• Αρχική
  • Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη
  • Βιβλία – Προτάσεις
  • Εκδόσεις
  • Ελεύθερο Βήμα
  • Επικοινωνία
  • Ευρετήριο
  • Δωρεές Βιβλίων
  • Προϋποθέσεις Χρήσης
  • Προσωπογραφίες
  • Εικονογραφία του ’21
  • Αρωγά Μέλη
  • Καποδίστριας Ιωάννης

ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ARGOLIKOS ARCHIVAL LIBRARY OF HISTORY AND CULTURE www.argolikivivliothiki.gr

Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Γκραβούρες

Άργος


  1. Ακρόπολη του Άργους – Αλεξάντρ Λενουάρ, π. 1810.
  2. Ακρόπολη του Άργους
  3. Άποψη του Άργους και του κάστρου της Λάρισας – Herni Belle
  4. Άποψη του Άργους και του κάστρου της Λάρισας. Υδατογραφία του Ζαν Νικολά Μακάρ (Jean Nicolas Maquart), 1829
  5. Άποψη της πόλης του Άργους – Antonio Schranz (περ. 1832)
  6. Άποψη του Άργους, 1837
  7. Άποψη του Άργους (View of Αrgos), 1829 – Guillaume Abel Blouet (Γκιγιώμ Μπλουέ)
  8. Άποψη του Άργους, V. Coronelli, 1685
  9. Άποψη της Λάρισας από το λόφο της Δειράδας, 1810
  10. Άποψη του φρουρίου και της πόλεως του Άργους, V. Coronelli,1713
  11. Αρχαίο Άργος, Chaiko, 1790.
  12. Άργος (1803), σχέδιο του Βρετανού William Walker
  13. Αρχαίο Θέατρο Άργους – Rey Étienne, 1843
  14. Κάστρο των Φράγκων βαρώνων του Άργους από τον οίκο των Enghien, 1843. J. A. Buchon
  15. Κόρη με παραδοσιακή ενδυμασία του Άργους
  16. Μαγκανοπήγαδο στην πεδιάδα του Άργους 1881
  17. Οι Πύργοι του φρουρίου Λάρισσα του Άργους – Πανοραμική άποψη της αργολικής πεδιάδας, χαλκογραφία. William Gell, 1810.
  18. Πυραμίδα του Ελληνικού, 1881
  19. Πύργοι του κάστρου της Λάρισας. (Χαρακτικό) 1810
  20. Το Άργος και το Κάστρο της Λάρισας, τέλη 19ου αιώνα. John Fulleylove (1845-1908)
  21. Το κάστρο του Άργους, W. Lindon 1856
  22. Th. Du Moncel,  Άργος, Ρωμαϊκά λουτρά, Αρχαίο θέατρο, κάστρο της Λάρισας, 1843
  23. Otto Magnus von Stackelberg, «Ερείπιον πυραμίδος παρά το Άργος», 1834 
  24. Φανταστική απεικόνιση του Άργους – Jacobus Gronovius, 1699.

 

Επίδαυρος

  1. Επίδαυρος, υδατογραφία του Ζαν Νικολά Μακάρ (Jean Nicolas Maquart), 1829
  2. Θέατρο Ασκληπιείου Επιδαύρου ( Théâtre D’ Épidaure) – E. Rey, 1867
  3. Νυχτερινή άποψη της Παλαιάς Επιδαύρου και του λιμανιού της, William Linton, 1856

 

Μυκήνες

  
  1. Η Πύλη των Λεόντων (The Gate of the Lions at Mycenae) – Edward Dodwell, 1834
  2. Η Πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες, Henry Cook, 1853
  3. Μυκήνες – Χαρακτικό
  4. Μυκήνες, Πύλη Λεόντων – Λιθογραφία
  5. Μυκήνες και η πεδιάδα του Άργους – Λιθογραφία
  6. Μυκήνες – Porta di Micene, λιθογραφία, αρχές 19ου αιώνα

 

Ναύπλιο

  
  1. Άποψη του Ναυπλίου, έργο του Carl Anton Joseph Rottmann, 1834
  2. Άποψη του Ναυπλίου, Th. du Moncel, 1845
  3. Άποψη του Ναυπλίου, Αγνώστου, ελαιογραφία
  4. Άποψη του Ναυπλίου από την πλευρά της Πρόνοιας, 1833 – Guillaume Abel Blouet
  5. Άποψη του Ναυπλίου με το Παλαμήδι, J.J. Wolfensberger, 1844
  6. Άποψη του Ναυπλίου, V. Coronelli (β’ μισό 17ου αιώνα)
  7. Βρύση στο Ναύπλιο, Peter von Hess, λάδι σε ξύλο, 1839.
  8. Η αρχαία Ναυπλία, χάραξη σε ατσάλι, G.N. Wright, London π. 1840
  9. Η ενετική Πύλη του Ναυπλίου, τέλος 19ου αιώνα. John Fulleylove (1845-1908).
  10. Η Κρήνη του Χασάν Πασά στο Ναύπλιο, τέλος 18ου αιώνα
  11. Η περιοχή Αρβανιτιά στο Ναύπλιο. Υδατογραφία του Α. Haubenschmid, 1833
  12. Η περιοχή της Χουρμαδιάς του Ναυπλίου και το Μπούρτζι, 1841. Pierre Bonirote.
  13. Η πλατεία Πλατάνου (Συντάγματος) το παλιό τζαμί και στο βάθος το Παλαμήδι
  14. Μπούρτζι, Karl von Heideck, περίπου, 1837
  15. Ναύπλιο, ακουαρέλα αγνώστου καλλιτέχνη, 1849
  16. Ναύπλιο. Ελαιογραφία σε χαρτόνι, έργο του  Ανδρέα Κρυστάλλη
  17. Ναύπλιο – Napoli de Romanie, François Dubuisson, 1698.
  18. Ναύπλιο. Υδατογραφία του Jean – Baptiste Hilaire
  19. Ναύπλιο, υδατογραφίες του Ζαν Νικολά Μακάρ (Jean Nicolas Maquart), 1829
  20. Ναύπλιο, υδατογραφία, πρώτο μισό 19ου αιώνα   
  21. Ναύπλιο, το παλιό τζαμί – Υδατογραφία
  22. Ναύπλιο – Antonio Schranz, (περ. 1832)
  23. Ναύπλιο. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, 1834
  24. Ναύπλιο – Η Πύλη της Ξηράς 
  25. Ναύπλιο – Η Φραγκοκκλησιά, Ludwig Lange
  26. Ναύπλιο – Tο Σεράι του Μορά Πασά και το Βουλευτικό, 1834
  27.  Ναύπλιο, η περιοχή της Χουρμαδιάς και το Μπούρτζι, E. Peytièr
  28. Ναύπλιο. Σε πρώτο πλάνο το μπούρτζι και στο βάθος το κάστρο του Άργους – Carl Anton Joseph Rottmann
  29. Ναύπλιο – Χαρακτικό σε σχέδιο του W. H. Bartlett, 1841.
  30. Ο Όθωνας στο Ναύπλιο, 1833
  31. O προμαχώνας των «Πέντε Αδελφών», A. Haubenschmid.
  32. Πέρασμα στο Κατσίγκρι (Άγιος Αδριανός Αργολίδας) – Chr. Wordsworth, 1839
  33. Σκηνή στο απελευθερωμένο Ναύπλιο, 1831 – Karl von Heideck
  34. Τo λιμάνι του Ναυπλίου με το Παλαμήδι στο βάθος, Th. Ender.
  35. Το Μπούρτζι από το λιμάνι, Karl Krazeisen, 1828
  36. Το Παλαμήδι με τμήμα του Ναυπλίου – Λιθογραφία 1826
  37. Το φρούριο Μπούρτζι στο Ναύπλιο, Joseph Thomas Tuite,1855.

 

Τίρυνθα

  
  1. Τίρυνθα – Χαλκογραφία
  2. Άποψη της Τίρυνθας και η κοιλάδα του Άργους-Λιθογραφία, 1819
  3. Τα τείχη της Τίρυνθας (Walls of Tiryns) – Edward Dodwell, 1834

 

Τροιζηνία

  • Η Τροιζήνα και ο Πόρος, λιθογραφία, Παρίσι, 1834. 

 

Πελοπόννησος  

  1. Αναπαράσταση Αρχαίας Ολυμπίας (Representation of Ancient Olympia) – J. van Falke, 1880
  2. Άποψη του αρχαιολογικού χώρου της Κορίνθου, Guillaume Abel Blouet 1831
  3. Άποψη της Κορίνθου και το Κάστρο Ακροκορίνθου – William Walker
  4. Άποψη της Καλαμάτας – Χαλκογραφία του A. Lasor, 1713
  5. Άποψη της αρχαίας Μεγαλόπολης, Guillaume Abel Blouet 1831
  6. Άποψη της Πάτρας από το αρχαίο υδραγωγείο – Λιθογραφία του Otto Magnus von Stackelberg, 1834
  7. Αρκαδική πύλη – Αρχαία Μεσσήνη, Otto Magnus Von Stackelberg, 1834
  8. Αρχαία Γόρτυς, ( Ruins of Gortys in Arcadia) – Edward Dodwell, 1834
  9. Αρχαία Λυκόσουρα (Lycosoura) – Edward Dodwell, 1834
  10. Αρχαϊκός ναός του Απόλλωνα στην Κόρινθο – J. D. Le Roy, 1770
  11. Γύθειο – Μαραθονήσι (Gytheion – Marathonisi), Bory De Saint Vincent, 1832
  12. Ερείπια της αρχαίας Σπάρτης ( Ruins of the dromos in Sparta) – J. D. Le Roy, 1770
  13. Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου – Καλάβρυτα, Edward Dodwell, 1834
  14. Καρύταινα (Bathos Pres Trapezonte ) – Otto Magnus von Stackelberg, 1834
  15. Κόρινθος, το κάστρο του Κιαμίλ-μπέη, Th. du Moncel, 1843
  16. Κορώνη – Coronelli Maria Vincenzo, 1685
  17. Μεθώνη ή Μοθώνη (Methoni or Modon) – Olfert Dapper, 1688
  18. Μιστράς (Mistras) – Bernard Randolph, χαλκογραφία, 1681
  19. Μονεμβασιά (Monemvasia) – P. Bacouet, 19ος αιώνας
  20. Μουσουλμανικό τέμενος στην Τρίπολη – Christopher Wordsworth, 1839
  21. Ναυαρίνο (Navarino) – Ο. Dapper, 1688
  22. Νεμέα (Temple of Nemea), Guillaume Abel Blouet 1831
  23. Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα (Temple of Apollo Epicurus on mount Kotylion) – Edward Dodwell, 1834
  24. Στυμφαλία (Stymphalia) – William Linton, 1857
  25. Συμπλοκή στα ανοιχτά της Πάτρας – Du Moncel, 1845
  26. Χάρτης της Πελοποννήσου (Map of Peloponnese) – Frederik de Wit, 1702

 

 

Μου αρέσει! Φόρτωση...

  • ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

    • Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη
    • Βιβλία - Προτάσεις
    • Εκδόσεις
    • Ελεύθερο Βήμα
    • Επικοινωνία
    • Ευρετήριο
      • Α
      • Β
      • Γ
      • Δ
      • Ε
      • Ζ
      • Η
      • Θ
      • Ι
      • Κ
      • Λ
      • Μ
      • Ν
      • Ξ
      • Ο
      • Π
      • Ρ
      • Σ
      • Τ
      • Υ
      • Φ
      • Χ
      • Ψ
      • Ω
      • Άργος
      • Άρθρα - Μελέτες
      • Αρχαίοι Ποταμοί
      • Αχλαδόκαμπος Αργολίδας
      • Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
      • Βενετοκρατία
      • Βιβλία
      • Γκραβούρες
      • Εθνικός Διχασμός
      • Ειδήσεις – Εκδηλώσεις
      • Επανάσταση '21
      • Επιχειρηματικότητα - Οικονομία
      • Εκκλησιαστική Ιστορία
      • Εκπαίδευση
      • Επίδαυρος
      • Ερμιονίδα
      • Μοναστήρια
      • Κράτος-Διοίκηση-Αυτοδιοίκηση
      • Λαογραφικά
      • Μυκήνες
      • Λογοτέχνες – Ιστορικοί
      • Μυθολογία
      • Λαϊκή Κληρονομιά
      • Μουσεία
      • Ναύπλιο
      • Μουσικοί - Σκηνοθέτες - Ηθοποιοί
      • Ναοί Αργολίδας
      • Ναυπλιακή Επανάσταση
      • Νέα Κίος
      • Πανεπιστημιακές εργασίες – Διδακτορικά
      • Περιηγητές
      • Πρόσωπα
      • Πρόσωπα του '21
      • Σύλλογοι - Σύνδεσμοι
      • Τίρυνθα
      • Τύπος
      • Υγεία
      • Φιλέλληνες
      • Χάρτες
      • Ψηφιακές Συλλογές
      • Ψηφιακά Βιβλία
    • Δωρεές Βιβλίων
    • Προϋποθέσεις Χρήσης
    • Προσωπογραφίες
    • Εικονογραφία του '21
    • Αρωγά Μέλη
    • Καποδίστριας Ιωάννης
  • ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

  • Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ – ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

  • […] Στην τοπική ιστορική μνήμη, όπως παρέμεινε ζωντανή μέσα από τα γραπτά σοβαρών λογίων, πέρασε το γεγονός ότι ο Καποδίστριας επι­σκεπτόταν κατά καιρούς και διέμενε στο Άργος. Έτσι, ο Βαρδουνιώτης, στο έργο του «Καταστροφή του Δράμαλη», αναφέρει ότι «Ο Κυ­βερνήτης Καποδίστριας ετίμα εξόχως και υπερηγάπα τον Τσώκρην. Ως εκ τούτου, οσάκις ήρχετο εις Άργος, τούτο δε έπραττε συνεχώς, διέμενεν εις την οικίαν του Τσώκρη, εν η τω παρεχωρήθη αίθουσα, η νοτιοδυ­τική, και σώζεται εν μικρόν γραφείον του Κυβερνήτου, ως πολύτιμον κειμήλιον της οικογενείας». Η πληροφορία αυτή επαναλαμβάνεται, κατά λέξη, από τον Κ. Ολύμπιο, σε μεταγενέστερο άρθρο του. Ας δούμε, όμως, κατά χρονολογική σειρά, τις βεβαιωμένες επισκέψεις του Καποδίστρια στο Άργος, οπότε και θα διευκρινισθεί το θέμα της παραμονής και φιλοξενίας του στο σπίτι του Τσώκρη. Με έδρα την Αίγι­να, η επαφή και παραμονή στην Αργολίδα γινόταν συνήθως με πλοίο, που έπιανε στο λιμάνι του Ναυπλίου. Εκεί ο Καποδίστριας φιλοξενείτο στο σπίτι του Εμμ. Ξένου, στο οποίο επισκευές είχε φροντίσει να γίνουν ο Φρούραρχος της πόλης Χάιντεκ…https://argolikivivliothiki.gr/2015/01/09/capodistria-2/

  • ΚΡΙΣΕΙΣ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ  Ι. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

  • […] Όταν το 1807, με την συνθήκη του Τιλσίτ, τα Επτάνησα περιήλθαν, για δεύτερη φορά, στην κατοχή των Γάλλων. Ο Καποδίστριας αρνήθηκε να συνεργασθεί μαζί τους και δέχθηκε ευχαρίστως την πρόσκληση του τσάρου της Ρωσίας Αλεξάνδρου να υπηρετήσει στη ρωσική διπλωματία. Πίστευε ότι υπηρετώντας την εξωτερική πολιτική της Ρωσίας, θα βοηθούσε ουσιαστικώτερα την πατρίδα του, στην απελευθέρωσή της[1]. Τον Ιανουάριο του 1809 έφθασε στην Πετρούπολη και αμέσως διορίσθηκε Σύμβουλος της Επι­κρατείας, στο τμήμα των Εξωτερικών Υποθέσεων της Ρωσίας. Το πρώτο ουσιαστικό βήμα της διπλωματικής προαγωγής του έγινε το 1811, όταν διορίστηκε στη ρωσική πρεσβεία της Βιέννης και εν συνεχεία ανέλαβε την διεύθυνση του διπλωματικού γραφείου του Ρώσου ναυάρχου Τσιτσαγκώφ στο Βουκουρέστι και στο Δούναβη, όπου συνεχιζόταν ο ρωσοτουρκικός πόλεμος. Η σύντομη παραμονή του σ’ αυτή τη θέση στάθηκε αποφασιστική για τη μετέπειτα λαμπρή σταδιοδρομία του…https://argolikivivliothiki.gr/2011/09/27/%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b1%ce%af%cf%89%ce%bd-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8e%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%cf%80%ce%bb/

  • ΝΑΥΠΛΙΟ: Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ

  • […] Οι Μαυρομιχαλαίοι κατοικούσαν σε μικρή απόσταση ανατολικότερα από τον τόπο συνάντησης στην οδό Γ. Τερτσέτη, πάροδο της οδού Πλαπούτα μεταξύ της πλατείας του Αγίου Γεωργίου και της οδού Αγγέλου Τερζάκη, και είχαν βγει με κακό σκοπό, αναζητώντας πρωΐ – πρωΐ την Κυριακή τον Κυβερνήτη για ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τον γνωστό μανιάτικο τρόπο για λόγους τιμής. Ο κυβερνήτης τους χαιρέτησε βγάζοντας το καπέλο του αμίλητος, εκείνοι ξαφνιάστηκαν και του ανταπέδωσαν σιωπηλοί τον χαιρετισμό. Στη συνέχεια ο Κυβερ­νήτης συνέχισε απρόσκοπτα με τους δυο συνοδούς φρουρούς του την πορεία του προς την εκκλησία, ακολουθώντας το καθιερωμένο σύντομο δρομολόγιο του κυριακάτικου εκκλησιασμού του με αργό περπάτημα συνολικής διάρκειας επτά λεπτών περίπου. Έστριψε δεξιά στην αρχή της οδού Σταϊκοπούλου και προχώρησε προς την εκκλησία. Οι Μαυρομιχαλαίοι μετά τον χαιρετισμό μέσα στο πρωινό δεν ακολούθησαν τον Κυβερνήτη, αλλά έφυγαν γρήγορα ανηφορίζοντας νότια της οδού Τερζάκη το ανηφορικό στενό με τα σκαλοπάτια, διέσχισαν στη συνέχεια τη μικρή πλατεία μπροστά από την εκκλησία και έφτασαν νωρίτερα στον Άγιο Σπυρίδωνα, όπου περίμεναν τον Κυβερνήτη στην πόρτα της εκκλησίας, όπως έκαναν και την προηγούμενη Κυριακή, αλλά ο Κυβερνήτης έγκαιρα ειδοποιημένος δεν είχε πάει στην εκκλησία…https://argolikivivliothiki.gr/2010/04/17/kapodistrias-7/

  • ΒΙΒΛΙΑ

  • Το Ναύπλιο τον 19° αιώνα - Μαρτυρίες και  Μαρτυρούμενα από τα Τοπικά Έντυπα Μέσα

  • Μια έρευνα σε βάθος, της Αγγελικής Μάρκου, που αποσκοπεί να αναδείξει την τοπική ιστορία του 19ου αιώνα χωρίς χρονολογικούς περιορισμούς, οι οποίοι δυσκολεύουν την κατανόηση των διασυνδέσεων ανάμεσα στα ιστορικά γεγονότα. Η συχνά τμηματική ανάλυση της ναυπλιακής ιστορίας εμβαθύνει μεν σε πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά δεν μπορεί να καταδείξει με σαφήνεια πώς η κάθε περίοδος επηρέασε τις ενέργειες των επόμενων γενεών…
    Η μελέτη, σελίδες 432,  ολόκληρου του αιώνα μέσα από την  αξιοποίηση του ναυπλιακού τύπου ως βασική ιστορική πηγή προσφέρει τη δυνατότητα της ανασύστασης της Ναυπλίας υπό διαφορετικό πρίσμα...
  • «Αργολικόν Ημερολόγιον 1910»

  • Στην «αναστατική» έκδοση με τίτλο «Αργολικόν Ημερολόγιον 1910, Εκδιδόμενον υπό του εν Αθήναις Συλλόγου των Αργείων» και τυπωμένο «Εν Αθήναις – Εκ του τυπογραφείου των Καταστημάτων Δημ. Τερζόπουλου – 1910», συναντάμε σημαντικούς λόγιους του 19ου αιώνα του Άργους αλλά και του γειτονικού Ναυπλίου, όπως ο Ιωάννης Κοφινιώτης, ο Δημήτριος Βαρδουνιώτης, ο Μιχαήλ Λαμπρυνίδης, ο Ιερέας και ιδρυτής του Συλλόγου «Ο Δαναός» Χρήστος Παπαοικονόμος και άλλους πολλούς, που οι εργασίες τους φιλοξενούνται στις 356 κιτρινισμένες και φθαρμένες από το χρόνο σελίδες του βιβλίου.
    Η «αναστατική» αυτή έκδοση έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία γιατί, μέσα από την ανάκληση της μνήμης απεικονίζει την ιστορία της πόλης του Άργους και της ευρύτερης περιοχής, ενώ παράλληλα αποτελεί ένα οδοιπορικό στο πολιτισμικό περιβάλλον της εποχής.
    Οι κοιμισμένοι ήχοι και λόγοι αντηχούν πάλι, αψευδείς μάρτυρες ενός λαμπρού πολιτισμού, που αποκαλύπτεται με την έρευνα, σ’ όλα τα επίπεδα του δημόσιου και ιδιωτικού βίου, στα γράμματα, τις τέχνες, την πολιτική ζωή…
  • Οι Αρχαίοι Ποταμοί της Αργολίδας


  • Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, θα συναντήσουμε τον Γενάρχη ποταμό Ίναχο, τον Ερασίνο με τις τέσσερεις κόρες του, την Δαναΐδα Αμυμώνη, τον πλατύ και επικίνδυνο χείμαρρο Χάραδρο (Ξεριά), τον Αστερίωνα με τις τρεις κόρες του, τροφούς της Ήρας, τον ποταμό Ράδο που έρρεε στις βόρειες πλαγιές του Διδύμου όρους, τους Χρυσορρόα και Υλλικό στην Τροιζήνα κ.α.
    Η μυθολογία είναι μια ιερή ιστορία, που διαδραματίζεται σε ένα χωρόχρονο πέραν της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Είναι το σύνολο των μύθων που ανήκουν σε μια συγκεκριμένη παράδοση ενός τόπου.
    Πιστεύουμε ότι ο μύθος είναι ένα λόγος, που ακόμα και αν δεν είναι αλήθεια ή δεν έχει εξελιχθεί σε τέτοια, εμπεριέχει μέσα του κάποιες αρχέγονες εμπειρίες και αλήθειες. Κι όπως γράφει ο Λούκιος Απουλήιος: Κι οι μύθοι που σαν όμορφα φαντάζουν παραμύθια, αλήθειες κρύβουνε πολλές στου ψέματος τα βύθια…
  • Κιβέρι - Από το Μύθο στην Ιστορία

  • Το Κιβέρι είναι ένα μεγάλο χωριό της Αργολίδας, ένα παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική ακτή του Αργολικού κόλπου, απέναντι ακριβώς από το Ναύπλιο. Ο τόπος αυτός σχετίζεται με τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα. Εδώ αποβιβάστηκε ο Δαναός με τις κόρες του, όταν ήρθε να γίνει βασιλιάς στο Άργος. Η περιοχή κατοικείται σίγουρα από τα αρχαία χρόνια, καθώς έχουν ανακαλυφθεί μυκηναϊκοί τάφοι. Συνεχής ήταν η κατοίκηση του τόπου ανά τους αιώνες. Στην αρχαιότητα έγινε θέατρο μαχών ανάμεσα στους δύο ισχυρούς γείτονες της εποχής, τους Αργείους και τους Σπαρτιάτες. Στο μεσαίωνα υπήρχε εκεί ισχυρό κάστρο των Φράγκων, στους οποίους ανήκε ως το 1389. Από τότε το Κιβέρι ανήκει στους Βενετούς ως το 1481, οπότε περνά κατεστραμμένο στους Τούρκους. Η γεωγραφική του θέση καθιστούσε το Κιβέρι στρατηγικό σημείο από την αρχαιότητα μέχρι τη νεότερη ιστορία. Πρόκειται για έναν τόπο με πλούσια για την έκτασή του ιστορία, ήδη από τους αρχαϊκούς χρόνους. Μια ιστορία συνδεδεμένη με την τύχη του γειτονικού Άργους από την προϊστορική και αρχαϊκή εποχή, αλλά και του Ναυπλίου από την εποχή της φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Κατά την προϊστορική περίοδο η ευρύτερη περιοχή του σημερινού Κιβερίου συνδέεται με τις τρεις πηγές, της Αμυμώνης, της Λέρνης και του Ανάβαλου, που αναβλύζουν γλυκό νερό από τότε μέχρι σήμερα…

  • ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ  

    • Ο ελαιώνας του Λυγουριού και η εξέλιξή του από τον 14ο στον 19ο αιώνα
      [...] Τον 18ο αιώνα, το λάδι αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα εξαγωγικά προϊόντα της Πελοποννήσου, με κύριο προορισμό τη Γαλλία [13]. Ωστόσο, η χρήση του περιοριζόταν αποκλειστικά στη  σαπωνοποιία και στην κατεργασία του μαλλιού και του βαμβακιού για την παραγωγή υφασμάτων, χωρίς να χρησιμοποιείται καθόλου για διατροφικούς σκοπούς. Κύριοι εξαγωγείς ήταν οι μουσουλμάνοι μεγαλοϊδιοκτήτες, οι οποίοι έλεγχαν μεγάλο μέρος της αγροτικής παραγωγής στην Πελοπόννησο. Ιδιαίτερα στο Λυγουριό, λίγο πριν από την Επανάσταση, είχαν στη νομή τους 6.110 ελαιόδεντρα κατανεμημένα σε 21 τοποθεσίες...
    • Από το μπακάλικο στο σούπερ μάρκετ: Αλλαγές στο λιανικό εμπόριο στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα
      [...] Η μετάβαση από το παντοπωλείο στα σούπερ μάρκετ είναι ταυτόσημη με τη συνάρθρωση δύο τρόπων οργάνωσης στο λιανικό εμπόριο τροφίμων: του μικροϊδιοκτησιακού και του καπιταλιστικού. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 η μικρή οικογενειακή επιχείρηση παρέμενε κυρίαρχη, διατηρώντας στο περιθώριο όλες τις τάσεις δημιουργίας καπιταλιστικών επιχειρήσεων...
    • Ιατρικές σκέψεις για τη νεκροψία του πτώματος του Προέδρου της Ελλάδας, τον Κόμη Ι. Καποδίστρια
      [...] Ο Zecchini αγνοεί στη διατριβή του τους τραυματισμούς που προκάλεσαν το θάνατό του, καθώς ήταν εκτός του θέματός της. Παρόλο που σε όλη του τη ζωή ο Καποδίστριας ήταν φιλάσθενος και τον είχαν κουράρει εξέχοντες γιατροί, όταν εξετάστηκε το άψυχο σώμα του, διαπιστώθηκε η τέλεια αρμονία των οργάνων του, συμπεριλαμβανομένου και του συκωτιού, εκτός από την ατροφία της σπλήνας και μία ελαφρά εξάπλωση υγρού στον εσωτερικό κόλπο του αριστερού όρχεως...
    • Η συμμαχία Κανακάρη-Περρούκα-Χαραλάμπη στις συγκρούσεις Βουλευτικού-Εκτελεστικού κατά τα έτη 1823-1824
      Οι εμφύλιοι πόλεμοι των ετών 1823-1824 αποτελούν ένα θολό και σκοτεινό σημείο της Επανάστασης του 1821, ακατανόητο ακόμη στους περισσότερους, όχι τόσο λόγω μιας «στενοχώριας» που ξεκινάει ο Αγώνας με εμφυλίους, όσο λόγω της πολυπλοκότητας και της συνθετότητας των σχημάτων και των ομάδων που αντιτίθενται και συγκρούονται, τα οποία απέχουν πολύ από τα γενικά και απόλυτα διμερή σχήματα του τύπου «πρόκριτοι εναντίον οπλαρχηγών», «νησιώτες εναντίον προκρίτων» κ.ο.κ. που έχουν επικρατήσει. Έτσι, δεν είναι εύκολο να προσδιορίσει κανείς αν πρόκειται για έναν ή δύο εμφυλίους, ή πολλές συγκρούσεις μεταξύ περισσότερων στρατοπέδων, αν πρόκειται για μια σύγκρουση μεταξύ ετεροχθόνων, αυτοχθόνων, προκρίτων, νησιωτών, φαναριωτών, οπλαρχηγών ως κοινωνικές ή πολιτικές κατηγορίες, ή κάποιων συγκεκριμένων ανθρώπων με στοχευμένες φιλοδοξίες...
    • Παρουσίαση του βιβλίου «Με την πένα και το μικρόφωνο»
      Το βιβλίο "Με την πένα και το μικρόφωνο - 40 χρόνια στα ΜΜΕ", ξεπερνά τα όρια μιας απλής χρονικής καταγραφής. Πρόκειται για μια κατάθεση ψυχής, διαποτισμένη από συναίσθημα, μνήμη και βαθύ σεβασμό προς τη δημοσιογραφία, ένα λειτούργημα που ο συγγραφέας υπηρέτησε με αφοσίωση και αγάπη. Αποτελεί μια γοητευτική αναδρομή σε μια διαδρομή τεσσάρων δεκαετιών μέσα στον κόσμο της ελληνικής δημοσιογραφίας. Είναι ένα έργο που δεν περιορίζεται σε μια απλή αφήγηση γεγονότων, αλλά αποπνέει πάθος, νοσταλγία και σεβασμό για το επάγγελμα που υπηρέτησε με συνέπεια και αγάπη...
  • Εισάγετε το email σας για εγγραφή στην υπηρεσία αποστολής ειδοποιήσεων μέσω email για νέες δημοσιεύσεις.

    Προστεθείτε στους 342 εγγεγραμμένους.

Blog στο WordPress.com.

WPThemes.


  • Εγγραφή Εγγεγραμένος
    • ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
    • Προστεθείτε στους 342 εγγεγραμμένους.
    • Έχεις ήδη λογαριασμό στο WordPress.com; Συνδέσου τώρα.
    • ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
    • Εγγραφή Εγγεγραμένος
    • Δημιουργία λογαριασμού
    • Σύνδεση
    • Αντιγραφή συντόμευσης συνδέσμου
    • Αναφορά περιεχομένου
    • Δες το άρθρο στον Αναγνώστη
    • Διαχείριση συνδρομών
    • Σύμπτυξη μπάρας
 

Φόρτωση σχόλιων...
 

    %d