Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού’

Έκθεση αρχειακού υλικού: «Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους και η οικογένεια Ζαφειρόπουλου

Posted in Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, tagged , , , , , on 29 Ιουλίου, 2013| Leave a Comment »

Έκθεση αρχειακού υλικού: «Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους και η οικογένεια Ζαφειρόπουλου

 

Ο νεοσύστατος Όμιλος  Μελέτης Ιστορίας, Πολιτισμού και Περιβάλλοντος, που δραστηριοποιείται στο Παράλιο Άστρος, με την επωνυμία «ΠΥΡΑΜΙΑ», διοργανώνει έκθεση αρχειακού υλικού με τίτλο: «Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους και η οικογένεια Ζαφειρόπουλου. Η έκθεση περιλαμβάνει αρχειακά κείμενα, όπως σώζονται στις μέρες μας, που αφορούν στην δραστηριότητα των αδελφών Ζαφειρόπουλων στην ευρύτερη περιοχή του Παραλίου Άστρους και παρέχουν σημαντικότατες πληροφορίες για τη μορφή και τη χρησιμότητα του Φρουρίου στην κορυφή του Λόφου «Νησί», στον αγώνα της ανεξαρτησίας.

 

«Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους

«Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους

 

Για πρώτη φορά παρουσιάζεται μια πλήρης εικόνα της ιστορίας αυτού του τόπου, τόσο στα χρόνια της επανάστασης, όσο και κατά τα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους.  Η Έκθεση θα διαρκέσει από τις 2 έως τις 11 Αυγούστου και οι ώρες λειτουργίας της θα είναι από τις 20:00 έως τις 23:00 καθημερινά στο Δημοτικό Σχολείο Παραλίου Άστρους. Στο τέλος της έκθεσης θα γίνει η προβολή της ταινίας, Et in Arcadia ego, Πατρίδα είναι η παιδική ηλικία,  και θα ακολουθήσει συζήτηση με το σκηνοθέτη Αλέκο Παπαηλιού. 

 

Το Κάστρο του Παραλίου Άστρους

 

Το Κάστρο του Παραλίου Άστρους

Το Κάστρο του Παραλίου Άστρους

Στο Παράλιο Άστρος και στην νότια κορυφή του λόφου (νησί) που δεσπόζει του λιμανιού, υπάρχει κάστρο από τα χρόνια της φραγκοκρατίας. Το έχτισε το 1256 μ.Χ. ο πρίγκιπας Γουλιέλμος Βιλεαρδουινός (Castello della estella όπως το ονόμαζε) και διέμενε σ’ αυτό ο Ενετός Διοικητής. Στα μεταγενέστερα χρόνια της Τουρκοκρατίας το κάστρο διαμορφώθηκε σε ισχυρό αμυντικό συγκρότημα. Έχει τετράπλευρη κάτοψη και διατηρεί μεγάλο τμήμα του οχυρωματικού περιβόλου και έναν από τους οχυρούς του πύργους. Σώζονται επίσης δύο εξωτερικές πύλες του κάστρου.

Τον 18ο αιώνα, τρεις αδελφοί, οι αδελφοί Ζαφειρόπουλοι, εύποροι έμποροι στο εξωτερικό, επέστρεψαν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους για να αγωνιστούν κατά των Τούρκων και οικοδόμησαν στο χώρο του τρεις κατοικίες, διαμορφώνοντας παράλληλα το εσωτερικό του. Οι κατοικίες αυτές είναι χαρακτηριστικά δείγματα της προεπαναστατικής αρχιτεκτονικής της περιοχής και σώζονται μέχρι σήμερα, οι δύο πρώτες σε ημιερειπωμένη και η τρίτη σε ερειπωμένη κατάσταση. Το κάστρο είναι επισκέψιμο όλο το χρόνο.

Σε παρακείμενο ύψωμα διακρίνονται τμήματα από τείχος κλασικών χρόνων. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, πρόκειται για τείχος οχύρωσης που ξεκίνησαν να χτίζουν οι Αιγινίτες οι οποίοι μετοίκησαν στην περιοχή, αλλά τελικά το άφησαν ημιτελές. Στο σημείο αυτό οδηγεί μονοπάτι.

Μεταξύ του ποταμού Τάνου και του Φρουρίου του Παραλίου Άστρους βρίσκεται το Γένεον Πεδίον όπου το 541 π.Χ. έγινε η μάχη των Λογάδων (εκλεκτών) μεταξύ Αργείων και Λακεδαιμονίων για την κατάκτηση της εύφορης πεδιάδας της Θυρέας.

Πηγή: Δήμος Βόρειας Κυνουρίας

 

Read Full Post »

Πρoστατευμένο: British Policy Towards The Chance Of Dynasty In Greece, 1862-1863, Eleutherios Prevelakis, B. Litt.,Ph. D. Athens,1953.

Posted in Ψηφιακά Βιβλία, tagged , , , , , , , , , , , on 25 Ιουλίου, 2013|

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με Συνθηματικό. Για να το δείτε, παρακαλώ εισάγετε το Συνθηματικό παρακάτω.

Read Full Post »

Οι Κλυταιμνήστρες στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών

Posted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged , , , , , , , , , on 22 Ιουλίου, 2013| Leave a Comment »

«Κλυταιμνήστρες» της Αλεξίας Πετροπούλου στο Φεστιβάλ Άργους Μυκηνών 2013

 Η θεατρική ομάδα «Δέκατα» παρουσιάζει την ιλαροτραγωδία – μιούζικαλ «Κλυταιμνήστρες» της Αλεξίας Πετροπούλου. Πρεμιέρα το Σάββατο 10 Αύγουστου στις 9 το βράδυ στον Αρχαιολογικό χώρο Μυκηνών, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Άργους- Μυκηνών 2013.

«Κλυταιμνήστρες». Μια σύντομη και ανατρεπτική περιήγηση στην ιστορία των Ατρειδών.

 

"Κλυταιμνήστρες"

«Κλυταιμνήστρες»

 

Στο πρώτο μέρος του έργου, παρουσιάζεται η κατάσταση που βρίσκεται το παλάτι και οι Μυκηναίοι κατά την επιστροφή του Αγαμέμνονα από την Τροία, η αποκάλυψη της θυσίας της Ιφιγένειας, η εκδίκηση και ο φόνος της Κλυταιμνήστρας προς τον άντρα της, βασιλιά Αγαμέμνονα. Στο δεύτερο μέρος του έργου οι «Κλυταιμνήστρες»  για να σταματήσουν την αιματοχυσία και να μην μείνουν ακέφαλες οι Μυκήνες αποδρούν μέσω Διακτίνησης (Διός ακτίνες) και βρίσκονται κατηγορούμενες σε κάποιες φυλακές της Αμερικής.

Κείμενο: Αλεξία Πετροπούλου

Σκηνοθεσία: Μαριλία Μερσινιάδη – Χριστίνα Σαχτούρη

Στίχοι – Μουσική: Μαριλία Μερσινιάδη

Διανομή με σειρά εμφάνισης – Ά Μέρος

Χορός- εφιάλτης-φόνισσες: Μαρία Μπαρούτα – Δέσποινα Παπαχριστοπούλου – Χριστίνα Παχή – Μάνια Σπαθή

Ιφιγένεια: Δέσποινα Παπαχριστοπούλου

Φύλακας: Γιώργος Τάτσης

Κλυταιμνήστρα: Αλεξία Πετροπούλου

Αγαμέμνων: Χριστόφορος Δίκας

Κασσάνδρα: Χριστίνα Σαχτούρη

Β’ Μέρος

Χορός- φόνισσες: Μαρία Μπαρούτα – Δέσποινα Παπαχριστοπούλου – Χριστίνα Παχή – Μάνια Σπαθή

Δεσμοφύλακας: Γιώργος Τάτσης

Κλυταιμνήστρα: Αλεξία Πετροπούλου

Δικηγόρος: Γιώργος Κεμερλής

Διάρκεια έργου: 90 λεπτά.
Πληροφορίες: 27510 67895

Read Full Post »

Ο «Αγαμέμνων» του Αισχύλου στο Αρχαίο θέατρο Άργους

Posted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged , , , , , , , , , on 20 Ιουλίου, 2013| Leave a Comment »

Ο «Αγαμέμνων» του Αισχύλου στο Αρχαίο θέατρο Άργους

 

  

Το Δημοτικό περιφερειακό Θέατρο Κοζάνης, θα παρουσιάσει την παράσταση του έργου του Αισχύλου «Αγαμέμνων», στο Αρχαίο Θέατρο Άργους την Δευτέρα 5 Αυγούστου, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Άργους- Μυκηνών 2013.

 

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

«Ο Αγαμέμνων» αποτελεί το πρώτο έργο από την τριλογία του Αισχύλου, Ορέστεια, την μοναδική τριλογία που διασώθηκε ολόκληρη και που λειτουργεί ως σημείο πολλαπλών αναφορών και συμβολισμών σε σχέση με την δύναμη και την αρτιότητα του ποιητικού της μεγαλείου. Η πρώτη παρουσίαση της Τριλογίας Ορέστεια: Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες για την οποία ο Αισχύλος τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο, έγινε στην Αθήνα το 458 π.χ. στα Μεγάλα Διονύσια. Την τριλογία συμπλήρωνε το σατιρικό Δράμα Πρωτεύς. Αυτό το καλοκαίρι, με σεβασμό στον τρόπο της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου διδάσκει σε έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών η Νικαίτη Κοντούρη.

Στον Αγαμέμνονα, ο Αισχύλος – σε σχέση με το μυθικό πλαίσιο, όπως αυτό παρουσιάζεται στο Ομηρικά Έπη – στηρίζει τον δραματικό άξονα της τραγωδίας του, πάνω σε δύο ισχυρές επιλογές. Η πρώτη έχει να κάνει με τον χαρακτήρα της Κλυταιμήστρας ως αρχετυπικής μητριαρχικής persona , και η δεύτερη με τη θυσία της Ιφιγένειας.

 Το βράδυ που ο βασιλιάς Αγαμέμνων επιστρέφει στο Άργος νικητής, έπειτα από τον δεκαετή Τρωϊκό πόλεμο, έχοντας μαζί την ιέρεια του Απόλλωνα Κασσάνδρα ως σκλάβα κι ερωμένη του, η βασίλισσα Κλυταιμνήστρα θα τον υποδεχτεί στο παλάτι. Αργότερα, μέσα στη νύχτα, η Κλυταιμνήστρα θα σφάξει με τα ίδια της τα χέρια τον σύζυγό της και την μάντισσα, έχοντας στο πλευρό της τον εραστή της Αίγισθο.

 

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

 

Για τον Αισχύλο, η θυσία της κόρης του Ιφιγένειας από τον Αγαμέμνονα προκειμένου να εξευμενίσει τους θεούς και να οδηγήσουν αυτόν και το Ελληνικό στράτευμα στην Τροία, είναι και ο ισχυρότερος λόγος για την βασίλισσα Κλυταιμήστρα να κρατήσει άσβεστο το μίσος ενάντια στον Αγαμέμνονα και να κατακρεουργήσει, αυτόν και την ερωμένη του Κασσάνδρα.

 

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

Στον «Αγαμέμνονα», η ιστορία των προσώπων είναι γνωστή κι αυτό κάνει το έργο εξαιρετικά οικείο. Κι εδώ όπως και γενικότερα στην Αισχύλεια Τραγωδία, την συλλογική συνείδηση του ανθρώπου που χαρακτηρίζεται από Θεοσέβεια και Θεοφοβία εκφράζει ο Χορός. Στην συγκλονιστική ποιητική δημιουργία του Αισχύλου, αναγνωρίζουμε την τάξη των παλαιών Αρχών και των αρχαίων Θεών του κόσμου, που ορίζουν και τιμωρούν την ‘Υβριν. Οι ήρωες της τραγωδίας συνθλίβονται από το βάρος της Ευθύνης που φέρουν και ταυτόχρονα την Αδυναμία της ανθρώπινης φύσης να υπερβεί το πεπρωμένο της.

 

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

Σκηνοθεσία: Νικαιτη Κοντούρη

Παίζουν:

Κλυταιμνήστρα: Καρυοφυλλια Καραμπέτη

Αγαμέμνων: Μηνάς Χατζησάββας

Κασσάνδρα: Θεοδώρα Τζήμου

Αιγισθός: Βασίλης Μπισμπίκης

Κήρυκας: Θέμης Πάνου

Φύλακας: Βασίλης Χαλακατεβάκης

Read Full Post »

Σωματογραφίες – Εθνική Πινακοθήκη Παράρτημα Ναυπλίου

Posted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged , , , , , , , , , on 14 Ιουλίου, 2013| Leave a Comment »

Σωματογραφίες – Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου

 

Το Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου στο Ναύπλιο διοργανώνει την έκθεση «ΣΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ – Σύγχρονη ελληνική ζωγραφική από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου», όπου παρουσιάζονται έργα καλλιτεχνών που έχουν ήδη κατακτήσει μια σημαντική θέση στην εικαστική σκηνή του τόπου μας.

 

Εδουάρδος Σακαγιάν - Βόλτα νυχτερινή, 2002-2003, λάδι σε μουσαμά, 160 × 150 εκ.

Εδουάρδος Σακαγιάν – Βόλτα νυχτερινή, 2002-2003, λάδι σε μουσαμά, 160 × 150 εκ.

 

Στα έργα της έκθεσης πρωταγωνιστεί το ανθρώπινο σώμα όπως υποδηλώνει και ο τίτλος της. Το σώμα απασχόλησε τους καλλιτέχνες όλων των λαών και όλων των εποχών. Οι μεταμορφώσεις του ενσαρκώνουν με εμβληματικό τρόπο το πνεύμα της εποχής, την κοσμοθεωρία, την ιδεολογία, την αισθητική της και βέβαια τον προβληματισμό και την αγωνία του δημιουργού.

 

Γιώργος Ρόρρης – Μπλε Αλεξάνδρα, 2005-2006, λάδι σε μουσαμά, 221Χ231 εκ.

Γιώργος Ρόρρης – Μπλε Αλεξάνδρα, 2005-2006, λάδι σε μουσαμά, 221Χ231 εκ.

 

Στην έκθεση παρουσιάζονται επτά καλλιτέχνες: Στέφανος Δασκαλάκης (1952), Μιχάλης Μανουσάκης (1953), Τάσος Μαντζαβίνος (1958), Χρήστος Μποκόρος (1956), Χρόνης Μπότσογλου (1941), Γιώργος Ρόρρης (1963) και Εδουάρδος Σακαγιάν (1957). Το κύριο γνώρισμα της τέχνης τους είναι ο ανθρωποκεντρικός της χαρακτήρας και ιδιαίτερα η προσήλωσή τους στο ανθρώπινο σώμα, που γίνεται στο έργο τους ευπαθής φορέας και μάρτυρας της υπαρξιακής τους αγωνίας.

 

Χρόνης Μπότσογλου - Μια προσωπική Νέκυια (26 πίνακες) αρ. 15, 1993-2000 λαδοπαστέλ, σκόνες αγιογραφίας και ξηρό παστέλ σε χαρτί κολλημένο σε μουσαμά, 152,5×150 εκ. Ο τίτλος "Νέκυια", αναφέρεται στη λ' ραψωδία της Οδύσσειας, στην οποία περιγράφεται η κάθοδος του Οδυσσέα σε έναν τόπο όπου δεν υπάρχει φως και όπου μέσα από μια τελετή "νεκρομαντείας" συναντά και συνομιλεί με τις σκιές των πεθαμένων. Στη δική του προσωπική Νέκυια, ο καλλιτέχνης προσπάθησε να καταλάβει και να εικονίσει το πώς θυμάται κάποια πρόσωπα που δεν υπάρχουν σήμερα, και παίξανε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Το έργο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα εικαστικό δοκίμιο πάνω στη μνήμη. Ανήκει στη συλλογή Λάρυς και Σωτήρη Φέλιου.

Χρόνης Μπότσογλου – Μια προσωπική Νέκυια (26 πίνακες) αρ. 15, 1993-2000
λαδοπαστέλ, σκόνες αγιογραφίας και ξηρό παστέλ σε χαρτί κολλημένο σε
μουσαμά, 152,5×150 εκ.
Ο τίτλος «Νέκυια», αναφέρεται στη λ’ ραψωδία της Οδύσσειας, στην οποία περιγράφεται η κάθοδος του Οδυσσέα σε έναν τόπο όπου δεν υπάρχει φως και όπου μέσα από μια τελετή «νεκρομαντείας» συναντά και συνομιλεί με τις σκιές των πεθαμένων. Στη δική του προσωπική Νέκυια, ο καλλιτέχνης προσπάθησε να καταλάβει και να εικονίσει το πώς θυμάται κάποια πρόσωπα που δεν υπάρχουν σήμερα, και παίξανε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Το έργο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα εικαστικό δοκίμιο πάνω στη μνήμη. Ανήκει στη συλλογή Λάρυς και Σωτήρη Φέλιου.

 

Ο Σωτήρης Φέλιος ανήκει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία συλλεκτών. Το συλλεκτικό του πάθος δεν πυροδοτείται από αλλότρια κίνητρα. Δεν συλλέγει για να επενδύσει, αλλά γιατί ερωτεύεται τα έργα που αγοράζει και επιθυμεί να τα αποκτήσει για να τα απολαμβάνει διαρκώς. Διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους δημιουργούς των  έργων της συλλογής του, πράγμα που του επιτρέπει να διεισδύει στα άδυτα της ποιητικής τους, να αποκτά μια βαθύτερη κατανόηση του έργου τους, να οξύνει το κριτήριό του στις επιλογές του. Η παραχώρηση των έργων της συλλογής του στο παράρτημα της ΕΠΜΑΣ στο Ναύπλιο επιβεβαιώνει την επιθυμία του να μοιραστεί με το ευρύ κοινό την απόλαυση που του χαρίζουν τα έργα της συλλογής του.

Xορηγός της έκθεσης είναι το Ίδρυμα «Η άλλη Αρκαδία».

Διάρκεια έκθεσης: 12 Ιουλίου-14 Οκτωβρίου 2013
Ώρες λειτουργίες του Μουσείου:
Δευτέρα, Πέμπτη, Σάββατο: 10.00-15.00
Τετάρτη, Παρασκευή: 10.00-15.00 & 17.00-20.00
Κυριακή: 10.00-14.00
Τρίτη: κλειστά
Δευτέρα: είσοδος ελεύθερη
Για περισσότερες πληροφορίες: Λαμπρινή Καρακούρτη-Ορφανοπούλου,
Επιμελήτρια της ΕΠΜΑΣ στο Ναύπλιο – Τηλ. 27520 21915

 

Read Full Post »

Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου | Ηρώ – Javier Di Ciriaco

Posted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged , , , , , , , on 5 Ιουλίου, 2013| Leave a Comment »

ΗΡΩ – JAVIER DI CIRIACO | »Querer» Nuevo Siete Ensemble, υπό τη διεύθυνση του Χάρη Πεγιάζη. Σολίστ: Ζωή Τηγανούρια. Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, στα πλαίσια του Ελληνικού Φεστιβάλ, την Παρασκευή και το Σάββατο 12 και 13 Ιουλίου 2013.

 

Η Ηρώ, η πολυτάλαντη καλλιτέχνιδα που μας μαγεύει ως ερμηνεύτρια, συνθέτρια και πιανίστα, μαζί με τον εντυπωσιακό αργεντίνο ερμηνευτή του μοναδικού Sexteto Milonguero, Javier Di Ciriaco, θα βρεθούν μαζί στη σκηνή του Μικρού Θεάτρου της Αρχαίας Επιδαύρου, για να παρουσιάσουν δύο μοναδικές συναυλίες. Μαζί τους το Nuevo Siete Ensemble, ένα καταξιωμένο σύνολο μουσικής ειδικευμένο στο αργεντίνικο τάνγκο και η συνθέτις και σολίστ στο ακορντεόν Ζωή Τηγανούρια, σε μια μοναδική σύμπραξη

Σε αυτές τις μοναδικές βραδιές θα ακουστούν σημαντικά τραγούδια τάνγκο, αργεντίνικης μουσικής (Astor Piazolla Mariano Mores, o Francisco Canaro, o Osvaldo Pugliese) αλλά και συνθέσεις τάνγκο της ίδιας της Ηρούς, από την πλούσια δισκογραφία της.

 

Ηρώ

Ηρώ

 

Η Ηρώ είναι από τις λίγες ελληνίδες ερμηνεύτριες που μπορούν να αποδώσουν με τόση αρτιότητα κομμάτια διεθνούς ρεπερτορίου σε πολλές γλώσσες. Ο Javier Di Ciriaco είναι ο αισθαντικός ερμηνευτής της καταξιωμένης ορχήστρας Sexteto Milonguero, που είναι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα σχήματα αργεντίνικης μουσικής, με συναυλίες σε όλο τον κόσμο που έχουν λάβει εξαιρετικές κριτικές.

Ο Javier θα ταξιδέψει από την Αργεντινή γι’ αυτή την μοναδική συνεργασία του με την Ηρώ και μαζί θα μας χαρίσουν μερικά από τα ωραιότερα κομμάτια Τάνγκο, Αργεντίνικης Μουσικής και όχι μόνο…

 

Javier Di Ciriaco

Javier Di Ciriaco

 

Τη μουσική διεύθυνση του σχήματος «Nuevo Siete Ensemble» έχει ο Χάρης Πεγιάζης, (καθηγητής θεωρητικών τζαζ και κόντρα μπάσου). Το σχήμα απαρτίζεται από τους εξαίρετους μουσικούς: Μαρία Γούτου (βιολί), Σέργιος Σοϊλές (φλάουτο), Νίκος Σκεπαρνιάς (κιθάρα), Νίκος Σκεπαρνιάς (πιάνο), Χάρης Πεγιάζης (κόντρα μπάσο) και Κώστας Κονδύλης (κρουστά). Μαζί τους η Άρτεμις Βαβάτσικα (ακορντεόν – μπαντονεόν). Σολίστ στο ακορντεόν η Ζωή Τηγανούρια.  Συμμετέχουν οι χορευτές της σχολής ‘’Baile del barrio’’ Κώστας Νικολαϊδης και Δανάη Ζευγαδίνα.

 

 Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

Παλιά Επίδαυρος – Αργολίδα

Τηλ. 2753 0 22026 & 22096

 Περισσότερες πληροφορίες 

Τηλ. 210 9282900       

Read Full Post »

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα – Donato Francesco de Vivo

Posted in Εικονογραφία του '21, tagged , , , , , , , on 30 Ιουνίου, 2013| Leave a Comment »

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα – Donato Francesco de Vivo

 

  

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα, πριν το 1855, Donato Francesco de Vivo.

Λάδι σε μουσαμά, 107 χ 132 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Ζωγράφος καταγόμενος από οικογένεια καλλιτεχνών, ο Francesco de Vivo έζησε στη Νάπολη κατά την εποχή της άνθισης εκεί της ιστορικής ζωγραφικής και της επίδρασης που άσκησε σ’ αυτήν ο ζωγράφος ιστορικών σκηνών και καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Νάπολης Tommaso de Vivo (1790 – 1884), πατέρας, ίσως, του Francesco, αφού η προσθήκη της λέξης figlio αυτό πιθανώς υποδηλώνει. Ελάχιστα Βιογραφικά στοιχεία του καλλιτέχνη είναι γνωστά. Πάντως, σύμφωνα με βιβλιογραφικές αναφορές, είναι βέβαιο ότι στο μέσο του 19ου αιώνα βρισκόταν στη Νάπολη, όπου και παρουσίασε το 1855 τον πίνακα που βλέπετε[1].

 

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα - Donato Francesco de Vivo

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα – Donato Francesco de Vivo

 

Το έργο προκάλεσε μεγάλη εντύπωση για το αγωνιστικό φρόνη­μα που εξέφραζε, αλλά και τη δραματική ένταση της σκηνής. Την εποχή αυτή η ακαδημαϊκή παράδοση της ζωγραφικής της Νάπολης βρίσκεται σε ανανέωση, καθώς υπό την επιρροή της γαλλικής καλασικιστικής ζωγραφικής, το πιο ζωντα­νό ρεύμα της εποχής, καλείται να εκφράσει ένα ηρωικό, προτρεπτικά αγωνιστι­κό φρόνημα το οποίο βρίσκει ανταπόκριση στην Ιταλία εξαιτίας των επαναστατικών εξεγέρσεων.

Στον πίνακα απεικονίζεται ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα (Σούλι 1745 – 1795) τη στιγμή που πληγωμένος πέφτει στο πεδίο της μάχης. Η γυναίκα του Μόσχω προσπαθεί να τον συγκρατήσει ενώ αριστερά, ανάμεσα σε πτώματα, καπνούς και συντρίμμια, έντρομος ο γιος τους Φώτος προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει.

Ο ζωγράφος δίνει έμφαση στις δύο κύριες μορφές, οι οποίες καταλαμβάνουν ως σύμπλεγμα το πρώτο μέρος του πίνακα. Ο χώρος με τα ογκώδη ερείπια και τα κτίρια αρι­στερά ανάγει σε κάποιο τόπο φανταστικό, ενώ και η ίδια η σκηνή δεν είναι δυνα­τόν να αποδοθεί σε κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός. Είναι γνωστή η ανδρεία που επέδειξαν ο Λάμπρος Τζαβέλας και η γυναίκα του κατά την επίθε­ση του Αλή Πασά εναντίον των Σουλιωτών, το 1792, και κατά τη διάρκεια των μαχών που διεξήχθησαν στην Κιάφα του Σουλίου όπου τραυματίστηκε βαρύτατα ο Λάμπρος. Όμως ο Τζαβέλας δεν πέθανε κατά τη διάρκεια εκείνων των μαχών, αλλά λίγα χρόνια αργότερα, γύρω στο 1795.

Ο ζωγράφος, ακολουθώντας τα πρότυπα απεικόνισης του θανάτου ηρώων που πληγώθηκαν στη μάχη πολεμώντας για την Ανεξαρτησία, δεν ενδιαφέρεται τόσο για το ακριβές ιστορικό γεγονός, όσο για την πράξη ηρωισμού και θυσίας που επιτελείται από άνδρες και γυναίκες.

 

 

[1] Spetsieri-Beschi στο Risorgimento greco e filellenismo italiano 1986, σ. 321

 

Όλγα Μεντζαφού – Πολύζου

Από το λεύκωμα, «1821 Μορφές & Θέματα του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στη ζωγραφική του 19ου αιώνα». Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

Read Full Post »

»Η Νέα Κίος του Χθες» – Γιώργος Αντωνίου

Posted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged , , , , , , on 24 Ιουνίου, 2013| Leave a Comment »

»Η Νέα Κίος του Χθες» – Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013 στο προαύλιο του Μορφωτικού Συλλόγου της Νέας Κίου

 

  

Ένα νέο ντοκιμαντέρ – σε πρώτη προβολή- και μιά Φωτογραφική Έκθεση με δεκάδες παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες,  θα έχουν την ευκαιρία να δουν όσοι  βρεθούν τη Παρασκευή 28 του μήνα, στις 9 το βράδυ στο προαύλιο του Μορφωτικού Συλλόγου της Νέας Κίου, σε εκδήλωση που συνδιοργανώνουν ο Σύλλογος και η ΚΕΔΑΜ.

 

Καλοκαιρινή βαρκάδα! Πίσω η παλιά ξύλινη εξέδρα.

Καλοκαιρινή βαρκάδα! Πίσω η παλιά ξύλινη εξέδρα.

 

 Με τον τρόπο αυτό οι σημερινές γενιές των Κιωτών και με πρωτοβουλία των νεαρών μελών του Δ.Σ. του Συλλόγου, τιμούν  την »Οδύσσεια» των προγόνων τους, που έζησαν τη ζοφερή εμπειρία του ξεριζωμού, της περιπλάνησης, της προσφυγιάς.

 

Βαρκάδα στον Ερασίνο.

Βαρκάδα στον Ερασίνο.

 

 Τόσο μέσα από το ντοκιμαντέρ με τίτλο »Η Νέα Κίος του Χθες», όσο και από τις φωτογραφίες – δουλειά που ετοίμασε ο δημοσιογράφος Γιώργος Αντωνίου – παρακολουθεί κανείς, βήμα-βήμα τη διαδρομή των Κιωτών προσφύγων, οι οποίοι μετά το διωγμό, αναζήτησαν αραξοβόλι σε πολλές  περιοχές της χώρας, (άλλοι στην Καβάλα, στη Θεσσαλονίκη και στην Κατερίνη, και άλλοι στην Αθήνα, τον Βόλο, το Αίγιο και την Ιτέα), για να καταλήξουν εδώ στον γεμάτο βούρλα, βαλτότοπο της Νέας Κίου.

 

Οικογένεια Κιωτών.

Οικογένεια Κιωτών.

 

Σταδιακά παρακολουθούμε την οικοδόμηση του νέου οικισμού – το 1927- την διανομή της γης, την ενασχόλησή τους με τη γεωργία, τις πρώτες προσπάθειες οργάνωσης της κοινωνικής τους ζωής, το πρώτο σχολείο, τα πρώτα καταστήματα και εργαστήρια, την δουλειά τους στον Πελαργό, την αλιεία και τις ψαροταβέρνες, την ενασχόληση των γυναικών με τη μοδιστρική και την ταπητουργία.

Ακόμη τα γλέντια με τους Φωνόγραφους, τις εκδρομές στο Κεφαλάρι, τις βαρκάδες στον Ερασίνο ποταμό, το ατέλειωτο σύρε κι έλα στην εξέδρα, το γήπεδο με τον Αργοναύτη, έως τα Κιανά και τα Μικρασιάτικα των κατοπινών χρόνων…

Read Full Post »

Γιατράκος Παναγιώτης – Προσωπογραφίες

Posted in Πρόσωπα & γεγονότα του΄21, Προσωπογραφίες, tagged , , , , , , , , , on 21 Ιουνίου, 2013| Leave a Comment »

Γιατράκος Παναγιώτης – Σπυρίδων Προσαλέντης (1830-1895)

 

 Προσωπογραφία του αγωνιστή Παναγιώτη Γιατράκου, έργο του Σπυρίδωνα Προσαλέντη.

Λάδι σε μουσαμά, 93 χ 72 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Σπυρίδων Προσαλέντης, γιος του γλύπτη Παύλου Προσαλέντη, μετά την επιστροφή του το 1865 στην Ελλάδα από τη Βενετία, όπου είχε μεταβεί για συνέ­χιση των σπουδών του στην εκεί Ακαδημία και όπου είχε διακριθεί, ασχολήθηκε σχε­δόν αποκλειστικά με την προσωπογραφία. Ευνοούμενος των Ανακτόρων και καθη­γητής στη Σχολή Καλών Τεχνών, δέχτηκε μετά από ανάθεση να εκτελέσει σειρές προ­σωπογραφιών πνευματικών ανθρώπων, καθηγητών ή ηρώων του 1821, για το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Υπουργείο Στρατιωτικών και το Υπουργείο Ναυτικών.

 

Προσωπογραφία του αγωνιστή Παναγιώτη Γιατράκου, έργο του Σπυρίδωνα Προσαλέντη. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Ναυπλίου.

Προσωπογραφία του αγωνιστή Παναγιώτη Γιατράκου, έργο του Σπυρίδωνα Προσαλέντη. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Το ενδιαφέρον του για την απεικόνιση αγωνιστών της Ανεξαρτησίας μαρτυρείται ήδη από τα χρόνια της μαθητείας του ακόμα, αφού το 1858 φιλοτέχνησε την προσωπο­γραφία του Ανδρέα Ζαΐμη[1], ενώ το 1870, αμέσως μετά την οριστική του εγκατάστα­ση στην Αθήνα τιμήθηκε με Χρυσό Βραβείο Β’ Τάξεως στην Έκθεση των Β’ Ολυμπίων για την προσωπογραφία του στρατηγού Καλλέργη[2].

Η προσωπογραφία που εκτίθεται απεικονίζει τον Παναγιώτη Γιατράκο, γόνο περιώνυμης οικογένειας της Πελοποννήσου, που έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την Επανάσταση του 1821 και διακρίθηκε επανειλημμένως για την τόλμη και τη γενναιότητά του. Ο Σπυρίδων Προσαλέντης ζωγραφίζει τον Γιατράκο, ντυμένο με την επίσημη στολή, σύμφωνα με το πνεύμα της εξιδανικευτικής αντίληψης της ιστορικής ζωγραφικής και μόνο στην απεικόνιση του προσώπου διακρίνεται κάποια ρεαλιστική διάθεση, που αποδίδει τον χαρακτήρα του αγωνιστή με το σπινθηροβόλο και κάπως περιπαικτικό βλέμμα. Ωστόσο η ζωγραφική του Προσαλέντη δεν παύει να κινείται στο πλαίσιο μιας ακαδημαϊκής ακαμψίας που οδηγεί στην τυποποίηση, χωρίς διάθεση ερμηνείας της προσωπικότητας των απεικονιζόμενων.

  

Υποσημειώσεις

 

[1] Μπαρούτας 1990, σ. 31

[2] Ολύμπια του 1870, Περίοδος Δευτέρα, Αθήναι 1872, σ. 7. Μπαρούτας, ό. π. σ. 43

 

Όλγα Μεντζαφού – Πολύζου

Από το λεύκωμα, «1821 Μορφές & Θέματα του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στη ζωγραφική του 19ου αιώνα». Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

Σχετικά θέματα:

  

Read Full Post »

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων – Θεόδωρος Βρυζάκης (1819-1878)

Posted in Εικονογραφία του '21, tagged , , , , , , , , , , , , , on 17 Ιουνίου, 2013| Leave a Comment »

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων  – Θεόδωρος Βρυζάκης (1819-1878)

 

 

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων,  πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη, λάδι σε μουσαμά, 53 χ 71 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

Στον πίνακα αυτό ο Βρυζάκης απεικονίζει τη Μάχη στα Δερβενάκια, κατά την οποία ο τουρκικός στρατός αποδεκατίστηκε από τα παλικάρια του Κολοκοτρώνη, που κατόρθωσε να τον παγιδεύσει στα στενά στις 26 Ιουλίου 1822. Ο καλλιτέχνης αποδίδει τη σκηνή της μάχης, μ’ έναν τελείως διαφορετικό τρόπο από ό,τι συνήθως, θέτοντας ως προτεραιότητα την απεικόνιση μιας γενικής άποψης της συμπλοκής και όχι των συγκεκριμένων αγωνιστών. Γι’ αυτό δεν διαγράφει καθαρά τα χαρακτηριστικά τους εμμένοντας στην απόδοση της περιγραφικής λεπτομέρειας.

Η προσπάθεια του Βρυζάκη εστιάζεται στην απεικόνιση του χώρου όπου διαδραματίζεται το γεγονός και μόλις υποδεικνύει τις θέσεις των αντιμα­χομένων με ένα σύμπλεγμα Ελλήνων αγωνιστών, στο πιο κοντινό προς τον θεατή επίπεδο και τον στρατό των Τούρκων μόλις να διαφαίνεται στο άνοιγμα των δύο βουνών, μέσα από τους καπνούς της μάχης.

 

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων - Θεόδωρος Βρυζάκης

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων – Θεόδωρος Βρυζάκης

 

Πιθανόν το θέμα να προέρχεται από κάποιο πρόχειρο σχέδιο του ζωγράφου κατά το ταξίδι του στην Ελλάδα, όταν επι­σκέφθηκε τους τόπους όπου συντελέσθηκαν τα γεγονότα του Αγώνα, για να έχει πληρέστερη εικόνα των συμβάντων, και που δεν μεταφέρθηκε ποτέ σε πίνακα μεγάλων διαστάσεων.

Σ’ αυτό συνηγορεί και η πανοραμική θέα του χώρου, όσο και η τοποθέτηση των μορφών όπως σε πρόχειρο σημείωμα, καθώς απεικονίζονται ενδεικτικά ένας αγωνιστής με το όπλο προτεταμένο, ένας άλλος να σκαρφαλώνει στον Βράχο, ένας τρίτος αριστερά να πέφτει πληγωμένος στα χέρια μιας γυναίκας, ενώ πιο πίσω ομάδα αγωνιστών, ανάμεσά τους και ένας ιερωμένος, είναι έτοιμη να επιτεθεί. Ο προπαρασκευαστικός χαρακτήρας του έργου αναδεικνύει μία άλλη πλευρά της ζωγραφικής του Βρυζάκη, στην οποία κυριαρχεί η άμεση και αυθόρμητη εκτέλεση τόσο στην απόδοση του τοπίου όσο, κυρίως, των μορφών.

 

Όλγα Μεντζαφού – Πολύζου

Από το λεύκωμα, «1821 Μορφές & Θέματα του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στη ζωγραφική του 19ου αιώνα». Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »