Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Σχολεία’

Μέγαρο Συλλόγου «Δαναού», Άργος


 

Κτίστηκε σε οικόπεδο που για τον λόγο αυτό δώρισε ο έμπορος Γεώργιος Θ. Λυκούριζας το 1895 στον «Δαναό». Τα σχέδια εκπόνησε αφιλοκερδώς ο συνταγματάρχης και αρχιτέκτονας Ιφικράτης Κοκκίδης.[1] Επειδή τα οικονομικά μέσα του νεοσύστατου τότε Συλλόγου ήταν πενιχρά, η ανέγερση του μεγάρου έγινε κυρίως με γενναίες δωρεές ιδιωτών και άλλων φορέων.

 

Ιφικράτης Κοκκίδης (1833-1922).

 

Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 16-6-1896 και τα εγκαίνια έγιναν με κάθε επισημότητα στις 3 Μαΐου 1900, ανήμερα του Αγίου Πέτρου Τα εξωτερικά επιχρίσματα και ορισμένες εργασίες στο εσωτερικό του μεγάρου έγιναν τα επόμενα χρόνια. Το μέγαρο είναι διώροφο και διαθέτει αίθουσα διαλέξεων, αναγνωστήριο, γραφεία και πλούσια βιβλιοθήκη, η οποία προέρχεται κυρίως από δωρεές.[2] Το μέγαρο κτίστηκε για τη στέγαση και τις ανάγκες του Συλλόγου.

 

Σχέδιο πρόσοψης του Μεγάρου του Ιφικράτη Κοκκίδη.

 

Κάθε Κυριακή, από την αρχή μέχρι σήμερα, δίδονται διαλέξεις. Επίσης, λειτούργησε νυχτερινή σχολή Απόρων Παίδων (1900-1973) και έλαβαν στοιχειώδη παιδεία 3.000 περίπου φτωχά παιδιά αλλά και μεγαλύτεροι, καθώς και στρατιώτες την περίοδο 1912-1913. Λειτούργησε εμπορική σχολή (1925) και κατά περιόδους σχολή βυζαντινής και ευρωπαϊκής μουσικής.  Την περίοδο της κατοχής το μέγαρο έγινε νοσοκομείο. Μετά το 1949 στέγασε σωματεία, κατηχητικά σχολεία, χορωδίες, το Σώμα Ελληνίδων Οδηγών κλπ.

 

Μέγαρο Δαναού. Στο σφυρήλατο κιγκλίδωμα του μπαλκονιού παριστάνεται ο γρύπας, το γνωστό μυθικό ζώο που είχε σώμα λιονταριού, κεφάλι και φτερούγες αετού. Το θέμα αυτό συνηθιζόταν πολύ και το συναντάμε στα μπαλκόνια πολλών σπιτιών.

 

Σήμερα συνεχίζονται οι διαλέξεις, η βιβλιοθήκη είναι ανοικτή σε όλους και η αίθουσα διαλέξεων παραχωρείται σε συλλόγους και άλλους φορείς για πνευματικούς και κοινωνικούς σκοπούς. Μέγαρο «Δαναού», οδός Αγγελή Μπόμπου 8 (ΦΕΚ 401 Δ/1982).

 

Μέγαρο Δαναού.

 

Ο Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός» ιδρύθηκε το 1894 και είναι πνευματικό και φιλανθρωπικό σωματείο. Ονομάστηκε έτσι, επειδή ο ομώνυμος μυθικός βασιλιάς του Άργους ταυτίστηκε από παλιά με την ιδέα της προόδου και της ηθικής τάξης, αφού μεταξύ άλλων δίδαξε τη ναυτιλία, την ανόρυξη φρεάτων και τις τέχνες, κατάργησε τις ανθρωποθυσίες, μερίμνησε για τη θρησκεία και θέσπισε νόμους για το γάμο και την οικογένεια.

Σκοπός του καθορίστηκε «η από κοινού σύμπραξις των μελών αυτού, όπως προάγηται επί μείζον η πνευματική και ηθική του λαού ανάπτυξις και όπως περιθάλπωνται δυστυχούντες». Η δράση και η προσφορά του στην εκατόχρονη και πλέον πορεία του θεωρείται πολύ μεγάλη. Έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών.

 

Υποσημειώσεις


[1] Ιφικράτης Κοκκίδης (1833-1922). Συνταγματάρχης. Μεθοδικός, πολίτης τού κόσμου και με κύρος στην Ελληνική κοινωνία η οποία τον τιμούσε ως ήρωα, ήταν ο άνθρωπος ο οποίος συντόνισε τις προσπάθειες για την υποδοχή και την φιλοξενία των ξένων κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων τού 1896. Υπήρξε Επιτελάρχης τού Ελληνικού Σώματος Στρατού το οποίο εισήλθε στην υπό Οθωμανική κατοχή Θεσσαλία, το 1876. Γνώριζε τουλάχιστον τρεις γλώσσες και από το 1890 ήταν καθηγητής της Στρατιωτικής Ιστορίας στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων  Αποστρατεύθηκε σε ηλικία 63 ετών, τον Ιούνιο του 1896, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το μέγαρο του «Παρνασσού», επί της πλατείας Καρύτση οικοδομήθηκε το 1890, βάσει σχεδίων του στρατιωτικού μηχανικού Ιφικράτη Κοκκίδη, προκειμένου να στεγάσει τα γραφεία και την αίθουσα εκδηλώσεων του ομώνυμου Φιλολογικού Συλλόγου των Αθηνών (έτος ίδρυσης 1865). Μεταξύ των ετών 1941-1944 το κτίριο επιτάχθηκε από τις κατοχικές αρχές και στέγασε το Γερμανικό στρατοδικείο. Επίσης το κτιριακό συγκρότημα της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1900-1904, σε ερημική τότε τοποθεσία, στα ανατολικά του Πεδίου του Άρεως, με δωρεά του Γεωργίου Αβέρωφ και βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Ernst Ziller (1837-1923), ενώ την επίβλεψη της ανέγερσης είχε ο στρατιωτικός μηχανικός Ιφικράτης Κοκκίδης.

[2] Οι σημαντικότεροι δωρητές της βιβλιοθήκης είναι γνωστά ονόματα της επιστήμης και της διανόησης: Γεώργιος Μιστριώτης, Σπυρ. Λάμπρος, Ιωάννης Πεσμαζόγλου, Γρηγ. Μαρασλής, Δημοσθ. Δεσμίνης κ.ά

 

Πηγές


  • Δαναός, «1894 -1994: 100 Χρόνια Πνευματικής Προσφοράς του Συλλόγου Αργείων ο Δαναός», Εκδόσεις Συλλόγου Αργείων ο Δαναός, Άργος 1995.
  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, «Άργος το πολυδίψιον» Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

Read Full Post »

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

 

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ (1828-1831)

Στοχεύοντας στην πνευματική αναγέννηση του απελευθερωμένου από τον τουρκικό ζυγό ελληνικού κράτους ο πρώτος κυβερνήτης του κατέβαλλε προσπάθειες για την εξασφάλιση αρχικά της στοιχειώδους εκπαίδευσης.

Το 1829 ιδρύει το Ορφανοτροφείο της Αίγινας για τα ορφανά του πολέμου, όπου λειτουργούσαν εκτός από τα αλληλοδιδακτικά σχολεία (σχολεία στα οποία οι μαθητές των ανώτερων τάξεων δίδασκαν τα παιδιά που φοιτούσαν στις κατώτερες ) τρεις κλάσεις ελληνικών μαθημάτων και πολλά “χειροτεχνεία”,πρακτικά εργαστήρια διαφόρων τεχνών για όσους μαθητές δεν είχαν ικανότητες προόδου στα μαθήματα.

Η στοιχειώδης εκπαίδευση ήταν υποχρεωτική.

Στο Ορφανοτροφείο εντάχθηκε και το Πρότυπο σχολείο, όπου εκπαιδεύονταν δάσκαλοι για τα αλληλοδιδακτικά.

Επιπλέον ιδρύθηκε το Κεντρικό σχολείο “ δια τους έχοντας έφεσιν να αναδεχθώσιν το διδασκαλικόν επάγγελμα” και για όσους νέους θα ήθελαν να ακολουθήσουν ανώτερες σπουδές.

Σχολεία λειτούργησαν και στη Σύρο, στο Ναύπλιο, την Αθήνα και την ΄Ύδρα.

Επίσης λειτούργησε το Κεντρικό Πολεμικό Σχολείο Ναυπλίου, η Εκκλησιαστική Σχολή του Πόρου, η Αγροτική Σχολή της Τίρυνθας και η Εμπορική Σχολή Σύρου.

 

 

Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού).

Συνέδριο Διδασκάλων. Ναύπλιο 1924. ( Αρχείο: Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού).

 

 

Ο Καποδίστριας σε συνεργασία με την Επιτροπή για θέματα παιδείας φρόντισαν κατά το δυνατόν για τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό των σχολών και την έκδοση διαταγμάτων για τη σωστή οργάνωση και λειτουργία τους.

Ο κυβερνήτης είχε διατυπώσει την ανάγκη ιδρύσεως Πανεπιστημίου. ΄Όμως οι οικονομικές δυσκολίες και η έλλειψη διδακτικού προσωπικού, καθώς και ο πρόωρος θάνατός του δεν του επέτρεψαν να υλοποιήσει τους οραματισμούς του.

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ

Πολλοί χαρακτηρίζουν το εκπαιδευτικό σύστημα που εισήχθηκε στην Ελλάδα κατά την περίοδο της Αντιβασιλείας ως μίμηση του αντίστοιχου συστήματος που λειτουργούσε εκείνη την εποχή στη Γερμανία. Γι αυτό το λόγο οι δυσκολίες προσαρμογής του στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος ήταν αναμενόμενες.

Πρώτη βαθμίδα εκπαίδευσης ήταν το Επτατάξιο Δημοτικό ή του λαού σχολείο.

Ακολουθούσε το Τριτάξιο Ελληνικό σχολείο, στο οποίο μπορούσαν να εισαχθούν με εξετάσεις ακόμα και παιδιά που είχαν ολοκληρώσει τη φοίτησή τους μέχρι την τέταρτη τάξη του Δημοτικού.

Κατόπιν οι απόφοιτοι του Ελληνικού είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν το Τετρατάξιο Γυμνάσιο και τέλος το Πανεπιστήμιο, που λειτούργησε για πρώτη φορά το 1838, με τη φιλοσοφική, τη θεολογική, τη νομική και την ιατρική σχολή.

Βέβαια εκτός από την κρατική πρωτοβουλία, ουσιαστικά συνέβαλαν στη μόρφωση των ελληνοπαίδων οι κοινότητες, πολλοί ιδιώτες και ΄Έλληνες των παροικιών, με την ηθική, υλική και οικονομική ενίσχυσή τους.

 

Πρασινιώ Ψώρα Καθηγήτρια Φιλόλογος.

 

 

Read Full Post »

« Newer Posts