Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Ιστορία’

Αρχείο Ψύχα – Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» πληροφορίες για το «Αρχείο Ψύχα», από το  μηνιαίο δελτίο προσκτήσεων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, αρχείο που ταξινόμησε ο αρχειονόμος Μιχάλης Κοκολάκης. 

Ο Δημήτριος Ψύχας καταγόταν από οικογένεια εμποροκτηματιών του Άργους, αλλά ο πατέρας του Σωτήρ(ι)ος 1789-1850) σταδιοδρόμησε στον αιγυπτιακό στρατό και επέστρεψε στην Ελλάδα με την εκστρατεία του Ιμπραήμ.

 

«Αρχείο Ψύχα»

 

Το καλοκαίρι του 2020 ο κ. Μάριος Ψύχας πρόσφερε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος 130 αξιόλογα ελληνικά, λατινικά, γαλλικά, ιταλικά και αγγλικά βιβλία του 16ου-19ου αι., που ήταν κληρονομιά των προπατόρων του. Μεταξύ τους είχε περιλάβει μερικά σημειωματάρια ή τετράδια του παππού του Ιδομενέα Ψύχα (1875-1956), δικηγόρου και ερασιτέχνη ποιητή, που έζησε για δεκαετίες στην Αίγυπτο.

Η ανταπόκριση του Τμήματος Χειρογράφων ενθάρρυνε το δωρητή να προσφέρει κι άλλο υλικό του οικογενειακού αρχείου του, και ιδίως 750 επιστολές από το 1858 ως το 1952, 63 φωτογραφίες (μερικές είναι των πρωτοπόρων Ελλήνων φωτογράφων Π. Μωραΐτη, Ξ. Βάθη και Σ. Βενιού), καρτ-ποστάλ από την Πόλη των αρχών του 20ου αι., φιλολογικά κατάλοιπα του Ιδομενέα, κυκλαδίτικα έγγραφα της Τουρκοκρατίας, διάφορα άλλα ενθύμια και το γεμάτο εκπλήξεις χειρόγραφο ιστορικό «περί της οικογενείας των εξ Άργους Ψύχα», έργο του πατέρα του Ιδομενέα Δημητρίου Ψύχα (1837-1909). Χρειάστηκαν μήνες ώσπου να ταξινομηθεί και να καταγραφεί σωστά όλο αυτό το υλικό.

Louis Duprè. Προσωπογραφία του Μωχάμετ Άλη, Αντιβασιλέα της Αιγύπτου. Λιθογραφία, Παρίσι, περίπου 1836.

Μέσα από το αρχείο ζωντανεύουν μορφές που θυμίζουν μυθιστορήματα: Ο γενάρχης της οικογένειας Σωτήριος Ψύχας, μισθοφόρος του Μεχμέτ Αλή και ύστερα του Ιμπραήμ στην πολιορκία του Μεσολογγιού, που παντρεύεται στην Πάτρα μια Τουρκάλα της Τριπολιτσάς, και τελικά φανερώνεται πάλι στην Αργίτισσα μάνα του σαν άλλος Οδυσσέας· ο γιος του Δημήτριος που παίρνει τα όπλα κατά του Όθωνα στο κίνημα του Ναυπλίου (1862) και μετά αρπάζει από τη Νάξο την κόρη του άρχοντα Δομένικου Βαρότση (έχει διασωθεί η ερωτική τους αλληλογραφία)· ο δεσπότης θα καταπραΰνει την οργή του πεθερού, αλλά ο γαμπρός δυσκολεύεται να σταδιοδρομήσει στο Δημόσιο, γιατί αν και συγγενής του Κουμουνδούρου, δίνει την εντύπωση πως φέρεται σαν οπαδός του Βούλγαρη… (περισσότερα…)

Read Full Post »

«Νεοφώτιστοι» στην Πελοπόννησο την περίοδο της Επανάστασης και κατά τα μετεπαναστατικά χρόνια: θρησκευτικές, δημογραφικές και κοινωνικο – οικονομικές διαστάσεις του ζητήματος (πρόδρομη δημοσίευση)[1] – Γιώργος Β. Νικολάου[2]


 

Είναι πολύ γνωστό στην ελληνική και στη διεθνή ιστοριογραφία το φαινόμενο των εξισλαμισμών, της μετα­στροφής δηλαδή χριστιανών ή ατόμων άλλου θρησκεύματος στο ισλάμ, που παρατηρείται σε περιοχές όπου επικράτησε το ισλάμ μετά τον 7° μ. X. αι.· φαινόμενο, πολυδιάστατο, το οποίο εντάσσεται στο γενικότερο διαχρο­νικό ζήτημα των θρησκευτικών μεταστροφών[3]. Αντίθετα, δεν είναι πολύ γνωστό και δεν έχει μελετηθεί εξίσου το αντίστροφο φαινόμενο των μεταστροφών στον χριστιανισμό μουσουλμάνων, το οποίο, αν και – όπως έχει δείξει η έρευνα – δεν πήρε τόσο μεγάλη έκταση, όσο αυτό των εξισλαμισμών, παρατηρείται τόσο σε περιοχές που πέρασαν από την αραβική κυριαρχία σε μία άλλη πολιτική κατάσταση (π. χ. στην ιβηρική χερσόνησο με την Reconquista, μετά τον 12° αι.) ή στα Βαλκάνια μετά τη σταδιακή αποχώρηση των Οθωμανών Τούρκων από αυτά[4].  Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η ανακοίνωσή μας, στην οποία θα εξετάσουμε το ζήτημα των νεοφώτιστων, όπως χαρακτηρίζονται τα άτομα που βαπτίζονται και ασπάζονται την χριστιανική πίστη.

Θα εστιάσουμε στην Πελοπόννησο στα χρόνια της Επανάστασης και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια, γιατί εκεί αυτές οι μεταστροφές πήραν μεγαλύτερη έκταση, προκειμένου να εξετάσουμε τις συνθήκες υπό τις οποίες έγιναν, καθώς και τις θρησκευτικές, δημογραφικές, κοινωνικοοικονομικές και νομικές διαστάσεις τους.

Με την έναρξη του Αγώνα της ανεξαρτησίας οι μουσουλμάνοι της Πελοποννήσου – οι οποίοι ανέρχονταν στο 10 με 15% περίπου του συνολικού πληθυσμού της – βρέθηκαν σε δεινή θέση. Για δεύτερη φορά μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου από το Βενετούς, στο γύρισμα του 17ου προς τον 18 αι. ο μουσουλμανικός πληθυσμός της βρέθηκε από τη θέση του κυρίαρχου στη θέση του καταδιωκόμενου. Πολλοί άμαχοι εξοντώθηκαν, άλλοι αιχμαλω­τίστηκαν και ανταλλάχθηκαν αργότερα με Έλληνες αιχμαλώτους, άλλοι έφυγαν για τη Μ. Ασία, ύστερα από τις συνθήκες παράδοσης των κάστρων, ενώ άλλοι παρέμειναν στη χώρα και εκχριστιανίστηκαν[5].

 

Ελληνορδόδοξος ιερωμένος και μουσουλμάνος, 1819;. Η φιγούρα στα δεξιά είναι ο Μεχμέτ Αγά Σαλάμ, εκπρόσωπος του Μεγάλου Βεζίρη στην Αθήνα. Louis Dupré, «Voyage A Athènes et A Constantinople», Paris, 1825.

 

Τα ερωτήματα που θέτει στον ερευνητή αυτό το γεγονός είναι πολλά. Για παράδειγμα, ποιοι ήταν οι λόγοι που ώθησαν αυτά τα άτομα να απαρνηθούν τη μουσουλμανική τους πίστη και να αποδεχθούν τη χριστιανική. Επρόκειτο για μία ελεύθερη επιλογή ή για μία ενέργεια που έγινε κάτω από την πίεση της δεινής θέσης στην οποία βρέθηκαν οι μουσουλμάνοι μετά την έκρηξη της Επανάστασης; Υπάρχει σχέση αυτών των εκχριστιανισμών με τους εξισλαμισμούς που είχαν προηγηθεί στην Πελοπόννησο την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας; Ποιες ήταν οι διαστάσεις αυτού του φαινομένου; Θα προσπαθήσουμε στον χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας να δώσουμε απάντηση σ’ αυτά. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ανατολή της Έλλης Παπαδημητρίου |15 & 16 Ιουλίου, Αρχαιολογικός χώρος Μυκηναϊκής Ακρόπολης Τίρυνθας – Ώρα Έναρξης: 21:00


 

Εκατό χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την Μικρασιατική καταστροφή και στον αρχαιολογικό χώρο της Τίρυνθας στις 15 και 16 Ιουλίου θα ανέβει η παράσταση «Ανατολή» της Έλλης Παπαδημητρίου, βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο, ένας  φόρος-τιμής στην ιστορική μνήμη.

Η παραγωγή ανοίγει την αυλαία των εκδηλώσεων και πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Η «Ανατολή» της Έλλης Παπαδημητρίου είναι μια θεατρική σύνθεση σε ποιητικό λόγο, που εξιστορεί τη Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή του 1918-1922: νίκες και πανωλεθρίες, αιτίες και συνέπειες. Στο επίκεντρο βρίσκεται πάντα ο άνθρωπος και τα πάθη του. Το θανατικό κι ο ξεριζωμός, η θέληση για ζωή κι ο αγώνας, των γυναικών κυρίως, να στεριώσουν στην καινούρια πατρίδα, ο πόνος πλάι πλάι με την πίστη στη ζωή. Οι πρόσφυγες που μπόλιασαν την Ελλάδα με τον πολιτισμό τους.

 

«Ανατολή» της Έλλης Παπαδημητρίου

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Ο Βελή πασάς στη Βλαχία: προεπαναστατικά σχέδια απελευθερώσεως στην Πελοπόννησο, τη Θεσσαλία και την Ήπειρο – Δημήτρης Μπαχάρας


 

Κατά τα έτη 1810-1812 ο γιος του Αλή Πασά, Βελής, μορά βαλισής της Πελοποννήσου από το 1806-1807 θα εκστρατεύσει δύο φορές στη Βλαχία κατόπιν εντολής του πατέρα του, Αλή Πασά, προκειμένου να λάβει μέρος στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο που είχε ξαναρχίσει μετά από ένα σύντομο διάλειμμα το 1808. Στην πραγματι­κότητα η συμμετοχή αυτή του Βελή στον πόλεμο δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το αποτέλεσμα των διαρκών πιέσεων του Σουλτάνου προς τον Αλή Πασά, ο οποίος είχε ήδη υποχρεωθεί μία φορά να στείλει τον πρωτότοκο γιο του Μουχτάρ, χωρίς όμως καμία επιτυχία. Καθώς φαίνεται λοιπόν ότι ήταν αδύνατον να το αποφύγει, το 1810 θα ορ­γανώσει τον στρατό του και θα φύγει για τη Βλαχία το ίδιο έτος.

Για την εκστρατεία αυτή, ωστόσο ο Βελής έπρεπε να συγκεντρώσει στρατό και εφόδια, κάτι που σήμαινε βαριά φορολογία,[1] χρηματική και σε είδος (τρόφιμα[2]), για όλους. Έτσι θα αρχίσει μία περίοδος συνεχούς επιβάρυνσης των πληθυσμών της Πελοποννήσου (προεστών και αγιάνηδων, χωρικών και αγάδων), η οποία θα χειροτερεύσει μετά και τη δεύτερη εκστρατεία του Βελή το 1811.[3]

Σε αυτό το διάστημα, ο καζάς του Άργους για παράδειγμα, θα αναγκαστεί να πληρώσει σχεδόν τα διπλάσια (1810) ή και τετραπλάσια (1811) χρήματα.[4] Το δε 1812, από όλη την Πελοπόννησο δίνονται 200.000 γρόσια σε φόρους, από τους οποίους οι 50.000 είναι από το Άργος[5] – με αποτέλεσμα οι πληθυσμοί να αρχίσουν να εγκαταλείπουν τα χωριά τους και να καταφεύγουν στα γύρω νησιά και ιδίως στην Ύδρα.[6] Αντίστοιχα δύσκολη θα είναι και η κατάσταση για τους τούρκους αγάδες και μπέηδες. Υπήρχαν πολλοί λοιπόν παραπονούμενοι από όλη τη διοίκηση του Βελή πασά και, από το 1810 και έως το 1812, η κατάσταση είχε χειροτερέψει για τους περισσότερους Πελοποννήσιους, Τούρ­κους και Έλληνες, θέτοντας ζήτημα τρόπου αλλαγής της ή αντικατάστασης του δυνάστη.

 

Άποψη του Άργους και του κάστρου της Λάρισας. Amand Freiherr «Griechenland in Wort und Bild», Lipsie, 1882.

 

Κατά την επικρατούσα ιστοριογραφία λοιπόν, τα χρόνια της απουσίας του Βελή πασά στη Βλαχία βρήκαν ευκαι­ρία οι δυσαρεστημένοι να οργανώσουν διάφορα σχέδια αντίδρασης, ένα εκ των οποίων αφορούσε και το ενδεχό­μενο δημιουργίας ενός αυτόνομου κρατιδίου υπό τον Ναπολέοντα από μια ελληνοτουρκική συμμαχία προκρίτων και αγιάννηδων.[7] Τα άλλα, αφορούσαν μία αντίδραση του Αλή Φαρμάκη, τον οποίο και κατατρόπωσε ο Βελής σε μία από τις επιστροφές του από τη Βλαχία, και μία των Βαρδουνιωτών, τους οποίους επίσης κατέπνιξε ο Βελής. Όλα τα παραπάνω τοποθετούνται λοιπόν σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Άλλωστε έμοιαζε λογικό: τα δύο τρία πρώτα χρόνια οι πελοποννήσιοι πρόκριτοι και αγιάννηδες υποφέρουν, ενώ από τον τέταρτο που φεύγει ο Βελής στο εξωτερικό οργανώνουν κινήματα. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Γεράσιμος Παγώνης Αρχιεπίσκοπος Αργολίδος (1790-1867) – Πτυχιακή εργασία του  Γεωργίου Καραμπάτσου υποβληθείσα στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης. Θεσσαλονίκη, 2020. 


 

Γεράσιμος Παγώνης Αρχιεπίσκοπος Αργολίδος (1790-1867)

Η παρούσα εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο της φοίτησής μου στο Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης για τη λήψη του πτυχίου και πραγματεύεται τα του βίου και της δράσης του Γερασίμου Παγώνη κληρικού – αγωνιστή, Πρωτοσυγκέλλου της Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Καλαμάτας και της Επισκοπής Μεσσήνης και αποβιώσαντος ως Αρχιεπισκόπου Αργολίδος.

Η επιλογή του θέματός μου συνδέεται με την προσεχή επέτειο συμπλήρωσης 200 ετών από τη Μεγάλη Επανάσταση του 1821, για την οποία η συμβολή της Μεσσηνίας ήταν σημαντική. Στο πλαίσιο αυτό θεώρησα υποχρέωσή μου να αναδείξω τον τόπο καταγωγής μου μέσα από μια σπουδαία μορφή της Μεσσηνίας που αγωνίστηκε για τη μεγάλη ιδέα της απελευθέρωσης της πατρίδας κατά την Επανάσταση του 1821, για τη διαμόρφωση του νέου ελληνικού κράτους και για τη συγκρότηση της δομής της Εκκλησίας, της οποίας η δυναμική προσωπικότητα, ο βίος και το έργο δεν έχει ακόμη προβληθεί και αξιολογηθεί όσο θα έπρεπε. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Κάστρο των Φράγκων βαρώνων του Άργους από τον οίκο των Enghien, 1843. JeanAlexandre Buchon 

 

Άργος – Κάστρο των Φράγκων βαρώνων του Άργους από τον οίκο των Enghien, 1843. Σχέδιο του Jean – Alexandre Buchon (1791-1846).

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Έκθεση στο Επιγραφικό Μουσείο – «Οι χαλκοί ενεπίγραφοι πίνακες του Άργους»


 

Έκθεση στο Επιγραφικό Μουσείο, «Οι χαλκοί ενεπίγραφοι πίνακες του Άργους – Το οικονομικό αρχείο της πόλης τον Άργους στο Α’ μισό τον 4ου αι. π.Χ», στο κτήριο του Επιγραφικού Μουσείου, Τοσίτσα 1 στην  Αθήνα.

Διάρκεια έκθεσης: 29 Ιουνίου 2022 έως 15 Ιανουαρίου 2023. (Πληροφορίες στο τηλ. 210 8847577)

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 29 Ιουνίου 2022, ώρα 20.00.

Την έκθεση θα εγκαινιάσει η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Λίνα Μενδώνη.

 

Έκθεση στο Επιγραφικό Μουσείο

 

Τα θησαυροφυλάκια του αρχαίου Άργους στο Επιγραφικό Μουσείο

 

«Είκοσι δύο χρόνια πριν οι αρχαίοι θεοί ακούμπησαν στα χέρια μας μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις όλων των εποχών στο Άργος. Λίθινες κιβωτοί της μνήμης γεμάτες από χάλκινες σελίδες της ιστορίας αυτής της πολύπαθης πόλης άνοιξαν μπροστά στα μάτια μας και άφησαν τον αρχαίο κόσμο να μιλήσει», σημειώνουν η επίτιμη διευθύντρια ΥΠΠΟΑ Έλση Σπαθάρη και η έφορος αρχαιοτήτων Αργολίδας Άλκηστις Παπαδημητρίου σε ένα κείμενό τους για ένα πολύ ενδιαφέρον εύρημα.

Πρόκειται για τους ενεπίγραφους πίνακες από το Άργος, που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο κοινό, στην περιοδική έκθεση με τίτλο «Οι χάλκινοι ενεπίγραφοι πίνακες του Άργους – Το οικονομικό αρχείο της πόλης τον Άργους στο Α’ μισό τον 4ου αι. π.Χ».

«Με αγωνία, ευθύνη και γνώση καταφέραμε να ανασύρουμε ακέραια τα ευπαθή ευρήματα από τις υγρές τους κρύπτες» σημειώνουν η Έλση Σπαθάρη και η Άλκηστις Παπαδημητρίου. «Με σεβασμό και δέος απέναντι στη μοναδικότητά τους εμπιστευτήκαμε το βαρύ φορτίο της μελέτης τους στον εξέχοντα ειδικό, τον Έλληνα επιγραφολόγο Χαράλαμπο Κριτζά. Με επιμονή, υπομονή και ατέρμονα εργασία ο υπέροχα διακριτικός αυτός επιστήμων αποκρυπτογράφησε τα χτυπημένα στα χαλκώματα μυστικά και είχε την ευτυχία να είναι ο πρώτος που πήρε απάντηση σε επιστημονικά ερωτήματα πολλών ετών». (περισσότερα…)

Read Full Post »

Φείδων – Ο Χρυσούς Αιών του Άργους | Αλέξης Τότσικας


 

Με τον παραπάνω τίτλο κυκλοφόρησε από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, σε ηλεκτρονική μορφή,  το νέο βιβλίο του Φιλολόγου – Συγγραφέα Αλέξη Τότσικα, με θέμα το βασιλιά του Άργους Φείδωνα, ενός σημαντικού άνδρα της πελοποννησιακής ιστορίας, ο οποίος  επέκτεινε την επιρροή του Άργους και ανέδειξε την πόλη σε σημαντική δύναμη στην Πελοπόννησο, ενώ ο αδερφός του ο Κάρανος υπήρξε ο ιδρυτής της δυναστείας των Αργεαδών στο νεοσύστατο βασίλειο της Μακεδονίας. Οι κύριες ιστορικές πληροφορίες για τον Φείδωνα προέρχονται από τον Ηρόδοτο (5ος αιώνας π.χ.) και Παυσανία (2ος αιώνας μ.Χ.), με δευτερεύουσες πηγές τον Έφορο και Αριστοτέλη (4ος αιώνας π.Χ.), Πάριο χρονικό (3ος αιώνας π.Χ.), και Πλούταρχο (1ος αιώνας μ.Χ.).

 

[…] Ο βασιλιάς Φείδων είναι ένα πρόσωπο που κινείται στα όρια του μύθου και της πραγματικότητας, αλλά και η πιο σημαντική προσωπικότητα για την πολιτική ιστορία του Άργους. Η παρουσία του ήταν τόσο αξιόλογη, ώστε να μνημονευτεί από τους μεταγενέστερους συγγραφείς της αρχαίας Ελλάδας. Τα αντικρουόμενα ιστορικά στοιχεία σχετικά με τα χρόνια που έζησε ο Φείδων δεν μειώνουν ούτε στο ελάχιστο τη μεγάλη προσωπικότητα και προσφορά του.

Όλες οι αρχαίες πηγές εμφανίζουν το Φείδωνα κληρονομικό βασιλιά που εξελίχθηκε σε τύραννο, γιατί συγκέντρωσε περισσότερες εξουσίες από όσες είχαν οι βασιλείς και έπληξε τους ευγενείς ακολουθώντας φιλολαϊκή πολιτική. Διέθετε ελεύθερο δημοκρατικό πνεύμα, επέτρεψε στους πολίτες να έχουν ίσα δικαιώματα και προνόμια και κήρυξε αντίθετη πολιτική σε σχέση με την Σπάρτη.

 

Εικόνα του Αρχαίου Άργους, Chaiko, 1790. Ο σχεδιαστής φαίνεται να είχε επισκεφτεί το Άργος το οποίο ίσως να ήταν κατεστραμμένο τότε. Έτσι προτίμησε να σχεδιάσει μια ρομαντική, φανταστική εικόνα του Αρχαίου Άργους, βάσει των αφηγήσεων του Παυσανία.

 

Οδήγησε το Άργος στο ζενίθ της στρατιωτικής του ισχύος αξιοποιώντας πρώτος τις δυνατότητες της οπλιτικής φάλαγγας και καθιερώνοντας καινούργιο τρόπο μάχης σε μια εποχή, που οι προσωπικές μονομαχίες και ο «ηρωικός» τρόπος μάχης χαρακτήριζαν ακόμα την εξέλιξη μίας σύρραξης.  Επέκτεινε την επιρροή του Άργους, έθεσε υπό τον απόλυτο έλεγχό του όλες τις πόλεις, που είχε κατακτήσει ο Ηρακλής κατά το παρελθόν (Φλειούς, Κλεωνές, Σικυώνα, Επίδαυρο, Τροιζήνα, και Αίγινα) και ανέδειξε την πόλη σε σημαντική δύναμη στην Πελοπόννησο. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Σόλτεν Φρέντρικ (Frederik von Scholten, 1796-1853)


 

Σόλτεν Φρέντρικ (Frederik von Scholten, 1796-1853)

Ο Φρέντρικ Σόλτεν εκπαιδεύτηκε στη Σχολή του Πολεμικού Ναυτικού της Δανίας, αλλά το 1823 προσχώρησε στο Γαλλικό Ναυτικό και με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε σε δύο εκστρατείες στην Ελλάδα, η πρώτη το 1824-1825 και η δεύτερη το 1828-1829. Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών φιλοτέχνησε υδα­τογραφίες από τους τόπους που επισκεπτόταν, τη Θάσο, τη Θεσσαλονίκη, τις Μυκήνες και άλλα μέρη της Πελοποννήσου.

 

Σκίτσα και υδατογραφίες, του Frederik Von Scholten, από την Ελλάδα 1824-29.

 

Το φθινόπωρο του 1824 ο Scholten ξεκίνησε την πρώτη του περιοδεία στο Αιγαίο με το πλοίο Le Cuirassier,  το οποίο αγκυροβόλησε στα ανοιχτά, βόρεια,   του νησιού της Θάσου, όπου και σχεδίασε δύο Ρωμαϊκές σαρκοφάγους και ζωγράφισε μία υδατογραφία ενός όρμου με έναν αρχαίο πύργο ο οποίος δεν υπάρχει πια.

 

Δύο ρωμαϊκές σαρκοφάγοι που σχεδίασε ο von Scholten στη Θάσο. Ένα από τα σχέδια χρονολογείται στις 10 Σεπτεμβρίου 1824.

 

Δύο ρωμαϊκές σαρκοφάγοι που σχεδίασε ο von Scholten στη Θάσο. Ένα από τα σχέδια χρονολογείται στις 10 Σεπτεμβρίου 1824.

 

Ακουαρέλα του 1824 που δείχνει ένα αρχαίο πύργο στη Θάσο, υπογεγραμμένη από τον von Scholten.

 

Το Le Cuirassier συνέχισε για Θεσσαλονίκη και αργότερα έφτασε στο Ναύπλιο, όπου εκείνη την περίοδο έδρευε η Ελληνική κυβέρνηση. Σε μία εκδρομή στις Μυκήνες 25 χλμ. μέσα στην ενδοχώρα ο  von Scholten  σχεδίασε τον μεγαλειώδη τάφο με σχήμα κυψέλης που ονομάζεται «Ο θησαυρός του Ατρέα».

 

Το Ναύπλιο όπως φαίνεται από τη θάλασσα. Ακουαρέλα, von Scholten, Μάρτιος του 1825.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Λάγκους Βίλχελμ (Wilhelm Lagus, 1821-1909)


 

Αντίγραφο προσωπογραφίας του Βίλχελμ Λάγκους, έργου της Ida Silfverberg, το οποίο φιλοτέχνησε ο Harald Smedberg, 1952. Μουσείο Πανεπιστημίου του Ελσίνκι.

Ο ελληνιστής Βίλχελμ Λάγκους (Jakob Johan Wilhelm Lagus)  υπήρξε ο πρώτος Φινλανδός λόγιος που ταξίδεψε στην Αθήνα, παρέμεινε μάλιστα για έναν ολόκληρο χρόνο με σκοπό να μάθει την ελληνική γλώσσα.

Ο Λάγκους, με σπουδές στην κλασική φιλολογία, τα αραβικά και τα εβραϊκά στις αποσκευές του, αλλά και τη ρωσική αρχαιολογία και την πνευματική παραγωγή που αφορούσε το μεσαιωνικό κόσμο της Ανατολής, ταξίδεψε στη Νότια Ρωσία και την Ελλάδα στα μέσα του 19ου αιώνα και παρέμεινε στην Οδησσό δύο χρόνια και πάνω από ένα χρόνο στην Αθήνα. Ήρθε με τη σύζυγό του Κασταλία και τη μικρή τους κόρη Μαρία, που δυστυχώς πέθανε στην Αθήνα από υψηλό πυρετό (ο τάφος της υπήρχε στο Α’ Νεκροταφείο τουλάχιστον ως το 1972). (περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »