Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Ιάκωβος Καμπανέλλης’

Το Μεγάλο μας Τσίρκο στο Αρχαίο Θέατρο Άργους – Φεστιβάλ Άργους 2012


 

 

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε συμπαραγωγή με το Θέατρο Ακροπόλ, παρουσιάζει την παραγωγή «Το Μεγάλο μας Τσίρκο», του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε μουσική & διεύθυνση ορχήστρας επί σκηνής Σταύρου Ξαρχάκου και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο Άργος, στο Αρχαίο Θέατρο, την Κυριακή 22 Ιουλίου, στις 21.15.

 

«Το Μεγάλο μας Τσίρκο»

«Το Μεγάλο μας Τσίρκο», το εμβληματικό αυτό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, αποτελεί σταθμό όχι μόνο για το νεοελληνικό θέατρο, αλλά και για τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική ελληνική ιστορία. Μέσα από τραγούδια και σατιρικά και δραματικά επεισόδια, το έργο διατρέχει όλες τις σημαντικές στιγμές της ελληνική ιστορίας: η Τουρκοκρατία, η επανάσταση του 1821, η βασιλεία του Όθωνα, η Μικρασιατική καταστροφή, ο πόλεμος του 1940 είναι ορισμένοι μόνο από τους βασικούς σταθμούς της πορείας που περιγράφονται σ’ αυτό το έργο-ντοκουμέντο, που παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο και επίκαιρο στις μέρες μας όσο ποτέ.

«Το Μεγάλο μας Τσίρκο» ανέβηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1973 στο θέατρο Αθήναιον. Ο Σταύρος Ξαρχάκος έγραψε τη μουσική της παράστασης και ο Ευγένιος Σπαθάρης επιμελήθηκε τα σκηνικά. Πρωταγωνιστές της παράστασης η Τζένη Καρέζη, ο Κώστας Καζάκος, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Χρήστος Καλαβρούζος και ο Τίμος Περλέγκας. Ερμηνευτής των τραγουδιών ο Νίκος Ξυλούρης. Η μαζική προσέλευση και η μεγάλη ανταπόκριση του κοινού στο πρώτο ανέβασμα του έργου ενόχλησε το δικτατορικό καθεστώς, που επέβαλε τη διακοπή των παραστάσεων. Μετά την πτώση της δικτατορίας η παράσταση ανέβηκε εκ νέου στο Θέατρο Ακροπόλ.

Τριανταεννέα χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση το έργο ανεβαίνει ξανά από το ΚΘΒΕ, σε συμπαραγωγή με το Θέατρο Ακροπόλ, με τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον κορυφαίο συνθέτη που οι μουσικές του χαρακτήρισαν εκείνη τη πρώτη παράσταση του ΄73, να είναι ο ίδιος παρών στη σκηνή διευθύνοντας την 9μελή του ορχήστρα ενώ το κοινό θα παρακολουθεί τους τωρινούς πρωταγωνιστές: τους Γιώργο Αρμένη, Τάσο Νούσια, Μαρίνα Ασλάνογλου και τον Ζαχαρία Καρούνη στο τραγούδι.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Σκηνικά-κοστούμια: Έρση Δρίνη
Χορογραφία: Δημήτρης Σωτηρίου
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρίνα Χατζηιωάννου
Βοηθοί σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Αναστασία Χαρμούση, Εβελίνα Κοτρίδου
Οργάνωση παραγωγής (ΚΘΒΕ): Ροδή Στεφανίδου
Οργάνωση παραγωγής (ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΡΟΠΌΛ): Τόνια Αρβανίτη

Διανομή (με σειρά εμφάνισης):


Μαρίνα Ασλάνογλου (Ρωμιάκι, Πυθία), Τάσος Νούσιας (Ρωμιός, Καπετάνιος, Κλέφτης), Κική Μπάκα (Πιερότος, Κολλητήρι), Δημήτρης Μορφακίδης (Α´ Μακεδόνας, Γραμματέας, Νεόκλητος, Τρελός, Βοηθός πωλητή), Γιάννης Καραμφίλης (Β´ Μακεδόνας, Όθωνας, Καπετάνιος, Αριστοκράτης, Χωρικός, Σταύρακας), Αλέξανδρος Τσακίρης (Ιερέας, Άγγλος Πρέσβης, Αυλικός, Χωρικός, Χατζηαβάτης, Ζωγράφος), Χρήστος Νίνης (Αρχιερέας, Ρώσος Πρέσβης, Καπετάνιος, Χωρικός, Βεληγκέκας), Γιώργος Αρμένης (Ζητιάνος, Κολοκοτρώνης, Καραγκιόζης, Βενιζέλος), Μιχάλης Γούναρης (Μοναχός, Α´ Καπετάνιος, Χωρικός, Μπαρμπα-Γιώργος, Πλανόδιος Πωλητής), Νίκος Καπέλιος (Μοναχός, Γάλλος Πρέσβης, Αυλικός, Ανδρίκος, Απεσταλμένος, Ράφτης), Γιάννης Χαρίσης (Μοναχός, Αυστριακός Πρέσβης, Αυλικός, Λέων, Απεσταλμένος), Νίκος Μαγδαληνός (Μοναχός, Βαυαρός, Πρόεδρος, Ασημάκης), Marlene Kaminsky (Ιέρεια, Αριστοκράτισσα, Ερατώ, Χωρική), Χρύσα Ζαφειριάδου (Ιέρεια, Αριστοκράτισσα, Αριάδνη, Χωρική, Μοδίστρα, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού), Ευανθία Σωφρονίδου (Αριστοκράτισσα, Χωρική, Παιδί, Νιόνιος), Aμαλία-Ελευθερία Ταταρέα (Αριστοκράτισσα, Χωρική, Μορφονιός), Λίλιαν Παλάντζα (Χωρική, Αριστοκράτισσα, Αγλαΐα, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού), Πολυξένη Σπυροπούλου (Μοναχός, Χωρική, Αριστοκράτισσα, Φρόσω), Στέλλα Ράπτη (Μοναχός, Χωρική, Αριστοκράτισσα, Καπελού, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού).

Λαός Ο θίασος

Ζαχαρίας Καρούνης Τραγουδιστής

Χορευτές
Παναγιώτα Αλεξίου, Αφροδίτη Γεωργιάδου, Κωνσταντίνος Καφαντάρης, Αλέξης Τσιάμογλου.

Στην ορχήστρα, που διευθύνει επί σκηνής ο Σταύρος Ξαρχάκος, συμμετέχουν οι μουσικοί:

Νεοκλής Νεοφυτίδης (πιάνο), Νίνο Κιτάνι (φλάουτο, κλαρίνο, φλογέρα), Βασίλης Δρογκάρης (ακορντεόν), Σωτήρης Μαργώνης (βιολί), Ηρακλής Ζάκκας (μπουζούκι, μαντολίνο, λαούτο), Διαμαντής Σιδερίδης (τζουράς, μπουζούκι), Νίκος Σαμπαζιώτης (κιθάρα), Σταύρος Καβαλιεράτος (κοντραμπάσο), Γιάννης Χατζής (κρουστά).

 

Read Full Post »

Ημερίδα – Αφιέρωμα στον Ιάκωβο Καμπανέλλη


 

Ιάκωβος Στεφάνου Καμπανέλλης (2 Δεκεμβρίου 1922 – 29 Μαρτίου 2011)

Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου διοργανώνει την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012, Ημερίδα – Αφιέρωμα στον Ιάκωβο Καμπανέλλη, τιμώντας – ένα χρόνο μετά τον θάνατό του – τον μεγάλο Έλληνα θεατρικό συγγραφέα.

Στην εκδήλωση θα παραβρεθούν και ως ομιλητές πολλοί σημαντικοί ηθοποιοί, θεατρολόγοι, καλλιτέχνες, ιστορικοί του θεάτρου και του κινηματογράφου, όπως ο Κώστας Καζάκος, η Μαρία Κωνσταντάρου, ο Γιάννης Δεγαΐτης, η Κυριακή Πετράκου, ο Γιώργος Πεφάνης, ο Γιάννης Σολδάτος, ο Τάκης Τζαμαργιάς και η κόρη του Ιάκωβου Καμπανέλλη -Κατερίνα Καμπανέλλη.

Παράλληλα θα ανοίξουν και θα κλείσουν την ημερίδα οι φοιτητές του Τμήματος παρουσιάζοντας αποσπάσματα από «Το μεγάλο μας τσίρκο», την «Ηλικία της Νύχτας», τον «Κρυφό Ήλιο» και τον «Αόρατο Θίασο».

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει:

1. Ομιλίες από θεατρολόγους , ιστορικούς του θεάτρου και του κινηματογράφου μεταξύ των οποίων: Κυριακή Πετράκου, Γιώργος Πεφάνης, Γιάννης Σολδάτος κά.

2. Ανάμεσα στις ομιλίες θα παρεμβάλλονται σε μορφή αναλογίου αποσπάσματα από θεατρικά έργα του συγγραφέα, ερμηνευμένα από ηθοποιούς φοιτητές και θεατρική ομάδα του Ναυπλίου.

3. Στρογγυλό τραπέζι στο οποίο θα παραστούν σημαντικοί καλλιτέχνες, που έχουν ασχοληθεί με το έργο του, όπως ο Κώστας Καζάκος, ο Τάκης Τζαμαργιάς, κά. καθώς και η κόρη του σκηνοθέτη Κατερίνα Καμπανέλλη.

4. Την ημερίδα θα ανοίξουν και θα κλείσουν οι φοιτητές του Τμήματος παρουσιάζοντας αποσπάσματα από «Το μεγάλο μας τσίρκο», την «Ηλικία της Νύχτας», τον «Κρυφό Ήλιο» και τον «Αόρατο Θίασο», στα πλαίσια των μαθημάτων Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας.

Η εκδήλωση θα λάβει χώρα στην αίθουσα «Λήδας Τασοπούλου» του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, απέναντι από το κολυμβητήριο του Ναυπλίου.

Την εκδήλωση θα χαιρετήσει ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, καθηγητής κος Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, θα προλογίσει η Πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, αν. καθηγήτρια κα Βάσω Μπαρμπούση και θα συντονίζει η διδάσκουσα (μέλος ΔΕΠ) κα Γεωργοπούλου Βαρβάρα. Η συμμετοχή στην εκδήλωση είναι ελεύθερη.

Read Full Post »

Παραμύθι χωρίς όνομα Πολιτιστική Αργολική Πρόταση


 

Η θεατρική ομάδα του Συλλόγου Πολιτιστική Αργολική Πρόταση παρουσιάζει το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Παραμύθι χωρίς όνομα» σε σκηνοθεσία του Νικόλα Ταρατόρη. Παραστάσεις δίνονται κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 8 το βράδυ, στο θέατρο του Συλλόγου, Ατρέως 36Α στο Άργος, έως την Κυριακή των Βαΐων, 8 Απριλίου 2012.  

 

Η «Πολιτιστική Αργολική Πρόταση» και το Θέατρο

 

Ιάκωβος Στεφάνου Καμπανέλλης (2 Δεκεμβρίου 1922 – 29 Μαρτίου 2011)

Από τον Αύγουστο του 1995 ο Σύλλογος έχει συνεχή παρουσία στην πολιτιστική ζωή του τόπου μας. Βασικό πεδίο έκφρασής του είναι το θέατρο. Ένα ισχυρότατο κοινωνικό λειτούργημα, που καθοδηγεί, προβάλλει πρότυπα, προτείνει λύσεις για τα προβλήματα αλλά και απελευθερώνει και χαλαρώνει τον άνθρωπο. Στις μέρες μας ο άνθρωπος αντιμετωπίζει δυνάμεις άλογες και απειλητικές, νιώθει διαταραγμένη την επικοινωνία και την εμπιστοσύνη καθώς καθημερινά κλιμακώνονται ανισότητες και αδικίες. Πανίσχυρα κέντρα εκμεταλλεύονται την οικονομική τους δύναμη για να υποδουλώσουν το ελεύθερο και δημοκρατικό φρονημάτων ανθρώπων μετατρέποντάς τους σε άβουλους υποτακτικούς του «συστήματος».

Το θέατρο οφείλει να καταγγέλλει αυτές τις καταστάσεις, να βοηθήσει τον άνθρωπο να αντιμετωπίσει όσα καταδυναστεύουν τη ζωή του και να συγκροτήσει ένα ισχυρό κοινωνικό σύνολο, που να υποστηρίζει σθεναρά τις απειλούμενες ανθρώπινες αξίες.

Η «Πολιτιστική Αργολική Πρόταση» προτείνει λοιπόν τη διέξοδο «θέατρο». Με την πείρα που κέρδισε μέσω των 20 θεατρικών παραστάσεων που έχει στο ενεργητικό της επανέρχεται σήμερα με ένα εκλεκτό έργο του ελληνικού θεατρικού ρεπερτορίου, που είχε μεγάλη απήχηση, με το «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, πρωτοπόρου του νεοελληνικού θεάτρου. Τα χρώματα του έργου είναι παρμένα από τον πίνακα της μετεμφυλιακής Ελλάδας και του ψυχροπολεμικού δυτικού κόσμου.

Στους συντελεστές της παράστασης οφείλουμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ», στην ομάδα αυτή των ανθρώπων, που μόχθησαν για το καλύτερο. Που προσπάθησαν επίμονα και με­θοδικά να προσφέρουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους στο βωμό της τέχνης. Ένα άλλο «ευχαριστώ» οφείλουμε στο σκηνοθέτη Νικόλα Ταρατόρη, που είναι η ψυχή της θεατρι­κής ομάδας. Και, τέλος, ένα άλλο «ευχαριστώ» ανήκει στο πλατύ κοινό των εκδηλώσεων του Συλλόγου. Χωρίς τη δική τους αποδοχή δεν θα είχαμε σήμερα τη βεβαιότητα ότι θα αγκαλιάσει και την καινούρια αυτή προσπάθεια του Συλλόγου μας. (Από το Διοικητικό Συμβούλιο)

 

Βασιλιάς και βασίλισσα: Αριστογείτων Πανανός, Δήμητρα Λειβαδίτη.

 

Παραμύθι χωρίς όνομα

  

Βασιλιάς: Αριστογείτων Πανανός

Το 1909 που πρωτογράφτηκε από την Πηνελόπη Δέλτα το «Παραμύθι χωρίς όνομα», το ελληνικό κράτος παράδερνε ανάμεσα στην ταπείνωση και την υπανάπτυξη, την ανικανότητα και ιδιοτέλεια των ηγετών του, την αγραμματοσύνη και την ανέχεια των πολιτών. Αυτής της κακομοιριάς αντίπαλος ήταν το βιβλίο της Π. Δέλτα. Ένα βιβλίο που το χαρήκαμε όχι για την πολιτική αλληγορία του αλλά για τη γοητεία του μύθου. Βλέπετε οι περιπέτειες της «Χώρας των Μοιρολατρών», είχαν στα παιδικά μας μάτια όλη τη μαγεία του φανταστικού -αγνοώντας πως πρόκειται για τη χώρα που βρισκόταν κάτω από τα πόδια μας.

Η Πηνελόπη Δέλτα (αυτοκτόνησε όταν μπήκαν στην Αθήνα οι Γερμανοί το ’41), το 1911 σ’ ένα γράμμα της προς τον Αλέξανδρο Δελμούζο, εξηγούσε την πρόθεσή της να γράψει το παραμύθι και το συμβολισμό του «Ο Βασιλιάς Αστόχαστος είναι το σιχαμένο καθεστώς, το Βασιλόπουλο ο νέος ελληνισμός, όπως θα τον ήθελα, εκείνος που θα ζητήσει μέσα του να βρει τη δύναμη να αναγεννηθεί, όχι έξω, ρίχνοντας το φταίξιμο στον ένα και στον άλλο».

Όμως πόσο άλλαξαν τα πράγματα από τότε; Πόσο έχει βελτιωθεί η κατάστασή μας από την εποχή που η Π. Δέλτα έγραφε την αλληγορία της; Οι οικονομικές, πολιτισμικές και επιστημονικές πρόοδοι που πραγματοποιήθηκαν από το 1911, μπόρεσαν να μετριάσουν την ανέχεια και την ανισότητα, τις εξαρτήσεις και τις υποτέλειες, τις δημαγωγίες και τους εξευτελισμούς;

 

Ταβερνιάρης: Άννα Καραβάνου

 

Το παραμύθι χωρίς όνομα που ξανάγραψε για το θέατρο ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, είναι έργο πικρό. Στο παραμύθι αυτό λαός και εξουσία βιώνουν μια πραγματικότητα που δέχεται ως αμετάκλητο δεδομένο τη μιζέρια. Το γιατί οδηγήθηκαν στην κατάσταση αυτή δεν φαίνεται να τους απασχολεί. Από τη μία η εξουσία, συμπεριφέρεται σαν να βρίσκεται κάτω από μια άλλη εξουσία στην οποία απευθύνεται κάθε φορά που χρειάζεται να έρθει αντιμέτωπη με τις ευθύνες τις. Κουβαλώντας το προνόμιο της μόνιμης αισιοδοξίας ότι στο τέλος κάτι θα γίνει, αδυνατώντας να συνειδητοποιήσει την έκβαση των γεγονότων και την καταστροφή που έρχεται, μια εξουσία που εγκαταλείπει το λαό ανυπεράσπιστο στην ίδια του την πατρίδα, μια πατρίδα που κινδυνεύει να μείνει χωρίς μνήμη, μια χώρα που δόθηκε για αντιπαροχή.

 

Δάσκαλος – Τραγουδιστής: Γιώργος Ζαμάνης

 

Από την άλλη ο λαός, που αντί να κάνει την επανάσταση, πλήττεται από την ίδια ασθένεια, αυτήν της μετάθεσης ευθυνών. Και ενώ στην περίπτωση της εξουσίας η αδυναμία της προκαλεί το γέλιο, στην περίπτωση του λαού εικονοποιείται μέσα από σκηνές βίας, όπως την αντίδραση του πλήθους που παρακολουθεί τη δίκη του αθώου σιδερά, με την ασυνείδητη βία ενός όχλου που δεν συνδέει τη μοίρα του ως θεατή μ’ αυτή του θεάματος. Η συνειδητοποίηση ότι οι ευθύνες είναι κοινές θα ακουστεί από το στόμα της φτωχομάνας προς το Βασιλιά «Τι φταις κι εσύ, που δεν ήσουνα της προκοπής, αφού έτσι έτυχε νά ‘σαι! Εμείς γιατί σε βαστούσαμε τόσα χρόνια και δε σ’ αλλάζαμε;»

Η μόνη εκκρεμότητα που απομένει είναι να εντοπιστεί ο κακός του παραμυθιού. Μην τον ψάχνουμε άδικα. Απλώς, όταν γυρίσουμε το βράδυ σπίτι, μην κοιταχτούμε απότομα στον καθρέφτη. Το παραμύθι της Δέλτα και του Καμπανέλλη έχει όνομα. Μοιάζει με σύγχρονη, ελληνική πολιτική αλληγορία, κι όμως, γράφτηκε πριν εκατό χρόνια.

 

Από αριστερά:Αναστασία Πούρου (Μαρία),Πόπη Κούγια-Γλατζίνα (Φωτεινή),Αρετή Καρκαγγέλη (Φτωχομάνα),Δήμητρα Λειβαδίτη( Βασίλισσα).

 

Ζούμε στιγμές στις οποίες το θέατρο οφείλει να δείξει ποιοι πρέπει να είμαστε και τι είναι αυτό που μας λείπει. Γι’ αυτό και ο Καμπανέλλης σκαρφαλώνει φέτος στη σκηνή της «ΠΡΟΤΑΣΗΣ». Για να μας σκουπίσει το δάκρυ που κυλάει στο μάγουλο και να μας κρατήσει ζωντανούς. Γιατί τι νόημα έχει που παλεύουμε και φτύνουμε αίμα για ένα ξεροκόμματο; Αυτό το κερδίζει κι ένας σκύλος. Πρέπει κάτι άλλο να μας φέρνει εμάς τους ανθρώπους στη ζωή. Σας δίνουμε το χέρι μας… δώστε μας κι εσείς το δικό σας… Μόνο σιγά, για να μη φοβίσουμε τη στιγμή που τρεμοπαίζει ανάμεσα μας, να κλείσουμε τα μάτια και να κάνουμε καινούργια όνειρα.

Νικόλας Ταρατόρης

 

Ο σκηνοθέτης Νικόλας Ταρατόρης και ο θίασος

 

Το παραμύθι χωρίς όνομα

Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Νικόλας Ταρατόρης

Σκηνικά – Κουστούμια: Πίνκα Νάντη – Ταρατόρη

Μουσική Επιμέλεια: «Δίεσης»  

Διανομή (με σειρά εμφάνισης)

Τραγουδιστής:  Γιώργος Ζαμάνης

Πολύκαρπος:  Έλενα Οικονόμου

Πρίγκιπας:  Γιώργος Μυλωνάς

Βασίλισσα:  Δήμητρα Λειβαδίτη

Βασιλιάς:  Αριστογείτων Πανανός

Μαρία:  Αναστασία Πούρου

Δικαστής, Μουγγός:  Οδυσσέας Κουμαδωράκης

Φτωχομάνα:  Αρετή Καρκαγγέλη

Ταβερνιάρης:  Άννα Καραβάνου

Πρωτομάστορας:  Σπύρος Χασάπης

Μιχάλης:  Θάνος Παιδάκης

Σιδεράς:  Αγγελής Δουβρόπουλος

Φίλιππος, Κώστας:  Κώστας Κατσίλας

Θεόδωρος, Γιαννακός:  Γιώργος Μώρος

Φωτεινή:  Πόπη Κούγια-Γλατζίνα

Αντριάνα:  Ρούλα Νίτσου

Κουτσός:  Γιάννης Κολυβάνης

Μονοχέρης:  Ανδριανή Ρετσίνα

Δάσκαλος:  Γιώργος Ζαμάνης

Τραγούδι:  Γιώργος Ζαμάνης, Αρετή Καρκαγγέλη, Σπύρος Χασάπης και όλος ο Θίασος

Για πληροφορίες και  κρατήσεις θέσεων μπορείτε  να απευθύνεστε  στο βιβλιοπωλείο «Εκ Προοιμίου» τηλ. 27510 – 20419.

Read Full Post »