Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Ευμενίδες του Αισχύλου – Ελληνιστικό Θέατρο Άργους 


 

 

Ευμενίδες του Αισχύλου στο Ελληνιστικό Θέατρο Άργους, το Σάββατο 31 Αυγούστου στις 9 το βράδυ,  με την ομάδα αρχαίας όρχησης του Θεάτρου «Δόρα Στράτου»  και την ερευνητική και καλλιτεχνική ομάδα της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

  

Στα πλαίσια της δυναμικής της «αρχαίας όρχησης» ως διδαχής, εκγύμνασης και θεραπείας, και της γενικότερης ερευνητικής, εκπαιδευτικής κι ερμηνευτικής προσπάθειας σχετικά με το αρχαίο δράμα, αλλά και άλλα παράγωγα της ελληνικής λογοτεχνίας και φιλοσοφίας στη διαχρονικότητά της, σε συνεργασία με ερευνητικές ομάδες της Ελλάδας και του εξωτερικού και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης,  θα παρουσιαστεί η παράσταση των Ευμενίδων της Αισχύλειας τριλογίας της Ορέστειας από τον 20μελή θίασο της ερευνητικής και καλλιτεχνικής ομάδας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σε σκηνοθεσία Νικόλα Ταρατόρη. Με το θίασο συνεργάζονται επιστήμονες, ερασιτέχνες κι επαγγελματίες του θεάτρου και φοιτητές.

 

Ευμενίδες

Ευμενίδες

 

Η παράσταση στηρίζεται στην υποδειγματική διδασκαλία αρχαίου δράματος από τη σκοπιά της αρχαίας όρχησης και μιας παγκόσμια προβεβλημένης έρευνας που συντελείται τα τελευταία χρόνια στο Θέατρο «Δόρα Στράτου» (Ομάδα Μελέτης της Αρχαίας Όρχησης), από κοινού με την ερευνητική και καλλιτεχνική ομάδα «δρΥός Τόποι» του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συντονίστρια αυτής της έρευνας η Άννα Λάζου, λέκτορας Ανθρωπολογικής Φιλοσοφίας και με σκηνοθεσίες στο πλαίσιο του Πανεπιστημιακού ερευνητικού θεάτρου. Η διδασκαλία αυτή υποστηρίζεται τόσο από Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού όσο και από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (με την εποπτεία της σχολικής συμβούλου και δρος Θεατρολογίας κ. Μαρίας Κέκκου). Επίσης για να ευδοκιμήσει αυτή η προσπάθεια βοήθησαν σύμφωνα με το γνωστικό τους αντικείμενο οι Καθηγητές κ.κ. Νίκος Γεωργαντζόγλου (Κλασική Φιλολογία), Στέλιος Ψαρουδάκης (Αρχαιομουσικολογία) και ο Δρ Δημήτρης Λέκκας (μουσικολόγος, συνθέτης και μαθηματικός).

 

Ευμενίδες

Ευμενίδες

 

Η συγκεκριμένη σκηνοθεσία των Ευμενίδων επικεντρώνεται στο ερώτημα «Από ποιους μεταφέρεται και σε ποιους απευθύνεται το μήνυμα του αρχαίου δράματος» δίνοντας κύρια θέση στην εκπαιδευτική διάσταση της σύγχρονης αναβίωσής του. Έτσι, αξιοποιείται τόσο η γνώση ως προς την αρχαιότητα με βάση το έγκριτο επιστημονικό επιτελείο, όσο και η αμεσότητα της έκφρασης στη συλλογικότητα με τη θεατρική δουλειά της ομάδας. Με τη φωνή του σήμερα, το σύγχρονο σώμα και με συνείδηση της ένταξής στο σύνολο της ομαδικότητας του θιάσου, θα μιλήσουν για τη «θεραπευτική δικαιοσύνη», ως το κατ’ εξοχή νόημα της δραματικής υπόθεσης των Ευμενίδων και την σύγχρονη αναγκαιότητα για τον πολιτισμό μας.

Η παρούσα πρόταση είναι συμπύκνωση μακρόχρονης εμπειρίας στη διδασκαλία των αντικειμένων, τόσο της Άννας Λάζου όσο και των συνεργατών της στην ερευνητική αυτή προσπάθεια, με σημαντική προοπτική τόσο στη δια βίου μάθηση όσο και στην διεθνή προβολή της πρωτογενούς ελληνικής έρευνας. Έως τώρα, την προσπάθειά αυτή στηρίζουν κι έχουν στηρίξει εκτός του Πανεπιστημίου Αθηνών, έγκριτοι οργανισμοί και φορείς, όπως το Θέατρο Δόρα Στράτου, Δήμοι της Αττικής και της Ελλάδας, η Ακαδημία Πολιτών, το Διεθνές Συμβούλιο Χορού – UNESCO, το Διεθνές Φιλοσοφικό Φόρουμ – UNESCO,  Δευτεροβάθμια και Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, Πολιτιστικές Ομάδες και Σύλλογοι της Ελλάδας και του εξωτερικού.

 

Ευμενίδες

Ευμενίδες

 

Συμμετέχουν η Φιφίκα Νικολοπούλου στη διδασκαλία της κίνησης και του χορού, η Πίνκα Νάντη στα σκηνικά και οι επιστήμονες, καλλιτέχνες και  φοιτητές: Σβετλάνα Βόλκοβα, Ελένη Γιακουμάκη, Αφροδίτη Γιαννιού, Νάντια Δανιήλ, Λίλλη Καραδήμα, Μαρία Κέκκου, Ειρήνη Κοσμά, Μαρία Κουντούρη, Στέφανος Μπεσάρας, Όλγα Παπαχρυσοστόμου, Γαλάτεια Παρασκευοπούλου, Σοφία Σγουράκη, Βασίλης Ταρατόρης, Βάνα Τουλουπάκη, Ελένη Τουλουπάκη και Μαρία Τσατσούλα, στους ρόλους και στο χορό.

Την παράσταση συνοδεύουν με ζωντανή μουσική τα μέλη του συγκροτήματος ΚΑΒΕΙΡΟΣ: Ίρις Μπαλαλά (φωνητικά-έγχορδα), Τάκης Παναγιωτόπουλος (κρουστά) και Χρήστος Πανδίων Πανόπουλος (πνευστά).

 

Ομάδα εργασίας

Ομάδα εργασίας

 

Όλοι οι συντελεστές, επαγγελματίες και μη, προσφέρονται αφιλοκερδώς με σκοπό την υποστήριξη της πολύ σημαντικής για την Ελλάδα έρευνας της αρχαίας όρχησης. Η ομάδα προσφέρει την παράσταση στην υπηρεσία ανάδειξης και αναστύλωσης των αρχαίων θεάτρων και στους σκοπούς του Διαζώματος, εντός κι εκτός Ελλάδας. Οι Ευμενίδες έχουν ήδη παρουσιασθεί δύο φορές στο Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Ανοιχτό Θέατρο Κολωνού.

Άσκηση από-απομυθοποίησης: Το Κρυφό Σχολειό. Φάνης Κακριδής, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων


 

Άσκηση από-απομυθοποίησης: Το Κρυφό Σχολειό

Άσκηση από-απομυθοποίησης: Το Κρυφό Σχολειό

Περίληψη. Κρυφό Σχολειό δεν υπήρξε, υποστηρίζουν οι σύγχρονοι ιστορικοί: δεν χρειαζόταν, όταν τα ελληνικά σχολειά λειτουργούσαν ελεύθε­ρα, με την έγκριση των Τούρκων! Το επιχείρημα είναι πειστικό· όχι όμως αμάχητο. Τις τελευταίες δεκαετίες πριν από την Επανάσταση οι δάσκαλοι ήθελαν και έπρεπε να διδάξουν στα Ελληνόπουλα πολλά – μαθήματα ιστορίας, ελληνικού πατριωτισμού και μαχόμενης ορθοδοξίας – που ήταν αδύνατο να ακουστούν φανερά, γιατί οι Τούρκοι δε θα τα ανέχονταν. Υπάρχουν άλλωστε αρκετές μαρτυρίες και ενδείξεις, που η μια με την άλλη οδηγούν στο συμπέρα­σμα ότι θα ήταν λάθος να διαγράψουμε μια και καλή το Κρυφό Σχολειό από την εθνική μας μνήμη.

Για τη συνέχεια της ανακοίνωσης του κ. Φάνη Κακριδή, πατήστε διπλό κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο: Άσκηση από-απομυθοποίησης-Το Κρυφό Σχολειό

Σχετικά θέματα:

Περί «Κρυφού Σχολειού» και το δημοτικό «Φεγγαράκι μου λαμπρό», Δημητρίου Γ. Κατσαφάνα


 

 

Έλληνικόν Σχολείον έν καιρώ δουλείας – Νικόλαος Γύζης

Έλληνικόν Σχολείον έν καιρώ δουλείας – Νικόλαος Γύζης

Συνδέεται ή όχι το δημοτικό παιδικό τραγούδι Φεγγαράκι μου λαμπρό με το κοινό σχολείο, το οποίο λειτουργούσε υποτυπωδώς στους νάρθηκες των εκκλησιών και στα κελλιά των μοναστηριών; Αν ναι, πότε τραγουδήθηκε, ποια είναι η καταγωγή του, η γέννησή του; Το πρόβλημα είναι σοβαρό από την άποψη, ότι μερικοί μελετητές εξαρτούν την ύπαρξη ή όχι του κρυφού σχολειού, του σχολείου πού λειτουργούσε νύχτα, από την σύνδεσή του με το γνωστό αυτό παιδικό τραγούδι.

Σχετικά με τη γνησιότητα, το νόημα του τραγουδιού αυτού έχουν διατυπωθεί μέχρι σήμερα οι πιο διαφορετικές και αντιφατικές απόψεις. Αναφέρουμε ενδει­κτικά τις κυριότερες: Ο Γιάννης Βλαχογιάννης θεωρεί ότι η παιδεία την περίοδο της Τουρκοκρατίας δεν εμποδιζόταν και ότι τούτο είναι να­νούρισμα πού έλεγε «ή κάθε μανούλα, να ετοιμάση, να καλοπιάση το μισοξυπνημένο παιδί της για να το ξεκινήση…». Ο ιερέας δάσκαλος πήγαινε, κατά τον Βλαχογιάννη, «αξημέρωτα στην εκκλησία, και περισ­σότερο άμα είχε νά προσέξη το νάρτηκα είτε και μέσα στα σκαλοπάτια του εικονοστασίου, όπου βοηθούσανε και τ’ αναμμένα κανδήλια».

 

Ο Δη­μήτριος Καμπούρογλου υποστηρίζει ότι «αβασανίστως και ακρίτως επαναλαμβάνεται ότι παρεμποδιζόντων των Τούρκων την έκπαίδευσιν ηναγκάζοντο τα παιδάκια τη νύκτα με το φεγγάρι να πορεύωνται εις διδάσκαλον προς εκπαίδευσιν». Ο Λίνος Πολίτης, εξάλλου, υποστήριξε ότι «το περίφημον κρυφό σχολειό είναι ένα ιστορικό ψέμμα», αφού, καθώς λέει, μάλλον δεν πρέπει να μιλάμε για τέχνη και παιδεία στους δύο πρώτους αιώνες μέχρι τού τέλους του ΙΣΤ’. Μόνο, συνεχίζει, «από τις αρχές του 17ου αιώνα» αρχίζουν να γίνωνται αισθητά τα ρεύματα για μια πνευματική αναγέννηση, όπου πλέον «όχι κρυφά μα φανερά σχο­λεία ιδρύονται τώρα σε πάρα πολλές πόλεις…».

Για τη συνέχεια της ανακοίνωσης του Δημητρίου Γ. Κατσαφάνα – συγγραφέα, ερευνητή της υστεροβυζαντινής περιόδου – πατήστε διπλό κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο: Περί «Κρυφού Σχολειού» και το δημοτικό «Φεγγαράκι μου λαμπρό»

  

Σχετικά θέματα: Έλληνικόν Σχολείον έν καιρώ δουλείας – Νικόλαος Γύζης

«The Cyclops Survival» στη Μικρή Επίδαυρο, από το  Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου


 

 

«The Cyclops Survival» από το Ελληνικό Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου, στα πλαίσια τριήμερου φεστιβάλ με τίτλο «World Crisis Theatre Festival».

Ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ντέιβιντ Χέαρ.

Ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ντέιβιντ Χέαρ.

Το «World Crisis Theatre Festival» καταλαμβάνει το Μικρό Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου από τις 23 μέχρι και τις 25 Αυγούστου, παρουσιάζοντας με ελεύθερη είσοδο παραστάσεις με θεματολογία άμεσα συνυφασμένη με την παγκόσμια κρίση από πέντε διαφορετικές χώρες της Ευρώπης.

Την πρεμιέρα, του φεστιβάλ σηματοδοτεί η παρουσίαση του έργου «The power of yes» ενός πολυβραβευμένου με Όσκαρ, Tony και Olivier Award βρετανού δραματουργού και σεναριογράφου, του Σερ Ντέιβιντ Χέαρ, από τον γαλλικό θίασο La Transplanisphere.

Την ίδια μέρα, Παρασκευή 23 Αυγούστου, θα παρουσιαστεί το «The Cyclops Survival» από το Ελληνικό Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου.  Το κείμενο και τη σκηνοθεσία στην παράσταση έχει αναλάβει ο καθηγητής του Παντείου και υπεύθυνος για το «World Crisis Theatre Festival», Γιάγκος Ανδρεάδης.

 

«The Cyclops Survival» (φωτό από τις πρόβες)

«The Cyclops Survival» (φωτό από τις πρόβες)

 

Πρόκειται για μια μπρεχτικού τύπου διασκευή του ευριπιδικού σατυρικού δράματος «Κύκλωψ» με θέμα την ανθρωποφαγία, στην κυριολεκτική αλλά κυρίως στην πολιτική και κοινωνική διάστασή της. Ο Έλληνας καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου δεν υπογράφει μόνο το κείμενο, αλλά επιμελείται και τη σκηνοθεσία μιας παράστασης που μιλά για τη σημερινή κρίση με τους κώδικες του μιούζικαλ και της ακροβατικής τέχνης, «στρατολογώντας» δοκιμασμένους ηθοποιούς, όπως τη Μάνια Παπαδημητρίου (ως αφηγήτρια και θεά Αθηνά), τον Γιώργο Μωρόγιαννη (ως Κύκλωπα), τον Κίμωνα Ρηγόπουλο (ως Οδυσσέα) και τον Χρήστο Ευθυμίου (ως Σειληνό).

«Εδώ και οκτώ χρόνια κοίταζα αν μπορεί το αρχαίο δράμα να υποστεί μπρεχτικές μεταμορφώσεις. Είναι ένα στοίχημα», παραδέχεται, «που όμως δεν γίνεται από ασέβεια, αλλά από πάθος. Αντέχει το αρχαίο δράμα σε διάλογο με τους «μεγάλους», σε διάλογο με τον Μπρεχτ και τον Αρτό; Αναφέρομαι και στον Αρτό γιατί το έργο είναι γεμάτο ωμότητα, παρ’ ότι μιούζικαλ».

Τη μουσική του υπογράφει ο Νίκος Αθανασάκης, τη χορογραφία ο Φάνης Καφούσιας, τα σκηνικά ο Σταύρος Μπονάτσος, τα κοστούμια η Αντζυ Καρατζά. Στα κρουστά, ζωντανά επί σκηνής, ο Νίκος Τουλιάτος. Τα βίντεο είναι του Δημήτρη Νάκου. Το Χορό Σατύρων ερμηνεύουν οι Ευαγγελία Δημητρίου, Θεοδώρα Ευγενάκη, Μαριλία Μερσινιάδη, Κώστας Μητράκας, Ηλίας Παπακωνσταντίνου, Ειρήνη Πολυδώρου, Νίκος Τουρνάκης, Δημήτρης Τσικούρας και Διονύσης Χριστόπουλος.

 

Μερσινιάδη Μαριλία


 

Μερσινιάδη Μαριλία

Μερσινιάδη Μαριλία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ναύπλιο. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Επιπλέον, σπούδασε Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, με μεταπτυχιακό στην Ειδική Αγωγή στο Institute of Education, University of London. Έχει κάνει σπουδές στο τραγούδι, στο πιάνο και στο χορό και έχει γράψει μουσική και στίχους για πέντε θεατρικές παραστάσεις.

Σκηνοθετεί και διδάσκει υποκριτική, αυτοσχεδιασμό, τραγούδι και χορογραφίες στη θεατρική ομάδα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και κάνει προετοιμασία για υποψήφιους σπουδαστές δραματικών σχολών. Έχει εργαστεί ως υπεύθυνη θεατρικού παιχνιδιού σε κατασκηνώσεις, συλλόγους και νηπιαγωγεία γενικής παιδείας και ατόμων με ειδικές ανάγκες.

 

Κυριότερες θεατρικές παραστάσεις:

  • «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη (μέλος του χορού), σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου και χορογραφίες Σοφίας Σπυράτου (Επίδαυρος, Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, 2005).
  • «Εσύ μας χάρισες το ωραίο ταξίδι» σε κείμενο και σκηνοθεσία Δημήτρη Δεγαΐτη, με τις μουσικές και την επιμέλεια του Χρήστου Λεοντή (θέατρο της οδού Φρυνίχου, Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, 2007).
  • «Cyclops survival» σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιάγκου Ανδρεάδη (μέλος του χορού), με πρωταγωνιστές τη Μάνια Παπαδημητρίου, τον Γιώργο Μωρόγιαννη, τον Κίμωνα Ρηγόπουλο και τον Χρήστο Ευθυμίου (μικρή Επίδαυρος, καλοκαίρι 2013).
  • Σκηνοθέτης και συνθέτης μουσικής και στίχων στην παράσταση «Κλυταιμνήστρες» της Αλεξίας Πετροπούλου (θεατρική ομάδα «Δέκατα», Αρχαιολογικός χώρος Μυκηνών, καλοκαίρι 2013).

Έκθεση αρχειακού υλικού: «Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους και η οικογένεια Ζαφειρόπουλου


 

Ο νεοσύστατος Όμιλος  Μελέτης Ιστορίας, Πολιτισμού και Περιβάλλοντος, που δραστηριοποιείται στο Παράλιο Άστρος, με την επωνυμία «ΠΥΡΑΜΙΑ», διοργανώνει έκθεση αρχειακού υλικού με τίτλο: «Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους και η οικογένεια Ζαφειρόπουλου. Η έκθεση περιλαμβάνει αρχειακά κείμενα, όπως σώζονται στις μέρες μας, που αφορούν στην δραστηριότητα των αδελφών Ζαφειρόπουλων στην ευρύτερη περιοχή του Παραλίου Άστρους και παρέχουν σημαντικότατες πληροφορίες για τη μορφή και τη χρησιμότητα του Φρουρίου στην κορυφή του Λόφου «Νησί», στον αγώνα της ανεξαρτησίας.

 

«Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους

«Το Κάστρο» του Παραλίου Άστρους

 

Για πρώτη φορά παρουσιάζεται μια πλήρης εικόνα της ιστορίας αυτού του τόπου, τόσο στα χρόνια της επανάστασης, όσο και κατά τα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους.  Η Έκθεση θα διαρκέσει από τις 2 έως τις 11 Αυγούστου και οι ώρες λειτουργίας της θα είναι από τις 20:00 έως τις 23:00 καθημερινά στο Δημοτικό Σχολείο Παραλίου Άστρους. Στο τέλος της έκθεσης θα γίνει η προβολή της ταινίας, Et in Arcadia ego, Πατρίδα είναι η παιδική ηλικία,  και θα ακολουθήσει συζήτηση με το σκηνοθέτη Αλέκο Παπαηλιού. 

 

Το Κάστρο του Παραλίου Άστρους

 

Το Κάστρο του Παραλίου Άστρους

Το Κάστρο του Παραλίου Άστρους

Στο Παράλιο Άστρος και στην νότια κορυφή του λόφου (νησί) που δεσπόζει του λιμανιού, υπάρχει κάστρο από τα χρόνια της φραγκοκρατίας. Το έχτισε το 1256 μ.Χ. ο πρίγκιπας Γουλιέλμος Βιλεαρδουινός (Castello della estella όπως το ονόμαζε) και διέμενε σ’ αυτό ο Ενετός Διοικητής. Στα μεταγενέστερα χρόνια της Τουρκοκρατίας το κάστρο διαμορφώθηκε σε ισχυρό αμυντικό συγκρότημα. Έχει τετράπλευρη κάτοψη και διατηρεί μεγάλο τμήμα του οχυρωματικού περιβόλου και έναν από τους οχυρούς του πύργους. Σώζονται επίσης δύο εξωτερικές πύλες του κάστρου.

Τον 18ο αιώνα, τρεις αδελφοί, οι αδελφοί Ζαφειρόπουλοι, εύποροι έμποροι στο εξωτερικό, επέστρεψαν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους για να αγωνιστούν κατά των Τούρκων και οικοδόμησαν στο χώρο του τρεις κατοικίες, διαμορφώνοντας παράλληλα το εσωτερικό του. Οι κατοικίες αυτές είναι χαρακτηριστικά δείγματα της προεπαναστατικής αρχιτεκτονικής της περιοχής και σώζονται μέχρι σήμερα, οι δύο πρώτες σε ημιερειπωμένη και η τρίτη σε ερειπωμένη κατάσταση. Το κάστρο είναι επισκέψιμο όλο το χρόνο.

Σε παρακείμενο ύψωμα διακρίνονται τμήματα από τείχος κλασικών χρόνων. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, πρόκειται για τείχος οχύρωσης που ξεκίνησαν να χτίζουν οι Αιγινίτες οι οποίοι μετοίκησαν στην περιοχή, αλλά τελικά το άφησαν ημιτελές. Στο σημείο αυτό οδηγεί μονοπάτι.

Μεταξύ του ποταμού Τάνου και του Φρουρίου του Παραλίου Άστρους βρίσκεται το Γένεον Πεδίον όπου το 541 π.Χ. έγινε η μάχη των Λογάδων (εκλεκτών) μεταξύ Αργείων και Λακεδαιμονίων για την κατάκτηση της εύφορης πεδιάδας της Θυρέας.

Πηγή: Δήμος Βόρειας Κυνουρίας

 

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με Συνθηματικό. Για να το δείτε, παρακαλώ εισάγετε το Συνθηματικό παρακάτω.

«Κλυταιμνήστρες» της Αλεξίας Πετροπούλου στο Φεστιβάλ Άργους Μυκηνών 2013


 Η θεατρική ομάδα «Δέκατα» παρουσιάζει την ιλαροτραγωδία – μιούζικαλ «Κλυταιμνήστρες» της Αλεξίας Πετροπούλου. Πρεμιέρα το Σάββατο 10 Αύγουστου στις 9 το βράδυ στον Αρχαιολογικό χώρο Μυκηνών, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Άργους- Μυκηνών 2013.

«Κλυταιμνήστρες». Μια σύντομη και ανατρεπτική περιήγηση στην ιστορία των Ατρειδών.

 

"Κλυταιμνήστρες"

«Κλυταιμνήστρες»

 

Στο πρώτο μέρος του έργου, παρουσιάζεται η κατάσταση που βρίσκεται το παλάτι και οι Μυκηναίοι κατά την επιστροφή του Αγαμέμνονα από την Τροία, η αποκάλυψη της θυσίας της Ιφιγένειας, η εκδίκηση και ο φόνος της Κλυταιμνήστρας προς τον άντρα της, βασιλιά Αγαμέμνονα. Στο δεύτερο μέρος του έργου οι «Κλυταιμνήστρες»  για να σταματήσουν την αιματοχυσία και να μην μείνουν ακέφαλες οι Μυκήνες αποδρούν μέσω Διακτίνησης (Διός ακτίνες) και βρίσκονται κατηγορούμενες σε κάποιες φυλακές της Αμερικής.

Κείμενο: Αλεξία Πετροπούλου

Σκηνοθεσία: Μαριλία Μερσινιάδη – Χριστίνα Σαχτούρη

Στίχοι – Μουσική: Μαριλία Μερσινιάδη

Διανομή με σειρά εμφάνισης – Ά Μέρος

Χορός- εφιάλτης-φόνισσες: Μαρία Μπαρούτα – Δέσποινα Παπαχριστοπούλου – Χριστίνα Παχή – Μάνια Σπαθή

Ιφιγένεια: Δέσποινα Παπαχριστοπούλου

Φύλακας: Γιώργος Τάτσης

Κλυταιμνήστρα: Αλεξία Πετροπούλου

Αγαμέμνων: Χριστόφορος Δίκας

Κασσάνδρα: Χριστίνα Σαχτούρη

Β’ Μέρος

Χορός- φόνισσες: Μαρία Μπαρούτα – Δέσποινα Παπαχριστοπούλου – Χριστίνα Παχή – Μάνια Σπαθή

Δεσμοφύλακας: Γιώργος Τάτσης

Κλυταιμνήστρα: Αλεξία Πετροπούλου

Δικηγόρος: Γιώργος Κεμερλής

Διάρκεια έργου: 90 λεπτά.
Πληροφορίες: 27510 67895

Ο «Αγαμέμνων» του Αισχύλου στο Αρχαίο θέατρο Άργους


 

  

Το Δημοτικό περιφερειακό Θέατρο Κοζάνης, θα παρουσιάσει την παράσταση του έργου του Αισχύλου «Αγαμέμνων», στο Αρχαίο Θέατρο Άργους την Δευτέρα 5 Αυγούστου, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Άργους- Μυκηνών 2013.

 

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

«Ο Αγαμέμνων» αποτελεί το πρώτο έργο από την τριλογία του Αισχύλου, Ορέστεια, την μοναδική τριλογία που διασώθηκε ολόκληρη και που λειτουργεί ως σημείο πολλαπλών αναφορών και συμβολισμών σε σχέση με την δύναμη και την αρτιότητα του ποιητικού της μεγαλείου. Η πρώτη παρουσίαση της Τριλογίας Ορέστεια: Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες για την οποία ο Αισχύλος τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο, έγινε στην Αθήνα το 458 π.χ. στα Μεγάλα Διονύσια. Την τριλογία συμπλήρωνε το σατιρικό Δράμα Πρωτεύς. Αυτό το καλοκαίρι, με σεβασμό στον τρόπο της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου διδάσκει σε έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών η Νικαίτη Κοντούρη.

Στον Αγαμέμνονα, ο Αισχύλος – σε σχέση με το μυθικό πλαίσιο, όπως αυτό παρουσιάζεται στο Ομηρικά Έπη – στηρίζει τον δραματικό άξονα της τραγωδίας του, πάνω σε δύο ισχυρές επιλογές. Η πρώτη έχει να κάνει με τον χαρακτήρα της Κλυταιμήστρας ως αρχετυπικής μητριαρχικής persona , και η δεύτερη με τη θυσία της Ιφιγένειας.

 Το βράδυ που ο βασιλιάς Αγαμέμνων επιστρέφει στο Άργος νικητής, έπειτα από τον δεκαετή Τρωϊκό πόλεμο, έχοντας μαζί την ιέρεια του Απόλλωνα Κασσάνδρα ως σκλάβα κι ερωμένη του, η βασίλισσα Κλυταιμνήστρα θα τον υποδεχτεί στο παλάτι. Αργότερα, μέσα στη νύχτα, η Κλυταιμνήστρα θα σφάξει με τα ίδια της τα χέρια τον σύζυγό της και την μάντισσα, έχοντας στο πλευρό της τον εραστή της Αίγισθο.

 

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

 

Για τον Αισχύλο, η θυσία της κόρης του Ιφιγένειας από τον Αγαμέμνονα προκειμένου να εξευμενίσει τους θεούς και να οδηγήσουν αυτόν και το Ελληνικό στράτευμα στην Τροία, είναι και ο ισχυρότερος λόγος για την βασίλισσα Κλυταιμήστρα να κρατήσει άσβεστο το μίσος ενάντια στον Αγαμέμνονα και να κατακρεουργήσει, αυτόν και την ερωμένη του Κασσάνδρα.

 

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

Στον «Αγαμέμνονα», η ιστορία των προσώπων είναι γνωστή κι αυτό κάνει το έργο εξαιρετικά οικείο. Κι εδώ όπως και γενικότερα στην Αισχύλεια Τραγωδία, την συλλογική συνείδηση του ανθρώπου που χαρακτηρίζεται από Θεοσέβεια και Θεοφοβία εκφράζει ο Χορός. Στην συγκλονιστική ποιητική δημιουργία του Αισχύλου, αναγνωρίζουμε την τάξη των παλαιών Αρχών και των αρχαίων Θεών του κόσμου, που ορίζουν και τιμωρούν την ‘Υβριν. Οι ήρωες της τραγωδίας συνθλίβονται από το βάρος της Ευθύνης που φέρουν και ταυτόχρονα την Αδυναμία της ανθρώπινης φύσης να υπερβεί το πεπρωμένο της.

 

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

Σκηνοθεσία: Νικαιτη Κοντούρη

Παίζουν:

Κλυταιμνήστρα: Καρυοφυλλια Καραμπέτη

Αγαμέμνων: Μηνάς Χατζησάββας

Κασσάνδρα: Θεοδώρα Τζήμου

Αιγισθός: Βασίλης Μπισμπίκης

Κήρυκας: Θέμης Πάνου

Φύλακας: Βασίλης Χαλακατεβάκης

Σωματογραφίες – Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου


 

Το Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου στο Ναύπλιο διοργανώνει την έκθεση «ΣΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ – Σύγχρονη ελληνική ζωγραφική από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου», όπου παρουσιάζονται έργα καλλιτεχνών που έχουν ήδη κατακτήσει μια σημαντική θέση στην εικαστική σκηνή του τόπου μας.

 

Εδουάρδος Σακαγιάν - Βόλτα νυχτερινή, 2002-2003, λάδι σε μουσαμά, 160 × 150 εκ.

Εδουάρδος Σακαγιάν – Βόλτα νυχτερινή, 2002-2003, λάδι σε μουσαμά, 160 × 150 εκ.

 

Στα έργα της έκθεσης πρωταγωνιστεί το ανθρώπινο σώμα όπως υποδηλώνει και ο τίτλος της. Το σώμα απασχόλησε τους καλλιτέχνες όλων των λαών και όλων των εποχών. Οι μεταμορφώσεις του ενσαρκώνουν με εμβληματικό τρόπο το πνεύμα της εποχής, την κοσμοθεωρία, την ιδεολογία, την αισθητική της και βέβαια τον προβληματισμό και την αγωνία του δημιουργού.

 

Γιώργος Ρόρρης – Μπλε Αλεξάνδρα, 2005-2006, λάδι σε μουσαμά, 221Χ231 εκ.

Γιώργος Ρόρρης – Μπλε Αλεξάνδρα, 2005-2006, λάδι σε μουσαμά, 221Χ231 εκ.

 

Στην έκθεση παρουσιάζονται επτά καλλιτέχνες: Στέφανος Δασκαλάκης (1952), Μιχάλης Μανουσάκης (1953), Τάσος Μαντζαβίνος (1958), Χρήστος Μποκόρος (1956), Χρόνης Μπότσογλου (1941), Γιώργος Ρόρρης (1963) και Εδουάρδος Σακαγιάν (1957). Το κύριο γνώρισμα της τέχνης τους είναι ο ανθρωποκεντρικός της χαρακτήρας και ιδιαίτερα η προσήλωσή τους στο ανθρώπινο σώμα, που γίνεται στο έργο τους ευπαθής φορέας και μάρτυρας της υπαρξιακής τους αγωνίας.

 

Χρόνης Μπότσογλου - Μια προσωπική Νέκυια (26 πίνακες) αρ. 15, 1993-2000 λαδοπαστέλ, σκόνες αγιογραφίας και ξηρό παστέλ σε χαρτί κολλημένο σε μουσαμά, 152,5×150 εκ. Ο τίτλος "Νέκυια", αναφέρεται στη λ' ραψωδία της Οδύσσειας, στην οποία περιγράφεται η κάθοδος του Οδυσσέα σε έναν τόπο όπου δεν υπάρχει φως και όπου μέσα από μια τελετή "νεκρομαντείας" συναντά και συνομιλεί με τις σκιές των πεθαμένων. Στη δική του προσωπική Νέκυια, ο καλλιτέχνης προσπάθησε να καταλάβει και να εικονίσει το πώς θυμάται κάποια πρόσωπα που δεν υπάρχουν σήμερα, και παίξανε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Το έργο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα εικαστικό δοκίμιο πάνω στη μνήμη. Ανήκει στη συλλογή Λάρυς και Σωτήρη Φέλιου.

Χρόνης Μπότσογλου – Μια προσωπική Νέκυια (26 πίνακες) αρ. 15, 1993-2000
λαδοπαστέλ, σκόνες αγιογραφίας και ξηρό παστέλ σε χαρτί κολλημένο σε
μουσαμά, 152,5×150 εκ.
Ο τίτλος «Νέκυια», αναφέρεται στη λ’ ραψωδία της Οδύσσειας, στην οποία περιγράφεται η κάθοδος του Οδυσσέα σε έναν τόπο όπου δεν υπάρχει φως και όπου μέσα από μια τελετή «νεκρομαντείας» συναντά και συνομιλεί με τις σκιές των πεθαμένων. Στη δική του προσωπική Νέκυια, ο καλλιτέχνης προσπάθησε να καταλάβει και να εικονίσει το πώς θυμάται κάποια πρόσωπα που δεν υπάρχουν σήμερα, και παίξανε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Το έργο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα εικαστικό δοκίμιο πάνω στη μνήμη. Ανήκει στη συλλογή Λάρυς και Σωτήρη Φέλιου.

 

Ο Σωτήρης Φέλιος ανήκει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία συλλεκτών. Το συλλεκτικό του πάθος δεν πυροδοτείται από αλλότρια κίνητρα. Δεν συλλέγει για να επενδύσει, αλλά γιατί ερωτεύεται τα έργα που αγοράζει και επιθυμεί να τα αποκτήσει για να τα απολαμβάνει διαρκώς. Διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους δημιουργούς των  έργων της συλλογής του, πράγμα που του επιτρέπει να διεισδύει στα άδυτα της ποιητικής τους, να αποκτά μια βαθύτερη κατανόηση του έργου τους, να οξύνει το κριτήριό του στις επιλογές του. Η παραχώρηση των έργων της συλλογής του στο παράρτημα της ΕΠΜΑΣ στο Ναύπλιο επιβεβαιώνει την επιθυμία του να μοιραστεί με το ευρύ κοινό την απόλαυση που του χαρίζουν τα έργα της συλλογής του.

Xορηγός της έκθεσης είναι το Ίδρυμα «Η άλλη Αρκαδία».

Διάρκεια έκθεσης: 12 Ιουλίου-14 Οκτωβρίου 2013
Ώρες λειτουργίες του Μουσείου:
Δευτέρα, Πέμπτη, Σάββατο: 10.00-15.00
Τετάρτη, Παρασκευή: 10.00-15.00 & 17.00-20.00
Κυριακή: 10.00-14.00
Τρίτη: κλειστά
Δευτέρα: είσοδος ελεύθερη
Για περισσότερες πληροφορίες: Λαμπρινή Καρακούρτη-Ορφανοπούλου,
Επιμελήτρια της ΕΠΜΑΣ στο Ναύπλιο – Τηλ. 27520 21915