Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Πλινθόκτιστες οικίες’

Άργος – Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των πλινθόκτιστων στη σύγχρονη πόλη, σεμινάριο καταγραφής και εργαστήριο τεχνικών δόμησης


 

Tριήμερη εκδήλωση (τριημερίδα) με τίτλο «Άργος. Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των πλινθόκτιστων στη σύγχρονη πόλη, σεμινάριο καταγραφής και εργαστήριο τεχνικών δόμησης» διοργανώνεται από την Α.Μ.Κ.Ε. «πηλΟίκο» στο Άργος Αργολίδας, από την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου έως την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026.

Η δράση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού για τη Νεότερη Πολιτιστική Κληρονομιά 2026 και έχει ως βασικό στόχο την καταγραφή, τεκμηρίωση και ανάδειξη των πλινθόκτιστων κτισμάτων του Άργους, αλλά και τη διερεύνηση της δυνατότητας διατήρησης και επαναχρησιμοποίησής τους στη σύγχρονη πόλη.

 

Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των πλινθόκτιστων στη σύγχρονη πόλη.

 

Η δράση απευθύνεται σε αρχιτέκτονες, μηχανικούς, επαγγελματίες της κατασκευής, φοιτητές και σπουδαστές, ερευνητές, αλλά και κατοίκους της περιοχής, δημιουργώντας έναν χώρο συνάντησης διαφορετικών γνώσεων και εμπειριών γύρω από την παραδοσιακή δόμηση με φυσικά υλικά. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Πλινθοποιοί


 

Οι πλινθοποιοί ή πλιθράδες έφτιαχναν τις πλίθρες με χώμα και άχυρο, χρησιμοποιώ­ντας ξύλινα καλούπια. Θα μπορούσε να φα­νταστεί κανείς ένα πλινθοποιείο, δηλαδή ένα οργανωμένο εργαστήριο παρασκευής πλίνθων, όπως λειτούργησαν αργότερα ερ­γοστάσια παρασκευής τσιμεντόλιθων. Δεν γνωρίζουμε αν στην Αργολίδα λειτούργη­σε κάποιο πλινθοποιείο. Οι πληροφορίες μας είναι διαφορετικές, ότι έφτιαχναν πλί­θρες στα χωράφια, χρησιμοποιώντας χώ­μα από τα ίδια χωράφια, με εντελώς πρω­τόγονο τρόπο.

 

Πλινθόκτιστη κατοικία στο Άργος, Τριπόλεως 15, λίγο μετά το Αρχαίο Θέατρο. Λήψη φωτογραφίας 15-2-2023.

 

Πλινθόκτιστη κατοικία με μερική κατάρρευση στο Άργος, Τριπόλεως 15. Λήψη φωτογραφίας 15-2-2023.

 

Η παραπάνω κατοικία κατέρρευσε τελικά μετά τις έντονες βροχοπτώσεις του Μαρτίου, το 2026.

 

Αποβραδίς άνοιγαν στέρνα, για να πο­τιστεί καλά το χωράφι. Συνήθως το νερό ή­ταν λίγο. Γι’ αυτό αντλούσαν συνεχώς από το διπλανό μαγκανοπήγαδο με το μουλάρι ή με μηχανή. Το νερό έπεφτε στη στέρνα και από εκεί το καθοδηγούσαν, ώστε να βρα­χεί καλά το χώμα και να γίνει λάσπη. Την άλλη μέρα, πρωί-πρωί, έριχναν μπόλικο ά­χυρο, το ζύμωναν με τα πόδια τους καλά, ξυπόλυτοι, τραβούσαν τη λάσπη με φτυά­ρια και τσάπες και την έκαναν σωρούς-σω- ρούς. Στη συνέχεια δύο εργάτες μεταφέρα­νε το μείγμα με την τζουβέρα. Η τζουβέρα σχηματιζότανε από δύο μακριά ξύλα, που ενώνονταν με ταβλιά και πάνω σ’ αυτά έριχναν τη λάσπη με το φτυάρι. Για τη μετα­φορά, ο ένας προπορευόταν κι ο άλλος ακολουθούσε, κρατώντας και οι δύο την τζου­βέρα με τη λάσπη από τις άκρες των ξύλων. (περισσότερα…)

Read Full Post »