Posts Tagged ‘τ. Διευθύντρια Εθνικού Ιστορικού Μουσείου. Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών’
Πρoστατευμένο: Η Εικονογραφία του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, «Σκέψις Ι. Μακρυγιάννη – Χεἰρ Δημ. Ζωγράφου», Μαρία Λαδά – Μινώτου, τ. Διευθύντρια Εθνικού Ιστορικού Μουσείου. Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, τόμος 14ος , Αθήναι, 2009.
Posted in Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, Ψηφιακές Συλλογές, tagged 1821, 2009, alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, «Σκέψις Ι. Μακρυγιάννη – Χειρ Δημ. Ζωγράφου», τ. Διευθύντρια Εθνικού Ιστορικού Μουσείου. Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, τόμος 14ος, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Αθήναι, Επανάσταση 21, Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Ζωγράφος, Η Εικονογραφία του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, Ιστορία, Μαρία Λαδά – Μινωτού, Μακρυγιάννης, Ψηφιακές Συλλογές on 2 Φεβρουαρίου, 2011|
-
-
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
-
-
-
ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ
-
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΑΡΓΟΥΣ
-
-
Αποτελεί ένα από τα ωραιότερα νεοκλασικά κτίσματα της πόλης του Άργους. Κτίστηκε το 1889 επί Δημαρχίας του γιατρού Σπήλιου Καλμούχου, παρά τις έντονες αντιδράσεις της δημοτικής αντιπολίτευσης. Τα σχέδια εκπόνησε ο αρχιτέκτονας (γεωμέτρης) Πάνος Καραθανασόπουλος. Πρόκειται για ένα μεγάλο και συμμετρικό κτίριο που είναι ένα από τα ομορφότερα κτίσματα στην πόλη. Είναι επίμηκες και χωρίζεται από δύο διαδρόμους κάθετους μεταξύ τους, ένα στενό κι ένα φαρδύτερο, που οδηγούν στις τέσσερεις εξόδους και χωρίζουν το κτίριο σε τέσσερα όμοια τεταρτημόρια. Εκείνες που περισσότερο εντυπωσιάζουν είναι οι θαυμάσιες καμάρες στις οποίες απολήγει ο φαρδύς διάδρομος. Τρεις σε κάθε μακρά πλευρά…
-
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΑ ΚΤΙΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ
-
-
[…] Η περίοδος αυτή, συμβατικά από το 1831 έως το 1880, έχει να επιδείξει έστω και λίγα νεοκλασικά κτίρια, από τα οποία όμως τα περισσότερα δεν υπάρχουν πια. Αυτά τα λίγα σπίτια, που ξεφεύγουν από τα αγροτοαρχοντικά της ίδιας περιόδου, δεν αλλάζουν βέβαια την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του Άργους. Τα περισσότερα νεοκλασικά εμφανίζονται μετά το 1880 και η οικοδόμησή τους εκφράζει την τάση του Άργους για αστικοποίηση. Έτσι, στα τέλη του περασμένου αιώνα και μέχρι τα νεότερα χρόνια, τη δεκαετία του 1960, το Άργος παρουσιάζει χαρακτήρα ημιαστικό. Οι νέες τάσεις οφείλονται είτε στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου είτε στις δραστηριότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης, ιδιαίτερα την εποχή του Σπήλιου Καλμούχου, ο οποίος επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο για την ανέγερση και τη συντήρηση δημόσιων κτισμάτων και καταστημάτων… Με μια προσεκτική ματιά εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι στο Άργος κτίστηκαν αρκετά σπίτια με κάποια αρχιτεκτονικά στοιχεία και σε εποχές που η νεοκλασική αρχιτεκτονική είχε παραχωρήσει τη θέση της στη σύγχρονη κατοικία. Συναντάμε σπίτια και μετά το 1920 - τις δεκαετίες 1930 και 1940 -, τα οποία είτε πλίνθινα είναι είτε σπανιότερα πέτρινα, έχουν ψευδοπεσσούς με κιονόκρανα στις γωνίες ή φροντισμένο γείσο ή κάποια ακροκέραμα, τουλάχιστο στις γωνίες. Η μετάβαση από τη μια εποχή στην άλλη γίνεται πάντα ομαλά. Λίγο αργότερα, βέβαια, η χρήση του τσιμέντου θα είναι καταλυτική…
-
«ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ» - ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΡΓΟΥΣ
-
-
Το δημαρχείο Άργους, Δαναού 2, κτίστηκε το 1830. Ο Καποδίστριας κατέβαλε έντονη προσπάθεια, όχι μόνο για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της πόλης, αλλά και για την ανέγερση δημόσιων καταστημάτων, προκειμένου να στεγαστούν κάποιες υπηρεσίες. Το δημαρχείο στέγασε αρχικά το «πρωτόκλητον» δικαστήριο (ειρηνοδικείο, πρωτοδικείο) και το «ανέκκλητον» (εφετείο), καθώς και τη Δημογεροντία Άργους. Στο ισόγειο στεγάστηκαν αρχικά οι φυλακές. Αργότερα έγινε δημαρχείο, στην κατοχή στέγασε την ιταλική διοίκηση (Presidium Commando). Το συγκρότημα ανακαινίστηκε και αναμορφώθηκε το 1889 επί δημάρχου Σπήλιου Καλμούχου. Τότε τοποθετήθηκαν στην oρoφή τα δύο πήλινα γυναικεία αγάλματα, που είναι βαμμένα, και οι διακοσμητικές λεκάνες. Τα δύο παρακείμενα κτίσματα στέγασαν κατά καιρούς διάφορα σχολεία μέχρι και τη δεκαετία 1970. Στο ισόγειο του βορινού, όπου σήμερα [παλαιότερα] είναι το κατάστημα «Παραξενιές», ήταν το τυπογραφείο του Ανάργυρου Τημελή, ο οποίος εξέδιδε την εφημερίδα «Αγαμέμνων». Εκεί μαζεύονταν για συζήτηση άνθρωποι των γραμμάτων και είχαν μετατρέψει το χώρο σε φιλολογικό και πνευματικό στέκι. Κεντρικό πρόσωπο των συζητήσεων ήταν ο Δημ. Βαρδουνιώτης…
-
ΒΙΒΛΙΑ
-
Το Ναύπλιο τον 19° αιώνα - Μαρτυρίες και Μαρτυρούμενα από τα Τοπικά Έντυπα Μέσα
-
Μια έρευνα σε βάθος, της Αγγελικής Μάρκου, που αποσκοπεί να αναδείξει την τοπική ιστορία του 19ου αιώνα χωρίς χρονολογικούς περιορισμούς, οι οποίοι δυσκολεύουν την κατανόηση των διασυνδέσεων ανάμεσα στα ιστορικά γεγονότα. Η συχνά τμηματική ανάλυση της ναυπλιακής ιστορίας εμβαθύνει μεν σε πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά δεν μπορεί να καταδείξει με σαφήνεια πώς η κάθε περίοδος επηρέασε τις ενέργειες των επόμενων γενεών…
Η μελέτη, σελίδες 432, ολόκληρου του αιώνα μέσα από την αξιοποίηση του ναυπλιακού τύπου ως βασική ιστορική πηγή προσφέρει τη δυνατότητα της ανασύστασης της Ναυπλίας υπό διαφορετικό πρίσμα... -
«Αργολικόν Ημερολόγιον 1910»
-
Στην «αναστατική» έκδοση με τίτλο «Αργολικόν Ημερολόγιον 1910, Εκδιδόμενον υπό του εν Αθήναις Συλλόγου των Αργείων» και τυπωμένο «Εν Αθήναις – Εκ του τυπογραφείου των Καταστημάτων Δημ. Τερζόπουλου – 1910», συναντάμε σημαντικούς λόγιους του 19ου αιώνα του Άργους αλλά και του γειτονικού Ναυπλίου, όπως ο Ιωάννης Κοφινιώτης, ο Δημήτριος Βαρδουνιώτης, ο Μιχαήλ Λαμπρυνίδης, ο Ιερέας και ιδρυτής του Συλλόγου «Ο Δαναός» Χρήστος Παπαοικονόμος και άλλους πολλούς, που οι εργασίες τους φιλοξενούνται στις 356 κιτρινισμένες και φθαρμένες από το χρόνο σελίδες του βιβλίου.
Η «αναστατική» αυτή έκδοση έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία γιατί, μέσα από την ανάκληση της μνήμης απεικονίζει την ιστορία της πόλης του Άργους και της ευρύτερης περιοχής, ενώ παράλληλα αποτελεί ένα οδοιπορικό στο πολιτισμικό περιβάλλον της εποχής.
Οι κοιμισμένοι ήχοι και λόγοι αντηχούν πάλι, αψευδείς μάρτυρες ενός λαμπρού πολιτισμού, που αποκαλύπτεται με την έρευνα, σ’ όλα τα επίπεδα του δημόσιου και ιδιωτικού βίου, στα γράμματα, τις τέχνες, την πολιτική ζωή… -
Οι Αρχαίοι Ποταμοί της Αργολίδας
-
Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, θα συναντήσουμε τον Γενάρχη ποταμό Ίναχο, τον Ερασίνο με τις τέσσερεις κόρες του, την Δαναΐδα Αμυμώνη, τον πλατύ και επικίνδυνο χείμαρρο Χάραδρο (Ξεριά), τον Αστερίωνα με τις τρεις κόρες του, τροφούς της Ήρας, τον ποταμό Ράδο που έρρεε στις βόρειες πλαγιές του Διδύμου όρους, τους Χρυσορρόα και Υλλικό στην Τροιζήνα κ.α.
Η μυθολογία είναι μια ιερή ιστορία, που διαδραματίζεται σε ένα χωρόχρονο πέραν της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Είναι το σύνολο των μύθων που ανήκουν σε μια συγκεκριμένη παράδοση ενός τόπου.
Πιστεύουμε ότι ο μύθος είναι ένα λόγος, που ακόμα και αν δεν είναι αλήθεια ή δεν έχει εξελιχθεί σε τέτοια, εμπεριέχει μέσα του κάποιες αρχέγονες εμπειρίες και αλήθειες. Κι όπως γράφει ο Λούκιος Απουλήιος: Κι οι μύθοι που σαν όμορφα φαντάζουν παραμύθια, αλήθειες κρύβουνε πολλές στου ψέματος τα βύθια… -
Κιβέρι - Από το Μύθο στην Ιστορία
-
-
Το Κιβέρι είναι ένα μεγάλο χωριό της Αργολίδας, ένα παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική ακτή του Αργολικού κόλπου, απέναντι ακριβώς από το Ναύπλιο. Ο τόπος αυτός σχετίζεται με τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα. Εδώ αποβιβάστηκε ο Δαναός με τις κόρες του, όταν ήρθε να γίνει βασιλιάς στο Άργος. Η περιοχή κατοικείται σίγουρα από τα αρχαία χρόνια, καθώς έχουν ανακαλυφθεί μυκηναϊκοί τάφοι. Συνεχής ήταν η κατοίκηση του τόπου ανά τους αιώνες. Στην αρχαιότητα έγινε θέατρο μαχών ανάμεσα στους δύο ισχυρούς γείτονες της εποχής, τους Αργείους και τους Σπαρτιάτες. Στο μεσαίωνα υπήρχε εκεί ισχυρό κάστρο των Φράγκων, στους οποίους ανήκε ως το 1389. Από τότε το Κιβέρι ανήκει στους Βενετούς ως το 1481, οπότε περνά κατεστραμμένο στους Τούρκους. Η γεωγραφική του θέση καθιστούσε το Κιβέρι στρατηγικό σημείο από την αρχαιότητα μέχρι τη νεότερη ιστορία. Πρόκειται για έναν τόπο με πλούσια για την έκτασή του ιστορία, ήδη από τους αρχαϊκούς χρόνους. Μια ιστορία συνδεδεμένη με την τύχη του γειτονικού Άργους από την προϊστορική και αρχαϊκή εποχή, αλλά και του Ναυπλίου από την εποχή της φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Κατά την προϊστορική περίοδο η ευρύτερη περιοχή του σημερινού Κιβερίου συνδέεται με τις τρεις πηγές, της Αμυμώνης, της Λέρνης και του Ανάβαλου, που αναβλύζουν γλυκό νερό από τότε μέχρι σήμερα…
-
ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
-
- Η Δολοφονία του Δημητρίου Περρούκα (Άργος, 1851)[…] Οι δράστες είχαν μεγάλο μίσος για τον Περρούκα, αλλά και οικονομικό κίνητρο, καθώς ήθελαν να του κλέψουν χρήματα και ασημικά. Το βράδυ του φόνου, έστησαν μια καλά οργανωμένη παγίδα, με τον 20χρονο Πέτρο Καμπίτη, ο οποίος δούλευε παλαιότερα ως υπηρέτης στο σπίτι και είχε απολυθεί, να ξέρει καλά τα κατατόπια. Εκείνος πήδηξε τον τοίχο του γείτονα, μπήκε στο οικόπεδο και, επειδή τον γνώριζε ο σκύλος του σπιτιού, τον περιποιήθηκε για να μην γαβγίζει και τον έκλεισε στην μπροστινή αυλή. Στη συνέχεια άνοιξε την πίσω πόρτα του κήπου και έβαλε μέσα τους άλλους δύο συνεργούς του, τον 53χρονο Γεώργιο Μπατζάκα και τον γιο του, τον 20χρονο Αθανάσιο Μπατζάκα. Μπήκαν στο σπίτι από την κουζίνα, έφτασαν στο δωμάτιο του Περρούκα και τον μαχαίρωσαν 12 φορές την ώρα που κοιμόταν, με το θύμα να παλεύει σκληρά πριν ξεψυχήσει…
- Εικαστική Έκθεση Καλλιτεχνικού Σχολείου Αργολίδας: «Η Λογοτεχνία στο επίκεντρο»Εικαστική έκθεση των μαθητών και μαθητριών του Καλλιτεχνικού Σχολείου Αργολίδας πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Διημερίδας του Συνδέσμου Φιλολόγων Αργολίδας με θέμα: «Η Λογοτεχνία στο επίκεντρο». Η εκδήλωση έλαβε χώρα το Σαββατοκύριακο 10 και 11 Οκτωβρίου 2026 στο Παλαιό Τελωνείο στο Ναύπλιο σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, προσελκύοντας το ενδιαφέρον όσων παρευρέθηκαν στις διήμερες εκδηλώσεις. Η διημερίδα αυτή αποτέλεσε το κλείσιμο της επιτυχημένης διαδικτυακής σειράς «Πορτρέτα Λογοτεχνών» (Ιανουάριος 2025 – Σεπτέμβριος 2026)...
- Παρουσίαση του βιβλίου «Σκόρπια κι Ανάλεκτα» της Φωτεινής Τομαή[...] Είναι ένα βιβλίο-μαρτυρία για τη διαχρονική ευθύνη του λόγου. Η Μνήμη, η Μελέτη και η Αοιδή ήταν οι αρχαιότερες Μούσες των Ελλήνων που λατρεύονταν στον Ελικώνα και αργότερα στο Μαντείο των Δελφών και τη Σικυώνα. Η πατρίδα μας, καθώς έχει περιβραχεί από την Ιστορία, σύμφωνα με τον στίχο του ποιητή, κουβαλάει αιώνες τώρα, άπειρες μνήμες. Τι είναι, όμως, αυτό που κάνει εμάς τους ανθρώπους να θέλουμε να τις συγκρατούμε αφήνοντας μια ζώσα κληρονομιά για τις επόμενες γενιές; Μήπως γιατί τα βιβλία της Ιστορίας δεν τα γράφουν όλα; Ή από ματαιοδοξία; Ή για λόγους πιστότητας των γεγονότων; Ή καλύτερα χάριν εντιμότητας, αρετή που ο Κικέρων υποστήριζε ως τη μεγαλύτερη και σπουδαιότερη για τους ιστορικούς;
- Διαταγή της Πλαταίας – Η εκτέλεση του Γεωργίου Μαυρομιχάλη[...] Πρόκειται για την επίσημη «Διαταγή της Πλατείας» που εξέδωσε ο τότε Φρούραρχος Ναυπλίου, Συνταγματάρχης Αλμέιδας, στις 20 Οκτωβρίου 1831. Το έγγραφο αποτυπώνει με απόλυτη στρατιωτική ακρίβεια τις κινήσεις και τις θέσεις των στρατευμάτων της νεοσύστατης Ελληνικής Πολιτείας κατά την ημέρα εκτέλεσης του Γεωργίου Μαυρομιχάλη, ενός εκ των δολοφόνων του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Μέσα από την έρευνα και τη φροντίδα των δύο συντελεστών, προσφέρεται σήμερα στους αναγνώστες μας μια σπάνια ιστορική μαρτυρία για το κλίμα και τα δραματικά μέτρα ασφαλείας που επικρατούσαν στην περιοχή αμέσως μετά τη δολοφονία που συγκλόνισε το έθνος...
- Άργος – Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των πλινθόκτιστων στη σύγχρονη πόληTριήμερη εκδήλωση (τριημερίδα) με τίτλο «Άργος. Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των πλινθόκτιστων στη σύγχρονη πόλη, σεμινάριο καταγραφής και εργαστήριο τεχνικών δόμησης» διοργανώνεται από την Α.Μ.Κ.Ε. «πηλΟίκο» στο Άργος Αργολίδας, από την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου έως την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026.
- Η Δολοφονία του Δημητρίου Περρούκα (Άργος, 1851)
Εγγραφή στο Ιστολόγιο μέσω Email
Προστεθείτε στους 372 εγγεγραμμένους.