Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Άργος’ Category

Πυρλή Μαρία (1892-1977)

 

 

Πυρλή Μαρία

Πυρλή Μαρία

Δωρήτρια του νοσοκομείου Άργους και ευεργέτιδα της πόλης. Γεννήθηκε και πέθανε στο Άργος. Ήταν άριστη μοδίστρα και με τη μοδιστρική της τέχνη απέκτησε σεβαστή περιουσία. Ήταν το πρωτότοκο παιδί του Βασιλείου και της Αγγελικής Πυρλή, οι οποίοι είχαν αποκτήσει άλλα τρία παιδιά· την Ελένη και τον Ανδρέα, που πέθαναν σε νεαρή ηλικία (18-20 ετών), και τον Αθανάσιο, ο οποίος σπούδασε νομικά. Ο πατέρας Βασίλειος Πυρλής ήταν μεγαλοκτηματίας, όμως μετά το θάνατό του η οικογένεια Πυρλή βρέθηκε καταχρεωμένη και η Μαρία ανέλαβε τη διαχείριση των χρεών και την ευθύνη των σπουδών του αδελφού της Αθανασίου, ο οποίος έγινε δικηγόρος και άσκησε δικηγορία στην Αθήνα. Και οι δύο έμειναν άγαμοι.

Η Μαρία Πυρλή, η οποία είχε κληρονομήσει και τον αδελφό της, συνέταξε τη διαθήκη της στο νοσοκομείο Άργους, όπου νοσηλευόταν, τρεις ημέρες πριν από το θάνατό της και άφησε στο νοσοκομείο το μεγαλύτερο μέρος της ακίνητης περιουσίας της: δύο διαμερίσματα στην Αθήνα, ένα αγρόκτημα κι ένα διαμέρισμα στο Άργος. Όρισε μάλιστα και διαχειριστική Επιτροπή, για την πιστή εκτέλεση της διαθήκης, με πρόεδρο τον εκάστοτε πρόεδρο του νοσοκομείου και ως μέλη ανθρώπους από το συγγενικό της περιβάλλον.

 

Με την εκποίηση του κληροδοτήματος Πυρλή, η οποία έγινε τμηματικά τη δεκαετία 1990, και λόγω των υψηλών επιτοκίων της εποχής εκείνης, συγκεντρώθηκε το ποσό των 200.000.000 δρχ., με το οποίο κτίστηκε η ΒΔ πτέρυγα του νοσοκομείου. Η πτέρυγα αυτή φέρει το όνομά της και – κατά την επιθυμία της – και το όνομα του αδελφού της Αθανασίου, ο οποίος είχε πεθάνει το 1971. Είναι διώροφη συνολικού εμβαδού 911 τ.μ. Στην είσοδο της πτέρυγας υπάρχει η προτομή της δωρήτριας.

 

Πηγές

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

Read Full Post »

Στεργίου Αναστάσιος (1871-1941)

 

 

Στεργίου Αναστάσιος

Στεργίου Αναστάσιος

Έμπορος, δωρητής και ευεργέτης του Άργους. Γεννήθηκε και πέθανε στο Άργος. Ήταν μοναχογιός του Νικήτα και της Μαριγώς Στεργίου. Το όνομά του έχει συνδεθεί με την ίδρυση και λειτουργία του Λαϊκού Ιατρείου Άργους, το οποίο λειτούργησε από το Φεβρουάριο 1933 έως το καλοκαίρι 1937, εποχή κατά την οποία δεν υπήρχε στο Άργος νοσοκομείο ή κάποιας άλλης μορφής νοσηλευτική μονάδα και οι ασθενείς κατέφευγαν στην Αθήνα και στο νοσοκομείο Ναυπλίου ή νοσηλεύονταν κατ’ οίκον από τους γιατρούς της πόλης.

Η ιδέα και η πρωτοβουλία για την ίδρυση του Λαϊκού Ιατρείου ανήκε στους γιατρούς Νικ. Παπαδημητρίου και Δρούγκα, οι οποίοι προσφέρθηκαν να περιθάλψουν δωρεάν άπορους ασθενείς. Η υλοποίηση της ιδέας ανήκε στη «Φιλάνθρωπον Αδελφότητα Κυριών Άργους».

 

Το Λαϊκό Ιατρείο εγκαταστάθηκε στην κατοικία του Αναστάσιου Στεργίου στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, η οποία παραχωρήθηκε δωρεάν από τον ιδιοκτήτη της. Το Λαϊκό ιατρείο ήταν ένα ιδιότυπο πολυϊατρείο, στο οποίο κατέφευγαν οι άποροι πολίτες του Άργους και λειτουργούσε πιθανότατα όπως τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, χωρίς να έχει τη δυνατότητα νοσηλείας κάποιων ασθενών. Τα έξοδα λειτουργίας και τα χορηγούμενα φάρμακα ήταν προσφορά της Αδελφότητας Κυριών Άργους αλλά και πολλών άλλων Αργείων. Στις εφημερίδες της εποχής εκείνης συναντάμε πολλές πληροφορίες για τη λειτουργία και τη δράση του Λαϊκού Ιατρείου, καθώς επίσης και πολλές ενημερωτικές ανακοινώσεις των γιατρών του Λαϊκού Ιατρείου ή της Αδελφότητος σε θέματα υγιεινής και πρόληψης ασθενειών ή προσκλήσεις για την προσέλευση του κοινού για το εμβόλιο π.χ. του τυφοειδούς πυρετού.

Ο βιογραφούμενος Αναστάσιος Στεργίου προσέφερε γενναιόδωρα για τη λειτουργία του ιατρείου, ώστε οι Αργείοι να το ονομάζουν «κλινική του Τασιού». Ο Αν. Στεργίου άφησε όλη του την περιουσία στο ίδρυμα «Δημοτικόν Νοσοκομείον Δεσμίνη – Καλλιοντζή» αλλά χωρίς δυνατότητα εκποίησης. Για να λυθεί το πρόβλημα αυτό, έγινε νομοθετική ρύθμιση από τη Βουλή (31 Ιαν. 1957). Έτσι, στις δύο μεγάλες δωρεές του Δημοσθένη Δεσμίνη και της θείας του Αικ. Καλλιοντζή προστέθηκε και του Αν. Στεργίου για τον ίδιο σκοπό, την ίδρυση του νοσοκομείου Άργους.

 

Πηγές

 

  • «Αργείων Πνεύμα», Έκδοση Πνευματικού Κέντρου Δήμου Άργους, τεύχος 2, σελ.33-39, Ιούνιος 2001. 
  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

 

 

Read Full Post »

Κοντοβράκης Ιάκωβος (1793-1868)

 

 

Μοναχός από το Άργος και μέγας ευεργέτης της πόλης. Από τη διαθήκη του, που άφησε στο συμβολαιογράφο Δημ. Κιτσόπουλο στις 16 Μαρτίου 1868, πληροφορούμαστε ότι γεννήθηκε στο Άργος και πως ήταν τότε 75 χρονών. Ήταν τότε κατάκοιτος και άρρωστος και έμενε στο σπίτι του ανηψιού του Ανδρέα Αναγνωστόπουλου και τον περιποιόταν η κόρη του τελευταίου Μαριγώ, προς την οποία άφηνε κληρονομιά 500 δραχμές για τον λόγο αυτό. Με την ίδια διαθήκη άφηνε διάφορα μικρότερα ποσά προς τ’ ανήψια του και λοιπούς συγγενείς.

 

Προς το Δήμο Άργους άφηνε τρία εργαστήρια με την εντολή να πουληθούν και τα χρήματα να γίνουν μετοχές στην Εθνική Τράπεζα. Είχε κι άλλες μετοχές στην ίδια τράπεζα – δεν αναφέρεται αριθμός – και όριζε να μένει το συνολικό κεφάλαιο άθικτο και με τα μερίσματα των μετοχών να τρέφονται και να συντηρούνται δύο ορφανά και άπορα παιδιά της πόλης, που θα τα επέλεγε το εκάστοτε Δημοτικό Συμβούλιο, και να σπουδάζουν το ένα στην Ιερατική Σχολή για να γίνει παπάς στο Άργος, και το άλλο στο Πολυτεχνείο. Η διαθήκη όριζε επίσης τη σύσταση πενταμελούς επιτροπής με πρόεδρο τον Μητροπολίτη Αργολίδας για την καλή διαχείριση του κληροδοτήματος.

 

Φαίνεται, όμως, ότι η κατά καιρούς επιτροπή δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του φιλάνθρωπου και φιλοπρόοδου δωρητή, όπως μαρτυρούν παλιά δημοσιεύματα. Έτσι, το «Κοντοβράκειο κληροδότημα» περιέπεσε σε αδράνεια, αλλά δεν είναι δυνατό να παρακολουθήσουμε το θέμα διά μέσου 100 και πλέον ετών. Θεωρούμε ότι τα μερίσματα από τις μετοχές ενσωματώνονταν στο αρχικό κεφάλαιο, όσα δεν ξοδεύονταν σύμφωνα ή και ασύμφωνα με την επιθυμία του δωρητή.

 

Το κληροδότημα τέθηκε σε λειτουργία το 1979, αφού τροποποιήθηκε ο τρόπος λειτουργίας του. Υπάρχουν σήμερα 3.000 περίπου μετοχές στην Εθνική, στην Κτηματική και στην Τράπεζα της Ελλάδος και με τα μερίσματά τους ενισχύονται οικονομικά, σπουδαστές ορφανοί και άποροι από το Άργος. Πρόεδρος του κληροδοτήματος παραμένει ο εκάστοτε μητροπολίτης Αργολίδας σύμφωνα με τη διαθήκη του δωρητή.

 

 

Υποσημειώσεις

 

* Δημοσιεύματα του τοπικού τύπου μας πείθουν ότι κατά καιρούς τουλάχιστο ενεργοποιούνταν τα χρήματα του κληροδοτήματος, έστω και αυθαιρέτως: οικονομική ενίσχυση όχι μόνο σπουδαστών αλλά και μαθητών χωρίς να προβλέπεται από τη διαθήκη.

Η σημαντικότερη πληροφορία είναι ότι στον Κοντοβράκη «οφείλονται πολλά και σπουδαία έργα τελεσθέντα εν τω ναώ (ενν. του Αγίου Πέτρου), ήτοι ο γυναικωνίτις, το κωδωνοστάσιον και το καλλιτεχνικόν τέμπλον κ.λπ.». (Το κωδωνοστάσιο κατεδαφίστηκε το 1950, επειδή είχε υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες από καταιγίδα, και στη συνέχεια κτίστηκαν αυτά τα δύο που υπάρχουν τώρα). βλ. εφ. «Δαναός» του ομώνυμου Συλλόγου, φ. 110/14-11-1900.

 

* Κληροδότημα Κοντοβράκη

Πολλάκις ανεγράψαμεν, κατόπιν σκανδαλωδών προς τον «Δαναόν» ερωτημάτων εκ μέρους των Αργείων, περί του κληροδοτήματος του αειμνήστου Κοντοβράκη. Και πάλιν μας ερωτούν διατί δεν εκτελούνται αι διαθέσεις και εκείνα τα οποία ώρισεν ο αείμνηστος ανήρ; Διατί δεν δίδεται λογοδοσία, ίνα ίδουν πάντες υπό ποίους όρους ειργάσθησαν οι αποτελούντες την επιτροπήν; Διατί επικρατεί μυστικισμός; Διατί τέλος οι εκτελεσταί εκ του Αρχιεπισκόπου κ. Νικάνδρου ως Προέδρου και ταμείου και των κ.κ. Γ. Μπίσμπα, Δημ. Κιτσοπούλου και Δημ. Ρούσου, του Σπ. Καλμούχου αποθανόντος και μη αντικατασταθέντος διατί λέγομεν οι εκτελεσταί ώκνησαν να πράξουν ό,τι ώφειλον λογοδοτούντες; Επί τούτων άραγε δεν υπέχει κάποιαν ευθύνην και η Δημοτική Αρχή Άργους; Όλα αυτά πρέπει να διευκρινισθούν προς καθησύχασιν των Αργείων, διότι από ετών ουδεμία αίτησις υπεβλήθη προς συζήτησιν εκ μέρους ορφανού και απόρου παιδός…

 

εφ. «Δαναός» του Πειραιά, φ. 33/18-9-1908

 

Πηγές

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

Read Full Post »

Κολιαλέξης Παναγιώτης (1913-1997)

 

 

Δωρητής και ευεργέτης του Άργους. Γιος του Ιωάννη και της Μαρίκας Κολιαλέξη, γεννήθηκε στο Άργος και ήταν τραπεζικός υπάλληλος στην Τράπεζα Ελλάδος στην Αθήνα. Ήταν άγαμος. Το 1991 συνέταξε τη διαθήκη του, η οποία δημοσιεύτηκε τρεις μήνες μετά το θάνατό του από το Πρωτοδικείο της Αθήνας κατά τη συνεδρίαση της 24-10-1997, όπως ο νόμος ορίζει. Με τη διαθήκη του κληροδοτεί όλη την ακίνητη και κινητή περιουσία του στην ιδιαίτερή του πατρίδα το Άργος για την ανέγερση κτιρίου «στη μνήμη Μαρίκας Ι. Κολιαλέξη και Νικολ. Ανδρ. Παπαδημητρίου», γιατρού. Τα περιουσιακά στοιχεία του δωρητή είναι αρκετά διαμερίσματα στην Αθήνα, οικόπεδα, καταθέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς, μετοχές και όλη του η οικοσκευή.

 

Ο διαθέτης, αφού εξασφαλίζει ένα πολύ μικρό μερίδιο από την περιουσία του για τις πρώην οικιακές του βοηθούς, ορίζει ότι επιθυμεί το υπό ανέγερση κτίριο να είναι τριώροφο νεοκλασικό και να διαθέτει αίθουσα για πολιτιστικές εκδηλώσεις (θέατρο, συναυλίες, διαλέξεις, προβολές), βιβλιοθήκη, αναγνωστήριο και πινακοθήκη και τέλος – στον 3ο όροφο – ξενώνα για τη φιλοξενία επίσημων επισκεπτών της πόλης.

Πέθανε στο σπίτι του (Κων/νου Παλαιολόγου 41, Ν. Ερυθραία) στις 15 Ιουλίου 1997 και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο.

 

Ο Δήμος Άργους, ως εκτελεστής της διαθήκης, αγόρασε για την ανέγερση του Κολιαλέξιου οικόπεδο 2,5 στρεμμάτων περίπου το έτος 2000 από την οικογένεια Μπόμπου, αντί του ποσού των 200 εκατομμυρίων δρχ. Το ποσό αυτό καλύφθηκε με δανειοδότηση από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Το οικόπεδο βρίσκεται στην οδό Αγ. Κωνσταντίνου, στο ύψος του πρώην μεταξουργείου. Προ καιρού άρχισε η ανασκαφική έρευνα από την 4η ΕΠΚΑ Ναυπλίου, αλλά κατά τη διάρκεια δοκιμαστικών τομών αποκαλύφθηκαν αρχαιότητες, οι οποίες οδήγησαν στη διενέργεια εκτεταμένης ανασκαφικής έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη (Μάιος 2004).

 

 

Πηγές

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

Read Full Post »

Λαλουκιώτης Ιωάννης (1879-1951)


 

Ιωάννης Λαλουκιώτης (1879-1951)

Ιωάννης Λαλουκιώτης (1879-1951)

Βιομήχανος και ευεργέτης του Άργους. Γεννήθηκε στο Άργος το 1879 από γονείς αγρότες, τον Νικόλαο και την Ελισάβετ. [1] Ο βιογραφούμενος αποδήμησε στις ΗΠΑ για λίγα χρόνια και επιστρέφοντας ίδρυσε εργοστάσιο υφαντουργίας. Στην αρχή έδινε δουλειά σε γυναίκες, οι οποίες ύφαιναν στα σπίτια τους σε αργαλειούς, που τους κατασκεύαζαν οι τεχνίτες συνήθως εδώ στο Άργος. Στη συνέχεια, σε κτήριο της οδού Ζαΐμη 25, εγκατέστησε σιδερένιους ιστούς, οι οποίοι κινούνταν με ντιζελομηχανή. Αυτό έγινε πριν από τον πόλεμο. Πάντως, τη μεγάλη ανάπτυξη της υφαντουργίας δεν τη γνώρισε λόγω του θανάτου του. Το 1960 περίπου οι σιδερένιοι ιστοί θεωρούνται πια ξεπερασμένοι και ασύμφοροι. Οι παραπάνω αργαλειοί αντικαθίστανται από αυτόματους ηλεκτροκίνητους. [2]

Μετά το θάνατό του ανέλαβε εξ ολοκλήρου την επιχείρηση ο γαμπρός του Γεώργιος Ρασσιάς (1909 – 1995), ο οποίος κατέφθασε στο Άργος από την Κεφαλονιά, εργάστηκε ως έμπορος – πλασιέ στο εργοστάσιο Λαλουκιώτη, και εκτιμώντας ο τελευταίος τις ικανότητές του, τον έκανε γαμπρό, δίνοντάς του τη θετή κόρη του Έλλη. Ο ίδιος, παντρεμένος με την Αρτεμισία, δεν είχε αποκτήσει παιδιά και είχε υιοθετήσει την υπηρέτριά του Έλλη Τσεκούρα.

Το 1947 έδωσε υπόσχεση στον τότε Επίσκοπο Αργολίδας Χρυσόστομο Α΄ Ταβλαδωράκη ότι θα έκτιζε ίδρυμα για τη στέγαση των ορφανών της πόλης. Πράγματι, την επόμενη χρονιά το ορφανοτροφείο ήταν έτοιμο· τα εγκαίνια έγιναν τον Μάιο 1948. Στην εφημερίδα «Σύνταγμα», φ. 2098/8-5-1948, διαβάζουμε:

…Υπό την παρακολούθησιν των συγκινητικών βλεμμάτων πάντων των παρευρισκομένων παρέδωκεν (ο Ι. Λαλουκιώτης) τας κλείδας του ιδρύματος εις τον Μητροπολίτην Αργολίδος κ. Χρυσόστομον, ειπών ότι έχει την πεποίθησιν ότι υπό την άγρυπνον παρακολούθησίν του και το πατριωτικόν ενδιαφέρον του, το ίδρυμα τούτο θέλει καταστεί φωλεά χαράς, στοργής και περιθάλψεως εις τα τρυφερά εκείνα της φυλής βλαστάρια, τα οποία τόσον τα κτυπήματα της Μοίρας, όσον και η αστοργία ασυνειδήτων γονέων αφήνουν μακράν πάσης φροντίδος…

Το ορφανοτροφείο λειτούργησε μέχρι το 1953. Έκτοτε το οίκημα χρησιμοποιήθηκε από τη Μητρόπολη για διάφορες χριστιανικές εκδηλώσεις και για θερινές διακοπές των παιδιών (κατασκηνώσεις) μέχρι το 1981. Από τότε και μέχρι σήμερα λειτουργεί ως γηροκομείο, αφού προστέθηκε και νέα πτέρυγα, η οποία κτίστηκε κυρίως από εθελοντικές προσφορές σε χρήματα και οικοδομικά υλικά.

Ο Ιωάννης Λαλουκιώτης πέθανε στις 16 Μαρτίου 1951 σε ηλικία 72 ετών από καρκίνο.[3]

 

Υποσημειώσεις


 

[1] Από τη Ληξιαρχική Πράξη Θανάτου (Λ.Π.Θ.). Θα έπρεπε οι γονείς του τουλάχιστον να κατάγονται από τον Λάλουκα (πρβλ. Λεβιδιώτης από το Λεβίδι Αρκαδίας, Αλωνιστιώτης από την Αλωνίσταινα, Τριπολιτσιώτης από την Τρίπολη). Πάντως οι Λαλουκιώτηδες κατάγονταν από τα Βίτολα της Σερβίας ή Μοναστήρι (Σκόπια). Βλ. Οδ. Κουμαδωράκη, Στα χνάρια του χθες, εκδ. Εκ Προοιμίου, σ. 203. Η όμορφη πόλη των Βιτόλων ή Μπιτόλων, με τα πολλά και όμορφα παραδοσιακά κτίσματα, απέχει λίγα μόνο χιλιόμετρα από τη Φλώρινα. Και σήμερα πολλοί Βορειοελλαδίτες την επισκέπτονται για ψώνια επειδή είναι φτηνά!

[2] Βλ. Οδ. Κουμαδωράκη, Στα χνάρια του χθες, εκδ. Εκ Προοιμίου σ. 175. Στο βιβλίο αυτό υπάρχει εκτενές αφιέρωμα για την κλωστοϋφαντουργία Άργους και για το εργοστάσιο Λαλουκιώτη – Ρασσιά (σσ. 168-191).

[3] Προφανώς, αυτό εννοεί η «Ασπίς» (22-4-1951), γράφοντας: Ατυχώς όμως η επάρατος νόσος του έκοψε το νήμα της ζωής. Πάντως, στη Λ.Π.Θ. πιστοποιεί ο ιατρός Φ. Πετρόπουλος ότι ο θάνατός του επήλθεν εκ Γριππώδους Βρογχοπνευμονίας.

 

Πηγή


Read Full Post »

Μπόνης Δημ. Αθανάσιος (1882-1957)

 

Βιομήχανος, δωρητής και ευεργέτης Άργους. Γεννήθηκε στο δημοτικό διαμέρισμα Σκοτεινής του Δήμου Αλέας και πέθανε στο Άργος σε ηλικία 75 ετών. Από μικρός εγκαταστάθηκε στο Άργος, εργάστηκε σκληρά στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και αναδείχτηκε ένας από τους πρώτους βιομήχανους της περιοχής. Έκανε διάφορες δωρεές· δωρεά για την ανέγερση του Ι. Ν. Αγίας Φωτεινής στην οδό Γούναρη και δωρεάν παραχώρηση τμήματος 200 και πλέον τ.μ. για τη διάνοιξη της οδού Ζαΐμη. Στάθηκε πολλές φορές βοηθός σε φτωχούς και αναξιοπαθούντες. Παντρεύτηκε τη Φωτούλα Μπλάτσου και απέκτησαν τρία παιδιά, από τα οποία ο Δημήτριος Μπόνης διετέλεσε Δήμαρχος Άργους (τετραετία 1975-78).

 

Πηγές

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

Read Full Post »

Δέδες Ιωάννης (1906-1996)

 

Έμπορος, δωρητής του Δήμου Άργους και ευεργέτης του Άργους. Ο Ιωάννης Δέδες του Πέτρου και της Αικατερίνης γεννήθηκε και πέθανε στο Άργος. Με τη δημόσια διαθήκη του (αρ. 1913/96) δώρισε στο Δήμο Άργους ακίνητο 800 τ.μ. περίπου (παλιό σπίτι με οικόπεδο) στην οδό Καλμούχου 13 που έμενε. Στο σπίτι αυτό στεγάστηκε το Κέντρο δημιουργικής απασχόλησης παιδιών Άργους (ΚΔΑΠ). Επίσης, δώρισε προς τον «Δαναό» ένα γραφείο στην Αθήνα και προς τον Ναό του Αγίου Πέτρου Άργους την οικία του επί της οδού Πασχαλινοπούλου 18, που ήταν το σπίτι του Δημάρχου Άργους Μιχαήλ Πασχαλινόπουλου (1866-1870). Ο Δήμος Άργους με την αρ. 79/1998 πράξη του ανακήρυξε τον αποβιώσαντα Ιωάννη Δέδε μεγάλο ευεργέτη του Δήμου για τις παραπάνω δωρεές και για την αγάπη του προς την ιδιαίτερή του πατρίδα. Ο Ιωάννης Δέδες ήταν άγαμος.

 

Πηγές

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

Read Full Post »

Υφαντή – Κατσαρού Αδαμαντία (1910-1995)

 

Μεγάλη ευεργέτιδα του «Δαναού». Γεννήθηκε στο Άργος και πέθανε στην Αθήνα. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια· οι γονείς της Ανδρέας και Γεωργία Υφαντή ήταν έμποροι. Ήταν παντρεμένη με τον Ελληνοαμερικάνο Γεώργιο Κατσαρό, έμπορο, ο οποίος καταγόταν από τη Λυρκεία και διέμενε στην Αθήνα. Το ζεύγος Κατσαρού δεν είχαν την ευτυχία ν’ αποκτήσουν παιδιά. Η Αδαμαντία Κατσαρού κληροδότησε στο Σύλλογο «Δαναό» μετοχές, χρήματα σε ξένο συνάλλαγμα και δύο ακίνητα, ένα στο Λουτράκι και ένα στην Αθήνα. Ο «Δαναός» την ανακήρυξε μεγάλη ευεργέτιδα και για λόγους ευγνωμοσύνης αποφάσισε να φιλοξενηθεί η προτομή της και να τοποθετηθεί δίπλα στην προτομή του Αγ. Λύγδα.

Τα αποκαλυπτήρια της μαρμάρινης προτομής, έργο του γλύπτη Σ. Φιλιππότη, έγιναν στις 3 Μαΐου 1998, ημέρα εορτής του πολιούχου της πόλης του Άργους, Αγίου Πέτρου και ετήσιας εορτής του «Δαναού», όπως έχει καθιερωθεί.

 

 

Πηγές

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

Read Full Post »

Λύγδας Χρ. Αγησίλαος (1903-1949).

 

Φαρμακοποιός και ευεργέτης του Συλλόγου Αργείων «Ο ΔΑΝΑΟΣ». Γεννήθηκε στο Άργος και αυτοκτόνησε την 1η Αυγούστου 1949 στον Πύργο της Ηλείας, όπου είχε εγκατασταθεί πριν από κάποια χρόνια. Ήταν άγαμος. Με διαθήκη του κληροδότησε στο «Δαναό» πέντε ιδιόκτητα καταστήματα στο Άργος, «ίνα διά των εισοδημάτων επιτυγχάνονται αρτιώτερον οι σκοποί και οι επιδιώξεις του Συλλόγου». Ο Σύλλογος «Δαναός» σε έκτακτη συνεδρίαση εξέδωσε ψήφισμα στη μνήμη του και τον ανακήρυξε ευεργέτη του.

Προτομή του βρίσκεται στο μέγαρο του Δαναού,  έργο του γλύπτη Ε. Λαμπαδίτη και είναι δωρεά του αδελφού του Νικ. Λύγδα, ταγματάρχη Χωροφυλακής. Τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 13-11-1955.

 

 

Πηγές

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

 

Read Full Post »

Δεσμίνης Δημοσθένης (1868-1936).

 

Ο Δημοσθένης Δεσμίνης αποφοίτησε από το Βαρβάκειο, σπούδασε νομικά στη Λειψία και εργάσθηκε πολλά χρόνια στην Τράπεζα της Ελλάδος. Παντρεύτηκε την Έλλη Βαλασσοπούλου από τη Σπάρτη, αλλά δεν απόκτησαν παιδιά. Το 1918 έχασε τη γυναίκα του και έμεινε χήρος. Ήταν ανιψιός της Αικατερίνης Καλλιοντζή, της αδελφή της παιδί. Σ’ αυτόν άφησε η Καλλιοντζή την περιουσία της, για να κτιστεί νοσοκομείο στο Άργος. Εκείνος κράτησε την υπόσχεσή του να προσθέσει και τη δική του περιουσία για τον ίδιο σκοπό.

Δεσμίνης Δημοσθ�νης

Δεσμίνης Δημοσθένης

Τμηματάρχης της Τράπεζας της Ελλάδος, εκδότης και διευθυντής της εφ. «Δαναίς» και ευεργέτης του Άργους. Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Ο πατέρας του Δημήτριος Δεσμίνης ήταν Αργείος, αλλά σε ηλικία 12 ετών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου με σκληρή δουλειά έγινε πλούσιος παντοπώλης. Παντρεύτηκε τη Μαριώγκα, κόρη του Κωνσταντίνου και της Ελένης Νυσταζοπούλου και απέκτησαν μόνο έναν γιο, τον Δημοσθένη. 

Η διαθήκη του Δεσμίνη δημοσιεύτηκε από το Πρωτοδικείο Αθηνών στις 30 Μαρτίου 1936. Το κληροδότημα ήταν τέσσερις κατοικίες και οικόπεδα, καθώς επίσης πίνακες και έπιπλα, ενώ η πλούσια βιβλιοθήκη του προσφερόταν στο «Δαναό».

Σχεδόν αμέσως εκποιήθηκαν δύο ακίνητα και αγοράστηκε οικόπεδο 57 στρεμμάτων ΒΑ του λόφου Ασπίδας και έγινε η πρώτη αρχιτεκτονική μελέτη από τον αρχιτέκτονα Ν. Παπαχρήστου (1938). Ο πόλεμος που ακολούθησε ανέκοψε κάθε πρόοδο. Αργότερα προστέθηκαν τα κληροδοτήματα Αναστ. Στεργίου και Μπαμπαλιάρου και η δωρεά Δημ.Μπόνη. Τα επίσημα εγκαίνια της λειτουργίας του νοσοκομείου Άργους έγιναν στις 21 Ιουλίου 1973. Ο Δημοσθένης Δεσμίνης εξέδιδε στην Αθήνα την εφ. «Δαναίς» για τέσσερα χρόνια (1910-1914), η οποία ήταν φιλοβενιζελική. Τεχνικά και αισθητικά ήταν από τις καλύτερες της εποχής. Η διάταξη της ύλης, η αξιολόγηση των θεμάτων, η δομή της, αλλά και το ήθος ήταν για την εποχή εκείνη υποδειγματικά. Ξεφυλλίζοντάς την διακρίνουμε την αγάπη και την ανησυχία του εκδότη για το Άργος. Μέσω της εφημερίδας του ανέλαβε αγώνα για την επίλυση του αρδευτικού προβλήματος με δική του πρωτοβουλία συστάθηκε Επιτροπή από επωνύμους και επιφανείς Αργείους, η οποία θα μελετούσε το «γεωργικό ζήτημα». Από τα ονόματα που δημοσιεύτηκαν στη Δαναίδα (φ.23/18-11-1911), τα οποία αντιπροσώπευαν την κοινωνία του Άργους στο σύνολό της, συμπεραίνουμε ότι ο Δεσμίνης είχε κύρος και γόητρο και είχε κατορθώσει ως εκδότης να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο. Επί συνόλου 50 φύλλων της Δαναΐδος, 22 από αυτά φιλοξενούν επιστολές, άρθρα, κρίσεις, απόψεις, εκθέσεις, συνεντεύξεις και κάθε λογής ειδήσεις για το εάν και κατά πόσον είναι εφικτή η άρδευση του αργολικού κάμπου. Αποκορύφωμα και αποτέλεσμα της κίνησης αυτής ήταν η σύνταξη νομοσχεδίου (φ. 24/17-12-1911 ) και η υποβολή του στην τότε κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου (φ. 25/18-1-1912).

 

Επίσης, ο Δημ. Δεσμίνης ενδιαφέρθηκε για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης του «Δαναού», κληροδοτώντας στον Σύλλογο την προσωπική του βιβλιοθήκη, η οποία απαρτίζεται από γερμανόγλωσσα κυρίως βιβλία. Το ενδιαφέρον του, όμως, για τον «Δαναό» και τη βιβλιοθήκη, του Συλλόγου ήταν ανέκαθεν μεγάλο. Γι’ αυτό και με παρέμβασή του προς τον εθνικό ευεργέτη Γρηγόριο Μαρασλή (1831 – 1907) ο οποίος είχε διατελέσει Δήμαρχος Οδησσού επί 16 έτη ( από το 1878 ), μπόρεσε και εξασφάλισε για τον Δαναό πλήρη σειρά της βιβλιοθήκης Μαρασλή, η οποία περιέχει βιβλία πολύτιμα για την ιστορία και τον πολιτισμό της Ευρώπης και της Ελλάδας. Επίσης, ως τμηματάρχης της Τράπεζας της Ελλάδος, δώρισε στον «Δαναό» εκτεταμένα αντίγραφα της αλληλογραφίας του, που περιέχουν αξιόλογα στοιχεία για την οικονομία της χώρας στις αρχές του 20ού αιώνα.

Ο Δημ. Δεσμίνης ήταν επίτιμο μέλος του «Δαναού» (πράξη ΓΣ 17/3-2-1902) και μετά θάνατό του ανακηρύχθηκε μέγας ευεργέτης του Συλλόγου για τις συνεχείς ενέργειές του «Για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης» (πράξη ΓΣ 20/30-10-1949).

 

Πηγές

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »