ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Posts Tagged ‘Λογοτεχνία’

Ρούβαλης Γεώργιος (1949-2019)

Posted in Λογοτέχνες - Ιστορικοί, tagged alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Εταιρεία Ελλήνων Ισπανιστών, Καθηγητής, Λογοτέχνης, Λογοτεχνία, Ναύπλιο, Πρόσωπα, Πελοπόννησος, Συγγραφέας, Rouvalis Georgios on 30 Απριλίου, 2010| Leave a Comment »

Ρούβαλης Γεώργιος (1949-2019)

---

 

Ρούβαλης Γεώργιος

Γεννήθηκε το 1949 στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Ναύπλιο. Γιος της ποιήτριας  Τερέζας Παπαδόγιαννη – Ρούβαλη και του δικηγόρου Τάκη Ρούβαλη.   Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Κοινωνιολογία, διεθνείς σχέσεις, οικονομικά, ιστορία και λατινοαμερικάνικες σπουδές στο Παρίσι από όπου πήρε διδακτορικό (Πανεπιστήμιο Παρίσι Χ).

Καθηγητής στα Πανεπιστήμια UNAM (Εθνικό Αυτόνομο) και UAM (Μητροπολιτικό Αυτόνομο) της Πόλης του Μεξικού. Επίσης, επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Σιμόν Μπολίβαρ και Ινστιτούτο Ανωτέρων Διπλωματικών Σπουδών στο Καράκας της Βενεζουέλας.

Από το 1987 ήταν υπάλληλος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μέλος της Διπλωματικής Υπηρεσίας της Κομισιόν, αποσπασμένος για τρία χρόνια στο Υπουργείο Εξωτερικών (υπεύθυνος για τη Λατινική Αμερική). Το Νοέμβριο του 2004 συνταξιοδοτήθηκε.

Μετέφρασε  λατινοαμερικάνους συγγραφείς και ποιητές στα ελληνικά. Ήταν γενικός γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Ισπανιστών. Είχε δημοσιεύσει δύο ποιητικές συλλογές, «Επιστροφή στ’ Ανάπλι», 2002 και «Τα ταξίδια του Οδυσσέα», 2003, καθώς και τη συλλογή διηγημάτων «Στ’ Ανάπλι», 2005, εκδόσεις Γαβριηλίδη, Αθήνα.

Επίσης, είχε εκδώσει το βιβλίο Τάκη Ρούβαλη, «Άρθρα και χρονογραφήματα στη Μάχη, 1962-63», Ναύπλιο, 2003. Το 2008 εκδόθηκε το βιβλίο του «Ναύπλιον-Σπηλιάδου 1»  – Αφήγημα- Εκδόσεις Ναύδετο, 2008, 352 σελίδες, υπόδειγμα μικροϊστορίας της πόλης για τρεις δεκαετίες (1950 – 1970).

Ήταν Καθηγητής στο Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Μετάφρασης του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 2005 και Ιστορίας και Λογοτεχνίας της Λατινικής Αμερικής, στην Εταιρεία Φίλων του Λαού, Λαϊκό Πανεπιστήμιο, από το 2002. Ασχολήθηκε επιπροσθέτως με ερευνητικά θέματα τοπικής ιστορίας στην Πελοπόννησο. Υπήρξε συντονιστής έκδοσης του περιοδικού τόμου του Δήμου Ναυπλιέων ‘‘Ναυπλιακά Ανάλεκτα’’ από το 2003.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2019, σε νοσηλευτικό ίδρυμα στην Αθήνα έπειτα από πολύχρονη ασθένεια.

 

Πηγή

---

 

•  Γιώργος Ρούβαλης, «Οι πέτρες και οι Άνθρωποι / Μικροϊστορία του Ναυπλίου», Εκδόσεις Ναύδετο, Ναύπλιο, 2009.

 

 Διαβάστε ακόμη:

•  Ρούβαλη – Παπαδόγιαννη Τερέζα (1918-1985)
• Γεώργιος Ρούβαλης, «Οι πέτρες και οι άνθρωποι – Μικροϊστορία του Ναυπλίου».

Read Full Post »

Ρούβαλη – Παπαδόγιαννη Τερέζα (1918-1985)

Posted in Λογοτέχνες - Ιστορικοί, tagged alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Βιογραφίες, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, Λογοτέχνης, Λογοτεχνία, Ναύπλιο, Πρόσωπα, Πελοπόννησος, Ποίηση, Ποίητρια, Ρούβαλη - Παπαδόγιαννη Τερέζα, Συγγραφέας, Συνταγματάρχης Κώστας Παπαδόγιαννης on 29 Απριλίου, 2010| Leave a Comment »

Ρούβαλη – Παπαδόγιαννη Τερέζα (1918-1985)    

---

 

   

Η Τερέζα Ρούβαλη ήταν ποιήτρια, πηγαία, «ποιήτρια εκ γενετής». Έγραφε από τα παιδικά της χρόνια μέχρι περίπου τη μέρα του θανάτου της. Εκτός από τα βασικά θέματα της ποίησής της: την αγάπη για την ειρήνη, τον άνθρωπο, τα παιδιά, την καταδίκη του πολέμου, τις λυρικές εξάρσεις της, ένα άλλο βασικό θέμα της ποίησής της είναι και το Ναύπλιο… 

  

Τερέζα Παπαδόγιαννη - Ρούβαλη

Η Τερέζα Παπαδόγιαννη – Ρούβαλη  γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 4 Οκτωβρίου του 1918 από πατέρα αξιωματικό του πυροβολικού και μητέρα ελληνορουμάνα, πιανίστρια και λυρική τραγουδίστρια. Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα της, πέρασε την παιδική της ηλικία σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, Αθήνα, Λάρισα, Ξάνθη, Κομοτηνή, Δράμα, Γιάννενα μέχρι να καταλήξει όλη η οικογένεια οριστικά πια στην Αθήνα, σ’ ένα νεοκλασσικό της Κυψέλης, που σώζεται μέχρι σήμερα κι απ’ όπου η νεαρή Τερέζα έφυγε το 1951 για να εγκατασταθεί στην θετή της και μόνιμη πατρίδα τ΄ Ανάπλι, μαζί με τον άντρα της, συντοπίτη δικηγόρο Τάκη Ρούβαλη και τον δίχρονο τότε γιο της Γιωργάκη. 

Η Τερέζα Ρούβαλη ήταν ποιήτρια, πηγαία, «ποιήτρια εκ γενετής», ας μας επιτραπεί ο όρος. Έγραφε από τα παιδικά της χρόνια μέχρι περίπου τη μέρα του θανάτου της, τον Φεβρουάριο του 1985. Το ποιητικό της ταλέντο διέβλεψε η σημαντική ποιήτρια  Κατίνα Παππά που η νεαρή Τερέζα είχε φιλόλογο στο σχολείο. Η Τερέζα Ρούβαλη τη θεωρούσε καθοδηγήτριά της στην ποιητική τέχνη. Διάλεξε όμως τον ιατρικό κλάδο και μπήκε στην Οδοντιατρική Σχολή τη δύσκολη χρονιά του 1940.   

Ο Κωνσταντίνος Παπαδογιάννης, πριν από κίνημα του 1935.

Η σχέση της με το Ναύπλιο χρονολογείται από το 1936 όπου ο πατέρας της βρέθηκε στην Ακροναυπλία, έχοντας λάβει μέρος στο κίνημα του ’35. Η Τερέζα Παπαδόγιαννη φοίτησε στο Λύκειο Ναυπλίου για ενάμιση χρόνο και τότε πρωτογνωρίστηκε με τον Τάκη Ρούβαλη. 

Παντρεύτηκαν μες την κατοχή, την Πρωτοχρονιά του 1944. Έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση σαν νεαρή φοιτήτρια, πρώτα σαν αδελφή νοσοκόμα και ύστερα στην ΕΠΟΝ και στον ΕΛΑΣ, στον οποίο ο πατέρας της Συνταγματάρχης Κώστας Παπαδόγιαννης έπαιξε ηγετικό ρόλο. Σ’ εκείνη την εποχή οφείλουμε τα λυρικά και πατριωτικά της  πρώτα ολοκληρωμένα  ποιήματα.   

Το 1949 εξέδοσε την πρώτη της ποιητική συλλογή  με τίτλο «Μυρτιές». Ποίηση λυρική, κλασσική, σε θαυμαστό 15σύλλαβο και κάποτε σε άψογο 12σύλλαβο. Λες κι η Τερέζα Παπαδόγιαννη – Ρούβαλη δεν είχε απλώς ενστερνισθεί τους αυστηρούς κανόνες της ρίμας, αλλά τους είχε περίπου σωματοποιήσει. 

Κωνσταντίνος Παπαδογιάννης. Φυλακές Ακροναυπλίας 1935.

Στην δεκαετία ’50 – ’60 γράφει αδιάκοπα, αντλώντας τα θέματά της από την εποχή και τα βιώματά της. Δημοσιεύει που και που ποιήματά της στον Αθηναϊκό και τοπικό Τύπο, ενώ μεταφράζει κι αποδίδει λογοτεχνικά Ίψεν, Κίπλιν, Ρομαίν Ρολλάν, στη μαχητική εφημεριδούλα «ΜΑΧΗ» που εκδίδει στις αρχές του ’60 ο Τάκης Ρούβαλης. 

Ο βιοπορισμός και οι δυσκολίες της εποχής δεν της επέτρεψαν να εκδόσει άλλες συλλογές μέχρι το 1974, όπου εκδίδεται  η συλλογή «Κομπάρσοι» από τις εκδόσεις του λογοτεχνικού περιοδικού «Νέα Σκέψη». 

Εκείνη την εποχή, στη μεταπολίτευση, μπαίνει και στο φιλολογικό κύκλο του Μάριου Βαγιάνου. Ακολουθεί η συλλογή «Το καμίνι της οργής», το 1976 με ποίηση σε ελεύθερο στίχο πλέον, ενώ το 1977 επανεκδίδονται οι «Μυρτιές». Το 1979 εκδίδονται και ορισμένα από τα άπειρα διηγήματά της με τίτλο «Εφοίτησεν εις Αναμορφωτήριον…» και το 1983 εκδίδεται η τελευταία της ποιητική συλλογή «Ανατολή και Δύση». 

Τα έργα της γίνονται αμέσως δεκτά με θέρμη από σπουδαίους ομότεχνους της, σαν την Έλλη Αλεξίου και το Γιάννη Σκαρίμπα, τον Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο και τον Ανδρέα Καραντώνη, τον Δημήτρη Σιατόπουλο, αλλά και από τον φίλο της Θεόδωρο Κωστούρο, έχοντας πάντα δίπλα της τον αγαπημένο της Χρήστο Κουλούρη κι αργότερα τον Ευάγγελο Ρόζο που την περιλαμβάνει στην ποιητική του Ανθολογία. 

Σύντομα έρχονται και οι επίσημες διακρίσεις, στο Κόμο της Ιταλίας, καλύτερη ποιητική συλλογή «Κομπάρσοι», 1974. Α’ Βραβείο Ποίησης στον διαγωνισμό των Δελφικών Αμφικτυονιών το 1977, όπου, θεία ειρωνία, παίρνει το βραβείο εις μνήμην του Στέλιου Σπεράντζα,  του δασκάλου της, αφού η φοιτήτρια της Οδοντιατρικής Τερέζα Παπαδόγιαννη είχε θητεύσει για χρόνια στο πλευρό του ως βοηθός του καθηγητή και σπουδαίου ποιητή. Α’ βραβείο ποίησης στα Κηφίσια το 1978, Α΄ Έπαινος  από τον Σύνδεσμο Ελλάδα – Κύπρος για διηγήματά της το 1979. Ποιήματά της  μεταφράστηκαν στο Βέλγιο, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ισπανία και κατόπιν ανθολογήθηκαν. 

Ακόμα, μελοποιήθηκαν κι ακούστηκαν στη Λυρική Σκηνή και στον Παρνασσό, αλλά και στο Αρχαίο Θέατρο του Άργους. Γίναν κιόλας αφορμή για φιλοτέχνηση πινάκων ζωγραφικής. Αναγνωρίζοντας την όποια προσφορά της στην ποίηση, το Υπουργείο Πολιτισμού της απένειμε τιμητική λογοτεχνική σύνταξη. 

Η Τερέζα Παπαδόγιαννη – Ρούβαλη πέθανε σχετικά νέα αφήνοντας ικανό όγκο ανέκδοτου έργου από ποίηση, διηγήματα και νουβέλες. Η οικογένεια και οι φίλοι της φιλοδοξούν να δουν σύντομα το φως της δημοσιότητας. 

Αγάπησε το Ναύπλιο σαν την κύρια γενέτειρά της κι ας είδε το φως της στη Σαλονίκη κι ας μην έζησε εδώ παρά 18 χρόνια. Ήταν και ένιωθε όμως  πια αναπλιωτοπούλα. Άνθρωπος με ιδιαίτερη συναισθηματική ευφυΐα, εξαιρετικά κοινωνικός κι αγαπητός θέλησε να μείνει για πάντα στην πόλη μας. 

Το σώμα της βρίσκεται στο νεκροταφείο μας, μαζί με του άντρα της Τάκη που πέθανε μερικούς μόλις μήνες πριν από κείνη. Αλλά το πνεύμα της, όλο και συλλαμβάνεται να κόβει βόλτες εφηβικά μπρος στο σπίτι όπου έζησε, στη Σπηλιάδου 1, στη βεράντα με το γιασεμί της, στην παραλία και στο Φανάρι, στο αγαπημένο της αναχωρητήριο, την Παναγίτσα και, πάνω απ’ όλα, στα Βραχατέικα που λάτρευε. Νομίζω ότι μας κρυφοκοιτάζει από κάποια γωνιά εδώ, στα πρώην καμαράκια του Ωδείου και κάτι σχολιάζει με τη λεπτή της ειρωνία. 

Γιατί οφείλουμε να πούμε ότι η Τερέζα Παπαδόγιαννη – Ρούβαλη είχε ισχυρή, θελκτική και έντονη προσωπικότητα, που δεν αντανακλάται υποχρεωτικά στα γραπτά της. Η εκλεπτυσμένη της, εν τούτοις, ειρωνία και το λεπτό της χιούμορ είναι διάχυτα τόσο σε αρκετά από τα ποιήματά της όσο και σε πολλά από τα πεζογραφήματά της. Πάντα, όμως, «επί καλώ», «σμιλεμένα» θα λέγαμε, με τον διάχυτο ανθρωπισμό που κυρίως την διέκρινε. Σημείο κοινό (και όχι μόνο) με του συζύγου της, νομικού και εκδότη Τάκη Ρούβαλη. 

Με την πάροδο των χρόνων και την πιο επισταμένη εξέταση των πονημάτων της από λογοτεχνικής σκοπιάς, διαπιστώνεται η ποιότητα της γραφής της, η οποία οφείλεται και στην επιμέλειά της. Από ένστικτο και από τελειομανία, η λογοτέχνις γνώριζε πως δεν αρκεί να ρίξεις στο χαρτί μιαν ιδέα, χρειάζεται ξανακοίταγμα και άπειρες διορθώσεις· το έκανε πρόθυμα και με ενάργεια συνήθιζε να απορρίπτει, να σβύνει και να ξαναγράφει άπειρες φορές την κάθε λέξη, γραμμή, στίχο, μέχρι να πει «τυπωθήτω». Αυτήν την ποιότητα διείδαν αμέσως λογοτέχνες της ολκής ενός Σκαρίμπα και μίας Έλλης Αλεξίου, λογοτέχνες και εκδότες της ολκής ενός  Χρήστου Κουλούρη κι ενός Φιλλιπότη. 

Θα λέγαμε ακόμη πως θα ήταν μια βιαστική εκτίμηση να αποδόσουμε σκέτον ανθρωπισμό στη λογοτεχνική σοδειά της Τερέζας – Παπαδόγιαννη – Ρούβαλη. Αντιθέτως, δίπλα στην εντυπωσιακή αίσθηση του ρυθμού που διέθετε η ποιήτρια και πεζογράφος, η οποία αντανακλάται κατά τον ποιο ολοκληρωμένο τρόπο στη ρίμα της, διαπιστώνεται όλο και συχνότερα η μεγάλη της ικανότητα στο «ποιείν ποίησιν», απ’ αφορμή το εκάστοτε «τίποτα» στο βλέμμα τον άλλων. 

Και αν η εκπληκτική της ρίμα είναι αυτό που την χαρακτηρίζει κατά την διάρκεια πολλών ετών, η στροφή της στον μη έμμετρο λόγο μετά το 1968 δεν στερείται επ’ ουδενί   λογοτεχνικής μαστοριάς και γητειάς. 

Είναι δε επαληθευμένο ότι αν κάτι αποστρεφόταν η λογοτέχνις είναι η μίμηση. Δεν ακολούθησε, δηλαδή, τον συρμό, λόγω των κελευσμάτων του καιρού της, αλλά δοκίμασε τις μικρές της δυνάμεις και στο μη έμμετρο και σε πολλές περιπτώσεις πέτυχε ανάλογα αποτελέσματα μ’ εκείνα της ρίμας της, προσπάθεια που προέκυψε ομαλά και πηγαία. Είναι σίγουρο ότι την τελική αποτίμηση της όποιας προσφοράς της θα πράξει η Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας. 

Σε δυο βασικές της αρετές, εν τούτοις, δεν θα μπορούσε παρά να κλίνει  το γόνυ: στη λογοτεχνική της τιμιότητα και στη λογοτεχνική της επάρκεια, που αποκτήθηκε με εντυπωσιακού όγκου σχολιασμένες αναγνώσεις όλων των ειδών του γραπτού λόγου. Το ευάριθμο κοινό της θα συνεχίσει να τέρπεται με τους στίχους της και τα, κάποτε, χιουμοριστικά και άρτια εν πολλοίς πεζογραφήματά της. 

      

Αμαλία Ρούβαλη 

Αθήνα, 8 Οκτωβρίου 2003     

(Στο κείμενο διατηρήθηκε η ορθογραφία της συγγραφέως). 

Οι φωτογραφίες του Κωνσταντίνου Παπαδογιάννη προέρχονται από την ιστοσελίδα, http://kostaspapadogiannis.blogspot.com/ 

  

Πηγή  

---

 

•  Ναυπλιακά Ανάλεκτα V (2004), Έκδοση Δήμου Ναυπλιέων, Ναύπλιο 2004.

Read Full Post »

Πολιτιστική Αργολική Πρόταση

Posted in Σύλλογοι - Σύνδεσμοι, tagged alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Άργος, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Εικαστικά, Θέατρο, Λογοτεχνία, Πελοπόννησος, Πολιτιστική Αργολική Πρόταση, Πολιτισμός, Σύλλογος, Σύλλογοι, Χορωδία on 5 Φεβρουαρίου, 2010| Leave a Comment »

Πολιτιστική Αργολική Πρόταση  

 

---

 

Ο σύλλογος Πολιτιστική Αργολική Πρόταση έχει συνεχή παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της Αργολίδας από το Αύγουστο του 1995 που ιδρύθηκε. Με τα τμήματα θεάτρου, χορωδίας, κουκλοθέατρου, οργάνωσης και παρουσίασης πολιτιστικών εκδηλώσεων (παρουσιάσεις συγγραφέων, ποιητών, μουσικών σχημάτων κ.λ.π.) που διαθέτει, έχει δώσει το παρόν με εκατοντάδες παραστάσεις, συναυλίες και παρουσιάσεις σε πολιτιστικές εκδηλώσεις δήμων, πνευματικών κέντρων, συλλόγων, πανελλήνιων και διεθνών φεστιβάλ.  

  

Η Χορωδία του Συλλόγου

 

Σκοποί  

 

---

 

 

• Η Διατήρηση της πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και η ανάπτυξη του πολιτιστικού επιπέδου και των καλών τεχνών στην Αργολίδα.
• Η συγκέντρωση, προβολή και διάδοση της πνευματικής κληρονομιάς της Αργολίδας καθώς και η διατήρηση, καλλιέργεια και συνέχιση της πολιτιστικής Παράδοσης.
• Η προαγωγή και βελτίωση του πολιτιστικού, μορφωτικού και πνευματικού επιπέδου των κατοίκων της Αργολίδας.
• Η ανάπτυξη πνεύματος αλληλεγγύης και συναδελφοσύνης, ανάμεσα στα μέλη του συλλόγου και άλλων συλλόγων, φορέων και κατοίκων της Αργολίδας με σκοπό την προαγωγή και πραγμάτωση κάθε πολιτιστικής και πνευματικής ιδέας.

   

Τμήματα  

 

  

---

 

  

Θέατρο   

Από το 1995 έχει ανεβάσει τις παρακάτω παραστάσεις:  Άρθουρ Μίλλερ : ¨Ήταν όλοι τους παιδιά μου¨, Εντουάρντο Ντε Φίλιππο: ¨Φιλουμένα Μαρτουράνο¨, Γρηγορίου Ξενόπουλου: ¨Ο πειρασμός¨, Μάρως Λοΐζου: ¨Η πολιτεία του βυθού¨, Μποστ: ¨Μήδεια¨, Σωτήρη Πατατζή: ¨Δον Καμίλλο¨, Βασιλικής Πιπέρου-Λάμπα: ¨Γκόλφω¨*, Πάνου Αναστασόπουλου: ¨Τα Αναδρομικά¨*, Κώστα Πρετεντέρη: ¨Ο κουνενές¨, Άντον Τσέχοφ: ¨Η Αρκούδα¨, Ευγένιου Ιονέσκο: ¨Το Μάθημα¨*, Σεραφείμ & Ιωακείμ Κιντέρο: ¨Ένα ηλιόλουστο πρωινό¨, Παύλου Μάτεσι: ¨Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο¨, Ιάκωβου Καμπανέλλη: ¨Γράμμα στον Ορέστη¨*, Δημήτρη Ψαθά: ¨Ζητείται ψεύτης¨, Κώστα Μουρσελά: ¨Το Αυγό¨* (από το έργο ¨Εκείνος και Εκείνος¨) Ουίλλιαμ Σαίξπηρ: ¨Ερωτική ιστορία¨** (από το ¨΄Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας¨), Νικολάϊ Γκόγκολ: ¨Παντρολογήματα¨*.  Διασκευή: *Νικόλας Ταρατόρης, **Νίκος Κλησιάρης.  

Ευγένιου Ιονέσκο:¨Το Μάθημα¨

 

Με τα θεατρικά έργα που έχει ανεβάσει μέχρι σήμερα το θεατρικό τμήμα του συλλόγου, προσπαθεί να καλύψει ένα όσο το δυνατό μεγαλύτερο φάσμα του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου, μέσα πάντα στις δυνατότητες της θεατρικής του ομάδας και του κοινού που απευθύνεται. Κάθε θεατρικό έργο εκτός από 2 με 3 μήνες που παίζεται στο θέατρο του συλλόγου, κάθε σαββατοκύριακο το καλοκαίρι, σε συνεργασία με τη Νομαρχία Αργολίδας, Δήμους και Συλλόγους, από την Αργολίδα, Αρκαδία, Ηλεία, Αττική κ.λ.π. (έχει συμμετάσχει και σε πανελλήνια και διεθνή φεστιβάλ των Δήμων Ζακύνθου και Λουτρών Αιδηψού), κάνει περιοδεία με αποτέλεσμα να το παρακολουθούν πάνω από 7.000 θεατές.  

   

  

Θεατρική ομάδα

 

  

Χορωδία  

 

---

  

Από το 1997 που ξεκίνησε δίνει συνεχώς παραστάσεις σε πόλεις και χωριά της Αργολίδας, Κορινθίας, Αρκαδίας, Αχαΐας, Αττικής, Εύβοιας κ.λ.π. Έχει συμμετοχή στις εκδηλώσεις της Ναυτικής Εβδομάδας, στο Διεθνές Φεστιβάλ των Λουτρών Αιδηψού, στις γιορταστικές εκδηλώσεις του δήμου Άργους, του συλλόγου Αργείων ¨Ο ΔΑΝΑΟΣ¨ και στα εγκαίνια της διεθνούς έκθεσης του Εμπορικού Επιμελητηρίου Αργολίδας ενώπιον του  Προέδρου της Δημοκρατίας, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών & πάσης Ελλάδος και πλήθους ξένων επισήμων.  

 

Χορωδία

 

  

Έχει διοργανώσει σαν σύλλογος τέσσερα πανελλήνια φεστιβάλ χορωδιών και σε συνεργασία με την Πολιτιστική Επιτροπή Δήμου Λέρνας διοργάνωσε το 1^ο και 2^ο πανελλήνιο φεστιβάλ του δήμου.  

   

Χορωδία & Θέατρο   

 

---

  

 Θεατρικά δρώμενα: Δήμητρας Στεφανοπούλου: ¨Θέλω να ζήσω¨, Ελένης Σκούμπη-Καρδαράκου: ¨Το Θαύμα¨.  

    

Δήμητρας Στεφανοπούλου: ¨Θέλω να ζήσω¨

 

  

Διαλέξεις  

 

---

  

Θάνου Κορομπόκη: ¨Το τρελοβάπορο του ελληνισμού και η περιπέτεια του ΄21¨, Παπαγγελόπουλου Τρύφωνα: ¨Πολυτεχνείο¨, Κουμαδωράκη Οδυσσέα: ¨Αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιώργου Σεφέρη¨, Ζαχαράκη Μανώλη: ¨Οι ελληνικές ¨ελίτ¨στη δίνη της επανάστασης του 21¨Καραμάνου Γιώργου: ¨Έχουν χιούμορ οι Έλληνες;¨, Μαρίας Βελιζιώτη – Κώνστα: ¨Η Γυναίκα μέσα από τα κείμενα της Ν. Ελληνικής Λογοτεχνίας, παραδοσιακοί τύποι και ρόλοι¨.*  

*Σε συνεργασία με το Σύλλογο Αργείων ¨Ο ΔΑΝΑΟΣ¨.  

   

Αναλόγιο   

 

---

  

Άλκη Τροπαιάτη: ¨Ο Άι Βασίλης του κυρ Πολύδωρου¨, Πέτρου Πικρού: ¨Πρωτοχρονιάτικο ρομάντζο¨, Γιώργου Σταυρακάκη: παρουσίαση – αναλόγιο από τις ποιητικές συλλογές του ¨Οινομαγειρεία¨ και ¨80+1 ποιήματα¨, στο Άργος και στο Ναύπλιο, Μαρίας Βελιζιώτη: παρουσίαση – αναλόγιο από την ποιητική συλλογή ¨λάμδα¨*, Δέσποινας Πενέση: ¨Το ταξίδι του Ελατάκη¨**, Κώστα Γιαννόπουλου: παρουσίαση – αναλόγιο του ποιητικού του έργου*.  

*Σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Άργους.  

**Σε συνεργασία με την Παιδική Βιβλιοθήκη Δήμου Άργους  

 

  

Γιώργου Σταυρακάκη, «Οινομαγειρεία και 80+1 ποιήματα».

 

  

Παρουσιάσεις  

 

---

  

Καρακάση Κώστα: ¨ΑΘΗΝΑ, ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη¨, Γουμενοπούλου Μαρίας: ¨Το χαμόγελο στις ανθρώπινες σχέσεις¨, Καρακάση Κώστα: ¨Πορτραίτα σε θρυμματισμένο καθρέφτη¨, Έφης Δημοπούλου: ¨Πρώτες ώρες¨*.  

*Σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Άργους.  

  

Παύλου Μάτεσι: ¨Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο¨

 

  

  

Αφιερώματα  

 

---

  

Εκδήλωση – αφιέρωμα στη στιχουργό – ποιήτρια Λίνα Νικολακοπούλου με τη μουσικοθεατρική παράσταση: ¨Μια Πίστα Από…Φώσφορο¨*, το μουσικό συγκρότημα ¨Γραφή Δεύτερη¨ του Φώντα Δαγρέ στο Μπούρτζι, το μουσικό συγκρότημα ¨Ένα βήμα μπροστά¨ στο ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΥΤΙ – Άργος, μουσική βραδιά – αναλόγιο με τον Κώστα Θωμαΐδη και το συγκρότημά του -αφιέρωμα στο Νίκο Καββαδία**.  

*Συνδιοργάνωση με τη Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Άργους.  

**Παραγωγή του ραδιοφωνικού σταθμού ΑΡΓΕΙΑΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ¨101 FM¨.  

 

  

Δημήτρη Ψαθά: ¨Ζητείται ψεύτης¨

 

  

Κουκλοθέατρο   

 

---

  

Μία προσπάθεια που ξεκίνησε από την ανάγκη των μικρών μας φίλων τον Αύγουστο του ΄99 και αριθμεί ήδη αρκετές παραστάσεις στο Κυβέρι,  στον Αχλαδόκαμπο, στο Κουτσοπόδι, στον Πολιτιστικό Αύγουστο Κρανιδίου και στο θέατρο του συλλόγου στα Άργος.  

Τέλος, εκτός από τα παραπάνω τμήματα που εκτός από την προσωπική ευχαρίστηση των ανθρώπων που συμμετέχουν σ΄ αυτά προσφέρουν και ψυχαγωγία ιδιαιτέρα στους κατοίκους της Αργολίδας, ο σύλλογος συνδιοργανώνει και συμμετέχει σε πλήθος πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας όπως: παραστάσεις Καραγκιόζη, και συναυλίες, πολιτιστικές εκδρομές στην Αθήνα για την παρακολούθηση θεατρικών παραστάσεων και ενημερωτικών επισκέψεων (Μουσεία, Πλανητάριο κ.λ.π.), συνεστιάσεις πλαισιωμένες με πολιτιστικές εκδηλώσεις για τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των φίλων και των μελών του συλλόγου κλπ.  

Ο σύλλογος Πολιτιστική Αργολική Πρόταση, σ΄ αυτή την προδρομική προσπάθεια που κάνει όλα αυτά τα χρόνια, έχει καταφέρει να συσπειρώσει ανθρώπους που δε βολεύονται στο εγώ αλλά παθιάζετε με το εμείς. Άνθρωποι που δεν υπολογίζουν στο δόσιμο αλλά στην προσφορά, που δεν εξαρτιόνται από την επιβεβαίωση αλλά τη χαρά της δημιουργίας.  

Μία προσπάθεια που έδωσε ώθηση στη γένεση ενός θεσμού, να γυρίζουμε τα χωριά της Αργολίδας -πολλές φορές σε θεατές που δεν είχαν ξαναδεί θέατρο ή χορωδία- να μας καλούνε και σ΄ άλλους νομούς να δούνε τη δουλειά μας και να γυρίζουμε περήφανοι για τη διαφήμιση που κάναμε στον τόπο μας.  

Γνωρίσαμε κάθε χωριό της Αργολίδας και η αρωγή του συλλόγου μας σε οποιοδήποτε πολιτιστικό γεγονός μας έχει ζητηθεί από δήμους, συλλόγους κ.λ.π. είναι αυτονόητη.  

Ο χώρος που δημιουργούμε – το ¨θέατρο της οδού Ατρέως¨–  έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές εκδηλώσεις άλλων φορέων – Γαλλικό Ινστιτούτο, δήμος Άργους, σεμινάρια της Νομαρχιακής Επιτροπής Λαϊκής Επιμόρφωσης – και είναι πάντα ένα πρόσφορο βήμα για κάθε καλλιτεχνική δημιουργία.  

     

Χορωδία

 

  

Τι είναι η Πολιτιστική Αργολική Πρόταση;  

 

---

  

• ένας πολιτιστικός σύλλογος μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
• Που δημιουργήθηκε από το μεράκι κατοίκων της Αργολίδας το 1995 που υπολογίζουν όχι στο δόσιμο αλλά στην προσφορά
• για να στεγάσει και να δώσει διέξοδο στις ανησυχίες τους
• για να δημιουργήσει στην κατ΄ εξοχή αντιπνευματική εποχή που ζούμε βήμα σε κάθε καλλιτεχνική δημιουργία
• για να φωτίσει πράγματα που μπορούν να δώσουν άλλο τόνο και νόημα στην καθημερινότητα
• για να καταγράψει οπτικές και ακουστικές συγκινήσεις
• για να δημιουργήσει ένα περιβάλλον με άλλες αξίες
• ………………….
• ………………….
• ………………….

 Η λίστα των ορισμών θα μπορούσε να συμπληρωθεί. Το ζητούμενο, όμως, είναι πως θα πετύχουμε να κινητοποιήσουμε έστω και για ένα μόνο λόγο όποιον απευθύνεται στο σύλλογο για να μάθει μέσα από τις δραστηριότητές του. Ο λόγος, η κίνηση, το χρώμα, η μουσική, το σχέδιο, οι τεχνικές, τα υλικά και τα εργαλεία, είναι απαραίτητα μέσα για να μάθουμε να βλέπουμε, να σκεφτόμαστε και να ακούμε. Η Πολιτιστική Αργολική Πρόταση απευθύνεται σε όλους όσους έχουν αυτή την περιέργεια. 

Read Full Post »

Τσουκαντάς Α. Γιώργος (1904-1973)

Posted in Λογοτέχνες - Ιστορικοί, Υγεία, tagged alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, History, Άργος, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Βιογραφίες, Γενικό Νοσοκομείο Άργους, Λυρκεία, Λογοτέχνες - Ιστορικοί, Λογοτεχνία, Μελάμπους, Πρόσωπα, Πελοπόννησος, Ποίηση, Συγγραφέας, Τσουκαντάς Α. Γιώργος (1904-1973) on 25 Ιανουαρίου, 2010| 2 Σχόλια »

Τσουκαντάς Α. Γιώργος (1904-1973)

---

  

Μολονότι όλη η δημιουργικότητα του Τσουκαντά τελικά στράφηκε στο επιστημονικό του έργο, εν τούτοις έγραψε αξιόλογα ποιήματα. Η ποίησή του, πηγαία και απέριττη, αγνή και ειλικρινής, εξωτερικεύει τα αισθήματα και βιώματα του με απλό και αυθόρμητο τρόπο και μεταρσιώνεται σε γόνιμη ψυχική έξαρση. Μια ρομαντική και νοσταλγική διάθεση – χωρίς να λείπει και ο ανθρώπινος απαισιόδοξος και αισιόδοξος στοχασμός – επιζητεί να τονίσει λυτρωτική έφεση. Πολλοί στίχοι του είναι εμπνευσμένοι από τα τοπία και την φύση της Αργολίδας, του τόπου που θεωρεί πραγματική του πατρίδα.

 

Γιώργος Τσουκαντάς

Ο Γιώργος Τσουκαντάς, γιατρός & λογοτέχνης, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1904 και απεβίωσε το 1973.  Σπούδασε ιατρική και από το  1927 εγκαταστάθηκε στη Λύρκεια της Αργολίδος, για λόγους υγείας. Εκεί έμεινε μέχρι το 1943 ασκώντας το επάγγελμα του γιατρού. Ο πατέρας του ήταν από την Αθήνα και η μητέρα του από την Λυρκεία. Γι» αυτό την αγαπούσε σαν δεύτερη πατρίδα του. Από το 1943 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ασκούσε το επάγγελμα του γιατρού ως ιδιώτης και ως ελεγκτής του Ι.Κ.Α. Στα 1935 παντρεύτηκε τη φαρμακοποιό Ελένη Παπανικολάου από τη Λυρκεία με την οποία έκανε δύο γιούς, το Θάνο που σπούδασε γιατρός και το Σπύρο που σπούδασε πολ. Μηχανικός. Στα 1942 φυλακίστηκε από τους Ιταλούς για εθνική δράση.

Υπήρξε σύμβουλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, Γενικός Γραμματέας, Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Γιατρών Λογοτεχνών.

Φοιτητής εξέδωσε το λογοτεχνικό περιοδικό «Όρθρος» (Αθήνα 1923-24). Από το 1973 έως τo 1941 εξέδωσε το περιοδικό «Ηραία» στο Άργος σε συνεργασία με το λογοτέχνη Γ. Ξ. Λογοθέτη. Το έργο του Τσουκάντα είναι πολύπλευρο, ιστορικό, λογοτεχνικό, επιστημονικό, μυθολογικό, ποιητικό.

Σε φιλολογική εκδήλωση. Από αριστερά: Κ. Μεραναίος, Στρατής Μυριβήλης και Γ. Τσουκαντάς.

Ποιήματα δημοσίευσε σε περιοδικά της Αθήνας και της επαρχίας. Το 1947 εξέδωσε την ποιητική συλλογή «Πέστροφες». Το 1967 κυκλοφόρησε την ποιητική συλλογή «Αμφιλύκη»„ με ποίηση μεστή και αξιόλογη, στην οποία περιέρχεται και το αριστουργηματικό του ποίημα «Πέταξες». Αυτό και μόνο φτάνει για να τον καθιερώσει σαν ποιητή. Η τελευταία του ποιητική συλλογή  ο «Αμφίστομος λόγος»,  εκδόθηκε το 1971. Είναι μια στροφή προς τον ελεύθερο στίχο χωρίς να καταστρέφει το λυρισμό και τη φιλοσοφία του: «Κοιτάω κατάματα το θάνατο, τις πλάτες εμπιστεύομαι στον Φοίβο», εξομολογείται στο «Παράπονο». Η ποίηση του είναι πηγαία, απέριττη, ειλικρινής. Εξωτερικεύει τα αισθήματα και τα βιώματα του με απλό και αυθόρμητο τρόπο, που μεταρσιώνεται σε γόνιμη ψυχική έξαρση.

Μία πλούσια εξωτερική απόκριση είναι ολόκληρη η ζωή του. Ποιητής στην ιδέα, στη φράση, στην απαγγελία και στους τρόπους ακόμα της ζωής. Παράλληλα με την ποίηση καλλιεργεί και την επιστήμη. Δημοσίευσε αξιόλογες εργασίες, επιστημονικές – ιστορικές, που φέρουν τη σφραγίδα της έρευνας του και προβάλλουν τον άνθρωπο με τις ανησυχίες και τη δίψα για πνευματικά επιτεύγματα.

  

Ενδεικτικά έργα του:

---

 

Στα 1923 , δηλαδή μόλις 19 ετών εκδίδει το λογοτεχνικό περιοδικό » Όρθρος » ενώ ήταν ακόμα φοιτητής της Ιατρικής Σχολής. 

Την περίοδο 1934-1940 δημοσιεύεται η πρώτη σειρά με θέματα μυθολογίας & ιστορίας , ανάμεσά τους καταγράφονται τα ακόλουθα :

– Μυθολογία της αρχαίας Λυρκείας (1934)

– Γενεαλογία των Δαναών (1940)

– Γενεαλογία των Ατρειδών (1940)

– Άργος και Δωδώνη , οι ρίζες της φυλής μας (1940)

– Η Ωραία Ελένη και ο Τρωικός πόλεμος (1940)

– Ο Αργείος ήρως Μελάμπους , πρώτος ψυχαναλυτής (1940)

Το 1947 εκδίδεται η πρώτη ποιητική του συλλογή » Πέστροφες »

Το 1948 σε συνεργασία με τον Γ. Ξ. Λογοθέτη , συνεκδότη του περιοδικού » Ηραία » , εκδίδει την ανθολογία » Ποιηταί της Αργολίδας «. 

Το 1955 δημοσιεύει τις έρευνες:  » Ο Μελάμπους πρώτος μύστης » & » Ο ιατρομάντης Μελάμπους και το ψυχοσύμπλεγμα του Ιφίκλου». 

Το 1958 δημοσιεύει  το » Άλκαθος , ο τραγικός βασιλιάς των Μεγάρων «, και την ποιητική ανθολογία » Αναπλιώτες «.

Το 1958 έως 1961 δημοσιεύει ιστορικά άρθρα & μελέτες , όπως :

– Περίανδρος (1958)

– Οι μυθολογικές ρίζες της Ελληνικής ιστορίας (1960)

– Αίγισθος (1960)

– Η τραγική γενιά των Τανταλιδών (1961)

Το 1961 δημοσιεύεται στο περιοδικό » Κασταλία » , το άρθρο του » Η Ελληνική γραφή στις μυθικές μας παραδόσεις » και στην συνέχεια ακολουθούν τα μελετήματα :

– Η αρχαία Σπάρτη και η δυναστεία των Τυνδαριδών (1962)

– Η αρχαία Αρκαδία και η δυναστεία των Πελασγών (1963)

– Μυθολογικά μελετήματα (1965)

Το 1967 θα εκδώσει την δεύτερη ποιητική συλλογή , με τίτλο » Αμφιλύκη »   (η λέξη αμφιλύκη δηλώνει το τελευταίο μέρος της νύχτας) .

Το 1970 δημοσιεύει στην » Κασταλία «, το δοκίμιό του με τίτλο » Στρατής Μυριβήλης . Ο άνθρωπος «. 

Η τελευταία του ποιητική συλλογή  ο «Αμφίστομος λόγος»,  εκδόθηκε το 1971.

 

Πηγές

---

Περιοδικό, «Μελάμπους / Αργειακά Ιατρικά Χρονικά», έκδοση Γενικού Νοσοκομείου Άργους, τεύχος 3, Απρίλιος 2004.

Λουκά Σταθακόπουλου – Γιάννη Γκίκα, «Ανθολογία ποιητών Αργολίδος & Κορινθίας 1798 – 1957», Αθήνα 1958.

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

• ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

• • Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη
  • Βιβλία - Προτάσεις
  • Εκδόσεις
  • Ελεύθερο Βήμα
  • Επικοινωνία
  • Ευρετήριο
    • Α
    • Β
    • Γ
    • Δ
    • Ε
    • Ζ
    • Η
    • Θ
    • Ι
    • Κ
    • Λ
    • Μ
    • Ν
    • Ξ
    • Ο
    • Π
    • Ρ
    • Σ
    • Τ
    • Υ
    • Φ
    • Χ
    • Ψ
    • Ω
    • Άργος
    • Άρθρα - Μελέτες
    • Αρχαίοι Ποταμοί
    • Αχλαδόκαμπος Αργολίδας
    • Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
    • Βενετοκρατία
    • Βιβλία
    • Γκραβούρες
    • Εθνικός Διχασμός
    • Ειδήσεις – Εκδηλώσεις
    • Επανάσταση '21
    • Επιχειρηματικότητα - Οικονομία
    • Εκκλησιαστική Ιστορία
    • Εκπαίδευση
    • Επίδαυρος
    • Ερμιονίδα
    • Μοναστήρια
    • Κράτος-Διοίκηση-Αυτοδιοίκηση
    • Λαογραφικά
    • Μυκήνες
    • Λογοτέχνες – Ιστορικοί
    • Μυθολογία
    • Λαϊκή Κληρονομιά
    • Μουσεία
    • Ναύπλιο
    • Μουσικοί - Σκηνοθέτες - Ηθοποιοί
    • Ναοί Αργολίδας
    • Ναυπλιακή Επανάσταση
    • Νέα Κίος
    • Πανεπιστημιακές εργασίες – Διδακτορικά
    • Περιηγητές
    • Πρόσωπα
    • Πρόσωπα του '21
    • Σύλλογοι - Σύνδεσμοι
    • Τίρυνθα
    • Τύπος
    • Υγεία
    • Φιλέλληνες
    • Χάρτες
    • Ψηφιακές Συλλογές
    • Ψηφιακά Βιβλία
  • Δωρεές Βιβλίων
  • Προϋποθέσεις Χρήσης
  • Προσωπογραφίες
  • Εικονογραφία του '21
  • Αρωγά Μέλη
  • Καποδίστριας Ιωάννης
• Αναζήτηση

  Αναζήτηση
• Κατηγορίες Επιλογή Κατηγορία Άργος  (201) Άργος – Ευεργέτες  (2) Άργος – Ιστορικά  (70) Άρθρα – Μελέτες – Εισηγήσεις  (751) Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Άργους  (12) Άγιοι της Αργολίδας  (9) Απόρρητο  (1) Αρχαίοι Ποταμοί  (16) Αρβανίτες  (9) Αργολίδα  (68) Αργολίδα Μνημεία  (20) Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού  (61) Αθλητές – Αθλητισμός  (8) Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος  (18) Βαλκανικοί πόλεμοι  (3) Βιβλία – Αργολίδα  (177) Βουλευταί Άργους (1865-1910)  (12) Γκραβούρες  (101) Δήμαρχοι Άργους  (20) Επίδαυρος  (19) Επιχειρηματικότητα – Οικονομία  (9) Ερμιονίδα  (144) Ευεργέτες  (3) Εθνικός Διχασμός  (18) Ειδήσεις – Πολιτισμός  (590) Εικαστικοί  (21) Εικονογραφία του '21  (17) Εκπαίδευση  (99) Εκδόσεις  (6) Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα  (123) Ελεύθερο Βήμα  (155) Ενετοκρατία  (37) Κράτος – Διοίκηση – Αυτοδιοίκηση  (7) Καρυά  (19) Κατοχή  (20) Λαϊκή Κληρονομιά  (16) Λαογραφικά Αργολίδας  (82) Λογοτέχνες – Ιστορικοί  (128) Μυθολογία  (82) Μυκήνες  (19) Μουσεία Αργολίδας  (16) Μουσικοί – Σκηνοθέτες – Ηθοποιοί  (24) Μοναστήρια  (10) Νέα Κίος  (17) Ναυπλιακή Επανάσταση 1862  (37) Ναύπλιο  (150) Ναύπλιο – Ιστορικά  (70) Ναοί Αργολίδας  (32) Οικονομία  (20) Πρὀσωπα  (307) Πρόσωπα & γεγονότα του΄21  (369) Προσωπογραφίες  (37) Πανεπιστημιακές εργασίες – Διδακτορικά  (24) Περιηγητές  (64) Σύλλογοι – Σύνδεσμοι  (9) Τύπος  (17) Τίρυνθα  (11) Υγεία  (55) Φωτογράφοι & Αργολίδα  (4) Φιλἐλληνες  (56) Χάρτες  (6) Ψηφιακά Βιβλία  (45) Ψηφιακές Συλλογές  (169)

  Αρχείο Επιλέξτε μήνα Απρίλιος 2026 Μαρτίου 2026 Φεβρουαρίου 2026 Ιανουαρίου 2026 Δεκέμβριος 2025 Νοέμβριος 2025 Οκτώβριος 2025 Σεπτεμβρίου 2025 Αύγουστος 2025 Ιουλίου 2025 Ιουνίου 2025 Μαΐου 2025 Απρίλιος 2025 Μαρτίου 2025 Φεβρουαρίου 2025 Ιανουαρίου 2025 Δεκέμβριος 2024 Νοέμβριος 2024 Οκτώβριος 2024 Σεπτεμβρίου 2024 Αύγουστος 2024 Ιουλίου 2024 Ιουνίου 2024 Μαΐου 2024 Απρίλιος 2024 Μαρτίου 2024 Φεβρουαρίου 2024 Ιανουαρίου 2024 Δεκέμβριος 2023 Νοέμβριος 2023 Οκτώβριος 2023 Σεπτεμβρίου 2023 Αύγουστος 2023 Ιουλίου 2023 Ιουνίου 2023 Μαΐου 2023 Απρίλιος 2023 Μαρτίου 2023 Φεβρουαρίου 2023 Ιανουαρίου 2023 Δεκέμβριος 2022 Νοέμβριος 2022 Οκτώβριος 2022 Σεπτεμβρίου 2022 Αύγουστος 2022 Ιουλίου 2022 Ιουνίου 2022 Μαΐου 2022 Απρίλιος 2022 Μαρτίου 2022 Φεβρουαρίου 2022 Ιανουαρίου 2022 Δεκέμβριος 2021 Νοέμβριος 2021 Οκτώβριος 2021 Σεπτεμβρίου 2021 Αύγουστος 2021 Ιουλίου 2021 Ιουνίου 2021 Μαΐου 2021 Απρίλιος 2021 Μαρτίου 2021 Φεβρουαρίου 2021 Ιανουαρίου 2021 Δεκέμβριος 2020 Νοέμβριος 2020 Οκτώβριος 2020 Σεπτεμβρίου 2020 Αύγουστος 2020 Ιουλίου 2020 Ιουνίου 2020 Μαΐου 2020 Απρίλιος 2020 Μαρτίου 2020 Φεβρουαρίου 2020 Ιανουαρίου 2020 Δεκέμβριος 2019 Νοέμβριος 2019 Οκτώβριος 2019 Σεπτεμβρίου 2019 Αύγουστος 2019 Ιουλίου 2019 Ιουνίου 2019 Μαΐου 2019 Απρίλιος 2019 Μαρτίου 2019 Φεβρουαρίου 2019 Ιανουαρίου 2019 Δεκέμβριος 2018 Νοέμβριος 2018 Οκτώβριος 2018 Σεπτεμβρίου 2018 Αύγουστος 2018 Ιουλίου 2018 Ιουνίου 2018 Μαΐου 2018 Απρίλιος 2018 Μαρτίου 2018 Φεβρουαρίου 2018 Ιανουαρίου 2018 Δεκέμβριος 2017 Νοέμβριος 2017 Οκτώβριος 2017 Σεπτεμβρίου 2017 Αύγουστος 2017 Μαΐου 2017 Απρίλιος 2017 Μαρτίου 2017 Ιανουαρίου 2017 Δεκέμβριος 2016 Νοέμβριος 2016 Οκτώβριος 2016 Αύγουστος 2016 Ιουλίου 2016 Ιουνίου 2016 Μαΐου 2016 Απρίλιος 2016 Μαρτίου 2016 Φεβρουαρίου 2016 Ιανουαρίου 2016 Δεκέμβριος 2015 Νοέμβριος 2015 Οκτώβριος 2015 Σεπτεμβρίου 2015 Αύγουστος 2015 Ιουλίου 2015 Ιουνίου 2015 Μαΐου 2015 Απρίλιος 2015 Μαρτίου 2015 Φεβρουαρίου 2015 Ιανουαρίου 2015 Δεκέμβριος 2014 Νοέμβριος 2014 Οκτώβριος 2014 Σεπτεμβρίου 2014 Αύγουστος 2014 Ιουλίου 2014 Ιουνίου 2014 Μαΐου 2014 Απρίλιος 2014 Μαρτίου 2014 Φεβρουαρίου 2014 Ιανουαρίου 2014 Δεκέμβριος 2013 Νοέμβριος 2013 Οκτώβριος 2013 Σεπτεμβρίου 2013 Αύγουστος 2013 Ιουλίου 2013 Ιουνίου 2013 Μαΐου 2013 Απρίλιος 2013 Μαρτίου 2013 Φεβρουαρίου 2013 Ιανουαρίου 2013 Δεκέμβριος 2012 Νοέμβριος 2012 Οκτώβριος 2012 Σεπτεμβρίου 2012 Αύγουστος 2012 Ιουλίου 2012 Ιουνίου 2012 Μαΐου 2012 Απρίλιος 2012 Μαρτίου 2012 Φεβρουαρίου 2012 Ιανουαρίου 2012 Δεκέμβριος 2011 Νοέμβριος 2011 Οκτώβριος 2011 Σεπτεμβρίου 2011 Αύγουστος 2011 Ιουλίου 2011 Ιουνίου 2011 Μαΐου 2011 Απρίλιος 2011 Μαρτίου 2011 Φεβρουαρίου 2011 Ιανουαρίου 2011 Δεκέμβριος 2010 Νοέμβριος 2010 Οκτώβριος 2010 Σεπτεμβρίου 2010 Αύγουστος 2010 Ιουλίου 2010 Ιουνίου 2010 Μαΐου 2010 Απρίλιος 2010 Μαρτίου 2010 Φεβρουαρίου 2010 Ιανουαρίου 2010 Δεκέμβριος 2009 Νοέμβριος 2009 Οκτώβριος 2009 Σεπτεμβρίου 2009 Αύγουστος 2009 Ιουλίου 2009 Ιουνίου 2009 Μαΐου 2009 Απρίλιος 2009 Μαρτίου 2009 Φεβρουαρίου 2009 Ιανουαρίου 2009 Δεκέμβριος 2008 Νοέμβριος 2008 Οκτώβριος 2008

• ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

• ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΑΡΓΟΥΣ

• 

• Αποτελεί ένα από τα ωραιότερα νεοκλασικά κτίσματα της πόλης του Άργους. Κτίστηκε το 1889 επί Δημαρχίας του γιατρού Σπήλιου Καλμούχου, παρά τις έντονες αντιδράσεις της δημοτικής αντιπολίτευσης. Τα σχέδια εκπόνησε ο αρχιτέκτονας (γεωμέτρης) Πάνος Καραθανασόπουλος.  Πρόκειται για ένα μεγάλο και συμμετρικό κτίριο που είναι ένα από τα ομορφότερα κτίσματα στην πόλη.  Είναι επίμηκες και χωρίζεται από δύο διαδρόμους κάθετους μεταξύ τους, ένα στενό κι ένα φαρδύτερο, που οδηγούν στις τέσσερεις εξόδους και χωρίζουν το κτίριο σε τέσσερα όμοια τεταρτημόρια. Εκείνες που περισσότερο εντυπωσιάζουν είναι οι θαυμάσιες καμάρες στις οποίες απολήγει ο φαρδύς διάδρομος. Τρεις σε κάθε μακρά πλευρά…

• ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΑ ΚΤΙΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ

• 

• […] Η περίοδος αυτή, συμβατικά από το 1831 έως το 1880, έχει να επιδείξει έστω και λίγα νεοκλασικά κτίρια, από τα οποία όμως τα περισσότερα δεν υπάρχουν πια. Αυτά τα λίγα σπίτια, που ξεφεύγουν από τα αγροτοαρχοντικά της ίδιας περιόδου, δεν αλλάζουν βέβαια την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του Άργους. Τα περισσότερα νεοκλασικά εμφανίζονται μετά το 1880 και η οικοδόμησή τους εκφράζει την τάση του Άργους για αστικοποίηση. Έτσι, στα τέλη του περασμένου αιώνα και μέχρι τα νεότερα χρόνια, τη δεκαετία του 1960, το Άργος παρουσιάζει χαρακτήρα ημιαστικό. Οι νέες τάσεις οφείλονται είτε στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου είτε στις δραστηριότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης, ιδιαίτερα την εποχή του Σπήλιου Καλμούχου, ο οποίος επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο για την ανέγερση και τη συντήρηση δημόσιων κτισμάτων και καταστημάτων… Με μια προσεκτική ματιά εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι στο Άργος κτίστηκαν αρκετά σπίτια με κάποια αρχιτεκτονικά στοιχεία και σε εποχές που η νεοκλασική αρχιτεκτονική είχε παραχωρήσει τη θέση της στη σύγχρονη κατοικία. Συναντάμε σπίτια και μετά το 1920 - τις δεκαετίες 1930 και 1940 -, τα οποία είτε πλίνθινα είναι είτε σπανιότερα πέτρινα, έχουν ψευδοπεσσούς με κιονόκρανα στις γωνίες ή φροντισμένο γείσο ή κάποια ακροκέραμα, τουλάχιστο στις γωνίες. Η μετάβαση από τη μια εποχή στην άλλη γίνεται πάντα ομαλά. Λίγο αργότερα, βέβαια, η χρήση του τσιμέντου θα είναι καταλυτική…

• «ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ» - ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΡΓΟΥΣ

• 

• Το δημαρχείο Άργους, Δαναού 2,  κτίστηκε το 1830. Ο Καποδίστριας κατέβαλε έντονη προσπάθεια, όχι μόνο για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της πόλης, αλλά και για την ανέγερση δημόσιων καταστημάτων, προκειμένου να στεγαστούν κάποιες υπηρεσίες. Το δημαρχείο στέγασε αρχικά το «πρωτόκλητον» δικαστήριο (ειρηνοδικείο, πρωτοδικείο) και το «ανέκκλητον» (εφετείο), καθώς και τη Δημογεροντία Άργους. Στο ισόγειο στεγάστηκαν αρχικά οι φυλακές. Αργότερα έγινε δημαρχείο, στην κατοχή στέγασε την ιταλική διοίκηση (Presidium Commando). Το συγκρότημα ανακαινίστηκε και αναμορφώθηκε το 1889 επί δημάρχου Σπήλιου Καλμούχου. Τότε τοποθετήθηκαν στην oρoφή τα δύο πήλινα γυναικεία αγάλματα, που είναι βαμμένα, και οι διακοσμητικές λεκάνες. Τα δύο παρακείμενα κτίσματα στέγασαν κατά καιρούς διάφορα σχολεία μέχρι και τη δεκαετία 1970. Στο ισόγειο του βορινού, όπου σήμερα [παλαιότερα] είναι το κατάστημα «Παραξενιές», ήταν το τυπογραφείο του Ανάργυρου Τημελή, ο οποίος εξέδιδε την εφημερίδα «Αγαμέμνων». Εκεί μαζεύονταν για συζήτηση άνθρωποι των γραμμάτων και είχαν μετατρέψει το χώρο σε φιλολογικό και πνευματικό στέκι. Κεντρικό πρόσωπο των συζητήσεων ήταν ο Δημ. Βαρδουνιώτης…

• ΒΙΒΛΙΑ

• Το Ναύπλιο τον 19° αιώνα - Μαρτυρίες και  Μαρτυρούμενα από τα Τοπικά Έντυπα Μέσα

• 

• «Αργολικόν Ημερολόγιον 1910»

• 

• Οι Αρχαίοι Ποταμοί της Αργολίδας

• 

• Κιβέρι - Από το Μύθο στην Ιστορία

• 

• Το Κιβέρι είναι ένα μεγάλο χωριό της Αργολίδας, ένα παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική ακτή του Αργολικού κόλπου, απέναντι ακριβώς από το Ναύπλιο. Ο τόπος αυτός σχετίζεται με τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα. Εδώ αποβιβάστηκε ο Δαναός με τις κόρες του, όταν ήρθε να γίνει βασιλιάς στο Άργος. Η περιοχή κατοικείται σίγουρα από τα αρχαία χρόνια, καθώς έχουν ανακαλυφθεί μυκηναϊκοί τάφοι. Συνεχής ήταν η κατοίκηση του τόπου ανά τους αιώνες. Στην αρχαιότητα έγινε θέατρο μαχών ανάμεσα στους δύο ισχυρούς γείτονες της εποχής, τους Αργείους και τους Σπαρτιάτες. Στο μεσαίωνα υπήρχε εκεί ισχυρό κάστρο των Φράγκων, στους οποίους ανήκε ως το 1389. Από τότε το Κιβέρι ανήκει στους Βενετούς ως το 1481, οπότε περνά κατεστραμμένο στους Τούρκους. Η γεωγραφική του θέση καθιστούσε το Κιβέρι στρατηγικό σημείο από την αρχαιότητα μέχρι τη νεότερη ιστορία. Πρόκειται για έναν τόπο με πλούσια για την έκτασή του ιστορία, ήδη από τους αρχαϊκούς χρόνους. Μια ιστορία συνδεδεμένη με την τύχη του γειτονικού Άργους από την προϊστορική και αρχαϊκή εποχή, αλλά και του Ναυπλίου από την εποχή της φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Κατά την προϊστορική περίοδο η ευρύτερη περιοχή του σημερινού Κιβερίου συνδέεται με τις τρεις πηγές, της Αμυμώνης, της Λέρνης και του Ανάβαλου, που αναβλύζουν γλυκό νερό από τότε μέχρι σήμερα…

• ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ  

• • Ετήσια εορτή του Συλλόγου Αργείων «Ο Δαναός»
    Ο Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός» σας προσκαλεί στην ετήσια εορτή του η οποία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 3 Μαΐου 2026, στις 11.30 πμ, στην αίθουσα διαλέξεων του συλλόγου, Αγγελή Μπόμπου 8, στο Άργος, κατά την οποία τιμάται η μνήμη του Αγίου Πέτρου, πολιούχου του Άργους και προστάτη του «Δαναού».
  • Η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από την οπτική των πολιορκητών
    [...] Όταν τα οθωμανικά στρατεύματα ξεκίνησαν την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου τον Νοέμβριο του 1822, η «σύμβαση έργου» μεταξύ των μερών είχε κλονιστεί, και ήταν πλέον σαφές ‒ τόσο για τους Οθωμανούς αξιωματούχους όσο και για τους ίδιους τους Αλβανούς ‒ ότι η Υψηλή Πύλη βρισκόταν στο έλεος των Αλβανών πολέμαρχων και μισθοφόρων. Αυτή η εξάρτηση οφειλόταν κυρίως στο γεγονός ότι το οθωμανικό κεντρικό κράτος ουσιαστικά δεν διέθετε μόνιμο στρατό, αλλά ούτε και πολλά μέσα για να κινητοποιήσει ή να χρηματοδοτήσει επαρκείς στρατιωτικές δυνάμεις ικανές να αντιμετωπίσουν τους Έλληνες επαναστάτες. Ο πλούτος των πληροφοριών που παρέχουν οι οθωμανικές αρχειακές πηγές αποτυπώνει με ζωντανό τρόπο ένα κράτος εξαιρετικά αναποτελεσματικό και στα όρια της «αποτυχίας», το οποίο μετά βίας μπορούσε να επιτελέσει τις βασικές του λειτουργίες και εξασκούσε μόνο ονομαστική εξουσία πάνω στο μεγαλύτερο τμήμα της επικρατείας του...
  • Ισονομία και Ακριβοδικία στα χρόνια του Καποδίστρια
    «Η επίσημος αυτή τελετή ήτο ψυχρά. Πλήθη λαού είχαν προσέλθει έξω του χώρου της εκκλησίας διά να ιδούν πάλιν τον Κυβερνήτην με ολόκληρο το κυβερνητικό συγκρότημα, τα μέλη του οποίου ακολουθούσαν εις την απόστασιν την ορισθείσαν εις το πρόγραμμα, πολλοί αναμένοντες να εκλεγούν διά το Πανελλήνιον έβλεπον εαυτούς έξω του νυμφώνος και η δυσαρέσκειά των εψύχραινε και πολλούς άλλους, και ουδείς στρατιωτικός ή ναυτικός ήτο μεταξύ των επισήμων»...
  • Εκδήλωση για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου στο Βουλευτικό Ναυπλίου
    [...] Στην αίθουσα του Βουλευτικού, το Σάββατο 18 Απριλίου 2026 στις 8 το βράδυ, θα μιλήσει ο κ. Ιωάννης Κατσαβός, αξιωματικός (Δ.Υ.) Π.Ν., συγγραφέας, ερευνητής της νεότερης ελληνικής Ιστορίας, με θέμα, «Τα δροµολόγια της Φρουράς του Μεσολογγίου μετά την Έξοδο»...
  • Ο Σπύρος Μήλιος ή Σπυρομήλιος και ο εγγονός του Σπύρος Σπυρομήλιος, ο περιώνυμος αστυνόμος της Ερμιόνης
    [...] Ο Μιχάλης Παπαβασιλείου στο βιβλίο του «Θρύλοι και παραδόσεις της Ερμιόνης» αναφέρει πως ο Σπύρος Σπυρομήλιος υπηρέτησε ως αστυνόμος στην Ερμιόνη και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη συμπεριφορά των νέων της πόλης. Λέγεται, μάλιστα, μεταξύ άλλων, πως ο αυστηρός αστυνομικός ήταν ιδιαίτερα δραστήριος και φύτεψε με τα ίδια του τα χέρια τα πεύκα που βρίσκονται στην αυλή της παλαιάς Κοινότητας (βιβλιοθήκη), στο προαύλιο της Παναγίας, στις πλατείες του Ταξιάρχη και του Γκάτσου - Μαρμαρινού, το πεύκο έξω από το Σχολείο του Συγγρού και έξω από το Καποδιστριακό αλλά και σε άλλες γειτονιές της Ερμιόνης...

• Εγγραφή στο Ιστολόγιο μέσω Email

  Εισάγετε το email σας για εγγραφή στην υπηρεσία αποστολής ειδοποιήσεων μέσω email για νέες δημοσιεύσεις.

  Διεύθυνση Email:

  Εγγραφή

  Προστεθείτε στους 341 εγγεγραμμένους.