Posted in Γκραβούρες, tagged 1821, Argolikos Arghival Library History and Culture, caption, excursion, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Γκραβούρες, Επανάσταση 21, Ιστορία, Κόρινθος, Κάστρο, Πελοπόννησος, Πολιτισμός, Th. Du Moncel on 9 Ιουνίου, 2012| Leave a Comment »
Κόρινθος, το κάστρο του Κιαμίλ-μπέη, Th. du Moncel, 1843
Κόρινθος, το κάστρο του Κιαμίλ-μπέη, Th. du Moncel, 1843
Κόρινθος, το κάστρο του Κιαμίλ-μπέη, επιχρωματισμένη λιθογραφία. Σχεδίασε εκ του φυσικού και χάραξε ο Théodose ή Théodore Achille Louis Vicomte du Moncel, δημοσιεύεται στο λεύκωμα Excursion par terre d’ Athènes à Nauplie … Παρίσι. Το λεύκωμα μεγάλων διαστάσεων, 43 Χ 60 εκ. περιλαμβάνει τοπία και αρχαιότητες της Μεγαρίδας, της Κορινθίας και της Αργολίδας, καθώς και κείμενα του ιδίου.
Posted in Ψηφιακές Συλλογές, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Εκκλησία της Πελοποννήσου, Εκκλησιαστικά, Εκκλησιαστική Ιστορία, Ιστορία, Κόρινθος, Ορθοδοξία, Πελοπόννησος, Ψηφιακές Συλλογές, Ψηφιακή βιβλιοθήκη on 8 Ιουνίου, 2012|
Posted in Άργος, Περιηγητές, tagged achille, Argolikos Arghival Library History and Culture, excursion, Greek History, Άργος, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Ιστορία, Ξένοι Περιηγητές, Πελοπόννησος, Πολιτισμός, Φιλέλληνες, Nauplie, Th. Du Moncel, vicomte on 7 Ιουνίου, 2012| Leave a Comment »
Άργος – Th. du Moncel
Ο Théodose ή Théodore Achille Louis Vicomte du Moncel (1821- 1884) γεννήθηκε στο Παρίσι και εκτός από ικανός σχεδιαστής και χαράκτης των λιθογραφημένων πινάκων του, ήταν αρχαιολόγος και ηλεκτρολόγος. Το πλούσιο δημοσιευμένο έργο του μαρτυρεί την πολυμέρεια των γνώσεων και ενδιαφερόντων του, που επεκτείνεται σε πολλούς τομείς του επιστητού. Ενώ η μια πλευρά των επιστημονικών του ενασχολήσεων τον στρέφει σε μελέτες για τη φυσική και ειδικότερα τον ηλεκτρισμό, η άλλη, που υπηρετεί την αγάπη του για την αρχαιολογία, τον οδηγεί αναπόφευκτα στην Ελλάδα (Νοέμβριος 1843 – Άνοιξη 1844).
Στο λεύκωμα, Excursion par terre d’ Athènes à Nauplie… Παρίσι, [1845], το οποίο περιλαμβάνει τοπία και αρχαιότητες της Μεγαρίδας, της Κορινθίας και της Αργολίδας, σημειώνει για το Άργος:
Th. du Moncel
[…] Αφού επισκέφθηκα και μελέτησα όλα τα αρχαία των Μυκηνών, ετοιμαζόμουν να επιστρέψω στο Άργος και από εκεί να πάω να διανυκτερεύσω στο Ναύπλιο. Σταμάτησα για λίγο, σε απόσταση μερικών βημάτων από τον τάφο του Αγαμέμνονα, για να θαυμάσω και να σχεδιάσω την ωραία θέα που απλώνεται από το σημείο αυτό προς την πεδιάδα του Άργους. Έπειτα, ξανακατεβαίνοντας από τα υψώματα των Μυκηνών (Χαρβάτι), ξαναβρεθήκαμε στην πεδιάδα. Τέλος, αφού διασχίσαμε τον Ίναχο και τον Χάραδρο, φθάσαμε μπροστά στους κωνικούς λόφους στους πρόποδες των οποίων βρίσκεται το Άργος.
Οι αρχαιότητες που ακόμη συναντάμε στην πόλη αυτή μπορούν να συνοψισθούν στα μέλη που απεικονίζονται στον [παρακάτω] πίνακα.
Άργος, Th. Du Moncel. Ρωμαϊκά Λουτρά, Αρχαίο Θέατρο, Κάστρο της Λάρισας, 1843.
Το πλέον ενδιαφέρον από τα λείψανα αυτά της αρχαιότητας είναι το θέατρο, του οποίου οι κερκίδες, λαξευμένες στο βράχο, διατηρούνται ακόμη τόσο καλά, ώστε ο Καποδίστριας, ο κυβερνήτης της Ελλάδας, κήρυξε εδώ, το 1829, την έναρξη της νομοθετικής συνέλευσης [1]. Δίπλα στο θέατρο αυτό ανακαλύπτουμε επίσης τις κερκίδες ενός άλλου θεάτρου, μικρότερου, κάτω από το οποίο φαίνονται σύμμικτα κρηπιδώματα, πιθανώς τα κατάλοιπα του προσκηνίου[2].
Τα μεγάλα ερείπια που παρατηρούμε στον πίνακα, σε πρώτο επίπεδο, είναι πλίνθινα ρωμαϊκά ερείπια [3]. Εκείνα που βρίσκονται λίγο μακρύτερα, μισοθαμμένα στο βουνό, ανήκουν σε κτίσμα ιδιαιτέρου είδους, όπου πρέπει να κατέληγε το υδραγωγείο, ίχνη του οποίου ανακαλύπτουμε μακρύτερα. Αυτό το ερείπιο, ρωμαϊκής κατασκευής, έχει ως βάση ένα άνδηρο που υποβαστάζει ένα άλλο παλαιότερο κτίσμα, όπου διακρίνονται μερικά ίχνη επιγραφών και γλυπτικής. Το τελευταίο τέμνεται προς το κέντρο από ένα σύγχρονο τοίχο, που φαίνεται ότι προοριζόταν για να κλείνει την είσοδο ενός υπογείου[4]. Η σημασία του κτίσματος και η ιδιομορφία που επεσήμανα, ίσως μπορούν να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι εδώ ήταν η είσοδος της φυλακής της Δανάης.
Στο σχέδιό μας, το βουνό, επειδή απεικονίζεται σε σμίκρυνση, δεν φαίνεται αιχμηρό, ενώ είναι ο υψηλότερος από τους δύο λόφους που δεσπόζουν στο Άργος, και το φρούριο που παρατηρούμε στην κορυφή του είναι κτισμένο στη θέση ακριβώς της αρχαίας ακρόπολης. Αυτό το οχυρό είναι ενετικό κτίσμα, αλλά ανακαλύπτουμε εδώ, κυρίως στις θεμελιώσεις, μέλη κυκλώπειας κατασκευής, ανάλογα προς τα τείχη των Μυκηνών και της Τίρυνθας, επιπλέον μεγάλη ποσότητα από αρχαία κατάλοιπα διαφόρων εποχών, που χρησιμοποιήθηκαν ως υλικά[5].
Στο φρούριο αυτό, γνωστό με το όνομα Λάρισα, ο Υψηλάντης με μια χούφτα Έλληνες (περίπου διακόσιοι άνδρες), έχοντας τρόφιμα μόνο για πέντε μέρες και πολεμοφόδια, μερικά δέματα φυσίγγια, συγκράτησε τις δυνάμεις μιας ολόκληρης τουρκικής στρατιάς, ενώ οι συναγωνιστές του είχαν εγκαταλείψει τον αγώνα και διέφυγαν, αφού έβαλαν φωτιά στο Άργος.
Το κτίσμα που διακρίνεται κάτω από το φρούριο, και στην πλαγιά του βουνού, είναι το μοναστήρι (Kathéchouméni) [6], που φαίνεται ότι είχε κτισθεί στη θέση του ναού της Ακραίας Ήρας [7].
Το Άργος είχε πολλά αξιόλογα μνημεία: ήταν η αγαπημένη πόλη των θεών και των ηρώων ήταν η τροφοδότρα γη ονομαστών καλλονών και γενναίων δρομώνων. Το ίδρυσε ο Ίναχος, φοινικικής καταγωγής, δεκαοκτώ αιώνες προ Χριστού και αρχικά το κυβέρνησαν βασιλείς, ύστερα, το έτος 948 π.Χ. [8], οργανώθηκε σε δημοκρατία, αλλά μαζί με τους βασιλείς του έχασε και όλη του τη λάμψη. Το ισχυρό Άργος του Αγαμέμνονα δεν κυβέρνησε πια την Ελλάδα. Άλλοτε υπό την εξάρτηση της Αθήνας και άλλοτε της Σπάρτης, μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου, περιήλθε οριστικά στο ζυγό της τελευταίας αυτής δύναμης, από τον οποίο όταν απαλλάχθηκε, τον διαδέχθηκε εκείνος της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Κατά τη ρωμαϊκή εισβολή συμμερίστηκε την τύχη ολόκληρης της Ελλάδας, και στον Μεσαίωνα το συναντάμε υπό την φράγκικη κυριαρχία.
Όταν πέθανε ο Πέτρος Cornaro, ο τελευταίος υποτελής ηγεμόνας της αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, η χήρα του[9] πούλησε την ηγεμονία του Άργους, το 1383[10], στη δημοκρατία της Βενετίας. Το 1463 περιήλθε στην κυριαρχία του σαντζάκη της Κορίνθου. Λίγο αργότερα οι Ενετοί το ανέκτησαν, αλλά δεν το διατήρησαν για καιρό. Το 1686 ο αρχιστράτηγος Μοροζίνης το ανακατέλαβε από τους Τούρκους οι οποίοι το ξαναπήραν για να παραμείνουν κύριοι ως την επανάσταση του 1821.
Από την εποχή αυτή ως το 1829, η πόλη του Άργους καταστράφηκε και ξανακτίστηκε τρεις φορές. Σήμερα αριθμεί οκτώ χιλιάδες κατοίκους, και, επειδή κάθε σπίτι διαθέτει τον κήπο του, καταλαμβάνει την ίδια έκταση με το αρχαίο ‘Αργος. Τώρα υπάρχουν στην πόλη αυτή πολλά όμορφα σπίτια και ένας στρατώνας ιππικού. Ο οδηγός μου δεν παρέλειψε να μου δείξει, περνώντας, το σπίτι του Καλλέργη, όπως μέχρι πρόσφατα ακόμη έδειχνε στην Αθήνα το σπίτι του λόρδου Μπάυρον. [ Στη συνέχεια ο συγγραφέας συνεχίζει, περιγράφοντας τη μετάβασή του στο Ναύπλιο].
Υποσημειώσεις
[1] Πρόκειται για την τετάρτη Εθνική Συνέλευση, της οποίας οι εργασίες άρχισαν στις 11 Ιουλίου 1829 και έληξαν στις 3 Αυγούστου 1831. (Σημ.τ.Μ.). Το θέατρο είναι και σήμερα το πιο καλά διατηρούμενο αρχαίο μνημείο του Άργους. Φαίνεται ότι κατασκευάστηκε στο τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα. Στα ρωμαϊκά χρόνια δέχτηκε μετασκευές.
[2] Πρόκειται για το ρωμαϊκό ωδείο που, στη μορφή που σώζεται, ανάγεται στους αυτοκρατορικούς χρόνους. Κατέλαβε εν μέρει χώρο, όπου είχαν σκαλισθεί στο βράχο ευθύγραμμα εδώλια και ίσως ήταν η Αλιαία στην οποία γινόταν η συνέλευση του δήμου.
[3] Είναι, και σήμερα, τα εκπληκτικότερα ερείπια του Άργους που ανήκουν σε ρωμαϊκές θέρμες, νεότερες των μέσων του 2ου μ.Χ. αιώνα.
[4] Πρόκειται για το ιερό των Ευμενίδων, που έχει διαμορφωθεί με αναλημματικούς τοίχους και λαξεύσεις περίπου100 μ. επάνω από το θέατρο, βορειοανατολικά. Παλαιότερα, είχε θεωρηθεί ότι ταυτίζεται με το Κριτήριον που αναφέρει η φιλολογική παράδοση. Ίσως επί Αδριανού αναπλάστηκε και στην πλευρά του βουνού λαξεύτηκε Νυμφαίο με δύο δεξαμενές, που χρησίμευαν για την ύδρευση της πόλης. Το νερό ερχόταν μάλλον από την περιοχή του Κεφαλόβρυσου, μέσω υδραγωγείου του οποίου σώζονται λείψανα.
[5] Τα τμήματα αρχαίων τειχών που ενσωματώθηκαν στο μεσαιωνικό κάστρο, δεν είναι μυκηναϊκά («κυκλώπεια»), αλλά κλασικά.
[6] Πρόκειται για την Παναγία την Κατακεκρυμμένη ή των Βράχων. Κατά την παράδοση, ήταν καθολικό γυναικείας μονής και χρονολογείται τον 10ο αιώνα. Ο ναός καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε επί ενετοκρατίας. Καταστράφηκε πάλι επί τουρκοκρατίας και ξανακτίστηκε αργότερα. (Σημ.τ.Μ.).
[7] Η ταύτιση γίνεται και σήμερα δεκτή ως πιθανή υπόθεση.
[8] Η χρονολογία αυτή είναι πολύ υψηλή. Η κατάργηση της βασιλείας συνδέεται με την τυραννίδα του Φείδωνος ή με τους αμέσους απογόνους του, και, παρά την αβεβαιότητα που ακόμη επικρατεί, δεν φαίνεται να μπορεί να χρονολογηθεί πριν από τα μέσα του 7ου αι. π.Χ., το παλαιότερο.
[9] Ήταν η Μαρία d’ Enghien. (Σημ.τ.Μ.).
[10] Το 1388. (Σημ.τ.Μ.).
Πηγή
Posted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, Άργος, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Εκδηλώσεις, Καποδίστριας, Καποδιστριακό Σχολείο Άργους, Πελοπόννησος, Πολιτισμός on 6 Ιουνίου, 2012| Leave a Comment »
180 Χρόνια Καποδιστριακό Σχολείο Άργους
Ο Συλλόγος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Άργους – Καποδιστριακού – οργανώνει επετειακή εκδήλωση για τη συμπλήρωση 180 χρόνων από την έναρξη λειτουργίας του Καποδιστριακού Δημοτικού Σχολείου Άργους που θα γίνει στο προαύλιο του σχολείου την Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012 και ώρα 20:00 μ.μ.
Καποδιστριακό σχολείο
Η εκδήλωση περιλαμβάνει παρουσίαση οπτικοακουστικού αφιερώματος στο Καποδιστριακό Διδακτήριο από μαθήτριες της ΣΤ’ τάξης, απονομή αναμνηστικών σε παλαιούς δασκάλους και μαθητές και έκθεση φωτογραφίας – αρχειακού υλικού. Ειδική συμμετοχή στην παρουσίαση της εκδήλωσης θα έχουν ο Αργείος δικηγόρος και ιστορικός Βασίλης Δωροβίνης και ο εκπαιδευτικός και συγγραφέας Γεώργιος Κόνδης.
Σχετικά θέματα:
Posted in Γκραβούρες, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, caption, Αργολίδα, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Γκραβούρες, Ιστορία, Ναύπλιο, Περιηγητές, Πελοπόννησος, Φιλέλληνες, Moncel, vicomte on 6 Ιουνίου, 2012| Leave a Comment »
Άποψη του Ναυπλίου, Th. du Moncel, 1845
Άποψη του Ναυπλίου, επιχρωματισμένη λιθογραφία. Σχεδίασε εκ του φυσικού και χάραξε ο Théodose ή Théodore Achille Louis Vicomte du Moncel, δημοσιεύεται στο λεύκωμα Excursion par terre d’ Athènes à Nauplie … Παρίσι, 1845.
Άποψη του Ναυπλίου, επιχρωματισμένη λιθογραφία. Σχεδίασε εκ του φυσικού και χάραξε ο Théodose ή Théodore Achille Louis Vicomte du Moncel, δημοσιεύεται στο λεύκωμα Excursion par terre d’ Athènes à Nauplie … Παρίσι, 1845. Το λεύκωμα μεγάλων διαστάσεων, 43 Χ 60 εκ. περιλαμβάνει τοπία και αρχαιότητες της Μεγαρίδας, της Κορινθίας και της Αργολίδας, καθώς και κείμενα του ιδίου.
Η Αφροδίτη Κουρία στο έργο της «Το Ναύπλιο τον Περιηγητών», Αθήνα, 2007, σημειώνει: Στον πίνακα αναγνωρίζουμε εύκολα τα διάφορα φρούρια, καθώς και τους δύο μεγάλους προμαχώνες που προεκτείνονται μέσα στη θάλασσα από τη βόρεια πλευρά. Αυτή η μακριά υπόλευκη γραμμή που εκτείνεται στη βάση του φρουρίου του Παλαμηδιού, είναι ένα υδραγωγείο που εφοδιάζει με νερό την πόλη. Τέλος, θα πρέπει να παρατηρήσουμε, ως ιδιομορφία του τοπίου, αυτές τις μεγάλες καλαμιές που φυτρώνουν ως τη θάλασσα».
Posted in Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, Εκκλησιαστική Ιστορία αφορώσα στην Αργολίδα, Ψηφιακές Συλλογές, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Εκκλησιαστικά, Εκκλησιαστική Ιστορία, Ιστορία, Τάσος Γριτσόπουλος, Ψηφιακά Βιβλία, Ψηφιακές Συλλογές on 5 Ιουνίου, 2012|
Posted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, events series, Harvard, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Ακαδημία Αθηνών, Διάλεξη, Θανάσης Βαλτινός, Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Harvard, Πολιτισμός, Συγγραφέας on 4 Ιουνίου, 2012| Leave a Comment »
Διάλεξη στο Harvard: «Πελοπόννησος, Μύθος και Ιστορία»
Την Τετάρτη 6 Ιουνίου και ώρα 20.00, στο Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Harvard στο Ναύπλιο (αίθουσα διαλέξεων «Οικογενείας Νίκου Μαζαράκη»), θα δώσει διάλεξη ο κ. Θανάσης Βαλτινός, Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Έδρα της Νέας Ελληνικής Πεζογραφίας.
Θέμα της ομιλίας, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο του “Events Series 2012”του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών, θα είναι: «Πελοπόννησος, Μύθος και Ιστορία».
Η σειρά εκδηλώσεων Events Series 2012 πραγματοποιείται σε συνεργασία με τους Δήμους Ναυπλιέων, Άργους – Μυκηνών και Ερμιονίδας.
Θανάσης Βαλτινός
Θανάσης Βαλτινός
Ο πεζογράφος, σεναριογράφος και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Θανάσης Βαλτινός, γεννήθηκε το 1932 στο Καστρί Κυνουρίας και φοίτησε στα γυμνάσια Σπάρτης, Γυθείου και Τρίπολης. Από το 1950 ζει στην Αθήνα, αλλά έχει ζήσει και μεγάλα διαστήματα στο εξωτερικό (Αγγλία, Βερολίνο και ΗΠΑ) προσκεκλημένος πανεπιστημίων και πνευματικών ιδρυμάτων.
Έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο και πολλά μυθιστορήματα: «Συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη», «Η κάθοδος των εννιά», «Τρία ελληνικά μονόπρακτα», «Βαθύ μπλε, σχεδόν μαύρο», «Στοιχεία για τη δεκαετία του ’60», «Θα βρείτε τα οστά μου υπό βροχήν», «Φτερά μπεκάτσας», «Ορθοκωστά», «Συναξάρι Ανδρέα Κορδοπάτη, βιβλίο δεύτερο» και το «Άνθη της αβύσσου».
Το 1984 τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ταξίδι στα Κύθηρα», ενώ το 1990 τιμήθηκε επίσης με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο του «Στοιχεία της δεκαετίας του ’60».
Posted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Ημερίδα, Θέατρο, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Πολιτισμός, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών on 3 Ιουνίου, 2012| Leave a Comment »
Ημερίδα – Αφιέρωμα στον Ιάκωβο Καμπανέλλη
Ιάκωβος Στεφάνου Καμπανέλλης (2 Δεκεμβρίου 1922 – 29 Μαρτίου 2011)
Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου διοργανώνει την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012, Ημερίδα – Αφιέρωμα στον Ιάκωβο Καμπανέλλη, τιμώντας – ένα χρόνο μετά τον θάνατό του – τον μεγάλο Έλληνα θεατρικό συγγραφέα.
Στην εκδήλωση θα παραβρεθούν και ως ομιλητές πολλοί σημαντικοί ηθοποιοί, θεατρολόγοι, καλλιτέχνες, ιστορικοί του θεάτρου και του κινηματογράφου, όπως ο Κώστας Καζάκος, η Μαρία Κωνσταντάρου, ο Γιάννης Δεγαΐτης, η Κυριακή Πετράκου, ο Γιώργος Πεφάνης, ο Γιάννης Σολδάτος, ο Τάκης Τζαμαργιάς και η κόρη του Ιάκωβου Καμπανέλλη -Κατερίνα Καμπανέλλη.
Παράλληλα θα ανοίξουν και θα κλείσουν την ημερίδα οι φοιτητές του Τμήματος παρουσιάζοντας αποσπάσματα από «Το μεγάλο μας τσίρκο», την «Ηλικία της Νύχτας», τον «Κρυφό Ήλιο» και τον «Αόρατο Θίασο».
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει:
1. Ομιλίες από θεατρολόγους , ιστορικούς του θεάτρου και του κινηματογράφου μεταξύ των οποίων: Κυριακή Πετράκου, Γιώργος Πεφάνης, Γιάννης Σολδάτος κά.
2. Ανάμεσα στις ομιλίες θα παρεμβάλλονται σε μορφή αναλογίου αποσπάσματα από θεατρικά έργα του συγγραφέα, ερμηνευμένα από ηθοποιούς φοιτητές και θεατρική ομάδα του Ναυπλίου.
3. Στρογγυλό τραπέζι στο οποίο θα παραστούν σημαντικοί καλλιτέχνες, που έχουν ασχοληθεί με το έργο του, όπως ο Κώστας Καζάκος, ο Τάκης Τζαμαργιάς, κά. καθώς και η κόρη του σκηνοθέτη Κατερίνα Καμπανέλλη.
4. Την ημερίδα θα ανοίξουν και θα κλείσουν οι φοιτητές του Τμήματος παρουσιάζοντας αποσπάσματα από «Το μεγάλο μας τσίρκο», την «Ηλικία της Νύχτας», τον «Κρυφό Ήλιο» και τον «Αόρατο Θίασο», στα πλαίσια των μαθημάτων Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας.
Η εκδήλωση θα λάβει χώρα στην αίθουσα «Λήδας Τασοπούλου» του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, απέναντι από το κολυμβητήριο του Ναυπλίου.
Την εκδήλωση θα χαιρετήσει ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, καθηγητής κος Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, θα προλογίσει η Πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, αν. καθηγήτρια κα Βάσω Μπαρμπούση και θα συντονίζει η διδάσκουσα (μέλος ΔΕΠ) κα Γεωργοπούλου Βαρβάρα. Η συμμετοχή στην εκδήλωση είναι ελεύθερη.
Posted in Γκραβούρες, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, Greek History, Άργος, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Γκραβούρες, Περιηγητές, Πελοπόννησος, Χαλκογραφία, William Gell on 2 Ιουνίου, 2012| Leave a Comment »
Οι Πύργοι του φρουρίου Λάρισσα του Άργους – Πανοραμική άποψη της αργολικής πεδιάδας, χαλκογραφία. William Gell, The Ιtineray of Greece, London, 1810.
Οι Πύργοι του φρουρίου Λάρισσα του Άργους – Πανοραμική άποψη της αργολικής πεδιάδας, χαλκογραφία. William Gell, 1810.
Posted in Βιβλία - Αργολίδα, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Βιβλία, Βιβλίο, Βιβλιοπαρουσίαση, Γόνιμη Χώρα – Άγονη Πολιτική, Γεωργία, Οικονομία, Συγγραφέας on 1 Ιουνίου, 2012| Leave a Comment »
Γόνιμη Χώρα – Άγονη Πολιτική | Η κρίση στην Ελληνική Γεωργία
«Και ωραίος είναι ο λόγος εκείνου που είπε πως η γεωργία είναι των άλλων τεχνών μητέρα και τροφός. Διότι, αν η γεωργία πάει καλά, καλά πηγαίνουν και οι άλλες τέχνες˙ όπου, αντιθέτως, η γη, κατ’ ανάγκην, μείνει χέρσα, εκεί σχεδόν σβήνουν και οι άλλες τέχνες, στεριανές και θαλασσινές».
Ξενοφώντας ¨Οικονομικός¨
Ένα βιβλίο του Σπύρου Καχριμάνη από τις εκδόσεις Παπασωτηρίου (2012), που με αφετηρία την παραγωγική κρίση της χώρας, παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αγροτικής, περιβαλλοντικής και περιφερειακής πολιτικής. Αλλάζει τους άγονους κανόνες που οδήγησαν την γόνιμη χώρα μας στα δεσμά της κρίσης και δίνει προτεραιότητα στο αναγκαίο, το σημαντικό, το ρεαλιστικό, το βιώσιμο.
Απευθύνεται σε κάθε πολίτη που ασχολείται με τα κοινά και θέλει να έχει ολοκληρωμένη άποψη για την σπουδαιότητα, τη σημασία και την επίδραση του αγροτικού χώρου στην πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία.
Γόνιμη χώρα, άγονη πολιτική
Γόνιμη Χώρα – Άγονη Πολιτική
Η ελληνική κοινωνία έχει εγκλωβιστεί σε μία καταστροφική δίνη. Ο πολιτικός λόγος έχει εκφυλιστεί, η πολιτική πρακτική είναι ανερμάτιστη, οι θεσμοί έχουν αλλοτριωθεί και οι κοινωνικές δομές έχουν πλήρως διαρραγεί. Ένα από τα σημαντικότερα θύματα αυτής της πραγματικότητας είναι και η ελληνική γεωργία, όχι μόνον ως οικονομική δραστηριότητα, αλλά κυρίως ως θεμελιώδης κοινωνική, περιβαλλοντική, πολιτισμική και ανθρωπογεωγραφική συνιστώσα. Παρ’ όλα αυτά, οι διαμορφωτές της πολιτικής ατζέντας αλλά και η ελληνική κοινωνία γενικότερα, υπό την όποια συλλογικότητα της έχει απομείνει, δεν φαίνεται να έχουν αντιληφθεί και ιεραρχήσει το πρόβλημα σε όλο του το μέγεθος.
Όλοι θυμούνται πρόσκαιρα και επιφανειακά τη γεωργία όταν το ανοργάνωτο πλήθος των αγροτών κλείνει με τα τρακτέρ τους δρόμους. Όμως, αρκεί μία λίγο βαθύτερη και αναλυτικότερη σκέψη, για να διαπιστώσουμε ότι η γεωργία είναι θεμελιώδης και κρίσιμη δραστηριότητα για μια χώρα και ως εκ τούτου, αφορά τις κοινωνίες και τα κράτη στο σύνολο τους. Είναι η Βασική προϋπόθεση της διατροφικής αυτάρκειας, του πρωτογενούς πλεονάσματος, της υγείας των πολιτών, της ισόρροπης σχέσης αστικού και αγροτικού χώρου, της αειφορίας και της περιβαλλοντικής ποιότητας μιας χώρας.
Αν συμφωνήσουμε στα παραπάνω και επιστρέφοντας στις οικονομικές, πολιτικές, πολιτισμικές και κοινωνικές διαστάσεις του προβλήματος, τότε, δεν θα διαφωνήσουμε στο ότι μεταξύ των πρώτων και κύριων τομέων που πρέπει να αναμορφωθούν στον ελληνικό χώρο, είναι και η γεωργία. Και αυτό πρέπει να γίνει όχι με την στενή έννοια της παραγωγής, αλλά με ότι περιλαμβάνει η «αγροτική Ελλάδα», με την οποία όλοι έχουμε κάποια σύνδεση ή μια αναφορά. Για να συντελεστεί όμως ένας τέτοιος σχεδιασμός, πρέπει να έχουμε μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα των αιτίων της κρίσης και συγκεκριμένες προτάσεις για τη διέξοδο από αυτήν.
Στο βιβλίο αυτό, επιχειρείται μια συνοπτική, αλλά ολοκληρωμένη προσέγγιση όλων αυτών των ζητημάτων. Μέσα από μια συλλογή επιλεγμένων άρθρων και κειμένων που έχω δημοσιεύσει, γίνεται μια αποτύπωση της -διαχρονικά- λανθασμένης επιλογής στόχων και της αναποτελεσματικότητας των πολιτικών που εφαρμόστηκαν. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται το εύρος επιρροής της γεωργίας στο συνολικό πολιτικό γίγνεσθαι και τέλος, κατατίθενται προτάσεις για μια ολοκληρωμένη, συνεκτική, ευέλικτη, αποτελεσματική και εφαρμόσιμη, αγροτική πολιτική. Σπύρος Καχριμάνης, από την εισαγωγή του βιβλίου.
Σπύρος Καχριμάνης
Σπύρος Καχριμάνης
Ο Σπύρος Καχριμάνης γεννήθηκε στο Άργος το 1961. Δραστηριοποιείται σε επιχειρήσεις του γεωργικού τομέα από το 1984. Έχει διατελέσει γενικός γραμματέας της Ένωσης Νέων Αγροτών Ελλάδος, ειδικός σύμβουλος στο Υπουργείο Γεωργίας, μέλος Δ.Σ. σε πολλές επιχειρήσεις και οργανισμούς του γεωργικού τομέα και έχει εργαστεί σε προγράμματα R&D της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αρθρογραφεί συστηματικά για θέματα αγροτικής πολιτικής από το 1992 και είναι συντάκτης και παρουσιαστής της τηλεοπτικής εκπομπής «Αγροτικές Διαδρομές» από το 2004. Είναι πρόεδρος του «Κέντρου Αγροτικής Επιχειρηματικότητας Ελλάδος» και διευθύνει την συνεταιριστική επιχείρηση Α.Κ.Α.Σ. ΗΛΙΟΣ. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου ΜΒΑ από το πανεπιστήμιο του Teesside.
Ο λαός το ονόμασε Πάσχα, Πασχαλιά ή Λαμπρή. Η λέξη Πάσχα υπήρχε από τα αρχαία χρόνια και δήλωνε τον αέναο κινούμενο κύκλο της ανθρώπινης ζωής και της φύσης, της νίκης της ζωής επί του θανάτου, του ερχομού του «Ανώτατου Αγαθού», δηλαδή της γεμάτης λαμπρό φως άνοιξης. Αργότερα ο χριστιανισμός ονόμασε Πάσχα, τα πάθη του θεανθρώπου Ιησού Χριστού, το θυσιαστικό θάνατο και την εκ νεκρών ανάστασή του. Στην Ελλάδα, το Πάσχα έθρεψε την έμπνευση των ποιητών χαρίζοντάς μας αριστουργηματικούς ύμνους, μοιρολόγια και ποιήματα…
«…κατέεις παιδί μου γιάντα τα βάφουμε κόκκινα; Γιατί όντεν αναστήθηκε ο Χριστός, πρωί-πρωί ήτανε παόμενος ένας αβγουλάς στην πιάτσα μ’ ένα καλάθι αβγά και πούλιε. Από ‘κειδά πέρασε η Μαρία μια μαθήτρια του Χριστού και του λέει: ο Χριστός αναστήθηκε και δε χαίρεσαι; παρά κάθεσαι και πουλείς αβγά και δεν σε νοιάζει είντα γίνεται παρά όξω. Τοτεσάς τσή λέει ο αβγουλάς. Μόνο άνε γεννούνε κόκκινα ταβγά του καλαθιού θα πιστέψω πως αναστήθηκε. Και πραγματικώς δεν επρόλαβε να τελειώσει τη κουβέδα του και γινήκανε κατακόκκινα ταβγά. Άπου τούτονα βάφουνε οι άνθρωποι κόκκινα αβγά τη Λαμπρή»…
[…] Ο υπολογισμός της ημερομηνίας του Πάσχα είναι ένα σύνθετο μαθηματικό θέμα, αν και ουσιαστικά απαιτεί τις 4 πράξεις της αριθμητικής (αλγόριθμος Γκάους). Εάν η εαρινή πανσέληνος συμβεί μεταξύ 21-30 Μαρτίου δεν θεωρείται πασχαλινή από τους Ορθόδοξους, οι οποίοι περιμένουν την επόμενη πανσέληνο, με αποτέλεσμα να εορτάζουν το Πάσχα 4 μέχρι και 6 εβδομάδες μετά τους Δυτικούς. Εάν η πανσέληνος συμβεί από τις 30 Μαρτίου και μετά, θεωρείται πασχαλινή από όλους, κι έτσι το Δυτικό Πάσχα συμπίπτει ή εορτάζεται μια εβδομάδα πριν (αφού ιουλιανή 22 Μαρτίου = γρηγοριανή 4 Απριλίου). Για να έχουμε Κοινό Πάσχα, θα πρέπει η γρηγοριανή και ιουλιανή πανσέληνος να συμβούν από την Κυριακή μέχρι και την Τρίτη της ίδιας εβδομάδας, κάτι που θα λάβει χώρα για τελευταία φορά τον Απρίλη του 2698. Οι ημερομηνίες του Δυτικού Πάσχα κυμαίνονται μεταξύ 22 Μαρτίου και 25 Απριλίου, ενώ οι αντίστοιχες Ορθόδοξες είναι 4 Απριλίου με 8 Μαΐου…
Το Κιβέρι είναι ένα μεγάλο χωριό της Αργολίδας, ένα παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική ακτή του Αργολικού κόλπου, απέναντι ακριβώς από το Ναύπλιο. Ο τόπος αυτός σχετίζεται με τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα. Εδώ αποβιβάστηκε ο Δαναός με τις κόρες του, όταν ήρθε να γίνει βασιλιάς στο Άργος. Η περιοχή κατοικείται σίγουρα από τα αρχαία χρόνια, καθώς έχουν ανακαλυφθεί μυκηναϊκοί τάφοι. Συνεχής ήταν η κατοίκηση του τόπου ανά τους αιώνες. Στην αρχαιότητα έγινε θέατρο μαχών ανάμεσα στους δύο ισχυρούς γείτονες της εποχής, τους Αργείους και τους Σπαρτιάτες. Στο μεσαίωνα υπήρχε εκεί ισχυρό κάστρο των Φράγκων, στους οποίους ανήκε ως το 1389. Από τότε το Κιβέρι ανήκει στους Βενετούς ως το 1481, οπότε περνά κατεστραμμένο στους Τούρκους. Η γεωγραφική του θέση καθιστούσε το Κιβέρι στρατηγικό σημείο από την αρχαιότητα μέχρι τη νεότερη ιστορία. Πρόκειται για έναν τόπο με πλούσια για την έκτασή του ιστορία, ήδη από τους αρχαϊκούς χρόνους. Μια ιστορία συνδεδεμένη με την τύχη του γειτονικού Άργους από την προϊστορική και αρχαϊκή εποχή, αλλά και του Ναυπλίου από την εποχή της φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Κατά την προϊστορική περίοδο η ευρύτερη περιοχή του σημερινού Κιβερίου συνδέεται με τις τρεις πηγές, της Αμυμώνης, της Λέρνης και του Ανάβαλου, που αναβλύζουν γλυκό νερό από τότε μέχρι σήμερα…
ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 