Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Αρχιτεκτονική’

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου – Ανασκαφές του 1881

Posted in Αργολίδα Μνημεία, Επίδαυρος, tagged , , , , , , , , , , , , , , on 20 Φεβρουαρίου, 2009| Leave a Comment »

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου – Ανασκαφές του 1881-83

 

«Επιδαυρίους δε έστι θέατρον εν τω ιερώ μάλιστα εμοί δοκεί θέας άξιον.

Τα μεν γαρ Ρωμαίων πολύ δη τι υπερείχε των πανταχού τω κόσμω μεγέθει

δε Αρκάδων το εν τη Μεγάλη πόλει· αρμονίας δε ή κάλλους

ένεκα αρχιτεκτόνων ποίος ες άμιλλαν Πολυκλείτω γένοιτ’ αν αξιόχρεως;

Πολύκλειτος γαρ και θέατρον τούτο και οίκημα το περιφερές

ο ποιήσας ην». (Παυσανίας)

 

Παναγής Καββαδίας (1850-1928), αρχαιολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μέχρι το 1881 το θέατρο της Επιδαύρου θαμμένο στην χαράδρα του Κυνάρτειου όρους, έμενε σιωπηλό κρατώντας μυστική την αρχαία του δόξα. Ένας Κεφαλλονίτης όμως, ο Παναγής Καββαδίας, μετά τις σπουδές του, έταξε σκοπό της ζωής του την αποκάλυψη των αρχαιοτήτων  της Επιδαύρου και την δημιουργία Μουσείου. Βαθύς γνώστης όλων των σχετικών πληροφοριών και των αρχαίων συγγραφέων, στις 15 Μαρτίου του 1881 έφτασε στον ιερό χώρο του Ασκληπιού.

Ο Καββαδίας γρήγορα εντόπισε την θέση του θεάτρου. Το σχήμα της περιοχής μαρτυρούσε το μυστικό. Το κοίλο του θεάτρου πρόβαλλε νοερά ανάγλυφο στα μάτια του αρχαιολόγου. Όλος ο χώρος ήταν πυκνά δασωμένος και δύσβατος. Ήταν αδύνατο να προχωρήσει κανείς για να φτάσει στην κορυφή του. Αμέσως άρχισε η κοπή των δέντρων και σε μια εβδομάδα ο τόπος είχε καθαριστεί.

Χώματα και βράχοι είχαν συσωρευτεί στην πλαγιά. Τίποτα δεν μαρτυρούσε την ύπαρξη θεάτρου ή μέρους του. Ο χρόνος είχε παίξει το δικό του παιχνίδι. Ο Καββαδίας επέμενε. Άρχισε να σκάβει προσεκτικά. Μετά από πολλή προσπάθεια και συστηματική εργασία φάνηκε το κοίλο. Ανασκάφηκε η ορχήστρα και το υποσκήνιο. Σε βάθος 1,50 μέτρου. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Αρχοντικό Δημητρίου Τσώκρη

Posted in Άργος, tagged , , , , , , , , , , on 16 Ιανουαρίου, 2009| Leave a Comment »

Αρχοντικό Δημητρίου Τσώκρη

 

Είναι διώροφη πετρόκτιστη οικία του 1829, από τα παλιότερα και καλύτερα νεοκλασικά του Άργους. Είναι σε σχήμα Π με σαμαρωτή κεραμωτή στέγη, η οποία στις άκρες καταλήγει σε τριγωνικές μετόπες (αετώματα). Το μνημείο διακρίνει απόλυτη συμμετρία και ευρυθμία. Η μεγάλη βεράντα του πρώτου ορόφου είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή με τα νεοκλασικά κολονάκια. Στηρίζεται σε δύο κίονες και σχηματίζει μεγάλο εξώστη για το ισόγειο.

Η οροφή του εξώστη είναι κυματοειδής. Τα χρώματά της, που διατηρούνται σε σχετικά καλή κατάσταση, είναι τα αυθεντικά, όπως και ο ζωγραφιστός μαίανδρος κάτω από την κορνίζα της στέγης. Στη δεξιά και αριστερή πλευρά του εξώστη έχουν εντοιχιστεί δυο επιτύμβια ανάγλυφα, τα οποία βρέθηκαν στα θεμέλια της οικοδομής το 1827. Το δεξιό παριστάνει ολόσωμη γυναίκα με στεφάνι στο χέρι, το οποίο προσπαθεί να φτάσει ένα γυμνό παιδί, προφανώς ο γιος της νεκρής μητέρας.

 

Ντιάνα Αντωνακάτου. Αρχοντικό Τσώκρη 1967.

Ντιάνα Αντωνακάτου. Αρχοντικό Τσώκρη 1967.

 

Εσωτερικά το πλακόστρωτο δάπεδο διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση, όπως και η ξύλινη σκάλα με το θαυμάσιο σφυρήλατο καγκελάκι. Ο πρώτος όροφος είναι κλειστός και δεν προσφέρεται στον επισκέπτη. Εκεί ευρίσκονται έπιπλα του 19ου αιώνα, ίσως τα αρχικά, η σέλα του αλόγου του Όθωνα και το γραφείο του Καποδίστρια, τον οποίο φιλοξενούσε ο Τσώκρης, όταν παρεπιδημούσε στο Άργος. Άλλα αντικείμενα έχουν χαθεί, ενώ ο βαρύτιμος πολυέλαιος ευρίσκεται πιθανότατα στο εξοχικό του Ι. Ορλάνδου στις Σπέτσες, σύμφωνα με πληροφορίες. Πολλά από τα προσωπικά αντικείμενα του στρατηγού παραχωρήθηκαν από τον Ι. Ορλάνδο στο Δήμο, αλλά ορισμένα από αυτά πάλι χάθηκαν, ενώ τα υπόλοιπα σώζονται σε γυάλινη προθήκη στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημ. Συμβουλίου.

Το μνημείο κηρύχθηκε διατηρητέο το 1965, αλλά ήδη είχε αρχίσει να πουλιέται σε οικόπεδα ο μεγάλος κήπος. Έτσι, κτίστηκε αργότερα διώροφη οικοδομή, η οποία έκρυψε τη δυτική πτέρυγα του αρχοντικού. Σήμερα ανήκει στους κληρονόμους Ιωάννη Ροδινού Ορλάνδου και έχει ανάγκη από επισκευή και συντήρηση.

 

Πηγή

 

  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

Read Full Post »

Ρωμαϊκά Λουτρά – The Roman Baths

Posted in Φωτογράφοι & Αργολίδα, tagged , , , , , , , , , , , , , , on 11 Ιανουαρίου, 2009|

 

Ρωμαϊκά Λουτρά – The Roman Baths

Ρωμαϊκά Λουτρά – The Roman Baths

Ρωμαϊκά Λουτρά – The Roman Baths

 

Φωτογραφία: Σαράντος Καχριμάνης

 

Copyright: Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Read Full Post »

Gell William (1777-1836)

Posted in Περιηγητές, tagged , , , , , , , , , , , , on 31 Δεκεμβρίου, 2008| Leave a Comment »

William Gell (1777-1836)

 

William Gell

Sir William Gell, Άγγλος περιηγητής, αρχαιολόγος και τοπογράφος, απόφοιτος του Cambridge. Γεννήθηκε στο Hopton στο Derbyshire, ο γιος του Φιλίππου Gell. Η οικογένεια ήταν μία από τις παλαιότερες οικογένειες στην Αγγλία, με παράδοση στην υπηρεσία του Στρατού, του Ναυτικού, του Κοινοβουλίου και της Εκκλησίας που χρονολογούνται από το 1209, στην εποχή του Βασιλιά Ιωάννη. Άνθρωπος με αξιόλογη κλασική παιδεία ο οποίος επισκέπτεται αρκετές φορές την Ελλάδα  ως απεσταλμένος της αγγλικής κυβέρνησης με αντικειμενικό σκοπό του ταξιδιού του αρχικά τη λύση του Ομηρικού ζητήματος. Για το λόγο αυτό ταξιδεύει στην Ιθάκη και την Τρωάδα. Ο περιηγητής κάνει τοπογραφικές μελέτες και καταγράφει χρήσιμες πληροφορίες για τον ταξιδιώτη.

Ο πρώτος τόμος του τετράτομου έργου του The itineray of Greece, 1810, αναφέρεται στην Αργολίδα, περιλαμβάνει ως επί το πλείστον τοπογραφικές μελέτες και δίνει χρήσιμες πληροφορίες στο μελλοντικό ταξιδιώτη. Ο Gell επισκέπτεται αρχικά το Άργος και το Ναύπλιο. Από εκεί περνάει στα νησιά του Σαρωνικού και γράφει αναλυτικά για την Ύδρα, την Ερμιόνη και τον Πόρο. Στη συνέχεια, όπως και ο Dodwell, επισκέπτεται τα Μέθανα δια ξηράς από την Τροιζήνα, έχοντας ανά χείρας το έργο των Στράβωνα και Παυσανία, το οποίο και επικαλείται πολύ συχνά.

 Για το Ναύπλιο γράφει: 

 «Το Ναύπλιο είναι η καλύτερα χτισμένη πολιτεία του Μοριά και η ονομαστική έδρα του Πασά. Βρίσκεται σε μιαν απόκρημνη άκρη, όπου υπάρχουν αρκετά υπόλοιπα από αρχαία τείχη. Το λιμάνι είναι εξαίρετο και πολύ οχυρωμένο. Οι οχυρώσεις, αν και παραμελημένες, βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση απ’ ότι συνηθίζεται ανάμεσα στους Τούρκους. Σ’ ένα νησί κοντά στη στεριά είναι επίσης ένα μικρό κάστρο. Πάνω από την πολιτεία, στην κορυφή ενός πολύ ψηλού βράχου, είναι το φρούριο Παλαμήδι, φημισμένο σαν άπαρτο, δεν  είναι όμως απρόσβλητο από το ανατολικό μέρος. Οι Τούρκοι προφέρουν το όνομα Νάπλι ή Ανάπλι: οι Ιταλοί του έδωσαν το όνομα Νάπολι: οι Έλληνες προφέροντας το u σαν v Navplia”.  ( William Gell, Itinerary of the Morea being a Description of the Routes of that Peninsula. Λονδίνο 1817, σ. 181 ).

 

Έργα

 

  • A Tour in the Lakes Made in 1797, [Edited by W. Rollinson, published 1986].
  • The Topography of Troy and its vicinity illustrated and explained by drawings and descriptions etc..London, 1804.
  • The Geography and Antiquities ofIthaca.London, 1807.
  • The Itinerary of Greece, with a commentary on Pausanias and Strabo, and an account of the Monuments of Antiquity at present existing in that country, compiled in the years 1801, 2, 5, 6 etc.. London, 1810. [2nd ed. containing a hundred routes in Attica, Boeotia,Phocis, 1827].
  • The Itinerary of the Morea, being a description of the Routes of that Peninsula. London, 1817
  • Vievs in Barbary – taken in 1813.London, 1815.
  • Pompeiana. The Topography of Edifices and Ornaments ofPompeii. 2 vols.London, 1817-8. [New ed. 1824. Further edition by Gell alone incoroprating the results of latest excavations.London1832 and 1852].
  • Narrative of a Journey in the Morea.London, 1823.
  • Le Mura di Roma disegnate sa Sir W. Gell, illustrates con testo note da A. Nibby.Rome, 1820.
  • Probestücke von Städtemauern des alten Griechenlands … Aus dem Englischen übersetzt.Munich, 1831.
  • The Topography ofRomeand its Vicinity with Map”. 2 vols. London, 1834. [Rev. and enlarged by Edward Henry Banbury.London1846].
  • Analisi storico-topografico-antiquaria della carta de’ dintorni di Roma secondo le osservazione di Sir W. Gell edelprofessore A. Nibby.Rome1837 [2nd ed. 1848].
  •  W. Gell, The itinerary ofGreecewith a commentary on Pausanias and Strabo and an account of the monuments of the antiquity at present existing in that country, 1810.

 

Βιβλιογραφία

  • Clay, Edith (ed.) -Sir William Gell in Italy: Letters to the Society of Dilettanti, 1831-1835. London, 1976.
  •  Wallace-Hadrill, A. -”Roman Topography and the Prism of Sir William Gell”, in Haselberger, L. & J. Humphrey (eds.) Imaging AncientRome: Documentation, Visualization, Imagination.Portsmouth,RI, 2006, p. 285-296.
  • W. Gell, The itinerary ofGreecewith a commentary on Pausanias and Strabo and an account of the monuments of the antiquity at present existing in that country, 1810.

 

Read Full Post »

Γαλλική Επιστημονική Αποστολή του Μορέως 1829

Posted in Πρόσωπα & γεγονότα του΄21, Περιηγητές, tagged , , , , , , , , , , , , on 29 Δεκεμβρίου, 2008| Leave a Comment »

Γαλλική Επιστημονική Αποστολή του Μορέως 1829

 

Από το 1821 και μετά, τα πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα, που συνδέονταν με την ελληνική Επανάσταση και τον αγώνα για την ανεξαρτησία, προκάλεσαν ένα μεγάλο ρεύμα φιλελληνισμού και ενδιαφέροντος για τα ελληνικά πράγματα.

Ο Νικόλαος – Ιωσήφ Μαιζών, Γρεναδιέρος στο 1ο τάγμα του Παρισιού το 1792, έργο του Γάλλου ζωγράφου Λεόν Κονιέ (Léon Cogniet, 1794 – 1880). Palace of Versailles.

Το 1828 η γαλλική κυβέρνηση, κατόπιν συμφωνίας των Μ. Δυνάμεων, αποφάσισε να βοηθήσει τους Έλληνες στέλνοντας μια στρατιωτική αποστολή 14.000 ανδρών υπό τις διαταγές του στρατηγού Νικολάου Μαιζών (Nicolas Joseph Maison), που αποβιβάστηκε στις 29 Αυγούστου νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου, με σκοπό να εκκαθαρίσει την περιοχή από τις τουρκικές-αιγυπτιακές κατοχικές δυνάμεις.

Με τη μεσολάβηση του Εντγκάρ Κινέ (Edgar Quinet),[1] η βοήθεια αυτή συνοδεύτηκε από μία επιστημονική αποστολή, κατά το πρότυπο αυτής που είχε συνοδεύσει το εκστρατευτικό σώμα του Βοναπάρτη στην Αίγυπτο, και της οποίας το πιο αξιόλογο αποτέλεσμα ήταν η εικονογραφημένη πολύτομη έκδοση Description de l’Égypte (Περιγραφή της Αιγύπτου).

 

Ο Γαλλικός Στρατός στο Μοριά (1828-1830). Δημοσιεύεται στο: René Puaux, «Grèce, Terre aimée des Dieux, Παρίσι, 1932.

 

Η Επιστημονική Αποστολή, που έφτασε στο Μοριά το 1829, περιελάμβανε πολλές ειδικότητες: ένα τμήμα φυσικών επιστημών με επτά ερευνητές και ένα ζωγράφο, υπό τη διεύθυνση του συνταγματάρχη Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent (Ζαν-Μπατίστ Μπορύ ντε Σεν-Βενσάν), ένα τμήμα αρχαιολογίας με τη συμμετοχή ειδικά του Qui­net, ο οποίος όμως λόγω ασθενείας πολύ σύντομα σταμάτησε να εργάζεται αποτελεσματικά, και ένα τμήμα αρχιτεκτονικής υπό τη διεύθυνση του αρχιτέκτονα Guillaume-Abel Blouet (Γκιγιώμ-Αμπέλ Μπλουέ), στον οποίο οφείλουμε τα κυριότερα επιστημονικά αποτελέσματα της Αποστολής σε αρχαιολογικά θέματα,  χάρη στην ποιότητα των αποτυπώσεων τους, η μελέτη των αρχαιοτήτων του Άργους πέρασε στο χώρο της επιστήμης. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Πύργοι του κάστρου της Λάρισας. (Χαρακτικό) 1810

Posted in Γκραβούρες, tagged , , , , , , , on 25 Δεκεμβρίου, 2008| Leave a Comment »

Πύργοι του κάστρου της Λάρισας. (Χαρακτικό) 1810

Πύργοι του κάστρου της Λάρισας. (Χαρακτικό) 1810

Read Full Post »

Αντωνίου Γιώργος (1951-2013)

Posted in Λογοτέχνες - Ιστορικοί, tagged , , , , , , , , , , , , , , , on 24 Δεκεμβρίου, 2008| Leave a Comment »

Αντωνίου Γιώργος

 

Ο Γιώργος Αντωνίου γεννήθηκε το 1951 στο Μάζι Αλιάρτου Βοιωτίας στο οποίο έζησε τα παιδικά του χρόνια. Από το 1964 έως το 1986 διέμεινε στην Αθήνα και στη συνέχεια στο Ναύπλιο. Τα δεκαεννιά τελευταία χρόνια δημοσιογραφεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς της Αργολίδας αλλά και της Αθήνας. Άρθρα του με λαογραφικό περιεχόμενο έχουν δημοσιευθεί στον τοπικό αλλά και στον αθηναϊκό τύπο.

 

Αντωνίου Γιώργος (1951-2013)

 

Με τη λαογραφική έρευνα ασχολήθηκε για πρώτη φορά το 1995 όταν παρουσίασε τη φωτογραφική έκθεση με θέμα «Τα παλιά σινεμά της Αργολίδας» (11 φωτογραφικές εκθέσεις ) σε συνεργασία με το Τμήμα Κινηματογραφίας του Υπουργείου Πολιτισμού και Δήμο Ναυπλίου.

Ακολούθησαν οι έρευνες – εκθέσεις:

  • Μύλοι της Αργολίδας – 2003 (14 φωτογραφικές εκθέσεις) – Συνεργασία με Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αργολίδας.
  • Προσκυνητάρια της Αργολίδας – 2003 ( 2 εκθέσεις) – Συνεργασία με Δήμο Ναυπλίου.
  • Αυλόπορτες – Μπαλκόνια – Ρόπτρα του Άργους και των χωριών του – 2003 (1 έκθεση) – Συνεργασία με Πνευματικό κέντρο Δήμου Άργους.
  • Πηγάδια της Αργολίδας – 2004- (ΤΕΔΚ) Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Αργολίδας.
  • Σκιάχτρα της Αργολίδας – 2004 (6 εκθέσεις) – Δήμος Επιδαύρου.
  • Πηγάδια – Κρήνες – Μύλοι του Δήμου Ασκληπιείου – 2005- Δήμος Ασκληπιείου.
  • Παλιές επιγραφές της Αργολίδας (8 εκθέσεις)
  • Γκράφιτι της Αργολίδας – 2005 – ΔΕΠΑ Ναυπλίου (4 εκθέσεις)
  • Παλιά Αυτοκίνητα της Αργολίδας – 2005 ( 6 εκθέσεις )
  • Το Εμποροβιομηχανικό Παρελθόν της Αργολίδας – 2007 – Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Αργολίδας.
  • Η Νέα Κίος του Χθές – Δήμος Νέας Κίου
  • Η Αργολίδα που φεύγει – 2008

Επίσης είναι δημιουργός των ντοκιμαντέρ:

  • Τα παλιά σινεμά της Αργολίδας – 1995
  • Νεροτριβές του Κεφαλαρίου – 2001
  • Οινοποιοί του αμπελώνα Πελοποννήσου – 2003
  • Μύλοι της Αργολίδας – 2003
  • Πηγάδια της Αργολίδας – 2004
  • Προσκυνητάρια – 2004
  • Πηγάδια – Κρήνες –Μύλοι του Δήμου Ασκληπιείου – 2005
  • Παλιά αυτοκίνητα της Αργολίδας ( 2005 )
  • Λυγουριό και Αρχαίο Θέατρο – 2007 – ( Συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2007)
  • Η Νέα Κίος του Χθές – 2007
  • Η Αργολίδα που φεύγει – 2008
  • Ένας Αιώνας Εμποροβιοτέχνες του Άργους – 2009
  • Το Εμποροβιοτεχνικό Παρελθόν  του Ναυπλίου – 2009
  • «Τα καλύτερα μας χρόνια» – 2013

Τον Δεκέμβρη του 2003 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Μύλοι της Αργολίδας» (έκδοση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αργολίδας), ενώ κυκλοφορούν τα Λευκώματα «Παλιές Επιγραφές της Αργολίδας», «Σκιάχτρα της Αργολίδας»,  «Γκράφιτι της Αργολίδας», «Η Αργολίδα που φεύγει», «Ένας Αιώνας Εμποροβιοτέχνες του Άργους», «Το Εμποροβιοτεχνικό Παρελθόν  του Ναυπλίου», και «Σχολική Ζωή στην Αργολίδα».

Για το ερευνητικό του έργο έχει τιμηθεί δύο φορές (2003 και 2004) από τον Οργανισμό Πολιτισμού και Αθλητισμού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αργολίδας, από τον Προοδευτικό Σύλλογο Ναυπλίου «ο Παλαμήδης» (2001), καθώς και άλλους φορείς του νομού μας.

Ο Γιώργος Αντωνίου ήταν παντρεμένος με τη Ράνια Ιστικοπούλου και είχε δύο παιδιά.

 

Read Full Post »

Κάστρο Καρυάς

Posted in Αργολίδα, Αργολίδα Μνημεία, Καρυά, tagged , , , , , , , , , , , on 12 Δεκεμβρίου, 2008| Leave a Comment »

Κάστρο Καρυάς

 

Ψηλότερα του ορεινού χωριού Καρυά, η  οδός που ανοίχθηκε προς Νεστάνη σε ύψος 980 μ. διέρχεται μεταξύ του Ιερού ναού της Θεοτόκου και μιας βραχώδους εξάρσεως, στην κορυφή της όποιας υπάρχει ασβεστόκτιστο οίκημα, που και σήμερα ονομάζετε  «Καστράκι».

Το «Καστράκι» αυτό αποτελείται από ένα σύνολο κτισμάτων διαφόρων μάλιστα εποχών. Έτσι, στην επίπεδη κορυφή του βραχώδους υψώματος μια σειρά από ευμεγέθεις λίθους αλλά χωρίς κονίαμα εμφαίνουν και διαγράφουν αρχαίο κτίσμα διαστάσεων 6 Χ 4,70μ. Σε παρακείμενη ευμεγέθη οριζόντια επιφάνεια ενός βράχου υπάρχει σφαιρική κοιλότητα, που έχει διάμετρο 1,20μ. και βάθος 0,30μ. στο κέντρο. Από το σημείο αυτό είναι ορατά, όλη η άνω λεκάνη του Ξεριά, το φρούριο του Άργους και ο αυχένας Αρτεμισίου Ξεροβουνίου (από  του οποίου διέρχεται η οδός προς Νεστάνη). Συμπεραίνεται λοιπόν ότι εδώ ήταν εγκατεστημένη κατά την αρχαιότητα φρυκτωρία* των Αργείων.

 

Το Κάστρο της Καρυάς – (Λήψη φωτογραφίας 18 Απριλίου 2021).

 

Δίπλα στο παραπάνω αρχαίο κτίσμα υπάρχει άλλο, νεότερο, εκτάσεως 6 Χ 4,30. Στο κτίσμα αυτό έγινε χρήση ασβεστοκονιάματος και είχε δίκλινη στέγη. Του κτιρίου αυτοί σώζονται ακόμα οι δύο τοίχοι, ενώ οι άλλοι δύο έχουν καταρρεύσει από την ώθηση της στέγης. Στο εσωτερικό του κτιρίου ο βόρειος τοίχος στο κάτω μέρος έχει παράθυρο 0,55 Χ 0,80 του μ. και συνεχόμενο ντουλάπι 1,60 Χ 0,50.

 

Το Κάστρο της Καρυάς – (Λήψη φωτογραφίας 18 Απριλίου 2021).

 

Παρόμοιο κτίσμα διαστάσεων 6,50 Χ 4,30μ. υπάρχει στη θέση Βίγ­λα του Γουλά Νεστάνης (Τσιπιανών). Από τον τρόπο κατασκευής αυτών συμπεραίνεται ότι και τα δύο κτίρια είναι της βυζαντινής εποχής, αυτό της Αργολίδας φαίνεται να είναι νεότερο, και μάλιστα μετά το 1388.

 

Τοπογραφικό σκαρίφημα του Κάστρου Καρυάς

 

Στους δυτικούς πρόποδες του ίδιου πάντα βραχώδους υψώματος ξηρολιθοδομή πάχους 0,80μ. αποτελεί τα θεμέλια κυκλικού πύργου εξωτερικής διαμέτρου 2,50μ. Η άνοδος στο ύψος της φρυκτωρίας γίνεται από οδό που ακολουθεί την δυτική κλιτύ της βραχώδους προεξοχής, το κατάστρωμα δε του δρόμου υποβαστάζει αναλημματικός από ξηρολιθοδομή τοίχος. Τέλος δυτικά του πύργου ένα μικρό οροπέδιο λίγων στρεμμάτων προσφέρεται για στάθμευση ίλης ιππικού. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι οι ξηρολιθοδομές και ο πύργος είναι φραγκικά κατασκευάσματα και ότι η φρυκτωρία ήταν σε χρήση της γαλλικής αυθεντίας.

Στον ιστότοπο της Eφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας, «Περιήγηση στα μνημεία της Αργολίδας» διαβάζουμε: Φρυκτώριο, θέση Κάστρο Παναγία Καρυάς Άργους. Σε μικρό ασβεστολιθικό έξαρμα έναντι της εκκλησίας της Παναγίας Καρυάς στη θέση Κάστρο είναι ορατή αρχαία τειχοδομία με ορθογώνια κάτοψη, στην οποία εδράζεται οχυρό βυζαντινών χρόνων. Εντάσσεται στο αμυντικό δίκτυο (φρυκτώρια), ελέγχου των μεθορίων περιοχών της ΒΔ Αργολίδας τον 5ο και κυρίως τον 4ο αι. π.Χ.

 

Υποσημείωση

 

* Οι Φρυκτωρία ήταν ένα σύστημα συνεννόησης με σημάδια που μεταβιβάζονταν από περιοχή σε περιοχή με τη χρήση πυρσών, στη διάρκεια της νύκτας (φρυκτός = πυρσός και ώρα = φροντίδα). Ο Αισχύλος στο έργο του Αγαμέμνων περιγράφει την είδηση της πτώσης της Τροίας, η οποία μεταδόθηκε ως τις Μυκήνες με τις φρυκτωρίες.

 

Πηγή

  • Ιωάννου Ε. Πέππα, «Μεσαιωνικές σελίδες της Αργολίδος, Αρκαδίας, Κορινθίας, Αττικής», Αθήνα 1990.

 

Σχετικά θέματα:

 

Read Full Post »

Μέγαρο «Δαναού», Άργος.

Posted in Άργος, tagged , , , , , , , , , , , , , on 16 Νοεμβρίου, 2008| Leave a Comment »

Μέγαρο Συλλόγου «Δαναού», Άργος

 

Κτίστηκε σε οικόπεδο που για τον λόγο αυτό δώρισε ο έμπορος Γεώργιος Θ. Λυκούριζας το 1895 στον «Δαναό». Τα σχέδια εκπόνησε αφιλοκερδώς ο συνταγματάρχης και αρχιτέκτονας Ιφικράτης Κοκκίδης.[1] Επειδή τα οικονομικά μέσα του νεοσύστατου τότε Συλλόγου ήταν πενιχρά, η ανέγερση του μεγάρου έγινε κυρίως με γενναίες δωρεές ιδιωτών και άλλων φορέων.

 

Ιφικράτης Κοκκίδης (1833-1922).

 

Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 16-6-1896 και τα εγκαίνια έγιναν με κάθε επισημότητα στις 3 Μαΐου 1900, ανήμερα του Αγίου Πέτρου.  Τα εξωτερικά επιχρίσματα και ορισμένες εργασίες στο εσωτερικό του μεγάρου έγιναν τα επόμενα χρόνια. Το μέγαρο είναι διώροφο και διαθέτει αίθουσα διαλέξεων, αναγνωστήριο, γραφεία και πλούσια βιβλιοθήκη, η οποία προέρχεται κυρίως από δωρεές.[2] Το μέγαρο κτίστηκε για τη στέγαση και τις ανάγκες του Συλλόγου.

 

Σχέδιο πρόσοψης του Μεγάρου του Ιφικράτη Κοκκίδη.

 

Κάθε Κυριακή, από την αρχή μέχρι σήμερα, δίδονται διαλέξεις. Επίσης, λειτούργησε νυχτερινή σχολή Απόρων Παίδων (1900-1973) και έλαβαν στοιχειώδη παιδεία 3.000 περίπου φτωχά παιδιά αλλά και μεγαλύτεροι, καθώς και στρατιώτες την περίοδο 1912-1913. Λειτούργησε εμπορική σχολή (1925) και κατά περιόδους σχολή βυζαντινής και ευρωπαϊκής μουσικής.  Την περίοδο της κατοχής το μέγαρο έγινε νοσοκομείο. Μετά το 1949 στέγασε σωματεία, κατηχητικά σχολεία, χορωδίες, το Σώμα Ελληνίδων Οδηγών κλπ.

 

Μέγαρο Δαναού. Στο σφυρήλατο κιγκλίδωμα του μπαλκονιού παριστάνεται ο γρύπας, το γνωστό μυθικό ζώο που είχε σώμα λιονταριού, κεφάλι και φτερούγες αετού. Το θέμα αυτό συνηθιζόταν πολύ και το συναντάμε στα μπαλκόνια πολλών σπιτιών.

 

Σήμερα συνεχίζονται οι διαλέξεις, η βιβλιοθήκη είναι ανοικτή σε όλους και η αίθουσα διαλέξεων παραχωρείται σε συλλόγους και άλλους φορείς για πνευματικούς και κοινωνικούς σκοπούς. Μέγαρο «Δαναού», οδός Αγγελή Μπόμπου 8 (ΦΕΚ 401 Δ/1982).

 

Μέγαρο Δαναού.

 

Ο Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός» ιδρύθηκε το 1894 και είναι πνευματικό και φιλανθρωπικό σωματείο. Ονομάστηκε έτσι, επειδή ο ομώνυμος μυθικός βασιλιάς του Άργους ταυτίστηκε από παλιά με την ιδέα της προόδου και της ηθικής τάξης, αφού μεταξύ άλλων δίδαξε τη ναυτιλία, την ανόρυξη φρεάτων και τις τέχνες, κατάργησε τις ανθρωποθυσίες, μερίμνησε για τη θρησκεία και θέσπισε νόμους για το γάμο και την οικογένεια.

Σκοπός του καθορίστηκε «η από κοινού σύμπραξις των μελών αυτού, όπως προάγηται επί μείζον η πνευματική και ηθική του λαού ανάπτυξις και όπως περιθάλπωνται δυστυχούντες». Η δράση και η προσφορά του στην εκατόχρονη και πλέον πορεία του θεωρείται πολύ μεγάλη. Έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών.

 

Υποσημειώσεις

[1] Ιφικράτης Κοκκίδης (1833-1922). Συνταγματάρχης. Μεθοδικός, πολίτης τού κόσμου και με κύρος στην Ελληνική κοινωνία η οποία τον τιμούσε ως ήρωα, ήταν ο άνθρωπος ο οποίος συντόνισε τις προσπάθειες για την υποδοχή και την φιλοξενία των ξένων κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων τού 1896. Υπήρξε Επιτελάρχης τού Ελληνικού Σώματος Στρατού το οποίο εισήλθε στην υπό Οθωμανική κατοχή Θεσσαλία, το 1876. Γνώριζε τουλάχιστον τρεις γλώσσες και από το 1890 ήταν καθηγητής της Στρατιωτικής Ιστορίας στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων  Αποστρατεύθηκε σε ηλικία 63 ετών, τον Ιούνιο του 1896, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το μέγαρο του «Παρνασσού», επί της πλατείας Καρύτση οικοδομήθηκε το 1890, βάσει σχεδίων του στρατιωτικού μηχανικού Ιφικράτη Κοκκίδη, προκειμένου να στεγάσει τα γραφεία και την αίθουσα εκδηλώσεων του ομώνυμου Φιλολογικού Συλλόγου των Αθηνών (έτος ίδρυσης 1865). Μεταξύ των ετών 1941-1944 το κτίριο επιτάχθηκε από τις κατοχικές αρχές και στέγασε το Γερμανικό στρατοδικείο. Επίσης το κτιριακό συγκρότημα της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1900-1904, σε ερημική τότε τοποθεσία, στα ανατολικά του Πεδίου του Άρεως, με δωρεά του Γεωργίου Αβέρωφ και βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Ernst Ziller (1837-1923), ενώ την επίβλεψη της ανέγερσης είχε ο στρατιωτικός μηχανικός Ιφικράτης Κοκκίδης.

[2] Οι σημαντικότεροι δωρητές της βιβλιοθήκης είναι γνωστά ονόματα της επιστήμης και της διανόησης: Γεώργιος Μιστριώτης, Σπυρ. Λάμπρος, Ιωάννης Πεσμαζόγλου, Γρηγ. Μαρασλής, Δημοσθ. Δεσμίνης κ.ά

 

Πηγές

  • Δαναός, «1894 -1994: 100 Χρόνια Πνευματικής Προσφοράς του Συλλόγου Αργείων ο Δαναός», Εκδόσεις Συλλόγου Αργείων ο Δαναός, Άργος 1995.
  • Οδυσσέα Κουμαδωράκη, «Άργος το πολυδίψιον» Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007.

 

Read Full Post »

Δημοτικόν Ξενοδοχείον Άργους

Posted in Άργος - Ιστορικά, tagged , , , , , , , , on 14 Νοεμβρίου, 2008| Leave a Comment »

Δημοτικόν Ξενοδοχείον Άργους

 

Σχέδιον Δημοτικού Τουριστικού ξενοδοχείου το οποίον

πρόκειται να ανεγερθή επί οικοπέδου του Δήμου.  

Σχ�διον Δημοτικού Τουριστικού ξενοδοχείου.

Σχέδιον Δημοτικού Τουριστικού ξενοδοχείου.

 

 

 

 

Από το βιβλίο « Η ΠΟΛΙΣ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΜΥΘΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ», Έκδοσις του Δήμου Άργους δια το Σώμα των Εφόρων της κομητείας του Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών. Αύγουστος 1945.

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »