• Αρχική
  • Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη
  • Βιβλία – Προτάσεις
  • Εκδόσεις
  • Ελεύθερο Βήμα
  • Επικοινωνία
  • Ευρετήριο
  • Δωρεές Βιβλίων
  • Προϋποθέσεις Χρήσης
  • Προσωπογραφίες
  • Εικονογραφία του ’21
  • Αρωγά Μέλη
  • Καποδίστριας Ιωάννης

ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ARGOLIKOS ARCHIVAL LIBRARY OF HISTORY AND CULTURE www.argolikivivliothiki.gr

Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Γκραβούρες

Άργος


  1. Ακρόπολη του Άργους – Αλεξάντρ Λενουάρ, π. 1810.
  2. Ακρόπολη του Άργους
  3. Άποψη του Άργους και του κάστρου της Λάρισας – Herni Belle
  4. Άποψη του Άργους και του κάστρου της Λάρισας. Υδατογραφία του Ζαν Νικολά Μακάρ (Jean Nicolas Maquart), 1829
  5. Άποψη της πόλης του Άργους – Antonio Schranz (περ. 1832)
  6. Άποψη του Άργους, 1837
  7. Άποψη του Άργους (View of Αrgos), 1829 – Guillaume Abel Blouet (Γκιγιώμ Μπλουέ)
  8. Άποψη του Άργους, V. Coronelli, 1685
  9. Άποψη της Λάρισας από το λόφο της Δειράδας, 1810
  10. Άποψη του φρουρίου και της πόλεως του Άργους, V. Coronelli,1713
  11. Αρχαίο Άργος, Chaiko, 1790.
  12. Άργος (1803), σχέδιο του Βρετανού William Walker
  13. Αρχαίο Θέατρο Άργους – Rey Étienne, 1843
  14. Κάστρο των Φράγκων βαρώνων του Άργους από τον οίκο των Enghien, 1843. J. A. Buchon
  15. Κόρη με παραδοσιακή ενδυμασία του Άργους
  16. Μαγκανοπήγαδο στην πεδιάδα του Άργους 1881
  17. Οι Πύργοι του φρουρίου Λάρισσα του Άργους – Πανοραμική άποψη της αργολικής πεδιάδας, χαλκογραφία. William Gell, 1810.
  18. Πυραμίδα του Ελληνικού, 1881
  19. Πύργοι του κάστρου της Λάρισας. (Χαρακτικό) 1810
  20. Το Άργος και το Κάστρο της Λάρισας, τέλη 19ου αιώνα. John Fulleylove (1845-1908)
  21. Το κάστρο του Άργους, W. Lindon 1856
  22. Th. Du Moncel,  Άργος, Ρωμαϊκά λουτρά, Αρχαίο θέατρο, κάστρο της Λάρισας, 1843
  23. Otto Magnus von Stackelberg, «Ερείπιον πυραμίδος παρά το Άργος», 1834 
  24. Φανταστική απεικόνιση του Άργους – Jacobus Gronovius, 1699.

 

Επίδαυρος

  1. Επίδαυρος, υδατογραφία του Ζαν Νικολά Μακάρ (Jean Nicolas Maquart), 1829
  2. Θέατρο Ασκληπιείου Επιδαύρου ( Théâtre D’ Épidaure) – E. Rey, 1867
  3. Νυχτερινή άποψη της Παλαιάς Επιδαύρου και του λιμανιού της, William Linton, 1856

 

Μυκήνες

  
  1. Η Πύλη των Λεόντων (The Gate of the Lions at Mycenae) – Edward Dodwell, 1834
  2. Η Πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες, Henry Cook, 1853
  3. Μυκήνες – Χαρακτικό
  4. Μυκήνες, Πύλη Λεόντων – Λιθογραφία
  5. Μυκήνες και η πεδιάδα του Άργους – Λιθογραφία
  6. Μυκήνες – Porta di Micene, λιθογραφία, αρχές 19ου αιώνα

 

Ναύπλιο

  
  1. Άποψη του Ναυπλίου, έργο του Carl Anton Joseph Rottmann, 1834
  2. Άποψη του Ναυπλίου, Th. du Moncel, 1845
  3. Άποψη του Ναυπλίου, Αγνώστου, ελαιογραφία
  4. Άποψη του Ναυπλίου από την πλευρά της Πρόνοιας, 1833 – Guillaume Abel Blouet
  5. Άποψη του Ναυπλίου με το Παλαμήδι, J.J. Wolfensberger, 1844
  6. Άποψη του Ναυπλίου, V. Coronelli (β’ μισό 17ου αιώνα)
  7. Βρύση στο Ναύπλιο, Peter von Hess, λάδι σε ξύλο, 1839.
  8. Η αρχαία Ναυπλία, χάραξη σε ατσάλι, G.N. Wright, London π. 1840
  9. Η ενετική Πύλη του Ναυπλίου, τέλος 19ου αιώνα. John Fulleylove (1845-1908).
  10. Η Κρήνη του Χασάν Πασά στο Ναύπλιο, τέλος 18ου αιώνα
  11. Η περιοχή Αρβανιτιά στο Ναύπλιο. Υδατογραφία του Α. Haubenschmid, 1833
  12. Η περιοχή της Χουρμαδιάς του Ναυπλίου και το Μπούρτζι, 1841. Pierre Bonirote.
  13. Η πλατεία Πλατάνου (Συντάγματος) το παλιό τζαμί και στο βάθος το Παλαμήδι
  14. Μπούρτζι, Karl von Heideck, περίπου, 1837
  15. Ναύπλιο, ακουαρέλα αγνώστου καλλιτέχνη, 1849
  16. Ναύπλιο. Ελαιογραφία σε χαρτόνι, έργο του  Ανδρέα Κρυστάλλη
  17. Ναύπλιο – Napoli de Romanie, François Dubuisson, 1698.
  18. Ναύπλιο. Υδατογραφία του Jean – Baptiste Hilaire
  19. Ναύπλιο, υδατογραφίες του Ζαν Νικολά Μακάρ (Jean Nicolas Maquart), 1829
  20. Ναύπλιο, υδατογραφία, πρώτο μισό 19ου αιώνα   
  21. Ναύπλιο, το παλιό τζαμί – Υδατογραφία
  22. Ναύπλιο – Antonio Schranz, (περ. 1832)
  23. Ναύπλιο. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, 1834
  24. Ναύπλιο – Η Πύλη της Ξηράς 
  25. Ναύπλιο – Η Φραγκοκκλησιά, Ludwig Lange
  26. Ναύπλιο – Tο Σεράι του Μορά Πασά και το Βουλευτικό, 1834
  27.  Ναύπλιο, η περιοχή της Χουρμαδιάς και το Μπούρτζι, E. Peytièr
  28. Ναύπλιο. Σε πρώτο πλάνο το μπούρτζι και στο βάθος το κάστρο του Άργους – Carl Anton Joseph Rottmann
  29. Ναύπλιο – Χαρακτικό σε σχέδιο του W. H. Bartlett, 1841.
  30. Ο Όθωνας στο Ναύπλιο, 1833
  31. O προμαχώνας των «Πέντε Αδελφών», A. Haubenschmid.
  32. Πέρασμα στο Κατσίγκρι (Άγιος Αδριανός Αργολίδας) – Chr. Wordsworth, 1839
  33. Σκηνή στο απελευθερωμένο Ναύπλιο, 1831 – Karl von Heideck
  34. Τo λιμάνι του Ναυπλίου με το Παλαμήδι στο βάθος, Th. Ender.
  35. Το Μπούρτζι από το λιμάνι, Karl Krazeisen, 1828
  36. Το Παλαμήδι με τμήμα του Ναυπλίου – Λιθογραφία 1826
  37. Το φρούριο Μπούρτζι στο Ναύπλιο, Joseph Thomas Tuite,1855.

 

Τίρυνθα

  
  1. Τίρυνθα – Χαλκογραφία
  2. Άποψη της Τίρυνθας και η κοιλάδα του Άργους-Λιθογραφία, 1819
  3. Τα τείχη της Τίρυνθας (Walls of Tiryns) – Edward Dodwell, 1834

 

Τροιζηνία

  • Η Τροιζήνα και ο Πόρος, λιθογραφία, Παρίσι, 1834. 

 

Πελοπόννησος  

  1. Αναπαράσταση Αρχαίας Ολυμπίας (Representation of Ancient Olympia) – J. van Falke, 1880
  2. Άποψη του αρχαιολογικού χώρου της Κορίνθου, Guillaume Abel Blouet 1831
  3. Άποψη της Κορίνθου και το Κάστρο Ακροκορίνθου – William Walker
  4. Άποψη της Καλαμάτας – Χαλκογραφία του A. Lasor, 1713
  5. Άποψη της αρχαίας Μεγαλόπολης, Guillaume Abel Blouet 1831
  6. Άποψη της Πάτρας από το αρχαίο υδραγωγείο – Λιθογραφία του Otto Magnus von Stackelberg, 1834
  7. Αρκαδική πύλη – Αρχαία Μεσσήνη, Otto Magnus Von Stackelberg, 1834
  8. Αρχαία Γόρτυς, ( Ruins of Gortys in Arcadia) – Edward Dodwell, 1834
  9. Αρχαία Λυκόσουρα (Lycosoura) – Edward Dodwell, 1834
  10. Αρχαϊκός ναός του Απόλλωνα στην Κόρινθο – J. D. Le Roy, 1770
  11. Γύθειο – Μαραθονήσι (Gytheion – Marathonisi), Bory De Saint Vincent, 1832
  12. Ερείπια της αρχαίας Σπάρτης ( Ruins of the dromos in Sparta) – J. D. Le Roy, 1770
  13. Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου – Καλάβρυτα, Edward Dodwell, 1834
  14. Καρύταινα (Bathos Pres Trapezonte ) – Otto Magnus von Stackelberg, 1834
  15. Κόρινθος, το κάστρο του Κιαμίλ-μπέη, Th. du Moncel, 1843
  16. Κορώνη – Coronelli Maria Vincenzo, 1685
  17. Μεθώνη ή Μοθώνη (Methoni or Modon) – Olfert Dapper, 1688
  18. Μιστράς (Mistras) – Bernard Randolph, χαλκογραφία, 1681
  19. Μονεμβασιά (Monemvasia) – P. Bacouet, 19ος αιώνας
  20. Μουσουλμανικό τέμενος στην Τρίπολη – Christopher Wordsworth, 1839
  21. Ναυαρίνο (Navarino) – Ο. Dapper, 1688
  22. Νεμέα (Temple of Nemea), Guillaume Abel Blouet 1831
  23. Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα (Temple of Apollo Epicurus on mount Kotylion) – Edward Dodwell, 1834
  24. Στυμφαλία (Stymphalia) – William Linton, 1857
  25. Συμπλοκή στα ανοιχτά της Πάτρας – Du Moncel, 1845
  26. Χάρτης της Πελοποννήσου (Map of Peloponnese) – Frederik de Wit, 1702

 

 

Μου αρέσει! Φόρτωση...

  • ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

    • Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη
    • Βιβλία - Προτάσεις
    • Εκδόσεις
    • Ελεύθερο Βήμα
    • Επικοινωνία
    • Ευρετήριο
      • Α
      • Β
      • Γ
      • Δ
      • Ε
      • Ζ
      • Η
      • Θ
      • Ι
      • Κ
      • Λ
      • Μ
      • Ν
      • Ξ
      • Ο
      • Π
      • Ρ
      • Σ
      • Τ
      • Υ
      • Φ
      • Χ
      • Ψ
      • Ω
      • Άργος
      • Άρθρα - Μελέτες
      • Αρχαίοι Ποταμοί
      • Αχλαδόκαμπος Αργολίδας
      • Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
      • Βενετοκρατία
      • Βιβλία
      • Γκραβούρες
      • Εθνικός Διχασμός
      • Ειδήσεις – Εκδηλώσεις
      • Επανάσταση '21
      • Επιχειρηματικότητα - Οικονομία
      • Εκκλησιαστική Ιστορία
      • Εκπαίδευση
      • Επίδαυρος
      • Ερμιονίδα
      • Μοναστήρια
      • Κράτος-Διοίκηση-Αυτοδιοίκηση
      • Λαογραφικά
      • Μυκήνες
      • Λογοτέχνες – Ιστορικοί
      • Μυθολογία
      • Λαϊκή Κληρονομιά
      • Μουσεία
      • Ναύπλιο
      • Μουσικοί - Σκηνοθέτες - Ηθοποιοί
      • Ναοί Αργολίδας
      • Ναυπλιακή Επανάσταση
      • Νέα Κίος
      • Πανεπιστημιακές εργασίες – Διδακτορικά
      • Περιηγητές
      • Πρόσωπα
      • Πρόσωπα του '21
      • Σύλλογοι - Σύνδεσμοι
      • Τίρυνθα
      • Τύπος
      • Υγεία
      • Φιλέλληνες
      • Χάρτες
      • Ψηφιακές Συλλογές
      • Ψηφιακά Βιβλία
    • Δωρεές Βιβλίων
    • Προϋποθέσεις Χρήσης
    • Προσωπογραφίες
    • Εικονογραφία του '21
    • Αρωγά Μέλη
    • Καποδίστριας Ιωάννης
  • ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

  • ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΑΡΓΟΥΣ

  • Αποτελεί ένα από τα ωραιότερα νεοκλασικά κτίσματα της πόλης του Άργους. Κτίστηκε το 1889 επί Δημαρχίας του γιατρού Σπήλιου Καλμούχου, παρά τις έντονες αντιδράσεις της δημοτικής αντιπολίτευσης. Τα σχέδια εκπόνησε ο αρχιτέκτονας (γεωμέτρης) Πάνος Καραθανασόπουλος.  Πρόκειται για ένα μεγάλο και συμμετρικό κτίριο που είναι ένα από τα ομορφότερα κτίσματα στην πόλη.  Είναι επίμηκες και χωρίζεται από δύο διαδρόμους κάθετους μεταξύ τους, ένα στενό κι ένα φαρδύτερο, που οδηγούν στις τέσσερεις εξόδους και χωρίζουν το κτίριο σε τέσσερα όμοια τεταρτημόρια. Εκείνες που περισσότερο εντυπωσιάζουν είναι οι θαυμάσιες καμάρες στις οποίες απολήγει ο φαρδύς διάδρομος. Τρεις σε κάθε μακρά πλευρά…

  • ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΑ ΚΤΙΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ

  • […] Η περίοδος αυτή, συμβατικά από το 1831 έως το 1880, έχει να επιδείξει έστω και λίγα νεοκλασικά κτίρια, από τα οποία όμως τα περισσότερα δεν υπάρχουν πια. Αυτά τα λίγα σπίτια, που ξεφεύγουν από τα αγροτοαρχοντικά της ίδιας περιόδου, δεν αλλάζουν βέβαια την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του Άργους. Τα περισσότερα νεοκλασικά εμφανίζονται μετά το 1880 και η οικοδόμησή τους εκφράζει την τάση του Άργους για αστικοποίηση. Έτσι, στα τέλη του περασμένου αιώνα και μέχρι τα νεότερα χρόνια, τη δεκαετία του 1960, το Άργος παρουσιάζει χαρακτήρα ημιαστικό. Οι νέες τάσεις οφείλονται είτε στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου είτε στις δραστηριότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης, ιδιαίτερα την εποχή του Σπήλιου Καλμούχου, ο οποίος επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο για την ανέγερση και τη συντήρηση δημόσιων κτισμάτων και καταστημάτων… Με μια προσεκτική ματιά εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι στο Άργος κτίστηκαν αρκετά σπίτια με κάποια αρχιτεκτονικά στοιχεία και σε εποχές που η νεοκλασική αρχιτεκτονική είχε παραχωρήσει τη θέση της στη σύγχρονη κατοικία. Συναντάμε σπίτια και μετά το 1920 - τις δεκαετίες 1930 και 1940 -, τα οποία είτε πλίνθινα είναι είτε σπανιότερα πέτρινα, έχουν ψευδοπεσσούς με κιονόκρανα στις γωνίες ή φροντισμένο γείσο ή κάποια ακροκέραμα, τουλάχιστο στις γωνίες. Η μετάβαση από τη μια εποχή στην άλλη γίνεται πάντα ομαλά. Λίγο αργότερα, βέβαια, η χρήση του τσιμέντου θα είναι καταλυτική…

  • «ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ» - ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΡΓΟΥΣ

  • Το δημαρχείο Άργους, Δαναού 2,  κτίστηκε το 1830. Ο Καποδίστριας κατέβαλε έντονη προσπάθεια, όχι μόνο για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της πόλης, αλλά και για την ανέγερση δημόσιων καταστημάτων, προκειμένου να στεγαστούν κάποιες υπηρεσίες. Το δημαρχείο στέγασε αρχικά το «πρωτόκλητον» δικαστήριο (ειρηνοδικείο, πρωτοδικείο) και το «ανέκκλητον» (εφετείο), καθώς και τη Δημογεροντία Άργους. Στο ισόγειο στεγάστηκαν αρχικά οι φυλακές. Αργότερα έγινε δημαρχείο, στην κατοχή στέγασε την ιταλική διοίκηση (Presidium Commando). Το συγκρότημα ανακαινίστηκε και αναμορφώθηκε το 1889 επί δημάρχου Σπήλιου Καλμούχου. Τότε τοποθετήθηκαν στην oρoφή τα δύο πήλινα γυναικεία αγάλματα, που είναι βαμμένα, και οι διακοσμητικές λεκάνες. Τα δύο παρακείμενα κτίσματα στέγασαν κατά καιρούς διάφορα σχολεία μέχρι και τη δεκαετία 1970. Στο ισόγειο του βορινού, όπου σήμερα [παλαιότερα] είναι το κατάστημα «Παραξενιές», ήταν το τυπογραφείο του Ανάργυρου Τημελή, ο οποίος εξέδιδε την εφημερίδα «Αγαμέμνων». Εκεί μαζεύονταν για συζήτηση άνθρωποι των γραμμάτων και είχαν μετατρέψει το χώρο σε φιλολογικό και πνευματικό στέκι. Κεντρικό πρόσωπο των συζητήσεων ήταν ο Δημ. Βαρδουνιώτης…

  • ΒΙΒΛΙΑ

  • Το Ναύπλιο τον 19° αιώνα - Μαρτυρίες και  Μαρτυρούμενα από τα Τοπικά Έντυπα Μέσα

  • Μια έρευνα σε βάθος, της Αγγελικής Μάρκου, που αποσκοπεί να αναδείξει την τοπική ιστορία του 19ου αιώνα χωρίς χρονολογικούς περιορισμούς, οι οποίοι δυσκολεύουν την κατανόηση των διασυνδέσεων ανάμεσα στα ιστορικά γεγονότα. Η συχνά τμηματική ανάλυση της ναυπλιακής ιστορίας εμβαθύνει μεν σε πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά δεν μπορεί να καταδείξει με σαφήνεια πώς η κάθε περίοδος επηρέασε τις ενέργειες των επόμενων γενεών…
    Η μελέτη, σελίδες 432,  ολόκληρου του αιώνα μέσα από την  αξιοποίηση του ναυπλιακού τύπου ως βασική ιστορική πηγή προσφέρει τη δυνατότητα της ανασύστασης της Ναυπλίας υπό διαφορετικό πρίσμα...
  • «Αργολικόν Ημερολόγιον 1910»

  • Στην «αναστατική» έκδοση με τίτλο «Αργολικόν Ημερολόγιον 1910, Εκδιδόμενον υπό του εν Αθήναις Συλλόγου των Αργείων» και τυπωμένο «Εν Αθήναις – Εκ του τυπογραφείου των Καταστημάτων Δημ. Τερζόπουλου – 1910», συναντάμε σημαντικούς λόγιους του 19ου αιώνα του Άργους αλλά και του γειτονικού Ναυπλίου, όπως ο Ιωάννης Κοφινιώτης, ο Δημήτριος Βαρδουνιώτης, ο Μιχαήλ Λαμπρυνίδης, ο Ιερέας και ιδρυτής του Συλλόγου «Ο Δαναός» Χρήστος Παπαοικονόμος και άλλους πολλούς, που οι εργασίες τους φιλοξενούνται στις 356 κιτρινισμένες και φθαρμένες από το χρόνο σελίδες του βιβλίου.
    Η «αναστατική» αυτή έκδοση έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία γιατί, μέσα από την ανάκληση της μνήμης απεικονίζει την ιστορία της πόλης του Άργους και της ευρύτερης περιοχής, ενώ παράλληλα αποτελεί ένα οδοιπορικό στο πολιτισμικό περιβάλλον της εποχής.
    Οι κοιμισμένοι ήχοι και λόγοι αντηχούν πάλι, αψευδείς μάρτυρες ενός λαμπρού πολιτισμού, που αποκαλύπτεται με την έρευνα, σ’ όλα τα επίπεδα του δημόσιου και ιδιωτικού βίου, στα γράμματα, τις τέχνες, την πολιτική ζωή…
  • Οι Αρχαίοι Ποταμοί της Αργολίδας


  • Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, θα συναντήσουμε τον Γενάρχη ποταμό Ίναχο, τον Ερασίνο με τις τέσσερεις κόρες του, την Δαναΐδα Αμυμώνη, τον πλατύ και επικίνδυνο χείμαρρο Χάραδρο (Ξεριά), τον Αστερίωνα με τις τρεις κόρες του, τροφούς της Ήρας, τον ποταμό Ράδο που έρρεε στις βόρειες πλαγιές του Διδύμου όρους, τους Χρυσορρόα και Υλλικό στην Τροιζήνα κ.α.
    Η μυθολογία είναι μια ιερή ιστορία, που διαδραματίζεται σε ένα χωρόχρονο πέραν της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Είναι το σύνολο των μύθων που ανήκουν σε μια συγκεκριμένη παράδοση ενός τόπου.
    Πιστεύουμε ότι ο μύθος είναι ένα λόγος, που ακόμα και αν δεν είναι αλήθεια ή δεν έχει εξελιχθεί σε τέτοια, εμπεριέχει μέσα του κάποιες αρχέγονες εμπειρίες και αλήθειες. Κι όπως γράφει ο Λούκιος Απουλήιος: Κι οι μύθοι που σαν όμορφα φαντάζουν παραμύθια, αλήθειες κρύβουνε πολλές στου ψέματος τα βύθια…
  • Κιβέρι - Από το Μύθο στην Ιστορία

  • Το Κιβέρι είναι ένα μεγάλο χωριό της Αργολίδας, ένα παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική ακτή του Αργολικού κόλπου, απέναντι ακριβώς από το Ναύπλιο. Ο τόπος αυτός σχετίζεται με τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα. Εδώ αποβιβάστηκε ο Δαναός με τις κόρες του, όταν ήρθε να γίνει βασιλιάς στο Άργος. Η περιοχή κατοικείται σίγουρα από τα αρχαία χρόνια, καθώς έχουν ανακαλυφθεί μυκηναϊκοί τάφοι. Συνεχής ήταν η κατοίκηση του τόπου ανά τους αιώνες. Στην αρχαιότητα έγινε θέατρο μαχών ανάμεσα στους δύο ισχυρούς γείτονες της εποχής, τους Αργείους και τους Σπαρτιάτες. Στο μεσαίωνα υπήρχε εκεί ισχυρό κάστρο των Φράγκων, στους οποίους ανήκε ως το 1389. Από τότε το Κιβέρι ανήκει στους Βενετούς ως το 1481, οπότε περνά κατεστραμμένο στους Τούρκους. Η γεωγραφική του θέση καθιστούσε το Κιβέρι στρατηγικό σημείο από την αρχαιότητα μέχρι τη νεότερη ιστορία. Πρόκειται για έναν τόπο με πλούσια για την έκτασή του ιστορία, ήδη από τους αρχαϊκούς χρόνους. Μια ιστορία συνδεδεμένη με την τύχη του γειτονικού Άργους από την προϊστορική και αρχαϊκή εποχή, αλλά και του Ναυπλίου από την εποχή της φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Κατά την προϊστορική περίοδο η ευρύτερη περιοχή του σημερινού Κιβερίου συνδέεται με τις τρεις πηγές, της Αμυμώνης, της Λέρνης και του Ανάβαλου, που αναβλύζουν γλυκό νερό από τότε μέχρι σήμερα…

  • ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ  

    • Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Γιάννη Α. Φίλη: «Άνεμοι της Λιμνοθάλασσας»  
      Την Κυριακή 10 Μαΐου 2026 και ώρα 19:00 στην Αίθουσα του Βουλευτικού Ναυπλίου  θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του μυθιστορήματος, «Άνεμοι της Λιμνοθάλασσας», του πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης, Ναυπλιώτη, Γιάννη Α. Φίλη. 
    • Παρουσίαση του βιβλίου: Εμμανουήλ Ρέπουλης – Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου (1917-1920)
      Ο Σύλλογος των Απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης» και οι εκδόσεις «Κουκίδα» σας προσκαλούν στις 13 Μαΐου 2026, ημέρα Τετάρτη και ώρα 7 μ.μ., στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (Μέγαρο Παλαιάς Βουλής, Σταδίου 13) στην παρουσίαση του βιβλίου με τίτλο: Εμμανουήλ Ρέπουλης - Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου (1917-1920).
    • Ομιλία του Γεωργίου Γιαννούση, στην Ετήσια εορτή του Συλλόγου Αργείων «Ο Δαναός»
      [...] Αναφέρω το γεγονός, γιατί πιστεύω ότι έχει άμεση σχέση με την ύπαρξη στην κατοχή του Δημ. Βαρδουνίωτη, του μοναδικού για τους ιστορικούς της χώρας μας, «Αρχείου Περούκα» ενός αρχείου 8.000 περίπου εγγράφων, που απετέλεσαν μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών για την περίοδο της τουρκοκρατίας για όλους τους νεότερους  Έλληνες  ιστορικούς ερευνητές, αφότου το παρέδωσε στην Ιστορική Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος  ο Δ. Βαρδουνιώτης. Και δεν παρέδωσε μόνο το αρχείο Περούκα, ήταν ο ίδιος μεγάλος συλλέκτης ιστορικών τεκμηρίων, κυρίως όσων αφορούσαν την επανάσταση του 1821 - ο αριθμός τους έφτασε τα 10.465 ιστορικά ντοκουμέντα - τα οποία δώρισε και αυτά στην Εθνολογική εταιρία Ελλάδος, γενόμενος ο μεγαλύτερος δωρητής της σε γραπτό αρχειακό υλικό. Γι΄αυτό στην αρχή ακόμη και το αρχείο Περούκα, το έλεγαν «αρχείο Βαρδουνιώτη»...
    • Ετήσια εορτή του Συλλόγου Αργείων «Ο Δαναός»
      Ο Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός» σας προσκαλεί στην ετήσια εορτή του η οποία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 3 Μαΐου 2026, στις 11.30 πμ, στην αίθουσα διαλέξεων του συλλόγου, Αγγελή Μπόμπου 8, στο Άργος, κατά την οποία τιμάται η μνήμη του Αγίου Πέτρου, πολιούχου του Άργους και προστάτη του «Δαναού».
    • Η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από την οπτική των πολιορκητών
      [...] Όταν τα οθωμανικά στρατεύματα ξεκίνησαν την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου τον Νοέμβριο του 1822, η «σύμβαση έργου» μεταξύ των μερών είχε κλονιστεί, και ήταν πλέον σαφές ‒ τόσο για τους Οθωμανούς αξιωματούχους όσο και για τους ίδιους τους Αλβανούς ‒ ότι η Υψηλή Πύλη βρισκόταν στο έλεος των Αλβανών πολέμαρχων και μισθοφόρων. Αυτή η εξάρτηση οφειλόταν κυρίως στο γεγονός ότι το οθωμανικό κεντρικό κράτος ουσιαστικά δεν διέθετε μόνιμο στρατό, αλλά ούτε και πολλά μέσα για να κινητοποιήσει ή να χρηματοδοτήσει επαρκείς στρατιωτικές δυνάμεις ικανές να αντιμετωπίσουν τους Έλληνες επαναστάτες. Ο πλούτος των πληροφοριών που παρέχουν οι οθωμανικές αρχειακές πηγές αποτυπώνει με ζωντανό τρόπο ένα κράτος εξαιρετικά αναποτελεσματικό και στα όρια της «αποτυχίας», το οποίο μετά βίας μπορούσε να επιτελέσει τις βασικές του λειτουργίες και εξασκούσε μόνο ονομαστική εξουσία πάνω στο μεγαλύτερο τμήμα της επικρατείας του...
  • Εισάγετε το email σας για εγγραφή στην υπηρεσία αποστολής ειδοποιήσεων μέσω email για νέες δημοσιεύσεις.

    Προστεθείτε στους 341 εγγεγραμμένους.

Blog στο WordPress.com.

WPThemes.


  • Εγγραφή Εγγεγραμένος
    • ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
    • Προστεθείτε στους 341 εγγεγραμμένους.
    • Έχεις ήδη λογαριασμό στο WordPress.com; Συνδέσου τώρα.
    • ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
    • Εγγραφή Εγγεγραμένος
    • Δημιουργία λογαριασμού
    • Σύνδεση
    • Αντιγραφή συντόμευσης συνδέσμου
    • Αναφορά περιεχομένου
    • Δες το άρθρο στον Αναγνώστη
    • Διαχείριση συνδρομών
    • Σύμπτυξη μπάρας

Φόρτωση σχόλιων...

    %d