Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού’

Δημαρχείο Άργους – Παρακείμενα κτίσματα


 

Το δημαρχείο Άργους, Δαναού 2,  κτίστηκε το 1830. Ο Καποδίστριας κατέβαλε έντονη προσπάθεια, όχι μόνο για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της πόλης, αλλά και για την ανέγερση δημόσιων καταστημάτων, προκειμένου να στεγαστούν κάποιες υπηρεσίες. Τα δυο παρακείμενα μακρόστενα κτίσματα, που είναι διώροφα και αυτά, συμμετρικά βαλμένα με το δημαρχείο και σε σχήμα Π, είναι της ίδιας εποχής.

 

Δημαρχείο Άργους, επιστολικό δελτάριο, 1936.

 

Το δημαρχείο στέγασε αρχικά το «πρωτόκλητον» δικαστήριο (ειρηνοδικείο, πρωτοδικείο) και το «ανέκκλητον» (εφετείο), καθώς και τη Δημογεροντία Άργους. Στο ισόγειο στεγάστηκαν αρχικά οι φυλακές. Αργότερα έγινε δημαρχείο, στην κατοχή στέγασε την ιταλική διοίκηση (Presidium Commando). (περισσότερα…)

Read Full Post »

Βρέτος Κώστας (1947-2002)


 

Κώστας Βρέτος (1947-2002)

Κώστας Βρέτος (1947-2002): διακεκριμένος ορθοπεδικός του νοσοκομείου Άργους. Γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Ο πατέρας του Αλέξανδρος Βρέτος ήταν Σπαρτιάτης, στο επάγγελμα γεωπόνος του Δημοσίου, διορισμένος στη Νέα Κίο. Η μητέρα του Ελένη ήταν Τριπολιτσιώτισσα.

Αποφοίτησε από το Δημοτικό της Νέας Κίου και από το Γυμνάσιο Άργους το 1965 και περάτωσε τις σπουδές του στην Αθήνα το 1972. Τα τελευταία χρόνια των σπουδών του είχε την ευκαιρία να γνωρίσει στην πράξη την ιατρική επιστήμη ως εργαζόμενος στο ΚΑΤ. Μετά το πέρας της στρατιωτικής του θητείας – σε μια περίοδο μάλιστα δύσκολη λόγω της δικτατορίας (1972-74) – επανήλθε για ειδικότητα στο ΚΑΤ και κατόπιν ήλθε στο νοσοκομείο Άργους για το αγροτικό του (1977). Στη συνέχεια ειδικεύτηκε στη μικροχειρουργική του χεριού δίπλα σε διαπρεπείς καθηγητές του ΚΑΤ και του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στο Στρασβούργο, καθώς επίσης και στη χειρουργική του ισχίου στο αγγλόφωνο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Homburg της Γερμανίας. Εκεί είχε την ευκαιρία να ολοκληρώσει τις γνώσεις του στην πληροφορική. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Από το μπακάλικο στο σούπερ μάρκετ: Αλλαγές στο λιανικό εμπόριο στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα – Ευφροσύνη Ρούπα και Ευάγγελος Χεκίμογλου


 

Στην έρευνα αυτή εξετάζουμε τη μετάβαση από το «παραδοσιακό παντοπωλείο» στις σύγχρονες μορφές πώλησης που βασίζονται στην αυτοεξυπηρέτηση του καταναλωτή σε μεγάλα, οργανωμένα σε διαμερίσματα, καταστήματα τύπου «σούπερ μάρκετ». Συγκεκριμένα, ορίζουμε τη μετάβαση αυτή ως τη διαδικασία επικράτησης των βασικών χαρακτηριστικών που διέπουν τα σούπερ μάρκετ σε ολόκληρο τον κλάδο του λιανικού εμπορίου τροφίμων, διαδικασία που είναι ταυτόσημη με την επικράτηση του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης του κλάδου πάνω στη μικρή οικογενειακή επιχείρηση.

Για το «σούπερ μάρκετ», που εμφανίστηκε και εδραιώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στην περίοδο του Μεσοπολέμου, έχουν διατυπωθεί ποικίλοι ορισμοί, αλλά χάριν συντομίας θα αναφερθούμε στις κύριες συστατικές έννοιες:[1] (α) Μεγάλο μέγεθος καταστήματος. (β) Ενιαία ιδιοκτησία του καταστήματος. (γ) Μεγάλος όγκος πωλήσεων. (δ) Πώληση τυποποιημένων προϊόντων. (ε) Καταμερισμός των προϊόντων σε ξεχωριστά διαμερίσματα. (στ) Διευθέτηση των εμπορευμάτων κατά τρόπο που να επιτρέπει την πρόσβαση του πελάτη σε αυτά και την εκ μέρους του επιλογή. (ζ) Αυτοεξυπηρέτηση του πελάτη. (η) Μείωση του λειτουργικού κόστους λόγω της αυτοεξυπηρέτησης. (θ) Επιθετική πολιτική αγορών, δηλαδή εξαναγκασμός των προμηθευτών σε μεγάλες εκπτώσεις υπό την απειλή αποκλεισμού τους από τη λιανική αγορά. (ι) Προσπελασιμότητα αυτοκινήτων και συγκεκριμένα επαρκής χώρος στάθμευσης για μεγάλο αριθμό πελατών.

Όπως θα διαπιστωθεί στη συνέχεια, στην Ελλάδα αρκετά από τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά παρουσιάστηκαν, αν και αποσπασματικά, από τις αρχές του 20ού αιώνα, οπότε και λειτούργησαν σε κεντρική θέση στην Αθήνα μεγάλα παντοπωλεία ενιαίας ιδιοκτησίας, χωρισμένα σε διαμερίσματα, τα οποία εξυπηρετούσαν μεγάλο αριθμό πελατών.

Στην παρούσα μελέτη ως «παραδοσιακό παντοπωλείο» ορίζουμε το μικρό κατάστημα, συνήθως με έναν ή και περισσότερους πωλητές, που διαθέτει στο κοινό βασικά τρόφιμα, ποτά και είδη πρώτης ανάγκης. Η λέξη παντοπωλείο χρησιμοποιήθηκε στην ελληνική για να αντικαταστήσει την τουρκογενή λέξη «μπακάλικο» και η λέξη παντοπώλης για να αντικαταστήσει την αντίστοιχη λέξη «μπακάλης» (bakkal)[2] ̇ η τελευταία στην ελληνική απαντά συχνά ως «βακάλης» και «πακάλης», με την τροπή του «μπ» σε «β» ή «π».[3]

 

Κατάστημα Τροφίμων και Τυροκομικών προϊόντων, Αφοί Ν. Πετρόπουλοι, Άργος 1956.

 

Ελληνικές πηγές των μέσων του 19ου αιώνα δίνουν έμφαση στα παστά ψάρια, το λάδι και τις ελιές ως εμπορεύματα προσδιοριστικά του επαγγέλματος του μπακάλη. Ένα δημοτικό άσμα από την Αδριανούπολη λέει:[4] (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ιατρικές σκέψεις για τη νεκροψία του πτώματος του Προέδρου της Ελλάδας, τον Κόμη Ι. Καποδίστρια – Διδακτορική του διατριβή του Pierviviano Zecchini (1802-1882)


 

Pierviviano Zecchini (Πιερβιβιάνο Τζεκίνι, 1802-1882)

Ο Pierviviano Zecchini (Πιερβιβιάνο Τζεκίνι) ήταν Ιταλός γιατρός και συγγραφέας. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβα, όπως και ο Καποδίστριας. Όταν ο Zecchini ήρθε στην Ελλάδα, οι Έλληνες πολεμούσαν για να απελευθερωθούν από τους Τούρκους. Βίωσε από κοντά τις συνήθειες του ελληνικού λαού και απέκτησε φιλίες με ήρωες της Επανάστασης.

Ήταν στο Ναύπλιο, όταν οι Μαυρομιχαλαίοι δολοφόνησαν τον Ιωάννη Καποδίστρια. Μετά από πρόσκληση της Ελληνικής Κυβέρνησης πραγματοποίησε τη νεκροψία του πτώματος του Έλληνα Προέδρου. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, κατέγραψε τις εμπειρίες και τις αναμνήσεις του από την Ελλάδα σε διάφορα έργα του.

Στο πρώτο έργο του με τίτλο, Riflessioni mediche nulla necroscopia del cadavere del Presidente della Grecia, il Conte G. Capodistria (Ιατρικές σκέψεις για τη νεκροψία του πτώματος του Προέδρου της Ελλάδας, τον Κόμη Ι. Καποδίστρια), το οποίο αποτέλεσε τη διδακτορική του διατριβή, αναφέρεται στις νέες ανακαλύψεις του σχετικά με τη λειτουργία της σπλήνας. Οι διαπιστώσεις του για την σπλήνα έλαβαν πολύ μεγάλη απήχηση και δημοσιεύτηκαν σε ιταλικά και διεθνή περιοδικά. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Παρουσίαση του βιβλίου «Με την πένα και το μικρόφωνο» του δημοσιογράφου Γιάννη Γαλανόπουλου


 

Το βιβλίο του δημοσιογράφου Γιάννη Γαλανόπουλου «Με την πένα και το μικρόφωνο», το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα, θα παρουσιαστεί  στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης» την Τετάρτη  14 Ιανουαρίου 2026, στις 6.30μμ.

Για το βιβλίο του θα μιλήσουν οι:

– Απόστολος Κοΐνης, μαθηματικός

– Γιώργος Κόνδης, κοινωνιολόγος

– Φώντας Σταυρόπουλος, συγγραφέας

και ο συγγραφέας Γιάννης Γαλανόπουλος

Χαιρετισμό θα απευθύνουν οι: Δημήτρης Φύκιρης, εκδότης, Σταυρούλα Βενιέρη, συγγραφέας, Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων εκδόσεων «ΚΟΥΡΟΣ» και ο Κυριάκος Κορτέσης, πρόεδρος Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου-Ηπείρου-Νήσων.

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Άκης Γκάτζιος.

 

Με την πένα και το μικρόφωνο

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο


 

Το βιβλίο Με την πένα και το μικρόφωνο – 40 χρόνια στα ΜΜΕ, ξεπερνά τα όρια μιας απλής χρονικής καταγραφής. Πρόκειται για μια κατάθεση ψυχής, διαποτισμένη από συναίσθημα, μνήμη και βαθύ σεβασμό προς τη δημοσιογραφία, ένα λειτούργημα που ο συγγραφέας υπηρέτησε με αφοσίωση και αγάπη. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Παρουσίαση του βιβλίου του Ευάνθη Χατζηβασιλείου «Εθνικός Διχασμός, Οι επιπτώσεις στους θεσμούς και στην πολιτική κουλτούρα» 


 

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας και η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, διοργανώνουν βιβλιοπαρουσίαση-συζήτηση με αφορμή το βιβλίο του κ. Ευάνθη Χατζηβασιλείου «Εθνικός Διχασμός, Οι επιπτώσεις στους θεσμούς και στην πολιτική κουλτούρα».

Ο κ. Ευάνθης Χατζηβασιλείου είναι Καθηγητής Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Γενικός Γραμματέας του Ιδρύματος της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία.

 

Εθνικός Διχασμός, Οι επιπτώσεις στους θεσμούς και στην πολιτική κουλτούρα.

 

Για το βιβλίο


 

Ο Εθνικός Διχασμός, από το 1915, αποτέλεσε τη μακρότερη πολιτική σύγκρουση στη σύγχρονη ελληνική πολιτική ιστορία. Πολλές διαστάσεις του, πάντως, παραμένουν αντικείμενο συζητήσεων. Τι είδους σύγκρουση ήταν ο Διχασμός; Ήταν εμφύλιος πόλεμος ή κάτι άλλο; Πότε τελείωσε; Ποιος επικράτησε σε αυτόν; (περισσότερα…)

Read Full Post »

Τα Επτάνησα στην Τήνο. Έργα Επτανησίων καλλιτεχνών από τη συλλογή Παπαδόπουλου στο Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου – Νεβενία Παστάκα, Ιστορικός τέχνης


 

Το 1960 ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος (εικ.1).  (1900-1971), επιχειρηματίας που δραστηριοποιούνταν στην Αθήνα με καταγωγή από το χωριό Πυργέλλα του Άργους, αποφάσισε να δωρίσει στο Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου τη συλλογή έργων τέχνης που είχε δημιουργήσει με τους γονείς του, μαζί με άλλα αντικείμενα αξίας που ανήκαν στην οικογένεια.[1]

 

Εικ.1. Προσωπογραφία Αθανασίου Παπαδόπουλου, έργο του Α. Γεωργιάδη, λάδι σε καμβά, 90×80 εκ., Πινακοθήκη Παπαδόπουλου, Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου.

 

Η μεταβίβαση της δωρεάς ολοκληρώθηκε το 1968 και αποτελείται από 161 έργα τέχνης, από διακοσμητικά, χρηστικά και προσωπικά αντικείμενα, έπιπλα και αντικείμενα ιστορικής σημασίας, τα οποία σήμερα εκτίθενται στην ομώνυμη Πινακοθήκη Παπαδόπουλου και στον χώρο του Δεσποτικού του Ιδρύματος της Ευαγγελιστρίας.[2] (εικ. 2).

 

Εικ.2. Άποψη της τοποθέτησης των έργων στην Πινακοθήκη Παπαδόπουλου.

 

Για τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο καθώς και για τους γονείς του, Ανέστη και Πολυξένη Παπαδοπούλου, ελάχιστα έως μηδενικά πράγματα είναι γνωστά, εκτός της καταγωγής και της επαγγελματικής δραστηριότητάς τους, καθώς ήταν ιδιοκτήτες των λουτρών «Φοίνιξ» που βρίσκονταν στην Ομόνοια.[3]

 

Πορτρέτο της Πολυξένης Παπαδόπουλου. Έργο του Ιωάννη Σκαρλάτου (1907-1956). Λάδι σε καμβά, 85Χ103 εκ.

 

Πέρα από την πληροφορία αυτή όμως δεν έχουν βρεθεί άλλα στοιχεία για την οικογένεια. Στα Αρχεία του Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου και συγκεκριμένα στον Φάκελο της Πινακοθήκης Παπαδόπουλου, στον οποίο εμπεριέχονται τα έγγραφα της δωρεάς, δεν υπάρχουν αρχεία τα οποία να διασώζουν οποιαδήποτε πληροφορία για το πότε άρχισε να συστήνεται η συλλογή, αποδείξεις αγοράς, αλληλογραφία που να σχετίζεται με τις αγορές έργων τέχνης ή κατάλογοι εκθέσεων.[4] Τα μόνα στοιχεία είναι δύο χειρόγραφα πιστοποιητικά σημειώματα, τα οποία βρίσκονται επικολλημένα στο πίσω μέρος των έργων στα οποία αναφέρονται.[5] (περισσότερα…)

Read Full Post »

Απόφαση-σταθμός του Ανωτάτου Δικαστηρίου για 4 διατηρητέα κτίρια του Άργους


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Διαβάστε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τα τέσσερα διατηρητέα κτίρια του Άργους.

Με μια απόφαση-σταθμό το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι εάν οι ιδιοκτήτες διατηρητέων ακινήτων δεν μεριμνούν ή αδυνατούν να τα συντηρήσουν ή να τα επισκευάσουν, τότε το Δημόσιο οφείλει να αναλάβει τις δαπάνες…

 

Σε συνέχεια της επιστολής, στα υπουργεία Πολιτισμού, Περιβάλλοντος και ενέργειας, σε Μενδώνη και Ταγαρά από Πολίτες του Άργους και Υποστηρικτών τους, 2021, για τη διάσωση τεσσάρων ιστορικών διατηρητέων κτιρίων του Άργους και την άκαρπη εξέλιξη του θέματος, έρχεται, τώρα, η απόφαση του Συμβούλιου της Επικρατείας (ΣτΕ), του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου, η οποία δικαιώνει  τους «Πολίτες του Άργους».

Ποιο συγκεκριμένα, κάτοικοι του Άργους με δικηγόρο τον Βασίλη Δωροβίνη προσέφυγαν στο ΣτΕ ζητώντας να ακυρωθεί η άρνηση των αρμόδιων υπουργείων να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για τη διάσωση των τεσσάρων ιστορικών κτιρίων.

Πρόκειται για τις κατοικίες: 1) του Σπυρίδωνα Τρικούπη (πατέρα του Χαρίλαου Τρικούπη), 2) του στρατηγού Μακρυγιάννη απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, 3) του στρατηγού Δημήτρη Τσώκρη, 4) της προεπαναστατικής οικογένειας Βλάσση επί της οδού Βλάσση στην πλατεία της Αγίας Αικατερίνης.

 

Τα τέσσερα διατηρητέα κτίρια του Άργους. Επάνω: α) Οικία Βλάσση, β) Οικία Τσώκρη. Κάτω: α) Οικία Τρικούπη, β) Οικία Μακρυγιάννη.

 

Να σημειωθεί ότι οι κατοικίες των Τσώκρη, Τρικούπη και Βλάσση βρίσκονται σε κακή κατάσταση (ειδικά των Τσώκρη και Βλάσση είναι έτοιμες να καταρρεύσουν οι στέγες), ενώ του Μακρυγιάννη έχει ερειπωθεί παντελώς. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η επιδημία της πανώλης στην Ερμιονίδα (1824, 1828) |Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου


 

Σε όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα, μόνο για δώδεκα χρόνια δεν αναφέρονται θάνατοι από κάποια επιδημία στον ελληνικό κόσμο. Η πανώλη (πανούκλα, θανατικό ή λοιμός) ήταν συχνότερη και φονικότερη, συνοδευόμενη όμως από τον τύφο, την ευλογιά, τη χολέρα, τη λέπρα… Μια εξίσου φονική έξαρσή της θα εκδηλωθεί στην Κωνσταντινούπολη, το 1778, ενώ, λίγο πριν την Επανάσταση, η πανούκλα του 1812-1819 ήταν η πιο θανατηφόρα.

Η πρώτη καταγεγραμμένη επιδημία μετά την κήρυξη της Επανάστασης εκδηλώθηκε στην Τρίπολη, είχε ως αιτία τον εξανθηματικό τύφο που προκάλεσε περίπου 3.000 θανάτους, ενώ επιδημία τύφου εκδηλώθηκε αργότερα, στο Ναύπλιο και σε άλλες πόλεις που τελούσαν υπό πολιορκία. Στο Μεσολόγγι ίσως οι θάνατοι από δυσεντερία να ξεπέρασαν εκείνους της ηρωικής Εξόδου.

Όμως, η τελευταία μεγάλη επιδημία την οποία αντιμετώπισαν οι αγωνιζόμενοι Έλληνες ήταν στα 1828 και αντιμετωπίστηκε από τον Καποδίστρια, που μόλις πριν τρεις μήνες είχε φθάσει στην Ελλάδα…

 

Στις 12 Φεβρουαρίου του 1824 το Υπουργείο Αστυνομίας απέστειλε έγγραφο στην προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας που είχε εγκατασταθεί, για δεύτερη φορά, στην Ερμιονίδα,[1] προκειμένου να ενημερωθεί για την εμφάνιση της θανατηφόρας επιδημίας της πανώλης στην Ερμιόνη.

Παπαφλέσσας. Επιζωγραφισμένη λιθογραφία. Adam Friedel.

Η ηγεσία του Υπουργείου Αστυνομίας ανατέθηκε προσωρινά στον τότε Υπουργό Εσωτερικών Γρηγόριο Δικαίο (Παπαφλέσσα), ο οποίος έλαβε άμεσα «προφυλακτικά», καθώς ανέφερε, μέτρα, όπως είχε υποχρέωση. Επειδή όμως «η απαιτουμένη εντελώς προφύλαξις είναι αδύνατος και επομένως είναι ενδεχόμενο να διαδοθή το μίασμα και να μεταδοθή το κακό», είναι σκόπιμο όλα αυτά να τα σκεφθεί η Διοίκηση και να αποφασίσει σχετικά με την παραμονή της ή μη στην πόλη. Τελικά, στις 6 Μαρτίου 1824, η Διοίκηση (Βουλευτικό και Εκτελεστικό) αποχώρησε από το Κρανίδι και παρέμεινε για τρεις ημέρες στα πλοία, που ήσαν αγκυροβολημένα στον Αργολικό Κόλπο.

Πέντε μήνες αργότερα, στις 11 Ιουλίου 1824, «Ο φίλος του Νόμου – Εφημερίς της Διοικήσεως και της Νήσου Ύδρας», αρ.φ.34, δημοσίευσε επιστολές της τοπικής Διοίκησης (Δημογεροντίας της Ερμιόνης), όπου βεβαιώνεται ότι η πανώλη «έπαυσε» προ 2 μηνών. Ωστόσο, προ δωδεκαημέρου, απεβίωσε «εις άνθρωπος το οποίον έδωκεν υποψίαν» αλλά τελικώς εφάνη ότι ουδόλως σχετίζεται με την επιδημία της πανώλης, καθώς στο σπίτι που διέμενε ουδείς άλλος νόσησε. Επισημαίνεται, μάλιστα, στην επιστολή τους ότι η πόλη ζητεί να αποκατασταθεί η συγκοινωνία, αφού κίνδυνος πλέον δεν υφίσταται.

Στα μέσα Απριλίου 1828 νέα επιδημία πανώλης που φαίνεται να ξεκίνησε από την Ύδρα, έπληξε τον Πειραιά, τα νησιά του Σαρωνικού και απείλησε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Λέγεται πως τη μετέδωσαν τα αιγυπτιακά στρατεύματα του Ιμπραήμ. Σύμφωνα, όμως, με την εφημερίδα «La Gazzette de France», No 168/17 Ιουλίου 1828, την πανώλη «έφεραν» στην Ύδρα και τις Σπέτσες Έλληνες αιχμάλωτοι που είχαν επιστρέψει στα νησιά από το στρατόπεδο του Ιμπραήμ. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Παρουσίαση του βιβλίου του Δ. Μπαχάρα «Πώς και γιατί φτάσαμε στην Ελληνική Επανάσταση;»


 

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας διοργανώνει παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Μπαχάρα με τίτλο Πώς και γιατί φτάσαμε στην Ελληνική Επανάσταση, Ιστορίες προυχόντων πριν από το 1821 (Εκδόσεις Εστία). Το βιβλίο αναφέρεται διεξοδικά στην οικογένεια Περρούκα.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 13 Δεκεμβρίου 2025 και ώρα 7 μ.μ. στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αργολίδας, επί της οδού Περρούκα 3, στο Άργος.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι κ.κ.:

– Δημήτρης Δημητρόπουλος, Διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

– Ηλίας Κολοβός, Διευθυντής Ερευνών στο Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

– Δημήτρης Μπαχάρας, συγγραφέας του βιβλίου, Δρ Ιστορίας και Διδάσκων στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο κ. Νικόλαος Μπουμπάρης, Φιλόλογος – Ιστορικός και Πρόεδρος του ΣΦΑ.

 

Πώς και γιατί φτάσαμε στην Ελληνική Επανάσταση;

 

Για το βιβλίο


Καιροσκόποι, δειλοί συμφεροντολόγοι, έτοιμοι να συνθηκολογήσουν με τον Οθωμανό, αν αυτό απαιτούσαν τα συμφέροντά τους, προδότες του Αγώνα: αυτά είναι μερικά μόνο από τα στερεότυπα τα οποία κυριάρχησαν για πολλά χρόνια στη δημόσια σφαίρα σχετικά με τους προύχοντες, κυρίως της Πελοποννήσου, και τον ρόλο που διαδραμάτισαν, τόσο κατά την προπαρασκευή όσο και κατά τη διάρκεια της  Ελληνικής Επανάστασης. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »