Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Άργος’

Εκπαιδευτικό βιωματικό πρόγραμμα «Τα ψηφιδωτά του κήπου».  Σάββατο 20 Απριλίου 2019 και ώρα 10:00 π.μ., στον κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου Άργους


 

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας, στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Αρχαιολογικού Μουσείου Άργους διοργανώνει Εκπαιδευτικό βιωματικό πρόγραμμα με τίτλο: «Τα ψηφιδωτά του Κήπου». Απευθύνεται σε παιδιά 6-15 ετών και έχει διάρκεια 90 λεπτά.  

Το πρόγραμμα μέσα από την αφήγηση, το παιχνίδι, την παρατήρηση και την εικαστική δημιουργία εισάγει τα παιδιά στο συναρπαστικό κόσμο της ανακάλυψης και της συλλογικής μνήμης. Εμπλουτίζει με μια πολιτιστική διάσταση τα μαθήματα του σχολείου, προσφέρει ευκαιρίες επαφής με πλευρές του πολιτισμού μας, προβληματίζει δημιουργικά και μας προκαλεί με γρίφους και δημιουργικές κατασκευές.

Περιγραφή προγράμματος: Η δράση αναπτύσσεται αρχικά μέσα από την παρατήρηση ψηφιδωτών παραστάσεων. Τα παιδιά εργάζονται χωρισμένα σε ομάδες, παρατηρούν και στη συνέχεια συζητούν για τα έργα που είδαν. Περιγράφουν τις μορφές, τα ρούχα, αναγνωρίζουν αντικείμενα, κάνουν συγκρίσεις ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν, μαθαίνουν λέξεις και όρους. Ανακαλύπτουν τη ιστορική διαδρομή του ψηφιδωτού, τα υλικά, τους ψηφοθέτες, τις τεχνικές και στη συνέχεια σχεδιάζουν τα δικά τους έργα.

Βασικοί στόχοι: Η επαφή με το ψηφιδωτό μέσα από την παρατήρηση, την έρευνα και τη ζωγραφική ανασύνθεση μιας παράστασης, από τα έργα που εκτίθενται στον κήπο του μουσείου. Η γνωριμία και η κατανόηση των όρων μουσείο, ψηφίδα, μάρμαρο, αρμός, απεικόνιση, σύνθεση, ψηφοθέτης, μοτίβα, κενά, γεμίσματα. Η σχεδίαση ψηφιδωτών έργων μέσα από την παρατήρηση και τον πειραματισμό.

 

Τα ψηφιδωτά του κήπου

 

Βιωματικό εργαστήρι

 

Το εργαστήρι πραγματοποιείται στον κήπο του αρχαιολογικού Μουσείου Άργους. Σκοπός του είναι οι μαθητές να γνωρίσουν τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι ψηφιδωτές παραστάσεις. Να εξασκηθούν στην παρατήρηση των αντικειμένων, να γνωρίσουν τη διαδικασία και τη χρησιμότητα της συντήρησής τους και να αντιληφθούν τον πολυδιάστατο ρόλο του μουσείου και την προσφορά του στη συλλογική μνήμη και την εκπαίδευση. Να αναπτύξουν την οξυδέρκεια, την προσοχή, τη δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης, τη λεπτή κινητική δεξιότητα, τη δημιουργική επιμονή, την πρωτοβουλία και τη δημιουργική φαντασία.

 

Οι δράσεις του εργαστηρίου αποτελούνται από τρεις ενότητες

 

Στην πρώτη ενότητα, ο συντονιστής συζητά και αναλύει με τους μικρούς επισκέπτες τις έννοιες: μουσείο, εύρημα, ανακάλυψη, συντήρηση, έκθεση καθώς και την ιστορία του ψηφιδωτού και της δημιουργίας του. Στη συνέχεια τα παιδιά παρατηρούν τις ψηφιδωτές παραστάσεις, συλλέγουν και καταγράφουν δεδομένα σε σχέση με τα υλικά, τα χρώματα και τη θεματολογία. Τα παιδιά συνομιλούν με τα αντικείμενα, προσφέροντας δυνατότητες πολλαπλότητας ερμηνειών. Μέσα από τη συνεργασία και τη σύμπραξη με τα άλλα παιδιά, την ανακάλυψη την ολόπλευρη συμμετοχή, την προσωπική ερμηνεία και τον προβληματισμό, τα παιδιά όχι μόνο παύουν να θεωρούν το μουσειακό χώρο ανιαρό και απρόσιτο, αλλά αρχίζουν να εξοικειώνονται  με αυτόν, αποκτώντας μια θετική εικόνα για το μουσείο.

Στη δεύτερη ενότητα γίνεται η διερεύνηση των θεμάτων και των απεικονίσεων που εντοπίστηκαν και κέντρισαν το ενδιαφέρον των παιδιών. Με αφορμή τις παρατηρήσεις τους γίνεται συζήτηση για τις απεικονίσεις των συγκεκριμένων προσωποποιήσεων, που είναι οι «Εποχές του Χρόνου» και οι «Δώδεκα Μήνες», για το πως αυτές αποδίδονται, πως έχουν διατηρηθεί και πως παρουσιάζονται.

Στην τρίτη ενότητα τα παιδιά αφού έχουν επιλέξει το θέμα που θα αναπαραστήσουν, πειραματίζονται με τη ζωγραφική απόδοσή του. Σχεδιάζουν, επιλέγουν χρώματα, συμπληρώνουν και δημιουργούν το δικό τους έργο. Εναλλακτικά, εμπνέονται από τις ψηφιδωτές παραστάσεις και συνθέτουν ένα δικό τους θέμα.

Το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 20 Απριλίου 2019 και ώρα 10:00 π.μ., στον κήπο του Μουσείου.

Συντονιστής προγράμματος: Μιχάλης Σκούρτης, συντηρητής – ιστορικός ΕΦΑ Αργολίδας.

Η Παιδική – Νεανική Βιβλιοθήκη του Δήμου Άργους – Μυκηνών συμμετέχει στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Πληροφορίες: Παιδική – Νεανική Βιβλιοθήκη, τηλ. 27510 69484. Τρίτη, Τετάρτη & Παρασκευή: 14:00-20:00.

 

Read Full Post »

Η Πελοπόννησος κατά την πρώτη Οθωμανοκρατία (1460-1688) – Γεώργιος Κ. Λιακόπουλος


 

[…] Οι πρώτες οθωμανικές επιδρομές στην Πελοπόννησο αναφέρονται το 1387-1388 υπό την αρχηγία του Γαζή Εβρενός μπέη. Το 1387 ο Θεόδωρος Α’ Παλαιολόγος (1384-1407) ζήτησε τη συνδρομή του Εβρενός εναντίον της Εταιρείας των Ναυαραίων. Γρήγορα όμως ο Οθωμανός πολέμαρχος άλλαξε στρατόπεδο και το 1395 τάχθηκε στο πλευρό του Κάρλο Τόκκο (1381-1429) εναντίον του Θεοδώρου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι Οθωμανοί πέρασαν από το αναγνωριστικό στάδιο στη γνώση της πελοποννησιακής πολιτικής κατάστασης και γεωγραφίας. Ακολούθησαν οκτώ οθωμανικές επιθέσεις: 1395, 1397, 1423, 1431, 1446, 1453, 1458 και 1460. Κάποιες από αυτές είχαν ιδιαίτερα επαχθείς συνέπειες στην οικονομία και τη δημογραφία της Πελοποννήσου.

Το 1397 ο σουλτάνος Βαγιαζίτ Α’ (1389-1402) έστειλε στην Πελοπόννησο τον Εβρενός μπέη και τον Γιακούμπ πασά επικεφαλής στρατεύματος εξήντα χιλιάδων ανδρών. Οι Οθωμανοί κατεδάφισαν το τείχος του Εξαμιλίου στην Κόρινθο και έπειτα χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Ο Γιακούμπ πασάς δήωσε το Άργος και έστειλε χιλιάδες αιχμαλώτους στη Μικρά Ασία. Το δεύτερο τμήμα, υπό τις εντολές του Εβρενός, λεηλάτησε τις βυζαντινές περιοχές ως τη Μεθώνη και την Κορώνη.

Οι δυνάμεις του Θεοδώρου υπέστησαν ήττα στο Λεοντάρι. Το 1423, σε επίθεσή του, ο Του- ραχάν μπέης κατέστρεψε το τείχος του Εξαμιλίου, που είχε εν τω μεταξύ ανοικοδομηθεί το 1415 από τον Μανουήλ Β’ (1391-1425), και συνέχισε τις δηώσεις στον Μυστρά, το Λεοντάρι, το Γαρδίκι και τη Δαβία. Μετά την αποχώρησή του, οι Βυζαντινοί ηγεμόνες της Πελοποννήσου, Κωνσταντίνος με έδρα το Χλεμούτσι, Θωμάς στα Καλάβρυτα και Θεόδωρος στον Μυστρά, δεν κατάφεραν να δράσουν εν ομονοία. Το 1432 πέθανε ο τελευταίος πρίγκιπας της Αχαίας Κεντυρίων Ζαχαρίας (1404-1430) και μαζί του έδυσε και το φραγκικό πριγκιπάτο.

Μουράτ Β’, σουλτάνος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (1421-1444, 1446-1451).

Το 1444 ο Κωνσταντίνος επισκεύασε το Εξαμίλιο και επιτέθηκε στο δουκάτο των Αθηνών που βρισκόταν υπό την προστασία των Οθωμανών. Ως συνέπεια, ο Μουράτ Β’ (1421-1444, 1446-1451) επέδραμε κατά της εξ ολοκλήρου βυζαντινής πλέον Πελοποννήσου και πήρε περισσότερους από εξήντα χιλιάδες αιχμαλώτους. Ο Κωνσταντίνος και ο Θωμάς ήταν πλέον φόρου υποτελείς στον σουλτάνο. Το 1449 ο Κωνσταντίνος αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη ως διάδοχος του θρόνου, καθώς ο Ιωάννης Η’ Παλαιολόγος (1425-1448) είχε αποβιώσει άτεκνος. Η Πελοπόννησος πλέον διοικείτο από τους αδελφούς του Θωμά και Δημήτριο. Συνεχίζοντας την ανταγωνιστική τους σχέση ο Δημήτριος αποτάθηκε στους Οθωμανούς ενώ ο Θωμάς στους Λατίνους. Το 1453 ο Ομέρ μπέης, γιος του Τουραχάν, εστάλη για να διευθετήσει το ζήτημα της αλβανικής εξέγερσης στην Πελοπόννησο. Μετά την επιτυχή έκβαση της εκστρατείας του, οι Αλβανοί αναγνώρισαν τους Βυζαντινούς δεσπότες και ο Θωμάς με τον Δημήτριο συμφώνησαν να αποδίδουν στον σουλτάνο φόρο 12.000 χρυσών νομισμάτων ετησίως.

Κωνσταντίνος ΙΑ’ ο Παλαιολόγος

Επειδή όμως υστέρα από τρία χρόνια ο Μωάμεθ Β’ (1444-1446, 1451-1481) δεν είχε ακόμη λάβει τα οφειλόμενα από την Πελοπόννησο, ααποφάσισε να ηγηθεί ο ίδιος εεκστρατείας στη νότια Ελλάδα. Την 15η Μαίου 1458 στρατοπέδευσε έξω από την Κόρινθο. Μετά από πάροδο τεσσάρων μηνών ο Ματθαίος Ασάν συνθηκολόγησε και παρέδωσε την πόλη.Σύμφωνα με τη συνθήκη εεξασφαλίζονταν οι περιουσίες των Κορινθίων, τα κατακτηθέντα εδάφη (ένα τρίγωνο στη βόρεια Πελοπόννησο, περίπου το ένα τρίτο της έκτασής της) ανήκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία, ενώ τα εναπομείναντα κάστρα ανήκαν στους Θωμά και Δημήτριο, οι όποιοι ήταν υπόχρεοι φόρου 3.000 χρυσών νομισμάτων ετησίως έκαστος. Τέλος, ο σουλτάνος ααναλάμβανε να συνδράμει τους δυο ηγεμόνες σεπερίπτωση εεξωτερικής επίθεσης.

Το 1458 ο Μωάμεθ Β’ ίδρυσε το σαντζάκι του Μόρια και διόρισε τον Ομέρ μπέη σαντζάκμπεη. Την επόμενη χρονιά ο Θωμάς δεν τήρησε τη συμφωνία και με την υποστήριξη των Αλβανών του εεπιτέθηκε κατά του Δημητρίου και των Οθωμανών στο πλευρό του δεύτερου τάχθηκαν ο Ματθαίος Ασάν και ο Ζαγανός πασάς. Κατόπιν αυτών των εξελίξεων, ο Μωάμεθ αποφάσισε το 1460 να ηγηθεί άλλης μιας εκστρατείας στην Πελοπόννησο, που αποδείχθηκε καθοριστική για την οθωμανική κατάληψη. Ακολούθησε τη διαδρομή Κόρινθος, Άργος, Μυστράς, Καστρίτσι, Γαρδίκι, Λεοντάρι, Πύλος, Χλεμούτσι, Σανταμέρι, Σαλμενίκο. Την 30η Μαΐου 1460 ο Δημήτριος παρέδωσε τον Μυστρά στους Οθωμανούς και υπό την προστασία του σουλτάνου εγκαταστάθηκε στον Αίνο της Θράκης. Ο αδελφός του Θωμάς αιτήθηκε ασύλου στη Ρώμη.

Πορτραίτο του Γενουάτη ναυάρχου Τζαν Αντρέα Ντόρια (Gian Andrea Doria), έργο του Sebastiano del Piombo, (Villa del Principe – Genoa, Italy).

Η Πελοπόννησος αποτέλεσε τμήμα των εδαφών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας έκτος των Μεθώνης, Κορώνης, ’Αργους και Ναυπλίου που παρέμεναν υπό βενετικό έλεγχο. Μέσα σ’ έναν αιώνα ολοκληρώθηκε η κατάκτηση: το Άργος κυριεύτηκε το 1463, η Μεθώνη και η Κορώνη το 1500, το Ναύπλιο και η Μονεμβασία το 1540. Αυτά τα γεγονότα θα πρέπει να εεξετάζονται εντός του πλαισίου των βενετοτουρκικών πολέμων: α) 1463- 1479, β) 1499-1503, γ) 1537-1541. Η οθωμανική εξάπλωση στην ανατολική Μεσόγειο άλλαζε φυσικά τις πολιτικές και εμπορικές ισορροπίες στην Ευρώπη. Ένα γεγονός που γέννησε στους Πελοποννήσιους ελπίδες απελευθέρωσης ήταν η αποστολή της αρμάδας του Ισπανού αυτοκράτορα Καρόλου Ε’ στην Πελοπόννησο, υπό τις διαταγές του Γενουάτη ναυάρχου Τζαν Αντρέα Ντόρια [Gian Andrea Doria] το 1532-1534. Ο δυτικός στόλος κατόρθωσε να ααποσπάσει από τους Οθωμανούς τα κάστρα της Κορώνης, της Πάτρας, του Ρίου, του Αντιρρίου και της Πύλου. Μεταξύ του ελληνικού πληθυσμού φημολογείτο ότι ο Κάρολος Ε’ σκεφτόταν σοβαρά να οργανώσει εκστρατεία κατά των Οθωμανών. Πολλοί Πελοποννήσιοι έσπευσαν να συνδράμουν τους Λατίνους. Στην πραγματικότητα το κίνητρο του Ισπανού αυτοκράτορα ήταν να δημιουργήσει αντιπερισπασμό στις οθωμανικές επιθέσεις στη Βιέννη, να διακόψει την ακτοπλοϊκή σύνδεση Κωνσταντινούπολης- Αλγερίου και να εξασφαλίσει μόνιμες βάσεις στην ανατολική Μεσόγειο. Τα ισπανικά συμφέροντα, ωστόσο, δεν συνέπιπταν με τα βενετικά. Η Γαληνοτάτη Δημοκρατία περισσότερο προσπαθούσε να προστατέψει τις εμπορικές της βάσεις στην ανατολική Μεσόγειο παρά να ακολουθήσει ιμπεριαλιστική πολιτική. Οι Βενετοί υπέγραψαν συνθήκη με τους Οθωμανούς και τους παρέδωσαν το Ναύπλιο και τη Μονεμβασία (1540). Αυτό σήμανε και τη λήξη της ισπανικής περιπέτειας στην Πελοπόννησο…

Για την ανάγνωση ολόκληρης της ανακοίνωσης πατήστε διπλό κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο: Η Πελοπόννησος κατά την πρώτη Οθωμανοκρατία (1460-1688)

 

Διαβάστε ακόμη:

 

 

Read Full Post »

Παρουσίαση του βιβλίου «Παλιές Ιστορίες (που βγάζουν γέλιο) – Συνέβησαν στην Αργολίδα»


 

Παρουσιάζεται το νέο βιβλίο Γιώργου Ν. Μουσταΐρα: «Παλιές Ιστορίες που βγάζουν γέλιο – Συνέβησαν στην Αργολίδα», το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2019, στις 6 μ.μ., στην Αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού «Μέγας Αλέξανδρος», στο Άργος (Αγίου Κωνσταντίνου 29).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν, ο Γιώργος Κόνδης, συγγραφέας & εκπαιδευτικός, Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών και ο  Γιώργος Γιαννούσης,  πρόεδρος της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας & Πολιτισμού, Οικονομολόγος & Ιστορικός ερευνητής, ο οποίος θα είναι και ο συντονιστής της εκδήλωσης. Αποσπάσματα θα διαβάσει η Νάντια Δανιήλ, ειδική εκπαιδευτικός, ποιήτρια και συγγραφέας.

Παράλληλα με την εκδήλωση, ο συγγραφέας, παρέα με τον Αργείο δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Θεόφιλο Μετασίδη, θα παρουσιάσουν αγαπημένα λαϊκά & ρεμπέτικα τραγούδια.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις «Ερωδιός», το  προλογίζει ο πανεπιστημιακός και συγγραφέας ιστορικών και λαογραφικών βιβλίων Γιώργης Έξαρχος.

 

Παλιές Ιστορίες…

 

Γράφει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας γι’ αυτή τη συλλογή ιστοριών:

 

«Οι παλιές ιστορίες έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα: Είναι παλιές! Αναφέρονται, δηλαδή, σε άλλες εποχές, περασμένες λίγο ή πολύ, όπου οι  άνθρωποι επικοινωνούσαν ακόμη πρόσωπο με πρόσωπο και όχι μέσω κοινωνικών δικτύων και οι πλάκες ήσαν συστατικό της καθημερινότητας, είτε σε κουρεία γίνονταν αυτές, είτε σε χωράφια, είτε σε οίκους ανοχής, είτε στην οποιαδήποτε κοινωνική ή επαγγελματική συναναστροφή.

 Πέραν αυτού, μέσα από αυτές τις ιστορίες ξαναζούν άνθρωποι, τόποι και χώροι, συνήθειες και καταστάσεις, που τις σκέπαζε, άδικα, η σκόνη της λήθης. Μ’ αυτή, λοιπόν, την συλλογή παλιών ιστοριών δεν ζηλώνω τον τίτλο του συγγραφέα αλλά αυτού που έχει πιάσει ένα ξεσκονόπανο και προσπαθεί να διώξει, χωρίς να κάνει μεγάλη ζημιά, τη σκόνη του παρελθόντος και να δώσει ξανά ζωή σε πράγματα που έχουν χαθεί και ξεχαστεί ή έχουν αλλάξει με το πέρασμα του πανδαμάτορα χρόνου».

Ενδεικτικά κάποιες από τις 43 ιστορίες του βιβλίου:

Στο Σχολαρχείο του Άργους, Ξύλο και κουμπούρα στα δικαστήρια, Εκάθισε εις την τέφραν!, Οι «κουμπάροι» από τ’ Ανάπλι, Ο παπα-Νικόδημος, Βασιλιάς Παύλος στο Κρανίδι, Καντάδα στ’ Ανάπλι, Η αλανιάρα γαϊδούρα, Παναγιώτης Τράμπας ο αυτοκινητιστής και το συμβάν στη Νέα Κίο, Η νύφη ήτανε… μανάβης!, Κάνοντας… μπανιστήρι στο Λυγουριό, Η κηδεία της… γουρουνίτσας και ο Δεσπότης, Τα Καμάκια του Ναυπλίου, Ο μαστρο-Σπύρος Δεκαβάλας, Ο Βασιλάκης από τη Φορωνέως, Χελιώτικες ιστορίες, Η Ροζάννα και ο… Χατζηπαναγής, Το καλσόν ως μέθοδος… αντισύλληψης, Στην «Ταβέρνα του Νικόλα», κάτω απ’ τη συκιά…, Προϊόν Παναριτίου, Εκδρομή με… νεκροφόρα!, Πλάκες κουρείων και κουρέων, Το ξενύχτι της αμαρτίας και η… κοιμωμένη συμβία, Ένα αργείτικο γαϊδούρι φορτωμένο… πράσα, Τραίνο στο Κουτσοπόδι και… ρέγγα στα Φίχτια … κ.ά, κ.ά…

Το βιβλίο διατίθεται από το Βιβλιοπωλείο «Εκ Προοιμίου» του Παναγιώτη Ουλή, Νικηταρά 15, στο Άργος.

 

Γιώργος Ν. Μουσταΐρας (1956)

 

Γέννημα – θρέμμα της Δαλαμανάρας Άργους, ο Γιώργος Μουσταΐρας, πήγε σχολείο στο Άργος και σπούδασε στην Κτηνιατρική Σχολή Θεσσαλονίκης. Στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα εργάσθηκε ως γραφίστας και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ναυπλίου και στο Ελεύθερο Ραδιόφωνο Άργους. Στη συνέχεια, το 1991 δημιούργησε τον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό «Ήρα», που λειτούργησε μέχρι τις αρχές του 2003.

 

Γιώργος Ν. Μουσταΐρας

 

Το 1993 εξέδωσε την Εβδομαδιαία Παναργολική Εφημερίδα «Παρατηρητής» (1993 -2011) και ανάμεσα στα έτη 2001-2003 το μηνιαίο λαογραφικό – πολιτιστικό περιοδικό «Ματιές στην  Αργολίδα» (13 τεύχη). Το 2009 δημιούργησε την ηλεκτρονική εφημερίδα paratiritis-news.com.

Το 2010 εκλέχτηκε στο Δ.Σ. της Ένωσης Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου (ΕΙΕΤ). Επίσης, έχει διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Επαγγελματιών Δημοσιογράφων Αργολίδας (ΕΕΔΑ). Το 2008 τιμήθηκε για την προσφορά του ως δημοσιογράφος από τον Δήμο  Ερμιόνης.

Έχει γράψει βιβλία λογοτεχνικά και έρευνας. Το 2012 η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών τον τίμησε με Έπαινο για ιστορικό του διήγημα. Λογοτεχνικά του κείμενα έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα πανελλαδικά περιοδικά και εφημερίδες.

Για το συγγραφικό του έργο τιμήθηκε το 2009 από τον Οργανισμό Πολιτισμού & Αθλητισμού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αργολίδας.

Είναι ερευνητής της ιστορίας του ρεμπέτικου τραγουδιού, με μεγάλο αρχείο τραγουδιών, τραγουδά ο ίδιος και έχει δώσει πολλές συναυλίες με ρεμπέτικα τραγούδια. Κορυφαία στιγμή η συναυλία του στο Μπούρτζι του Ναυπλίου τo 2008, με θέμα «Τραγούδια της Φυλακής & της Παρανομίας». Η ηχογράφηση με τη φωνή του τού τραγουδιού «Θεέ μου Μεγαλοδύναμε» θεωρείται μοναδική, με ένα εκατομμύριο «κτυπήματα» το χρόνο στο Youtube…

Τα βιβλία του:

  • Γιουγκοσλαβία & Μακεδονικό – Έρευνα ντοκουμέντο (1986) (εξαντλημένο).
  • Μπουζούκι μου διπλόχορδο – Το μπουζούκι, η ιστορία του και τα μυστικά του (1996). Σκάβοντας & γκρεμίζοντας (το πέρασμα του Αβά Φουρμόν από την Ερμιόνη) (2008).
  • Ρεμπέτ Ασκέρι & άλλα διηγήματα (2008).
  • Παλιές Ιστορίες (που βγάζουν γέλιο) – Συνέβησαν στην Αργολίδα (2019).

 

Read Full Post »

5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου – Άργος, θέατρο πρόταση  του συλλόγου «Πολιτιστική Αργολική Πρόταση»


 

Το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου κάνει πρεμιέρα στις 18 Γενάρη, στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας. Η φετινή θεματική αναφέρεται στην ισότητα των δύο φύλων. Περιλαμβάνει φυσικά την ιδιαίτερα επιτυχημένη εκπαιδευτική ζώνη. Θα ολοκληρωθεί στις 27 Γενάρη και εκτός από την Καλαμάτα θα παρουσιαστούν επίσης ντοκιμαντέρ στο Άργος, τη Σπάρτη, το Γύθειο, την Αμαλιάδα, τη Δημητσάνα και για πρώτη χρονιά στην Πάτρα και στην Πύλο.

Tο «5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου» θα διεξαχθεί από τις 18 έως 27 Ιανουαρίου 2019 στην Καλαμάτα ενώ μέρος του προγράμματος θα φιλοξενηθεί και στο Άργος (θέατρο πρόταση). Διοργανώνεται από το Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία.

Το μεγάλο αφιέρωμα του φετινού φεστιβάλ είναι Ισότητα των δύο φύλων, και πραγματοποιείται με την συγχρηματοδότηση του Επιχειρησιακού Προγράμματος Μεταρρύθμιση Δημοσίου Τομέα.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει 48 ξένα ντοκιμαντέρ και 15 ελληνικά ενώ η εκπαιδευτική ζώνη 22 ταινίες.

 

5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου

 

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου ξεκίνησε δυναμικά τις προ φεστιβαλικές του δραστηριότητες με τέσσερις πολύ σημαντικές καινούργιες συνεργασίες.

Η συνεργασία του με την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου μεταπτυχιακοί φοιτητές της ξεκίνησαν ήδη την προεργασία με τον πολυβραβευμένο συνεργάτη Ολλανδό σκηνοθέτη Robert Rombout με ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο- εργαστήριο το οποίο και θα ολοκληρωθεί κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ με τελικό προορισμό την παραγωγή καλλιτεχνικών εργασιών videoart με θεματικό άξονα την πόλη της Καλαμάτας.

Η συνεργασία με την Γενική Γραμματεία Ισότητας, οδήγησε σε μία ουσιαστικά καινοτόμα πρωτοβουλία, όπου ήδη ολοκληρώθηκε επιμορφωτικό σεμινάριο σε εκπαιδευτικούς με θέμα «Η έμφυλη οπτική στον Κινηματογράφο» σε συνεργασία με την Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Οι συμμετέχοντες/ουσες εκπαιδευτικοί έχουν τη δυνατότητα στο πλαίσιο του διδακτικού τους έργου και να βοηθήσουν τους μαθητές να προβληματιστούν και να παράγουν κινηματογραφικά έργα με θέμα την ισότητα τα οποία θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο του 5ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.

Από φέτος η Γενική Γραμματεία Ισότητας θέσπισε 2 βραβεία για ντοκιμαντέρ που αφορούν την «Ισότητα φύλων».

Μια ουσιαστική συνεργασία ξεκίνησε με το Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου το οποίο συμμετέχει ενεργά στις εργασίες διοργάνωσης του φεστιβάλ. Τριτοετείς και τεταρτοετείς φοιτητές θα αναλάβουν κατά την διάρκεια του τριμήνου την αξιολόγηση των βραβείων κοινού και την υλοποίηση έρευνας σχετικά με την οργάνωση του φεστιβάλ.

Το εκπαιδευτικό κομμάτι του φεστιβάλ περιλαμβάνει φέτος επισκέψεις σε σχολεία της περιφέρειας με μικρή δυνατότητα μετακίνησης όπου θα προβάλλονται επιλεγμένα ντοκιμαντέρ συνοδεία σκηνοθέτη και θα δοθούν προκαταρκτικά σεμινάρια παραγωγής στους μαθητές.

Το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου πραγματοποιείται με την οικονομική ενίσχυση των Υπουργείου Πολιτισμού και ΕΣΠΑ.

 

Σχετικά με το Φεστιβάλ

 

Πρόκειται για Φεστιβάλ ταινιών ντοκιμαντέρ με έμφαση στο διεθνές ντοκιμαντέρ με αφιερώματα, παράλληλες εκδηλώσεις, εκπαιδευτική ζώνη, σεμινάρια και masterclasses.

Το κυρίως φεστιβάλ διεξάγεται το τελευταίο δεκαήμερου του Ιανουαρίου στην Καλαμάτα και μέρος του προγράμματος προβάλλεται και σε άλλες πόλεις της Πελοποννήσου. Από όλες τις δράσεις στη διάρκεια του χρόνου στόχος μας είναι να έρθει το μη μυημένο κοινό σε επαφή με το κινηματογραφικό είδος του ντοκιμαντέρ. Προτεραιότητα μας είναι το νεανικό κοινό να έρθει σε επαφή με το ντοκιμαντέρ και να ασχοληθεί ενεργά και δημιουργικά με αυτό δίνοντας του το αρχικό κίνητρο ώστε να δημιουργήσει δικές του παραγωγές.

Επίσης μέσα από το φεστιβάλ θέλουμε να αναβαθμίσουμε την πολιτιστική ζωή της ευρύτερης περιοχής, να δώσουμε την ευκαιρία σε μία μεγάλη ομάδα πληθυσμού που δεν έχει πρόσβαση ούτε σε κινηματογράφους ούτε σε άλλα μεγάλα φεστιβάλ να γνωρίσει την εγχώρια και διεθνή κινηματογραφική παραγωγή.

 

5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου

 

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου στο Άργος 19 – 21 Ιανουαρίου στο θέατρο πρόταση  του συλλόγου «Πολιτιστική Αργολική Πρόταση» Οδ. Ανδρούτσου 13, Άργος.

 

19 Ιανουαρίου, Σάββατο

6 μ.μ. Ένα δέντρο θυμάται | Κωνσταντίνος Φόλλας (86′)

Η ιστορία του Λίντιτσε, που οι Nαζί ισοπέδωσαν και εξαφάνισαν – κυριολεκτικά – ως αντίποινα για τη δολοφονία του Ράινχαρντ Χάιντριχ. Ωστόσο, το μικρό τσεχικό χωριό, που είναι αδελφοποιημένο με το Δίστομο και πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, όχι μόνο δεν σβήστηκε από τον χάρτη αλλά αποτελεί σύμβολο στον αγώνα κατά του φασισμού.

8 μ.μ. Sonita | Rokhsareh Ghaemmaghami (90′)

Όταν η οικογένειά της προσπάθησε να την πουλήσει ως νύφη για γάμο, μια νεαρή Αφγανή πρόσφυγας στο Ιράν μεταδίδει την απογοήτευση της μέσω της μουσικής και αρπάζει το πεπρωμένο της. Πιάνοντας το μικρόφωνο φτύνει πυρωμένες ρίμες εναντία στις καταπιεστικές παραδόσεις.

20 Ιανουαρίου, Κυριακή

6 μ.μ. Queen Mimi | Yaniv Rokah (75′)

Αναγκασμένη στα 50 της να ζει στο δρόμο, η Μίμι βρίσκει το «σπίτι» της σε ένα καθαριστήριο της Σάντα Μόνικα, το οποίο έχει κάνει καταφύγιο τα τελευταία 20 χρόνια. Η αγάπη της Μίμι για το… ροζ, το να ζει χωρίς να κοιτάει πίσω, την… εκτόξευσαν από άστεγη στα κόκκινα χαλιά του Χόλιγουντ.

7.30 μ.μ. A Woman Captured | Bernadett Tuza-Ritter (87′)

Μία Ευρωπαία γυναίκα κρατείται από μια οικογένεια ως οικιακή σκλάβα τα τελευταία 10 χρόνια. Παίρνοντας κουράγιο από την παρουσία της σκηνοθέτιδoς, αποφασίζει να ξεφύγει από την ανυπόφορη καταπίεση και να απελευθερωθεί.

21 Ιανουαρίου, Δευτέρα

Εκπαιδευτική Ζώνη

9 π.μ. Liyana/Λιάνα | Άαρον Κόπ, Αμάντα Κόπ (77’) 10.30 π.μ. Kνωσσός, ο λαβύρινθος των μύθων | Nίκος Νταγιαντάς (52′) 11.30 π.μ. Remains | Ειρήνη Χατζή (40’) 12.15 μ.μ. Καγιάγιο -Tα Yποζύγια | Mari Bakke Riise (32’).

Ζώνη Κοινού

6 μ.μ. Τhe Money stone | Stuart Harmon (93’)

Το ντοκιμαντέρ είναι η ιστορία ενηλικίωσης δυο αγοριών που παλεύουν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους μέσα από τα παράνομα ορυχεία εξόρυξης χρυσού της Γκάνα.

8 μ.μ. The road to Sparta | Barney Spender (60′)

Τέσσερις δρομείς, τέσσερις ιστορίες, ένα ελληνικό δράμα. Ο δρόμος προς τη Σπάρτη ακολουθεί τη ζωή τεσσάρων δρομέων, καθώς προσπαθούν να ακολουθήσουν στα βήματα του Φειδιππίδη και να ολοκληρώσουν τα εξουθενωτικό “Σπάρταθλον” των 246 χιλιομέτρων μέσα σε 36 μόνο ώρες.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Read Full Post »

«Ο Εξωλέστατος» – Οδυσσέας Κουμαδωράκης


 

Το ιστορικό μυθιστόρημα «Ο Εξωλέστατος», του Εκπαιδευτικού και συγγραφέα από τη Σαρακήνα Χανίων, Οδυσσέα Κουμαδωράκη, εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 1999, από τις  Εκδόσεις Δωρικός.

«Ο Εξωλέστατος» αναφέρεται  στην ζωή και τη δράση ενός αγνώστου για πολλούς αγωνιστή του 1821, του Υδραίου Αντώνη Οικονόμου, τον οποίο δολοφόνησαν  οι πρόκριτοι της Πελοποννήσου και της Ύδρας στον ποταμό Χάραδρο του Άργους, γνωστότερο ως Ξεριά. Μνημείο του Αντώνη Οικονόμου βρίσκεται στη γέφυρα του Ξεριά Άργους.

 

Ο Εξωλέστατος

 

Ο Οικονόμου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον μπουρλοτιέρη των ψυχών Παπαφλέσσα στην Κωνσταντινούπολη. Όταν επανήλθε στην πατρίδα του, φλογισμένος και μεθυσμένος από την ιδέα της επανάστα­σης, ξεσήκωσε το λαό της Ύδρας, παρά τη θέληση των προκρίτων, οι οποίοι έμεναν αδρανείς. Οι πρόκριτοι, οι ισχυροί εφοπλιστές της εποχής, οι οποίοι είχαν συσσωρεύ­σει αμύθητα πλούτη στα αρχοντικά τους και διοικούσαν το νησί ολιγαρχικά, δεν τον συγχώρησαν ποτέ. Αναγκάστηκαν, όμως, να αποδεχτούν το κίνημα του δημο­φιλή και ισχυρού τότε Οικονόμου, αλλά κάποια στιγμή τον ανέτρεψαν και τον εξόρισαν σε μοναστήρι της ορεινής Αχαίας, από όπου εκείνος δραπέτευσε, για να καταλήξει στη μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού της ορεινής Κορινθίας.

Όταν άρχισαν οι εργασίες της A‘ Εθνοσυνέλευσης στο Άργος, ο Οικονόμου εγκαταλείπει τη μονή και με λίγους συντρόφους του κατευθύνεται προς το Άργος. Και τότε οι πρόκριτοι της Πελοποννήσου και της Ύδρας αποφασίζουν να τον δολοφονήσουν.

Πέρα από την  περιπετειώδη και μυθιστορηματική βιο­γραφία του Άντώνη Οικονόμου, στο βιβλίο, παρακολουθούμε τις μεθοδεύσεις των προκρίτων να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και να κυβερνήσουν ολιγαρχικά, καθώς επίσης και τη σύγκρουσή τους με τον αγνό και ανιδιοτελή Δημήτριο Υψηλάντη.

Αν και βασικός στόχος της μυθιστορίας είναι η ζωή και η δράση ενός συγκεκριμένου αγωνιστή, εντούτοις υπάρχει η αίσθηση ότι ο μέγας σηκωμός τώρα αρχίζει με όλο το πάθος και το γνωστό ενθουσιασμό.

Ο αναγνώστης μεταφέρεται στο κλίμα της εποχής, ζει την αγωνία, το πείσμα και τον ενθουσιασμό, μετέχει στην ιδιωτική και δημόσια ζωή και γνωρίζει λεπτομέρειες από τον τρόπο του πολέμου μέχρι τη διοίκηση των μοναστηριών και την απόκτηση των τεράστιων περιουσιών τους.

Το βιβλίο αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα και βασίστηκε κυρίως σε επίσημα έγγραφα και σε μαρτυρίες των αγωνιστών, καθώς και σε εξειδικευμένες μελέτες, και αποκαλύπτει ορισμένες πτυχές της εποχής εκείνης, άγνω­στες ή ελάχιστα γνωστές για πολλούς από εμάς. Γι’ αυτό και ο χρόνος συγγραφής τον ήταν ιδιαίτερα μεγάλος.

 

«Ο Εξωλέστατος» Οδυσσέας Κουμαδωράκης

Σελίδες 352, σχήμα 14Χ20 – ISBN 978 9602 7940 43

Εκδόσεις Δωρικός, Αθήνα, Οκτώβρης, 1999.

 

Διαβάστε ακόμη:

 

Read Full Post »

Ζευγολάτης, Ζευγάς – Οι ζευγολάτες στην Αργολίδα


 

Στα χωριά, όπου ο πληθυσμός ήταν αγροτικός, κάθε νοικοκυριό είχε ένα ή δύο άλογα ή μουλάρια. Με τα ζώα αυτά όργωναν τα χωράφια τους κι έσπερναν. Ένα καλό άλογο ή ένα καλό μουλάρι μπορούσε να τραβήξει μόνο του το άροτρο και να οργώσει. Καμιά φορά συνεργάζονταν δύο αγροτόσπιτα, που διέθεταν από ένα άλογο ή ένα μουλάρι, και τα έκαναν ζευγάρι.

Στις πόλεις, όπως στο Άργος και στο Ναύπλιο, υπήρχαν πολλοί ιδιοκτήτες γης, που είχαν τα κτήματά τους στον κάμπο ή στις παρυφές των βουνών και που συνήθως δεν ήταν αγρότες. Αυτοί κατά κανόνα δεν εξέτρεφαν ζώα και καλούσαν τους ζευγολάτες να τους οργώσουν και να τους σπείρουν.

 

Όργωμα σε χωράφι μπροστά στη Σάντα Ρόζα στις 5 Μαΐου του 1955. Φωτογραφία από τον ιστότοπο «Γραφική παλιά Αλεξανδρούπολη».

 

Όργωμα το 1931. Beaverton, Oregon. Oregon Historical Photo Gallery.

 

Όργωμα το 1937. Εικόνα, Greene County Georgia.

 

Ο ζευγολάτης όργωνε το χωράφι και το άφηνε λίγες μέρες να το δει ο ήλιος. Στη συνέχεια το έσπερνε και το ξαναόργωνε την ίδια μέρα, για να σκεπαστεί ο σπόρος, να μην τον φάνε τα πουλιά. Τέλος, περνούσε το χωράφι με τη σβάρνα.

Ο επαγγελματίας ζευγολάτης έζευε τα άλογά του στο κάρο, όπου είχε ακουμπήσει το αλέτρι του κι όλα τα σύνεργά του, ντορβάδες και βρόμη να φάνε κάποια στιγμή τα ζώα, τον σπόρο που του έδινε ο ιδιοκτήτης του χωραφιού αποβραδίς, το δικό του σακουλάκι με τη δική του ξηρή τροφή (παξιμάδι, ελιές, τυρί, κρεμμύδι και κρασί) και ξεκινούσε νύχτα. Εργαζόταν όλη την ημέρα και επέστρεφε στο σπίτι του πάλι νύχτα.

Όπως θυμούνται οι πιο ηλικιωμένοι Αργείοι, στον κάμπο έζευαν δύο άλογα και στα ορεινά και ημιορεινά δύο μουλάρια. Γενικά, το μουλάρι θεωρούνταν πιο σκληρό και πιο ανθεκτικό ζώο. Σπάνια έζευαν δύο αγελάδες, ιδίως στις ορεινές περιοχές.

 

Ο μικρός ζευγάς, 1927-29. Έργο του διακεκριμένου Έλληνα ζωγράφου Έκτωρα Δούκα (Σμύρνη 1885 –Αθήνα 1969).

 

Ζευγολάτης, 1878. Έργο του Αμερικανού ζωγράφου Winslow Homer (1836 –1910).

 

Υπολογίζεται ότι ένα ζευγάρι ζώων έκανε 120 περίπου μεροκάματα το χρόνο, από τα οποία τα 70 ήτανε για αρόσεις και αρδεύσεις στα μαγκανοπήγαδα. Αυτές ήταν οι πιο σκληρές δουλειές. Οι κυριότερες από τις άλλες δουλειές ήταν η μεταφορά προϊόντων, το αλώνισμα, η μεταφορά των αλεσμάτων από και προς τον μύλο, η μετάβαση στην πόλη για ψώνια, τα φορτώματα με ξύλα και διάφορα άλλα. Υπολογίζεται, επίσης, ότι κάθε ζευγάρι όργωνε κατά μέσον όρο 140 στρέμματα γης το χρόνο. Σήμερα ο ζευγάς έχει εξαφανιστεί, αφού το όποιο όργωμα γίνεται πια με μηχανικά μέσα.

 

Πηγή


 

Read Full Post »

Κανταρτζήδες στο Άργος


 

Οι κανταρτζήδες ή κανταριστές ήταν οι άνθρωποι που ζύγιζαν με το καντάρι οτιδήποτε, αλλά κυρίως αγροτικά προϊόντα: κοφίνια με πεπόνια ή ντομάτες, δέματα καπνού (τέγκια), τσουβάλια με δημητριακά και άλλα πολλά.

Ο κανταρτζής, φτωχός άνθρωπος με ελάχιστη ή καθόλου περιουσία, δούλευε όπου έβρισκε μεροκάματο, κι όταν τον καλούσαν οι δουλειές του ζυγίσματος, έπαιρνε το καντάρι του [είδος ζυγαριάς]  κι ένα μακρύ στρογγυλό ξύλο, τη μαναβέλα, κι έτρεχε στην πιάτσα.

Έβαζε τη μαναβέλα στον ώμο του και στον ώμο του παραγωγού ή του πελάτη, περνούσε τον κρίκο του κανταριού στη μαναβέλα, τέντωναν τα πόδια τους κι οι δύο, και το σακί με το σιτάρι – ας πούμε – που το είχανε αγκαλιάσει με τις αλυσίδες, σηκωνότανε στον αέρα. Τραβούσε ύστερα τα δράμια επάνω στον αριθμημένο βραχίονα μέχρι να ισορροπήσει κι ύστερα αναφωνούσαν: «Πενήντα οκάδες»!

 

Καντάρι. Φωτογραφία: Λαογραφική Συλλογή Νικολάου Απ. Μαρδάνη.

 

Ύστερα το επόμενο σακί κι ύστερα ο άλλος πελάτης. Και μαζεύονταν κάμποσοι κανταρτζήδες στη μικρή πλατεία, όπου γινόταν η αγοραπωλησία των σιτηρών, γι’ αυτό και η πλατεία αυτή ονομάστηκε Σιταροπάζαρο, στην οδό Κορίνθου στο Άργος. Πρόκειται για την πλατεία Δερβενακίων, όπως μετονομάστηκε αργότερα, αλλά οι Αργείοι προτιμούν την παλιά ονομασία, όπως την επέβαλε ο λαός και τη λένε Σταροπάζαρο ή Σιταροπάζαρο και κάποτε πλατεία Δερβενακίων.

Εκεί, λοιπόν, από πολύ παλιά, από τη δεκαετία 1930 κι ακόμη παλιότερα ίσως, έφταναν οι αγρότες με τα άλογά τους φορτωμένα με σιτάρι ή με τις άμαξές τους, για να πουλήσουν το σιτάρι που θα τους περίσσευε μετά τα αλωνίσματα. Γιατί πολλοί δεν είχαν σιτάρι ή ήταν η παραγωγή τους μικρή κι έπρεπε να εξασφαλίσουν ψωμί για την οικογένειά τους. Και δεν ήταν Αργείοι μόνο οι αγοραστές αλλά και πολλοί από τα γύρω χωριά, οι οποίοι προτιμούσαν να αγοράζουν σιτάρι από τον παραγωγό και όχι από τον έμπορο ή τον μυλωνά.

Τέτοιες μέρες η μικρή πλατεία στην οδό Κορίνθου ζωήρευε. Γινότανε χαμός με τα γαϊδορομούλαρα, τις άμαξες, τα τραχτέρια αργότερα, με τα στάρια και τις φωνές του κόσμου και προπαντός με τις φωνές και τους καβγάδες των κανταρτζήδων, που συναγωνίζονταν ποιος θα ζυγίσει περισσότερα, φυσικά με το αζημίωτο.

 

Πηγή


Read Full Post »

Older Posts »