Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Σόλτεν Φρέντρικ (Frederik von Scholten, 1796-1853)


 

Σόλτεν Φρέντρικ (Frederik von Scholten, 1796-1853)

Ο Φρέντρικ Σόλτεν εκπαιδεύτηκε στη Σχολή του Πολεμικού Ναυτικού της Δανίας, αλλά το 1823 προσχώρησε στο Γαλλικό Ναυτικό και με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε σε δύο εκστρατείες στην Ελλάδα, η πρώτη το 1824-1825 και η δεύτερη το 1828-1829. Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών φιλοτέχνησε υδα­τογραφίες από τους τόπους που επισκεπτόταν, τη Θάσο, τη Θεσσαλονίκη, τις Μυκήνες και άλλα μέρη της Πελοποννήσου.

 

Σκίτσα και υδατογραφίες, του Frederik Von Scholten, από την Ελλάδα 1824-29.

 

Το φθινόπωρο του 1824 ο Scholten ξεκίνησε την πρώτη του περιοδεία στο Αιγαίο με το πλοίο Le Cuirassier,  το οποίο αγκυροβόλησε στα ανοιχτά, βόρεια,   του νησιού της Θάσου, όπου και σχεδίασε δύο Ρωμαϊκές σαρκοφάγους και ζωγράφισε μία υδατογραφία ενός όρμου με έναν αρχαίο πύργο ο οποίος δεν υπάρχει πια.

 

Δύο ρωμαϊκές σαρκοφάγοι που σχεδίασε ο von Scholten στη Θάσο. Ένα από τα σχέδια χρονολογείται στις 10 Σεπτεμβρίου 1824.

 

Δύο ρωμαϊκές σαρκοφάγοι που σχεδίασε ο von Scholten στη Θάσο. Ένα από τα σχέδια χρονολογείται στις 10 Σεπτεμβρίου 1824.

 

Ακουαρέλα του 1824 που δείχνει ένα αρχαίο πύργο στη Θάσο, υπογεγραμμένη από τον von Scholten.

 

Το Le Cuirassier συνέχισε για Θεσσαλονίκη και αργότερα έφτασε στο Ναύπλιο, όπου εκείνη την περίοδο έδρευε η Ελληνική κυβέρνηση. Σε μία εκδρομή στις Μυκήνες 25 χλμ. μέσα στην ενδοχώρα ο  von Scholten  σχεδίασε τον μεγαλειώδη τάφο με σχήμα κυψέλης που ονομάζεται «Ο θησαυρός του Ατρέα».

 

Το Ναύπλιο όπως φαίνεται από τη θάλασσα. Ακουαρέλα, von Scholten, Μάρτιος του 1825.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τουντέερ Όσκαρ Έμιλ (Oskar Emil Tudeer, 1850-1930)


 

Όσκαρ Εμίλ Τούντεερ (1850-1930)

Ο Φινλανδός καθηγητής και μεταφραστής Όσκαρ Εμίλ Τούντεερ γεννήθηκε, τον Αύγουστο του 1850, στο Ελσίνκι. Γονείς του ήταν ο Όσκαρ Βίκτορ Τούντεερ και η Λώρα Μαρία Kuhlström.

Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Αλεξάνδρειο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι με κα­θηγητή τον Βίλχελμ Λάγκους. Εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του πάνω στο συντακτικό της ελληνικής γλώσσας με θέμα De infinitivi sermonis Homerici ratione syntactica (1876). Η επί υφηγεσία διατριβή του έφερε τον τίτλο De dialectorum Graecarum digammo testimonia inscriptionum (1879).

Από το 1879 ως το 1884 αντικατέστησε τον Λάγκους στην έδρα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, ο οποίος είχε μεταπηδήσει στην πρυτανεία. Όταν εκείνος επέστρεψε στη θέση του, ο Τουντέερ προσελήφθη στο πανεπιστήμιο ως έκτακτος καθηγητής. Μολονότι ανήκε στη σουηδόφωνη μειονότητα της χώρας του, ήταν ένας από τους πρώτους καθηγητές που δίδαξαν στη φινλανδική γλώσσα αντί της σουηδικής. Διαβάστε τη συνέχεια »

Λάγκους Βίλχελμ (Wilhelm Lagus, 1821-1909)


 

Αντίγραφο προσωπογραφίας του Βίλχελμ Λάγκους, έργου της Ida Silfverberg, το οποίο φιλοτέχνησε ο Harald Smedberg, 1952. Μουσείο Πανεπιστημίου του Ελσίνκι.

Ο ελληνιστής Βίλχελμ Λάγκους (Jakob Johan Wilhelm Lagus)  υπήρξε ο πρώτος Φινλανδός λόγιος που ταξίδεψε στην Αθήνα, παρέμεινε μάλιστα για έναν ολόκληρο χρόνο με σκοπό να μάθει την ελληνική γλώσσα.

Ο Λάγκους, με σπουδές στην κλασική φιλολογία, τα αραβικά και τα εβραϊκά στις αποσκευές του, αλλά και τη ρωσική αρχαιολογία και την πνευματική παραγωγή που αφορούσε το μεσαιωνικό κόσμο της Ανατολής, ταξίδεψε στη Νότια Ρωσία και την Ελλάδα στα μέσα του 19ου αιώνα και παρέμεινε στην Οδησσό δύο χρόνια και πάνω από ένα χρόνο στην Αθήνα. Ήρθε με τη σύζυγό του Κασταλία και τη μικρή τους κόρη Μαρία, που δυστυχώς πέθανε στην Αθήνα από υψηλό πυρετό (ο τάφος της υπήρχε στο Α’ Νεκροταφείο τουλάχιστον ως το 1972). Διαβάστε τη συνέχεια »

Du MoncelΣυμπλοκή στα ανοιχτά της Πάτρας, 1845.

Ατμοσφαιρική λιθογραφία στην οποία η αραιή χρήση του χρώματος δίνει βάθος στο τοπίο. Δημοσιεύεται στο: Du MoncelDe Venise a Constantinople a travers la Grèce et Retour par Malte, Messine, Pizzo et Naples. Paris, [c.1845].

 

Du Moncel – Συμπλοκή στα ανοιχτά της Πάτρας, 1845.

 

Ο Théodose ή Théodore Achille Louis Vicomte du Moncel (1821- 1884) γεννήθηκε στο Παρίσι και εκτός από ικανός σχεδιαστής και χαράκτης των λιθογραφημένων πινάκων του, ήταν αρχαιολόγος και ηλεκτρολόγος. Το πλούσιο δημοσιευμένο έργο του μαρτυρεί την πολυμέρεια των γνώσεων και ενδιαφερόντων του, που επεκτείνεται σε πολλούς τομείς του επιστητού. Ενώ η μια πλευρά των επιστημονικών του ενασχολήσεων τον στρέφει σε μελέτες για τη φυσική και ειδικότερα τον ηλεκτρισμό, η άλλη, που υπηρετεί την αγάπη του για την αρχαιολογία, τον οδηγεί αναπόφευκτα στην Ελλάδα.

 

«Έλληνες Στρατιώτες κατά τη διάρκεια των Εξεγέρσεων του 1829», έργου του Γάλλου ζωγράφου Théodore Leblanc (Τεοντόρ Λεμπλάν, 1800 – 1837). Brown University Library.

 

Théodore Leblanc – «Έλληνες Στρατιώτες κατά τη διάρκεια των Εξεγέρσεων του 1829»

 

Ο Γάλλος στρατιωτικός και ζωγράφος Théodore Leblanc (1800;-1837) παρέμεινε στην Ελλάδα και την Ανατολή περίπου τρία χρόνια, πιθανότατα μεταξύ των ετών 1828 και 1831. Αν και βρέθηκε την ίδια περίπου περίοδο και στους χώρους όπου δραστηριοποιήθηκε η Γαλλική Επιστημονική Αποστολή του Μωριά (1829-1830), εντούτοις ο ίδιος κινήθηκε ανεξάρτητα. Αργότερα έλαβε μέρος στη Γαλλική Εκστρατεία στην Αλγερία (1833) και πέθανε από τα τραύματά του κατά την πολιορκία της πόλης Constantine, όπου υπηρετούσε ως λοχαγός του γαλλικού στρατού το 1837.

 Οι πίνακές του είναι εξαιρετικά σπάνιοι και εκτός από προσωπογραφίες περιλαμβάνουν και σκηνές με αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης και στιγμιότυπα από τον καθημερινό βίο στις περιοχές όπου βρέθηκε και σχεδίασε. Διαβάστε τη συνέχεια »

Χάνσεν Χριστιανός (Christian Hansen, 1803-1883)


 

Χάνσεν Χριστιανός (Christian Hansen, 1803-1883)

Ο Δανός Χριστιανός Χάνσεν σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Ακαδημίας Κα­λών Τεχνών της Κοπεγχάγης. Το 1829, έπειτα από διαγωνισμό, κέρδισε μια υπο­τροφία, η οποία του παρείχε τη δυνατότητα να επισκεφτεί καλλιτεχνικά κέντρα της Γερμανίας και της Ιταλίας. Το 1831 έφτασε στη Ρώμη και αφιέρωσε δύο χρόνια στη μελέτη της αρχαίας ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής.

Το 1833, μετά από αίτηση προς την Ακαδημία Καλών Τεχνών, η υποτροφία του παρατάθηκε για λίγους μήνες με σκοπό να εκπληρώσει τη μεγάλη του επιθυμία, να επισκεφθεί την Ελλάδα αναζητώντας την τέχνη στο λίκνο της. Διαβάστε τη συνέχεια »

«Ιστορίες στο περιθώριο της Ιστορίας» το νέο βιβλίο του Γιώργου Ν. Μουσταΐρα


 

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Ιστορικού ερευνητή Γιώργου Ν. Μουσταΐρα με τίτλο Ιστορίες στο περιθώριο της Ιστορίας, από τις Εκδόσεις «Ερωδιός».

 

Ο ιστορικός ερευνητής και Συγγραφέας Κώστας Δανούσης, σημειώνει στον πρόλογο του βιβλίου:

 

[…]  Ο Γιώργος Μουσταΐρας έρχεται να μας θυμίσει κομβικές στιγμές της πορείας του έθνους, αγνοώντας, και καλώς, την πολιτική ορθότητα (political correct). Θα μας μιλήσει για τον λησμονημένο μαρμαρωμένο βασιλιά, τους θρύλους της Αγιά Σοφιάς ή τις αγκυλώσεις του νεοελληνικού κράτους μέσα από τις αστοχίες και αδυναμίες των οργάνων που στελέχωσαν τη διοίκησή του.

Τα θέματα που πραγματεύεται ο συγγραφέας είναι κατά θεματολογική τάξη: «Μύθοι, θρύλοι και θαύματα της Αγιά Σοφιάς», «Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς κράτησε ζωντανή την ελπίδα», «Άρχοντες, πολέμαρχοι και κοντοτιέροι» (Η πατριά των Μπούα), «Οι Μανιάτες της Κορσικής και ο Μέγας Ναπολέων», «Ένας πολυμήχανος Οδυσσέας με… τσαρούχια και φέσι!», «Ο Ιμπραήμ σπάει τα μούτρα του στο Παλιομονάστηρο», «Η Μεσσηνιακή επανάσταση», «Παλαμήδι: Μια ιστορία γραμμένη με αίμα και δάκρυα…», «Ψάχνοντας τα λημέρια, για τον θησαυρό των λήσταρχων Λύγκων», «Η σύλληψη της κιλότας και ο προστάτης των όρχεων!» (αστυνομικά φαιδρά και παράδοξα) και τέλος «Ο “άγνωστος” παγκόσμιος πρωτοπαλαιστής» (Νίκος Ξιάρχος – Jimmy Demetral, από το Μάζι της Αργολίδας).

 

Ιστορίες στο περιθώριο της Ιστορίας

 

Η άλωση της Πόλης από τον Μωάμεθ Β’ το 1453 ήταν ένα γεγονός που συντάραξε τον Ελληνισμό, αλλά και τον παγκόσμια Χριστιανοσύνη. Η Δύση δε βοήθησε την Πόλη αποτελεσματικά – μόλις είχε εξέλθει από τον Εκατονταετή πόλεμο (1337-1453) – , ενώ η άμυνά της υπονομεύθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους ανθενωτικούς, οι οποίοι προτιμούσαν το τουρκικό φακιόλι. Μπορεί η πόλη του Κωνσταντίνου να ήταν πλέον μια άθλια σκιά του εαυτού της, η συμβολική της όμως σημασία ήταν μεγάλη. Διαβάστε τη συνέχεια »

Κρέμερ Όσκαρ (Oskar von Kraemer, 1829-1904)


 

Κρέμερ Όσκαρ (Oskar von Kraemer, 1829-1904)

Ο  Φινλανδός Johan Fredrik Oskar (Oscar) von Kræmer γεννήθηκε στις 19 Μαΐου του 1829 στο Hauho και απεβίωσε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1904 στο Ruovesi Οι γονείς του Von Kræmer ήταν ο συνταγματάρχης Carl Johan von Kræmer και η Ulrika von Platen, μέλος του κλάδου της Βαλτικής των Γερμανών ευγενών της Βαλτικής.

Ο Όσκαρ φον Κρέμερ (Johan Fredrik Oskar von Kræmer) έγινε δεκτός στη σχολή ναυτικών δοκίμων της Αγί­ας Πετρούπολης το 1840 στο πλαίσιο της πολιτικής του τσάρου Νικολάου A’ να δέχεται Φινλανδούς ευγενείς στον στρατό του. Έφτασε μάλιστα μέχρι τη θέση του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της Ρωσίας και του Υπουργού Ναυτικών. Ήταν επίσης μέλος της ακολουθίας του τσάρου Αλέ­ξανδρου Γ’ και από το 1896 μέλος του Συμβουλίου του ρωσικού κράτους. Ο φον Κρέμερ επισκέφθηκε την Αθήνα το 1867 ως ναύαρχος της φρεγάτας Αλέ­ξανδρος Νιέφσκι (Alexander Nevsky), έχοντας μαζί του τον πρίγκηπα Αλεξέι που εκπαιδευόταν για να αναλάβει τη θέση του Μεγάλου Ναυάρχου του ρωσικού ναυτικού. Συμμετείχε μάλιστα με τη φρεγάτα του και στη μεταφορά προσφύγων από την Κρήτη κατά την επανάσταση του 1867. Διαβάστε τη συνέχεια »

Ιερός Ναός Αγίου Λουκά του Ιατρού – Λευκάκια Ναυπλίου


 

Ο ιερός ναός Αγίου Λουκά του ιατρού στα Λευκάκια Ναυπλίου είναι ένα υπέροχο έργο Ρωσικής αρχιτεκτονικής. Μακριά από την πόλη σε ένα όμορφο ερημικό τόπο προβάλλει αυτό το αριστούργημα και εκπλήσσει με την ωραιότητά του.

Με την φροντίδα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αργολίδας κ.κ. Νεκταρίου, ο οποίος έχει αναδείξει τον Άγιο Λουκά στην Ελλάδα, έχει δημιουργηθεί ένας πολύ κατανυκτικός λατρευτικός χώρος, όπου τελείται καθημερινά η Θεία Λειτουργία.

 

Ιερός Ναός Αγίου Λουκά του Ιατρού – Λευκάκια Ναυπλίου.

 

Στον Ιερό Ναό φυλάσσεται τεμάχιο της άφθαρτης καρδιάς του Αγίου και χώμα από τον τάφο του. Στο ισόγειο του ναού λειτουργεί μουσείο όπου εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα του Αγίου Λουκά και πλήρες φωτογραφικό υλικό από τη ζωή του. Πολύ συγκίνηση δημιουργεί το Δισκοπότηρο που χρησιμοποιούσε ο Άγιος για την τέλεση της Θείας Λατρείας όταν ήταν στην εξορία. Εντυπωσιακά και άξια θαυμασμού είναι τα έργα ζωγραφικής του Αγίου. Τα ιατρικά εργαλεία του Αγίου ολοκληρώνουν την πλούσια συλλογή του μουσείου. Λειτουργεί επίσης έκθεση βιβλίου με αξιόλογες εκδόσεις για παιδιά και ενήλικες. Διαβάστε τη συνέχεια »

Ίνχα Ίντο Κόνραντ (I. K. Inha, 1865-1930)


 

Ίνχα Ίντο Κόνραντ (I. K. Inha, 1865-1930). Φιλανδός φωτογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος.

Το 1885 ο Φινλανδός  Ίντο Κόνραντ Ίνχα άρχισε να σπουδάζει στο Αλεξάνδρειο Πανε­πιστήμιο του Ελσίνκι αισθητική, φινλανδική γλώσσα και ιστορία. Την επόμενη χρονιά όμως άλλαξε γνώμη και μεταπήδησε στις φυσικές επιστήμες. Λόγω των οικονομικών του προβλημάτων, άρχισε να εργάζεται και οι σπουδές του έμειναν στη μέση.

Το φθινόπωρο του 1889 άρχισε σπουδές φωτογραφίας αρχικά στη νότιο Βαυαρία και μετά στη Βιέννη. Το 1890 τον κάλεσαν από την εφημερίδα Uusi Suomettar να εργαστεί στο τμήμα εξωτερικών ειδήσεων. Εκτός από την κύρια εργασία του, ο Ίνχα έγραφε στην εφημερίδα κριτικές για τα εικαστικά, τη μουσική και το θέατρο, καθώς και ταξιδιωτικές εντυπώσεις.

Το 1897 η εφημερίδα τον έστειλε στην Αθήνα για να καλύψει τα πολεμικά γεγονότα του Ελληνοτουρκικού πόλεμου. Καρπός αυτού του ταξιδιού είναι το έργο του Hellas ja helleenit [Ελλάς και Έλληνες] που εκδόθηκε την ίδια χρονιά, από το οποίο αντλούμε πολύτιμες πληροφορίες για τα γεγονότα της εποχής. Διαβάστε τη συνέχεια »