Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Επαγγέλματα’

Τοκιστές – Σαράφηδες της Αργολίδας


 

Με αφορμή τον «Οδηγό» του Ν. Ιγγλέση (1917)[1] κρίναμε σκόπιμο να ασχοληθούμε και με τους τοκιστές, μια και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός της άγριας εκμετάλλευσης των φτωχών αγροτών της Αργολίδας από τους συμπολίτες τοκογλύφους.

Ανέκαθεν συνέβαιναν αυτά, ο φτωχός που είχε άμεση ανάγκη από οικονομική βοήθεια να καταφεύγει σε κάποιον πλούσιο συμπολίτη του, ο οποίος του δάνειζε χρήματα, με το αζημίωτο φυσικά, κι έτσι οι πλούσιοι γίνονταν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, ιδιαίτερα όταν οι δανειζόμενοι έχαναν το υποθηκευμένο χωραφάκι τους ή το σπίτι τους, αν δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν το δάνειο. Αυτό δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Αρκούσε μία θεομηνία, ένας παγετός, ένα χαλάζι, για να μην πάει καλά η σοδειά, ή μια οικονομική κρίση όπως εκείνη του 1929, έτος κατά το οποίο τα καπνά της Αργολίδας πουλήθηκαν σε εξευτελιστικές τιμές και οι καπνοπαραγωγοί βρέθηκαν σε οικονομικό αδιέξοδο.

 

Χαρτονόμισμα των 5 δραχμών της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος με ημερομηνία έκδοσης την 1η Μαΐου 1912.

 

Στον «Οδηγό» του Ν. Ιγγλέση μνημονεύονται αρκετά ονόματα «τοκιστών»,  στο Άργος 11 ονόματα, στο Ναύπλιο 14, στην Ασίνη (Τζαφέραγα) 2, στο Κουτσοπόδι 1, στην Αλέα (Μπουγιάτι) 1 και στο Κρανίδι 4.

Οι πληροφορίες που ακολουθούν είναι παρμένες από τη γεωργοοικονομική μελέτη «Η Αργολική πεδιάς»,[2] η οποία ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο 1936 και στην οποία οι μελετητές σημειώνουν ότι «εις κάθε χωρίον υπάρχουν πάντοτε εις ή δύο τοκογλύφοι, οίτινες ευρίσκοντες τους αγρότας εις την ανάγκην να δανεισθούν, κατ’ αρχάς μεν ισχυρίζονται ότι δεν διαθέτουν χρήματα προς δανεισμόν, εφόσον όμως πεισθούν ότι ο αιτών ευρίσκεται εις απόλυτον ανάγκην, του χορηγούν χρήματα με τοκογλυφικόν επιτόκιον». (περισσότερα…)

Read Full Post »

Μακαρονοποιεία Άργους-Ναυπλίου


 

Στο Άργος και στο Ναύπλιο είχαν ιδρυθεί προπολεμικά εργαστήρια ζυμαρικών, τα οποία έπαψαν να λειτουργούν πριν από πολλά χρόνια είτε γιατί δεν ήταν τα μηχανήματά τους επαρκή είτε γιατί αναπτύχθηκαν οι μεγάλες βιομηχανίες ζυμαρικών.

Στο Άργος υπήρχαν προπολεμικά δύο μακαρονοποιεία.[1] Το ένα ήταν ιδιοκτησίας Μπιτσαξή-Τσεκρέκου κοντά στο Εργατικό Κέντρο (πίσω από την οδό Βασ. Αλεξάνδρου). Τα τελευταία χρόνια λειτουργίας του το είχε ενοικιάσει ο Ευάγγελος Καραγιάννης, ο οποίος ήθελε να αγοράσει το οίκημα μαζί με τα μηχανήματα και να τα αντικαταστήσει με άλλα σύγχρονα, κάτι που δεν έγινε, διότι οι συνιδιοκτήτες διαφωνούσαν ως προς την πώληση ή μη του εργαστηρίου.[2] Τελικά, το εργοστάσιο αυτό, του Βασίλη Καραγιάννη, όπως το θυμούνται πολλοί, έκλεισε το 1956 περίπου. Απασχολούσε πεντέξι εργάτες.

 

Εργαζόμενοι σε εργοστάσιο Μακαρονοποιείας του Άργους με τις οικογένειές τους, πιθανότατα σε κάποια γιορτή, κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με πληροφορίες που μας έδωσε, πρόσφατα (2026), ο Μανώλης Ψαρρός από τη Νέα Κίο, ο άνδρας που βρίσκεται ξαπλωμένος είναι ο προπάππους του, Κυριάκος Ψαρρός, ενώ ο μικρός πιτσιρικάς που κάθεται πάνω του είναι ο παππούς του, Μανόλης Ψαρρός. Επάνω αριστερά, διακρίνεται ένας άνδρας που κρατάει ένα μικρό ξύλινο βαρελάκι για κονιάκ ή κρασί. Το βαρελάκι αυτό ανήκε στον Κυριάκο Ψαρρό και σήμερα φυλάσσεται ως κειμήλιο στο σπίτι της οικογένειας. Ο πατέρας του Μανώλη Ψαρρού είχε εργαστεί και ο ίδιος στο εργοστάσιο μετά την Κατοχή, και ήταν εκείνος που διέσωσε τη συγκεκριμένη φωτογραφία.

 

Το άλλο εργαστήριο ήταν του Γεωργίου Μπουλαμάκη, στην οδό Τσώκρη 32, εκεί όπου τώρα στεγάζεται το φαρμακείο του Πέτρου Αναγνωστόπουλου, το οποίο έκλεισε πιο νωρίς, στις αρχές της δεκαετίας 1950. (περισσότερα…)

Read Full Post »