Παγωμένος χρόνος στο σπηλαιοβάραθρο της Ανδρίτσας Αργολίδας | Λίνα Κορμαζοπούλου – Αρχαιολόγος
Η εικόνα του ευρήματος – Ιστορικό πλαίσιο
Το σπηλαιοβάραθρο της Ανδρίτσας, στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας, έγινε γνωστό στους επιστήμονες στις αρχές του 2004. Η εξερεύνηση του άγνωστου μέχρι πρόσφατα χώρου έφερε στο φως ένα σπάνιο εύρημα πρωτοβυζαντινών χρόνων που αποτυπώνει με δραματικό τρόπο τις συνθήκες ανασφάλειας της εποχής και του ταραγμένου περάσματος από την Ύστερη Αρχαιότητα στον Πρώιμο Μεσαίωνα: Στο δάπεδο του σπηλαίου υπήρχαν διάσπαρτα ανθρώπινα σκελετικά λείψανα σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες και σε άμεση συνάφεια με πλήθος αντικειμένων – ακέραια πήλινα αγγεία και λυχνάρια, μετάλλινα αντικείμενα προσωπικής και καθημερινής χρήσης και πολυάριθμα νομίσματα. Το σύνολο διατηρήθηκε επί δεκατέσσερις αιώνες επιφανειακά στο δάπεδο του σπηλαίου, ανέπαφο από μεταγενέστερη ανθρώπινη επέμβαση.[1]
Άποψη του μεγάλου κεντρικού χώρου του σπηλαίου. Επίπεδο 1.
Το σπηλαιοβάραθρο βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του όρους Ζάβιτσα, ανάμεσα στους οικισμούς Βελανιδιά και Ανδρίτσα της Δημοτικής Ενότητας Λέρνας, σε μια ομαλή πλαγιά που εποπτεύει την κοιλάδα της Ποταμιάς, πέρασμα που διασχίζει από ανατολικά προς δυτικά τη νότια Αργολίδα και κατευθύνεται προς την Αρκαδία. (περισσότερα…)
