Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Άργος’

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΧΡΙΣ ΗΜΩΝ

Posted in Βιβλία - Αργολίδα, tagged , , , , , , , , , on 22 Οκτωβρίου, 2008| Leave a Comment »

Ιωάννου Κ. Κοφινιώτου

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ  ΜΕΧΡΙΣ ΗΜΩΝ

Οι εκδόσεις « εκ προοιμίου » παρουσιάζουν

το μνημειώδες ιστορικό έργο του Ιωάννου Κ. Κοφινιώτου:

 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ  ΜΕΧΡΙΣ ΗΜΩΝ. 

 

Μια αυστηρά περιορισμένη πολυτελής  έκδοση,  ένα συλλεκτικό βιβλίο – για την ιστορία του Άργους , όπως ακριβώς κατετέθη στην Ελληνική γραμματολογία από τον Ιωάννη Κοφινιώτη πριν από  116 χρόνια.

 

 

Βιογραφικά στοιχεία του Συγγραφέα.

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗΣ

 

Φίλτατε μοὶ Δημήτριε,

 

Ἂφ΄ ὅτου συνεδέθην μετὰ τῆς ὡραίας πατρίδος σου δὶ΄ἐμψύχου δεσμοῦ, διότι πρότερον συνεδεόμην μετ΄αὐτῆς μόνον διὰ τῶν ἀψύχων συγγραμάτων τῶν προγόνων σας, συνέλαβον τὴν ἰδέαν νὰ συγγράψω τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἄργους.

Δὲν σοὶ ἀποκρύπτω ὅτι ἐπεδόθην εἰς τὸ ἔργον, συμβουλευθείς μᾶλλον τὸ θάρρος μου ἢ τὰς δυνάμεις μου. Διενοούμην δὲ κατ΄ ἀρχὰς νὰ γράψω κἄτι περὶ Ἄργους ἁπλῶς διὰ νὰ εὑρίσκω οὕτως ἀνακούφισίν τινα ἀπὸ τῆς κατεχούσης με τότε ἀθυμίας. Ἀλλά, προχωρῶν, ἐμάνθανον τὸ μεγαλεῖον του Ἀργείου κράτους καὶ τοσοῦτον κατεγοητευόμην ὑπὸ τῆς ὡραιότητος τῆς ὕλης, ὥστε ἐγκατέλιπον τὴν πρώτην ἰδέαν καὶ ἀπεφάσισα νὰ συγγράψω τὴν ἱστορίαν ταύτης τῆς πόλεως ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων μέχρις ἡμῶν, ὅσον δύναμαι λεπτομερῶς καὶ ἐπιμελῶς. Δικαίως κατέληξα εἰς τὴν τολμηράν ταύτην ἀπόφασιν, διότι ἡ πόλις αὕτη εἶνε τὸ λίκνον τοῦ πολιτισμοῦ, εἶνε οὕτως εἰπεῖν ἡ κολυμβήθρα ἐν τῇ ὁποίᾳ ὁ πολιτισμὸς ἐβάπτισε τὴν ἀνθρωπότητα…..[1]

 

Μὲ αὐτὴ τὴν ἐπιστολὴ γνωστοποιοῦσε στὶς 16 Δεκεμβρίου 1887 ὁ Ἰωάννης Κοφινιώτης, Γυμνασιάρχης τότε στὸ Ναύπλιο, τὴν ἀπόφασή του νὰ συγγράψει τὴν ἱστορία τοῦ Ἄργους, στὸν φίλο του Δημήτριο Βαρδουνιώτη.

Ὁ Καθηγητὴς φιλολογίας Ἰωάννης Κοφινιώτης (1851-1921)  ὑπηρέτησε στὴν Δημόσια ἐκπαίδευση ὡς Γυμνασιάρχης στὴν Τρίπολη, στὸν Πύργο, στὸ Ναύπλιο καὶ στὴν Ἀθήνα καὶ ὡς Σχολάρχης  γιὰ ἔξι μῆνες στὴν Κεφαλλονιά.  

Ὡς Τμηματάρχης τοῦ Ὑπουργείου Ἐκκλησιαστικῶν ἐργάστηκε γιὰ τὰ προβλήματα τῆς παιδείας καὶ ἔδειξε ἐξαιρετικὲς διοικητικὲς ἱκανότητες.

Ἀνακηρύχθηκε διδάκτορας τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς καὶ ἀσχολήθηκε  μὲ τὴν συγγραφὴ σχολικῶν βιβλίων, ἐκ τῶν ὁποίων περίπου εἴκοσι,  εἶχαν ἐγκριθεῖ καὶ διδάσκονταν στὴν στοιχειώδη καὶ μέση ἐκπαίδευση.

Ὁ Ἰωάννης Κοφινιώτης  ἀρθρογράφησε δημοσιεύοντας πολλὰ πολιτικὰ ἄρθρα ἐνῶ ὑπῆρξε ὀπαδὸς  τῶν « ἡνωμένων κομμάτων» ποὺ εἶχαν συγκροτήσει οἱ: Κ. Μαυρομιχάλης, Δ. Ράλλης, Γ. Θεοτόκης καὶ Α. Ζαίμης. [1]  καὶ ἦταν ἀντίπαλοί του Βενιζέλου.[2]

Μάλιστα, μὲ αὐτὸ τὸν συνδυασμό, ἐξελέγη Βουλευτὴς στὴν Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ τὸ 1910. Στὶς ἑπόμενες ὅμως ἐκλογὲς τῆς Β΄Ἀναθεωρητικῆς ( 28 -11 –1910 ) ἀπέτυχε.

 

Ὑπῆρξε πρόεδρος τοῦ Ἀργειακοῦ Συλλόγου « Ἀτρεὺς»στὴν Ἀθήνα.

 

Ὁ Ἰωάννης Κοφινιώτης, ὁ ὁποῖος ἦταν πιθανότατα ἀπὸ τὸ Κοφίνι παντρεύτηκε το 1883 τὴν Ἀργεία Δήμητρα Ἰωάν. Σημαντήρα.[3]

[1] Εφημερίς ΑΡΓΟΣ. 1 Ιανουαρίου 1888. Εκδότης: Δημήτριος Κ. βαρδουνιώτης.

[2] ΑΡΓΟΣ το πολυδίψιον. Οδυσσέας Κουμαδωράκης ( Βίκη Φλώρου). Εκδόσεις «εκ προοιμίου»2007.

[3] Ομοίως.

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

 

 
 

 

 

Read Full Post »

Γιώργου Αντωνίου « Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ » Εκδόσεις ΕΚ ΠΡΟΟΙΜΙΟΥ

Posted in Βιβλία - Αργολίδα, tagged , , , , , , , , , on 22 Οκτωβρίου, 2008| Leave a Comment »

Ένα νέο πολυσέλιδο Λεύκωμα με τίτλο « Η Αργολίδα που φεύγει » παρουσιάζουν στο αναγνωστικό κοινό οι εκδόσεις  ΕΚ ΠΡΟΟΙΜΙΟΥ του ομώνυμου  βιβλιοπωλείου του κ. Τάκη Ουλή στο Άργος.

 

Το περιεχόμενο του Λευκώματος – Βιβλίου είναι το αποτέλεσμα της πολύχρονης ερευνητικής δουλειάς του δημοσιογράφου – ερευνητή Γιώργου Αντωνίου και στόχο έχει να συντηρήσει στη συλλογική και ατομική μνήμη, εικόνες του χθες της Αργολίδας που σβήνουν γύρω μας.

 

Κτίσματα, μνημεία, τόποι, αντικείμενα κ.α. συνδεδεμένα κάποτε με την καθημερινή ζωή του ανθρώπου της υπαίθρου, που οι καταιγιστικοί σύγχρονοι ρυθμοί ζωής τα προσπερνούν αδιάφορα. Χώροι ευλογημένοι, εκεί που κάποτε φώλιαζε η ανθρώπινη ψυχή, έργα καμωμένα με ταπεινά γήινα υλικά όπως η πέτρα, το χώμα, το ξύλο, το νερό, ζυμωμένα με το μόχθο και τον αγώνα για επιβίωση ( Αλώνια, Λιοτρίβια, Πατητήρια, Ξερολιθιές ( πεζούλες ), Μύλοι και Νεροτριβές, Πηγάδια με λαξευτές γούρνες, Κρήνες, Μαντριά, Περιστεριώνες, Φούρνοι, Πετρογέφυρα, Χάνια, Λιθόστρωτα καλντερίμια, κ.α ).

 

Προβιομηχανικά κτίσματα – στολίδια που εξυπηρετούσαν τις στοιχειώδεις ανάγκες της χθεσινής αυτοκαταναλωτικής κοινωνίας. Ένας μνημειακός πλούτος που κοσμεί σήμερα κάθε γωνιά της Αργολικής γης. Έργα που επάνω τους αποτυπώνεται το μεράκι, η ευαισθησία, η έμπνευση των αυτοδίδακτων λαϊκών μαστόρων της εποχής.

 

Ακόμη ο αναγνώστης του Λευκώματος « Η Αργολίδα που φεύγει » θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει πολλά έργα οικιακής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Πλίνθινα και πέτρινα σπίτια με τα λαϊκής επινόησης χρηστικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία του χθες, όπως αυλόπορτες και εξώπορτες, καμινάδες, ακροκέραμα, ρόπτρα, ζεμπερέκια κ.α.

Επίσης κτίρια που είναι συνυφασμένα με τη θρησκευτική πίστη. Ξωκλήσια, εκκλησίες, προσκυνητάρια, καμπαναριά.

 

Θέση στο Λεύκωμα έχουν και τα πρωτοεμφανιζόμενα τότε έργα της τεχνολογίας όπως τα πρωτόγονα τρακτέρ, οι αλωνιστικές μηχανές γεωργικά εργαλεία, ακόμη τα κάρα και οι σούστες και βέβαια τα αυτοκίνητα.

 

Επίσης τα πρώτα βιομηχανικά κτίσματα της εποχής που φιλοξένησαν τους κλάδους της κονσερβοποιίας και της υφαντουργίας στη περιοχή μας.

 

Το φωτογραφικό υλικό του λευκώματος ( 500 φωτογραφίες ) τις οποίες συνοδεύουν επεξηγηματικά κείμενα, είναι ένα μόνο μέρος του αρχειακού υλικού ( πάνω από 30.000 φωτογραφίες ) του Γιώργου Αντωνίου, που κυριολεκτικά όργωσε κάθε γωνιά της Αργολίδας. Το νέο Λεύκωμα μας δίνει τη δυνατότητα να νοιώσουμε την ανάσα των ανθρώπων που δημιούργησαν και έζησαν τα παραπάνω έργα, πολύτιμα τεκμήρια του υλικού μας πολιτισμού.

Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το 45λεπτο ντοκιμαντέρ με τίτλο « Η Αργολίδα που φεύγει » του Γ. Αντωνίου το οποίο συνοδεύει το Λεύκωμα. Πληροφορίες ( τηλ. 27510  61315 ).

 

Read Full Post »

Γρηγόριος (Καλαμαράς) Μητροπολίτης Αργοναυπλίας (1769-1821)

Posted in Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, Πρόσωπα & γεγονότα του΄21, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , on 22 Οκτωβρίου, 2008| Leave a Comment »

Καλαμαράς Γρηγόριος (1769-1821)

 

Καλαμαράς Γρηγόριος (1769-1821)

Μητροπολίτης Αργοναυπλίας (1810-1821) και εθνομάρτυρας, αποτέλεσε μία σημαντική μορφή κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας. Καταγόταν από τη Σίτσοβα Λακωνίας και κατηχήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1819 από το Δανιήλ Παμπούκη [1], ηγούμενο της Μονής του Βράχου [2] Νεμέας.

Ο Γρηγόριος ως φιλικός, ανέπτυξε αξιόλογη δράση και κατήχησε στη Φιλική Εταιρεία, σημαντικές προσωπικότητες της εποχής όπως τον Ιωάννη Ιατρού και τους αδελφούς Παπαλεξοπούλου στο Ναύπλιο, τον Ιωάννη Περούκα, τον Σταμάτη Αντωνόπουλο, τους αδελφούς Βλάσση στο Άργος, τον Ιερέα Γεώργιο Βελίνη στο Πλατανίτι, τον Θεοδόσιο Μπούσκο στο Τζαφέραγα, τον Γεώργιο Κακάνη στο Χώνικα, τον αρχιδιάκονό του Αθανάσιο Σολιώτη, τον Ιερέα παπα – Κωσταντή στον Αχλαδόκαμπο.

 

Καλαμαράς Γρηγόριος (1769-1821). Φωτογραφία: Ηλίας Πολυχρονόπουλος.

 

Όταν οι Τούρκοι κάλεσαν στην Τρίπολη προύχοντες και αρχιερείς, ο Γρηγόριος πήγε μαζί με τον Ιωάννη Περούκα. Εκεί συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου και πέθανε από τις κακουχίες στις 18 Σεπτεμβρίου 1821, πέντε μόλις ημέρες πριν από την άλωση της Τρίπολης από τους Έλληνες. Ο λαός της Αργολίδας, εκτός από την ομώνυμη οδό, τίμησε τη μνήμη του και με προτομή το 1967, που τοποθετήθηκε αριστερά της δυτικής εισόδου του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίου Πέτρου.

 

Υποσημειώσεις

 

[1] Δανιήλ Παμπούκης. Στον αγώνα του ’21 πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ο ηγούμενος Δανιήλ Παμπούκης ο οποίος μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης. Η Ιερά Μονή Βράχου και ο ηγούμενος Δανιήλ, συμμετείχε καταλυτικά στην περήφανη νίκη των Ελλήνων στα Δερβενάκια όπου εσώθει η επανάσταση στην Πελοπόννησο. Με την απελευθέρωση η Ι. Μ. Βράχου με εκπρόσωπό της τον Δανιήλ εργάστηκε για την ανόρθωση του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους, βοηθώντας σημαντικά το έργο του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια.

[2] Η Μονή Βράχου Νεμέας βρίσκεται στην απόκρημνη πλευρά του βουνού Πολυφέγγους και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου. Στο Εκκλησιαστικό Μουσείο Κορίνθου φυλάσσεται σφραγίδα της Μονής με τη χρονολογία 1633. Σημαντική ήταν η συμβολή της Παναγίας του Βράχου στην επανάσταση του 1821, κατά την διάρκεια της οποίας ο ηγούμενος της ήταν ο Φιλικός και πρακτικός ιατροχειρούργος Δανιήλ Παμπούκης

 

Πηγή

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, «Άργος το πολυδίψιον», Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

Read Full Post »

Δανιήλ (Πετρούλιας) Αρχιεπίσκοπος Αργολίδος

Posted in Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, tagged , , , , , , , , , , , , on 22 Οκτωβρίου, 2008| Leave a Comment »

Δανιήλ (Πετρούλιας)

 

Ο Δανιήλ (Πετρούλιας) υπήρξε μια σημαντική προσωπικότητα στην εκκλησιαστική ιστορία της εκκλησίας της Αργολίδος. Ανέβηκε στο επισκοπικό αξίωμα τον Ιούλιο του 1867 και διακρινόταν για τη μόρφωσή του και τη συγγραφική ικανότητά του, τόσο σε ότι αφορά βιβλία, όσο και στην υμνωδία.

Μελετώντας την παλαιά ακολουθία του Αγίου Πέτρου Επισκόπου Άργους, διαπίστωσε πολλές παραλείψεις, με αποτέλεσμα να παρέβη διασκευάζοντας, συμπληρώνοντας και προσθέτοντας και Μικρό Εσπερινό. Επιπρόσθετα εμπλούτισε τον βίο του Αγίου με στοιχεία που άντλησε από τον Συναξαριστή και το Νέο Εκλόγιο, ενώ εξέδωσε την νέα πλέον ακολουθία το 1870, στην Αθήνα.  

Εκοιμήθη το Νοέμβριο του 1872 παραμένοντας συνολικά 5 έτη στην ποιμαντική διακονία της Εκκλησίας της Αργολίδος.

 

Πηγές

  • Χρήστος Παπαοικονόμος, « Ο Πολιούχος του Άργους Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Άργους ο Θαυματουργός», Τυπογραφείο Σ. Βλαστού, Αθήνα, 1908.
  • Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος, « Η Εκκλησία Άργους και Ναυπλιάς από της συστάσεώς της μέχρι σήμερον », Τεύχος Ἀ, Έκδοσις Χριστ. Εστίας Άργους, 1957.

Read Full Post »

Γεράσιμος (Παγώνης) Μητροπολίτης Άργολίδος

Posted in Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, tagged , , , , , on 22 Οκτωβρίου, 2008| Leave a Comment »

Ο Γεράσιμος Παγώνης (1792-1867), Μητροπολίτης Αργολίδος αποτελεί μία σημαντική φυσιογνωμία του κλήρου κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας. Γεννήθηκε στη Μικρή Μαντίνεια και διετέλεσε πρωτοσύγκελλος[1] (αναπληρωτής επισκόπου) και τοποτηρητής της Επισκοπής Μαντινείας. Είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς συντηρούσε με δικά του έξοδα 200 στρατιώτες. Έλαβε μέρος σε όλες τις εθνοσυνελεύσεις και το 1827 η Κυβέρνηση τον έστειλε ως έξαρχο στη Σάμο. Για την αναγνώριση των υπηρεσιών του προς τον Αγώνα του 1821 υπέβαλε αίτηση μετά το θάνατό του ο ανιψιός του Παναγιώτης Παγώνης.[2] Ήταν λόγιος άνδρας, όπως φαίνεται από τα έργα του[3], ενώ διετέλεσε και Γραμματέας του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη[4]. Το 1852 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Άργους και Μητροπολίτης Αργολίδας. Από το έτος εκείνο τα όρια της Μητροπόλεως Αργολίδας καθορίστηκαν όπως είναι μέχρι σήμερα. Ο Γεράσιμος Παγώνης θεμελίωσε στις 17 Ιουλίου του 1859 και εγκαινίασε στις 18 Απριλίου του 1865 το Ναό του Αγίου Πέτρου στο Άργος, αφού πρώτα κατεδάφισε τον ημιυπόγειο Ναό Αγίου Νικολάου[5] της οικογενείας Περούκα στην πλατεία Ομονοίας, όπως ονομαζόταν τότε.

Υποσημειώσεις

  1. Ο αμεσότερος συνεργάτης του μητροπολίτου, ο οποίος τελεί χρέη υποδιοικητή της μητρόπολης. Ο πρωτοσύγκελος προΐσταται του γραφείου της μητροπόλεως και αναπληρώνει το μητροπολίτη κωλυόμενο ή απουσιάζοντα στην άσκηση των διοικητικών του αρμοδιοτήτων, των σχετικών με τη διεύθυνση της μητροπόλεως.
  2. Κατετάγη εις τα Μητρώα Αγωνιστών του 1821 με τον βαθμόν Β΄ τάξεως ήτοι Αντιστράτηγος.
  3. «Περί βαθμών συγγενείας», Αθήναι 1842. «Ακολουθία της Αγίας Εικόνος της Υπαπαντής Καλαμών»
  4. Ο Γεράσιμος Παγώνης γραμματέας του Π. Μαυρομιχάλη «Ωσαύτως και η πρώτη επίσημος πράξις της Επαναστάσεως ήτοι «η προκήρυξις του αρχιστρατήγου και προέδρου της Μεσσηνιακής Γερουσίας Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη προς τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς και προς όλα τα εξευγενισμένα γένη των ανθρώπων» ήτις ανεγνώσθη εν τω ποταμώ Νέδονι των Καλαμών όταν, μετά την υπό του Παπαφλέσσα ψαλείσαν δοξολογίαν, ο Πετρόμπεης ύψωσεν εις τας 23 Μαρτίου 1821 την σημαίαν της Επαναστάσεως, η προκήρυξις αύτη, βεβαιούται ότι είναι έργον της γλαφυράς γραφίδος του κατόπιν Αργολίδος Γερασίμου. (Από το αρχείο της Μητρόπολης Αργολίδας)»
  5. Ο επίσκοπος Παγώνης κατεδάφισε το ναό του Αγ. Νικολάου της πλατείας Ομονοίας, για να οικοδομήσει νέο περικαλλή ναό προς τιμή του Αγ. Πέτρου. Ο Άγιος Νικόλαος ήταν ημιυπόγειος, όπως και ο παλιός ναός του Αϊ-Γιάννη στην οδό Γούναρη, και ήταν ιδιωτικός, της οικογένειας Περούκα. Τους έκτιζαν έτσι, για να μην μπαίνουν οι Τούρκοι έφιπποι και τους βεβηλώνουν. Παλιότερα υπήρχε ναός του Αγ. Πέτρου νότια της οδού Αγγ. Μπόμπου και Δ. της οδού Μυστακοπούλου. Εκεί ήταν και το «δεσποτικό», η Μητρόπολη, που καταστράφηκαν από τον Κεχαγιάμπεη τον Απρίλιο 1821. Ανατολικότερα και ανάμεσα στις οδούς Β. Σοφίας και Καλμούχου υπήρχε νεκροταφείο, «Τα μνήματα». Βλ. Αν. Τσακόπουλου, Ιστορικά και Λαογραφικά σημειώματα, Αθήναι 1960,σσ 34-35′.

 Βιβλιογραφία

  • Χρήστος Παπαοικονόμος, «Ο Πολιούχος του Άργους Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Άργους ο Θαυματουργός», Τυπογραφείο Σ. Βλαστού, Αθήνα 1908.
  • Οδυσσέας Κουμαδωράκης, «Άργος το πολυδίψιον», εκδ. εκ Προοιμίου, Άργος 2007.
  • Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος,«Η Εκκλησία Άργους και Ναυπλιάς από της συστάσεώς της μέχρι σήμερον», Τεύχος Ἀ, Έκδοσις Χριστ. Εστίας Άργους 1957.

Read Full Post »

« ΑΡΓΟΣ το πολυδίψιον» του Οδυσσέα Κουμαδωράκη

Posted in Βιβλία - Αργολίδα, tagged , , , , , , , , , , , on 18 Οκτωβρίου, 2008| Leave a Comment »

« ΑΡΓΟΣ το πολυδίψιον»  του Οδυσσέα Κουμαδωράκη  Ένα καινούργιο, εντυπωσιακό και ιδιαίτερα ογκώδες βιβλίο έρχεται να προστεθεί στη βιβλιογραφία του Άργους. Πρόκειται για το βιβλίο «ΑΡΓΟΣ  το πολυδίψιον» του καθηγητή  Οδυσσέα Κουμαδωράκη, το οποίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Εκ Προοιμίου»   το Μάρτιο 2007.

 

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ

Η συγγραφή του βιβλίου ξεκίνησε το 1994 με μια ομάδα εργασίας μαθητών του 4ου  Γυμνασίου ‘Αργους και περιείχε τέσσερις θεματικές ενότητες: Οδούς πλατείες, προτομές και διατηρητέα μνημεία. Η εργασία αυτή  εκδόθηκε από τη Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Άργους με τον γενικό τίτλο «Γνωριμία με το Άργος»  [1997, σελίδες 358]. Στη συνέχεια , μια δεύτερη ομάδα εργασίας  ασχολήθηκε με τις οδούς,  οι οποίες έλαβαν όνομα το 2000  ενόψει  της απογραφής του 2001, με την πεποίθηση  ότι ο Δήμος  Άργους θα αναλάμβανε το κόστος μιας συμπληρωμένης και βελτιωμένης έκδοσης. Όμως, η έκδοση έμελε να γίνει από ιδιώτη, τον κ. Τάκη Ουλή και τις εκδόσεις του.   

 

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙΕΧΕΙ:

 291 οδούς – 19 πλατείες – 10 προτομές  και 55 διατηρητέα μνημεία .  Επίσης, φιλοξενούνται αρκετά «Παραθέματα» [57], τα οποία είναι αποσπάσματα από πρωτογενείς πηγές, και φωτίζουν τις βιογραφούμενες προσωπικότητες ή είναι σημεία αναφοράς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του Άργους του 19ου ή του 20ού αιώνα. Υπάρχει ευρετήριο ασπρόμαυρων εικόνων [206 φωτογραφίες] και ευρετήριο έγχρωμων φωτογραφιών [133], οι οποίες φιλοξενούνται σε 52 ένθετες σελίδες, που είναι διασκορπισμένες σε όλο το σώμα τον βιβλίου. Εντυπωσιακό είναι και το ευρετήριο ονομάτων και πραγμάτων [26 σελίδες].

 Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 Το «ΑΡΓΟΣ το πολυδίψιον», δεν διαβάζεται σαν μυθιστόρημα. Είναι ένα βιβλίο αναφοράς, όπου  ο αναγνώστης μπορεί να αναζητήσει εύκολα αυτό που τον ενδιαφέρει. Οι τέσσερις θεματικές  ενότητες του βιβλίου προσδιορίζουν την  ταυτότητα της πόλης του Άργους. Ιδιαίτερα, η ανάλυση και ανάπτυξη των ονομάτων  των οδών και των πλατειών αποκαλύπτουν την ιστορία του Άργους από την αρχαιότατη εποχή μέχρι σήμερα. Παρατίθενται και αναλύονται γεγονότα,  βιογραφούνται προσωπικότητες όχι μόνο Αργείτικες αλλά και πανελλήνιας εμβέλειας [Καποδίστριας, θεόδ. Κολοκοτρώνης, Γεώγ. Καραϊσκάκης , Αδ. Κοραής.] Γι’ αυτό και είναι χρήσιμο στον κάθε Έλληνα, στο μαθητή, στο φοιτητή, στον εκπαιδευτικό , στον ερευνητή, στον επιστήμονα  και  προπαντός σε κάθε Αργείο.  Εξ άλλου, ο  συγγραφέας το έγραψε πρωτίστως  για τους Αργείους.

 

  Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

 Σε πολλά σημεία ο συγγραφέας του βιβλίου μάς εντυπωσιάζει για την επιμονή του να εξιχνιάσει λεπτομέρειες από την ζωή του Άργους  ή από βιογραφούμενες προσωπικότητες και είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικό το γεγονός ότι κάθε Αργείος μπορεί και βρίσκει πληροφορίες για την οδό όπου μένει ή για ντόπιες και ενίοτε συγγενικές προσωπικότητες, για τις οποίες δεν υπάρχουν αντίστοιχα λήμματα στα εγκυκλοπαιδικά λεξικά.  

Η γλώσσα του βιβλίου είναι κατανοητή και γλαφυρή.

Ο συγγραφέας έχει καλή πένα και ξέρει να χειρίζεται τη γλώσσα με ομορφιά και χάρη. Προσπαθεί να  είναι αντικειμενικός και αυστηρός. Φαίνεται πως δε χαρίζεται σε κανέναν, ούτε διστάζει να αποκαλύψει την αλήθεια, προχωρώντας ακόμα πιο πολύ από όσο είχαμε συνηθίσει από τότε που γευόμασταν την ανιαρότητα στα  μαθητικά θρανία.

 Έτσι, δε διστάζει να εξάρει την προσωπικότητα του Αντώνη Οικονόμου, του πρωτεργάτη της Ελληνικής Επαναστάτης  στην Ύδρα, η προσφορά του οποίου υποτιμήθηκε από την ιστορική επιστήμη, και να επισημάνει τη δολιότητα  και ιδιοτέλεια του Γεωργίου Κουντουριώτη. Ο αναγνώστης θα δει στο βιβλίο γιατί η θέση του Αδ. Κοραή  για την Ελληνική Επανάσταση ήταν αρνητική, πώς ο Γιάννης Μακρυγιάννης μπλέχτηκε στον εμφύλιο, γιατί η Ύδρα ήταν το σημαντικότερο αντικαποδιστριακό   κέντρο, γιατί  ο Ανδρέας  Μιαούλης έκαψε τα εθνικά πλοία στο ναύσταθμο του Πόρου και πολλά άλλα.

Αλλά ούτε και παρασύρεται από συναισθηματισμούς, όταν βιογραφεί ανθρώπους, τους οποίους γνώριζε και με τους οποίους είχε ιδιαίτερα καλές σχέσεις και φιλίες, όπως ο Γεώργιος θωμόπουλος, ο Γεώργιος Πειρούνης και ο Κώστας  Βρέτος. Το βιβλίο έχει 638 σελίδες και επιπλέον 52 ένθετες με έγχρωμο φωτογραφικό υλικό. Είναι μεγάλου σχήματος ( 17 Χ 25), τυπωμένο σε χαρτί Velvet 120 gr,  τιμάται 35 ευρώ. Πληροφορίες ( τηλ. 27510  61315 ).

Read Full Post »

« Newer Posts