Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Ομιλία στο Δαναό με θέμα: «Τριστέτσα – 20 Χρόνια μαζί με μια άλλη πανδημία»


  

Ο Σύλλογος Αργείων «O Δαναός» έχει την τιμή και την ευχαρίστηση να σας αναγγείλει, ότι την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024  και ώρα 6.30  μ.μ. στην αίθουσα διαλέξεων του Συλλόγου, Αγγελή Μπόμπου 8, στο Άργος,  θα μιλήσει, ο γεωπόνος (ΜSc) – τ. Διευθυντής Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής Αργολίδας κ. Δημήτρης Δήμου, με θέμα: «Τριστέτσα – 20 Χρόνια μαζί με μια άλλη πανδημία».

O Ιός της Τριστέτσας είναι η πλέον επικίνδυνη και καταστροφική ασθένεια των Εσπεριδοειδών. Κύρια συμπτώματα είναι: οι βοθριώσεις στο ξύλο, η πρωιμότητα και μειωμένο μέγεθος καρπών, η εξασθένηση από ξηράνσεις κλάδων και τα εναπομείναντα φύλλα μπρούτζινης χροιάς. Διαβάστε τη συνέχεια »

Στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι: Ιστορικό δημοτικό τραγούδι ή της φυλακής; – Τάσος Χατζηαναστασίου, Δρ Ιστορίας


 

Όταν σκέφτηκα να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο τραγούδι αναλαμβάνοντας να το παρουσιάσω στο παρόν συνέδριο, είχα μάλλον άγνοια κινδύνου! Έλεγα: «δεν μπορεί, θα υπάρχει στη βιβλιογραφία κάποια αναφορά, σε κάποια συλλογή δημοτικών τραγουδιών θα ανθολογείται κι εκεί οπωσδήποτε θα υπάρχουν σχετικές πληροφορίες». Κι όμως, παρόλο που το τραγούδι είναι γνωστό και ιδιαίτερα αγαπητό έως σήμερα, δεν βρήκα παρά ελάχιστα πράγματα κι αυτά όχι συστηματικά, εννοώ σε επιστημονικές εργασίες. Παρόλο που, για να είμαι ειλικρινής, μου πέρασε από το μυαλό η ιδέα να το αφήσω και είτε ν’ αλλάξω θέμα είτε να μην κάνω καθόλου ανακοίνωση στο συνέδριο, σκέφτηκα πως είναι τελικά μία από εκείνες τις περιπτώσεις που ο ερευνητής καλείται να παρουσιάσει το υλικό του ξεκινώντας από μία tabula rasa και να δημιουργήσει ο ίδιος την πρώτη, ίσως, μονογραφία για το συγκεκριμένο τραγούδι. Η ορθότητα της επιλογής μου θα κριθεί βεβαίως από το αποτέλεσμα και θέτω στην κρίση σας τις παρατηρήσεις μου.

Οι πληροφορίες που αντλεί κανείς από το διαδίκτυο είναι ιδιαίτερα φειδωλές και αφορούν το τραγούδι, περισσότερο από τη μουσική του πλευρά. Έτσι, για παράδειγμα σε ιστοσελίδα για το κλαρίνο μαθαίνουμε ότι είναι «ένα τραγούδι με προέλευση από την Αρκαδία Πελοποννήσου»[1].

Ο ρυθμός του κομματιού είναι 3/4 και χορεύεται στα βήματα του «Τσάμικου». Το ότι είναι τσάμικο φυσικά δεν χρειάζεται να έχει κανείς ιδιαίτερες γνώσεις μουσικολογίας και ειδικές σπουδές στο δημοτικό τραγούδι για να το αντιληφθεί. Εξάλλου, εμείς ως Ιστορικοί και Φιλόλογοι ενδιαφερόμαστε για τα λόγια του τραγουδιού.

Αυτό που συνειδητοποιεί κανείς ακούγοντας το τραγούδι είναι ότι απαιτείται τελικά μία εργασία ανάλογη μ’ αυτή του αρχαιολόγου που καλείται να εντοπίσει τη στρωματογραφία των δίστιχων από τα οποία αποτελείται το τραγούδι και να χρονολογήσει, να εντοπίσει δηλαδή τις ιστορικές αναφορές για να αποφανθεί τελικά σε τι αναφέρεται και ποια είναι η αρχική πηγή έμπνευσης του ανώνυμου δημιουργού και ποια σημεία του αποτελούν μεταγενέστερες προσθήκες.

 

 

Σας διαβάζω τους στίχους, έτσι όπως είναι περισσότερο γνωστό γιατί όπως θα δούμε υπάρχουν και ορισμένες παραλλαγές, κάτι που συνηθίζεται στο δημοτικό και το λαϊκό τραγούδι γενικότερα.

 

Στ’ Αναπλιού, γεια σας λεβέντες, στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι,
στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι ’κεί βροντάει το καριοφίλι.
——
Το βροντάν, γεια σας λεβέντες, το βροντάν’ οι Μωραΐτες,
το βροντάν’ οι Μωραΐτες κι όλοι οι βαρυποινίτες.
——
Το βροντάει, γεια σας λεβέντες, το βροντάει και μια γυναίκα,
το βροντάει και μια γυναίκα η καημένη χρόνια δέκα.
——
Το βροντάει, γεια σας λεβέντες, το βροντάει και μια δασκάλα,
το βροντάει και  μια δασκάλα που ‘ναι άσπρη σαν το γάλα.
Διαβάστε τη συνέχεια »

Το περιουσιολόγιο της Ιεράς Μονής Ταλαντίου στο Αραχναίο της Αργολίδας – Χρίστος Ι. Κώνστας


 

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Χρίστου Κώνστα «Το περιουσιολόγιο της Ιεράς Μονής Ταλαντίου στο Αραχναίο της Αργολίδας». Ο συγγραφέας κάνει αναφορά στην περιουσία της Μονής και τις μεταβιβάσεις, μέσα από στοιχεία που βρέθηκαν στα  Γενικά Αρχεία του Κράτους Νομού Αργολίδας. Παραθέτει με χρονολογική σειρά τα περιουσιακά στοιχεία της Μονής είτε πρόκειται για κτήση, είτε για μεταβίβαση εκούσια ή αναγκαστική. Δίνει πλήθος πληροφοριών που αφορούν στη σημασία της εκκλησιαστικής/μοναστηριακής περιουσίας, όπως αυτή διαμορφώθηκε στο πέρασμα των αιώνων και όπως αυτή, ακόμη και σήμερα, γίνεται αντικείμενο συζητήσεων και διεκδικήσεων. Εκτός, από την οικονομική-ιδιοκτησιακή πλευρά του θέματος, αναδεικνύονται επίσης και οι σχέσεις μεταξύ κατοίκων και Ιεράς Μονής Ταλαντίου οι οποίες φτάνουν, συγκυριακά, στο επίπεδο σύγκρουσης μεταξύ τους…

 

Ο Γεώργιος Η. Κόνδης,  διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών και καθηγητής του Τμήματος Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, γράφει για βιβλίο:

Υπάρχουν τόποι που είναι τυχεροί. Παρά την ερήμωση που γνώρισαν στην ιστορική τους διαδρομή είτε από πολέμους, είτε από τη μετανάστευση, ποτέ δεν ξεριζώθηκαν από την ψυχή των παιδιών τους που βρέθηκαν σε άλλους τόπους. Είναι τόποι τυχεροί, γιατί τα παιδιά τους ξαναγύρισαν και, ως αντίδωρο για τα παιδικά τους χρόνια, εκπληρώνουν μια καλά και βαθιά μέσα τους φυλαγμένη υπόσχεση: να αναδείξουν το πέρασμά του τόπου τους από την ιστορία, να μνημονεύσουν και να αφήσουν γραμμένα τα μέρη και τους ανθρώπους που τα κατοίκησαν και τους έδωσαν μορφή.

 

«Το περιουσιολόγιο της Ιεράς Μονής Ταλαντίου στο Αραχναίο της Αργολίδας».

 

Αυτή είναι η πρώτη σκέψη που έκανα διαβάζοντας και προλογίζοντας το βιβλίο του Χρίστου Ιω. Κώνστα για το Γκέρμπεσι (Μιδέα), το 2018. Πρόκειται για μια έρευνα που ενώ αφορά στην τοπική κοινωνία, ξεφεύγει από τα στενά όρια ενός «χωριού» και εντάσσει την τοπική ιστορική διαδρομή στη γενικότερη κοινωνική και οικονομική ιστορία. Ο Χρίστος Κώνστας κατάφερε με κόπο, πολύ προσωπικό χρόνο και προσπάθεια, να αποδώσει στην έρευνα ένα σημαντικό άγνωστο κομμάτι της. Το παρήγορο, σε τέτοια θέματα, είναι πως ο υποψιασμένος ερευνητής έχει συνείδηση του «ερευνητικού ατελεύτητου». Στοιχείο που τον παροτρύνει διαρκώς να ερευνά και να αποδίδει νέα στοιχεία των πεδίων ενδιαφέροντός του. «Το περιουσιολόγιο της Ιεράς Μονής Ταλαντίου στο Αραχναίο της Αργολίδας» που κυκλοφόρησε πριν λίγες εβδομάδες και θα παρουσιαστεί σύντομα, (Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024, στις 11 το πρωί, στο Δημοτικό Σχολείου Αραχναίου), είναι η απόδειξη αυτής της ερευνητικής συνείδησης και αποτελεί μια νέα συμβολή με πολλαπλές συνιστώσες. Διαβάστε τη συνέχεια »

Μιχάλης Αϊνατζόγλου – «Συμφιλίωση ή Έχε γεια καημένε κόσμε»


  

Κυκλοφορεί το  νέο βιβλίο, «Συμφιλίωση ή Έχε γεια καημένε κόσμε», του Μιχάλη Αϊνατζόγλου, Δρ Γναθοπροσωπικού Χειρουργού, Ερευνητή ελαιοκομίας και φυσικού περιβάλλοντος, μέλους της Επιστημονικής Εταιρείας Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας και καλλιεργητή δέντρων του πατρογονικού κτήματος στο Κιβέρι Αργολίδας, όπου παράγει ελιές.

 

Συμφιλίωση ή Έχε γεια καημένε κόσμε

 

Στον πόλεμο, που άνοιξε ο άνθρωπος με την Μητέρα Φύση, είναι αδύνατον να βγει νικητής. Τα σημεία και συμπτώματα της διατάραξης του πλανήτη βρίσκονται έκδηλα μπροστά στα μάτια μας.

Η υπερθέρμανση, το λιώσιμο των πάγων, η κλιματική αλλαγή, η εξάντληση των πόρων, η απώλεια της βιοποικιλότητας, η ερημοποίηση των εδαφών, η συσσώρευση μη διαχειρίσιμων απορριμμάτων, η ρύπανση της ατμόσφαιρας και των ωκεανών, η εμφάνιση νέων νόσων σε πανδημική έκταση είναι μόνο μερικά από αυτά. Διαβάστε τη συνέχεια »

«Αργειακή Γη» – Επιτακτική η ανάγκη της επανέκδοσής της


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» πρόταση του Γενικού Γραμματέα της Αργολικής Βιβλιοθήκης κ. Αναστασίου Τσάγκου που αφορά στην επανέκδοση του Επιστημονικού και Λογοτεχνικού Περιοδικού «Αργειακή Γη» με τίτλο:

 

«Αργειακή Γη» – Επιτακτική η ανάγκη της επανέκδοσής της».

 

Το επιστημονικό και λογοτεχνικό περιοδικό, του οποίου ο ερευνητικός λόγος  πρόβαλε την ιδιαίτερη πατρίδα μας, το Άργος, αναστέλλεται επ’ αόριστον το 2013 ή μάλλον διακόπτετε βίαια χωρίς να υπάρξει ιδιαίτερος λόγος.

Όμως ο ερευνητικός λόγος, η λογοτεχνία και η μικροϊστορία του Άργους, πρέπει να ξαναπάρει μπρος όσο γίνεται πιο γρήγορα και αυτό το αξιόλογο από κάθε άποψη περιοδικό να ξανακυκλοφορήσει, για να μπορούν να φιλοξενούνται επιστημονικά άρθρα ή μελέτες,  σύντομα λογοτεχνικά κείμενα (ποιητικά ή πεζά) που να αφορούν άμεσα ή έμμεσα στην ιστορία και τον πολιτισμό της πόλης και των Δημοτικών  Διαμερισμάτων του Δήμου μας.

Η έκδοση ενός επιστημονικού και λογοτεχνικού περιοδικού για θέμα­τα που αφορούν στην ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου, η θεμελίωση, μίας σύγχρο­νης Βιβλιοθήκης, όπως της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας & Πολιτισμού που θα μπορούσε να εξελιχτεί και σε Δημοτική, το όραμα ανάδειξης και προβολής της ιδιαίτερής μας πατρίδας, είναι υποχρέωση του Δήμου και θα πρέπει να εντάσσεται στις φιλοδοξίες κάθε Δημοτικής Αρχής.

 

Αργειακή Γη. Τεύχος 2, Δεκέμβριος, 2004. Στο εξώφυλλο εικονίζεται, θραύσμα κρατήρα με παράσταση της τύφλωσης του Πολύφημου (Αρχαιολογικό Μουσείο Άργους).

 

Ο αείμνηστος Οδυσσέας Κουμαδωράκης σημείωνε το 2015: Στα Διονύσια Άργους (14-5-2015) είπα κατ΄ ιδίαν στον κ. Δήμαρχο:

«Ντροπή για το Δήμο μας, να μην μπορούμε να εκδώσουμε την “Αργειακή Γη”, μια και ο Δήμαρχός μας επανεξελέγη με τόσα ποσοστά επιτυχίας!» Και αυτός μου απάντησε: «Αφού δεν υπάρχουν λεφτά!» Ήταν η τελευταία μας κουβέντα. Διαβάστε τη συνέχεια »

Ομιλία στο Δαναό με θέμα: «Ο ιστορικός πυρήνας της Αργειακής μυθολογίας»


 

Ο Σύλλογος Αργείων «O Δαναός» έχει την τιμή και την ευχαρίστηση να σας αναγγείλει, ότι την Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2024  και ώρα 6.30  μ.μ. στην αίθουσα διαλέξεων του Συλλόγου, Αγγελή Μπόμπου 8, στο Άργος,  θα μιλήσει, ο φιλόλογος – συγγραφέας Αλέξης Τότσικας, με θέμα: «Ο ιστορικός πυρήνας της Αργειακής μυθολογίας».

 

Η αργειακή μυθολογία στηρίζεται σε τρεις κυρίως, μύθους: το μύθο του Ηρακλή, που  στο δεύτερο άθλο του σκότωσε τη λερναία Ύδρα, το μύθο του Ίναχου, που εγκαθίδρυσε την βασιλεία των Ιναχιδών στο Άργος και ο γιος του Φορωνέας δημιούργησε την πρώτη πόλη του Άργους, και το μύθο του Δαναού, που ήρθε από την Αίγυπτο με τις 50 κόρες του και έγινε βασιλιάς του Άργους.

 

Οι Δαναΐδες (1906). Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ (John William Waterhouse, 1849 – 1917).

 

Μέχρι το 19ο αιώνα όλοι πίστευαν ότι οι σχετικοί μύθοι ήταν απλά δημιουργήματα κάποιων ευφάνταστων μυθοποιών. Τα τελευταία χρόνια ανακαλύψαμε ότι οι αρχαίοι μύθοι έχουν ιστορικό πυρήνα και σηματοδοτούν γεωλογικές μεταβολές, οι οποίες συνέβησαν στον ελλαδικό χώρο πριν από πολλά χρόνια και διαμόρφωσαν το φυσικό χώρο, μέσα στον οποίο δημιουργήθηκαν οι παλαιότεροι οικισμοί της ιστορικής περιόδου. Οι συγκεκριμένοι τρεις μύθοι αποκαλύπτουν μεταφορικά τις συνθήκες με τις οποίες δημιουργήθηκε το Άργος, η αρχαιότερη πόλη της Ελλάδας και μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Ευρώπης.

 

Αλέξης Τότσικας

 

Ο Αλέξης Τότσικας είναι φιλόλογος – συγγραφέας, πτυχιούχος της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Γεννήθηκε στο Άργος. Από το 1976 ως το 1999 εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην ιδιωτική και δημόσια εκπαίδευση. Παράλληλα από το 1989 ως το 1992 εργάστηκε ως καθηγητής και στη Σχολή Επιμόρφωσης Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΣΕΛΜΕ) της Τρίπολης, όπου δίδαξε σε φιλολόγους της περιφέρειας Πελοποννήσου. Από το 1999 μέχρι σήμερα διευθύνει τα εκπαιδευτήρια «Αυτενεργώ», που ίδρυσε ο ίδιος στο Άργος.

Έχει εκδώσει σχολικά βιβλία για τα Αρχαία Ελληνικά, την Έκθεση και την Ιστορία του Γυμνασίου και του Λυκείου. Ασχολείται με τη Λαογραφία και την Τοπική Ιστορία και έχει γράψει σειρά σχετικών άρθρων και βιβλίων.

Έχει δημοσιεύσει ενδιαφέρουσες μονογραφίες και μελέτες στην Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού και σειρά άρθρων για επίκαιρα θέματα σε τοπικές εφημερίδες. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ομιλίες με ειδικά ή γενικότερου ενδιαφέροντος θέματα.

 

«Ο 13ος Άθλος του Ηρακλή» – Η τοπική ιστορία ως μηχανισμός ανάπτυξης κατά τα εθνικά και παγκόσμια πρότυπα πλην Άργους


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» άρθρο του Δρ. Γεωργίου Κόνδη που αφορά στα εξαφανισθέντα ιστορικά αρχεία του Δήμου Άργους, με τίτλο:

«Ο 13ος Άθλος του Ηρακλή»

Η τοπική ιστορία ως μηχανισμός ανάπτυξης κατά τα εθνικά και παγκόσμια πρότυπα πλην Άργους

 

Θα ήταν άδικο να φορτώσουμε, με το καλημέρα της ανάληψης καθηκόντων, τη νέα Δημοτική Αρχή Άργους με τα «θέλω» μας και τα «πρέπει» μας. Όμως οι ενεργοί πολίτες έχουν την υποχρέωση και το δικαίωμα να υπενθυμίζουν, ιδιαίτερα για μια πόλη με την ιστορία του Άργους, την ύπαρξη μέσων και μηχανισμών που δεν δημιουργούν οικονομικό κόστος αλλά, αντίθετα, παράγουν πλούτο και ανυπολόγιστη θετική επήρεια στην προσωπικότητα της πόλης και συνολικά του Δήμου. Μετά από μια δεκαπενταετή περίοδο κατά την οποία η προσωπικότητα της πόλης έχασε και τα ελάχιστα ψήγματα πολιτιστικής ακμαιότητας που διέθετε κάτω από το βάρος της μικροαστικής απαιδευσίας και του πολιτιστικού αχταρμά που υποβίβασαν την πόλη σε επίπεδο… πανελλήνιου ανέκδοτου, χρειάζεται επειγόντως να θυμηθούμε τα αντίδοτα!

Αν μερικοί επιμένουμε να θεωρούμε τον πολιτισμό ως την κινητήρια δύναμη της αστικής/αυτοδιοικητικής ανάπτυξης (πράγμα αυτονόητο για κάθε σύγχρονη κοινωνία), είναι γιατί πρόκειται για το πεδίο από το οποίο εκκινούν όλα τα υπόλοιπα: κοινωνία, οικονομία, εκπαίδευση, τουρισμός.

 

Κωνσταντοπούλειο Μέγαρο. Όταν παραχωρήθηκε το 2012 στην Τουριστική Σχολή ΙΕΚ Πελοποννήσου «εξαφανίστηκαν» τα εναπομείναντα ιστορικά αρχεία της πόλης και η βιβλιοθήκη του δύσμοιρου Π. Κολιαλέξη που την είχε κληροδοτήσει στην πόλη του.

 

Η πόλη του Άργους, η αρχαιότερη πόλη της Ελλάδας και μια από τις αρχαιότερες στην Ευρώπη και τον κόσμο, στάθηκε διαχρονικά άτυχη! Κι αυτό γιατί όλες οι «διευθύνσεις» αυτού του ιστορικού χρυσορυχείου αποδείχτηκαν ανίκανες να μετατρέψουν τον χρυσό της πόλης, σε προϊόν ικανό να πλουτίσει πολιτισμικά, παιδευτικά, αισθητικά και οικονομικά τον κόσμο της.

Ένα από τα στοιχεία αυτού του χρυσού είναι τα Ιστορικά Αρχεία της πόλης. Γίνεται διεθνώς μεγάλη προσπάθεια και αποδίδεται μεγάλη σημασία στην ανάπτυξή τους. Δείτε το ρόλο που παίζουν τα δημοτικά ιστορικά αρχεία στην αδελφοποιημένη πόλη Abbeville, από την οποία δεν έχουμε αντιγράψει το παραμικρό, πέρα από τα ταξιδάκια αναψυχής των αυλικών του Αρχηγού.

Το Άργος, παρά το ιστορικό του βάθος και τη σημασία, είναι η μοναδική πόλη στην υφήλιο η οποία δεν διαθέτει ούτε μια σελίδα ιστορικού αρχείου. Όποιες υπάρχουν, οφείλονται σε ηρωικούς ρομαντικούς ερευνητές που συλλέγουν τεκμήρια της ιστορίας της πόλης και στο αποθετήριο της σημαντικής Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού. Στο Άργος, το έχω γράψει πολλές φορές τεκμηριωμένα, έγινε συνειδητή προσπάθεια καταστροφής κάθε τεκμηρίου της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας της πόλης. Διαβάστε τη συνέχεια »

«Ένα απέραντο φρενοκομείο», γράφει ο Μητροπολίτης Αργολίδας Νεκτάριος


«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Διαβάστε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα», ένα επίκαιρο άρθρο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αργολίδος κ. κ. Νεκταρίου με τίτλο:

 

«Ένα απέραντο φρενοκομείο»

 

Σεβασμιωτάτος Μητροπολίτης Νεκτάριος. Φωτογραφία: B&C, Μπουγιώτης – Ρασσιάς.

Πριν λίγες μέρες βρέθηκε κακοποιημένο ένα σκυλί στην Αράχωβα. Κινητοποιήθηκε η Αστυνομία, οι δικαστές, οι ζωόφιλες οργανώσεις, η τοπική κοινωνία.

Αν δεν κάνω λάθος έγινε και εκταφή του άτυχου ζώου για να μελετήσουν καλύτερα τα σημάδια της κακοποίησης και να βρουν τον ένοχο. Πάνω από δέκα μέρες ο σκύλος της Αράχωβας ήταν πρώτο θέμα στα Μ.Μ.Ε. Τις ίδιες μέρες μία αγέλη σκυλιών επιτέθηκε και κατασπάραξε κυριολεκτικά μια γυναίκα στη Βόρειο Ελλάδα μητέρα δύο ανήλικων παιδιών. Κι ενώ θα περίμενε κανείς ότι το θλιβερό αυτό γεγονός θα ήταν στην επικαιρότητα τουλάχιστον τις ίδιες μέρες όσες και του σκυλιού από την Αράχωβα, το θέμα την ίδια μέρα έκλεισε. Οι ζωοφιλικές οργανώσεις που κόπτονται με πάθος για τα δικαιώματα των ζώων, δεν βγήκαν να εκφράσουν ένα λόγο συμπάθειας για την ταλαίπωρη μητέρα, που τόσο άδικα και με τέτοιο φρικτό τρόπο έχασε τη ζωή της.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, η νέα κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές, μεταξύ των εξαγγελιών της ήταν και η δημιουργία Υπουργείου Οικογένειας. Είναι κάτι που δεχθήκαμε με πολλή χαρά και περιμέναμε τα μέτρα που θα στήριζαν την οικογένεια, η οποία βρίσκεται σε κρίση διαρκείας, πράγμα που έχει σοβαρότατες αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνία και στον τόπο μας.

Όποιοι αμφισβητούν αυτή την πραγματικότητα, ας κοιτάξουν βαθύτερα τα αίτια και τι κρύβεται πίσω από την τρομακτική αύξηση της νεανικής παραβατικότητας και εγκληματικότητας, των ναρκωτικών κ.λπ. (φίλος καθηγητής σε σχολείο των Αθηνών μου έλεγε, ότι παρακαλούν, αν συλλάβουν μαθητή με … σκονάκι, να είναι για το μάθημα και όχι… ναρκωτικής ουσίας). Τα μαχαιρώματα πλέον έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο, τόσο που αρχίσαμε να το συνηθίζουμε, όπως και τα καμένα δάση. Διαβάστε τη συνέχεια »

Στρατιωτική βιβλιογραφία και ιστοριογραφία στην Αργολίδα μετά την Επανάσταση: Η περίπτωση της έκδοσης Έφορος Στρατιωτικός (1835) και του συγγραφέα της Παναγιώτη Ρόδιου – Παναγιώτης Σαβοριανάκης


 

Το περίγραμμα της ζωής του συγγραφέα:

  

Εξ αρχής οφείλουμε να επισημάνουμε ότι εκδότης και συγγραφέας των κει­μένων του Έφορου Στρατιωτικού[1] στα 1835 υπήρξε ο Παναγιώτης Ρόδιος, αξιοση­μείωτο παράδειγμα δημοσίου προσώπου της εποχής με αρκετά σημαντικό ρόλο στα ελληνικά πολιτικά και στρατιωτικά πράγματα κατά την περίοδο 1821-1848.

Ας δούμε συνοπτικά λοιπόν τη ζωή του εμπνευστή της έκδοσης του εντύπου και ας τον τοποθετήσουμε στα καίρια γεγονότα της εποχής του: Γόνος οικο­γένειας καραβοκύρη, γεννήθηκε στη Ρόδο το 1789, τη χρονιά της έκρηξης της Γαλλικής Επανάστασης, και γρήγορα «ξενιτεύτηκε» στη Σμύρνη για σπουδές. Φοίτησε στην πρωτοποριακή Σχολή της Σμύρνης, μέσα στο πνευματικό κλίμα του Διαφωτισμού, με διαπρεπείς δασκάλους του τότε κύκλου του Κοραή. Λίγα χρόνια πριν την Επανάσταση βρέθηκε για λίγο στην ιταλική Πάδουα και – κυρίως – στο Παρίσι, όπου, ενταγμένος στον κύκλο του Κοραή, φοιτούσε στην ιατρική Σχολή, αρθρογραφούσε στον βιεννέζικο Ερμή το Λόγιο και μετέφραζε τραγωδίες του Σοφοκλή, τις οποίες σχεδίαζε να εκδώσει[2].

 

Ο στρατηγός Παναγιώτης Ρόδιος (1789-1851), Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα.

 

Με την έκρηξη της Επανάστασης βρέθηκε στην Ελλάδα ταξιδεύοντας στο ίδιο πλοίο με το φημισμένο Σκωτσέζο αξιωματικό των ναπολεόντειων πολέμων Γκόρντον και ορισμένους Γάλλους ομότεχνούς του. Σε αυτούς οφείλει πιθανό­τατα την πίστη και τη μετέπειτα επιμονή του στην ιδέα της σύστασης ελληνικού τακτικού εθνικού στρατού. Διαβάστε τη συνέχεια »

Ναύπλιο. Ελαιογραφία σε χαρτόνι, έργο του  Ανδρέα Κρυστάλλη,

δεκαετία 1930.

 

Ναύπλιο. Ελαιογραφία σε χαρτόνι, έργο του Ανδρέα Κρυστάλλη, δεκαετία 1930.

 

Ο Ανδρέας Κρυστάλλης ή Κρυσταλλίδης ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία το 1911. Μετά το τέλος της Μικρασιατικής εκστρατείας εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη. Το 1928 πήγε στο Παρίσι, όπου έμεινε τρία χρόνια σπουδάζοντας στη Σχολή Καλών Τεχνών. Επιστρέφοντας έκανε αρκετές εκθέσεις στην Αθήνα, αλλά και στη Μυτιλήνη. Μετά τη κατοχή νοσηλεύτηκε στο Δρομοκαϊτειο, πιθανώς ως τοξικομανής. Πέθανε στον Πειραιά το 1951. Το έργο του περιλαμβάνει ελαιογραφίες και ακουαρέλες με θέματα κυρίως από τη θάλασσα.

Πηγή: «Πειραϊκόν Ημερολόγιον». Αρχείο Πειραϊκών Σπουδών (1966) τομ. 1ος, σελ. 67.