Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Πρoστατευμένο: Ο Άγιος Πέτρος από την Άσκησιν εις την Επισκοπήν, Αρχιμανδρίτου Τιμόθεου Δ. Τζιαβάρα.

7 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με Συνθηματικό. Για να το δείτε, παρακαλώ εισάγετε το Συνθηματικό παρακάτω.

Αναρτήθηκε στις Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Άργους | Με ετικέτα , , , , , , , |

Άγιος Λεωνίδης

6 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Περί

του Μάρτυρα Λεωνίδη και της Συνοδείας Αυτού.

(Χαρίσσης , Νίκης, Γαληνής, Καλλίδος, Νουνεχίας, Βασιλίσσης, Θεοδώρας).

 

 

Άγιος Λεωνίδης

Άγιος Λεωνίδης

Μεταξύ της πόλης της Νέας Επιδαύρου και του Αγίου Μάρτυρος Λεωνίδη και της συνοδείας Αυτού, αποτελούμενης από επτά γυναίκες, υπάρχει ιερός και άγιος δεσμός. Πότε άρχισε αυτή η αγία σχέση δεν γνωρίζουμε ακριβώς.  Όμως, κάποια στοιχεία που υπάρχουν μαρτυρούν την ιερή αυτή σχέση.

 

 Το 1833 ο τότε εφημέριος της κοινότητας ιερεύς Νικόλαος Νάτσουλης, έκτισε ναό προς τιμήν και δόξα του Αγίου Λεωνίδη.  

   Ο Άγιος Λεωνίδης αποκαλείται, στο απολυτίκιο του «Μέγας πρόμαχος Επιδαύρου».  

   Το 1916 μετά από συνεχή όνειρα, ευσεβείς κάτοικοι της Επιδαύρου, καλούντο να «εύρουν  κρυμμένον θησαυρόν» κάτω από τα θεμέλια των ερειπίων του ιερού ναού της Υπεραγίας Θεοτόκου. Όταν, επί τέλους έσκαψαν στο σημείο που είχε υποδειχτεί, κατ΄ αρχήν βρήκαν ιερή εικόνα της Παναγίας και κατόπιν σε βάθος 70 εκατοστών, αποκαλύφτηκαν  επτά σκελετοί που όπως αποδείχτηκε ανήκαν σε γυναίκες. Συγχρόνως, παρουσιάστηκε και πέτρινη πλάκα η οποία αφού μετακινήθηκε αποκάλυψε ανδρικό σκελετό ο οποίος μαρτυρούσε ότι ο άνθρωπος αυτός είχε υποστεί στραγγαλισμό ενώ ευωδία αναδυόταν εκ του τάφου.

  

Το Μαρτύριο του Αγίου και των επτά συνοδών του

 

Ο Άγιος Λεωνίδης και η συνοδεία του αποτελούμενη από επτά γυναίκες, συνελήφθησαν το Μέγα Σάββατον του έτους 250 μ.Χ.  και οδηγήθηκαν στην Κόρινθο, ενώπιον του ηγεμόνα Ανθυπάτου Βενούστου, ο οποίος  τους ζήτησε να αρνηθούν την πίστη τους και να γλυτώσουν την ζωή τους. Ο Άγιος και οι περί Αυτόν γυναίκες ασάλευτοι στην αγάπη τους για τον Θεό και τον Χριστιανισμό, δεν δέχτηκαν να αλλαξοπιστήσουν. Καταδικάστηκαν σε θάνατο. Τον Άγιο Λεωνίδη τον κρέμασαν και τον « ξέσκισαν». Μετά, το άγιο σκήνωμά του μαζί με τις επτά γυναίκες οδηγήθηκε  στην θάλασσα. Καθ΄οδόν οι γυναίκες έψαλλαν και δόξαζαν τον Θεό. «Έν μίλιον έδραμον, Κύριε, στράτευμα με εδίωξε, Κύριε, και ούκ ηρνησάμην σε, Κύριε, σώσον μου το πνεύμα». Με πλοιάριο διάνυσαν περίπου τέσσερα μίλια μακριά από τις ακτές. Εκεί αφού τις έδεσαν με πέτρες, τις έριξαν στο βυθό, μία ημέρα πρίν από το Άγιον Πάσχα. χριστιανοί της Επιδαύρου, που παρακολουθούσαν από απόσταση τις δραματικές στιγμές του Αγίου και των επτά Αγίων γυναικών, περισυνέλλεξαν τα νεκρά σώματα και τα ενταφίασαν.

  

 

Μια διευκρίνιση

 

Μέχρι πρότινος πολλοί πίστευαν ότι ο Άγιος Λεωνίδης ήταν επίσκοπος Αθηνών. Μετά από σοβαρές έρευνες του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Αργολίδας κυρού Χρυσοστόμου Β΄ αποδείχτηκε  ότι ο Άγιος Λεωνίδης της Επιδαύρου δεν υπήρξε ποτέ επίσκοπος. Υπάρχουν δύο Άγιοι με το ίδιο όνομα. Ο  Άγιος Λεωνίδης, επίσκοπος Αθηνών και ο απλός Μάρτυρας Λεωνίδης και οι περί αυτόν επτά γυναίκες, ο οποίος καταγόταν από την περιοχή της τροιζήνας. Εκεί, στην Ν. Επίδαυρο, φυλάσσονται ευλαβικά τα ιερά λείψανα τους, σύμβολα αγώνα και θυσίας στο όνομα του Θεού και της Χριστιανοσύνης. Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη τους στις 16 Απριλίου.

 

 

(Περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχουν στο βιβλίο του κυρού Χρυσοστόμου Β΄ που φέρει τον τίτλο: ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΣΜΑΤΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΜΑΡΤΥΡΑ  ΛΕΩΝΙΔΗΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΑΥΤΟΥ. Ναύπλιον 1980).

 

Αναρτήθηκε στις Άγιοι της Αργολίδας | Με ετικέτα , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Γεώργιος Καρπετόπουλος (1864-1929).

5 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Γεώργιος Καρπετόπουλος (1864-1929).

 

Αξιωματικός του ιππικού και βουλευτής. Καταγόταν από το Άργος, αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών. Έλαβε μέρος στον ατυχή πόλεμο του 1897, όπου διακρίθηκε.

 

Αργότερα εγκατέλειψε τη στρατιωτική καριέρα – ήταν Ταγματάρχης ιππικού– και πολιτεύτηκε με το κόμμα του Θεοτόκη, με το οποίο εκλέχτηκε πολλές φορές βουλευτής Άργους από το 1902 μέχρι το 1926 και γερουσιαστής (1929). Διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών στην ολιγοήμερη κυβέρνηση Ν. Στράτου (Μάιος 1922) και Διοικητής Κρήτης για ένα τρίμηνο (Ιούνιος – Σεπτέμβριος 1922).

 

 

Βιβλιογραφία

 

  • Οδυσσέας Κουμαδωράκης. «Άργος τό πολυδίψιον». Εκδόσεις «Εκ Προοιμίου». Άργος 2007.

Αναρτήθηκε στις Βουλευταί Άργους (1865-1910) | Με ετικέτα , , , , , , , , | Leave a Comment »

Μιχαήλ Παπαλεξόπουλος

5 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Μιχαήλ Παπαλεξόπουλος.

 

 

Γιατρός, δήμαρχος Άργους και βουλευτής. Σπούδασε στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Ήταν νέος, όταν για πρώτη φορά ασχολήθηκε με την πολιτική το 1870, οπότε και εκλέχτηκε δήμαρχος με την υποστήριξη του βουλευτή Ανδρέα Δανόπουλου.

Εκλέχτηκε για δεύτερη φορά δήμαρχος (1879-1883) και βουλευτής με το κόμμα του Θ. Δηλιγιάννη το 1885. Διετέλεσε και νομάρχης.

 

Μιχαήλ Παπαλεξόπουλος

Μιχαήλ Παπαλεξόπουλος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Από αγγελία θανάτου της αδελφής του Αγγελικής Κούζη πληροφορούμαστε ότι ο βουλευτής Γεώργιος Παπαλεξόπουλος ήταν επίσης αδελφός του. Τους γονείς τους,τους έλεγαν Σταύρο και Σοφία. Ο Μιχ. Παπαλεξόπουλος είχε παντρευτεί στην Τρίπολη τη Βασιλική το γένος Χρήστου Μπιλάλη.

 

 

Βιβλιογραφία

 

  • Οδυσσέας Κουμαδωράκης. «Άργος τό πολυδίψιον». Εκδόσεις «Εκ Προοιμίου». Άργος 2007.

Αναρτήθηκε στις Βουλευταί Άργους (1865-1910), Δήμαρχοι Άργους | Με ετικέτα , , , , , , , | Leave a Comment »

Ζωγράφος Λεωνίδας (†1902)

5 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Ζωγράφος Λεωνίδας (†1902)

 

Ο Λεωνίδας Ζωγράφος ήταν αρχίατρος του ελληνικού στρατού και βουλευτής της επαρχίας Άργους. Γεννήθηκε στο Άργος και σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στο Παρίσι, απ’ όπου επανήλθε το 1852. Ήταν αντιοθωνικός και τάχθηκε με το μέρος της Ναυπλιακής επανάστασης του 1862 κατά του Όθωνα. Γι’ αυτό και εξορίστηκε για μικρό διάστημα στην Αίγινα. Κατόπιν εκλέχτηκε πληρεξούσιος της επαρχίας Άργους για τη Β΄ Εθνοσυνέλευση Αθηνών (1862). Αναδείχτηκε τρεις φορές βουλευτής στην επαρχία Άργους [1]  αρχικά με το κόμμα του Δημητρίου Βούλγαρη και κατόπιν με εκείνο του Θεόδωρου Δηλιγιάννη.

Στις εκλογές του 1885 ήταν και πάλι υποψήφιος με το κόμμα του Δηλιγιάννη [2], αλλά δεν εκλέχτηκε. Μετά την αποτυχία του επανήλθε στην υπηρεσία του στο στρατό ως αρχίατρος [3] και έκτοτε απέσχε της πολιτικής. Προσπάθησε μάλιστα να αναδείξει τον ανιψιό του Μιλτιάδη Ζωγράφο, δικηγόρο, αλλά απέτυχε [4].

Ο Λεωνίδας Ζωγράφος διακρινόταν για τις φιλελεύθερες αρχές του, τη μαχητικότητά του και τον ακέραιο χαρακτήρα του. Δε δίστασε κάποιες φορές να αντιδράσει δυναμικά στις πολιτικές βιαιότητες της εποχής του, θύμα των οποίων υπήρξε και ο ίδιος το 1872, γιατί δεν εκλέχτηκε τότε λόγω της μεγάλης βίας και νοθείας. [5]

Άλλη μία φορά αντέδρασε επίσης δυναμικά, όταν κατά τις δημοτικές εκλογές του 1883 παρατηρήθηκαν σοβαρά έκτροπα στο Ναύπλιο σε βάρος του Επαμεινώνδα Κωτσονόπουλου και της παράταξής του.[6] Ζήτησε τότε από το βασιλιά με τηλεγράφημά του να παρέμβει, για να σώσει τους Ναυπλιείς.[7] Αποτέλεσμα ήταν να διαρρεύσει το περιεχόμενο του τηλεγραφήματος και να κατηγορηθεί «επί δυσφημίσει της κυβερνήσεως και εξυβρίσει των εν Ναυπλίω αρχών εξ επαγγέλματος». Η δίκη αρχικά αναβλήθηκε και κατόπιν παραπέμφθηκε στις καλένδες.

Ο Λ. Ζωγράφος τιμήθηκε με τον αργυρούν Σταυρόν του Σωτήρος (εφ. «Άργος», φ. 10/8-8-1885). Πέθανε στην Αθήνα το 1902 (εφ. «Μυκήναι», φ. 46/3-3-1902).

  

Υποσημειώσεις

[1] Για πρώτη φορά το 1868 (εφ. «Αργολίς», 145/17-2-1972).

[2] Εφ. «Δαναός», φ. 57/21-3-1885.

[3] Εφ. «Άργος», φ. 11/17-8-1885.

[4] «Δυστυχώς περί του κυρίου τούτου, ως πολιτικού, ουδείς σοβαρός δύναται να γίνη λόγος» σημειώνει το «Άργος», φ. 58/25-8-1888.

[5] Βλ. κλητήριο θέσπισμα Λ. Ζωγράφου κατά Δημάρχου Υσιών Κ. Παραβάντη και άλλων, «Αργ. Ιστ. Αρχείον, 1771-1878», α/α 550/30-4-1872.

[6] Για τον δήμαρχο Επαμ. Κωτσονόπουλο βλ. Οδωνυμικά Ναυπλίου.

[7] «Ικετεύω Υμ. Μεγαλειότητα μεριμνήσαι περί ασφαλείας ζωής τιμής Ναυπλιέων, κυβερνήσεως αδιαφορούσης» κατέληγε το τηλεγράφημα («Δαναός», φ. 12/21-7-1883).

 

Πηγή

  • Οδυσσέας Κουμαδωράκης, «Άργος το πολυδίψιον», Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος, 2007.

 

Αναρτήθηκε στις Βουλευταί Άργους (1865-1910), Ναυπλιακή Επανάσταση 1862, Πρὀσωπα | Με ετικέτα , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ανδρέας Ζαΐμης (1818-1883).

5 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Ανδρέας Ζαΐμης (1818-1883).

 

Πολιτικός και βουλευτής Άργους. Γεννήθηκε στην Κερπινή Καλαβρύτων και ήταν γιος του προεστού Δημητράκη Ζαΐμη και της Ευδοκίας. Η Ευδοκία ήταν κόρη του Νικ. Περούκα

και αδελφή του Ιωάννη, Χαραλάμπη και Δημητρίου Περούκα. Έλεγαν πως ήταν σπάνια αρχοντοπούλα, πολύ όμορφη, με μόρφωση και εξαίρετο ήθος. Οι γάμοι της με το Δημ. Ζαΐμη, που έγιναν την άνοιξη του 1796 στο Άργος, έμειναν ξακουστοί για την πολυτέλεια και μεγαλοπρέπειά τους. Όλος ο κόσμος συμμετείχε στο γλέντι και μοιράστηκε τη χαρά των δύο οικογενειών. Αλησμόνητη έμεινε η στιγμή της αναχώρησης των νεονύμφων για Κερπινή. Σαράντα στολισμένες Αργειτοπούλες κατευόδωσαν την Ευδοκία, τραγουδώντας αποχαιρετιστήρια ωδή, η οποία σώθηκε σε διάφορες παραλλαγές:

 

Άει, Βδοκιά μου, άει παιδί μου

άιντε, σύρε στην ευχή μου…

 

Από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο Ανδρέας και τρία κορίτσια, η Ελένη, η Μαρία και η Παρασκευή. Μετά τη δολοφονία του Δημ. Περούκα το 1851, η Ευδοκία, που είχε χηρέψει εν τω μεταξύ, πήρε τα παιδιά της και εγκαταστάθηκε στο Άργος, στο σπίτι του δολοφονημένου αδελφού της, κληρονομώντας και τη μεγάλη περιουσία του.

 

Έτσι, η οικογένεια Περούκα, η οποία δεν είχε απογόνους, συνέχισε τη ζωή της ως οικογένεια Ζαΐμη. Η οικογένεια Ζαΐμη διακρίθηκε για τη φιλανθρωπία της και ήταν πολύ αγαπητή. Για τη μικρότερη της οικογένειας, την Παρασκευή, η οποία είχε χάσει την ακοή της σε ηλικία 7 ετών και έκτοτε ήταν κωφάλαλη, έλεγαν πως μόνο με τα λάδια και τα αλεύρια που μοίραζε στους φτωχούς θα μπορούσε να είναι πλούσια.

 

Ο Ανδρέας Ζαΐμης διακρίθηκε ως πληρεξούσιος της επαρχίας Άργους στη Β΄ Εθνοσυνέλευση της Αθήνας (1862) και βουλευτής της πόλης μας μόνο μία φορά (1869). Η πολιτική του σταδιοδρομία δε θεωρείται ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Δεν ήταν πολιτικάντης όπως άλλοι, που έφερναν τα πάνω κάτω για την ανάδειξή τους σε πολιτικά αξιώματα, αλλά διακρινόταν για το πολιτικό του ήθος.

 

Ο ιστορικός Δημ. Βαρδουνιώτης επισημαίνει στον επικήδειό του προς τον Α. Ζαΐμη ότι η τριαντάχρονη παρουσία του τελευταίου στο Άργος ήταν λαμπρή, ότι έκανε αγαθοεργίες και κοινωφελείς πράξεις και ότι συνέτρεχε τους πτωχούς και πάσχοντες.

 

Για όλους αυτούς τους λόγους ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και ο αιφνίδιος θάνατός του συγκλόνισε την κοινωνία του Άργους. Η μεγάλη πλατεία, όπου κτίστηκε ο περικαλλής ναός του Αγίου Πέτρου, πρώην πλατεία Ομονοίας, είναι δωρεά του Ζαΐμη προς την πόλη. Εκεί υπήρχε παλιότερα ιδιωτικός ναός του Αγίου Νικολάου, που ανήκε στην οικογένεια Περούκα.

 

Ο Ανδρέας Ζαΐμης πέθανε το 1883 από εγκεφαλικό σε ηλικία 65 ετών. Είχε σπουδάσει πολιτικές επιστήμες. Με το θάνατο της αδελφής του Παρασκευής, η οποία διακρίθηκε για τη φιλανθρωπία της, αλλά πέθανε πάμφτωχη το 1903, έσβησε και η οικογένεια Ζαΐμη από το Άργος. Η Παρασκευή ήταν ο τελευταίος της γόνος. Την έθαψαν ταπεινά στο κοιμητήρι της Παναγιάς, ενώ η μητέρα της Ευδοκία και τα αδέλφια της είχαν ταφεί στον περίβολο του Αγίου Πέτρου, εκεί όπου αναπαυόταν και ο δολοφονημένος Δημ. Περούκας.

 

Βιβλιογραφία

  • Οδυσσέας Κουμαδωράκης. «Άργος τό πολυδίψιον». Εκδόσεις «Εκ Προοιμίου». Άργος 2007.

 

Αναρτήθηκε στις Βουλευταί Άργους (1865-1910) | Με ετικέτα , , , , , , , , | Leave a Comment »

Γεωργαντάς Άγγελος (1829;-1894)

5 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Άγγελος Γεωργαντάς (1829;-1894)

 

 

Συνταγματάρχης ιππικού και βουλευτής Άργους. Γεννήθηκε στο Άργος από φτωχούς γονείς. Ως αξιωματικός ιππικού συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου τιμήθηκε με το παράσημο της λεγεώνας της τιμής.

Προσέφερε υπηρεσίες στην Ελλάδα ως στρατιωτικός και πολιτικός επί 45 σχεδόν χρόνια και τιμήθηκε με τα παράσημα του χρυσού σταυρού του Σωτήρος και των ανωτέρων Ταξιαρχών. Από το 1879 μέχρι το θάνατό του πολιτευόταν στην επαρχία Άργους και εκλέχτηκε πολλές φορές βουλευτής. Πέθανε στο Άργος από εμπύρετη ασθένεια στις 11 Ιουλίου 1894 και κηδεύτηκε στο κοιμητήρι της Παναγιάς με μεγάλες τιμές – ήταν βουλευτής τότε – και με δαπάνη του Δήμου.

 

Το 1891 ιδρύθηκε το πρώτο Γυμνάσιο Αρρένων στην πόλη μας με ενέργειες του Άγγ. Γεωργαντά, βουλευτή του τότε κυβερνώντος κόμματος Θ. Δηλιγιάννη.

Ο Άγγ. Γεωργαντάς ήταν ένθερμος οπαδός του Θ. Δηλιγιάννη, ο οποίος ως πρωθυπουργός τότε παραβρέθηκε στην κηδεία του. Εντούτοις, είχε συμμαχήσει και με τον Τρικούπη παλιότερα και ο φιλοδηλιγιαννικός τύπος του Άργους συχνά του επετίθετο για το λόγο αυτό με δριμύτητα.

 

Μετά τις εκλογές του 1885 παρέμεινε σταθερός στο πλευρό του Δηλιγιάννη. Ο Άγγ. Γεωργαντάς, κατά τις πολιτικές συνήθειες της εποχής, εξάντλησε όλες του τις δυνάμεις στην ικανοποίηση ρουσφετιών και κομματικών σκοπιμοτήτων. Η φιλοδηλιγιαννική εφ. «Άργος» του Δημ. Βαρδουνιώτη (φ. 58/25-8-1888) τον κατηγορεί, διότι «δεν έχει στιβαράς χείρας διά να συγκρατήση και διοικήση το κόμμα της αντιπολιτεύσεως», αλλά «περιστοιχίζετο υπ’ ανθρώπων παντός είδους περιτριμμάτων της κοινωνίας και της πολιτικής, μουφλούτζηδων, ηλιθίων…» κ.λπ.

 

Πράγματι, μας προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι, ενώ όλο το Άργος τον θρήνησε – αν πιστέψουμε στα εκτενή αφιερώματα της εφ. «Αγαμέμνων» φ. 100-101 – όσοι εκφώνησαν επικηδείους δεν είχαν να πουν τίποτα για το έργο του, παρά μόνο για την ίδρυση του Γυμνασίου. Ο Άγγ. Γεωργαντάς δεν άφησε απογόνους ούτε ο αδελφός του Θεόδωρος, ο οποίος πέθανε την ίδια εβδομάδα από τη θλίψη του και από την ίδια εμπύρετο ασθένεια.

 

Βιβλιογραφία

  • Οδυσσέας Κουμαδωράκης. «Άργος τό πολυδίψιον». Εκδόσεις «Εκ Προοιμίου». Άργος 2007.

 

 

Αναρτήθηκε στις Βουλευταί Άργους (1865-1910) | Με ετικέτα , , , , , , , | Leave a Comment »

Βουλευταί Άργους (1865-1910)

5 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

ΒΟΥΛΕYΤΑΙ ΑΡΓΟΥΣ (1865-1910)

 

Οι  διατελέσαντες Βουλευταί της Επαρχίας Άργους από  του έτους 1865 μέχρι  του έτους 1910.

 

Τσόκρης Δημ. 

Λαμπρυνίδης Δ.

Μανουσάκης Κ. 

Τσόκρης Niκ.

Δανόπουλος Άνδρ.   

Ζωγράφος Λ.

Ζαΐμης Α.

Παπαλεξόπουλος Γεωργ.

Λαμπρυνίδης Α.

Βούλγαρης Λεων.  

Δανόπουλος Σωτ.  

Τσόκρης Γεώργ.

 

Γεωργαντάς Άγγ.

 

Παπαλεξόπουλος Μιχ.   

 

Δανόπουλος ‘Αλεξ.

Κωτσάκος Μιχ.

Κανελλόπουλος Ήλ.

Πετρίδης Ίω.

Φαρμακόπουλος Ν.

Καρατζάς ‘Ανδρ.

Πλατούτσας Κ.

Πολυγένης Γ.

Καρπετόπουλος Γ.

Ζωγράφος Ίω.

Φικιώτης ‘Αγαμ.

 

Πηγή

 

  • Αργολικόν Ημερολόγιο 1910. Εκδιδόμενων υπό του εν Αθήναις συλλόγου των Αργείων. Εν Αθήναις, εκ του τυπογραφείου Δημ. Τερζόπουλου 1910.

 

Αναρτήθηκε στις Βουλευταί Άργους (1865-1910) | Με ετικέτα , , , , , , , | Leave a Comment »

Πρoστατευμένο: Λόγος » ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ » Ιωάννου Κ. Κοφινιώτου 1910

4 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με Συνθηματικό. Για να το δείτε, παρακαλώ εισάγετε το Συνθηματικό παρακάτω.

Αναρτήθηκε στις Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Άργους | Με ετικέτα , , , , , |

Πρoστατευμένο: Οι φυλακές τ’ Αναπλιού στο έργο του Ανδρέα Καρκαβίτσα. Κώστας Δανούσης, περιοδικό Αναγέννηση, Φεβρουάριος 1999.

4 Νοεμβρίου, 2008 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με Συνθηματικό. Για να το δείτε, παρακαλώ εισάγετε το Συνθηματικό παρακάτω.

Αναρτήθηκε στις Ναύπλιο - Ιστορικά | Με ετικέτα , , , , , , , |

« Newer Posts - Older Posts »