Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Άργος’

Ομιλία στο Δαναό με θέμα: «Αργείοι: οι άγνωστοι πρωτοπόροι της Μεσογείου – Μυθολογικά ίχνη και αρχαιολογικά δεδομένα (1300-500 π.Χ.)»


 

Ο Σύλλογος Αργείων «O Δαναός» έχει την τιμή και την ευχαρίστηση να σας αναγγείλει, ότι την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024  και ώρα 6.30  μ.μ. στην αίθουσα διαλέξεων του Συλλόγου, Αγγελή Μπόμπου 8, στο Άργος,  θα μιλήσει,  ο κ. Κωνσταντίνος Χαρ. Τζιαμπάσης αρχαιολόγος και επιστημονικός συνεργάτης – ερευνητής Γ’ βαθμίδας στο ερευνητικό κέντρο CISP-M του University of Naples στην έδρα της Κλασσικής Αρχαιολογίας, με θέμα:

 

«Αργείοι: οι άγνωστοι πρωτοπόροι της Μεσογείου – Μυθολογικά ίχνη και αρχαιολογικά δεδομένα (1300-500 π.Χ.)».

 

Μια ενδιαφέρουσα ομιλία  για την τοπική μας ιστορία,  με την οποία έχοντας ως αφετηρία τους μύθους του Αργολικού πεδίου, θα περιπλανηθούμε στο Μεσογειακό χώρο, ακολουθώντας αρχικά τα ίχνη των Μυκηναίων και στη συνέχεια τους  Αργείους οικιστές σε Ιταλία και Ισπανία.

 

Κωνσταντίνος Χαρ. Τζιαμπάσης


 

Ο Κωνσταντίνος Χαρ. Τζιαμπάσης, γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και κατοικεί εδώ και 14 χρόνια στο Ναύπλιο. Σπούδασε Κλασσική Αρχαιολογία στα Πανεπιστήμιο της Napoli και στην Μεσσίνα της Ιταλίας. Από το 1998 έως και το 2015 συνεργάστηκε με την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας για τις ανασκαφικές έρευνες στην Γόρτυνα της Κρήτης και έχει συνεργαστεί έως το 2012 με το ΥΠΠΟΑ και τις ΕΦΑ της Κρήτης για σωστικές αρχαιολογικές έρευνες στους νομούς Λασιθίου, Ηρακλείου και Ρεθύμνου. Έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος του επιστημονικού του έργου στην τοπογραφία των ελληνιστικών πόλεων στην Μεσόγειο, στις κλασσικές και ελληνιστικές οχυρώσεις του ελλαδικού χώρου και στις ρωμαϊκές επαύλεις. Είναι συγγραφέας μεγάλου αριθμού επιστημονικών μελετών και άρθρων για το πλατύ κοινό.

Από το 2023 έχει ξεκινήσει η συνεργασία του με την «Παναρκαδική Ομοσπονδία ως ειδικός σύμβουλος σε θέματα Αρχαιολογίας και Πολιτιστικής Κληρονομιάς» στην Αρκαδία. Από το 2019 είναι μέλος της επιστημονικής επιτροπής των «Πολιτιστικών διαδρομών της Ευρώπης – η Ρότα των Φοινίκων και του ευρώ-μεσογειακού διαλόγου». Το 2017 βραβεύτηκε για τη μελέτη του για τις «Ρωμαϊκές Επαύλεις στην περιοχή της Καμπανίας» από τον δήμο της Πομπηίας και τους «Φίλους της αρχαίας Πομπηίας». Το 2015 από το Πανεπιστήμιο της Pescara, τμήμα αρχιτεκτονικής για την «Μελέτη του για τον Ρωμαίο αρχιτέκτονα Βιτρούβιο», το 2013 με το βραβείο του δήμου Τριπόλεως για τις «Μελέτες του για την αρπαγή αρχαιοτήτων κατά την περίοδο της Κατοχής από τις δυνάμεις του Άξονα στην Ελλάδα».

Η ενασχόληση του με την Αργολίδα ξεκίνησε στην αρχαία αγορά του Άργους  το 2003, αλλά το 2022 διατύπωσε την υπόθεση μαζί με τον καθηγητή Daniele Castrizio για την προέλευση των δυο αγαλμάτων των «Πολεμιστών από το Riace» από το Άργος. Ο θαυμασμός και η αγάπη του για τις Μυκήνες και για τον Η. Schliemann τον έφερε την περίοδο του Covid -19, να δημοσιεύσει στα γερμανικά μαζί με τον καθηγητή Umberto Pappalardo το Ημερολόγιο του H. Schliemann για το πρώτο του ταξίδι στην Μεσόγειο και στην Ελλάδα και να ασχοληθεί με τις Μυκήνες και τους περιηγητές στην Αργολίδα.

 

Read Full Post »

Ομιλία στο Δαναό με θέμα: «Τριστέτσα – 20 Χρόνια μαζί με μια άλλη πανδημία»


  

Ο Σύλλογος Αργείων «O Δαναός» έχει την τιμή και την ευχαρίστηση να σας αναγγείλει, ότι την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024  και ώρα 6.30  μ.μ. στην αίθουσα διαλέξεων του Συλλόγου, Αγγελή Μπόμπου 8, στο Άργος,  θα μιλήσει, ο γεωπόνος (ΜSc) – τ. Διευθυντής Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής Αργολίδας κ. Δημήτρης Δήμου, με θέμα: «Τριστέτσα – 20 Χρόνια μαζί με μια άλλη πανδημία».

O Ιός της Τριστέτσας είναι η πλέον επικίνδυνη και καταστροφική ασθένεια των Εσπεριδοειδών. Κύρια συμπτώματα είναι: οι βοθριώσεις στο ξύλο, η πρωιμότητα και μειωμένο μέγεθος καρπών, η εξασθένηση από ξηράνσεις κλάδων και τα εναπομείναντα φύλλα μπρούτζινης χροιάς. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι: Ιστορικό δημοτικό τραγούδι ή της φυλακής; – Τάσος Χατζηαναστασίου, Δρ Ιστορίας


 

Όταν σκέφτηκα να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο τραγούδι αναλαμβάνοντας να το παρουσιάσω στο παρόν συνέδριο, είχα μάλλον άγνοια κινδύνου! Έλεγα: «δεν μπορεί, θα υπάρχει στη βιβλιογραφία κάποια αναφορά, σε κάποια συλλογή δημοτικών τραγουδιών θα ανθολογείται κι εκεί οπωσδήποτε θα υπάρχουν σχετικές πληροφορίες». Κι όμως, παρόλο που το τραγούδι είναι γνωστό και ιδιαίτερα αγαπητό έως σήμερα, δεν βρήκα παρά ελάχιστα πράγματα κι αυτά όχι συστηματικά, εννοώ σε επιστημονικές εργασίες. Παρόλο που, για να είμαι ειλικρινής, μου πέρασε από το μυαλό η ιδέα να το αφήσω και είτε ν’ αλλάξω θέμα είτε να μην κάνω καθόλου ανακοίνωση στο συνέδριο, σκέφτηκα πως είναι τελικά μία από εκείνες τις περιπτώσεις που ο ερευνητής καλείται να παρουσιάσει το υλικό του ξεκινώντας από μία tabula rasa και να δημιουργήσει ο ίδιος την πρώτη, ίσως, μονογραφία για το συγκεκριμένο τραγούδι. Η ορθότητα της επιλογής μου θα κριθεί βεβαίως από το αποτέλεσμα και θέτω στην κρίση σας τις παρατηρήσεις μου.

Οι πληροφορίες που αντλεί κανείς από το διαδίκτυο είναι ιδιαίτερα φειδωλές και αφορούν το τραγούδι, περισσότερο από τη μουσική του πλευρά. Έτσι, για παράδειγμα σε ιστοσελίδα για το κλαρίνο μαθαίνουμε ότι είναι «ένα τραγούδι με προέλευση από την Αρκαδία Πελοποννήσου»[1].

Ο ρυθμός του κομματιού είναι 3/4 και χορεύεται στα βήματα του «Τσάμικου». Το ότι είναι τσάμικο φυσικά δεν χρειάζεται να έχει κανείς ιδιαίτερες γνώσεις μουσικολογίας και ειδικές σπουδές στο δημοτικό τραγούδι για να το αντιληφθεί. Εξάλλου, εμείς ως Ιστορικοί και Φιλόλογοι ενδιαφερόμαστε για τα λόγια του τραγουδιού.

Αυτό που συνειδητοποιεί κανείς ακούγοντας το τραγούδι είναι ότι απαιτείται τελικά μία εργασία ανάλογη μ’ αυτή του αρχαιολόγου που καλείται να εντοπίσει τη στρωματογραφία των δίστιχων από τα οποία αποτελείται το τραγούδι και να χρονολογήσει, να εντοπίσει δηλαδή τις ιστορικές αναφορές για να αποφανθεί τελικά σε τι αναφέρεται και ποια είναι η αρχική πηγή έμπνευσης του ανώνυμου δημιουργού και ποια σημεία του αποτελούν μεταγενέστερες προσθήκες.

 

 

Σας διαβάζω τους στίχους, έτσι όπως είναι περισσότερο γνωστό γιατί όπως θα δούμε υπάρχουν και ορισμένες παραλλαγές, κάτι που συνηθίζεται στο δημοτικό και το λαϊκό τραγούδι γενικότερα.

 

Στ’ Αναπλιού, γεια σας λεβέντες, στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι,
στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι ’κεί βροντάει το καριοφίλι.
——
Το βροντάν, γεια σας λεβέντες, το βροντάν’ οι Μωραΐτες,
το βροντάν’ οι Μωραΐτες κι όλοι οι βαρυποινίτες.
——
Το βροντάει, γεια σας λεβέντες, το βροντάει και μια γυναίκα,
το βροντάει και μια γυναίκα η καημένη χρόνια δέκα.
——
Το βροντάει, γεια σας λεβέντες, το βροντάει και μια δασκάλα,
το βροντάει και  μια δασκάλα που ‘ναι άσπρη σαν το γάλα.
(περισσότερα…)

Read Full Post »

«Αργειακή Γη» – Επιτακτική η ανάγκη της επανέκδοσής της


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» πρόταση του Γενικού Γραμματέα της Αργολικής Βιβλιοθήκης κ. Αναστασίου Τσάγκου που αφορά στην επανέκδοση του Επιστημονικού και Λογοτεχνικού Περιοδικού «Αργειακή Γη» με τίτλο:

 

«Αργειακή Γη» – Επιτακτική η ανάγκη της επανέκδοσής της».

 

Το επιστημονικό και λογοτεχνικό περιοδικό, του οποίου ο ερευνητικός λόγος  πρόβαλε την ιδιαίτερη πατρίδα μας, το Άργος, αναστέλλεται επ’ αόριστον το 2013 ή μάλλον διακόπτετε βίαια χωρίς να υπάρξει ιδιαίτερος λόγος.

Όμως ο ερευνητικός λόγος, η λογοτεχνία και η μικροϊστορία του Άργους, πρέπει να ξαναπάρει μπρος όσο γίνεται πιο γρήγορα και αυτό το αξιόλογο από κάθε άποψη περιοδικό να ξανακυκλοφορήσει, για να μπορούν να φιλοξενούνται επιστημονικά άρθρα ή μελέτες,  σύντομα λογοτεχνικά κείμενα (ποιητικά ή πεζά) που να αφορούν άμεσα ή έμμεσα στην ιστορία και τον πολιτισμό της πόλης και των Δημοτικών  Διαμερισμάτων του Δήμου μας.

Η έκδοση ενός επιστημονικού και λογοτεχνικού περιοδικού για θέμα­τα που αφορούν στην ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου, η θεμελίωση, μίας σύγχρο­νης Βιβλιοθήκης, όπως της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας & Πολιτισμού που θα μπορούσε να εξελιχτεί και σε Δημοτική, το όραμα ανάδειξης και προβολής της ιδιαίτερής μας πατρίδας, είναι υποχρέωση του Δήμου και θα πρέπει να εντάσσεται στις φιλοδοξίες κάθε Δημοτικής Αρχής.

 

Αργειακή Γη. Τεύχος 2, Δεκέμβριος, 2004. Στο εξώφυλλο εικονίζεται, θραύσμα κρατήρα με παράσταση της τύφλωσης του Πολύφημου (Αρχαιολογικό Μουσείο Άργους).

 

Ο αείμνηστος Οδυσσέας Κουμαδωράκης σημείωνε το 2015: Στα Διονύσια Άργους (14-5-2015) είπα κατ΄ ιδίαν στον κ. Δήμαρχο:

«Ντροπή για το Δήμο μας, να μην μπορούμε να εκδώσουμε την “Αργειακή Γη”, μια και ο Δήμαρχός μας επανεξελέγη με τόσα ποσοστά επιτυχίας!» Και αυτός μου απάντησε: «Αφού δεν υπάρχουν λεφτά!» Ήταν η τελευταία μας κουβέντα. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ομιλία στο Δαναό με θέμα: «Ο ιστορικός πυρήνας της Αργειακής μυθολογίας»


 

Ο Σύλλογος Αργείων «O Δαναός» έχει την τιμή και την ευχαρίστηση να σας αναγγείλει, ότι την Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2024  και ώρα 6.30  μ.μ. στην αίθουσα διαλέξεων του Συλλόγου, Αγγελή Μπόμπου 8, στο Άργος,  θα μιλήσει, ο φιλόλογος – συγγραφέας Αλέξης Τότσικας, με θέμα: «Ο ιστορικός πυρήνας της Αργειακής μυθολογίας».

 

Η αργειακή μυθολογία στηρίζεται σε τρεις κυρίως, μύθους: το μύθο του Ηρακλή, που  στο δεύτερο άθλο του σκότωσε τη λερναία Ύδρα, το μύθο του Ίναχου, που εγκαθίδρυσε την βασιλεία των Ιναχιδών στο Άργος και ο γιος του Φορωνέας δημιούργησε την πρώτη πόλη του Άργους, και το μύθο του Δαναού, που ήρθε από την Αίγυπτο με τις 50 κόρες του και έγινε βασιλιάς του Άργους.

 

Οι Δαναΐδες (1906). Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ (John William Waterhouse, 1849 – 1917).

 

Μέχρι το 19ο αιώνα όλοι πίστευαν ότι οι σχετικοί μύθοι ήταν απλά δημιουργήματα κάποιων ευφάνταστων μυθοποιών. Τα τελευταία χρόνια ανακαλύψαμε ότι οι αρχαίοι μύθοι έχουν ιστορικό πυρήνα και σηματοδοτούν γεωλογικές μεταβολές, οι οποίες συνέβησαν στον ελλαδικό χώρο πριν από πολλά χρόνια και διαμόρφωσαν το φυσικό χώρο, μέσα στον οποίο δημιουργήθηκαν οι παλαιότεροι οικισμοί της ιστορικής περιόδου. Οι συγκεκριμένοι τρεις μύθοι αποκαλύπτουν μεταφορικά τις συνθήκες με τις οποίες δημιουργήθηκε το Άργος, η αρχαιότερη πόλη της Ελλάδας και μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Ευρώπης.

 

Αλέξης Τότσικας

 

Ο Αλέξης Τότσικας είναι φιλόλογος – συγγραφέας, πτυχιούχος της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Γεννήθηκε στο Άργος. Από το 1976 ως το 1999 εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην ιδιωτική και δημόσια εκπαίδευση. Παράλληλα από το 1989 ως το 1992 εργάστηκε ως καθηγητής και στη Σχολή Επιμόρφωσης Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΣΕΛΜΕ) της Τρίπολης, όπου δίδαξε σε φιλολόγους της περιφέρειας Πελοποννήσου. Από το 1999 μέχρι σήμερα διευθύνει τα εκπαιδευτήρια «Αυτενεργώ», που ίδρυσε ο ίδιος στο Άργος.

Έχει εκδώσει σχολικά βιβλία για τα Αρχαία Ελληνικά, την Έκθεση και την Ιστορία του Γυμνασίου και του Λυκείου. Ασχολείται με τη Λαογραφία και την Τοπική Ιστορία και έχει γράψει σειρά σχετικών άρθρων και βιβλίων.

Έχει δημοσιεύσει ενδιαφέρουσες μονογραφίες και μελέτες στην Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού και σειρά άρθρων για επίκαιρα θέματα σε τοπικές εφημερίδες. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ομιλίες με ειδικά ή γενικότερου ενδιαφέροντος θέματα.

 

Read Full Post »

«Ο 13ος Άθλος του Ηρακλή» – Η τοπική ιστορία ως μηχανισμός ανάπτυξης κατά τα εθνικά και παγκόσμια πρότυπα πλην Άργους


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» άρθρο του Δρ. Γεωργίου Κόνδη που αφορά στα εξαφανισθέντα ιστορικά αρχεία του Δήμου Άργους, με τίτλο:

«Ο 13ος Άθλος του Ηρακλή»

Η τοπική ιστορία ως μηχανισμός ανάπτυξης κατά τα εθνικά και παγκόσμια πρότυπα πλην Άργους

 

Θα ήταν άδικο να φορτώσουμε, με το καλημέρα της ανάληψης καθηκόντων, τη νέα Δημοτική Αρχή Άργους με τα «θέλω» μας και τα «πρέπει» μας. Όμως οι ενεργοί πολίτες έχουν την υποχρέωση και το δικαίωμα να υπενθυμίζουν, ιδιαίτερα για μια πόλη με την ιστορία του Άργους, την ύπαρξη μέσων και μηχανισμών που δεν δημιουργούν οικονομικό κόστος αλλά, αντίθετα, παράγουν πλούτο και ανυπολόγιστη θετική επήρεια στην προσωπικότητα της πόλης και συνολικά του Δήμου. Μετά από μια δεκαπενταετή περίοδο κατά την οποία η προσωπικότητα της πόλης έχασε και τα ελάχιστα ψήγματα πολιτιστικής ακμαιότητας που διέθετε κάτω από το βάρος της μικροαστικής απαιδευσίας και του πολιτιστικού αχταρμά που υποβίβασαν την πόλη σε επίπεδο… πανελλήνιου ανέκδοτου, χρειάζεται επειγόντως να θυμηθούμε τα αντίδοτα!

Αν μερικοί επιμένουμε να θεωρούμε τον πολιτισμό ως την κινητήρια δύναμη της αστικής/αυτοδιοικητικής ανάπτυξης (πράγμα αυτονόητο για κάθε σύγχρονη κοινωνία), είναι γιατί πρόκειται για το πεδίο από το οποίο εκκινούν όλα τα υπόλοιπα: κοινωνία, οικονομία, εκπαίδευση, τουρισμός.

 

Κωνσταντοπούλειο Μέγαρο. Όταν παραχωρήθηκε το 2012 στην Τουριστική Σχολή ΙΕΚ Πελοποννήσου «εξαφανίστηκαν» τα εναπομείναντα ιστορικά αρχεία της πόλης και η βιβλιοθήκη του δύσμοιρου Π. Κολιαλέξη που την είχε κληροδοτήσει στην πόλη του.

 

Η πόλη του Άργους, η αρχαιότερη πόλη της Ελλάδας και μια από τις αρχαιότερες στην Ευρώπη και τον κόσμο, στάθηκε διαχρονικά άτυχη! Κι αυτό γιατί όλες οι «διευθύνσεις» αυτού του ιστορικού χρυσορυχείου αποδείχτηκαν ανίκανες να μετατρέψουν τον χρυσό της πόλης, σε προϊόν ικανό να πλουτίσει πολιτισμικά, παιδευτικά, αισθητικά και οικονομικά τον κόσμο της.

Ένα από τα στοιχεία αυτού του χρυσού είναι τα Ιστορικά Αρχεία της πόλης. Γίνεται διεθνώς μεγάλη προσπάθεια και αποδίδεται μεγάλη σημασία στην ανάπτυξή τους. Δείτε το ρόλο που παίζουν τα δημοτικά ιστορικά αρχεία στην αδελφοποιημένη πόλη Abbeville, από την οποία δεν έχουμε αντιγράψει το παραμικρό, πέρα από τα ταξιδάκια αναψυχής των αυλικών του Αρχηγού.

Το Άργος, παρά το ιστορικό του βάθος και τη σημασία, είναι η μοναδική πόλη στην υφήλιο η οποία δεν διαθέτει ούτε μια σελίδα ιστορικού αρχείου. Όποιες υπάρχουν, οφείλονται σε ηρωικούς ρομαντικούς ερευνητές που συλλέγουν τεκμήρια της ιστορίας της πόλης και στο αποθετήριο της σημαντικής Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού. Στο Άργος, το έχω γράψει πολλές φορές τεκμηριωμένα, έγινε συνειδητή προσπάθεια καταστροφής κάθε τεκμηρίου της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας της πόλης. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ο Νώντας Ρεντζής και η ζωγραφική μεταφορά της σφαγής του Άργους από τους Γάλλους στις 4 Ιανουαρίου 1833


 

 «Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Διαβάστε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα», άρθρο – αφιέρωμα του Οικονομολόγου και  Προέδρου της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού, Γιώργου Γιαννούση  με θέμα:

«Ο Νώντας Ρεντζής και η ζωγραφική μεταφορά της σφαγής του Άργους

από τους Γάλλους στις 4 Ιανουαρίου 1833»

 

Ο βραβευμένος από την «Unesco» για την προσφορά του στην τέχνη, Έλληνας λαϊκός ζωγράφος  Νώντας Ρεντζής, παρουσίασε πριν ένα μήνα, το νέο του έργο με τίτλο: «Η σφαγή του Άργους από τους Γάλλους». Ο ζωγράφος εμπνεύστηκε τη σύνθεση από το άρθρο του Γ. Γιαννούση, Προέδρου της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού. Το έργο παρουσιάστηκε μαζί με άλλα έργα του καλλιτέχνη στο μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Ηλιούπολης Αττικής, στην αίθουσα που είναι αφιερωμένη στα έργα του.

Το συνοδεύει δε με το παρακάτω κείμενο:

«Η Σφαγή του Άργους από τους Γάλλους».

 

Η Σφαγή του Άργους από τους Γάλλους, έργο του λαϊκού ζωγράφου Νώντα Ρεντζή. Λάδι σε καμβά, 0,70 Χ 100 εκ., 2023.

 

Στις 4 Ιανουαρίου του 1833, λίγες μέρες προτού έρθει ο Όθωνας στη χώρα μας, Γάλλοι στρατιώτες, με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Στοφέλ, διέπραξαν μια μοναδικής αγριότητας σφαγή στην πόλη του Άργους.

Περισσότεροι από 250 πολίτες σκοτώνονται μέσα σε 4 ώρες.

Τα αίτια της τραγωδίας αυτής, πρέπει να αναζητηθούν στις δράσεις των αλληλοσπαρασσόμενων πολιτικών κομμάτων (φατριών) μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, που είχαν μετατρέψει την Πελοπόννησο σε πεδίο εμφύλιων συγκρούσεων. Κυριαρχούσε, με τη βοήθεια του γαλλικού στρατού, το Γαλλικό κόμμα του Κωλέττη, το οποίο εμφάνιζε τον Θ. Κολοκοτρώνη και τους οπλαρχηγούς συντρόφους του ως στασιαστές, επικίνδυνους για τον αναμενόμενο νεαρό βασιλιά και την αντιβασιλεία. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η Εκκλησιαστική ιστορία του Άργους κατά τη δεύτερη Βενετοκρατία – Δέσποινα Στεφ. Μιχάλαγα


 

Παρότι είναι άγνωστος ο χρόνος διάδοσης του χριστιανισμού στο Άργος, βέβαιο είναι ότι η πόλη αυτή, ίσως εξαιτίας της εγγύτητάς της με την αποστολική εκκλησία της Κορίνθου, ήδη από τα τέλη του 4ου αιώνα ήταν οργανωμένη επισκοπή, αφού ο επίσκοπος Αργείων Γενέθλιος μνημονεύεται, το 448, στην τοπική σύνοδο της Κωνσταντινούπολης. Αντίθετα το Ναύπλιο, το οποίο τότε βρισκόταν στην περιφέρεια της επισκοπής Άργους, εμφανίζεται μόλις το 539.

Η επισκοπή Άργους υπαγόταν στη μητρόπολη Κορίνθου, η οποία έως τον 8ο αιώνα, ανήκε στη δικαιοδοσία του πάπα της Ρώμης. Ο μεγάλος αριθμός ελλαδικών επισκοπών πριν την εικονομαχία συρρικνώθηκε μετά την υπαγωγή τους στον πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Ανάλογα λοιπόν, μετά διάφορες περιπέτειες και των δύο πόλεων (Άργους και Ναυπλίου), ως συνενωμένων ή χωριστών επισκοπών, τελική ένωσή τους τοποθετείται λίγο μετά το 879 και πρώτος επίσκοπος της ενωμένης επισκοπής (ή καλύτερα των ενωμένων πόλεων) Άργους και Ναυπλίου θεωρείται ο άγιος Πέτρος, ο οποίος μετείχε σε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη το 920.

 

Άποψη του φρουρίου και της πόλεως του Άργους, V. Coronelli, «Universus Terrarum Orbis», Εκδότης, A. Lazor, Padova, 1713.

 

Το Ναύπλιο έκτοτε αποτελούσε περιφέρεια της επισκοπής Άργους, αν και συχνά δεν μνημονευόταν επίσημα στον τίτλο του επισκόπου, πιθανώς ως δευτερεύουσα πόλη. Από το 1144 εμφανίζεται και αυτό στα έγγραφα και σε μερικά, μάλιστα, προηγείται.

Το Άργος αποσπάσθηκε από τη μητρόπολη Κορίνθου το 1189 και ανυψώθηκε σε μητρόπολη, χωρίς όμως υποκείμενες επισκοπές. Κατά τη διάρκεια της φραγκοκρατίας στο Άργος έδρευε λατίνος επίσκοπος και η ορθόδοξη ιεραρχία είχε απομακρυνθεί, ενώ στην πρώτη βενετοκρατία τους Ορθόδοξους ποίμαιναν πρωτοπαπάδες.

Η έδρα του ορθόδοξου ιεράρχη έως το 1212 ήταν το Άργος, το οποίο συνέχισε να αποτελεί έδρα και του λατίνου επισκόπου. Μετά την οθωμανική επίθεση του 1397 η έδρα του προκαθήμενου της εκκλησίας μεταφέρθηκε στο Ναύπλιο.

Η τοπική εκκλησία, παρά την έλλειψη ποιμενάρχη και τις καταπιέσεις του λατινικού κλήρου, παρέμεινε σταθερή στην Ορθοδοξία και δεν αφομοιώθηκε από τους ετερόδοξους. Η μητρόπολη Άργους και Ναυπλίου ανασυστήθηκε το 1541 από τον πατριάρχη Ιερεμία Α’ (β’ 1537-1545) και ο ιεράρχης της Δωρόθεος (1541-1547) έδρευε στο Ναύπλιο. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η ιστορία του κινηματογράφου στο Άργος – † Γιώργος Αντωνίου


 

Η εμφάνιση του κινηματογράφου στην Αργολίδα – κάπου μετά το 1925 – ή­ταν ένα πρωτόγνωρο γεγονός, όπως και στις υπόλοιπες πόλεις της χώρας εκείνη την περίοδο. Οι Αργείτες ξαφνιάστηκαν! Ήταν η εποχή κατά την ο­ποία το θέαμα που κυριαρχούσε ήταν ο Καραγκιόζης. Λαϊκός ήρωας, οι­κείος, με φθηνό εισιτήριο, διασκέδαζε τους θεατές στην πόλη.

Οι παράξε­νες φωτοσκιάσεις του σινεμά παραξένεψαν και αντιμετωπίστη­καν με δυσπιστία. Λιγοστοί και οι πρώτοι θεατές. Εκεί στη «μά­ντρα», πίσω από το καφενείο «Ηραίον», ο θρυλικός καμπούρης δε φαίνεται αρχικά να απειλείται από τη «δαιμονική οθόνη», όπως είχε χα­ρακτηριστεί το σινεμά στα πρώτα του βήματα. Τη μάχη όμως τελικά την κέρδισε η νέα τέχνη. Ο κινηματογράφος, που τον εφηύραν οι αδελφοί Λυ­μιέρ στο Παρίσι το Δεκέμβριο του 1895, πολύ σύντομα εξελίχτηκε στην πιο λαϊκή τέχνη του περασμένου αιώνα.

 

Οι κινηματογράφοι στην Αργολίδα

 

Στην Αργολίδα, από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 έως και το 1990 λειτούργησαν 55 κινηματογράφοι. Οι περισσότεροι στα αστικά κέντρα του νομού – Ναύπλιο, Άργος, Κρανίδι – αλλά και σε χωριά. Υπήρξαν χωριά, όπου κατά διαστήματα λειτούργησαν δύο κινηματογράφοι (Νέα Κίος, Το­λό, Αγία Τριάδα, Άγιος Αδριανός).

 

Η τελευταία προβολή του κινηματογράφου «Ορφέας» στο Άργος, με τη βραβευμένη Ιταλική ταινία «Σινεμά ο παράδεισος», που είχε ως περιεχόμενο το… κλείσιμο των κινηματογράφων (1990).

 

Ξεχωριστή σελίδα στην ιστορία του τοπικού κινηματογράφου κατείχαν οι πλανόδιοι κινηματογραφιστές, οι οποίοι έδιναν τις προβολές των ται­νιών σε καφενεία και σχολεία, σε αυλές σπιτιών και αποθήκες ή σε… χωράφια! Οι γνωστότεροι είναι οι αδελφοί Φιλίνη και ο Κατσούρης από τον Άγιο Αδριανό, ο Καραμάνος από το Μάνεση, οι αδελφοί Γκιόλα από το Δρέ­πανο, ο Καρανικόλας από το Κρανίδι, ο Δρούξας από τα Ίρια, ο Γκουριώτης α­πό την Πουλακίδα, ο Ταμπάκης από το Αραχναίο και ο Κρητικός από το Άργος. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Αργο-πορεία


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ανακοίνωση – πρόταση που αφορά στην πόλη του Άργους. Ένα στρατηγικό σχέδιο για τα επόμενα 50 χρόνια, μια μακροχρόνια Στρατηγική, που θα αλλάξει το πρόσωπο της και θα την καταστήσει πόλη ευρωπαϊκής αναγνωρισιμότητας  με ενεργειακή, περιβαλλοντική και κοινωνική προστιθέμενη αξία για τους κατοίκους, τους εργαζόμενους και τους επισκέπτες.

 

 Δήμος Άργους – 50 χρόνια ζωής

 

 Οι τελευταίες δημοτικές εκλογές έγιναν με τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τη μεταπολίτευση του 1974. Στα 50 αυτά χρόνια στο δήμο Άργους αναδείχτηκαν με δημοκρατικές διαδικασίες 7 συνολικά δήμαρχοι. Καθένας απ’ αυτούς υπηρέτησε την πόλη  και προσπάθησε να την κάνει καλύτερη με βάση τις φιλοδοξίες και το πρόγραμμά του. Χρήσιμο είναι με τη συμπλήρωση μισού αιώνα να αποτυπωθεί το αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών και η προσφορά του κάθε δημάρχου. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να εκτιμήσει αν η πόλη του Άργους προόδευσε, οπισθοδρόμησε ή έμεινε στάσιμη. Και, κυρίως, να βάλλει τους στόχους και να καταστρώσει τη στρατηγική για την πορεία της πόλης για τα επόμενα 50 χρόνια.

Πρώτος Δήμαρχος Άργους μετά τη μεταπολίτευση την τετραετία 1975-78 διετέλεσε ο Δημήτριος Μπόνης. Εκείνο που άφησε παρακαταθήκη στην πόλη ήταν το Πάρκο «Μπόνη», ένα άλσος έκτασης ενός οικοδομικού τετραγώνου απέναντι από τα Δικαστήρια και ανατολικά των Στρατώνων Καποδίστρια με όργανα παιδικής χαράς, που αποτελεί μέχρι σήμερα  έναν από τους μεγαλύτερους χώρους πρασίνου στο κέντρο της πόλης. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι το συγκεκριμένο έργο δημιουργήθηκε το 1982 με προσωπική δωρεά του συγκεκριμένου ανθρώπου. Το προσέφερε, δηλαδή, ως ευεργέτης της πόλης μετά τη θητεία του και δεν το δημιούργησε ως Δήμαρχος.

Ακολούθησε ο Γεώργιος Πειρούνης (1979-1986). Επί δημαρχίας του ιδρύθηκε το ΚΑΠΗ στην οδό Τημένου, που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Λειτούργησαν οι κατασκηνώσεις Φαρμακά («Κατασκηνώσεις Πειρούνη»), που μερικά χρόνια αργότερα εγκαταλείφθηκαν και τα τελευταία χρόνια γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια εκσυγχρονισμού και επαναλειτουργίας τους από το σημερινό μητροπολίτη Αργολίδας Νεκτάριο. Δημιουργήθηκε το «γήπεδο Πειρούνη» δίπλα στο Νέο Κόσμο, που σήμερα έχει εγκαταλειφθεί, ασφαλτοστρώθηκαν πολλοί αγροτικοί δρόμοι και επεκτάθηκε το δίκτυο ύδρευσης στο Ν. Κόσμο και στα Κατσικάνια με τη δημιουργία δεξαμενής στο Κάστρο του Άργους.

Ακολούθησε ο Δημήτριος Παπανικολάου, που εξελέγη Δήμαρχος το 1986, επανεξελέγη το 1990 και το 1994 και υπήρξε από τους μακροβιότερους Δημάρχους της πόλης. Στη διάρκεια της θητείας του δημιούργησε το βιολογικό καθαρισμό, που εξυπηρετεί την πόλη μέχρι σήμερα. Αποκατέστησε το κτίριο των στρατώνων Καποδίστρια και άλλα διατηρητέα κτίρια, έκανε ανάπλαση της κεντρικής πλατείας και του εμπορικού κέντρου της πόλης με πεζοδρομήσεις οδών (Ελ. Βενιζέλου, Παν. Τσαλδάρη και Μιχ. Στάμου) και ανάπλασε την παραλία Τημενίου. Σημαντικό έργο του ήταν η δημιουργία της κεντρικής λαχαναγοράς στο δρόμο της Ν. Κίου, όπου μεταφέρθηκε το χονδρεμπόριο αγροτικών προϊόντων, που μέχρι τότε γινόταν στον αύλειο χώρο των στρατώνων, και λειτουργεί μέχρι σήμερα με 35 καταστήματα και προαύλιο χώρο 20 στρεμμάτων. Δεν υποστήριξε όμως και δεν υλοποίησε τον πολεοδομικό σχεδιασμό του νόμου «Τρίτση»το 1983. Συμμερίστηκε τις αντιδράσεις των ιδιοκτητών οικοπέδων, γιατί ο νόμος αφαιρούσε το 38% του συνολικού εμβαδού των οικοπέδων, που θα εντάσσονταν στο σχέδιο πόλης, για τη χάραξη νέων δρόμων και κοινόχρηστων χώρων.

Τις επόμενες τρεις τετραετίες εξελέγησαν Δήμαρχοι στο Άργος ο Νικόλαος Κολιγλιάτης (1998-2002), ο Δημήτρης Πλατής (2002-2006) και ο Βασίλειος Μπούρης (2006-2010) με μια τετραετία ο καθένας. Κανένας από τους τρεις όμως δεν κατόρθωσε να αφήσει ως παρακαταθήκη στην πόλη αξιομνημόνευτο και σημαντικό έργο. Παρά τις φιλοδοξίες τους περιορίστηκαν στη διαχείριση των προβλημάτων του Δήμου και δεν κατάφεραν να κάνουν ένα έργο, που να φέρει τη σφραγίδα τους.

Τις  εκλογές του 2010, του 2014 και του 2019 κέρδισε ο Δημήτριος Καμπόσος και με 3 συνεχόμενες θητείες αναδείχτηκε ο μακροβιότερος δήμαρχος του Άργους των τελευταίων 50 χρόνων. Έργο της θητείας του ήταν η ανάπλαση του κέντρου της πόλης, που άλλαξε εν πολλοίς την ανάπλαση του Παπανικαλάου και, πιθανότατα, θα αλλάξει από κάποιον επόμενο δήμαρχο τα επόμενα χρόνια. Προσπάθησε να εξωραΐσει την πόλη με την προσθήκη κάποιων αγαλμάτων, τα οποία κάποια στιγμή μπορούν να αντικατασταθούν. Άφησε όμως και δύο σημαντικά έργα. Την αίθουσα εκδηλώσεων «Μέγας Αλέξανδρος» και το κολυμβητήριο στην οδό Κορίνθου έξω από την πόλη. Αυτά τα έργα θα μείνουν ως παρακαταθήκη στην πόλη και δύσκολα θα τα αμφισβητήσει κάποιος.

 

Άργος, Μάρτιος, 2018. Φωτογραφία: Jana Janina.

 

Ο απολογισμός της 50ετίας

 

 Ποιος είναι ο ουσιαστικός απολογισμός της 50ετίας; Η πόλη του Άργους έμεινε στάσιμη, αν δεν υποβαθμίστηκε, πληθυσμιακά. Στην απογραφή του 1971 ο Δήμος Άργους με τα κοντινά χωριά (Άκοβα, κεφαλάρι, Κόκλα, Τημένιο) είχε 19.878 κατοίκους, ενώ ο Δήμος Ναυπλίου 9.320 κατοίκους. Στην απογραφή του 2021 η δημοτική κοινότητα Άργους μαζί με το Κεφαλάρι εμφανίζουν πληθυσμό 22.730 κατοίκων και η δημοτική ενότητα Ναυπλίου 19.375 κατοίκους. Το Ναύπλιο δηλαδή υπερδιπλασίασε τον πληθυσμό του, ενώ ο πληθυσμός του Άργους αυξήθηκε μόνο κατά 1,14%! Δεν αναπτύχθηκε τουριστικά σε αντίθεση με το γειτονικό Ναύπλιο, που η τουριστική του ανάπτυξη εκτοξεύτηκε. Βασική αιτία της πληθυσμιακής καχεξίας του Άργους η επιλογή του δημάρχου Δημήτρη Παπανικολάου να συνταχθεί με τους ιδιοκτήτες οικοπέδων το 1983 και να μην επεκτείνει το σχέδιο πόλης στο νότιο τμήμα του Άργους. Αποτέλεσμα αυτής της κομβικής επιλογής του ήταν να ανακοπεί η πολεοδομική ανάπτυξη της πόλης και από τη δεκαετία του 1990 μεγάλος αριθμός Αργείων να εγκατασταθεί στο γειτονικό Ναύπλιο, όπου επί δημαρχίας Γεωργίου Τσούρνου εφαρμόστηκε ο νόμος Τρίτση, δημιουργήθηκε η νέα πόλη δίπλα στην παλαιά, που διατηρήθηκε και εξωραΐστηκε, με αποτέλεσμα το Ναύπλιο να γνωρίζει μέχρι σήμερα μεγάλη οικιστική, τουριστική και οικονομική ανάπτυξη. (περισσότερα…)

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »