Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Μικρασιατική Εκστρατεία’

«Μπουαγιόν» | Νίκος Καχριμάνης


 

Εκατετάγην στρατιώτης στας 5 Μαΐου 1919 στα έμπεδα πεζικά ΙV

Μεραρχίας εις Ναύπλιον στον 9ον Λόχον που έδρευε εις Πολύγονον

εκεί εγγημνάστην περί τον ενάμιση Μήνα και έγιναν αποσπάσεις

διά τα διάφορα Σώματα όπου και απεσπασθειν στα Ορειβατικά

Πυροβολικά όπου και περί τας 10 Ιουνίου 1919 εφίγαμε

από Ναύπλιον Σιδηροδρομικώς και επίγαμε στα έμπεδα πυροβολικά

13 Σώματος Στρατού είς Αθήνας εκεί εκαθήσαμε περί τας 50 ημέρας

και μετά εφίγαμε διά Πειραιά και επιβιβαστηκαμεν στο παπόρι και

εβγικαμε είς Θεσσαλονίκη στην Τούμπαν εκεί εμείναμε δύο ημέρας

και μας βγάλαν αποστολή δια την ΙΙΙ Μεραρχία όπου βρισκόμασταν

εις Γιανικιοΐ Μακεδονίας όπου και ενεγραφιμεν στην δύναμιν τις

ΙΙΙ Α’. Μοίρας Ορειβατικού Πυροβολικού στην 1ην Πυροβολαρχία

με διοικητήν Πυρ/χιας τον λοχαγόν Τζιβεριώτην Δημ. και πυροβόλα

των 6 και 5…

(Γεώργιος Π. Γ. Καχριμάνης – Ο Στρατιωτικός μου βίος

από 5 Μαΐου 1919 μέχρι 31 Ιουλίου 1923 το όλον 50 μήνας)

 

Μπουαγιόν

 

Το «μπουαγιόν» είναι το τέταρτο σε σειρά φωτογραφικό βιβλίο του Νίκου Καχριμάνη*, το οποίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις futura το 2022.

 

Το εξώφυλλο του Βιβλίου.

 

Το έργο βασίζεται σε μια γραπτή αφήγηση-μαρτυρία του παππού του, Γιώργου Καχριμάνη από την Πυργέλλα Αργολίδας, ο οποίος εστάλη να πολεμήσει στις τάξεις του πυροβολικού στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία και ο οποίος την συνέταξε τότε, πριν εκατό χρόνια, μετά την επιστροφή του στην γενέτειρά του Αργολίδα, στο τέλος του πολέμου. Η φωτογραφική αφήγηση, συμβολική παρά καταγραφική, ακολουθεί τη γραπτή μαρτυρία, η οποία περιλαμβάνεται αυτούσια στην έκδοση.

 

Γιώργος Καχριμάνης. Ενθύμιο εκστρατείας Μικράς Ασίας, 1919-1923. Αρχείο: Οικογένειας Καχριμάνη.

 

Ο τίτλος του έργου είναι εξελληνισμός της γαλλικής λέξης boyau, που προέρχεται από τη στρατιωτική ορολογία και απαντάται στη γραπτή μαρτυρία. Σημαίνει το μικρό χαράκωμα ή όρυγμα, συνήθως φτιαγμένο σε τεθλασμένο μοτίβο και εκτεινόμενο προς τις γραμμές του εχθρού, που χρησιμεύει στη σύνδεση των χαρακωμάτων και την επικοινωνία μεταξύ της εμπροσθοφυλακής και της οπισθοφυλακής. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η διατροφή των Ελλήνων στρατιωτών στο μικρασιατικό μέτωπο (1919-1922) – Παναγιώτης Αγιάνογλου


 

Εισαγωγή

 

«Σήμερα πάλι δεν μας έδωσαν συσσίτιο∙ η πείνα έχει γίνει εφιάλτης. Ένας Τούρκος αιχμάλωτος ο Ουσεΐν, ας είναι καλά ο άνθρωπος, μου έδωσε μερικά ψίχουλα από την τσέπη του. Παρόλο που ήταν γεμάτα τρίχες και χώμα μου φάνηκαν νοστιμότατα».[1]

Η εκατοστή επέτειος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου συνέπεσε με μια «στροφή» στην ιστοριογραφία του και στη μελέτη πτυχών του που δεν είχαν μελετηθεί. Ανάμεσα σε αυτές ήταν η καθημερινή εμπειρία των στρατιωτών στο μέτωπο και η μάχη τους με ανάγκες της καθημερινότητας, όπως η διατροφή.[2]

Ενώ η ιστορία της Μικρασιατικής Εκστρατείας υπό το πρίσμα των στρατηγών και των πολιτικών γεγο­νότων είναι γνωστή, η εμπειρία των στρατιωτών παραμένει σχετικά ανεξερεύνητη. Η εργασία αυτή, επηρεασμένη από τη διεθνή ιστορι­ογραφία του Α’ Π.Π. και από το κενό της εγχώριας βιβλιογραφίας, αποπειράται να παρουσιάσει την ιστορία «από τα κάτω», θέτοντας στο επίκεντρο τους στρατιώτες.[3]

Μέσα κυρίως από τα ημερολόγια, τις αναμνήσεις και την αλληλογραφία των Ελλήνων στρατιωτών που συμμετείχαν στη Μικρασιατική Εκστρατεία, επιχειρείται να απαντηθούν μια σειρά από ερωτήματα, όπως για το αν διαδραματί­ζει η τροφή των στρατιωτών εν καιρώ πολέμου κάποιον ρόλο στη διαμόρφωση του ηθικού τους· για το ποιες ήταν οι πηγές τροφοδο­σίας των στρατιωτών· για το τι παρείχε το στρατιωτικό συσσίτιο· αν αυτό που παρείχε ήταν αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες των στρατιωτών σε τροφή· τι έτρωγαν οι στρατιώτες κατά τη διάρκεια των ατελείωτων πορειών τους· ποια ήταν η θέση των αξιωματικών απέναντι στο πλιάτσικο καθώς και τι περιελάμβανε αυτό; Εξετάζε­ται ακόμη το ζήτημα της δίψας, ο μεγαλύτερος ίσως σκόπελος που οι στρατιώτες έπρεπε να ξεπεράσουν κατά τη διάρκεια των πορειών τους. Ενώ, τέλος, παρουσιάζονται τα προβλήματα επισιτισμού που αντιμετώπιζε η Στρατιά στα διάφορα στάδια της Εκστρατείας.

 

V Μεραρχία. Διανομή συσσιτίου. Συλλογή Μικρασιατικής Εκστρατείας / Αρχείο ΕΡΤ.

 

Η επάρκεια ή η έλλειψη τροφής έχει μεγάλη σημασία σε έναν πόλεμο μακράς διάρκειας. Η Erica Janik σε ένα άρθρο της με τίτλο «Η τροφή θα νικήσει τον πόλεμο» εξετάζει τη μεγάλη σημασία που δόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες στη διατήρηση τροφίμων κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη συνδρομή που είχε η συντήρηση φα­γητού στην τελική νίκη των Συμμάχων.[4] Δεν εξετάζεται, όμως, αν υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ του ηθικού των στρατιωτών και της τροφής τους. Διαδραματίζει, άραγε, η τροφή των στρατιωτών εν καιρώ πολέμου κάποιον ρόλο στη διαμόρφωση του ηθικού τους; Μέσα από τα ημερολόγια και τις αναμνήσεις των Ελλήνων στρα­τιωτών που συμμετείχαν στη μικρασιατική εκστρατεία διαφαίνεται η σύνδεση τροφής και διάθεσης. Βλέπουμε, συνεπώς, τους στρατι­ώτες να χαίρονται όταν η τροφή είναι αρκετή και ποιοτική και να δυσανασχετούν στην αντίθετη περίπτωση. Έτσι και ο στρατιώτης Χρήστος Καραγιάννης φαίνεται πως απολάμβανε τις στιγμές καλού φαγητού: (περισσότερα…)

Read Full Post »