Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Σύλλογος’

Λύκειο των Ελληνίδων – Παράρτημα Άργους


 

Η πρόεδρος του Λυκείου, κα Αγγελική Σχοινοχωρίτη.

Το Λύκειο των Ελληνίδων Άργους, ιδρύθηκε στις 13 Ιανουαρίου του 1965 και είναι το μακροβιότερο πολιτιστικό σωματείο στην Αργολίδα, με ιδιαίτερα μεγάλη και σημαντική δράση. Σκοπός του είναι η διάσωση, διατήρηση και διάδοση των παραδόσεων, ηθών και εθίμων του τόπου μας και κυρίως των δημοτικών χορών και τραγουδιών στους νέους μας. Σκοπός επίσης του Λυκείου είναι η προστασία Μητέρας και παιδιού, η εξύψωση της γυναίκας και η ισοτιμία της με τον άνδρα.

Μάρθα Νάνου- Κονομάρα

Η ιδέα της ίδρυσης οφείλεται σε μια υπέροχη πνευματική προσωπικότητα η οποία πρόωρα έφυγε απ’ τη ζωή και την πνευματική κίνηση του Άργους, σε ηλικία μόλις 50 ετών, ενώ είχε πολλά να προσφέρει στην πόλη μας. Πρόκειται για την καθηγήτρια ελληνικής και γαλλικής φιλολογίας, την Μάρθα Νάνου- Κονομάρα. Ήταν διευθύντρια του Γαλλικού Ινστιτούτου Άργους. Στα τέλη του 1964 πηγαίνοντας στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, περπατούσε στην οδό Δημοκρίτου, όπου σε μια πόρτα είδε την επιγραφή « Λύκειο των Ελληνίδων». Μπήκε μέσα, ενημερώθηκε και ρώτησε αν μπορεί να δημιουργηθεί παράρτημα στο Άργος.

Μετά την θετική απάντηση, ερχόμενη στο Άργος, επισκέφθηκε τον τότε Δήμαρχο, αείμνηστο Γεώργιο Θωμόπουλο και ζήτησε την βοήθειά του καθώς και την οικονομική ενίσχυση του Δήμου για την ίδρυση του νέου παραρτήματος. Με την χειμαρρώδη ευγλωττία της, ανέπτυξε στον Δήμαρχο τους σκοπούς του Λυκείου, αυτός ενθουσιάστηκε και μαζί κατήρτισαν έναν κατάλογο μερικών δεκάδων κυριών και δεσποινίδων του Άργους, τις οποίες κάλεσαν στο Δημαρχείο στις 13 Ιανουαρίου 1965. Η αείμνηστη Μάρθα Κονομάρα τις ενημέρωσε για τους σκοπούς και στόχους του Λυκείου και τις έπεισε να συμπαραταχθούν στην προσπάθεια της δημιουργίας παραρτήματος στο Άργος. Εκείνη την ημέρα υπεγράφη το πρώτο καταστατικό και άρχισε πυρετωδώς η μεγάλη προσπάθεια. Ο Δήμαρχος, υποσχέθηκε κάθε ενίσχυση από τον Δήμο αλλά και την προσωπική του στήριξη μέσω της εφημερίδας του « Αργειακόν Βήμα».

Κεραμίδα Αλίκη

Το πρώτο συμβούλιο συγκροτήθηκε από τις κυρίες: Αλίκη Κεραμίδα πρόεδρο, Μ. Στάμου Αντιπρόεδρο, Μαρία Μουσταΐρα Γενική Γραμματέα, Καλλιρρόη Οικονομοπούλου Ταμία με βοηθό την Μάγδα Κιτσοπούλου, την Κική Καρούζου Έφορο Ιματιοθήκης, την Τζένη Κατσαρού- Μασούρη Εθνικών Χορών, την Μάρθα Κονομάρα Φιλολογικού, την Πίτσα Μπιτζή Εορτών και Δεξιώσεων, την Λέλα Ράπτη μουσικού και καταπολέμησης του αναλφαβητισμού, την Ελευθερία Τσακοπούλου Οικονομικού με συνέφορο την Ασ. Σχοινά, την Ευγενία Γκότση προστασίας της Μητέρας και του παιδιού και την Κοράλλη Έφορο Κοσμητείας. Η Μάρθα Κονομάρα από μετριοφροσύνη δεν ανέλαβε την προεδρία αλλά ως έφορος φιλολογικού καθοδηγούσε το Λύκειο στις πρώτες εκδηλώσεις του.

 

Φορεσιά Αργειτοπούλας. Αρχείο: Λύκειο Ελληνίδων.

 

Η πρώτη εκδήλωση έγινε τον Ιανουάριο του 1965 στη « Γιορτή του πορτοκαλιού» με την εμφάνιση του χορευτικού, που ήταν ακόμη στα σπάργανα, γιατί δεν υπήρχαν φορεσιές και πολλά παιδιά. Στη συνέχεια άρχισε να οργανώνει ρεσιτάλ πιάνου και βιολιού, διαλέξεις στον «Δαναό» με διακεκριμένους ομιλητές, ομιλίες στα γραφεία του Λυκείου με θέματα λαογραφικά, κοινωνικά και εθνικά, Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις από την θεατρική ομάδα, κοπή της πίττας, αποκριάτικο χορό κ.λ.π. Δημιούργησε Βιβλιοθήκη για την ανύψωση του πνευματικού επιπέδου των Ελληνίδων και ζήτησε την προσφορά βιβλίων απ’ όλους όσοι είχαν και τα διέθεταν.

 

Πλατεία Αγίου Πέτρου Άργους, 25η Μαρτίου 1968. Μεταξύ των κοριτσιών η τότε πρόεδρος Μ. Στάμου και η Έφορος Ιματοθήκης, Β. Καρούζου. Αρχείο: Βασ. Γουλέρμα.

 

Τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του οργάνωσε « Σχολείο» για αγράμματες πτωχές γυναίκες και τα παιδιά τους, όπου δίδασκαν δασκάλες-μέλη του Λυκείου αφιλοκερδώς. Την 10ετία του 1970 ιδρύθηκε Ωδείο και Χορωδία, τα οποία αργότερα έγιναν Νομικά Πρόσωπα του Δήμου Άργους. Αργότερα, ιδρύθηκε Τμήμα Ρυθμικής που λειτούργησε μέχρι το 1993-94.

Ματίνα Στάμου

Στα χορευτικά τμήματα του Λυκείου έμαθαν ελληνικούς χορούς χιλιάδες παιδιά, αγόρια και κορίτσια. Η μεγάλη χορευτική ομάδα με άριστους χορευτές έχει συμμετάσχει όλα αυτά τα χρόνια σε πολλά φεστιβάλ χορού στην Ελλάδα και το εξωτερικό.( Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και δυο φορές σε διάφορες πόλεις της Κύπρου).

Έχει χορέψει σε πολλά συνέδρια στο Άργος, το Ναύπλιο και την Αθήνα, σε εορταστικές εκδηλώσεις στην Ελληνική Τηλεόραση και συμμετέχει πάντα στις εκδηλώσεις του Δήμου Άργους- Μυκηνών, στις εθνικές παρελάσεις, στη Ναυτική εβδομάδα και όπου αλλού του έχει ζητηθεί  από Συλλόγους και Μορφωτικούς φορείς άλλων νομών της χώρας.

Μαρία Μουσταίρα

Το Λύκειο Ελληνίδων Άργους, διοργανώνει παρουσιάσεις λαογραφικών βιβλίων,  εκθέσεις έργων ζωγραφικής, παραδοσιακών φορεσιών και χρηστικών οικιακών αντικειμένων και κάθε μορφής καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, με κορυφαία την Γιορτή Ελληνικών Χορών, που πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια με την συμμετοχή Λυκείων απ’ όλη την Ελλάδα, στις 3 Μαΐου, εορτή του πολιούχου της πόλης Αγίου Πέτρου επισκόπου Άργους με μεγάλη επιτυχία.

Διατηρεί 14 περιφερειακά χορευτικά τμήματα σε σχολεία και όμορους Δήμους. Τα δυο τελευταία χρόνια δημιούργησε παιδική χορωδία η οποία συμμετέχει σε διάφορες εκδηλώσεις ενώ το Δεκέμβριο του 2009 ιδρύθηκε χορωδία παραδοσιακού τραγουδιού.

Μαίρη Χιωτακάκου

Δραστήριες και αξιόλογες Πρόεδροι με άξιες συνεργάτιδες- μέλη των Δ. Συμβουλίων του Λυκείου, εργάστηκαν σκληρά, με αγάπη και μεράκι για να διασώσουν τις παραδόσεις και να τις διαδώσουν από γενιά σε γενιά στους νεότερους ενώ παράλληλα κατέβαλαν κάθε προσπάθεια για την ανύψωση του πνευματικού και πολιτιστικού επιπέδου των κατοίκων της Αργολίδας.

Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αργολίδας και ο Οργανισμός Πολιτισμού (ΟΠΑΝΑΑΡ) αναγνωρίζοντας το έργο του, απένειμαν στο Λύκειο, δια της προέδρου του κ. Σχοινοχωρίτη, βραβείο και δίπλωμα πολιτισμού για το έτος 2009, ως το μακροβιότερο και πιο δραστήριο σύλλογο της Αργολίδας, σε ειδική τελετή που οργανώθηκε την Κυριακή 21 Μαρτίου του 2010.

Πρόεδροι του Λυκείου χρημάτισαν οι κυρίες:

Κεραμίδα Αλίκη                  (1965-1966)

Ματίνα Στάμου                    (1967-1968)

Μαρία Μουσταίρα               (1969-1989)

Μαίρη Χιωτακάκου             (1990-2003)

Αγγελική Σχοινοχωρίτη       (2003- σήμερα)

Σήμερα, το Λύκειο των Ελληνίδων Άργους, αριθμεί περίπου 300 ενεργά μέλη, πλούσια ιματιοθήκη με 350 φορεσιές αυθεντικές και αντίγραφα. Έχει  χορευτικά τμήματα για παιδιά όλων των ηλικιών και τρία τμήματα ενηλίκων ( ανδρών και γυναικών).

 

Read Full Post »

Χώροι Θεάματος στην Αρχαία Πελοπόννησο  


 

Αρχαίο Θέατρο Άργους, E. Rey 1843

 

Ομιλία θα πραγματοποιήσει το Σάββατο 9 Απριλίου 2011 και ώρα 20.00, στο Θέατρο της οδού Ατρέως στο Άργος, ο καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Τζιαμπάσης ( Discam – Universita degli Studi di Messina), προσκεκλημένος  του Συλλόγου «Πολιτιστική Αργολική Πρόταση».

Θέμα της ομιλίας, θα είναι: «Χώροι Θεάματος στην Αρχαία Πελοπόννησο». Η είσοδος είναι ελεύθερη.

 

 

Read Full Post »

«Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» του Ντάριο Φο


 

Ντάριο Φο

Μετά από σοβαρή προετοιμασία η θεατρική ομάδα του Συλλόγου Πολιτιστική Αργολική Πρόταση παρουσιάζει το θεατρικό έργο του Ιταλού συγγραφέα Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω! δεν πληρώνω!», ένα έργο εντυπωσιακό για τους ευφυέστατους διαλόγους, την ευρηματικότητα και την καταπληκτική επικαιρότητα του, με λαμπρή θητεία στην αθηναϊκή θεατρική σκηνή.

Η κωμωδία του Ντάριο Φο  «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» μας μιλά για την επανάσταση των απλών ανθρώπων, των εργατών, όταν η ακρίβεια έχει φτάσει στο απροχώρητο, όταν μαζικές απολύσεις η μειώσεις ωραρίου και αμοιβών έχουν γίνει καθημερινές και η ζωή έχει γίνει δυσκολότερη από ποτέ. Ο ένας μετά τον άλλο οι ήρωες του έργου υψώνουν το ανάστημα και τη φωνή τους:

«Φτάνει, μέχρις εδώ. Αυτή τη φορά τις τιμές θα τις καθορίσουμε εμείς… Θα πληρώσουμε αυτό που πληρώναμε πέρσι. Κι αν κάνετε τους δύσκολους τα παίρνουμε και φεύγουμε χωρίς να πληρώσουμε τίποτα. Καταλάβατε;» Έπρεπε να ‘βλεπες το διευθυντή. «Είστε τρελές. Θα καλέσω την αστυνομία». Φεύγει προς το ταμείο σαν αστραπή για να τηλεφωνήσει, μα το τηλέφωνο δε λειτουργεί. Κάποιος έκοψε το καλώδιο. «Συγγνώμη, αφήστε με να πάω στο γραφείο μου. Συγγνώμη». Αλλά δε μπορούσε να περάσει. Όλες οι γυναίκες από γύρω του. Μας σπρώχνει… 

Πληρώσαμε αυτό που αποφασίσαμε. Πρέπει να σου πω πως κάποια το παράκανε λιγάκι. Θέλησε, για τα πράγματα που πήρε, να της κάνει πίστωση, χωρίς να δώσει καν όνομα, «Δε θα σας πω που μένω», έλεγε, «γιατί μετά, κύριε διευθυντά, είστε ικανός να με καταγγείλετε, σας ξέρω εγώ. Πρέπει να μου ‘χετε εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη είναι η ψυχή του εμπορίου. Αυτό δε λέτε πάντα; Λοιπόν, στο επανιδείν και καλήν εμπιστοσύνη»…

Φωτογραφία από παλαιότερη θεατρική παράσταση του Συλλόγου.

Γράφτηκε από τον Ιταλό, αριστερό – ανατρεπτικό συγγραφέα Ντάριο Φο, το 1974 μέσα την πετρελαϊκή κρίση που έβαζε φωτιά στις τιμές και τον πληθωρισμό. Το “Δεν πληρώνω! δεν πληρώνω!”, είναι σήμερα πιο επίκαιρο ακόμη κι από την εποχή του!

Η πρώτη παράσταση θα δοθεί το Σάββατο 27 Νοεμβρίου στις 8.30  το βράδυ στον θεατρικό χώρο του Συλλόγου, Ατρέως 36Α στο Άργος. Οι παραστάσεις θα δίνονται Σάββατο και Κυριακή στον ίδιο χώρο και την ίδια ώρα και για το περιορισμένο διάστημα των τριών εβδομάδων. Για πληροφορίες και  κρατήσεις θέσεων οι φίλοι μπορούν να απευθύνονται στο βιβλιοπωλείο «Εκ Προοιμίου» τηλ. 27510 – 20419.

Read Full Post »

Αδελφότητα Αχλαδοκαμπιτών Αμερικής « Άγιος Δημήτριος» (1905-2010)


 

Η Ιστορία της Αδελφότητας Αχλαδοκαμπιτών Αμερικής « Ο Άγιος Δημήτριος»

History of Brotherhood Achladokambiton « St. Demetrios» 

 

Η αδελφότητα Αχλαδοκαμπιτών Αγίου Δημητρίου των πρώτων χρόνων.

Τέλη της δεκαετίας του 1890. Μια ομάδα νέων από τον Αχλαδόκαμπο, παίρνουν το πλοίο που θα τους φέρει στην Αμερική. Αφήνουν πίσω τους μάνα, πατέρα κι αδέρφια και ξεκινούν με όνειρα και φόβους για μια καινούργια ζωή. Κλείνουν βαθιά μέσα στην καρδιά τους την πίστη στον Θεό, την αγάπη τους για την οικογένεια και για την Πατρίδα. Αυτά είναι τα ιδανικά και τα θεμέλια της ζωής του κάθε Έλληνα. Στήριγμα γερό η ευχή της μάνας και οι συμβουλές της.

Ταξιδεύουν στον απέραντο Ατλα­ντικό ωκεανό με μοιρασμένες σκέψεις σε όλα όσα αφήνουν πίσω, και τα ερω­τηματικά του αύριο, όταν ξαφνικά ξε­σπά φοβερή τρικυμία, που φοβερίζει να καταποντίσει όχι μόνο τα όνειρα τους αλ­λά και την ίδια τους την ζωή. Μαζεύονται σε μια γωνιά και οπλισμένοι με πίστη προσεύχονται και, κάνουν ομαδικά τά­μα στον Άγιο Νικόλαο, προστάτη της θάλασσας να φθάσουν γεροί στον προ­ορισμό τους και να φτιάξουν την εικόνα του Αγίου στην εκκλησία του χωριού.

Η θάλασσα ησυχάζει, φθάνουν στην Αμερική και καθένας τους τραβά το δρόμο της δικής του μοίρας. Το τάμα όμως κανένας τους δεν το ξεχνά. Κάνουν προσπάθειες και το 1901 ξαναβρίσκο­νται όλοι μαζί και κανονίζουν για το τάμα. Έχουν γευθεί την ξενιτιά αυτά τα χρόνια και η αγάπη και η νοσταλγία τους για το χωριό κάθε μέρα και φου­ντώνει. Φοβούνται την αφομοίωση. Σκέπτονται το μέλλον το δικό τους και πιο πολύ το μέλλον των παιδιών τους. Ανταλλάσσουν σκέψεις. Νοιώθουν την ανάγκη μιας πιο συχνής επαφής που θα τους απαλύνει τον πό­νο της ξενιτιάς, και θα φέρει τα παιδιά τους πιο κοντά.

Αποφασίζουν πως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ τους και προπάντων με το χωριό, θα είναι μόνο η ίδρυση ενός Συλλόγου. Αρχίζουν τις ενέργειες και το 1905 ιδρύεται ο Σύνδεσμος Αχλαδοκαμπιτών « Άγιος Δημήτριος», το όνο­μα του πολιούχου του χωριού. Ως έ­δρα επιλέγεται το Σικάγο. Το καταστατικό έχει τυ­πωθεί. Πρωτεργάτες και ιδρυτές είναι οι:

Νικόλαος Σαμπάνης που εκλέ­γεται και πρώτος Πρόεδρος,

Γεώργιος Ν. Σελλής

Δημήτριος Π. Σελλής

Κ. Παπακυριάκος

Δημήτριος Μαρούτσος

Γ. Κατσικαντάμης

Κ. Αντωνόπουλος

Γ. Παπαϊωάννου

Π. Μακρής

Δ. Ψυχογυιός

Κ. Π. Αργύρης

Δ. Δ. Σελλής

Ψηφίζουν και επικυρώνουν το Κα­ταστατικό. Καταβάλλουν ετήσια συν­δρομή το ποσό των έξι δολαρίων.

Για να εκτιμηθεί στο ακέραιο και να γίνει αντιληπτή η πραγματική αξία της ίδρυσης του Συνδέσμου, πρέπει κανείς να γυρίσει νοερά στην εποχή ε­κείνη. Αποστάσεις τεράστιες χωρίς αυτοκίνητα, χωρίς γνώση της Αγγλικής γλώσσας, ημερομίσθια χαμηλά, δύσκολος αγώ­νας επιβίωσης. Όποιος διαβάσει το Καταστατικό θα νοιώσει ακέραια την αγάπη και το ενδιαφέρον του ξενιτεμένου για την ιδιαίτερη πατρίδα του.

Την αγάπη του αυτή την δείχνει στη συνέχεια έμπρακτα με έργα κι όχι μόνο με λόγια ή επιστολές που γρά­φουν στους δικούς τους που κάνουν βδομάδες, ίσως και μήνα να φθάσουν στα χέρια τους. Ο Αχλαδόκαμπος με υ­περηφάνεια έχει να επιδείξει τα όσα του προσέφεραν τα ξενιτεμένα του παιδιά.

Τα έργα αυτά, αναφέρονται σαν φόρος τιμής στους ι­δρυτές της Αδελφότητας, σαν έπαινος στο σήμερα και σαν παράδειγμα στο αύριο. Το 1906 συντελούν στην ανα­καίνιση του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου, εξωραΐζουν το Ναό, κτίζουν καμπαναριό, στέλνουν κρυ­στάλλινο πολυέλαιο, Ιερατικά Άμφια, Ιερά Σκεύη και Λάβαρα.

Δείπνο προς Τιμή του Αναστασίου Σκούμπη από τους πρώην μαθητές του. Chicago 1920.

Ο Αριστείδης Χ. Σελλής εκλέγε­ται Πρόεδρος το 1909 και ο Αριστεί­δης Α. Σελλής το 1912. Το 1915 ανα­θεωρούν το Καταστατικό και ο Σύνδε­σμος μετονομάζεται σε Αδελφότητα. Έτσι επικρατεί πλέον η νέα επωνυμία: Αδελφότητα Αχλαδοκαμπιτών « Ο Άγιος Δημήτριος» με έδρα το Σικάγο. Εκλέγεται πρόεδρος ο Θε­όδωρος Παπαδόπουλος ο οποίος υπη­ρετεί μέχρι το 1918.

Ο Κωνσταντίνος Νοικοκύρης παίρνει την εκλογή του προέδρου το 1920 μέχρι το 1923. Από το 1927 μέχρι το 1931 είναι πρόεδρος ο Γεώργιος Λαγγής. Οι γραπτές πηγές είναι ελάχιστες σχετικά με την εποχή αυτή γύρω από τις δραστηριότητες της Αδελφότητας γι’ αυτό παρατηρούνται ορισμένα κενά. Ο  Γεώργιος Ν. Σελ­λής εκλέγεται πρόεδρος το 1932.

Την εποχή εκείνη, τα παιδιά του χω­ριού κάνουν μάθημα σκορπισμένα σε διάφορα σπίτια. Τα μέλη νοιώθουν την ανάγκη πως το χωριό χρειάζεται ένα κτίριο για να στεγάσει όλα τα παιδιά. Ανταλλάσσουν σκέψεις και ψηφίζουν να αναλάβει η Αδελφότητα το κτίσιμο σχολικού κτιρίου. Βρίσκουν το οικόπε­δο και μαζί και με προσωπικές εισφο­ρές αρχίζει η ανέγερση. Έργο μεγάλο που θα χρειαστούν μερικά χρόνια να τελειώσει. Το 1937 εκλέγεται πρόεδρος ο Χρήστος Σ. Αντωνόπουλος. Πρώτη φο­ρά αποφασίζουν οι πατριώτες να γιορ­τάσουν μαζί τις Απόκριες και να θυμη­θούν τα παλιά. Δίνουν τον πρώτο Απο­κριάτικο Χορό, έθιμο που διατηρείται μέχρι σήμερα. Το Καλο­καίρι κάνουν εξοχική συνάντηση σε έ­να από τα ωραία πάρκα του Σικάγου.

Το 1939 τελειώνει το κτίσιμο του σχολείου και γίνονται τα ε­γκαίνια. Χαίρεται όλο το χωριό και πε­ρισσότερο τα μέλη της Αδελφότητας γιατί αυτοί δούλεψαν σκληρά αυτά τα χρόνια να συγκεντρώσουν τα χρήμα­τα. Ο Σπύρος Φιφλής εκλέγεται πρόε­δρος το 1940. Ψηφίζεται, οι συνεδριά­σεις να γίνονται την τελευταία Κυ­ριακή κάθε μήνα κι αυτό ισχύει μέχρι σήμερα. Τον Μάιο συζητούν να κτίσουν λουτρά κι αποχετευτήρια παραπλεύ­ρως του σχολείου για να εξυπηρετού­νται τα παιδιά. Ακολουθούν όμως άσχημες μέρες, όχι μόνο για τον Αχλαδόκαμπο αλλά για όλη την Ελλάδα. Είναι τα χρόνια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου που μπλέκει στα γρανάζια του και την Πατρίδα μας.

Η Αδελφότητα δεν μένει αδιάφορη στον πόνο και τις κακου­χίες του χωριού. Καλεί τα μέλη της και τον Δεκέμβριο συμμετέχουν στην Ελληνική Αποστολή Βοήθειας με το ποσό των 2.551 δολ. που τα περισ­σότερα ήταν από προσωπικές εισφο­ρές των μελών. Τον επόμενο χρόνο, λόγω των γεγονότων στην Ελλάδα, δεν γίνεται Αποκριάτικος Χορός ούτε και συνεδριάσεις μέχρι το 1945.

Ο Αχλαδόκαμπος αιμορραγεί και οι κάτοικοι υποφέρουν όπως και όλοι οι Έλληνες. Η Αδελφότητα στέλνει ρου­χισμό, παπούτσια, σχολικά είδη κ.λ.π. προς ανακούφιση των πατριωτών.

Chicago 1952

Το 1950 εκλέγεται πρόεδρος ο Γεώρ­γιος Ν. Σελλής. Στον Αχλαδόκαμπο υπάρχουν λί­γες βρύσες και οι κάτοικοι, ιδιαίτερα οι γυναίκες, αναγκάζονται να κουβαλούν το νερό από μακριά συνήθως με βαρέ­λια μέσα στην βροχή, την παγωνιά ή στην ζέστη του Καλοκαιριού. Έτσι η Αδελφότητα αρχίζει την ίδρυση Υδρα­γωγείου και φέρνει το νερό κοντά σε όλα τα σπίτια. Διαθέτει 16.657 δολ. για το έργο αυτό και για άλλα κοινω­φελή έργα.

Την ίδια εποχή, η Αμερική ανοίγει τις πόρτες της να δεχθεί τους ταλαι­πωρημένους από τον πόλεμο Ευρω­παίους. Ο πρόεδρος Γεώργιος Ν. Σελλής κάνει συνεδρίαση και τονίζει την ευκαιρία να γίνουν προσκλήσεις σε πατριώτες. Με τις προσωπικές του ενέργειες και παροτρύνσεις πολλά μέ­λη κάνουν πρόσκληση σε συγγενικά πρόσωπα, αλλά ο Χρήστος Αντωνό­πουλος (Κινέζος) βρίσκει τον τρόπο και στέλνει στο Χωριό πάνω από εκατόν πενήντα προσκλήσεις.

Οι μετανάστες αυτής της εποχής είναι τα σημερινά μέλη που δεν ξεχνούν τα όσα έχει προσφέρει η Αδελφότητα στο χωριό. Το 1953 εκλέγεται πρόεδρος ο Παναγής Σταματέλος. Γίνονται τα εγκαίνια του Υδραγωγείου προς μεγά­λη εξυπηρέτηση και ανακούφιση των συμπατριωτών. Στις συνεδριάσεις επανέρ­χεται το θέμα των λουτρών. Ο Ανδρέας Κανέλλος προσφέ­ρεται κι αναλαμβάνει προσωπικά κι εξ’ ολοκλήρου την ίδρυση κτιρίου για Κοινοτικά Λουτρά. Σήμερα που οι βιο­τικές συνθήκες έχουν αλλάξει το κτίριο αυτό έχει μετατραπεί σε Πολιτιστι­κό Κέντρο.

Το 1956 με έξοδα της Αδελφότη­τας γίνεται η διαπλάτυνση του δρό­μου προς Νερά. Στον Αχαλαδόκαμπο δεν έχει πάει ακόμη το ηλεκτρικό ρεύμα ούτε προβλέπεται για πολλά ακόμη χρόνια. Η Αδελφότητα χρημα­τοδοτεί τη σύνδεση του με το ηλε­κτρικό δίκτυο της ΔΕΗ. Έργο μεγάλο και πρωτοποριακό για ένα ορεινό χω­ριό την εποχή εκείνη. Χρειάζονται δυο ολόκληρα χρόνια και το 1958 ηλεκτροφωτίζεται όλος ο Αχλαδόκαμπος.

Τον επόμενο χρόνο γίνεται η πρώ­τη συζήτηση για την ανάγκη ενός κτιρίου που να στεγάζει το Κοινοτικό Γραφείο, το Ιατρείο και το Ταχυδρο­μείο. Ο Αθανάσιος Αργύρης εκλέγε­ται πρόεδρος το 1960. Κτίζεται αποχε­τευτικό κτίριο για τους μαθητές, πα­ραπλεύρως του σχολείου. Το 1963 επαναφέρουν το θέμα Κοινοτικού Κτιρίου. Ψηφίζεται κι αρχί­ζουν ενέργειες για εξεύρεση οικοπέδου. Συμμετέχουν χρηματικώς στην α­νακαίνιση του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου. Τον επόμενο χρόνο γίνεται η αγορά του οικοπέδου Παραβάντη συμπεριλαμβανομένου και του επ’ αυ­τού κτιρίου.

Ο Αποστόλης Σκούμπης αναλαμ­βάνει προσωπικά τα έξοδα διαπλά­τυνσης του δρόμου από Λιθαράκια έως Αγία Κυριακή και το 1965 χρηματοδοτεί εξ ιδίων την τσιμεντόστρωση του δρόμου Ντελή- Αγία Κυριακή. Η Αδελφότητα τελειώνει τους δρόμους Λαγγέϊκα- Αγία Κυριακή και Χιώτη- Νεκροταφείο.

Αρχίζουν εργασίες ανακαίνισης του Κοινοτικού κτιρίου. Ο Ευάγγελος Αναγνωστόπουλος εκλέγεται πρόε­δρος το 1966 και το Κοινοτικό Κτίριο είναι πλέον έτοιμο. Το 1969 εκλέ­γεται πρόεδρος ο Αργύρης Μπέτσος. Ο Λυκούργος Αθανασούλιας εκλέγε­ται πρόεδρος το 1971. Γίνεται πρόσθεση άρθρων Καταστατικού, ώστε η Αδελφότητα να μεριμνήσει και για τα μέλη της. Τσιμεντοστρώνεται ο δρό­μος Αγίου Νικολάου.

Τα νέα παιδιά του Αχλαδοκάμπου δεν έχουν κάτι να ασχοληθούν τις ε­λεύθερες ώρες τους και το ποδόσφαι­ρο αυτή την εποχή είναι το αγαπημένο παιγνίδι για την νεολαία. Η Αδελφότη­τα ψηφίζει το 1972 να φτιάξει ποδο­σφαιρικό γήπεδο. Με μεγάλο ενθου­σιασμό τα μέλη υποστηρίζουν το έργο.

Τον επόμενο χρόνο και βάσει του συμπληρωμένου καταστατικού καθιε­ρώνεται οικονομική βοήθεια των 500 δολ. στα παιδιά των μελών που εγγράφονται σε πανεπιστήμια. Το ποσό δεν είναι μεγάλο, αλλά είναι δείγμα αγάπης, υπερηφάνειας για την πρόοδο τους και εμπιστοσύνης για το μέλλον της Αδελφότητας. Οι υποτρο­φίες δίδονται στον ετήσιο χορό του Αγίου Δημητρίου.

Το 1974 αποστέλλεται οικονομική βοήθεια στους αδελφούς Κυπρίους. Το 1976 τελειώνει το έργο του δρόμου Αγίου Νικολάου- Εθνικής Οδού και τον επόμενο χρόνο η Αδελφότητα πλουτί­ζει το Κοινοτικό Ιατρείο με καρδιολο­γικό μηχάνημα. Το 1983 πρόεδρος ε­κλέγεται ο  Θεόδωρος Π. Αργύρης.

Γίνεται ο δρόμος Πετράκη- Αγίου Νικολάου. Όταν κάποιος διαβάζει για τα έργα σχετικά με τους δρόμους, πρέ­πει να αναλογισθεί τον Αχλα­δόκαμπο κάποιας εποχής που οι δρό­μοι δεν ήταν άλλο παρά μικρά, στενά λιθόστρωτα μονοπάτια που εξυπηρε­τούσαν τις ανάγκες της εποχής εκεί­νης. Τότε που μέσον μεταφοράς ήταν τα ζώα. Με τον καιρό επικρατούν τα γεωργικά μηχανήματα και τα αυτοκίνητα. Οι συνθήκες αλλάζουν και δημιουργούνται άλλες ανάγκες. Σήμερα με την υποστήριξη της Αδελφότητας, με ενέργειες της Κοινό­τητας και με προσωπική εργασία των πατριωτών όλοι οι δρόμοι είναι πλατι­οί και τσιμεντοστρωμένοι και κάθε σπίτι στον Αχλαδόκαμπο έχει πρόσβα­ση με αυτοκίνητο.

Τον ίδιο χρόνο η Αδελφότητα πα­ραχωρεί το Κοινοτικό κτίριο στην Κοι­νότητα Αχλαδοκάμπου. Σήμερα, στεγάζει το Ιατρείο και το Μουσείο. Ανακαινίζει το σχολείο και το καλοκαίρι γίνεται η πρώτη συ­νάντηση των απανταχού Αχλαδοκαμπιτών στην γενέτειρα. Το 1989 εκλέγε­ται πρόεδρος ο Ιωάννης Μαρούτσος.

Η Αδελφότητα προσφέρει οικονο­μική βοήθεια για την ανακαίνιση του Ιερού Ναού Αγίας Κυριακής. Το καλο­καίρι γίνεται εξοχική διασκέδαση και λόγω της επιτυχίας καθιερώνεται να γίνεται κάθε χρόνο. Όλα αυτά τα χρό­νια οι συνεδριάσεις γίνονται σε διαφο­ρετικές αίθουσες.

Το βιοτικό επίπεδο στον Αχλαδό­καμπο έχει βελτιωθεί και οι υλικές α­νάγκες του χωριού δεν είναι μεγάλες. Τα μέλη επαναφέρουν το θέμα αγο­ράς ακινήτου και ψηφίζουν την σύστα­ση ξεχωριστού ταμείου για τον σκοπό αυτόν. Γίνεται η τσιμεντόστρωση του δρόμου από την οικία Ηλία Σελλή μέ­χρι του Διαμαντή Αράλη. Για την ενί­σχυση του ταμείου γίνεται το πρώτο «Σμόκερ» και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με μεγάλη επιτυχία χάρη στην ενερ­γητικότητα του Κωνσταντίνου Αλέ­ξη που όλα αυτά τα χρόνια αναλαμβά­νει την όλη διοργάνωση.

Ο Γεώργιος Αναγνωστόπουλος εκλέγεται πρόεδρος το 1992. Η Αδελφότητα βοηθά οικονομικά τον Αθλητι­κό Όμιλο Αχλαδόκαμπου. Τον επόμενο χρόνο γίνονται ορισμένες εργασίες κι επιδιορθώσεις στα κτίρια του σχολεί­ου και των λουτρών.

Όλα τα μέλη της Αδελφότητας δεν έχουν ξεχάσει τις τόσες υπηρε­σίες που έχει προσφέρει στο χωριό ο γιατρός Κωνσταντίνος Λομβαρδίας και ιδιαίτερα στα δύσκολα χρόνια του πολέμου. Νοιώθουν την ανάγκη να δεί­ξουν έμπρακτα την ευγνωμοσύνη τους. Ψηφίζουν την ανέγερση της προ­τομής του στο κέντρο του χωριού.

Όλοι γενικά οι πατριώτες έχουν κάτι να θυμηθούν και νοιώθουν όλοι την ίδια αγάπη και υποχρέωση απένα­ντι του. Τα μέλη της Αδελφότητας θε­ωρούν εγωιστικό να κάνουν μόνοι τους το έργο αυτό. Γνωστοποιούν στους απανταχού Αχλαδοκαμπίτες την απόφαση και την επιγραφή που θα φέρει η προτομή, ότι είναι δωρεά των απανταχού Αχλαδοκαμπιτών. Ψηφίζε­ται επίσης τα αποκαλυπτήρια της προ­τομής να συμπέσουν με την συνάντη­ση των Αχλαδοκαμπιτών τον επόμενο χρόνο.

Το 1996 εκλέγεται πρόεδρος ο Κωνσταντίνος Γ. Σελλής (Ντίνος Σέλ­λας). Έρχεται σε επαφή με τις τοπικές αρχές και τον Σύλλογο Αχλαδοκαμπι­τών Αθήνας και Πειραιά σχετικά με την καλοκαιρινή συνάντηση και τα αποκα­λυπτήρια.  Καθιερώνεται πως το ετήσιο συναπάντημα θα γίνεται την ημέρα της γιορ­τής του Πατέρα. Η Αδελφότητα προ­σκαλεί όλα τα μέλη με τις οικογένειες τους, τους συγγενείς και τους φίλους τους. Οι «τσαίρμεν», το Διοικητικό Συμβούλιο και οι βοηθοί έχουν προβλέψει και έχουν προμηθευτεί φαγητά και ποτά άφθονα.

Ψηφίζεται να δωρίσει η Αδελφότη­τα το σχολικό κτίριο στην Κοινότητα Αχλαδοκάμπου. Η απόφαση υλοποιείται τον ε­πόμενο χρόνο. Το Καλοκαίρι γίνεται η συνάντηση στον Αχλαδόκαμπο και τα αποκαλυπτήρια της προτομής του για­τρού Λομβαρδία. Η Αδελφότητα έχει άριστη συνεργασία με τις τοπικές αρχές Αχλαδοκάμπου, τον Σύλλογο Αχλαδοκαμπιτών Αθήνας και Πειραιά, καθώς και τους τοπικούς Συλλόγους, Πολιτι­στικό, Γονέων και Κηδεμόνων, Κτηνο­τρόφων, Ελαιουργικό και τον Αθλητικό Όμιλο Αχλαδοκάμπου. Με αυτή την συνεργασία και αλληλοεκτίμηση είναι μια εβδομάδα γεμάτη χαρά και υπερη­φάνεια για όλους.

Κάθε μέρα και διαφορετική εκδή­λωση. Παίρνει ζωή ο Αχλαδόκα­μπος σφίγγοντας στην αγκαλιά του τα ξενιτεμένα του παιδιά από κάθε γωνιά της γης. Επανέρχεται το θέμα αγοράς κτιρίου και διορίζεται επιτροπή προς ανεύρεση κατάλληλου κτιρίου. Το 1997 η Αδελφότητα χρηματοδοτεί την αγορά φωτοτυπικού μηχανήματος για τις ανάγκες της Κοινότητας.

To 1999 η Αδελφότητα γιορτάζει τα 90 χρόνια της, εκδίδοντας αναμνηστικό λεύκωμα και ημερολόγιο με φωτογρα­φίες του χωριού που προσφέρει σε όλα τα μέλη της. Σχηματίζει ιστοσελίδα στο διαδύκτιο, http://www.axladokambos.org για να επικοινωνούν μεταξύ τους οι συμπατριώτες. Είναι ενημερωτική για όλους τους Αχλαδοκαμπίτες γιατί περιέχει πρόγραμ­μα γεγονότων, ιστορία της Αδελφότη­τας, φωτογραφίες από τα διάφορα γε­γονότα και το πιο σπουδαίο, προσφέρει την δυνατότητα επικοινωνίας των πατριωτών από όλα τα μέρη του κό­σμου. Αμερική, Ευρώπη, ακόμη και Αυ­στραλία. Τα παιδιά και τα εγγόνια των Αχλαδοκαμπιτών μας γράφουν τα συγ­χαρητήρια τους ότι χαίρονται να γνωρί­σουν και να μάθουν για τις ρίζες τους. Είναι τώρα πιο υπερήφανα να λέγονται Έλληνες και Αχλαδοκαμπίτες.

Γίνεται η αγορά του κτιρίου. Το ό­νειρο τόσων χρόνων πραγματοποιείται. Η Αδελφότητα αποκτά το δικό της χώρο που κάθε Αχλαδοκαμπίτης θεωρεί δικό του. Γι αυτό και δίκαια στην είσο­δο του γραμμένη στα Ελληνικά φέρει την επιγραφή «Αχλαδοκαμπίτικο Σπίτι» με διεύθυνση 5424 Ν. Milwaukee Ave. Chicago. II 606301. USA.

To καλοκαίρι γίνεται η πρώτη συνά­ντηση για γκολφ με σκοπό την αλληλογνωριμία της νεολαίας. Με μεγάλη επιτυχία αρχίζει με 110 παίχτες. Τώρα έχει ξεπεράσει τους 150 από τους οποίους το 75% είναι νέα παιδιά.

Τον Δεκέμβριο γίνονται τα εγκαίνια του Σπιτιού. Είναι μια μέρα γεμάτη χα­ρά. Ο Αγιασμός γίνεται με κατάνυξη και σεβασμό. Ο πρόεδρος και τα μέλη έχουν καλέσει και τον Σύλλογο Κυρίων και Δεσποινίδων Αχλαδοκάμπου που ανταποκρίνεται προσφέροντας δώρο στην Αδελφότητα μια εικόνα του Αγίου Δημήτριου και γλυκά. Η τε­λετή κλείνει με φαγητό και γλυκά και όλοι δείχνουν τόση ικανοποίηση και υ­περηφάνεια. Καθιερώνεται και το ετή­σιο πάρτι για τον τελικό αγώνα του φουτμπόλ.

Από εκδήλωση της Αδελφότητας

Ο Γεώργιος Παπανικολάου εκλέ­γεται πρόεδρος το 2000. Η Αδελφότη­τα συμμετέχει στην Εθνική μας Παρέ­λαση της 25ης  Μαρτίου με άρμα που φέρει το όνομα της. Το άρμα της είναι πάντα πλουσιότερο από κάθε άλλο Σύλλογο ή Αδελφότητα γιατί συγκεντρώνονται πολλοί πατριώτες προκειμένου να εκπροσωπηθεί ο Αχλαδόκαμπος και γενικά ο Ελληνισμός. Όλοι ομοιόμορφα ντυμένοι με άσπρες και μπλε ζώ­νες και με τα καπέλα που φέρουν το όνομα της Αδελφότητας. Κι όταν παρελαύνουν μπροστά στους επισή­μους ανακοινώνουν στα μεγάφωνα ότι οι Αχλαδοκαμπίτες προάγουν την εκπαί­δευση, τον Ελληνισμό, την Οικογένεια και την Θρησκεία. Επίσης διατηρούν τα ήθη και τα έθιμα από το χωριό Αχλαδόκα­μπο Αργολίδας. Όλοι αισθάνονται πολύ υπερήφανοι. Η Αδελφότητα κά­νει ετήσιο μνημόσυνο δια τους Υπέρ Πατρίδας Πεσόντων και εις μνήμην των Ιδρυτών και απελθόντων μελών.

Ο Σύλλογος Αχλαδοκαμπιτών Αθή­νας και Πειραιά με πρωτοβουλία του, έ­χει αναλάβει τα τελευταία χρόνια την μίσθωση Νοσοκόμας που εξυπηρετεί τους πατριώτες μας. Τώρα, η Αδελφότη­τα αναλαμβάνει αυτή την μίσθωση. Ψη­φίζεται η ετήσια συνδρομή να γίνει 30 δολ. Χρηματοδοτεί την αγορά δυο Ηλε­κτρονικών Υπολογιστών για τις ανάγκες του σχολείου στον Αχλαδόκαμπο.

Όλα τα μέλη συγκινούνται με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 που σημάδεψαν όχι μόνο την Αμερική αλλά τον κόσμο όλο, και ψηφίζουν οι­κονομική βοήθεια για το ταμείο Πυροσβεστών της Νέας Υόρκης. Το Καλοκαίρι του 2003 γίνεται η συ­νάντηση στον Αχλαδόκαμπο. Και πάλι υπάρχει η άριστη συνεργασία και η ε­βδομάδα είναι γεμάτη από εκδηλώσεις. Με τις συναντήσεις αυτές στο χωριό, δίνεται η ευκαιρία στους μεγάλους να θυμηθούν τα παλιά και στα παιδιά μας να γνωρίσουν από κοντά τις ρίζες τους. Η Αδελφότητα τον Ιανουάριο του 2004 δέχεται ένα μεγά­λο πλήγμα. Θρηνεί τον πρόωρο θάνατο του προέδρου. Είναι πρώτη φορά που πεθαίνει εν ενεργεία πρόεδρος.

Την χρονιά αυτή δεν γίνονται ε­κλογές. Προς τιμήν του μεταστάντα κρατούν στο επιστολόχαρτο το όνομα του. Χρέη προέδρου κά­νει ο αντιπρόεδρος Ανδρέας Παρά­σχος. Το 2005 γίνονται εκλογές και την προεδρία κερδίζει ο Ανδρέας Πα­ράσχος. Η Αδελφότητα ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 100 χρόνια της, κοιτάζοντας όχι μόνο το χθες αλλά και ατενίζοντας με αισιοδοξία το αύριο.

Κάθε γενιά λίγο – πολύ ανησυχεί και μεριμνά για το μέλλον της Αδελφότη­τας. Όλοι μαζί, μα και καθένας χωριστά, πασχίζουν ώστε τα παιδιά τους  να μά­θουν την ιστορία του χωριού, την ίδρυ­ση και τα έργα της Αδελφότητας. Προ­σπαθεί ώστε τα παιδιά να νοιώ­σουν και να αγκαλιάσουν την Αδελφό­τητα σαν την πιο ιερή κληρονομιά, γιατί κλείνει μέσα της τόσο παρελθόν όσο και μέλλον. Κι αυτό το μέλλον εξαρτάται από την ανάγκη και την υποχρέωση που θα νοιώσουν οι νέοι να συνεχίσουν. Οι απόδημοι Αχλα­δοκαμπίτες διατηρούν περήφανα την τοπωνυμία της καταγωγής τους.

Μακάρι και οι μέλλουσες γενιές να θυμούνται ότι ο Αχλαδόκα­μπος, αυτό το ορεινό χωριό είναι η εύ­φορη πεδιάδα που στήριξε κι ανέπτυξε το γενεαλογικό τους δέντρο. Το δέ­ντρο αυτό που δεν χρειάζεται νερό ούτε και ήλιο, αλλά αγάπη, σεβασμό, υπερηφάνεια και κάποια φορά κι αυ­τοθυσία για να τρανώσει και να σταθεί αλύγιστο στα ξεροβόρια ή στους ανεμοστρόβιλους της κάθε κοινωνίας.

 

Πηγή


  • Αδελφότητα Αχλαδοκαμπιτών «Άγιος Δημήτριος» 1905-2005, «100 Years of Life and Activity», Έκδοση 2005.

 

Διαβάστε ακόμα: Αχλαδόκαμπος Άργολιδας (1821)

Read Full Post »

Η περί εικόνων διδασκαλία του Αγίου Νεκταρίου ( διάλεξη)


 

Στα πλαίσια του Προγράμματος Διαλέξεων και Συζητήσεων της χειμερινής περιόδου, ο Σύλλογος Αργείων «Ο ΔΑΝΑΟΣ» συνεχίζει τις μετακλήσεις σημαντικών και διακεκριμένων  προσωπικοτήτων, προκειμένου να προσφέρει στους Αργείους την ευκαιρία επικοινωνίας με θέματα που αφορούν στον άνθρωπο και τις πνευματικές του αναζητήσεις.

 Την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010, Κυριακή της Ορθοδοξίας και ώρα 6.30΄ το απόγευμα στην αίθουσα διαλέξεων του Συλλόγου θα ομιλήσει:

ο κ. Νικόλαος Εμμ. Τζιράκης,

Ομ. Καθηγητής της θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα:

« Η περί εικόνων διδασκαλία του Αγίου Νεκταρίου».

Του κυρίου θέματος θα προηγηθεί σύντομη κατατοπιστική εισαγωγή σχετικά με το θέμα της Εικονομαχίας. Η ομιλία στηρίζεται κατά κύριο λόγο στη διδασκαλία περί των Εικόνων του Αγίου Νεκταρίου, ο οποίος έχει γράψει σχετική μελέτη για το εν λόγω θέμα. Γενεσιουργός αιτία της μελέτης του Αγίου υπήρξε το επιχείρημα των Προτεσταντών, ότι οι Εικόνες είναι άγνωστες στους πρώτους χριστιανούς.

Η επιλογή του θέματος έγινε γιατί, αφ’ ενός ο Άγιος Νεκτάριος αξιοποιεί με επάρκεια τον θεολογικό και επιστημονικό του εξοπλισμό και αφ’ ετέρου αναπτύσσει με πειστικό και κατανοητό τρόπο τις θεολογικές, φιλολογικές, ιστορικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες γύρω από το θέμα και μάλιστα με διάκριση και ευθύνη απέναντι στη διδασκαλία της Αγίας Γραφής και της Ιεράς Παραδόσεως.

Οι θέσεις που θα παρουσιασθούν είναι ιδιαιτέρως χρήσιμες, επειδή και στις μέρες μας τίθενται ερωτήματα από διαφόρους γύρω από το θέμα των εικόνων ανάλογα και αντίστοιχα προς εκείνα του παρελθόντος. 

  

Βιογραφικό σημείωμα


 

O Καθηγητής κ. Νικόλαος Εμμ. Τζιράκης είναι πτυχιούχος της Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης, της Θεολογικής, της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Βυζαντινής Μουσικής του Εθνικού Ωδείου. Τη διετία 1964-1965 εξεπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις.

Κατά τα έτη 1966-1969 εργάστηκε: α) στη Σύνταξη της Θρησκευτικής και Ηθικής Εγκυκλοπαίδειας, στην οποία έχουν καταχωρισθεί πολλά άρθρα του και β) σε φροντιστήρια Ανώτατης Εκπαίδευσης. Τον Νοέμβριο του 1969 διορίστηκε επιστημονικός βοηθός στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, της οποίας αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1977. Με αίτησή του μετατάχθηκε στη Μέση Εκπαίδευση, όπου υπηρέτησε ως φιλόλογος μέχρι το 2000.    Κατά τα έτη 1983-1988 υπηρέτησε ως Σύμβουλος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελληνική Πρεσβεία Βόννης, ως Επιθεωρητής στα Ευρωπαϊκά Σχολεία, ως Συντονιστής Συμβούλων Εκπαίδευσης Δυτ. Ευρώπης και ως Διευθυντής της Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων Εξωτερικού του Υπουργείου Παιδείας.        Ακολούθως υπηρέτησε σε σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και κατά τη δεκαετία 1990-2000 στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών.

Το 2000 εκλέχθηκε Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 2003 Τακτικός Καθηγητής του ιδίου Τμήματος για τα μαθήματα: Πατρολογία, Ερμηνεία Πατερικών Κειμένων, Αρχαία Ελληνικά και Θέματα Μεταβυζαντινής Θεολογίας. Σήμερα είναι ομότιμος Καθηγητής.

Έλαβε μέρος σε διμερείς μικτές Επιτροπές με θέματα Ελληνόγλωσσης Εκπαίδευσης ( Γερμανία, Ολλανδία, Σουηδία κ.λ.π.), σε επιστημονικά συνέδρια, ημερίδες κ.λ.π. και έχει ομιλήσει για θέματα της ειδικότητάς του ενώπιον ποικίλου ακροατηρίου.

Έχει γράψει μεταξύ άλλων: 1) Λεξικό Ρημάτων Αρχαίας Ελληνικής (ομαλών και ανωμάλων) σε συνεργασία με τον Στεφ. Πατάκη , 2) Η περί μετουσιώσεως ευχαριστηριακή Έρις (διδ. Διατριβή) 3) Πλάτωνος, Απολογία Σωκράτους, 4) Απολογητές, Συμβολή στη σχέση των Απολογιών με την αρχαία ελληνική γραμματεία,  5) Μέγας Βασίλειος και Ελληνισμός, και 6) Πολλά άρθρα σε Εγκυκλοπαίδειες, Επετηρίδες, Τιμητικούς τόμους και Επιστημονικά περιοδικά.

  

Read Full Post »

Πολιτιστική Αργολική Πρόταση  

 


 

Ο σύλλογος Πολιτιστική Αργολική Πρόταση έχει συνεχή παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της Αργολίδας από το Αύγουστο του 1995 που ιδρύθηκε. Με τα τμήματα θεάτρου, χορωδίας, κουκλοθέατρου, οργάνωσης και παρουσίασης πολιτιστικών εκδηλώσεων (παρουσιάσεις συγγραφέων, ποιητών, μουσικών σχημάτων κ.λ.π.) που διαθέτει, έχει δώσει το παρόν με εκατοντάδες παραστάσεις, συναυλίες και παρουσιάσεις σε πολιτιστικές εκδηλώσεις δήμων, πνευματικών κέντρων, συλλόγων, πανελλήνιων και διεθνών φεστιβάλ.  

  

Η Χορωδία του Συλλόγου

 

Σκοποί  

 


 

 

  • Η Διατήρηση της πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και η ανάπτυξη του πολιτιστικού επιπέδου και των καλών τεχνών στην Αργολίδα.
  • Η συγκέντρωση, προβολή και διάδοση της πνευματικής κληρονομιάς της Αργολίδας καθώς και η διατήρηση, καλλιέργεια και συνέχιση της πολιτιστικής Παράδοσης.
  • Η προαγωγή και βελτίωση του πολιτιστικού, μορφωτικού και πνευματικού επιπέδου των κατοίκων της Αργολίδας.
  • Η ανάπτυξη πνεύματος αλληλεγγύης και συναδελφοσύνης, ανάμεσα στα μέλη του συλλόγου και άλλων συλλόγων, φορέων και κατοίκων της Αργολίδας με σκοπό την προαγωγή και πραγμάτωση κάθε πολιτιστικής και πνευματικής ιδέας.

   

Τμήματα  

 

  


 

  

Θέατρο   

Από το 1995 έχει ανεβάσει τις παρακάτω παραστάσεις:  Άρθουρ Μίλλερ : ¨Ήταν όλοι τους παιδιά μου¨, Εντουάρντο Ντε Φίλιππο: ¨Φιλουμένα Μαρτουράνο¨, Γρηγορίου Ξενόπουλου: ¨Ο πειρασμός¨, Μάρως Λοΐζου: ¨Η πολιτεία του βυθού¨, Μποστ: ¨Μήδεια¨, Σωτήρη Πατατζή: ¨Δον Καμίλλο¨, Βασιλικής Πιπέρου-Λάμπα: ¨Γκόλφω¨*, Πάνου Αναστασόπουλου: ¨Τα Αναδρομικά¨*, Κώστα Πρετεντέρη: ¨Ο κουνενές¨, Άντον Τσέχοφ: ¨Η Αρκούδα¨, Ευγένιου Ιονέσκο: ¨Το Μάθημα¨*, Σεραφείμ & Ιωακείμ Κιντέρο: ¨Ένα ηλιόλουστο πρωινό¨, Παύλου Μάτεσι: ¨Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο¨, Ιάκωβου Καμπανέλλη: ¨Γράμμα στον Ορέστη¨*, Δημήτρη Ψαθά: ¨Ζητείται ψεύτης¨, Κώστα Μουρσελά: ¨Το Αυγό¨* (από το έργο ¨Εκείνος και Εκείνος¨) Ουίλλιαμ Σαίξπηρ: ¨Ερωτική ιστορία¨** (από το ¨΄Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας¨), Νικολάϊ Γκόγκολ: ¨Παντρολογήματα¨*.  Διασκευή: *Νικόλας Ταρατόρης, **Νίκος Κλησιάρης.  

Ευγένιου Ιονέσκο:¨Το Μάθημα¨

 

Με τα θεατρικά έργα που έχει ανεβάσει μέχρι σήμερα το θεατρικό τμήμα του συλλόγου, προσπαθεί να καλύψει ένα όσο το δυνατό μεγαλύτερο φάσμα του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου, μέσα πάντα στις δυνατότητες της θεατρικής του ομάδας και του κοινού που απευθύνεται. Κάθε θεατρικό έργο εκτός από 2 με 3 μήνες που παίζεται στο θέατρο του συλλόγου, κάθε σαββατοκύριακο το καλοκαίρι, σε συνεργασία με τη Νομαρχία Αργολίδας, Δήμους και Συλλόγους, από την Αργολίδα, Αρκαδία, Ηλεία, Αττική κ.λ.π. (έχει συμμετάσχει και σε πανελλήνια και διεθνή φεστιβάλ των Δήμων Ζακύνθου και Λουτρών Αιδηψού), κάνει περιοδεία με αποτέλεσμα να το παρακολουθούν πάνω από 7.000 θεατές.  

   

  

Θεατρική ομάδα

 

  

Χορωδία  

 


  

Από το 1997 που ξεκίνησε δίνει συνεχώς παραστάσεις σε πόλεις και χωριά της Αργολίδας, Κορινθίας, Αρκαδίας, Αχαΐας, Αττικής, Εύβοιας κ.λ.π. Έχει συμμετοχή στις εκδηλώσεις της Ναυτικής Εβδομάδας, στο Διεθνές Φεστιβάλ των Λουτρών Αιδηψού, στις γιορταστικές εκδηλώσεις του δήμου Άργους, του συλλόγου Αργείων ¨Ο ΔΑΝΑΟΣ¨ και στα εγκαίνια της διεθνούς έκθεσης του Εμπορικού Επιμελητηρίου Αργολίδας ενώπιον του  Προέδρου της Δημοκρατίας, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών & πάσης Ελλάδος και πλήθους ξένων επισήμων.  

 

Χορωδία

Χορωδία

 

  

Έχει διοργανώσει σαν σύλλογος τέσσερα πανελλήνια φεστιβάλ χορωδιών και σε συνεργασία με την Πολιτιστική Επιτροπή Δήμου Λέρνας διοργάνωσε το 1ο και 2ο πανελλήνιο φεστιβάλ του δήμου.  

   

Χορωδία & Θέατρο   

 


  

 Θεατρικά δρώμενα: Δήμητρας Στεφανοπούλου: ¨Θέλω να ζήσω¨, Ελένης Σκούμπη-Καρδαράκου: ¨Το Θαύμα¨.  

    

Δήμητρας Στεφανοπούλου: ¨Θέλω να ζήσω¨

 

  

Διαλέξεις  

 


  

Θάνου Κορομπόκη: ¨Το τρελοβάπορο του ελληνισμού και η περιπέτεια του ΄21¨, Παπαγγελόπουλου Τρύφωνα: ¨Πολυτεχνείο¨, Κουμαδωράκη Οδυσσέα: ¨Αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιώργου Σεφέρη¨, Ζαχαράκη Μανώλη: ¨Οι ελληνικές ¨ελίτ¨στη δίνη της επανάστασης του 21¨Καραμάνου Γιώργου: ¨Έχουν χιούμορ οι Έλληνες;¨, Μαρίας Βελιζιώτη – Κώνστα: ¨Η Γυναίκα μέσα από τα κείμενα της Ν. Ελληνικής Λογοτεχνίας, παραδοσιακοί τύποι και ρόλοι¨.*  

*Σε συνεργασία με το Σύλλογο Αργείων ¨Ο ΔΑΝΑΟΣ¨.  

   

Αναλόγιο   

 


  

Άλκη Τροπαιάτη: ¨Ο Άι Βασίλης του κυρ Πολύδωρου¨, Πέτρου Πικρού: ¨Πρωτοχρονιάτικο ρομάντζο¨, Γιώργου Σταυρακάκη: παρουσίαση – αναλόγιο από τις ποιητικές συλλογές του ¨Οινομαγειρεία¨ και ¨80+1 ποιήματα¨, στο Άργος και στο Ναύπλιο, Μαρίας Βελιζιώτη: παρουσίαση – αναλόγιο από την ποιητική συλλογή ¨λάμδα¨*, Δέσποινας Πενέση: ¨Το ταξίδι του Ελατάκη¨**, Κώστα Γιαννόπουλου: παρουσίαση – αναλόγιο του ποιητικού του έργου*.  

*Σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Άργους.  

**Σε συνεργασία με την Παιδική Βιβλιοθήκη Δήμου Άργους  

 

  

Γιώργου Σταυρακάκη, «Οινομαγειρεία και 80+1 ποιήματα».

 

  

Παρουσιάσεις  

 


  

Καρακάση Κώστα: ¨ΑΘΗΝΑ, ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη¨, Γουμενοπούλου Μαρίας: ¨Το χαμόγελο στις ανθρώπινες σχέσεις¨, Καρακάση Κώστα: ¨Πορτραίτα σε θρυμματισμένο καθρέφτη¨, Έφης Δημοπούλου: ¨Πρώτες ώρες¨*.  

*Σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Άργους.  

  

Παύλου Μάτεσι: ¨Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο¨

 

  

  

Αφιερώματα  

 


  

Εκδήλωση – αφιέρωμα στη στιχουργό – ποιήτρια Λίνα Νικολακοπούλου με τη μουσικοθεατρική παράσταση: ¨Μια Πίστα Από…Φώσφορο¨*, το μουσικό συγκρότημα ¨Γραφή Δεύτερη¨ του Φώντα Δαγρέ στο Μπούρτζι, το μουσικό συγκρότημα ¨Ένα βήμα μπροστά¨ στο ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΥΤΙ – Άργος, μουσική βραδιά – αναλόγιο με τον Κώστα Θωμαΐδη και το συγκρότημά του -αφιέρωμα στο Νίκο Καββαδία**.  

*Συνδιοργάνωση με τη Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Άργους.  

**Παραγωγή του ραδιοφωνικού σταθμού ΑΡΓΕΙΑΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ¨101 FM¨.  

 

  

Δημήτρη Ψαθά: ¨Ζητείται ψεύτης¨

 

  

Κουκλοθέατρο   

 


  

Μία προσπάθεια που ξεκίνησε από την ανάγκη των μικρών μας φίλων τον Αύγουστο του ΄99 και αριθμεί ήδη αρκετές παραστάσεις στο Κυβέρι,  στον Αχλαδόκαμπο, στο Κουτσοπόδι, στον Πολιτιστικό Αύγουστο Κρανιδίου και στο θέατρο του συλλόγου στα Άργος.  

Τέλος, εκτός από τα παραπάνω τμήματα που εκτός από την προσωπική ευχαρίστηση των ανθρώπων που συμμετέχουν σ΄ αυτά προσφέρουν και ψυχαγωγία ιδιαιτέρα στους κατοίκους της Αργολίδας, ο σύλλογος συνδιοργανώνει και συμμετέχει σε πλήθος πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας όπως: παραστάσεις Καραγκιόζη, και συναυλίες, πολιτιστικές εκδρομές στην Αθήνα για την παρακολούθηση θεατρικών παραστάσεων και ενημερωτικών επισκέψεων (Μουσεία, Πλανητάριο κ.λ.π.), συνεστιάσεις πλαισιωμένες με πολιτιστικές εκδηλώσεις για τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των φίλων και των μελών του συλλόγου κλπ.  

Ο σύλλογος Πολιτιστική Αργολική Πρόταση, σ΄ αυτή την προδρομική προσπάθεια που κάνει όλα αυτά τα χρόνια, έχει καταφέρει να συσπειρώσει ανθρώπους που δε βολεύονται στο εγώ αλλά παθιάζετε με το εμείς. Άνθρωποι που δεν υπολογίζουν στο δόσιμο αλλά στην προσφορά, που δεν εξαρτιόνται από την επιβεβαίωση αλλά τη χαρά της δημιουργίας.  

Μία προσπάθεια που έδωσε ώθηση στη γένεση ενός θεσμού, να γυρίζουμε τα χωριά της Αργολίδας -πολλές φορές σε θεατές που δεν είχαν ξαναδεί θέατρο ή χορωδία- να μας καλούνε και σ΄ άλλους νομούς να δούνε τη δουλειά μας και να γυρίζουμε περήφανοι για τη διαφήμιση που κάναμε στον τόπο μας.  

Γνωρίσαμε κάθε χωριό της Αργολίδας και η αρωγή του συλλόγου μας σε οποιοδήποτε πολιτιστικό γεγονός μας έχει ζητηθεί από δήμους, συλλόγους κ.λ.π. είναι αυτονόητη.  

Ο χώρος που δημιουργούμε – το ¨θέατρο της οδού Ατρέως¨–  έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές εκδηλώσεις άλλων φορέων – Γαλλικό Ινστιτούτο, δήμος Άργους, σεμινάρια της Νομαρχιακής Επιτροπής Λαϊκής Επιμόρφωσης – και είναι πάντα ένα πρόσφορο βήμα για κάθε καλλιτεχνική δημιουργία.  

     

Χορωδία

 

  

Τι είναι η Πολιτιστική Αργολική Πρόταση;  

 


  

  • ένας πολιτιστικός σύλλογος μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
  • Που δημιουργήθηκε από το μεράκι κατοίκων της Αργολίδας το 1995 που υπολογίζουν όχι στο δόσιμο αλλά στην προσφορά
  • για να στεγάσει και να δώσει διέξοδο στις ανησυχίες τους
  • για να δημιουργήσει στην κατ΄ εξοχή αντιπνευματική εποχή που ζούμε βήμα σε κάθε καλλιτεχνική δημιουργία
  • για να φωτίσει πράγματα που μπορούν να δώσουν άλλο τόνο και νόημα στην καθημερινότητα
  • για να καταγράψει οπτικές και ακουστικές συγκινήσεις
  • για να δημιουργήσει ένα περιβάλλον με άλλες αξίες
  • ………………….
  • ………………….
  • ………………….

 Η λίστα των ορισμών θα μπορούσε να συμπληρωθεί. Το ζητούμενο, όμως, είναι πως θα πετύχουμε να κινητοποιήσουμε έστω και για ένα μόνο λόγο όποιον απευθύνεται στο σύλλογο για να μάθει μέσα από τις δραστηριότητές του. Ο λόγος, η κίνηση, το χρώμα, η μουσική, το σχέδιο, οι τεχνικές, τα υλικά και τα εργαλεία, είναι απαραίτητα μέσα για να μάθουμε να βλέπουμε, να σκεφτόμαστε και να ακούμε. Η Πολιτιστική Αργολική Πρόταση απευθύνεται σε όλους όσους έχουν αυτή την περιέργεια. 

Read Full Post »

Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας 


 

Σε εποχές που η ιδιώτευση είναι ο κανόνας ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας με θετική διάθεση αντιπαρέρχεται τις κοινοτοπίες των «δύσκολων καιρών για συλλογικότητα» και γιορτάζει τα 25 χρόνια ζωής και δράσης στο Νομό. Με αισιοδοξία κάνει απολογισμό των 25 αυτών χρόνων από την ίδρυσή του και προ(σ)καλεί παλαιούς και νέους φιλόλoγους να συνεργαστούν δίνοντας προοπτική στο Σύνδεσμο για το μέλλον.

 

Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας : 25 χρόνια ζωής και δράσης


Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας ιδρύθηκε το 1984  από μία ομάδα 28 φιλολόγων, τους: Θεόδωρο Αγγελόπουλο, Χριστίνα Αγγελοπούλου, Γεωργία Ανδριανοπούλου, Σταμάτη Βεντουρή, Αικατερίνη Γεώργα, Θεόδωρο Γεωργαρά, Χρήστο Δαραβέλια, Σταματίνα Δημητρίου, Μαρία Δοντά, Νικόλαο Ευσταθίου, Αικατερίνη Καπράνου,  Πέγκυ Καρυώτου, Ανδρέα Κεραμίδα, Ιωάννα Κλειάσου, Ζωή Κοκκινάκη, Θάνο Κορομπόκη, Οδυσσέα Κουμαδωράκη, Θεοφάνη Κωστόπουλο, Αγγελική Κωτσοπούλου, Συμέλα Κωτσοπούλου, Λευτέρη Μπαρδάκο, Δήμητρα Μποζιονέλου, Μαρία Νταβίσκα, Παναγιώτη Ξηντάρα, Τρύφωνα Παπαγγελόπουλο, Αντώνη Σπηλιόπουλο, Αλέξανδρο Τότσικα και Αικατερίνη Χόντου.

Στόχοι της δράσης του Σ.Φ.Α. στα 25 χρόνια της ζωής του είναι αρχικά η συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, της οποίας άλλωστε λειτουργεί ως σύνδεσμος,  και έπειτα η αυτόνομη δραστηριότητά του σε ποικίλους τομείς της εκπαίδευσης και του πολιτισμού.

Στα χρόνια αυτά διαφορετικοί άνθρωποι, με ποικίλες οπτικές για την παιδαγωγική και τον πολιτισμό αλλά κοινή έγνοια τη διαρκή ανανέωση της σχέσης τους με τη γνώση, με διαφορετικές ηλικίες και πολιτικές τοποθετήσεις, συνεργάστηκαν σε μια πληθώρα δράσεων που απευθύνονται τόσο στους εκπαιδευτικούς όσο και στο πλατύ κοινό.

Αντιδρώντας έγκαιρα σε κάθε εκπαιδευτική αλλαγή, ο Σ.Φ.Α. διοργανώνει σεμινάρια και ημερίδες προσπαθώντας να ενισχύσει το έργο του φιλόλογου στην τάξη κρατώντας  τον σε εγρήγορση. Για το λόγο αυτό συνεργάζεται με την Πανεπιστημιακή κοινότητα καλώντας τακτικά έγκριτους επιστήμονες. Στις εκδηλώσεις του φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς καταξιωμένοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι,  όπως ο Φάνης Κακριδής, ο Βασίλης Φίλιας, ο Φ. Κ.  Βώρος, ο Χρήστος Τσολάκης, ο Δημήτρης Δημηρούλης, η Μαρία Ρεπούση, η Έρη Σταυροπούλου, ο Γ. Γεωργής, πρέσβης της Κύπρου, ο Ευάνθης Χατζηβασιλείου.  Ανάμεσα στις προσωπικότητες που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του Σ.Φ.Α. ξεχωριστή θέση κατέχει η πρύτανης της Σορβόννης,  κα Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ.

Η συνεργασία του Συνδέσμου με τους εκπροσώπους της Πανελλήνιας ΄Ενωσης Φιλολόγων και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου  είναι διαρκής. Συχνά ο Σ.Φ.Α. φέρνει σε επαφή τους φιλόλογους του Νομού με σχεδιαστές αναλυτικών προγραμμάτων και συγγραφείς σχολικών βιβλίων (όπως τους Λ. Κούσουλα, Ν. Γρηγοριάδη και Κ. Μπαλάσκα) επιδιώκοντας έναν ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα σε ιθύνοντες και μαχόμενους εκπαιδευτικούς.

Οι λογοτέχνες και τα λογοτεχνικά κείμενα αποτελούν προτεραιότητα για το Σ.Φ.Α. Πολλοί λογοτέχνες έχουν παρουσιάσει το έργο τους και έχουν έρθει σε επαφή μέσω του Σ.Φ.Α. με το κοινό τους στην πόλη του Άργους και του Ναυπλίου, με κορυφαία τη μορφή του ποιητή Τίτου Πατρίκιου, χωρίς να υπολείπεται και η παρουσία του πεζογράφου Σωτήρη Δημητρίου και φυσικά,  λογοτεχνών του νομού μας.    Στα πλαίσια του ενδιαφέροντος του Σ.Φ.Α. για τη λογοτεχνία εντάσσεται και ο επιτυχημένος Παναργολικός Μαθητικός Διαγωνισμός Ποίησης και Πεζογραφίας  που οργάνωσε ο Σύνδεσμος και διήρκεσε από το 1991 έως το 1997.

Ο Σ.Φ.Α. είναι ανοικτός σε όλες τις μορφές τέχνης, όπως τα εικαστικά και το θέατρο. Αυτό έγινε πράξη  τόσο με την παρουσίαση θεατρικής παράστασης (το έργο του Ι. Καμπανέλλη, « Οδυσσέα, γύρισε σπίτι») όσο και με τη διοργάνωση σεμιναρίου από το «Δίκτυο των Εκπαιδευτικών για το Θέατρο στην Εκπαίδευση».

Το κύρος του Συνδέσμου στο νομό τον έχει οδηγήσει σε εποικοδομητική συνεργασία με την Αρχαιολογική Υπηρεσία, το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, το Παράρτημα του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ στο Ναύπλιο, το Λύκειο Ελληνίδων και  τους Δήμους  Άργους, Ναυπλίου και Ν. Κίου.  Η δράση του Σ.Φ.Α. οφείλεται σε μαχόμενους φιλόλογους, που αγωνιούν να προσφέρουν όχι μόνο στην τάξη, αλλά και έξω από αυτήν. Είναι όμως ανοικτός σε κάθε φιλόλογο σε όποιο χώρο κι αν εργάζεται.

Κλείνοντας έναν απολογισμό εικοσιπενταετίας ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας έχει την αισιόδοξη πεποίθηση ότι μπορεί να διεκδικήσει μια νέα συλλογικότητα που θα του επιτρέψει να αναζητήσει με νέους ανθρώπους μια καινούργια προοπτική δράσης τόσο στο χώρο της εκπαιδευτικής πραγματικότητας, που ασφυκτιά αναζητώντας λύσεις σε επείγοντα προβλήματα, όσο και στο χώρο των σύγχρονων προβληματισμών της φιλολογικής επιστήμης και της παιδαγωγικής.

Read Full Post »

Older Posts »