Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού’

Σκρεπετός Εμμανουήλ


 

Ο Εμμανουήλ Σκρεπετός  ήταν κτίστης, μπουλουξής σώματος ατάκτων από το Κρανίδι Αργολίδας.  Έλαβε μέρος στην πολιορκία της Ναυπλίας, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του. Στις 30 Νοεμβρίου 1822 στις έξι τα ξημερώματα υπό πλήρες σκοτάδι και καταρρακτώδη βροχή, αναρριχήθηκε και εισπήδησε από τους πρώτους επαναστάτες στο Παλαμήδι του Ναυπλίου, ως γνώστης των σχεδίων του κάστρου. Μαζί του και ο αδελφός του, μαραγκός, οπλίτης σώματος ατάκτων, Κωνσταντής Σκρεπετός.*

Συμμετείχε σε διάφορες μάχες. Μαχόμενος, επέδειξε καρτερία, τιμιότητα και υπακοή. Την πολεμική του δράση πιστοποίησαν στις 20 Δεκεμβρίου 1841 ο αρχιστράτηγος Θ. Κολοκοτρώνης και ο στρατηγός Δ. Πλαπούτας και το 1865 ο καπετάνιος Ερμιονίδας και ταγματάρχης της Βασιλικής Φάλαγγος, Ν. Λάμπρου. Οι διάφορες επιτροπές εκδουλεύσεων τον ενέταξαν στους αξιωματικούς βαθμού Ζ’ (ανθυπολοχαγός).

 

karl krazeisen – Το Παλαμήδι με τμήμα του Ναυπλίου.

 

Με την από 8 Ιουνίου 1865 αίτησή του προς το Υπουργείο Οικονομικών, αξίωσε την προβλεπόμενη από τον νόμο περί προικοδοτήσεως αμοιβή για την προσφορά του στον Αγώνα της ανεξαρτησίας. Ο Π. Τσιμάνης τον αναφέρει στο έργο του Μνήμες Ερμιονίδος, σελ. 399-400, ο μακαριστός μητροπολίτης Κορίνθου Π. Καρανικόλας στο έργο του το Κρανίδι…, σελ. 18 και η Γ. Παϊδούση στο έργο της Η Ερμιονίδα ανά τους αιώνες, σελ. 228. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Λέκκας Αναγνώστης του Κόλια


 

Αναγνώστης Λέκκας από το Κρανίδι Αργολίδας. Ιδιοκτήτης ενοικιαζόμενων γαιών (ΑΕΠ = Αρχεία Ελληνικής Παλιγγενεσίας,), μπουλουξής σώματος ατάκτων. Στις 4 Απριλίου 1821 ανέλαβε πολιτάρχης Κάτω Ναχαγιέ. Στις 26 Νοεμβρίου 1823 ανέλαβε στο Άργος την προστασία συγκεντρωμένων βουλευτών από πολιτικούς τους αντιπάλους. Στις 23 Δεκεμβρίου 1823 ανέλαβε με φρουρά 50 οπλιτών την προστασία του εγκατεστημένου στο Κρανίδι, παλαιού Βουλευτικού.

Αλληγορική φιλελληνική παράσταση εμπνευσμένη από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Επιχρωματισμένη λιθογραφία.

Στις 15 Ιουνίου 1824 έλαβε τον βαθμό του χιλίαρχου (ΑΕΠ). Έξι ημέρες αργότερα ζήτησε να του καταβάλλει η Διοίκηση 227 γρόσια για έξοδα που έκανε για τη συντήρηση των οπλιτών του. Στις 21 Ιουλίου 1824 το Βουλευτικό, ενέκρινε την παροχή επισήμου αποδεικτικού παραστάσεώς του στο βουλευτήριο, κατά τα λυπηρά γεγονότα της 26 Νοεμβρίου του προηγουμένου έτους (ΑΕΠ).

Μαχόμενος, επέδειξε αρετή και σταθερότητα. Οι διάφορες επιτροπές εκδουλεύσεων τον ενέταξαν στους αξιωματικούς βαθμού Ζ’ (ανθυπολοχαγός). Με τον βαθμό αυτόν διορίσθηκε, κατά το έτος 1836, αξιωματικός στην 9η τετραρχία Αργολίδος και Κορινθίας (ΦΕΚ 26 10/6/1836). Προήχθη σε λοχαγό το 1839. Τιμήθηκε με αργυρούν Αριστείον Αγώνος.

Ο Αμβρόσιος Φραντζής στο έργο του «Επιτομή της ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος» τόμος Δ’ σελ. 163, τον αναφέρει ως έναν εκ των πρωτεργατών της Επαναστάσεως στον Κάτω Ναχαγιέ. Κατά τα έτη 1824 και 1838 διετέλεσε δημογέροντας Κρανιδίου, και κατά το 1824 Εκλέκτορας του χωριού του. Τα στοιχεία του αναφέρονται σε πίνακες ενόρκων Ερμιονίδος των ετών 1850-1852 (ΦΕΚ 1850 Α, 1851 Α, 1852). Παρουσιάσθηκε ως μάρτυρας υπερασπίσεως στη δίκη των Κολοκοτρώνη Πλαπούτα, κατά το έτος 1834. Ο Προκοπίου Τσιμάνης στο έργο του «Μνήμες Ερμιονίδος», Αθήνα 1975, τον αναφέρει στο έργο του,  σελ. 329.

 

Γεώργιος Μ. Βουτσίνος*

*Ο ερευνητής, Γεώργιος Μ. Βουτσίνος κατέφυγε στην Εθνική (Βαλιάνειο) Βιβλιοθήκη – στο τμήμα Χειρογράφων και Ομοιοτύπων -, συνέταξε έναν ονομαστικό κατάλογο των πολεμιστών του Κρανιδίου, βασισμένο επάνω στα επίσημα στρατιωτικά μητρώα της επί των θυσιών του Αγώνος Εξεταστικής Επιτροπής του έτους 1865 και αφού ανέτρεξε στους ατομικούς φακέλους τους κατέγραψε λεπτομερώς όσες πληροφορίες εντόπισε για τους αγωνιστές αυτούς.

 «Μητρώον Κρανιδιωτών Αγωνιστών της Ελληνικής Παλιγγενεσίας», έκδοση Δημοτικής Βιβλιοθήκης Δήμου Κρανιδίου, Αθήνα, 2010.

 

Διαβάστε ακόμη:

 

Read Full Post »

Παναγία – Η ζωή της πρώτης Αγίας


 

Στο χώρο του σύμπαντος το φαινόμενο της έκλειψης του ηλίου είναι κάτι που συχνά συμβαίνει. Στο χώρο της χριστιανικής πίστης όμως, υπάρχει ένας ήλιος που δεν γνωρίζει έκλειψη εις τον αιώνα. Είναι ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, ο Χριστός! Μαζί Του λάμπει στους αιώνες και ο ήλιος της Παναγίας μητέρας Του. Και δεν μπορεί να μην είναι ήλιος, η Παναγία μητέρα του Θεού, «ή μετά Θεόν Θεός», κατά τον άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο, καθώς είναι εκείνη που δέχθηκε μέσα της, εκύησε, εγέννησε, γαλακτοτρόφησε και ανέθρεψε το νοητό Ήλιο της Δικαιοσύνης.

Η Θεοτόκος είναι ήλιος αγνείας, παρθενίας, υπακοής, υπομονής, σιωπής, αγάπης, πίστης, σεμνότητας, καθαρότητας, διακριτικότητας, σωματικής και ψυχικής ωραιότητας. Ήλιος καλοκαιρινός, δεκαπενταυγουστιάτικος, που λαμπρύνει το στερέωμα του ουρανού και αποτελεί καύχημα και κόσμημα των χριστιανών.

 

Ας δούμε σύντομα τη μοναδική ζωή αυτής της μοναδικής γυναίκας

 

Εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστί». Παραδοσιακή αγιογράφηση με τη τεχνική της αυγοτέμπερας. Εργαστήριο Αγιογραφίας Ευαγγελίας Μίσκου.

Κατά το λεγόμενο, «πρωτευαγγέλιο» του Ιακώβου του αδελφοθέου, ο ιερέας Ματθάν (23ος απόγονος του Δαβίδ, κατά τον γενεαλογικό πίνακα του Ευαγγελιστή Ματθαίου), παντρεύτηκε τη Μαρία και μαζί απέκτησαν τον Ιακώβ, τον πατέρα του Ιωσήφ, του μνήστορος της Παναγίας, και τρεις κόρες: τη Μαρία, η οποία γέννησε τη Σαλώμη τη μαία, τη Σοβή, η οποία γέννησε την Ελισάβετ, τη μητέρα του Ιωάννη του Προδρόμου και την Άννα, η οποία γέννησε τη Μαρία, τη μητέρα του Χριστού.

Η Άννα (η μνήμη της τιμάται στις 25 Ιουλίου), παντρεύτηκε σε ηλικία 20 ετών, τον τριαντάχρονο τότε Ιωακείμ (η μνήμη του τιμάται στις 9 Σεπτεμβρίου μαζί με την σύζυγό του Άννα), ο οποίος καταγόταν απ’ τη γενιά του Δαβίδ, όπως κι εκείνη. Όμως πέρασαν 40 χρόνια έγγαμου βίου και ο Ιωακείμ και η Άννα δεν είχαν αποκτήσει παιδί. Η ατεκνία στην εποχή τους ήταν μεγάλη ντροπή. Αλλά αυτή τη ντροπή την έφερναν πάνω τους και οι δύο τους αγόγγυστα κι αδιαμαρτύρητα απέναντι στο Θεό. Υπέμεναν το θέλημά Του, Τον θερμοπαρακαλούσαν, πίστευαν με απλοϊκή και πηγαία πίστη στην παντοδυναμία Του και περίμεναν…

Απέναντι στη τόση πίστη, υπομονή και προσευχή ο Θεός απάντησε με πολλαπλά μεγάλα θαύματα. Στέλνει τον άγγελό Του και λύει την ατεκνία της Άννας (9 Δεκεμβρίου). Και η γριά και στείρα Άννα, ως άλλη Σάρα, θα μείνει έγκυος και στα 60 της χρόνια θα γεννήσει και θ’ αποκτήσει (8 Σεπτεμβρίου, ημέρα Δευτέρα του έτους 15 π.Χ.) κόρη. Και τι κόρη (!) τη Μαρία, τη μετέπειτα Παναγία Δέσποινα.

Της έδωσαν τ’ όνομα της γιαγιάς της, όμως το καθένα από τα πέντε γράμματα του ονόματός της παραπέμπει και σε ένα γυναικείο πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης το οποίο διακρίθηκε για μια τουλάχιστον αρετή:

η Μ-αριάμ, για την αγνότητά της,

η Α-βιγαία (= πηγή χαράς), για την ταπείνωση και τη σωφροσύνη της,

η Ρ-αχήλ (= αμνάδα), για την ομορφιά της,

η Ι-ουδήθ, για την ανδρειοφροσύνη και την πίστη της,

η Α-ννα (= Θεία Χάρη), για την υπομονή της.

Έτσι το όνομα Μαρία περιγράφει και τα χαρίσματα της Παναγίας. (περισσότερα…)

Read Full Post »

«Αμπίρ»: Η εποχή του Καποδίστρια στην τέχνη, το θέατρο και τη μόδα – Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα


 

«Αμπίρ»: Η εποχή του Καποδίστρια στην τέχνη, το θέατρο και τη μόδα, είναι ο τίτλος της νέας έκθεσης, του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος «Β. Παπαντωνίου» (ΠΛΙ), στην οδό Σοφρώνη 13, τον προσφάτως ανακαινισμένο χώρο του ΠΛΙ, στο Ναύπλιο.

 

Το στυλ «Αμπίρ», τυπικό της περιόδου 1810-1820.

 

Το στυλ «Αμπίρ» φέρνει στον νου τον Ναπολέοντα και την Ιωσηφίνα και τις ανάλαφρες ελληνοπρεπείς γραμμές του στα γυναικεία φορέματα, που καταργούσαν τη μέση, τόνιζαν το στήθος και έπεφταν σαν χιτώνες, ενώ τα μαλλιά ήταν χτενισμένα στο αρχαιοελληνικό στυλ, γραφεί ο αγαπητός Νίκος Βατόπουλος στην εφημερίδα Καθημερινή (09.08.2021). (περισσότερα…)

Read Full Post »

Kαπετάν Μερεμέτης Δημήτριος (Μήτρος) του Κ.


 

Δημήτριος Μερεμέτης από το Κρανίδι Αργολίδας.  Μέλος της Φιλικής Εταιρείας, μπουλουξής σώματος 100 ατάκτων τους οποίους εξόπλισε με ίδια έξοδα. Καταγόταν από τη Μάνη. Κατά τις παραμονές της Επαναστάσεως συγκέντρωσε οπλισμό και πολεμοφόδια στο Κρανίδι. Στις 4 Απριλίου 1821 ηγήθηκε της κύριας κάτω ναχαΐτικης δυνάμεως που κατευθύνθηκε προς το Ναύπλιο ακολουθώντας το ορεινό δρομολόγιο.

Έλαβε μέρος στις πολιορκίες Ναυπλίας, όπου στις 30 Ιουνίου 1822 άντρες του ανέλαβαν τη φύλαξη της Αρβανιτιάς, Τριπόλεως και δεύτερη Κορίνθου. Συμμετείχε στις μάχες Άργους, Δερβενακίων, Μύλων, Βερβένων, καθώς και στην εκστρατεία του Πειραιά.

Κατηγορήθηκε άδικα από συμπατριώτες του ότι στις 27 Νοεμβρίου 1822 εφόνευσε στον Άγιο Σώστη, μέσα στην αναταραχή της μάχης, τον αρχηγό των όπλων του Κάτω Ναχαγιέ παπα-Αρσένη Κρέστα, κατ’ εντολήν του Θ. Κολοκοτρώνη. Στις 6 Ιουλίου 1824 έλαβε τον βαθμό του υποχιλιάρχου και στις 28 Σεπτεμβρίου 1824 προήχθη σε χιλίαρχο (ΑΕΠ= Αρχεία Ελληνικής Παλιγγενεσίας).

 

Προβιβασμός του Δημητρίου Μερεμέτη σε χιλίαρχο, 1824. (Αρχεία Ελληνικής Παλιγγενεσίας).

(περισσότερα…)

Read Full Post »

«Το Ναύπλιο και οι φυλακές του» – 13 & 14 Αυγούστου 2021, Φρούριο Παλαμηδίου (Ναύπλιο)


 

Στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, πραγματοποιείται η παράσταση: «Το Ναύπλιο και οι φυλακές του».

 

Η φυλακή των καταδίκων στο Παλαμήδι, ξυλογραφία από αταύτιστο γερμανικό περιοδικό του 19ου αι. ( Αφροδίτη Κουρία, το Ναύπλιο των περιηγητών, σελ. 116)

 

Μια παράσταση-ντοκουμέντο για τις φυλακές του Ναυπλίου, ανθρώπινα μνημεία της σύγχρονης ιστορίας. Θα παρουσιαστεί στο Φρούριο του Παλαμηδίου στον Προμαχώνα του Αγίου Αντρέα, χώρος πρώτων φυλακών μετά την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Ζέρβας Αναγνώστης ή Λογοθέτης του Κ. (1791- ;)


 

Ζέρβας Αναγνώστης ή Λογοθέτης από το Κρανίδι Αργολίδας. Κτηματίας, μπουλουξής [επί τουρκοκρατίας, διοικητής μπουλουκιού, δηλαδή μικρού στρατιωτικού σώματος ατάκτων] σώματος ατάκτων, 30 ετών κατά την έναρξη της Επαναστάσεως. Μέλος της Φιλικής Εταιρείας στην οποία μυήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1821. Στις 25 Μαρτίου 1821 διορίσθηκε Έφορος Κρανιδίου από Φιλικούς προκρίτους της Ύδρας και των Σπετσών. Στις 4 Απριλίου 1821 ηγήθηκε της εφεδρικής κάτω ναχαΐτικης δυνάμεως 130 αντρών που κατευθύνθηκε προς το Ναύπλιο ακολουθώντας τον ορεινό δρόμο (εσωτερικό δρομολόγιο).

Ζέρβας Αναγνώστης ή Λογοθέτης.

Έλαβε μέρος στην πολιορκία της Ναυπλίας, κατά τη διάρκεια της οποίας τον Ιούνιο του 1821 ανέλαβε, για μικρό χρονικό διάστημα, τη διεύθυνσή της. Στις 7 Ιουνίου 1822, με εντολή του Βουλευτικού, επιστράτευσε 100 οπλίτες με τους οποίους κατά τη διάρκεια της καθόδου του Δράμαλη κατέλαβε την Κακιά Σκάλα, χωρίς να μπορέσει να αποτρέψει την εισβολή του εχθρού στον Μωριά. Συμμετείχε στις μάχες Δερβενακίων, Βερβένων κατά τη διάρκεια της οποίας κατέλαβε το χωριό Αγ. Πέτρος, σε άλλες κατά των Αιγυπτίων, καθώς και στην εκστρατεία του Πειραιά επικεφαλής 60 ατάκτων.

Μαχόμενος, επέδειξε τιμιότητα, γενναιότητα και πατριωτισμό. Στις 23 Ιουλίου 1837 και στις 19 Απριλίου 1844 τιμήθηκε με αργυρούν Αριστείον Αγώνος για το οποίο αρχικά είχε κριθεί ότι δεν είχε τις προβλεπόμενες ιδιότητες (ΓΑΚ).

 

Αριστείον Αγώνος. Από το 1834 έως το 1865 απονεμήθηκαν τουλάχιστον 22 αργυρά, 13 χάλκινα και 3 σιδηρά μετάλλια σε αντίστοιχους Κρανιδιώτες βαθμοφόρους και στρατιώτες.
Το Μετάλλιο περιελάμβανε τρεις τάξεις. A Τάξεως, Αργυρό για Αξιωματικούς. Β Τάξεως, Χάλκινο για Υπαξιωματικούς. Γ Τάξεως, Σιδερένιο για Στρατιώτες, Ναύτες και πολίτες αγωνιστές. Μπροστινή όψη «ΟΘΩΝ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ». Πίσω όψη «ΤΟΙΣ ΗΡΩΙΚΟΙΣ ΠΡΟΜΑΧΟΙΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ».

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Χατζησταύρος Αναγνώστης (1779-1852;)


 

Αναγνώστης Χατζησταύρος από την Ερμιόνη. Μεγαλοκτηματίας, μπουλουξής σώματος 100 ατάκτων, 42 ετών κατά την έναρξη της Επαναστάσεως. Μέλος της Φιλικής Εταιρείας από το έτος 1819, στην οποία μυήθηκε από τους Γκίκα Μπόταση και Αρσένιο Κρέστα. Έλαβε μέρος στην πολιορκία της Ναυπλίας. Χρηματοδοτούσε τα επαναστατικά σώματα Ερμιονίδας, ενώ παράλληλα εφοδίαζε με σιτάρι, ελαιόλαδο και κρασί το χωριό του μέχρι το πέρας του εθνοαπελευθερωτικού Αγώνα.

Ξυλογραφία του Α. Τάσσου εμπνευσμένη απ’ την Επανάσταση του 1821 (από το λεύκωμα «Ελευθερία ή Θάνατος»).

Κατά τη διάρκεια της επιδημίας πανώλης, το 1824, όπως όλοι οι κάτοικοι της Ερμιόνης, κατέφυγε στα γύρω όρη, με αποτέλεσμα να απωλέσει το εφοδιαστικό μέλους (αποδεικτικό έγγραφο μυήσεώς του) της Φιλικής Εταιρείας. Την πολεμική του δράση και προσφορά πιστοποίησε ο καπετάνιος Ερμιονίδος και ταγματάρχης της Βασιλικής Φάλαγγας, Σταμάτης Μήτσας, καθώς και η Δημογεροντία Ερμιόνης.

Οι διάφορες επιτροπές εκδουλεύσεων τον ενέταξαν στους αξιωματικούς βαθμού Ζ’ (ανθυπολοχαγός). (περισσότερα…)

Read Full Post »

Πανούτζος Δημήτριος (1772-1838)


 

Δημήτριος Πανούτζος από την Ερμιόνη Αργολίδας, κτηματίας, 49 ετών κατά την έναρξη της Επαναστάσεως. Κυβερνήτης πλοίου υπό Αυστριακή σημαία, ο οποίος μετέφερε από τον λιμένα της Μασσαλίας στο Μεσολόγγι, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, Έλληνες σπουδαστές και ομάδα φιλελλήνων με πυρομαχικά, όπλα, χρήματα και ένα τυπογραφείο. Στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου το σκάφος του προσάραξε στα αβαθή, πλησίον της νησίδας Βασιλάδι και κατεστράφη. Συμμετείχε στον ναυτικό αποκλεισμό της Πάτρας και του Μεσολογγίου. Διέθεσε μεγάλα χρηματικά ποσά για τον Αγώνα. Κατά το έτος 1825, διετέλεσε Γενικός Αστυνόμος και Λιμενάρχης Κάτω Ναχαγιέ.

 

Δημήτριος Πανούτζος προς [Ιωάννη Κωλέττη], 1822 Απριλίου 17. Ο Δημήτριος Πανούτζος ζητάει από τον Ιωάννη Κωλέττη να του παραχωρήσει τα μέσα μεταφοράς και τα χρήματα για να πάει στο Μεσολόγγι και το Ανατολικό και να περισώσει όσα από τα πράγματά του μπορεί.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Κωνσταντινίδης Ιωνάς, Επίσκοπος Δαμαλών και Πεδιάδος (1764-1853)


 

Ο Επίσκοπος Δαμαλών Ιωνάς, ένας από τους καπετάνιους των ατάκτων σωμάτων της επαρχίας Ερμιονίδας, 42 ετών κατά την έναρξη της Επαναστάσεως, γεννήθηκε στα Σουδενά (Κάτω Λουσοί) Καλαβρύτων.

Προτομή Αρχιεπισκόπου Κορινθίας Ιωνά, έργο του Σταύρου Βαλασάκη. Πηγή «Τα γλυπτά της Αθήνας», φωτογραφία: Νίκος Καλλονιάτης.

Επίσκοπος Δαμαλών  – η Επισκοπή Δαμαλών είχε ως έδρα τον Δαμαλά και είχε στην δικαιοδοσία της τους τότε δήμους Τροιζήνος, Πεδιάδος (Επιδαύρου) και Λυγουρίου -, από το 1801, μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία στις 9 Οκτωβρίου του 1819 από τον Κορίνθιο προεστό Θεοχάρη Ρέντη. Ύψωσε τη σημαία της Επαναστάσεως στην περιοχή του Δαμαλά (Τροιζήνα), μαζί με τον Ποριώτη προεστό Νικόλαο Γκίκα, και πρωτοστάτησε στον ξεσηκωμό της Τροιζηνίας και της Κορινθίας.

Μεταξύ άλλων, ο Ιωάννης Φιλήμων στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως» γράφει για την προσφορά του στον Αγώνα: «Και ιδού ο πατριώτης Επίσκοπος Δαμαλών Ιωνάς επικεφαλής 600 περίπου Σολυγείων (Σοφικιτών) της Κορινθίας, Τροιζηνίων και Ερμιονιτών, ο Ηγούμενος Γρηγόριος μετά πολλών Σαλαμινίων (Κουλουριωτών), ο Σιναϊτης και ο Διδασκαλόπουλος μετά των Πειραίων (Περαχωριτών) συγκεντρούνται τη 30ή Μαρτίου, ημέρα Τετάρτη, οι μεν τοις Κεγχρεαίς (Κεχριαίς) οι δε κατά το λεγόμενο τείχος του Ισθμού…».

Στις 30 Μαρτίου 1821 κατέφθασε στο ελληνικό στρατόπεδο Κεχριών επικεφαλής 600 ατάκτων από το Σοφικό και τους Κάτω Ναχαγιέδες Ναυπλίας και Κορινθίας. Την μεθεπομένη κινήθηκε με το τμήμα του προς τον Ακροκόρινθο, με σκοπό να λάβει μέρος στην πολιορκία του κάστρου. Τον Απρίλιο του 1821 κατά τη διάλυση της πολιορκίας του φρουρίου από τους Αλβανούς του κεχαγιάμπεη του Μώρα βαλεσή, Μουσταφά, παραλίγο να συλληφθεί αιχμάλωτος. Στις 14 Ιανουαρίου 1822 παρευρέθη στην παράδοση του εν λόγω κάστρου στις επαναστατικές δυνάμεις και χοροστάτησε στην επακολουθήσασα πανηγυρική δοξολογία. (περισσότερα…)

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »