Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Σχολές’

Μέγαρο «Δαναού», Άργος.

 

 

 

Μ�γαρο Δαναού (1900)

Μέγαρο Δαναού (1900)

Κτίστηκε σε οικόπεδο που για τον λόγο αυτό δώρισε ο έμπορος Γεώργιος Θ. Λυκούριζας το 1895 στον «Δαναό».* Τα σχέδια εκπόνησε αφιλοκερδώς ο συνταγματάρχης και αρχιτέκτονας Ιφικράτης Κοκκίδης*. Επειδή τα οκονομικά μέσα του νεοσύστατου τότε Συλλόγου ήταν πενιχρά, η ανέγερση του μεγάρου έγινε κυρίως με γενναίες δωρεές ιδιωτών και άλλων φορέων. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 16-6-1896 και τα εγκαίνια έγιναν με κάθε επισημότητα στις 3 Μαΐου 1900, ανήμερα του Αγίου Πέτρου.  Τα εξωτερικά επιχρίσματα και ορισμένες εργασίες στο εσωτερικό του μεγάρου έγιναν τα επόμενα χρόνια. Το μέγαρο είναι διώροφο και διαθέτει αίθουσα διαλέξεων, αναγνωστήριο, γραφεία και πλούσια βιβλιοθήκη, η οποία προέρχεται κυρίως από δωρεές.*

 

Το μέγαρο κτίστηκε για τη στέγαση και τις ανάγκες του Συλλόγου. Κάθε Κυριακή, από την αρχή μέχρι σήμερα, δίδονται διαλέξεις. Επίσης, λειτούργησε νυχτερινή σχολή Απόρων Παίδων (1900-1973) και έλαβαν στοιχειώδη παιδεία 3.000 περίπου φτωχά παιδιά αλλά και μεγαλύτεροι, καθώς και στρατιώτες την περίοδο 1912-1913. Λειτούργησε εμπορική σχολή (1925) και κατά περιόδους σχολή βυζαντινής και ευρωπαϊκής μουσικής.  Την περίοδο της κατοχής το μέγαρο έγινε νοσοκομείο. Μετά το 1949 στέγασε σωματεία, κατηχητικά σχολεία, χορωδίες, το Σώμα Ελληνίδων Οδηγών κλπ.

 

Σήμερα συνεχίζονται οι διαλέξεις, η βιβλιοθήκη είναι ανοικτή σε όλους και η αίθουσα διαλέξεων παραχωρείται σε συλλόγους και άλλους φορείς για πνευματικούς και κοινωνικούς σκοπούς. Μέγαρο «Δαναού», οδός Αγγελή Μπόμπου 8 (ΦΕΚ 401 Δ/1982).

 

 

 

Σχ�διο πρόσοψης του Μεγάρου του Ιφικράτη Κοκκίδη.

Σχέδιο πρόσοψης του Μεγάρου του Ιφικράτη Κοκκίδη.

 

 

 

Υποσημειώσεις

 

 

*Ο Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός» ιδρύθηκε το 1894 και είναι πνευματικό και φιλανθρωπικό σωματείο. Ονομάστηκε έτσι, επειδή ο ομώνυμος μυθικός βασιλιάς του Άργους ταυτίστηκε από παλιά με την ιδέα της προόδου και της ηθικής τάξης, αφού μεταξύ άλλων δίδαξε τη ναυτιλία, την ανόρυξη φρεάτων και τις τέχνες, κατάργησε τις ανθρωποθυσίες, μερίμνησε για τη θρησκεία και θέσπισε νόμους για το γάμο και την οικογένεια.

Σκοπός του καθορίστηκε «η από κοινού σύμπραξις των μελών αυτού, όπως προάγηται επί μείζον η πνευματική και ηθική του λαού ανάπτυξις και όπως περιθάλπωνται δυστυχούντες». Η δράση και η προσφορά του στην εκατόχρονη και πλέον πορεία του θεωρείται πολύ μεγάλη. Έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών.

 

*Ιφικράτης Κοκκίδης (1833-1922)

 Συνταγματάρχης. Μεθοδικός, πολίτης τού κόσμου και με κύρος στην Ελληνική κοινωνία η οποία τον τιμούσε ως ήρωα, ήταν ο άνθρωπος ο οποίος συντόνισε τις προσπάθειες για την υποδοχή και την φιλοξενία τών ξένων κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων τού 1896. Υπήρξε Επιτελάρχης τού Ελληνικού Σώματος Στρατού το οποίο εισήλθε στην υπό Οθωμανική κατοχή Θεσσαλία, το 1876. Γνώριζε τουλάχιστον τρεις γλώσσες και από το 1890 ήταν καθηγητής τής Στρατιωτικής Ιστορίας στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων  Αποστρατεύθηκε σε ηλικία 63 ετών, τον Ιούνιο του 1896, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Μέγαρο «Παρνασσού»

Το μέγαρο του «Παρνασσού», επί της πλατείας Καρύτση οικοδομήθηκε το 1890, βάσει σχεδίων του στρατιωτικού μηχανικού Ιφικράτη Κοκκίδη, προκειμένου να στεγάσει τα γραφεία και την αίθουσα εκδηλώσεων του ομώνυμου Φιλολογικού Συλλόγου των Αθηνών (έτος ίδρυσης 1865). Μεταξύ των ετών 1941-1944 το κτίριο επιτάχθηκε από τις κατοχικές αρχές και στέγασε το Γερμανικό στρατοδικείο.

 

 

Σχολή Ευελπίδων

Το κτιριακό συγκρότημα της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1900-1904, σε ερημική τότε τοποθεσία, στα ανατολικά του Πεδίου του Άρεως, με δωρεά του Γεωργίου Αβέρωφ και βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Ernst Ziller (1837-1923), ενώ την επίβλεψη της ανέγερσης είχε ο στρατιωτικός μηχανικός Ιφικράτης Κοκκίδης. Το δυτικό κτίριο, το κατεξοχήν αποκαλούμενο «Αβερώφειο», ακολουθεί τις αρχές του εκλεκτικισμού του Ziller, αν και το αποτέλεσμα δεν είναι από τα πλέον επιβλητικά του Γερμανού αρχιτέκτονα, ενώ είχε σχολιαστεί δυσμενώς και η «πνιγηρά συμπύκνωσις» του όλου συγκροτήματος. Με την μετεγκατάσταση της Σχολής στα νέα της κτίρια στη Βάρη, το συγκρότημα ανακαινίστηκε, μεταξύ των ετών 1983-1985, και έκτοτε λειτουργεί ως χώρος δικαστηρίων (με εξαίρεση το «Αβερώφειο», που παραμένει στην ιδιοκτησία του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης και στεγάζει τη Σχολή Εθνικής Αμύνης).

 

 

* Οι σημαντικότεροι δωρητές της βιβλιοθήκης είναι γνωστά ονόματα της επιστήμης και της διανόησης: Γεώργιος Μιστριώτης, Σπυρ. Λάμπρος, Ιωάννης Πεσμαζόγλου, Γρηγ. Μαρασλής, Δημοσθ. Δεσμίνης κ.ά.

 

 

Πηγές

 

  • Δαναός. « 1894 -1994: 100 Χρόνια Πνευματικής Προσφοράς του Συλλόγου Αργείων ο Δαναός», Εκδόσεις Συλλόγου Αργείων ο Δαναός, Άργος 1995.
  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

 

Read Full Post »

Γεωργική Σχολή Τίρυνθας (1829)

 

Την αναγκαιότητα και τη σημασία της γεωργικής εκπαίδευσης, πρώτος διείδε ο Κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας και αποτέλεσε βασικό μέλημα της πολιτικής του από τα πρώτα ακόμη χρόνια ύπαρξης του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Για το λόγο αυτό, προχώρησε στην ίδρυση της Γεωργικής Σχολής της Τίρυνθας στο Ναύπλιο το έτος 1829«ο ίδιος μεταβαίνων καθ΄εκάστην» όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δ. Ζωγράφος (1888 –  1948) στην «Ιστορία της παρ΄ημίν γεωργικής Εκπαιδεύσεως». Η σχολή αυτή παρείχε στοιχειώδη γεωργική εκπαίδευση, καθόσον ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος έκρινε ότι δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για τη δημιουργία ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Με τη μοναδική αίσθηση του μέτρου και τη διορατικότητα που τον διέκρινε, θεωρούσε ότι έπρεπε να προηγηθεί η τεχνική, επαγγελματική και κυρίως η στοιχειώδης εκπαίδευση, η οποία ήταν η αρμόζουσα την περίοδο αυτή εξαιτίας των ειδικών συνθηκών και της γενικότερης ένδειας του νεοσύστατου κράτους. Η λειτουργία της Σχολής στην οποία φοιτούσαν παιδιά φτωχών γεωργών, ανατέθηκε στον Γρηγόριο Παλαιολόγο, γεωπόνο που είχε σπουδάσει στο Παρίσι.

Η λειτουργία της Σχολής αυτής όμως έμελλε να αποτελέσει ένα μόνιμο πρόβλημα για το ελληνικό κράτος αφού, μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, παραμελήθηκε και μετά από πολλές απόπειρες που έγιναν για την αναδιοργάνωσή της, καταργήθηκε οριστικά το 1873. Κύριες αιτίες της αποδυνάμωσής της ήταν η έλλειψη πόρων, η κακοδιαχείριση, η γενικότερη οικονομική κατάσταση, αλλά και η ατολμία των κυβερνήσεων να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να αποτελέσει το ίδρυμα αυτό το πρότυπο που θα συνδύαζε αποτελεσματικά μια θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση υψηλού επιπέδου.

 

Πηγές

 

Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

  

 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

  

  • Η συμβολή του Γρηγορίου Παλαιολόγου Διευθυντού του Αγροκηπίου Τίρυνθος στην οικονομική ανάπτυξη του Άργους. Χρήστος Π. Μπαλόγλου. Ά συνέδριο Αργειακών σπουδών, «Το Άργος κατά τον 19ο αιώνα», Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός», 2004.  
  •  Πρότυπο Αγροκήπιο και Σχολείο Τίρυνθας στα Καποδιστριακά Χρόνια. Σπύρος Κ. Λουκάτος. Πρακτικά Β’ συνεδρίου Αργολικών Σπουδών, Αθήνα, 1989.
  • Αγροκήπιο Τίρυνθας – Γεωργική Σχολή (Ίδρυση, σκοπός), Γρηγόριος Παλαιολόγος (Διευθυντής του  Αγροκηπίου Τίρυνθας) . Αθουσάκης Αδάμ, «Η εκπαίδευση στην Αργολίδα, Κορινθία και Μεγαρίδα κατά την Καποδιστριακή Περίοδο 1828-1832», Εκδόσεις Καταγράμμα, Κόρινθος, 2003.

 


Read Full Post »

« Newer Posts