Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Otto Magnus von Stackelberg’

Γκραβούρες – Καρύταινα (Καρίταινα) Αρκαδίας  – Otto Magnus von Stackelberg, λιθογραφία από το έργο του, «La Grece. Vues pittoresques et topographiques, dessinus par O.M baron de Stackelberg». ( Ελλάδα – γραφικά τοπία και τοπογραφικά τοπία, δημιουργίες του Otto Magnus, βαρώνου του Stackelberg). Παρίσι 1834.

 

Καρύταινα (Bathos Pres Trapezonte ) - Otto Magnus von Stackelberg, 1834

 

  Η Καρύταινα απέχει 16 χμ. από τον κάμπο της Μεγαλόπολης και υψώνεται με το φραγκικό κάστρο της σε ένα βραχόβουνο ύψους 582μ., περισφιγμένο ολόγυρα από τα αρκαδικά βουνά, ενώ στους πρόποδες του βουνού κυλάει ο Αλφειός. Πιστεύεται ότι κατέχει την θέση της αρχαίας Βρένθης, που την ερήμωσε ο Επαμεινώνδας για να συνοικήσει την Μεγαλόπολη. Την μεγαλύτερη τιμή της την γνώρισε στα χρόνια της Φραγκοκρατίας, όταν έγινε πρωτεύουσα της ομώνυμης βαρονίας και κτίσθηκε το κάστρο της (1245) από τον Hugues de Bruyeres. Ονομάσθηκε τότε το «Τολέδο της Ελλάδας και θεωρήθηκε σαν ένα από τα σημαντικότερα της Πελοποννήσου χάρη στην στρατηγική του θέση.

Σήμερα το εσωτερικό του κάστρου είναι ερειπωμένο, τα εσωτερικά όμως τείχη του διατηρούνται σε σχετικά καλή κατάσταση. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821 εδώ είχε εγκατασταθεί ο Θ. Κολοκοτρώνης και είχε κτίσει σπίτι και εκκλησία μέσα στο κάστρο. Από το 1830, που η Δημητσάνα πήρε τη θέση της σαν πρωτεύουσα της περιοχής, η Καρύταινα έπεσε σε μαρασμό.

O Stackelberg έχοντας διαβάσει τον Παυσανία τιτλοφορεί αυτήν την χαλκογραφία Bathos Pres Trapezonte (= Βάθος κοντά στην Τραπεζούντα). Ο Παυσανίας αναφέρει: «Μετά την διάβαση του Αλφειού έχει κανείς μια περιοχή ονομαζόμενη Τραπεζούντα, όπου υπάρχουν και ερείπια μιας πόλης Τραπεζούντας. Και πάλι αριστερά, καθώς κανείς κατεβαίνει από την Τραπεζούντα προς τον Αλφειό, κοντά στο ποτάμι υπάρχει θέση ονομαζόμενη Βάθος». Η ερειπωμένη επί Παυσανία Τραπεζούς, που είχε κάποτε χρησιμεύσει και ως πρωτεύουσα των Αρκάδων, αντί της Τεγέας, βρισκόταν απέναντι και προς νότο της Καρύταινας (στην αριστερή όχθη του Αλφειού), κοντά στο σημερινό χωριό Μουριά. Μεταξύ των χωριών Μουριά και Κυπαρίσσια βρίσκεται η τοποθεσία Βάθος που έχει επιζήσει στην τοπωνυμία Βαθύρεμα.

  Πηγή: Peloponnesus, “The Ark of Hellenic Civilization’’, Fist edition 1998 deposed in the National Library at Athens.

Read Full Post »

Αρκαδική πύληΑρχαία Μεσσήνη (Messene) λιθογραφία του Otto Magnus Von Stackelberg – (Όττο Μάγκνους Φον Στάκελμπεργκ), 1834.

Άποψη της Αρκαδικής πύλης στην Αρχαία Μεσσήνη, της πεδιάδας της Στενύκλαρου στη μέση, και στο βάθος του Μεσσηνιακού κόλπου. Η Μεσσήνη κτίσθηκε στους πρόποδες του βουνού Ιθώμη από τον Επαμεινώνδα, γύρω στο 370 π.χ., αφού συγκέντρωσε εκεί τους επί αιώνες σκορπισμένους Μεσσηνίους. Η πόλη οχυρώθηκε με την τελευταία λέξη της οχυρωματικής τεχνικής για να αντέχει στις Σπαρτιάτικες επιδρομές. Το τείχος της είχε μήκος 9 χμ. και πάχος σχεδόν3 μέτρακαι έφερε κατά διαστήματα διώροφους ισχυρούς πύργους και επάλξεις. Από τα τείχη αυτά σώζονται εκτεταμένα τμήματα, κυρίως δεξιά και αριστερά από τις δυο πλευρές της Αρκαδικής πύλης.

 

Αρκαδική πύλη - Αρχαία Μεσσήνη (Messene) λιθογραφία του Otto Magnus Von Stackelberg - (Όττο Μάγκνους Φον Στάκελμπεργκ), 1834.

 

Τα τείχη είναι κτισμένα από ντόπιο ασβεστόλιθο και κατά διαστήματα είχαν πύλες ενισχυμένες με ισχυρούς πύργους που έπαιρναν το όνομά τους από την κατεύθυνση που ακολουθούσαν οι δρόμοι. Σήμερα σώζονται 4 πύλες με κυριότερη την Αρκαδική η οποία είναι ακόμα σε χρήση. Η πύλη αυτή είναι διπλή με δυο εισόδους, τις οποίες χωρίζει κυκλική αυλή, όπου πρέπει να ήταν τοποθετημένα αγάλματα θεών, προστατών της πόλης, μέσα σε κόγχες. Μέσα στην μεγάλη έκταση, σχήματος τετράγωνου που περικλείεται από τα τείχη, αποκαλύφθηκαν σημαντικά μνημεία, δείγματα αρχιτεκτονικής του 4ου π.χ. αι., σε αρκετά καλή κατάσταση που θεωρούνται ότι θα προσδώσουν σταδιακά στον χώρο την αίγλη της Ολυμπίας.

Πηγή: Peloponnesus, “The Ark of Hellenic Civilization’’, Fist edition 1998 deposed in the National Library at Athens.

Διαβάστε ακόμη:

Read Full Post »

Otto Magnus von Stackelberg, «Ερείπιον πυραμίδος παρά το Άργος», 1834.  


 Ερείπιον πυραμίδος παρά το Άργος – Η πυραμίδα του Ελληνικού, όπως είναι ευρύτερα γνωστή, έργο του   Otto Magnus von Stackelberg – (Όττο Μάγκνους Φον Στάκελμπεργκ), από το βιβλίο του, «La Grèce.Vues pittoresques et topographiques, dessinées par O.M. Baron de Stackelberg. Paris, chez I.F. dOstervald, Editeur 1834».

 

 

 

Otto Magnus von Stackelberg, «Ερείπιον πυραμίδος παρά το Άργος», 1834.

Otto Magnus von Stackelberg, «Ερείπιον πυραμίδος παρά το Άργος», 1834.

 

 

  

   Ο κόμης ‘Οττο Μάγκνους Φον Στάκελμπεργκ (Ταλίν, 25 Ιουλίου 1786 – Αγία Πετρούπολη, 27 Μαρτίου 1837) υπήρξε ένας από τους πρώτους αρχαιολόγους καθώς επίσης και συγγραφέας, ζωγράφος και ιστορικός της τέχνης. Περιηγήθηκε την Ελλάδα και την Ιταλία και αποτύπωσε την αντίληψη της εποχής για τα μνημεία και τις σύγχρονες ανθρώπινες μορφές, για τις οποίες αποσκοπούσε να παραδώσει την πιο παραστατική εικόνα της πραγματικότητας: την ιστορική στιγμή που θα χαθεί. Εμπεριστατωμένα σχόλια συνόδευαν τις χαλκογραφίες του. Δημοσίευσε εντυπωσιακά έργα, κυρίως με τοπία και ανθρώπινους τύπους. Τα σχέδιά του, που είχαν μεγάλη απήχηση, αντιγράφηκαν και επανεκδόθηκαν επανειλημμένως προκειμένου να κοσμήσουν άλλα περιηγητικά έργα.

 

 

Read Full Post »

Otto Magnus von Stackelberg – (Όττο Μάγκνους Φον Στάκελμπεργκ)

 

Ο κόμης ‘Οττο Μάγκνους Φον Στάκελμπεργκ (Ταλίν, 25 Ιουλίου 1786 – Αγία Πετρούπολη, 27 Μαρτίου 1837) υπήρξε ένας από τους πρώτους αρχαιολόγους καθώς επίσης και συγγραφέας, ζωγράφος και ιστορικός της τέχνης. Περιηγήθηκε την Ελλάδα και την Ιταλία και αποτύπωσε την αντίληψη της εποχής για τα μνημεία και τις σύγχρονες ανθρώπινες μορφές, για τις οποίες αποσκοπούσε να παραδώσει την πιο παραστατική εικόνα της πραγματικότητας: την ιστορική στιγμή που θα χαθεί. Εμπεριστατωμένα σχόλια συνόδευαν τις χαλκογραφίες του. Δημοσίευσε εντυπωσιακά έργα, κυρίως με τοπία και ανθρώπινους τύπους. Τα σχέδιά του, που είχαν μεγάλη απήχηση, αντιγράφηκαν και επανεκδόθηκαν επανειλημμένως προκειμένου να κοσμήσουν άλλα περιηγητικά έργα.

 

Η ζωή του – Νεανικά χρόνια

 

Otto Magnus von Stackelberg Γεννήθηκε στο Ταλίν της Εσθονίας από τον Όττο Κρίστιαν Ένγκελμπρεχτ Φον Στάκελμπεργκ και την Άννα Γκερτρούδα Ντούκερ. Ο πατέρας του ο οποίος υπήρξε Όμπερστ (Συνταγματάρχης) στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Σώμα πέθανε έξι χρόνια μετά τη γέννηση του γιού του το 1792. Ο νεαρός τότε Όττο έδειξε από νωρίς την κλίση του προς την μουσική, σε αντίθεση με τους αδερφούς του οι οποίοι ακολουθώντας την μόδα της εποχής έδειχναν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την ιππασία, την πάλη και το κυνήγι. Η μητέρα του αναγνωρίζοντας το ταλέντο στα σχέδια του μικρού τότε Όττο κάλεσε το Γερμανό ζωγράφο Reus να έρθει στο πατρικό τους στη Fahna και να του παραδώσει μαθήματα ζωγραφικής. Αρχικά προοριζόταν για το διπλωματικό σώμα και γι’ αυτό ξεκίνησε τις σπουδές του στο GeorgAugust University του Gottingen το 1803. Αργότερα τον ίδιο χρόνο ταξίδεψε στη Ζυρίχη με δύο από τους αδελφούς του. Το ταξίδι αυτό επρόκειτο να ασκήσει μεγάλη επίδραση στη ζωή του. Εκεί είδε έργα από τον Johann Caspar Lavater  και τον Salomon Geßner και επισκέφτηκε τον Johann Heinrich Pestalozzi. Αφού πέρασε το χειμώνα στη Γενεύη, συνέχισε με τον αδελφό του Κarl στην Ιταλία όπου αποφάσισε να ακολουθήσει την αρχική του σκέψη να αφιερώσει τη ζωή του στις τέχνες. Το 1804 έμεινε στη Δρέσδη για να σπουδάσει ζωγραφική αλλά τον επόμενο χρόνο συνέχισε τις διπλωματικές σπουδές του στη Μόσχα. Η μητέρα του είχε πια συνειδητοποιήσει ότι ο γιος της δεν ήταν φτιαγμένος  για το διπλωματικό σώμα και από εκείνη τη στιγμή ο Στάκελμπεργκ αφιερώθηκε στην τέχνη και σιγά σιγά στην αρχαιολογία.

 

 

Tαξίδι στην Ελλάδα

 

Η πεδιάδα του Άργους και των Μυκηνών. Λεπτομέρεια λιθογραφίας που σχεδίασε ο Stackelberg και χάραξε  ο Brulloff.

Η πεδιάδα του Άργους και των Μυκηνών. Λεπτομέρεια λιθογραφίας που σχεδίασε ο Stackelberg και χάραξε ο Brulloff.

Ακολούθησε μια δεύτερη περίοδος σπουδών στο Gottingen και μεταξύ 1806 και 1808, εργάστηκε σε μια γκαλερί  στη Δρέσδη. Το φθινόπωρο του 1808, ξεκίνησε για ένα δεύτερο ταξίδι στην Ιταλία, αυτή τη φορά συνοδευόμενος από τον Ernst Heinrich Tolken. Στο ταξίδι τους προς την Ιταλία, συνάντησαν τον Jean Paul  στο Bayreuth και επισκέφτηκαν την γκαλερί Schleiβheimer στο Μόναχο. Έφτασαν στη Ρώμη το 1809. Εκεί γνώρισαν και δημιούργησαν φιλικούς δεσμούς με τον αρχαιολόγο και ιστορικό της τέχνης Carl Haller von Hallerstein, τους Δανούς αρχαιολόγους και φιλολόγους Peter Oluf Brondsted και Georg Koes, τον Γερμανό ζωγράφο Jakob Linckh και έπειτα τον Αυστριακό ύπατο στην Ελλάδα George Christian Gropius. Οι  Brondsted και Koes έπεισαν τον  Stackelberg να τους συνοδέψει στο ταξίδι τους στην Ελλάδα. Σκόπευαν με την επιστροφή τους  να ασχοληθούν με μια αρχαιολογική  έκδοση  για την οποία ο  Stackelberg θα συνεισέφερε με τα τοπία του.

Το ταξίδι στην Ελλάδα ήταν μακρύ και γεμάτο περιπέτειες. Ξεκίνησαν από τη Νάπολη τον Ιούλιο του 1810 και έφτασαν στον Πειραιά τον Σεπτέμβρη. Στην Αθήνα, συνοδεύτηκαν από τους Βρετανούς αρχιτέκτονες και αρχαιολόγους  John Foster Charles και  Robert Cockerell. Η ομάδα πραγματοποίησε ανασκαφές σε διαφορές περιοχές της Ελλάδας. Tο 1811 στο Ναό της Αφαίας στην Αίγινα  μετακίνησαν τα πεσμένα θραύσματα των γλυπτών του αετώματος. Μάλιστα, με πρόταση του von Hallerstein, τα  έστειλαν με πλοίο στο εξωτερικό και τα πούλησαν τον επόμενο χρόνο στον πρίγκηπα Λουδοβίκο της Βαυαρίας.  Το 1812, εξέθεσαν τμήματα του ναού του Απόλλωνα στις (Bassae), Βάσσες* ( το διάζωμα που βρέθηκε βρίσκεται τώρα στο Βρετανικό Μουσείο) και το Ναό που έχτισε ο Αιακός προς τιμήν του  Ελλάνιου Δία στην Αίγινα. 

 

Ρώμη και Ιταλία

 

Το φθινόπωρο του 1814, ο  Stackelberg επέστρεψε από την Ελλάδα στην οικογένεια του στα Βαλτικά κράτη. Ταξίδεψε στην Ιταλία ξανά το 1816 ερευνώντας την αρχαιότητα και το μεσαίωνα ως ιστορικός  της τέχνης. Επίσης έγινε συνιδρυτής του “Instituto Archeologico Germanico” στη Ρώμη. Μαζί με τους Eduard Gerhard, August Kestner και Theodor Panofka, ίδρυσε  το 1824 μια ομάδα, τον «Υπερβορέα» ( Romischen Hyperboraeer) , που αποτελείτο από βορειοευρωπαίους λόγιους οι οποίοι μελετούσαν τις κλασσικές αρχαιότητες. Και οι δυο ομάδες υπήρξαν οι πρόδρομοι του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Το 1826, η αρχαιολογική δουλειά του  Stackelberg δημοσιεύτηκε ως “Der Apollotempel zu Bassae in Arcadien und die daselbest ausgegrabenen Bildwerke” ( Ο ναός του Απόλλωνα στις Βάσσες Αρκαδίας και οι ανασκαφές τοιχογραφιών στην περιοχή) , για τη οποία έφτιαξε επίσης  τα σχέδια.  Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Ρώμη, ο Stackelberg πραγματοποίησε ταξίδια στην Ελλάδα, στην Τουρκία και στην Ιταλία. Στην Ετρουρία το 1827, ανακάλυψε τον Ετρουσκικό ναό και το hypogaeum στην Ταρκίνια ( το σημερινό Κορνέτο).

 

 

Τα τελευταία χρόνια και ο θάνατος

 

Το 1827, ο Stackelberg άφησε  τη Ρώμη και την Ιταλία για τελευταία φορά. Από το 1829 έως το 1833, έζησε για άλλη μια φορά στη Γερμανία, συναντώντας εκεί ανάμεσα σε άλλες προσωπικότητες και τον Johann Wolfgang von Goethe. Επίσης ταξίδεψε στην Αγγλία, τη Γαλλία και την Ολλανδία. Από το 1835 μέχρι το τέλος της ζωής του έζησε στη Ρίγα Λεττονίας.

 

 

Έργα για τον ίδιο και εντυπώσεις

 

Η κόρη του Natalie von Stackelberg  δημοσίευσε μια βιογραφία του το 1882, βασιζόμενη στο ημερολόγιο και τις επιστολές του πατέρα της. Στη βιογραφία του για τον von Stackelberg, ο Gerhart Rodenwaldt  τον χαρακτήρισε ως «αυτόν που ανακάλυψε το [αρχαίο] ελληνικό τοπίο».

 

Έργα

 

  • Costumes et usages des peuples de la Grece moderne”/ “Trachen und Gebrauche der Neugriechen” (Ενδυμασία και έθιμα των λαών της νεότερης Ελλάδας). Ρώμη 1825.
  • Der Apollotempel zu Bassae in Arcadien und die daselbst ausgegrabenen Bildwerke”. (Ο ναός του Απόλλωνα στις Βάσσες Αρκαδίας και οι τοιχογραφίες που ανακαλύφθηκαν εκεί). Ρώμη 1826.
  • “La Grece. Vues pittoresques et topographiques, dessinus par O.M baron de Stackelberg”. ( Ελλάδα – γραφικά τοπία και τοπογραφικά τοπία, δημιουργίες του Otto Magnus, βαρώνου του Stackelberg). Παρίσι 1834.
  • Die Graber der Hellenen in Bildwerken und Vasengemalden”. (Οι τάφοι των Ελλήνων στις τοιχογραφίες και στα σχέδια των αγγείων). Βερολίνο 1837.

   

Πίνακές του

   

Αρχόντισσα

Αρχόντισσα

 

 

 

 

 

 

        

 

 

 

 

 

 

 

Έλληνας έμπορος

Έλληνας έμπορος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μεσολογγίτισσα

Μεσολογγίτισσα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ναύπλιο, επιχρωματισμένη  λιθογραφία 1834. “La Grece. Vues pittoresques et topographiques, dessinus par  O. M baron de Stackelberg”.

Ναύπλιο, επιχρωματισμένη λιθογραφία 1834. “La Grece. Vues pittoresques et topographiques, dessinus par O. M baron de Stackelberg”.

Σημείωση επιμελήτριας

 * Βάσσες  = Τοποθεσία κοντά στην Ανδρίτσαινα, σημαίνει μικρά πλατώματα σε βράχους.

 Μετάφραση – Επιμέλεια: Κατερίνα Κυριακοπούλου 

  

Πηγές

  

 

 

Βιβλιογραφία

  

  • Gerhart Rodenwaldt, “Otto Magnus von Stackelberg. Der Entdecker der griechischen Landschaft 1786-1837”, Deutcher Kunstverlag, Berlin-Munchen 1957.
  • STACKELBERG, Otto Magnus von. Costumes et Usages des Peubles de la Grece Moderne dessines sur les lieux… (Παρίσι, Senefelder & Formentin pour Marino, c. 1828).

 

Read Full Post »