Παρουσίαση του βιβλίου «Σκόρπια κι Ανάλεκτα» της Φωτεινής Τομαή
Ο Αργολικός Όμιλος Μελετών και Τεκμηρίωσης και οι Εκδόσεις Παπαζήση σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Φωτεινής Τομαή «Σκόρπια κι Ανάλεκτα», (μια σειρά αφηγήσεων γεγονότων με πρωταγωνιστές μεγάλους της εποχής).
Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026, στις 7μμ, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης «Ο Παλαμήδης», Κωλέττη 3, στο Ναύπλιο.
Σκόρπια κι Ανάλεκτα…
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
- Καλλιόπη Καλποδήμου – Φιλόλογος – Θεατρολόγος
- Βασίλης Τσιλιμίγκρας – Φιλόλογος – Ιστορικός
Την εκδήλωση θα συντονίσει ο κοινωνιολόγος Γιώργος Κόνδης.
Αφηγήσεις ανάμεσα στη μνήμη και την ιστορία
Φωτεινή Τομαή.
Η Τομαή, αρχαιολόγος και πρέσβης επί τιμή, συγκεντρώνει αφηγήσεις γεγονότων με πρόσωπα της εποχής τους. Η εκδοτική παρουσίαση θέτει στο επίκεντρο τη σχέση της προσωπικής μνήμης με την καταγραφή της ιστορίας και την ευθύνη εκείνου που αφηγείται.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2025, έχει 238 σελίδες και πρόλογο του Ευάγγελου Βενιζέλου. Η παρουσίαση του Νοεμβρίου προσφέρει μια αφορμή γνωριμίας με το έργο και τα ερωτήματα που ανοίγει γύρω από τη διατήρηση των αναμνήσεων.
Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου
Είναι ένα βιβλίο-μαρτυρία για τη διαχρονική ευθύνη του λόγου. Η Μνήμη, η Μελέτη και η Αοιδή ήταν οι αρχαιότερες Μούσες των Ελλήνων που λατρεύονταν στον Ελικώνα και αργότερα στο Μαντείο των Δελφών και τη Σικυώνα.
Η πατρίδα μας, καθώς έχει περιβραχεί από την Ιστορία, σύμφωνα με τον στίχο του ποιητή, κουβαλάει αιώνες τώρα, άπειρες μνήμες. Τι είναι, όμως, αυτό που κάνει εμάς τους ανθρώπους να θέλουμε να τις συγκρατούμε αφήνοντας μια ζώσα κληρονομιά για τις επόμενες γενιές; Μήπως γιατί τα βιβλία της Ιστορίας δεν τα γράφουν όλα; Ή από ματαιοδοξία; Ή για λόγους πιστότητας των γεγονότων; Ή καλύτερα χάριν εντιμότητας, αρετή που ο Κικέρων υποστήριζε ως τη μεγαλύτερη και σπουδαιότερη για τους ιστορικούς;
Κάθε βιβλίο είναι ένας νέος τοκετός, μια γέννα που υποβάλλει σε μεγάλη κατάσταση στρες το μυαλό του συγγραφέα. Ιδιαίτερα εάν επιδίωξή του είναι ό,τι γράφει να είναι αληθινό και να αποτυπώνει τα γεγονότα της εποχής με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια, καθώς η μνήμη άλλοτε ατονεί, άλλοτε ωραιοποιεί και άλλοτε βλέπει τα γεγονότα του παρελθόντος διαθλαστικά και ερμηνευτικά μέσα από την εικόνα του παρόντος, που είναι ασφαλώς μέγα λάθος…
Ελπίζω να διήλθα με επιτυχία τη δυσκολία αυτή γράφοντας το συγκεκριμένο πόνημα. Άλλωστε, καθώς δεσμεύομαι δια βίου από την πάλαι ποτέ υπηρεσιακή μου ιδιότητα, απέφυγα να αναφερθώ έστω και εξ απαλών ονύχων σε πρόσωπα και γεγονότα αποκαλύπτοντας αλήθειες που ενδεχομένως να έβλαπταν…
Αφήστε μια απάντηση