Αναρτήθηκε στις Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, Εκπαίδευση, Ψηφιακές Συλλογές | Με ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Δαυίδ Αντωνίου, Εκπαίδευση, Η Μέση Εκπαίδευση κατά την Οθωνική Περίοδο. Αγγελική Αθ. Πετρογιάννη, Η εκπαιδευτική εικόνα του Ναυπλίου κατά τα έτη 1833-1834. Δαυίδ Αντωνίου., Ιστορία, Ναύπλιο, Πελοπόννησος, Πολιτισμός, Συγγραφέας, Σχολεία, Voyage dans la Grece |
Καραγιάννης Νίκος – Ο ποιητής της νοσταλγίας (1919-1999)
Πέθανε γαλήνια το πρωί της Παρασκευής (29.10.99) στο Γηροκομείο του Ναυπλίου ο ποιητής Νίκος Καραγιάννης, σε ηλικία 80 ετών, ένα γεροντάκι που έφερνε μαζί του το ήθος του παλαιού Αναπλιού.
Από μικρό παιδί προσελήφθη ως κλητήρας στο Εθνικό Θέατρο, όπου εμυήθη εμπειρικά στην Τέχνη. Δούλεψε εκεί περίπου 40 χρόνια και νωρίς τον κατέκτησε η Ποίηση. Εμιμείτο τους βάρδους τ’ Αναπλιού, ως naif στιχουργός, τον Αντώνη Λεκόπουλο, τον Αλέκο Μουτζουρίδη, το Θόδωρο Κωστούρο και άλλους Ναυπλιολάτρες. Η ποίηση του στη δεκαετία του 1950-60 ήταν αξιόλογη, αυθόρμητη και νοσταλγική: Θυμόταν τους γονείς του, την παλιά πόλη, τους διευθυντές του Εθνικού Θεάτρου και τους καλλιτέχνες του.
Η θύμηση αυτή, καθώς περνούσε ο καιρός, γινόταν λυρική νοσταλγία που κατέληγε στα δάκρυα. Είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και ζητούσε επίμονα την επιδοκιμασία. Στο τέλος έφτασε στο παραλήρημα. Υπαγόρευε σε νέους αναμνήσεις και παλιές ιστορίες χωρίς ειρμό.
– Γράφω το κύκνειο άσμα μου, μου είπε προ μηνός.
– Τι ακριβώς, τον ρώτησα, κυρ Νίκο.
– «Το τέλος ενός θρύλου» μου είπε κλαίγοντας.
– Και ποιος είναι ο «θρύλος»;
– «Εγώ», μου απάντησε…
Τα πρώτα του ποιήματα είχαν στοιχεία προσωπικής τεχνικής αλλά η μίμηση τα αδυνάτιζε. Θυμάμαι την αισθαντικότητα στο ποίημα «Τα λιμάνια» στην «Αμυμώνη» του Θ. Κωστούρου της δεκαετίας του 1950. Ήταν ένα άρτιο ποίημα. Τύπος γραφικός, χαρακτήρας αισθαντικός, γενναιόδωρος στην πόλη του, της οποίας δώρησε πολλά κειμήλια καλλιτεχνικά, έφυγε με το παράπονο ότι δεν τον τίμησε το Ναύπλιο, η γενέτειρα του, όσο έπρεπε.
Μετά την παράσταση του «Ματωμένου Γάμου»
Στην Κατίνα Παξινού (Νίκος Καραγιάννης)
Δεν είχατε το δικαίωμα, Κυρία,
ν’ αλέσετε -χρυσόσκονη- την καρδιά μας
στο νερόμυλο της μεγάλης Τέχνης σας.
Δεν είχατε δικαίωμα να παραλάβετε,
πριν απ’ την παράσταση, το κορμί μας αρτιμελές
και να το μεταβάλλετε, μετά απ’ αυτήν,
σε μια χούφτα κόκκινο χώμα!
Μαχαίρι ή φωνή σας, ράγιζε βαθειά την πέτρα.
Είστε η μεγάλη μητέρα πλέον.
Οι μητέρες της μέχρι τούδε ζωής μας.
Γιατί, και τη δικιά μου μητέρα, στη μορφή σας είδα
να στέκεται σκυμμένη στο παράθυρο,
τα βράδυα του καλοκαιριού,
να περιμένει, να περιμένει τ’ αδέρφια μου και μένα
να γυρίσουμε στο σπίτι,
κι’ απ’ τα μάτια αναβλύζει μύρο και δάκρυα.
Δεν είχατε νομίζω, Κυρία, το δικαίωμα, βλέποντας
από σήμερα άλλη παράσταση,
να αισθανόμαστε ραγισμένες πέτρες
πού αναβλύζουν δάκρυα και μύρο
και ποτίζουνε το όνομα σας!
Δε είχατε δικαίωμα να μας εμποδίσετε
να σας λούσουμε, Κυρία, με ρίγος
και να συνοδεύουμε στην αιωνιότητα
με δάκρυα και μύρο τον ίσκιο σας!
Σε τι σκληρή μοίρα ταχτήκατε
να εκμηδενίσετε με τη φωνή και τα χέρια σας,
τον οποιονδήποτε τολμήσει να παραβγεί δίπλα σας!
Παραδεχτήτε, δεν είχατε όλο το δικαίωμα, Κυρία,
-κρατώντας αόρατα μαχαίρια- ν’ αφανίζετε το σύμπαν,
προχωρώντας πιο πάνω απ’ την κορφή!
Οι κορυφές είτανε ένα ιδεατό σημείο στη ζωή
μας. Τώρα;
Πάνος Λιαλιάτσης, «Από τη Ναυπλιακή ποίηση», Ναυπλιακά Ανάλεκτα IV (2000).
Αναρτήθηκε στις Λογοτέχνες - Ιστορικοί, Πρὀσωπα | Με ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Βιογραφίες, Καραγιάννης Νίκος, Καραγιάννης Νίκος - Ο ποιητής της νοσταλγίας (1919-1999), Κατίνα Παξινού, Λογ, Ναύπλιο, Πρόσωπα, Πελοπόννησος, Ποίηση, Ποιητής, Πολιτισμός, Συγγραφέας | Leave a Comment »
Αναρτήθηκε στις Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, Ψηφιακές Συλλογές | Με ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Άργος, Άγιος Πέτρος, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Βιογραφίες, Επίσκοποι, Εκκλησιαστικά, Εκκλησιαστική Ιστορία, Θρησκεία, Θεόδωρος Μητροπολίτης Νικαίας, Θεόδωρος Νικαίας, Μητρὀπολη Αργολίδας, Ναυπλιακά Ανάλεκτα, Ορθοδοξία, Πρόσωπα, Παναγιώτης Α. Γιαννόπουλος, Πελοπόννησος, Συγγραφέας |
Αναρτήθηκε στις Ψηφιακές Συλλογές | Με ετικέτα 1821, alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Greek Revolution of 1821, Heroine of the Greek Revolution of 1821, Άργος, Αρχιμανδρίτου Γεωργίου Χώρα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Γεώργιος Αθ. Χώρας, Επανάσταση 21, Ιστορία, Ναύπλιο, Παλαμήδι, Πελοπόννησος, Στρατιωτικοί, Σταϊκόπουλος |
Ο Στάϊκος Σταϊκόπουλος υπήρξε αγωνιστής του 21.Γεννήθηκε στη Ζάτουνα Γορτυνίας το 1798. Το 1818 πήγε στην Ύδρα όπου ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση επεξεργασίας και εμπορίας δερμάτων. Από νωρίς έγινε μέλος της Φιλικής εταιρίας. Το 1821 με την έναρξη της επανάστασης σύστησε δικό του στρατιωτικό σώμα και από την Ύδρα πέρασε στο Άργος.
Αμέσως οργάνωσε την πολιορκία του Ναυπλίου και γρήγορα μετατράπηκε σε έναν από τους πρωταγωνιστές αυτής. Στη συνέχεια διακρίθηκε σαν επικεφαλής της πολιορκίας της Ακροκορίνθου (1823). Επίσης έλαβε μέρος στη Β’ εθνοσυνέλευση του Άστρους. Στη διάρκεια του αγώνα είχε το βαθμό του στρατηγού, ενώ μετά την άφιξη του Όθωνα έγινε αντισυνταγματάρχης. Πέθανε στο Ναύπλιο το 1835. Ήταν παντρεμένος με την Κατερίνα Δημητρακοπούλου και είχε μια κόρη την Ζαχαρούλα.
Ο καπετάν Στάϊκος Σταϊκόπουλος
Στάϊκος Σταϊκόπουλος, λιθογραφία Giovanni Boggi, 1825.
Στάικος Σταϊκόπουλος
Διαβάστε ακόμη:
Αναρτήθηκε στις Προσωπογραφίες | Με ετικέτα 1821, alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Heroine of the Greek Revolution of 1821, Άργος, Βιογραφίες, Επανάσταση 21, Ιστορία, Ναύπλιο, Οπλαρχηγός, Προσωπογραφίες, Πελοπόννησος, Στρατηγοί, Στρατιωτικοί, Σταϊκόπουλος Στάϊκος, Συγγραφέας | Leave a Comment »
Fred Boissonnas – Ο Ελβετός που μας φωτογράφιζε
Έκθεση φωτογραφιών του Ελβετού Fred Boissonnas (1858-1946), ο οποίος έχει συνδέσει το όνομά του με την Ελλάδα, καθώς επί 30 και πλέον χρόνια, όχι μόνον ως φωτογράφος αλλά και ως συγγραφέας, εικονογράφος και εκδότης βιβλίων με θέματα από την Ελλάδα, πρόβαλε τα γεμάτα φως τοπία, τα αρχαία μνημεία και τη ζωντανή καθημερινότητα του ελληνικού λαού. Η έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Ναυπλίου 2010.
Frederic Boissonnas (1858-1946)
Λίγοι αγάπησαν την Ελλάδα όσο ο φωτογράφος Φρεντ Μπουασονά (1858-1946). Ο ίδιος έγραφε το 1910: «Αυτός ο λαός, τόσο στις ακτές όσο και στο εσωτερικό της χώρας, ο ψαράς της Αίγινας, ο γεωργός της Αργολίδας, ο βοσκός του Χελμού ή του Παρνασσού, όλος αυτός ο κόσμος έχει τόσο σπινθηροβόλο πνεύμα, τόση καλοσύνη, τόσο πάθος για την ελευθερία, μια τέτοια λατρεία για το παρελθόν του, μια τέτοια προσήλωση στις αρχαίες συνήθειες…».
Και ο Ντανιέλ Μπο-Μποβί, πρύτανης της Σχολής Καλών Τεχνών της Γενεύης, ο οποίος συνταξίδεψε με τον Μπουασονά στην Ελλάδα, είχε πει σε μια διάλεξη το 1931: «Στην Ελλάδα, όπου άλλοι δεν πήγαιναν παρά γυρεύοντας ερείπια, εμείς ανακαλύπταμε μια φύση κι έναν λαό».
Το κάστρο Λάρισα του Άργους - Frederic Boissonnas 1903
Με τιμώμενη χώρα την Ελβετία, το εφετινό Φεστιβάλ Ναυπλίου δεν θα μπορούσε παρά να φιλοξενήσει έκθεση φωτογραφίας του σημαντικού φιλέλληνα, με τίτλο «Φρεντ Μπουασονά, Εικόνες της Ελλάδας». Από τις 15 Ιουνίου ως τις 31 Οκτωβρίου ο Εκθεσιακός Πολιτιστικός Χώρος της Αlpha Βank θα πλημμυρίσει με καδραρισμένες στιγμές που έχουν χαθεί. Η τρυφερή ματιά του «ξένου» που αγάπησε ανυστερόβουλα τη χώρα μας, μας κάνει να εκτιμήσουμε κάθε τι που παίρνουμε ως δεδομένο στην Ελλάδα. Από την Ακρόπολη ως μια «καλημέρα» σε ένα σοκάκι των Κυκλάδων…
Το λιμάνι του Ναυπλίου - Frederic Boissonnas 1903
Ο Μπουασονά ήταν επιτυχημένος φωτογράφος προτού ακόμη ανακαλύψει την Ελλάδα. Γεννημένος στη Γενεύη, κληρονόμησε το φωτογραφικό εργαστήριο του πατέρα του το 1888 και το διηύθυνε μαζί με τον αδελφό του, Εντμόν-Βικτόρ. Οι δυο τους εφηύραν την ορθοχρωματική πλάκα, η οποία έδωσε ένα ασύγκριτα βελτιωμένο αποτέλεσμα. Το 1900, εισάγοντας τη χρήση τηλεφακού, πέτυχε την αποτύπωση του Λευκού Ορους ξεχωρίζοντας για πρώτη φορά στην ιστορία της φωτογραφίας το μπλε από το άσπρο στο φάσμα του φωτός. Τρία χρόνια αργότερα ταξίδεψε στην Ελλάδα και ο ίδιος χαρακτήρισε αυτή τη συνάντηση «έρωτα με την πρώτη ματιά».
Επί 30 χρόνια, όχι μόνο ως φωτογράφος αλλά και ως συγγραφέας, εικονογράφος και εκδότης βιβλίων ελληνικής θεματολογίας, αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους «πρεσβευτές» μας, αποκαλύπτοντας και προβάλλοντας στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο τοπία και μνημεία λουσμένα στο φως, αλλά και τη ζωηρή καθημερινότητα ενός λαού που ήξερε να διασκεδάζει ακόμη και στις δύσκολες στιγμές του. Κωλέττη 4, Ναύπλιο, τηλ. 27520 96234. Από 15 Ιουνίου ως 31 Οκτωβρίου 2010.
Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Fred Boissonnas, Fred Boissonnas - Ο Ελβετός που μας φωτογράφιζε, Greek History, Άργος, Έκθεση φωτογραφίας, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Εικαστικά, Εκδηλώσεις, Ναύπλιο, Πελοπόννησος, Πολιτισμός, Φωτογράφοι, Φωτογραφία, Φεστιβάλ Ναυπλίου | 1 Comment »
Ένας νέος Αυτογραφικός Κώδικας του Νομοκανόνα του Μανουήλ Μαλαξού και η Συντήρησή του. Αγαμέμνων Τσελίκας – Διονυσία Γκλάβα.
Πρακτικά του Ά Κυκλαδολογικού Συνεδρίου. Τα Περί Άνδρου (= Ανδριακά Χρονικά, τομ. 21) Καΐρειος Βιβλιοθήκη, Άνδρος, 1993.
Ψηφιακές Συλλογές
Αποθήκευση Έγγραφου: Ένας νέος Αυτογραφικός Κώδικας του Νομοκανόνα του Μανουήλ Μαλαξού και η Συντήρησή του.
Αναρτήθηκε στις Ψηφιακές Συλλογές | Με ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Άνδρος, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Αυτογραφικός Κώδικας, Αγαμέμνων Τσελίκας, Εκκλησιαστική Ιστορία, Ιστορία, Καΐρειος Βιβλιοθήκη, Μανουήλ Μαλαξός, Πελοπόννησος, Συγγραφέας, Συνέδριο | Leave a Comment »
Για ένα «Σύνταγμα» Πελοποννήσιων Κωδικογράφων και Χειρογράφων. Αγαμέμνων Τσελίκας, Φιλόλογος – Παλαιογράφος.
Πρακτικά του Έκτακτου Πνευματικού Συμποσίου ( Σπάρτη – Μυστράς 27-29 Μαΐου 1988). Από την Φωτεινή Κληρονομιά του Μυστρά στην Τουρκοκρατία. Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήναι, 1989.
Ψηφιακές Συλλογές
Αποθήκευση Έγγραφου: Για ένα «Σύνταγμα» Πελοποννήσιων Κωδικογράφων και Χειρογράφων
Αναρτήθηκε στις Ψηφιακές Συλλογές | Με ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Για ένα «Σύνταγμα» Πελοποννήσιων Κωδικογράφων και Χειρογράφων. Αγαμέμνων Τσελίκας, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Ιστορία, Μυστράς, Μελέτες, Πελοπόννησος, Συγγραφέας, Φιλόλογος – Παλαιογράφος., Ψηφιακές Συλλογές, Ψηφιακή βιβλιοθήκη | Leave a Comment »
Χώρας Αθ. Γεώργιος Αρχιμανδρίτης (1934-2005)
Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Αθ. Χώρας
Ο Γεώργιος Αθ. Χώρας γεννήθηκε στο Λυγουριό Αργολίδας στις 27 Σεπτεμβρίου 1934 όπου και διδάχθηκε τα πρώτα του γράμματα. Στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο Ναυπλίου απ’ όπου απεφοίτησε το έτος 1952 με βαθμό «Άριστα». Από το 1953 έως το 1957 σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1957 έως το 1959 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως ανθυπολοχαγός.
Στη συνέχεια διορίστηκε στην κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας ενώ παράλληλα υπηρέτησε επί επταετία ως καθηγητής του μαθήματος των Θρησκευτικών στο νυκτερινό παράρτημα των Γυμνασίων Αθηνών – 10ο αρένων και 9ο θηλέων. Κατά τα έτη 1963 έως 1966 αφού έλαβε από το Υπουργείο Παιδείας εκπαιδευτική άδεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Λουβαίν στο Βέλγιο και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου παρακολούθησε μαθήματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Ρωμαϊκού και Εκκλησιαστικού Δικαίου και συνέγραψε 4 φροντιστηριακές μελέτες στα Γαλλικά και Γερμανικά, για τον Καρδινάλιο I.B. Pitra, τους Πατριάρχες Νικόλαο Μυστικό, Φώτιο κ.ά.
Γενικώτερα κατά τα έτη 1966 έως 1991 ο Γεώργιος Χώρας αφιερώθηκε στο Υπουργείο Παιδείας όπου έφθασε στο βαθμό του Προϊσταμένου του Τμήματος Θρησκευμάτων και των Διευθύνσεων Ανωτάτης Εκπαιδεύσεως και Διεθνών Εκπαιδευτικών Σχέσεων. Το έτος 1975 αναγορεύτηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με βαθμό «Άριστα». Το θέμα της εναισίμου διδακτορικής διατριβής του ήταν «Η Αγία Μονή Αρείας Ναυπλίου εν τη εκκλησιαστική και πολιτική ιστορία Ναυπλίου και Άργους». Κατά την περίοδο 1966 έως 1991 δημοσίευσε 15 αυτοτελείς μελέτες και μεγάλο αριθμό άρθρων σε έγκριτα περιοδικά και εφημερίδες, ενώ συμμετείχε σε συμβούλια Επιστημονικών Εταιρειών, όπως στον «Παρνασσό» και Συλλόγων («Ναύπλιος» κ.ά.).
Από το 1991 έως το 1995 φιλοξενήθηκε επτά φορές και προσέφερε υπηρεσίες στο Φανάρι, την Έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Από το 1995 έως το 2002 κήρυσσε το θείο λόγο τις Κυριακές και εορτές στην Ιερά Μονή του Οσίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη Αττικής.
Στις 20 Απριλίου 2002 χειροτονήθηκε διάκονος και την επομένη πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Γυθείου Χρυσόστομο και υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό Τριών Ιεραρχών Μαυροβουνίου – Γυθείου. Από το 2003 υπηρέτησε ως εφημέριος στην ενορία του Αγίου Δημητρίου Ψυρρή στην Αθήνα, του οποίου δημοσίευσε σύντομο ιστορικό, έως τις 4 Αυγούστου 2005, οπότε απεβίωσε λόγω μεταστατικού καρκίνου του προστάτη. Ετάφη στον οικογενειακό του τάφο στο Λυγουριό.
Καταγράφουμε κατά χρονολογική σειρά τα εξής έργα του, εκ των οποίων ορισμένα είναι αυτοτελή, ενώ άλλα αποτελούν άρθρα – συμμετοχές σε συλλογικούς Τόμους και Περιοδικά:
- «Η Αγία Μονή Αρείας Ναυπλίου εν τη εκκλησιαστική και πολιτική ιστορία Ναυπλίου και Άργους» (1975)
- «Τα Απομνημονεύματα του Παλαιών Πατρών Γερμανού» (1976)
- «Κωνσταντινούπολις, η βυζαντινή και σημερινή Πόλη» (1977)
- «Αθανάσιος Σολιώτης [1784-1841], εκκλησιαστικός Τοποτηρητής Ναυπλίου και Άργους (1986)
- «Σύντομη βιογραφία και τα κατά την κηδείαν της ηγουμένης της Αγίας Μονής (Αρείας) Κυπριανής Κρίγκα» (1986)
- «Ιστορία της Μονής Καλαμίου – Αδάμι Ναυπλίας (1988)
- «Πελοποννησιακά μετόχια του Παναγίου Τάφου» (1988)
- «Ιστορία της Μονής Ταξιαρχών Επιδαύρου» (1991)
- «Ιστορία ανεγέρσεως Ναών επί Τουρκοκρατίας» (1991)
- «Κανών εις τον Άγιον Θεοδόσιον Άργους, τον νέον και ιαματικόν» (1992)
- «Η μουσική παιδεία και ζωή στο Ναύπλιο από το 18ο ως τον 20ο αιώνα» (1994)
- «Οι ξένοι στο Ναύπλιο κατά την εθνικήν Παλιγγενεσίαν [1821-1831]» (1995)
- «Ειρηνική πορεία του Οικουμενικού Πατριάρχου στο Αιγαίο» (1995)
- «Ο Άγιος Αθανάσιος Χριστιανουπόλεως [1681-1708] στο Ναύπλιο και οι Βενετοί αξιωματούχοι» (1998)
- «Άγνωστο αυτοβιογραφικό στιχούργημα από Ναυπλιώτη και τα δεινοπαθήματά του στο Ναύπλιο και στο Άργος [1451]» (1998)
- «Το Αρχείο του Στάικου Σταϊκόπουλου, ελευθερωτή του Ναυπλίου» (2000)
- «Το μαρτύριον του Νεομάρτυρος Αγίου Αναστασίου του Ναυπλιέως [1655] και το εκκλησιαστικοπολιτικον πλαίσιον της εποχής του» (2000).
Πηγές
-
Πάνος Λιαλιάτσης, «Γεώργιος Αθ. Χώρας (Λυγουριό 1934 – Αθήνα 2005)», εις «Ναυπλιακά Ανάλεκτα», τόμ. VII (2009)
-
Δρ Μάρκος Ν. Ρούσσος – Μηλιδώνης, «Αφιέρωμα στον π. Γεώργιο Χώρα (27.9.1934 – 4.8.2005), εις «Ναυπλιακά Ανάλεκτα», τόμ. VII (2009)
Αναρτήθηκε στις Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, Πρὀσωπα | Με ετικέτα alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Αρχιμανδρίτης, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Βιογραφίες, Εκπαίδευση, Εκκλησιαστικά, Εκκλησιαστική Ιστορία, Καθηγητής, Μητρὀπολη Αργολίδας, Ναύπλιο, Πρόσωπα, Πελοπόννησος, Συγγραφέας, Χώρας Αθ. Γεώργιος Αρχιμανδρίτης (1934-2005) | Leave a Comment »
19° Μουσικό Φεστιβάλ Ναυπλίου από τις 18 έως τις 27 Ιουνίου
Το Μουσικό Φεστιβάλ Ναυπλίου με «άρωμα» Ελβετίας και Πολωνίας.
Αφιερωμένο στη μουσική και τους καλλιτέχνες της Ελβετίας και της Πολωνίας θα είναι φέτος το Φεστιβάλ Ναυπλίου, που από τις 18 Ιουνίου και για δέκα ημέρες, θα γεμίσει με τη μαγεία της μουσικής την πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας.
Καλλιτέχνες του κλασικού ρεπερτορίου από όλο τον κόσμο, ανανεώνουν και φέτος το ραντεβού τους, υπό τη διεύθυνση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Φεστιβάλ, Γιάννη Βακαρέλη, που μαζί με τον Δήμο Ναυπλίου, τη διοργανώτρια εταιρεία συναυλιών Φόρμιγξ και σε συνεργασία με τις Πρεσβείες της Ελβετίας και της Πολωνίας, θα επιχειρήσουν να φέρουν το Ναύπλιο στο επίκεντρο του καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος.
Διακεκριμένοι μουσικοί και ορχήστρες, θα μας ξεναγήσουν στην μουσική της Ελβετίας το Σαββατοκύριακο 18-20 Ιουνίου, ενώ το Σαββατοκύριακο 25-27 Ιουνίου τιμώμενη χώρα θα είναι η Πολωνία, με ένα αφιέρωμα στα διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Chopin.
Γιάννης Βακαρέλης,
Η έναρξη του Φεστιβάλ θα γίνει την Παρασκευή 18 Ιουνίου στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου με συναυλία του τσελίστα Lionel Cottet σε έργα Mendelssohn, Chopin, Martin και Rachmaninoff. Το Σάββατο 19 Ιουνίου ακολουθεί η περίφημη ορχήστρα Sinfonietta de Lausanne, στο Παλαμήδι, σε έργα Cimarosa, Barber, Mozart. Το Σαββατοκύριακο θα κλείσει την Κυριακή 20 Ιουνίου με την σύμπραξη του Γιάννη Βακαρέλη με το Lausanne String Quartet, στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου, σε έργα Haydn, Mozart, Schumann.
Κάτια Πάσχου
Οι φίλοι του φεστιβάλ θα έχουν επίσης την ευκαιρία να απολαύσουν στο Βουλευτικό, την Τετάρτη 23 μία συναυλία των Διονύση Γραμμένου (κλαρινέτο) και Γιάννη Βακαρέλη (πιάνο) και την Πέμπτη 24 Ιουνίου το ρεσιτάλ των: Δημήτρη Καβράκου και της σοπράνο Κάτιας Πάσχου, με τον Δημήτρη Γιάκα (πιάνο) στο Βουλευτικό, σε έργα Mozart, Donizetti, Verdi, Puccini, Rossini, Durante, Kern.
Διονύσης Γραμμένος
Η αυλαία θα πέσει στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου με δύο συναυλίες του Krzysztof Jablonski (πιάνο), με έργα Chopin και Rachmaninov, την Παρασκευή 25 Ιουνίου και ένα ρεσιτάλ για solo πιάνο αποκλειστικά με έργα Chopin και το Σάββατο 26 Ιουνίου. Την Κυριακή 27 Ιουνίου ακολουθεί η συναυλία του πολυβραβευμένου Apollon Musagete Quartet σε έργα Beethoven, Chopin, Szymanowski.
Frederic Boissonnas (1858-1946)
Ξεχωριστές είναι και οι παράλληλες εκδηλώσεις που έχει ετοιμάσει το πολιτιστικό τμήμα του Δήμου Ναυπλίου, με έκθεση φωτογραφίας του μεγάλου Ελβετού φωτογράφου Φρεντ Μπουασονά (Fred Boissonas) που συνδιοργανώνεται από την Alpha Bank, την πρεσβεία της Ελβετίας και το Ριζάρειο ίδρυμα και θα διαρκέσει ως τις 31 Οκτώβρη. Επίσης στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων στο Βουλευτικό, 19 με 27 Ιουνίου θα λειτουργήσουν εκθέσεις στα πλαίσια του έτους Σοπέν 2010, εκθέσεις που τελούν υπό την αιγίδα της Γαλλικής και της Πολωνικής πρεσβείας.
Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα 19° Μουσικό Φεστιβάλ Ναυπλίου από τις 18 έως τις 27 Ιουνίου, alphaline, Argolikos Arghival Library History and Culture, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Μουσικοί, Ναύπλιο, Πελοπόννησος, Πολιτισμός, Φεστιβάλ Ναυπλίου | Leave a Comment »
-
-
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
-
-
-
ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ
-
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΑΡΓΟΥΣ
-
-
Αποτελεί ένα από τα ωραιότερα νεοκλασικά κτίσματα της πόλης του Άργους. Κτίστηκε το 1889 επί Δημαρχίας του γιατρού Σπήλιου Καλμούχου, παρά τις έντονες αντιδράσεις της δημοτικής αντιπολίτευσης. Τα σχέδια εκπόνησε ο αρχιτέκτονας (γεωμέτρης) Πάνος Καραθανασόπουλος. Πρόκειται για ένα μεγάλο και συμμετρικό κτίριο που είναι ένα από τα ομορφότερα κτίσματα στην πόλη. Είναι επίμηκες και χωρίζεται από δύο διαδρόμους κάθετους μεταξύ τους, ένα στενό κι ένα φαρδύτερο, που οδηγούν στις τέσσερεις εξόδους και χωρίζουν το κτίριο σε τέσσερα όμοια τεταρτημόρια. Εκείνες που περισσότερο εντυπωσιάζουν είναι οι θαυμάσιες καμάρες στις οποίες απολήγει ο φαρδύς διάδρομος. Τρεις σε κάθε μακρά πλευρά…
-
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΑ ΚΤΙΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ
-
-
[…] Η περίοδος αυτή, συμβατικά από το 1831 έως το 1880, έχει να επιδείξει έστω και λίγα νεοκλασικά κτίρια, από τα οποία όμως τα περισσότερα δεν υπάρχουν πια. Αυτά τα λίγα σπίτια, που ξεφεύγουν από τα αγροτοαρχοντικά της ίδιας περιόδου, δεν αλλάζουν βέβαια την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του Άργους. Τα περισσότερα νεοκλασικά εμφανίζονται μετά το 1880 και η οικοδόμησή τους εκφράζει την τάση του Άργους για αστικοποίηση. Έτσι, στα τέλη του περασμένου αιώνα και μέχρι τα νεότερα χρόνια, τη δεκαετία του 1960, το Άργος παρουσιάζει χαρακτήρα ημιαστικό. Οι νέες τάσεις οφείλονται είτε στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου είτε στις δραστηριότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης, ιδιαίτερα την εποχή του Σπήλιου Καλμούχου, ο οποίος επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο για την ανέγερση και τη συντήρηση δημόσιων κτισμάτων και καταστημάτων… Με μια προσεκτική ματιά εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι στο Άργος κτίστηκαν αρκετά σπίτια με κάποια αρχιτεκτονικά στοιχεία και σε εποχές που η νεοκλασική αρχιτεκτονική είχε παραχωρήσει τη θέση της στη σύγχρονη κατοικία. Συναντάμε σπίτια και μετά το 1920 - τις δεκαετίες 1930 και 1940 -, τα οποία είτε πλίνθινα είναι είτε σπανιότερα πέτρινα, έχουν ψευδοπεσσούς με κιονόκρανα στις γωνίες ή φροντισμένο γείσο ή κάποια ακροκέραμα, τουλάχιστο στις γωνίες. Η μετάβαση από τη μια εποχή στην άλλη γίνεται πάντα ομαλά. Λίγο αργότερα, βέβαια, η χρήση του τσιμέντου θα είναι καταλυτική…
-
«ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ» - ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΡΓΟΥΣ
-
-
Το δημαρχείο Άργους, Δαναού 2, κτίστηκε το 1830. Ο Καποδίστριας κατέβαλε έντονη προσπάθεια, όχι μόνο για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της πόλης, αλλά και για την ανέγερση δημόσιων καταστημάτων, προκειμένου να στεγαστούν κάποιες υπηρεσίες. Το δημαρχείο στέγασε αρχικά το «πρωτόκλητον» δικαστήριο (ειρηνοδικείο, πρωτοδικείο) και το «ανέκκλητον» (εφετείο), καθώς και τη Δημογεροντία Άργους. Στο ισόγειο στεγάστηκαν αρχικά οι φυλακές. Αργότερα έγινε δημαρχείο, στην κατοχή στέγασε την ιταλική διοίκηση (Presidium Commando). Το συγκρότημα ανακαινίστηκε και αναμορφώθηκε το 1889 επί δημάρχου Σπήλιου Καλμούχου. Τότε τοποθετήθηκαν στην oρoφή τα δύο πήλινα γυναικεία αγάλματα, που είναι βαμμένα, και οι διακοσμητικές λεκάνες. Τα δύο παρακείμενα κτίσματα στέγασαν κατά καιρούς διάφορα σχολεία μέχρι και τη δεκαετία 1970. Στο ισόγειο του βορινού, όπου σήμερα [παλαιότερα] είναι το κατάστημα «Παραξενιές», ήταν το τυπογραφείο του Ανάργυρου Τημελή, ο οποίος εξέδιδε την εφημερίδα «Αγαμέμνων». Εκεί μαζεύονταν για συζήτηση άνθρωποι των γραμμάτων και είχαν μετατρέψει το χώρο σε φιλολογικό και πνευματικό στέκι. Κεντρικό πρόσωπο των συζητήσεων ήταν ο Δημ. Βαρδουνιώτης…
-
ΒΙΒΛΙΑ
-
Το Ναύπλιο τον 19° αιώνα - Μαρτυρίες και Μαρτυρούμενα από τα Τοπικά Έντυπα Μέσα
-
Μια έρευνα σε βάθος, της Αγγελικής Μάρκου, που αποσκοπεί να αναδείξει την τοπική ιστορία του 19ου αιώνα χωρίς χρονολογικούς περιορισμούς, οι οποίοι δυσκολεύουν την κατανόηση των διασυνδέσεων ανάμεσα στα ιστορικά γεγονότα. Η συχνά τμηματική ανάλυση της ναυπλιακής ιστορίας εμβαθύνει μεν σε πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά δεν μπορεί να καταδείξει με σαφήνεια πώς η κάθε περίοδος επηρέασε τις ενέργειες των επόμενων γενεών…
Η μελέτη, σελίδες 432, ολόκληρου του αιώνα μέσα από την αξιοποίηση του ναυπλιακού τύπου ως βασική ιστορική πηγή προσφέρει τη δυνατότητα της ανασύστασης της Ναυπλίας υπό διαφορετικό πρίσμα... -
«Αργολικόν Ημερολόγιον 1910»
-
Στην «αναστατική» έκδοση με τίτλο «Αργολικόν Ημερολόγιον 1910, Εκδιδόμενον υπό του εν Αθήναις Συλλόγου των Αργείων» και τυπωμένο «Εν Αθήναις – Εκ του τυπογραφείου των Καταστημάτων Δημ. Τερζόπουλου – 1910», συναντάμε σημαντικούς λόγιους του 19ου αιώνα του Άργους αλλά και του γειτονικού Ναυπλίου, όπως ο Ιωάννης Κοφινιώτης, ο Δημήτριος Βαρδουνιώτης, ο Μιχαήλ Λαμπρυνίδης, ο Ιερέας και ιδρυτής του Συλλόγου «Ο Δαναός» Χρήστος Παπαοικονόμος και άλλους πολλούς, που οι εργασίες τους φιλοξενούνται στις 356 κιτρινισμένες και φθαρμένες από το χρόνο σελίδες του βιβλίου.
Η «αναστατική» αυτή έκδοση έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία γιατί, μέσα από την ανάκληση της μνήμης απεικονίζει την ιστορία της πόλης του Άργους και της ευρύτερης περιοχής, ενώ παράλληλα αποτελεί ένα οδοιπορικό στο πολιτισμικό περιβάλλον της εποχής.
Οι κοιμισμένοι ήχοι και λόγοι αντηχούν πάλι, αψευδείς μάρτυρες ενός λαμπρού πολιτισμού, που αποκαλύπτεται με την έρευνα, σ’ όλα τα επίπεδα του δημόσιου και ιδιωτικού βίου, στα γράμματα, τις τέχνες, την πολιτική ζωή… -
Οι Αρχαίοι Ποταμοί της Αργολίδας
-
Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, θα συναντήσουμε τον Γενάρχη ποταμό Ίναχο, τον Ερασίνο με τις τέσσερεις κόρες του, την Δαναΐδα Αμυμώνη, τον πλατύ και επικίνδυνο χείμαρρο Χάραδρο (Ξεριά), τον Αστερίωνα με τις τρεις κόρες του, τροφούς της Ήρας, τον ποταμό Ράδο που έρρεε στις βόρειες πλαγιές του Διδύμου όρους, τους Χρυσορρόα και Υλλικό στην Τροιζήνα κ.α.
Η μυθολογία είναι μια ιερή ιστορία, που διαδραματίζεται σε ένα χωρόχρονο πέραν της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Είναι το σύνολο των μύθων που ανήκουν σε μια συγκεκριμένη παράδοση ενός τόπου.
Πιστεύουμε ότι ο μύθος είναι ένα λόγος, που ακόμα και αν δεν είναι αλήθεια ή δεν έχει εξελιχθεί σε τέτοια, εμπεριέχει μέσα του κάποιες αρχέγονες εμπειρίες και αλήθειες. Κι όπως γράφει ο Λούκιος Απουλήιος: Κι οι μύθοι που σαν όμορφα φαντάζουν παραμύθια, αλήθειες κρύβουνε πολλές στου ψέματος τα βύθια… -
Κιβέρι - Από το Μύθο στην Ιστορία
-
-
Το Κιβέρι είναι ένα μεγάλο χωριό της Αργολίδας, ένα παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική ακτή του Αργολικού κόλπου, απέναντι ακριβώς από το Ναύπλιο. Ο τόπος αυτός σχετίζεται με τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα. Εδώ αποβιβάστηκε ο Δαναός με τις κόρες του, όταν ήρθε να γίνει βασιλιάς στο Άργος. Η περιοχή κατοικείται σίγουρα από τα αρχαία χρόνια, καθώς έχουν ανακαλυφθεί μυκηναϊκοί τάφοι. Συνεχής ήταν η κατοίκηση του τόπου ανά τους αιώνες. Στην αρχαιότητα έγινε θέατρο μαχών ανάμεσα στους δύο ισχυρούς γείτονες της εποχής, τους Αργείους και τους Σπαρτιάτες. Στο μεσαίωνα υπήρχε εκεί ισχυρό κάστρο των Φράγκων, στους οποίους ανήκε ως το 1389. Από τότε το Κιβέρι ανήκει στους Βενετούς ως το 1481, οπότε περνά κατεστραμμένο στους Τούρκους. Η γεωγραφική του θέση καθιστούσε το Κιβέρι στρατηγικό σημείο από την αρχαιότητα μέχρι τη νεότερη ιστορία. Πρόκειται για έναν τόπο με πλούσια για την έκτασή του ιστορία, ήδη από τους αρχαϊκούς χρόνους. Μια ιστορία συνδεδεμένη με την τύχη του γειτονικού Άργους από την προϊστορική και αρχαϊκή εποχή, αλλά και του Ναυπλίου από την εποχή της φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Κατά την προϊστορική περίοδο η ευρύτερη περιοχή του σημερινού Κιβερίου συνδέεται με τις τρεις πηγές, της Αμυμώνης, της Λέρνης και του Ανάβαλου, που αναβλύζουν γλυκό νερό από τότε μέχρι σήμερα…
-
ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
-
- Η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από την οπτική των πολιορκητών[...] Όταν τα οθωμανικά στρατεύματα ξεκίνησαν την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου τον Νοέμβριο του 1822, η «σύμβαση έργου» μεταξύ των μερών είχε κλονιστεί, και ήταν πλέον σαφές ‒ τόσο για τους Οθωμανούς αξιωματούχους όσο και για τους ίδιους τους Αλβανούς ‒ ότι η Υψηλή Πύλη βρισκόταν στο έλεος των Αλβανών πολέμαρχων και μισθοφόρων. Αυτή η εξάρτηση οφειλόταν κυρίως στο γεγονός ότι το οθωμανικό κεντρικό κράτος ουσιαστικά δεν διέθετε μόνιμο στρατό, αλλά ούτε και πολλά μέσα για να κινητοποιήσει ή να χρηματοδοτήσει επαρκείς στρατιωτικές δυνάμεις ικανές να αντιμετωπίσουν τους Έλληνες επαναστάτες. Ο πλούτος των πληροφοριών που παρέχουν οι οθωμανικές αρχειακές πηγές αποτυπώνει με ζωντανό τρόπο ένα κράτος εξαιρετικά αναποτελεσματικό και στα όρια της «αποτυχίας», το οποίο μετά βίας μπορούσε να επιτελέσει τις βασικές του λειτουργίες και εξασκούσε μόνο ονομαστική εξουσία πάνω στο μεγαλύτερο τμήμα της επικρατείας του...
- Ισονομία και Ακριβοδικία στα χρόνια του Καποδίστρια«Η επίσημος αυτή τελετή ήτο ψυχρά. Πλήθη λαού είχαν προσέλθει έξω του χώρου της εκκλησίας διά να ιδούν πάλιν τον Κυβερνήτην με ολόκληρο το κυβερνητικό συγκρότημα, τα μέλη του οποίου ακολουθούσαν εις την απόστασιν την ορισθείσαν εις το πρόγραμμα, πολλοί αναμένοντες να εκλεγούν διά το Πανελλήνιον έβλεπον εαυτούς έξω του νυμφώνος και η δυσαρέσκειά των εψύχραινε και πολλούς άλλους, και ουδείς στρατιωτικός ή ναυτικός ήτο μεταξύ των επισήμων»...
- Εκδήλωση για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου στο Βουλευτικό Ναυπλίου[...] Στην αίθουσα του Βουλευτικού, το Σάββατο 18 Απριλίου 2026 στις 8 το βράδυ, θα μιλήσει ο κ. Ιωάννης Κατσαβός, αξιωματικός (Δ.Υ.) Π.Ν., συγγραφέας, ερευνητής της νεότερης ελληνικής Ιστορίας, με θέμα, «Τα δροµολόγια της Φρουράς του Μεσολογγίου μετά την Έξοδο»...
- Ο Σπύρος Μήλιος ή Σπυρομήλιος και ο εγγονός του Σπύρος Σπυρομήλιος, ο περιώνυμος αστυνόμος της Ερμιόνης[...] Ο Μιχάλης Παπαβασιλείου στο βιβλίο του «Θρύλοι και παραδόσεις της Ερμιόνης» αναφέρει πως ο Σπύρος Σπυρομήλιος υπηρέτησε ως αστυνόμος στην Ερμιόνη και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη συμπεριφορά των νέων της πόλης. Λέγεται, μάλιστα, μεταξύ άλλων, πως ο αυστηρός αστυνομικός ήταν ιδιαίτερα δραστήριος και φύτεψε με τα ίδια του τα χέρια τα πεύκα που βρίσκονται στην αυλή της παλαιάς Κοινότητας (βιβλιοθήκη), στο προαύλιο της Παναγίας, στις πλατείες του Ταξιάρχη και του Γκάτσου - Μαρμαρινού, το πεύκο έξω από το Σχολείο του Συγγρού και έξω από το Καποδιστριακό αλλά και σε άλλες γειτονιές της Ερμιόνης...
- Το Θερμήσι και το Κάστρο του στην Ιστορία, τις Παραδόσεις και τα Δημοτικά τραγούδια[...] Ο Αντώνιος Μηλιαράκης στα μέσα του 19ου αιώνα κάνει λόγο για το «κώμιον» Θερμήσι που κατοικείται από Βαλτετσιώτες ποιμένες και γεωργούς και μερικούς Καστριώτες, συνολικά εκατόν δέκα τέσσερα άτομα, που ασχολούνται και με την «ελαιοφυτείαν». Εκεί βρίσκεται η περίφημη αλυκή της Θερμησίας, μία από τις μεγαλύτερες του ελληνικού κράτους, που η ύπαρξή της συνδέθηκε με την ιστορία και τη λαογραφία του κάστρου...
- Η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από την οπτική των πολιορκητών
-
Προστεθείτε στους 341 εγγεγραμμένους.
ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 