικό γεγονός για το Φόρουμ, καθώς ο έλληνας σκηνοθέτης στο παρελθόν  έχει διδάξει στο Τμήμα του Ναυπλίου, ενώ σήμερα είναι Πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Επίσης η Άση Δημητρολοπούλου, μέλος ΕΕΔΙΠ του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, με πλούσια σκηνογραφική – επαγγελματική εμπειρία στον κινηματογράφο και στο θέατρο, συνετέλεσε στη διαμόρφωση της εκδήλωσης αυτής.

Στο Συμπόσιο να σημειωθεί ότι  θα συμμετάσχουν με διαλέξεις και master class ο κος Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος, Σκηνοθέτης και Διδάσκων στο Τμήμα Κινηματογράφου του ΑΠΘ, και η κα Γιώτα Μήνη, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ο Ψυχίατρος Στέλιος Κρασανάκης, θα αναφερθεί στην Ψυχιατρική και τον κινηματογράφο.

Το 1ο Κινηματογραφικό Συμπόσιο Cine συν Ναύπλιο θα προβάλει ταινίες μικρού μήκους, ορισμένες όπως αναφέραμε, είναι επιλεγμένες από το Τμήμα Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, άλλες βραβευμένες σπουδαστικές ταινίες από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας που έχει επιλέξει και παρουσιάζει ο Απόφοιτός μας και μεταπτυχιακός τώρα φοιτητής στην ΑΣΚΤ, Νίκος Δαλέζιος και ορισμένες από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Το Φόρουμ θα διαρκέσει τέσσερεις μέρες, 21-24 Νοεμβρίου. Η τελετή έναρξης θα γίνει στο Βουλευτικό και η τελετή λήξης στην Αίθουσα Λήδας Τασοπούλου (κεντρικά διδακτήρια), ενώ πολλές προβολές θα γίνουν στο Τριανόν και στη Λήδας Τασοπούλου Οι φοιτητές θα πλαισιώσουν το Φόρουμ με θεατρικά και μουσικά δρώμενα.

Read Full Post »

Poets Garden (Ο Κήπος του Ποιητή) – Spiros K. Karamountzos


 

Κυκλοφόρησε  η νέα ποιητική συλλογή του Σπύρου Καραμούντζου «Poets Garden – Ο Κήπος του ποιητή» από τις εκδόσεις της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και πολιτισμού, στην αγγλική γλώσσα και σε μετάφραση της ικανής και έμπειρης Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη, η οποία είναι μια σπουδαία σύγχρονη συγγραφέας και μεταφράστρια. Τα ποικίλα εθνικά και διεθνή της βραβεία λένε πολλά για την τέχνη της, την ικανότητά της και τον τρόπο της μετάφρασής της.

Στους στόχους της Βιβλιοθήκης – πέραν των άλλων – είναι η παρουσίαση και προώθηση λογοτεχνικών κειμένων και ποιημάτων σε Πανελλήνια και Ευρωπαϊκή εμβέλεια. Αναλογιζόμενοι το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η Ευρωπαϊκή διανόηση αλλά και το αναγνωστικό κοινό αρκετών ευρωπαϊκών χωρών έχουν στραφεί προς την ελληνική ποίηση (Αγγλία, Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία κ.α.) θελήσαμε να εμπλακούμε κι εμείς σ’ αυτήν την διαδικασία, προτείνοντας το βιβλίο του Σπύρου Καραμούντζου «Poet’s Garden», το οποίο θεωρούμε ως ένα από τα σημαντικά έργα του ποιητή. Προσδοκούμε στην θετική υποδοχή του εκ μέρους του κοινού στο οποίο απευθυνόμαστε, ελπίζοντας ότι και άλλα βιβλία, στο μέλλον, θα μεταφραστούν από άξιους και βαθείς γνώστες των γλωσσών που μας ενδιαφέρουν.

 

Poet’s Garden

Poet’s Garden

 

Το βιβλίο προλογίζουν, εκτός της μεταφράστριας, και δυο σημαντικοί λογοτέχνες, o Δρ. Σουζάατ  Χουσεΐν και ο Δρ. Τζάσβιντερ Σίνγκ. Στα «ποιητικά» κείμενά τους, επιχειρούν να αγγίξουν το ποίημα ως πνευματικό δημιούργημα, αλλά συγχρόνως εκφράζουν με αισθαντικότητα τον θαυμασμό τους για την προσωπικότητα και την μόρφωση του ποιητή.

«Ο Κήπος του ποιητή» αντανακλά την πλημμυρίδα των σκέψεων του Σπύρου Καραμούντζου πλεγμένων με το στοιχείο της αγάπης. Εκφράζει ένα είδος συναισθήματος που κατευθύνεται προς το φως, περιτυλιγμένο με αχτίδες αγάπης και απλώνει το δυνατό φτερό του πάνω στις σελίδες. Οποτεδήποτε και οπουδήποτε μιλάει στο ποίημά του περί αγάπης. Χωρίς αγάπη η ζωή είναι ένα δέντρο χωρίς φύλλα, ένα φεγγάρι χωρίς ομορφιά και φως, ένας ήλιος χωρίς θερμότητα, μια θάλασσα χωρίς κύματα και ένα σώμα χωρίς ψυχή, το Έβερεστ χωρίς χιόνι, ένα λουλούδι χωρίς άρωμα, μια πένα χωρίς μελάνι και μια γυναίκα χωρίς χάρη. Υποστηρίζει πως η ζωή είναι τόσο όμορφη και είναι φτιαγμένη για αγάπη.

Γράφει με μια γλυκιά απλότητα, ένα λυρικό ξύπνημα αναμνήσεων, που μιλά για τις ατέλειωτες ζωηρές επιθυμίες της ψυχής. Οτιδήποτε έγραψε, το έγραψε άψογα και έντιμα, χωρίς προσποίηση. Ένας άντρας με ανθρώπινη καρδιά έχει ανθρωπιστική σκέψη συνδυασμένη με λεπτά και ανώτερα αισθήματα και η δημιουργική φαντασία του επιτρέπει να ανεβαίνει στα ύψη και στο λαμπύρισμα των οριζόντων της ποίησης.

Ο Σπύρος Καραμούντζος, δημιούργησε μια ζωηρή εντύπωση ελκύοντας τον αναγνώστη στον κόσμο του σαν να έρχεται σιγά – σιγά μέσα στον κήπο του, περιστοιχισμένος από το άρωμα της αγάπης και της ομορφιάς. Αγάπη, ομορφιά και φιλοσοφία απεικονίστηκαν σε αυτά τα ποιήματα κάνοντας αποκαλύψεις, αντηχώντας στην καρδιά και στο μυαλό του αναγνώστη.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη ιστορίας και Πολιτισμού, είναι βέβαιη ότι κι αυτή η ποιητική συλλογή του Σπύρου Καραμούντζου θα διαβαστεί και θα αγαπηθεί πολύ από όλους.

Τα Αρωγά Μέλη της βιβλιοθήκης, προκειμένου να προμηθευτούν δωρεάν τη νέα αυτή έκδοση, μπορούν να απευθύνονται στην Αργολική Βιβλιοθήκη, τηλέφωνο 27510 61315, τις εργάσιμες ώρες και ημέρες.

Spiros K. Karamountzos

«Poets Garden »

Argolikos Archival Library History & Culture

Poetic circle – 2

Argos,2013.

ISBN 978-960-9650-083

Διαβάστε ακόμη:

Βραβείο Ποίησης – Poet’s Garden (Ο Κήπος του Ποιητή) – Spiros K. Karamountzos

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »