Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Argolikos Arghival Library History and Culture’

Ο Γεώργιος Κουντουριώτης εκλέγεται Πρόεδρος Εκτελεστικού στο Κρανίδι – Γιάννης Μ. Σπετσιώτης


 

Είναι γνωστές οι εμφύλιες διαμάχες των Ελλήνων κατά το τρίτο έτος (1823) της Επανάστασης, οι οποίες κορυφώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1823 και συνεχίστηκαν με αμείωτη ένταση τους πρώτους μήνες του 1824. Τότε το Κρανίδι ορίστηκε ως έδρα της Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδος. Ο Φωτάκος στα απομνημονεύματά του σημειώνει:

 

«Το Κρανίδι είναι τόπος ξηρός, παράλιος απόκεντρος και δυνατός. Οι συνελθόντες εκεί εμάζευσαν πολλούς στρατιώτας του τόπου, οι οποίοι ήσαν εξησκημένοι εις τα όπλα. Έφεραν δε και άλλους από τας πλησίον νήσους Ύδραν και Σπέτσας. Όλος ο Κάτω Ναχαγές και όλον επίσης το Κρανίδι απίστησεν…».

 

Ωστόσο ο Γιάννης και ο Σταμάτης Μήτσας με τα παλικάρια τους, που όπως είναι γνωστό ακολουθούσαν πάντοτε τον Κολοκοτρώνη, διαφοροποιήθηκαν.

Κουντουριώτης Γεώργιος, λιθογραφία, Εθνικόν Ημερολόγιον, Αθήνα, 1863.

Τα σημαντικά γεγονότα της εκλογής του Γεωργίου Κουντουριώτη ως Προέδρου Εκτελεστικού που έλαβαν χώρα στην περιοχή μας (Κρανίδι – Ερμιόνη), αποτελούν ενδιαφέρουσα πτυχή της τοπικής μας ιστορίας.

Μετά, λοιπόν, τη μη αποδοχή της πρότασης του Βουλευτικού από τον Λάζαρο Κουντουριώτη, αδελφό του Γεωργίου, να αναλάβει την προεδρία του Εκτελεστικού επικαλούμενος λόγους υγείας και ορισμένας άλλας υποχρεώσεις του, εκείνος υπέδειξε για την Προεδρία τον αδελφό του Γεώργιο. Μάλιστα διαβεβαίωσε τον Αντιπρόεδρο του Βουλευτικού, Μητροπολίτη Βρεσθένης Θεοδώρητο, ότι η οικογένειά του και ολόκληρο το νησί της Ύδρας είναι με το Βουλευτικό, που υπερασπίζεται τα δικαιώματα του Έθνους. Η πρότασή του έγινε αποδεκτή. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ο Νώντας Ρεντζής και η ζωγραφική μεταφορά της σφαγής του Άργους από τους Γάλλους στις 4 Ιανουαρίου 1833


 

 «Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Διαβάστε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα», άρθρο – αφιέρωμα του Οικονομολόγου και  Προέδρου της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού, Γιώργου Γιαννούση  με θέμα:

«Ο Νώντας Ρεντζής και η ζωγραφική μεταφορά της σφαγής του Άργους

από τους Γάλλους στις 4 Ιανουαρίου 1833»

 

Ο βραβευμένος από την «Unesco» για την προσφορά του στην τέχνη, Έλληνας λαϊκός ζωγράφος  Νώντας Ρεντζής, παρουσίασε πριν ένα μήνα, το νέο του έργο με τίτλο: «Η σφαγή του Άργους από τους Γάλλους». Ο ζωγράφος εμπνεύστηκε τη σύνθεση από το άρθρο του Γ. Γιαννούση, Προέδρου της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού. Το έργο παρουσιάστηκε μαζί με άλλα έργα του καλλιτέχνη στο μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Ηλιούπολης Αττικής, στην αίθουσα που είναι αφιερωμένη στα έργα του.

Το συνοδεύει δε με το παρακάτω κείμενο:

«Η Σφαγή του Άργους από τους Γάλλους».

 

Η Σφαγή του Άργους από τους Γάλλους, έργο του λαϊκού ζωγράφου Νώντα Ρεντζή. Λάδι σε καμβά, 0,70 Χ 100 εκ., 2023.

 

Στις 4 Ιανουαρίου του 1833, λίγες μέρες προτού έρθει ο Όθωνας στη χώρα μας, Γάλλοι στρατιώτες, με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Στοφέλ, διέπραξαν μια μοναδικής αγριότητας σφαγή στην πόλη του Άργους.

Περισσότεροι από 250 πολίτες σκοτώνονται μέσα σε 4 ώρες.

Τα αίτια της τραγωδίας αυτής, πρέπει να αναζητηθούν στις δράσεις των αλληλοσπαρασσόμενων πολιτικών κομμάτων (φατριών) μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, που είχαν μετατρέψει την Πελοπόννησο σε πεδίο εμφύλιων συγκρούσεων. Κυριαρχούσε, με τη βοήθεια του γαλλικού στρατού, το Γαλλικό κόμμα του Κωλέττη, το οποίο εμφάνιζε τον Θ. Κολοκοτρώνη και τους οπλαρχηγούς συντρόφους του ως στασιαστές, επικίνδυνους για τον αναμενόμενο νεαρό βασιλιά και την αντιβασιλεία. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η Εκκλησιαστική ιστορία του Άργους κατά τη δεύτερη Βενετοκρατία – Δέσποινα Στεφ. Μιχάλαγα


 

Παρότι είναι άγνωστος ο χρόνος διάδοσης του χριστιανισμού στο Άργος, βέβαιο είναι ότι η πόλη αυτή, ίσως εξαιτίας της εγγύτητάς της με την αποστολική εκκλησία της Κορίνθου, ήδη από τα τέλη του 4ου αιώνα ήταν οργανωμένη επισκοπή, αφού ο επίσκοπος Αργείων Γενέθλιος μνημονεύεται, το 448, στην τοπική σύνοδο της Κωνσταντινούπολης. Αντίθετα το Ναύπλιο, το οποίο τότε βρισκόταν στην περιφέρεια της επισκοπής Άργους, εμφανίζεται μόλις το 539.

Η επισκοπή Άργους υπαγόταν στη μητρόπολη Κορίνθου, η οποία έως τον 8ο αιώνα, ανήκε στη δικαιοδοσία του πάπα της Ρώμης. Ο μεγάλος αριθμός ελλαδικών επισκοπών πριν την εικονομαχία συρρικνώθηκε μετά την υπαγωγή τους στον πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Ανάλογα λοιπόν, μετά διάφορες περιπέτειες και των δύο πόλεων (Άργους και Ναυπλίου), ως συνενωμένων ή χωριστών επισκοπών, τελική ένωσή τους τοποθετείται λίγο μετά το 879 και πρώτος επίσκοπος της ενωμένης επισκοπής (ή καλύτερα των ενωμένων πόλεων) Άργους και Ναυπλίου θεωρείται ο άγιος Πέτρος, ο οποίος μετείχε σε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη το 920.

 

Άποψη του φρουρίου και της πόλεως του Άργους, V. Coronelli, «Universus Terrarum Orbis», Εκδότης, A. Lazor, Padova, 1713.

 

Το Ναύπλιο έκτοτε αποτελούσε περιφέρεια της επισκοπής Άργους, αν και συχνά δεν μνημονευόταν επίσημα στον τίτλο του επισκόπου, πιθανώς ως δευτερεύουσα πόλη. Από το 1144 εμφανίζεται και αυτό στα έγγραφα και σε μερικά, μάλιστα, προηγείται.

Το Άργος αποσπάσθηκε από τη μητρόπολη Κορίνθου το 1189 και ανυψώθηκε σε μητρόπολη, χωρίς όμως υποκείμενες επισκοπές. Κατά τη διάρκεια της φραγκοκρατίας στο Άργος έδρευε λατίνος επίσκοπος και η ορθόδοξη ιεραρχία είχε απομακρυνθεί, ενώ στην πρώτη βενετοκρατία τους Ορθόδοξους ποίμαιναν πρωτοπαπάδες.

Η έδρα του ορθόδοξου ιεράρχη έως το 1212 ήταν το Άργος, το οποίο συνέχισε να αποτελεί έδρα και του λατίνου επισκόπου. Μετά την οθωμανική επίθεση του 1397 η έδρα του προκαθήμενου της εκκλησίας μεταφέρθηκε στο Ναύπλιο.

Η τοπική εκκλησία, παρά την έλλειψη ποιμενάρχη και τις καταπιέσεις του λατινικού κλήρου, παρέμεινε σταθερή στην Ορθοδοξία και δεν αφομοιώθηκε από τους ετερόδοξους. Η μητρόπολη Άργους και Ναυπλίου ανασυστήθηκε το 1541 από τον πατριάρχη Ιερεμία Α’ (β’ 1537-1545) και ο ιεράρχης της Δωρόθεος (1541-1547) έδρευε στο Ναύπλιο. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Παρουσίαση του βιβλίου «Η Μετακαποδιστριακή περίοδος, Πολιτική Ιστορία του ελληνικού κράτους από τη δολοφονία του Καποδίστρια μέχρι τον ερχομό του Όθωνα (1831-1833)»


 

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης», και ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας παρουσιάζουν το βιβλίο «Η Μετακαποδιστριακή περίοδος, Πολιτική Ιστορία του ελληνικού κράτους από τη δολοφονία του Καποδίστρια μέχρι τον ερχομό του Όθωνα (1831-1833)» του Ιστορικού και Δρ. Φιλοσοφίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, πρώην Σχολικού Συμβούλου Φιλολόγων Ν. Αργολίδας, κ. Δημητρίου Κ. Γιαννακόπουλου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 2023 και ώρα 7 μ.μ. στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου «Ο Παλαμήδης» (Κωλέττη 3, Ναύπλιο).

 

Η Μετακαποδιστριακή περίοδος…

 

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν: 

Δρ Σοφία Πανταζή, Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων Ν. Αργολίδας – Αρκαδίας.

Νικόλαος Μπουμπάρης, Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Αργολίδας.

Θα συντονίσει ο Δρ. Ιστορίας Δημήτρης Μπαχάρας. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Αργο-πορεία


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ανακοίνωση – πρόταση που αφορά στην πόλη του Άργους. Ένα στρατηγικό σχέδιο για τα επόμενα 50 χρόνια, μια μακροχρόνια Στρατηγική, που θα αλλάξει το πρόσωπο της και θα την καταστήσει πόλη ευρωπαϊκής αναγνωρισιμότητας  με ενεργειακή, περιβαλλοντική και κοινωνική προστιθέμενη αξία για τους κατοίκους, τους εργαζόμενους και τους επισκέπτες.

 

 Δήμος Άργους – 50 χρόνια ζωής

 

 Οι τελευταίες δημοτικές εκλογές έγιναν με τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τη μεταπολίτευση του 1974. Στα 50 αυτά χρόνια στο δήμο Άργους αναδείχτηκαν με δημοκρατικές διαδικασίες 7 συνολικά δήμαρχοι. Καθένας απ’ αυτούς υπηρέτησε την πόλη  και προσπάθησε να την κάνει καλύτερη με βάση τις φιλοδοξίες και το πρόγραμμά του. Χρήσιμο είναι με τη συμπλήρωση μισού αιώνα να αποτυπωθεί το αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών και η προσφορά του κάθε δημάρχου. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να εκτιμήσει αν η πόλη του Άργους προόδευσε, οπισθοδρόμησε ή έμεινε στάσιμη. Και, κυρίως, να βάλλει τους στόχους και να καταστρώσει τη στρατηγική για την πορεία της πόλης για τα επόμενα 50 χρόνια.

Πρώτος Δήμαρχος Άργους μετά τη μεταπολίτευση την τετραετία 1975-78 διετέλεσε ο Δημήτριος Μπόνης. Εκείνο που άφησε παρακαταθήκη στην πόλη ήταν το Πάρκο «Μπόνη», ένα άλσος έκτασης ενός οικοδομικού τετραγώνου απέναντι από τα Δικαστήρια και ανατολικά των Στρατώνων Καποδίστρια με όργανα παιδικής χαράς, που αποτελεί μέχρι σήμερα  έναν από τους μεγαλύτερους χώρους πρασίνου στο κέντρο της πόλης. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι το συγκεκριμένο έργο δημιουργήθηκε το 1982 με προσωπική δωρεά του συγκεκριμένου ανθρώπου. Το προσέφερε, δηλαδή, ως ευεργέτης της πόλης μετά τη θητεία του και δεν το δημιούργησε ως Δήμαρχος.

Ακολούθησε ο Γεώργιος Πειρούνης (1979-1986). Επί δημαρχίας του ιδρύθηκε το ΚΑΠΗ στην οδό Τημένου, που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Λειτούργησαν οι κατασκηνώσεις Φαρμακά («Κατασκηνώσεις Πειρούνη»), που μερικά χρόνια αργότερα εγκαταλείφθηκαν και τα τελευταία χρόνια γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια εκσυγχρονισμού και επαναλειτουργίας τους από το σημερινό μητροπολίτη Αργολίδας Νεκτάριο. Δημιουργήθηκε το «γήπεδο Πειρούνη» δίπλα στο Νέο Κόσμο, που σήμερα έχει εγκαταλειφθεί, ασφαλτοστρώθηκαν πολλοί αγροτικοί δρόμοι και επεκτάθηκε το δίκτυο ύδρευσης στο Ν. Κόσμο και στα Κατσικάνια με τη δημιουργία δεξαμενής στο Κάστρο του Άργους.

Ακολούθησε ο Δημήτριος Παπανικολάου, που εξελέγη Δήμαρχος το 1986, επανεξελέγη το 1990 και το 1994 και υπήρξε από τους μακροβιότερους Δημάρχους της πόλης. Στη διάρκεια της θητείας του δημιούργησε το βιολογικό καθαρισμό, που εξυπηρετεί την πόλη μέχρι σήμερα. Αποκατέστησε το κτίριο των στρατώνων Καποδίστρια και άλλα διατηρητέα κτίρια, έκανε ανάπλαση της κεντρικής πλατείας και του εμπορικού κέντρου της πόλης με πεζοδρομήσεις οδών (Ελ. Βενιζέλου, Παν. Τσαλδάρη και Μιχ. Στάμου) και ανάπλασε την παραλία Τημενίου. Σημαντικό έργο του ήταν η δημιουργία της κεντρικής λαχαναγοράς στο δρόμο της Ν. Κίου, όπου μεταφέρθηκε το χονδρεμπόριο αγροτικών προϊόντων, που μέχρι τότε γινόταν στον αύλειο χώρο των στρατώνων, και λειτουργεί μέχρι σήμερα με 35 καταστήματα και προαύλιο χώρο 20 στρεμμάτων. Δεν υποστήριξε όμως και δεν υλοποίησε τον πολεοδομικό σχεδιασμό του νόμου «Τρίτση»το 1983. Συμμερίστηκε τις αντιδράσεις των ιδιοκτητών οικοπέδων, γιατί ο νόμος αφαιρούσε το 38% του συνολικού εμβαδού των οικοπέδων, που θα εντάσσονταν στο σχέδιο πόλης, για τη χάραξη νέων δρόμων και κοινόχρηστων χώρων.

Τις επόμενες τρεις τετραετίες εξελέγησαν Δήμαρχοι στο Άργος ο Νικόλαος Κολιγλιάτης (1998-2002), ο Δημήτρης Πλατής (2002-2006) και ο Βασίλειος Μπούρης (2006-2010) με μια τετραετία ο καθένας. Κανένας από τους τρεις όμως δεν κατόρθωσε να αφήσει ως παρακαταθήκη στην πόλη αξιομνημόνευτο και σημαντικό έργο. Παρά τις φιλοδοξίες τους περιορίστηκαν στη διαχείριση των προβλημάτων του Δήμου και δεν κατάφεραν να κάνουν ένα έργο, που να φέρει τη σφραγίδα τους.

Τις  εκλογές του 2010, του 2014 και του 2019 κέρδισε ο Δημήτριος Καμπόσος και με 3 συνεχόμενες θητείες αναδείχτηκε ο μακροβιότερος δήμαρχος του Άργους των τελευταίων 50 χρόνων. Έργο της θητείας του ήταν η ανάπλαση του κέντρου της πόλης, που άλλαξε εν πολλοίς την ανάπλαση του Παπανικαλάου και, πιθανότατα, θα αλλάξει από κάποιον επόμενο δήμαρχο τα επόμενα χρόνια. Προσπάθησε να εξωραΐσει την πόλη με την προσθήκη κάποιων αγαλμάτων, τα οποία κάποια στιγμή μπορούν να αντικατασταθούν. Άφησε όμως και δύο σημαντικά έργα. Την αίθουσα εκδηλώσεων «Μέγας Αλέξανδρος» και το κολυμβητήριο στην οδό Κορίνθου έξω από την πόλη. Αυτά τα έργα θα μείνουν ως παρακαταθήκη στην πόλη και δύσκολα θα τα αμφισβητήσει κάποιος.

 

Άργος, Μάρτιος, 2018. Φωτογραφία: Jana Janina.

 

Ο απολογισμός της 50ετίας

 

 Ποιος είναι ο ουσιαστικός απολογισμός της 50ετίας; Η πόλη του Άργους έμεινε στάσιμη, αν δεν υποβαθμίστηκε, πληθυσμιακά. Στην απογραφή του 1971 ο Δήμος Άργους με τα κοντινά χωριά (Άκοβα, κεφαλάρι, Κόκλα, Τημένιο) είχε 19.878 κατοίκους, ενώ ο Δήμος Ναυπλίου 9.320 κατοίκους. Στην απογραφή του 2021 η δημοτική κοινότητα Άργους μαζί με το Κεφαλάρι εμφανίζουν πληθυσμό 22.730 κατοίκων και η δημοτική ενότητα Ναυπλίου 19.375 κατοίκους. Το Ναύπλιο δηλαδή υπερδιπλασίασε τον πληθυσμό του, ενώ ο πληθυσμός του Άργους αυξήθηκε μόνο κατά 1,14%! Δεν αναπτύχθηκε τουριστικά σε αντίθεση με το γειτονικό Ναύπλιο, που η τουριστική του ανάπτυξη εκτοξεύτηκε. Βασική αιτία της πληθυσμιακής καχεξίας του Άργους η επιλογή του δημάρχου Δημήτρη Παπανικολάου να συνταχθεί με τους ιδιοκτήτες οικοπέδων το 1983 και να μην επεκτείνει το σχέδιο πόλης στο νότιο τμήμα του Άργους. Αποτέλεσμα αυτής της κομβικής επιλογής του ήταν να ανακοπεί η πολεοδομική ανάπτυξη της πόλης και από τη δεκαετία του 1990 μεγάλος αριθμός Αργείων να εγκατασταθεί στο γειτονικό Ναύπλιο, όπου επί δημαρχίας Γεωργίου Τσούρνου εφαρμόστηκε ο νόμος Τρίτση, δημιουργήθηκε η νέα πόλη δίπλα στην παλαιά, που διατηρήθηκε και εξωραΐστηκε, με αποτέλεσμα το Ναύπλιο να γνωρίζει μέχρι σήμερα μεγάλη οικιστική, τουριστική και οικονομική ανάπτυξη. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ομιλία – «Κάθε οστό έχει μια ιστορία: η περίπτωση της Μύρτιδος», Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Ελλάδας


 

Κάθε οστό έχει μια ιστορία…

Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου σε συνεργασία με το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Ελλάδας του Πανεπιστημίου Harvard σας προσκαλούν στην ομιλία του καθηγητή κ. Μανώλη Παπαγρηγοράκη με τίτλο: «Κάθε οστό έχει μια ιστορία: η περίπτωση της Μύρτιδος» την Τρίτη 12 Δεκεμβρίου, στις 15:00 -17:00 μ.μ., στην αίθουσα Διαλέξεων του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών, Πλατεία Φιλελλήνων & οδός Όθωνος, Ναύπλιο.

Την εκδήλωση θα συντονίσει η Μαρία Μικεδάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Η Μύρτις θάφτηκε βιαστικά σε ομαδικό τάφο στο νεκροταφείο του Κεραμεικού. Το 1994-95, το κρανίο της αποκάλυψε γονίδια που ταίριαζαν με εκείνα ενός βακτηρίου που ονομάζεται Salmonella enterica serovar Typhi, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο παθογόνος παράγοντας που ήταν υπεύθυνος για τον λοιμό της Αθήνας (430-426 π.Χ.) ήταν ο τυφοειδής πυρετός. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Τα πεζοποιήματα της Κατερίνας Γραμματικού παρουσιάζονται στον «Δαναό»


 

Ο Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός», και η συγγραφέας Κατερίνα Γραμματικού, παρουσιάζουν την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου, στις 6 το βράδυ, το βιβλίο  «Λέξεις που συνθέτουν ένα γράμμα», στην αίθουσα εκδηλώσεων του «Δαναού», Αγγελή Μπόμπου 8 στο Άργος.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

 

  • Ευάγγελος Ρέντας, Ψυχολόγος BA, MA, Συστημικός Ψυχοθεραπευτής
  • Δήμητρα Καραχοτζίτη, Παιδαγωγός προσχολικής ηλικίας

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Αρρήτη Κεχαγιά.

 

Λέξεις που συνθέτουν ένα γράμμα

 

Πεζοποιήματα γραμμένα με ροή συνείδησης που μοιάζουν με ραψωδία. Στίχοι συνθέτουν εσωτερικά γράμματα, χωρίς απαραίτητα να σταλούν σε κάποιον αποστολέα. Η αυτόματη γραφή του κειμένου, λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά στην γραφή και ίσως στο ανάγνωσμά του, μιας και οι λέξεις μπορούν και μεταμορφώνουν τα συναισθήματα και να αλλάζουν την ψυχική σύσταση. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ομιλία με θέμα: «Μεταξύ επιτρεπομένου και απαγoρευμένου – Κανόνες, αντιλήψεις και πρακτικές στη σύγχρονη κοινωνία»


 

Ο Σύλλογος «Φίλοι του Δημοτικού Ωδείου Άργους» διοργανώνει παρουσίαση – συζήτηση με θέμα: «Μεταξύ επιτρεπομένου και απαγoρευμένου – Κανόνες, αντιλήψεις και πρακτικές στη σύγχρονη κοινωνία», το Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2023, ώρα 19.00, στην Αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού «Μέγας Αλέξανδρος», στο Άργος.

Μία παρουσίαση με θέματα το απαγορευμένο στην αίσθηση, στο συναίσθημα, στη σκέψη, στην ελευθερία έκφρασης, την απώλεια που προκύπτει από όλες αυτές τις καταστάσεις, το δικαίωμα του ανθρώπου στην αυτοδιάθεση καθώς και τη σημασία της ικανότητας αποδοχής της διαφορετικότητας.

 

«Μεταξύ επιτρεπομένου και απαγoρευμένου…»

 

Τέσσερις ομιλητές, οι οποίοι είτε κατάγονται από το Άργος είτε ζουν και δραστηριοποιούνται στην πόλη μας, αναλύουν αυτά τα ακανθώδη ζητήματα, δίνουν τροφή για σκέψεις και συζητήσεις. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η Αργείτισσα Ιώ: Οι περιπέτειες μιας γυναίκας, μιας λατρείας και η λογοτεχνική πραγμάτευσή τους στην τοπική μυθολογία


 

Εάν δοκιμάζαμε να αποτυπώσουμε με αφηγηματικό τρόπο τον αριστοτελικό ορισμό της περιπέτειας – Ποιητική, 1452a 22-23 «Ἔστι δὲ περιπέτεια μὲν εἰς τὸ ἐναντίον τῶν πραττομένων μεταβολὴ» και να δώσουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από την αρχαία γραμματολογία, θα καταλήγαμε στον μύθο της Ιούς, της Αργείτισσας βασιλοπούλας, και στις περιπλανήσεις της. Ενδεχομένως θα συμψηφίζαμε στην εννοιολόγηση της λέξης και τις ατέλειωτες αυτές περιπλανήσεις της, που λανθάνουν σε τοπωνύμια όπως Ιόνιο Πέλαγος, Εύβοια, Βόσπορος, και που προσδίδουν μεγάλη γεωγραφική διάσταση στον μύθο,[1] αναβαθμίζοντάς τον από στοιχείο τοπικής μυθολογίας σε μυθολογικό πρότυπο – αντικείμενο πανελλήνιας εμβέλειας. Σαφώς ο μύθος της Ιούς, όπως και κάθε μεμονωμένος μύθος, αποτελεί μια και μόνο ψηφίδα στο μωσαϊκό της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Ωστόσο, η ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει και η γεωγραφική έκταση που αφορά, τον καθιστά μοναδικό και αξιοσημείωτο.

Ο Δίας και η Ιώ, 1550. Έργο του Ιταλού ζωγράφου, Paris Bordone, Gothenburg Museum of Art (Μουσείο Τέχνης Γκέτεμποργκ), Σουηδία.

Η Ιώ στον μύθο προβάλλεται ως γυναίκα, ιέρεια, ερωτική σύντροφος και μητέρα άλλα και ως αποδέκτης λατρείας. Συγκεντρώνει δηλαδή στο πρόσωπό της μια σειρά ιδιοτήτων, που αποδίδουν κυριολεκτικά και μεταφορικά συνάμα το πεδίο ζωής μιας γυναικείας φύσης, που υπάρχει και σπένδεται χάριν της ύπαρξης των λοιπών ανθρώπων.

Θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθούμε αρχικά στη γενεαλογία της ηρωίδας μας. Οι παραδόσεις που διαθέτουμε διαφέρουν σχετικά με το πρόσωπο του πατέρα της. Άλλοτε η Ιώ έχει για πατέρα της τον Ίασο ή Ιάσιο, βασιλιά του Άργους – κατά τον μυθογράφο Απολλόδωρο -, άλλοτε έχει τον ίδιο τον Ίναχο, τον θεό ποταμό που ρέει στην αργείτικη πεδιάδα – και αυτή είναι η εκδοχή που προτιμούν οι τραγικοί ποιητές -, άλλοτε, τέλος, έχει για πατέρα της τον Πει­ρήνα ή Πείραντα – πιθανόν τον αδελφό του Βελλεροφόντη – στην τελευταία εκδοχή βέβαια η Ιώ θα ανήκε στον βασιλικό οίκο της Κορίνθου, κάτι που αποτελεί και την ασθενέστερη μυθολογική περίπτωση. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η εικονογραφία της Δανάης στη δυτική ζωγραφική από τον μεσαίωνα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα – Δρ. Μαρία Αθανασέκου, Ιστορικός Τέχνης


 

Η αργείτισσα πριγκίπισσα Δανάη έχει πλαγιάσει σε ξύλινες ζωγραφικές επιφάνειες και σε καμβάδες, σε ψηφιδωτά και αρχαία αγγεία, σε χαρτί και τοίχους ακόμη και σε φόρμες για κέικ (Εικ.1).

 

Εικ.1. Η Δανάη ως διακοσμητικό σχέδιο εσωτερικού φόρμας κέικ, 3ος αιώνας μ.Χ. Το Μουσείο Aquincum της Βουδαπέστης φιλοξενεί ένα μικρό καλούπι από τερακότα, το οποίο παρουσιάζει ένα επεισόδιο από τη ζωή της Αργείας πριγκίπισσας Δανάης από την ελληνική μυθολογία: τη σύλληψη του γιου της, του Περσέα. Η πληρέστερη περιγραφή της ιστορίας που απεικονίζεται στον δίσκο μπορεί να διαβαστεί στη Βιβλιοθήκη του Ψευδο-Απολλόδωρου: Ἀκρισίῳ δὲ περὶ παίδων γενέσεως ἀρρένων χρηστηριαζομένῳ ὁ θεὸς ἔφη γενέσθαι παῖδα ἐκ τῆς θυγατρός, ὃς αὐτὸν ἀποκτενεῖ. δείσας δὲ ὁ Ἀκρίσιος τοῦτο, ὑπὸ γῆν θάλαμον κατασκευάσας χάλκεον τὴν Δανάην ἐφρούρει. ταύτην μέν, ὡς ἔνιοι λέγουσιν, ἔφθειρε Προῖτος, ὅθεν αὐτοῖς καὶ ἡ στάσις ἐκινήθη: ὡς δὲ ἔνιοί φασι, Ζεὺς μεταμορφωθεὶς εἰς χρυσὸν καὶ διὰ τῆς ὀροφῆς εἰς τοὺς Δανάης εἰσρυεὶς κόλπους συνῆλθεν. Καλούπι από τερακότα από το Μουσείο Aquincum που απεικονίζει την ιστορία της Δανάης. (Φωτογραφία Nóra Szilágyi).

 

Ανάλογα με την περίοδο και την περιοχή της αποδιδόταν ο κάθε της ρόλος. Άλλοτε ήταν η προσωποποίηση της αγνότητας δεδομένου ότι ο πατέρας της την απομόνωσε σε μια υπόγεια φυλακή, ώστε να αποφευχθεί μια εγκυμοσύνη και ένας απόγονος που θα σήμαινε, σύμφωνα με χρησμό, το δικό του τέλος, άλλοτε είναι η προσωποποίηση της βιασμένης γυναίκας, αφού ο Δίας μεταμορφώθηκε σε χρυσή βροχή για να διεισδύσει στη φυλακή και να συνευρεθεί μαζί της παρά τη θέλησή της. Θεωρείται εικονογραφική παγανιστική προεικόνιση της Παρθένου Μαρίας, δεδομένου ότι συνέλαβε τον Περσέα δίχως σωματική επαφή, άμωμα, ενώ αποτελεί και ηρωΐδα όλων των επί χρήμασι εκδιδομένων γυναικών, ο Δίας μεταμορφώθηκε σε χρυσή βροχή και σε κάποια έργα ο χρυσός παρουσιάζεται ως νομίσματα.

Η Δανάη είναι αγνή, είναι κακοποιημένη, είναι φιλήδονη, είναι πόρνη που έκανε σεξ για χρήματα, είναι μια κορτεζάνα που ο χρυσός της αναίρεσε κάθε ηθικό φραγμό. Η Δανάη είναι μια αλληγορία, είναι μια προεικόνιση, είναι μια νεαρή γυναίκα ποθητή και λάγνα, είναι μια παιδούλα που παγιδεύτηκε από δύο άντρες, τον πατέρα και τον εραστή της.

Σε κάποια έργα φαίνεται να προσεύχεται κλεισμένη στον πύργο της – σε μερικές δυτικές εκδοχές είναι αποκλεισμένη σε κάστρο η πύργο -, σε άλλα τη φρουρούν ακόμη και στρατιώτες, ωστόσο τα σύννεφα από πάνω προμηνύουν τη χρυσή βροχή, τη σεξουαλική ολοκλήρωση παρά τη θέλησή της. Υπάρχουν, ωστόσο, αισθησιακοί πίνακες από τον Correggio και τον Tiziano, τον Rembrandt, μέχρι τον Klimt, ή τον Schile, όπου η Δανάη φαίνεται να απολαμβάνει τη συνεύρεση με τον αόρατο εραστή της. Η Δανάη έχει επίσης απεικονιστεί κατά την άφιξή της στη Σέριφο μαζί με τον Περσέα, άλλα σε σαφώς μικρότερο αριθμό έργων.

Η ανακοίνωση αυτή θα ασχοληθεί με την εικονογραφική στιγμή της συνεύρεσής της με το Δία. (περισσότερα…)

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »