Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Εκπαίδευση’

Το κτίριο του Αλληλοδιδακτικού Σχολείου Άργους – Συμβολές στην ιστορία της Κτιριοδομίας της Καποδιστριακής εποχής (1828-1833) |Βασίλης Δωροβίνης – Δικηγόρος, Πολιτικός επιστήμονας, Ιστορικός.


 

Όπως και για τα άλλα καποδιστριακά δημόσια κτίρια του Άργους, έτσι και για την οικοδόμηση του Αλληλοδιδακτικού Σχολείου διαθέτουμε αρκετά στοιχεία, ώστε να μπορούμε να παρακολουθήσουμε τόσο την πορεία της κατασκευής του όσο και βασικές τεχνικές λεπτομέρειες. Εκτός από αυτά, – και αν βέβαια δεν υπολογίσουμε την περίπτωση των Στρατώνων του Καποδίστρια, για τους οποίους ό,τι ήδη έχει γραφεί και ό,τι επιπλέον έχει πρόσθετα εντοπισθεί ξεπερνά κατά πολύ τα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα για τα δημόσια κτίρια της εποχής αυτής – , θα πρέπει να σημειώσω ευθύς εξαρχής ότι το Αλληλοδιδακτικό του Άργους είναι εκείνο από τα καποδιστριακά κτίρια της πόλης για το οποίο έχουν γραφεί τα περισσότερα άρθρα και σημειώματα.[1] Όπως έχουν γραφεί και διαφωτιστικά άρθρα για την εκπαίδευση στο Άργος, από το τέλος του 18ου αιώνα έως την εποχή του Καποδίστρια.

 

Καποδιστριακό.

Καποδιστριακό (Α΄Δημοτικό Σχολείο Άργους), πιθανότατα αρχές της δεκαετίας του 1960.

 

Δεν είναι περιττό να πούμε, ευθύς εξαρχής, ότι η οικοδόμηση του σχολείου αυτού, από λάθη και ατυχίες, κράτησε πολύ περισσότερο από εκείνη μεγαλύτερων και ευρυχωρότερων κτιρίων της εποχής, αλλά και το ότι τα εγκαίνιά του, μόλις δύο μήνες πριν από τη δολοφονία του Καποδίστρια και σε εποχή που η αντιπολίτευση εναντίον του βρισκόταν σε παροξυσμό, ενώ στο Άργος είχαν συγκεντρωθεί, και μάλιστα είχαν κτίσει και σπίτια, επιφανείς προσωπικότητες του αντικαποδιστριακού στρατοπέδου (Σπ. Τρικούπης, Τσερτς, Ντώκινς κ.ά.), έδωσαν αφορμή για μιαν επίδειξη σταθερότητας και δύναμης του καθεστώτος, αλλά και για ένα «λουτρό στο πλήθος» του ίδιου του Καποδίστρια.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι πέρα από τη γενικότερη και προσωπική πολιτική του Κυβερνήτη υπέρ της οργάνωσης και γενίκευσης της στοιχειώδους εκπαίδευσης στη χώρα, η ολοκλήρωση του Αλληλοδιδακτικού του Άργους αποτέλεσε και ένα πολιτικό γεγονός, για τους λόγους που αναπτύξαμε αλλά και για όσα ειδικότερα θα εκθέσουμε με λεπτομέρειες στη δεύτερη ενότητα αυτού του άρθρου. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Εργαστήριο «Επιστήμη και Θρησκευτικότητα στις ελληνόφωνες περιοχές, αλλά και πέρα από αυτές (17ος-20ός αιώνας)» | 8 και 9 Φεβρουαρίου 2025 – Ναύπλιο


 

Harvard

Το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Ελλάδος του Πανεπιστημίου Harvard και το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών ανακοινώνουν την παράταση της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων στο νέο εργαστήριο «Επιστήμη και Θρησκευτικότητα στις ελληνόφωνες περιοχές, αλλά και πέρα από αυτές (17ος-20ός αιώνας)».

Στο εργαστήριο αυτό, θα συζητήσουμε πώς η μελέτη της φύσης και η πρακτική της θρησκείας ήρθαν σε επαφή, από τον 17ο μέχρι και τον 20ο αιώνα. Στερεοτυπικά, οι Φυσικές Επιστήμες ταυτίζονται με τον ορθολογισμό, ενώ η θρησκεία με το δόγμα. Σε αντίθεση με τις στενές αυτές ερμηνείες, σκοπός μας είναι να αναδείξουμε την πολυπλοκότητα των τρόπων με την οποία έχουν αλληλεπιδράσει δυο τόσο σημαντικές εκφάνσεις του ανθρώπινου πολιτισμού.

Στις συναντήσεις μας θα ακολουθήσουμε την ιστορική διαδρομή της σχέσης τους στους ελληνόφωνους πληθυσμούς, αλλά και στην ευρύτερη Ευρώπη. Η συζήτηση θα μάς οδηγήσει από τον Γαλιλαίο μέχρι τον Σπούτνικ και από τον Καζαντζάκη μέχρι τον Νεύτωνα.

Το εργαστήριο θα συντονίσει ο Κώστας Ταμπάκης, Κύριος Ερευνητής στον Τομέα Νεοελληνικών Ερευνών του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Τα πρώτα βήματα της Εκπαίδευσης τον 19ο αιώνα σε Λυγουριό, Επίδαυρο – Αντώνης Ξυπολιάς


 

Δώδεκα δικαιοπρακτικά έγγραφα του Λυγουριού  έχουν γραφτεί με φτερό χήνας και μελάνι από ντόπιους και ιδιαίτερα ιερείς του χωριού, την περίοδο 1745-1821. Εκατοντάδες επίσης έγγραφα της επαναστατικής περιόδου με πολεμικές αναφορές, διαμαρτυρίες, διεκδικήσεις, απόψεις έχουν συνταχθεί από κατοίκους του χωριού. Είναι τεκμήρια που μαρτυρούν ότι κάποιοι από τους κατοίκους είχαν διδαχτεί την γραφή και ανάγνωση τα δύσκολα εκείνα χρόνια της δουλείας.

Οι  πηγές τις ιστορίας μαρτυρούν  ότι  τότε κατά τόπους  σε μοναστήρια και εκκλησίες είχαν λειτουργήσει ως παιδευτικά κέντρα της εποχής, όπου μαθητές μάθαιναν το «οχταήχι», το «Ψαλτήρι», τα κοινά γράμματα. Αλλά και δάσκαλοι, ιδιαίτερα ιερομόναχοι,  μετά από πρόσκληση τοπικών κοινωνιών δίδασκαν τα κοινά γράμματα, την προκαταρκτική δηλαδή και δημώδη αγωγή από την οποία μπορούσε κάποιος να μάθει να διαβάζει, να γράφει, να λογαριάζει.

 

Έλληνικόν Σχολείον έν καιρώ δουλείας – Νικόλαος Γύζης

 

Στις Σπέτσες  δίδασκε αρχές του 19ου αι. τα κοινά γράμματα ο «εκ Λιγουρίου ιερομόναχος Γρηγόριος ο και εν Κρανιδίω διδάξας τω 1804». Ο Λυγουριάτης γέρο Γρηγόριος «ο περί τα  γραμματικά ικανός» δίδαξε στην συνέχεια και στα Ψαρά.

Στο Λυγουριό λειτούργησε την δεύτερη δεκαετία του 1800 ένα μικρό  υπαίθριο σχολείο. Ο Γάλλος περιηγητής A. F. Didot  που περιπλανήθηκε στις δύο τότε γειτονιές του χωριού περιέγραφε ότι οι μαθητές καθισμένοι σε πέτρες, κάτω από τον ίσκιο ενός δένδρου, συμμετείχαν στο μάθημα, όπου ένας μαθητής διάβαζε μεγαλόφωνα  μία φράση, την οποία επαναλάμβαναν οι συμμαθητές του σαν ψαλμωδία και αυτό έδινε την δυνατότητα στον δάσκαλο να τους διορθώνει…. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Παρουσίαση του βιβλίου «Εκπαιδεύοντας παιδιά στη μετεπαναστατική Αθήνα, Τα ημερολόγια του Τζων και της Φάννυ Χιλλ», στο Βουλευτικό Ναυπλίου


 

Η Σχολή Χιλλ, οι Εκδόσεις Ευρασία και ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας παρουσιάζουν το Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2025 και ώρα 7.30, στο Βουλευτικό Ναυπλίου, το βιβλίο «Εκπαιδεύοντας παιδιά στη μετεπαναστατική Αθήνα, Τα ημερολόγια του Τζων και της Φάννυ Χιλλ».

Το βιβλίο εξετάζει τις εμπειρίες δύο Αμερικανών ιεραποστόλων στην Αθήνα του 1830 και την ίδρυση ενός ιδιωτικού σχολείου που φιλοξενούσε άπορα παιδιά, ενώ παράλληλα αποτελούσε δημοφιλή προορισμό για τα κορίτσια των αστικών στρωμάτων.

 

Τα ημερολόγια του Τζων και της Φάννυ Χιλλ…

 

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

  • Η Μαρία Ευθυμίου, Ομότιμη Καθηγήτρια της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
  • Ο Παναγιώτης Κιμουρτζής, Καθηγητής της Νεότερης Ιστορίας, Ιστορίας της Εκπαίδευσης και Εκπαιδευτικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
  • Ο Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Καθηγητής της Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, Ιστορία και Θεωρία της Ιστοριογραφίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και επιμελητής του τόμου.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Η «ιδιωτική» Προσχολική Αγωγή στην Ερμιόνη – Παρασκευή Δημ. Σκούρτη


 

Η πρώτη ιδιωτική πρωτοβουλία στην Ελλάδα που αφορά την εκπαίδευση των μικρών παιδιών καταγράφεται στα 1904. Στην Ερμιόνη, σύμφωνα με τις γραπτές μαρτυρίες του αειμνήστου δασκάλου μας Μιχάλη Παπαβασιλείου, το 1906 ιδρύεται με ιδιωτική πρωτοβουλία το πρώτο σχολείο, προκειμένου να καλύψει τις κοινωνικές ανάγκες της εποχής και να προσφέρει ωφέλιμη και κατάλληλη αγωγή στα μικρά παιδιά της πόλης μας. Σίγουρα οι συμπατριώτισσές μας δε γνώριζαν τις θεωρίες των παιδαγωγών Froebel, Montessori, Freine, Decroly, όμως με βάση τις συνθήκες της ζωής του τόπου, οργάνωσαν και τη ζωή του «σχολείου» τους, ώστε να είναι δημιουργική και αποδοτική.

Παραθέτω τα κείμενα από το βιβλίο του «κυρ Μιχαλάκη» – όπως τον λέγαμε- «Θρύλοι και Παραδόσεις της Ερμιόνης» που υπήρξε και η αφορμή της έρευνάς μου:

«…του μεγάλου νοικοκυρόσπιτου της οικογένειας μπάρμπα Γιώργη Δεδάκη, που ήτανε το πρώτο ιδιωτικό Νηπιαγωγείο της Ερμιόνης και το οποίο διατηρούνε μέχρι σήμερα πεντακάθαρο οι δυο τελευταίες που απομείνανε θυγατέρες της οικογένειας..».

Αργυρώ Δεδάκη – Μέξη.

Και παρακάτω: «…Την ιδέα της ίδρυσης του Νηπιαγωγείου την συνέλαβε και αμέσως το σκάρωσε η δεύτερη θυγατέρα της οικογένειας Αργυρώ, το 1906 και το διατήρησε μέχρι το 1910 που παντρεύτηκε και ο άντρας της δεν ήθελε να εξακολουθήσει να εργάζεται. Σ’ αυτό μαζευόντουσαν τα παιδιά που είχανε προσχολική ηλικία και μαθαίνανε να κάνουνε σωστά το σταυρό τους, να μετράνε ίσαμε το δέκα, να γράφουνε τα πιο εύκολα γράμματα του αλφαβήτου, να ζωγραφίζουνε κουλουρίτσες, τετράγωνα και σταυρουλάκια, να τραγουδάνε πατριωτικά τραγούδια, ν’ ακούνε από τη δασκάλα τους διάφορα όμορφα παραμύθια και να τα λένε στους γονιούς τους στο σπίτι και χίλια δυό χρήσιμα για την ηλικία τους πράγματα.

Όλα τους καθόντουσαν σε χαμηλά ξύλινα σκαμνάκια, που φέρνανε από το σπίτι τους και η κυρία τους, όπως την λέγανε, σε αψηλή καρέκλα πίσω από το ξύλινο τραπεζάκι της, πάνω στο οποίο υπήρχανε ο κατάλογος (ένα τετράδιο με γραμμένα Αργυρώ Δεδάκη – Μέξη τα ονόματα των παιδιών), μια μποτίλια με μελάνι από σουπιά, άλλη μια με γόμα από ταλαμ(ού)γκα αμυγδαλιάς {Ταλαμ(ού)γκα: το δάκρυ της αμυγδαλιάς που χρησίμευε ως κόλα}, ένας χάρακας, ένας δείχτης κι ένα κονσερβοκούτι, που χρησίμευε να βάζει τα αγριολούλουδα που τα παιδιά γι αυτήν μαζεύανε στα χωράφια. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση στην Ελλάδα –  Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια


  

  1. Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Το λογότυπο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι το πρότυπο της κεφαλής της θεάς Αθηνάς (κοιτάζει δεξιά), όπως απεικονίζεται σε εγχάρακτο δακτυλιόλιθο από ερυθρό ίασπι στη συλλογή νομισμάτων του Μουσείου Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης. Τα έργο είναι εμπνευσμένο από την Αθηνά του Φειδία στον Παρθενώνα και φέρει την υπογραφή του Ασπασίου (1ος αιώνας π.Χ.)

Το πρώτο πανεπιστήμιο της Ελλάδας είναι το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο αναφέρεται και ως Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). Το διάταγμα για την ίδρυση του πανεπιστημίου εκδόθηκε από την αντιβασιλεία στις 31 Δεκεμβρίου του 1836 (παλαιό ημερολόγιο) και όριζε ότι το πανεπιστήμιο θα άρχιζε να λειτουργεί επισήμως την τρίτη ημέρα του Πάσχα του 1837 και ότι θα φέρει την ονομασία «Πανεπιστήμιον του Όθωνος». Θα είχε τέσσερις σχολές, Θεολογίας, Νομικής, Ιατρικής και Τεχνών, στο γνωστικό πεδίο της οποίας συγκαταλέγονταν οι εφαρμοσμένες επιστήμες και τα μαθηματικά. Η ίδρυση του πανεπιστημίου επιβεβαιώθηκε με δεύτερο βασιλικό διάταγμα του Όθωνα στις 14 (26) Απριλίου του 1837 και ορίστηκε ως ημέρα έναρξης των εργασιών του η 3 (15) Μαΐου του 1837. Είναι το παλαιότερο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της σύγχρονης Ελλάδας και το πρώτο πανεπιστήμιο ολόκληρης της βαλκανικής χερσονήσου και της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.

Το Πανεπιστήμιο Αθηνών αρχικά στεγάσθηκε στην κατοικία του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη στην Πλάκα, στη βορειοανατολική πλευρά της Ακρόπολης, που σήμερα φιλοξενεί το Μουσείο του ιδρύματος. Ονομάστηκε «Οθώνειο Πανεπιστήμιο» από το όνομα του πρώτου βασιλιά της Ελλάδας Όθωνα.

Στο πρώτο έτος λειτουργίας του το ίδρυμα στελέχωναν 33 καθηγητές, ενώ μαθήματα παρακολουθούσαν 52 φοιτητές και 75 μη εγγεγραμμένοι ακροατές. Το 1841 οι διοικητικές υπηρεσίες και τα εκπαιδευτικά τμήματα μεταφέρθηκαν στο σημερινό ευρέως γνωστό ως «κεντρικό κτήριο» του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Κεντρικό Κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, σχεδιασμένο από το Δανό αρχιτέκτονα Χανς Κρίστιαν Χάνσεν και διακοσμημένο από το ζωγράφο Karl Rahl, αποτελεί μαζί με τα κτίρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος (αριστερά), και της Ακαδημίας Αθηνών (δεξιά) την περίφημη «Αθηναϊκή Τριλογία». (περισσότερα…)

Read Full Post »

Πανελλήνιες Εξετάσεις – Η Μεγάλη Παγίδα | Αλέξης Τότσικας


 

Με τον παραπάνω τίτλο κυκλοφόρησε από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, το νέο βιβλίο του Φιλολόγου – Συγγραφέα Αλέξη Τότσικα, με θέμα τις πανελλήνιες εξετάσεις, μια δύσκολη και στρεσογόνο δοκιμασία των μαθητών  επιφορτισμένη με όνειρα και επιθυμίες τόσο των ίδιων όσο και των γονιών τους.

Ο συγγραφέας ήταν μαθητής της Γ’ γυμνασίου, όταν καθιερώθηκαν οι Πανελλήνιες εξετάσεις το 1964. Από τις πρώτες γενιές μαθητών που πέρασαν στο πανεπιστήμιο μ’ αυτές.

Υπηρέτησε τις Πανελλήνιες ως επιτυχημένος φροντιστής μια 5ετία.

Βίωσε την απαξίωση της εκπαίδευσης ως καθηγητής σε δημόσιο Λύκειο μια δεκαετία.

Συμμετείχε στη διαδικασία των Πανελληνίων ως βαθμολογητής, αναβαθμολογητής και μέλος Επιτροπής Βαθμολογικού Κέντρου.

Προσπάθησε να δημιουργήσει ένα αξιόπιστο ιδιωτικό Γυμνάσιο – Λύκειο, αλλά διαπίστωσε πως οι πανελλήνιες εξετάσεις αλλοτριώνουν κάθε υγιή προσπάθεια στην εκπαίδευση.

Χρειάστηκε να ξεκινήσει από το νηπιαγωγείο, για να χτίσει ένα ολοήμερο Δημοτικό σχολείο και Γυμνάσιο – Λύκειο με μαθητές που δεν χρειάζονται εξωσχολική βοήθεια για τη διδασκαλία και τη μάθησή τους.

Στο βιβλίο αυτό, με βιώματα και εμπειρίες 50 χρόνων στην εκπαίδευση, προσπαθεί να αξιολογήσει τις επιπτώσεις των Πανελληνίων εξετάσεων στην εκπαίδευση και την κοινωνία και προτείνει ένα δρόμο, για να αναγεννηθεί η ελληνική εκπαίδευση – πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια – και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα.

 

Πανελλήνιες Εξετάσεις – Η Μεγάλη Παγίδα

 

Παραθέτουμε ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα  του βιβλίου: 

 

Το πτυχίο είναι το απωθημένο του νεοέλληνα. Από την ώρα που το παιδί του πάει στο σχολείο φαντάζεται πόσα πτυχία μπορεί να πάρει. Πρώτα – πρώτα στις ξένες γλώσσες. Δεν έχει γι’ αυτόν σημασία αν μάθει να μιλάει μια ξένη γλώσσα. Θέλει πτυχίο. Αν είναι δυνατόν proficiency στα αγγλικά από τη Β’ γυμνασίου. Και μετά πτυχίο σε δεύτερη και τρίτη ξένη γλώσσα. Γαλλικά, γερμανικά, ό,τι να ‘ναι. Αρκεί ως την Α’ λυκείου να έχει πάρει τουλάχιστον δύο πτυχία. Γιατί από τη Β’ λυκείου αρχίζει η προσπάθεια για το μεγάλο πτυχίο, του πανεπιστημίου… (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ημερίδα με θέμα «Εκκλησία, Θεσμοί και Ψηφιακή Πραγματικότητα»


 

Εκκλησία, Θεσμοί και Ψηφιακή Πραγματικότητα

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Ναυπλία» & το Εθνικό Ινστιτούτο Δικαίου Τεχνητής Νοημοσύνης, Προσωπικών Δεδομένων & Ψηφιακής Διακυβέρνησης (Rythmisis), σας προσκαλούν στην Ημερίδα με θέμα: «Εκκλησία, Θεσμοί και Ψηφιακή Πραγματικότητα», μια συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη, τα προσωπικά δεδομένα και την ψηφιακή διακυβέρνηση.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 12 Ιανουαρίου 2024 και ώρα στις 7 το απόγευμα στην αίθουσα του Βουλευτικού στο Ναύπλιο.

 

Ομιλητές:

  • Γεώργιος Ι. Ανδρουτσόπουλος, Αν. Καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, Δικηγόρος.
  • Ιωάννης Ε. Καστανάς, Μέλος ΣΕΠ Νομικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας, ΔΝ Δικηγόρος.
  • Γεώργιος Ι. Γαλανόπουλος, Υπ. Διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου ΕΚΠΑ, Δικηγόρος.

Παρέμβαση:

  • Ελένη Μ. Παλιούρα, Yπ. Διδάκτωρ Εκκλησιαστικού Δικαίου ΕΚΠΑ, Δικηγόρος.

Υπό την αιγίδα: του Δήμου Ναυπλιέων, του Δικηγορικού Συλλόγου Ναυπλίου και την ευγενή υποστήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδας.

Read Full Post »

«Ελεύθερη Σκέψη»: Περιοδική έκδοση της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης»


 

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης» ύστερα από διαβουλεύσεις ενός περίπου χρόνου, διαπιστώνοντας την απουσία στο νομό  ενός αξιόπιστου περιοδικού που να αγκαλιάζει την πνευματική δημιουργία και τον προβληματισμό των πολιτών, αποφάσισε και εξέδωσε τον Μάη του 2023 το περιοδικό «Ελεύθερη Σκέψη». Η άποψη του Ρήγα Βελεστινλή «όποιος συλλογάται ελεύθερα, συλλογάται καλά» αποτελεί το στέρεο βάθρο στο οποίο στηρίζεται   η φιλοσοφία του περιοδικού.

Όποιος έχει σκέψη που δεν περιορίζεται από ατομικές και συλλογικές αγκυλώσεις, όποιος αντικρίζει την πραγματικότητα απροκατάληπτα και αισιόδοξα, όποιος προσεγγίζει αποτυχίες και επιτυχίες της κοινωνίας νηφάλια και δημιουργικά, όποιος μπορεί χωρίς επικίνδυνες δεσμεύσεις να επεκτείνει την ανθρώπινη θετική πολιτιστική πορεία, όποιος χωρίς προλήψεις και προκαταλήψεις προσπαθεί να συγκροτήσει μια νέα προοδευτική αφήγηση για τις κοινωνικές εξελίξεις, όποιος  δέχεται την ανάγκη στοχασμού και αναστοχασμού με βάση τα νέα κοινωνικά δεδομένα και όποιος ασκεί και δέχεται κριτική με επιδίωξη το κοινό καλό και τον σεβασμό στον άνθρωπο, δεν μπορεί παρά να «συλλογάται» σωστά, λογικά, δίκαια και ωφέλιμα για το σύνολο και τον εαυτό του.

 

«Ελεύθερη Σκέψη»: Περιοδική έκδοση της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης».

 

Οι σκέψεις, λοιπόν, ενός τέτοιου ανθρώπου μπορούν να έχουν θέση στο περιοδικό, για να γίνουν αφορμή αναζητήσεων, διαλόγου, δράσης, απόλαυσης, βελτιώσεων, ποιοτικών αλλαγών και  συμβολής στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της σύγχρονης κοινωνίας. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Βιβλίο: Αναδυόμενες τεχνολογίες στο εφαρμοσμένο θέατρο και στο εκπαιδευτικό δράμα. Επιστημονική Επιμέλεια: Μαρία Κλαδάκη, Κωνσταντίνος Μαστροθανάσης


 

Τα τελευταία χρόνια η θεατρική αγωγή κατακτά όλο και περισσότερους υποστηρικτές ως μέσο προσέγγισης γνωστικών αντικειμένων και κοινωνικοσυναισθηματικής μάθησης σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης: από το νηπιαγωγείο ως την εκπαίδευση ενηλίκων και την ειδική εκπαίδευση. Δεκάδες προγράμματα, έρευνες, παρουσιάσεις μαθημάτων και εμπειρικές διοργανώσεις με συμμετοχή παιδιών και ενηλίκων, υλοποιούνται, δημοσιεύονται και αποτελούν το ενισχυτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσονται οργανισμοί και δράσεις όπως για παράδειγμα «Το θέατρο στην Εκπαίδευση».  Παράλληλα, στα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά πανεπιστημιακά τμήματα οι εξειδικεύσεις διαμορφώνουν ένα νέο διεπιστημονικό πλαίσιο αναζήτησης τρόπων και μέσων ώστε η θεατρική έκφραση και πράξη να αποκτήσει μια πρόσθετη δυναμική και να αντιμετωπίσει τις νέες συνθήκες και τα ερεθίσματα που προκύπτουν από τις αναδυόμενες τεχνολογίες.

Οι θεωρητικές αναζητήσεις, οι εμπειρίες πεδίου και οι πρακτικές εφαρμογές, εμπλουτίζουν τις γνώσεις που έχουμε αποκτήσει και αναδεικνύουν, μεταξύ άλλων, τη σημασία της αξιοποίησης του θεάτρου σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

 

Αναδυόμενες τεχνολογίες στο εφαρμοσμένο θέατρο και το εκπαιδευτικό δράμα

 

Μια νέα προσπάθεια αντίστοιχη των παραπάνω αναζητήσεων αποτελεί το βιβλίο με τίτλο «Αναδυόμενες τεχνολογίες στο εφαρμοσμένο θέατρο και το εκπαιδευτικό δράμα», το περιεχόμενο του οποίου διαμορφώθηκε με την φροντίδα και την επιμέλεια της κ. Μαρίας Κλαδάκη, Επίκουρης Καθηγήτριας Παιδαγωγικών (γνωστικό αντικείμενο: Θεατρική Αγωγή) στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου και του κ. Κωνσταντίνου Μαστροθανάση, Δάσκαλου και Δρ. ΠΤΔΕ του ίδιου Πανεπιστημίου. Δυο έμπειρα πρόσωπα στο πεδίο της εκπαιδευτικής πράξης και στην εισαγωγή του θεάτρου στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ιδιαίτερα η κ. Μ. Κλαδάκη έχοντας παρακολουθήσει δεκάδες πτυχιακές και μεταπτυχιακές εργασίες σε διάφορα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, έχει αποκτήσει μια σημαντική εμπειρία γύρω από τα θέματα της θεατρικής αγωγής και των αντίστοιχων συνδυασμών με τις νέες τεχνολογίες. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »