Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Σωματογραφίες – Εθνική Πινακοθήκη Παράρτημα Ναυπλίου

14 Ιουλίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Σωματογραφίες – Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου

 

Το Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου στο Ναύπλιο διοργανώνει την έκθεση «ΣΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ – Σύγχρονη ελληνική ζωγραφική από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου», όπου παρουσιάζονται έργα καλλιτεχνών που έχουν ήδη κατακτήσει μια σημαντική θέση στην εικαστική σκηνή του τόπου μας.

 

Εδουάρδος Σακαγιάν - Βόλτα νυχτερινή, 2002-2003, λάδι σε μουσαμά, 160 × 150 εκ.

Εδουάρδος Σακαγιάν – Βόλτα νυχτερινή, 2002-2003, λάδι σε μουσαμά, 160 × 150 εκ.

 

Στα έργα της έκθεσης πρωταγωνιστεί το ανθρώπινο σώμα όπως υποδηλώνει και ο τίτλος της. Το σώμα απασχόλησε τους καλλιτέχνες όλων των λαών και όλων των εποχών. Οι μεταμορφώσεις του ενσαρκώνουν με εμβληματικό τρόπο το πνεύμα της εποχής, την κοσμοθεωρία, την ιδεολογία, την αισθητική της και βέβαια τον προβληματισμό και την αγωνία του δημιουργού.

 

Γιώργος Ρόρρης – Μπλε Αλεξάνδρα, 2005-2006, λάδι σε μουσαμά, 221Χ231 εκ.

Γιώργος Ρόρρης – Μπλε Αλεξάνδρα, 2005-2006, λάδι σε μουσαμά, 221Χ231 εκ.

 

Στην έκθεση παρουσιάζονται επτά καλλιτέχνες: Στέφανος Δασκαλάκης (1952), Μιχάλης Μανουσάκης (1953), Τάσος Μαντζαβίνος (1958), Χρήστος Μποκόρος (1956), Χρόνης Μπότσογλου (1941), Γιώργος Ρόρρης (1963) και Εδουάρδος Σακαγιάν (1957). Το κύριο γνώρισμα της τέχνης τους είναι ο ανθρωποκεντρικός της χαρακτήρας και ιδιαίτερα η προσήλωσή τους στο ανθρώπινο σώμα, που γίνεται στο έργο τους ευπαθής φορέας και μάρτυρας της υπαρξιακής τους αγωνίας.

 

Χρόνης Μπότσογλου - Μια προσωπική Νέκυια (26 πίνακες) αρ. 15, 1993-2000 λαδοπαστέλ, σκόνες αγιογραφίας και ξηρό παστέλ σε χαρτί κολλημένο σε μουσαμά, 152,5×150 εκ. Ο τίτλος "Νέκυια", αναφέρεται στη λ' ραψωδία της Οδύσσειας, στην οποία περιγράφεται η κάθοδος του Οδυσσέα σε έναν τόπο όπου δεν υπάρχει φως και όπου μέσα από μια τελετή "νεκρομαντείας" συναντά και συνομιλεί με τις σκιές των πεθαμένων. Στη δική του προσωπική Νέκυια, ο καλλιτέχνης προσπάθησε να καταλάβει και να εικονίσει το πώς θυμάται κάποια πρόσωπα που δεν υπάρχουν σήμερα, και παίξανε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Το έργο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα εικαστικό δοκίμιο πάνω στη μνήμη. Ανήκει στη συλλογή Λάρυς και Σωτήρη Φέλιου.

Χρόνης Μπότσογλου – Μια προσωπική Νέκυια (26 πίνακες) αρ. 15, 1993-2000
λαδοπαστέλ, σκόνες αγιογραφίας και ξηρό παστέλ σε χαρτί κολλημένο σε
μουσαμά, 152,5×150 εκ.
Ο τίτλος «Νέκυια», αναφέρεται στη λ’ ραψωδία της Οδύσσειας, στην οποία περιγράφεται η κάθοδος του Οδυσσέα σε έναν τόπο όπου δεν υπάρχει φως και όπου μέσα από μια τελετή «νεκρομαντείας» συναντά και συνομιλεί με τις σκιές των πεθαμένων. Στη δική του προσωπική Νέκυια, ο καλλιτέχνης προσπάθησε να καταλάβει και να εικονίσει το πώς θυμάται κάποια πρόσωπα που δεν υπάρχουν σήμερα, και παίξανε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Το έργο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα εικαστικό δοκίμιο πάνω στη μνήμη. Ανήκει στη συλλογή Λάρυς και Σωτήρη Φέλιου.

 

Ο Σωτήρης Φέλιος ανήκει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία συλλεκτών. Το συλλεκτικό του πάθος δεν πυροδοτείται από αλλότρια κίνητρα. Δεν συλλέγει για να επενδύσει, αλλά γιατί ερωτεύεται τα έργα που αγοράζει και επιθυμεί να τα αποκτήσει για να τα απολαμβάνει διαρκώς. Διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους δημιουργούς των  έργων της συλλογής του, πράγμα που του επιτρέπει να διεισδύει στα άδυτα της ποιητικής τους, να αποκτά μια βαθύτερη κατανόηση του έργου τους, να οξύνει το κριτήριό του στις επιλογές του. Η παραχώρηση των έργων της συλλογής του στο παράρτημα της ΕΠΜΑΣ στο Ναύπλιο επιβεβαιώνει την επιθυμία του να μοιραστεί με το ευρύ κοινό την απόλαυση που του χαρίζουν τα έργα της συλλογής του.

Xορηγός της έκθεσης είναι το Ίδρυμα «Η άλλη Αρκαδία».

Διάρκεια έκθεσης: 12 Ιουλίου-14 Οκτωβρίου 2013
Ώρες λειτουργίες του Μουσείου:
Δευτέρα, Πέμπτη, Σάββατο: 10.00-15.00
Τετάρτη, Παρασκευή: 10.00-15.00 & 17.00-20.00
Κυριακή: 10.00-14.00
Τρίτη: κλειστά
Δευτέρα: είσοδος ελεύθερη
Για περισσότερες πληροφορίες: Λαμπρινή Καρακούρτη-Ορφανοπούλου,
Επιμελήτρια της ΕΠΜΑΣ στο Ναύπλιο – Τηλ. 27520 21915

 

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η «Ελένη» του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Άργους

7 Ιουλίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Η «Ελένη» του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Άργους

 

   «Τι είναι θεός; Τι μη θεός και τι τ’ ανάμεσό τους;» αναρωτιέται ο Χορός στην Ελένη. Οι διαμάχες των θεών παιδεύουν τους ανθρώπους, πόλεμοι γίνονται για φαντάσματα. Μετά την πανωλεθρία στις Συρακούσες, ο Ευριπίδης γράφει το 412 π.Χ. ένα έργο στα όρια της τραγικωμωδίας. Δεκαεπτά χρόνια από την έναρξη της τρωικής εκστρατείας, η Ελένη συναντά πάλι τον Μενέλαο και ανατρέπει το μύθο της άπιστης γυναίκας.

 

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας, σε συνεργασία με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, θα παρουσιάσει την παράσταση του έργου του Ευριπίδη «Ελένη», στο Αρχαίο Θέατρο Άργους την Κυριακή 21 Ιουλίου, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Άργους- Μυκηνών 2013.  

 

Παναγιώτα Ζούνη

Παναγιώτα Ζούνη

 

Η «Ελένη» είναι χαρακτηριστικό δείγμα τραγικωμωδίας, μιας και εδώ το καθαρά δραματικό στοιχείο υπονομεύεται από το κωμικό. Η ίδια η υπόθεση του έργου, άλλωστε, τοποθετεί το εμβληματικό πρόσωπο της Ωραίας Ελένης όχι στην Τροία αλλά στην Αίγυπτο. Στην Τροία, σύμφωνα με την εκδοχή αυτή του Ευριπίδη, πήγε το αιθέρινο είδωλό της και η ίδια η Ελένη αμόλυντη, αθώα και άσπιλη περιμένει τον άντρα της στην Αίγυπτο, πιστή στο γάμο της. Κι έτσι ο Τρωικός Πόλεμος έγινε για ένα «πουκάμισο αδειανό»…

 

Ευριπίδη «Ελένη»

Ευριπίδη «Ελένη»

 

Η παράσταση κινείται ακριβώς πάνω στη διαχωριστική γραμμή κωμικού και τραγικού κρατώντας τις λεπτές ισορροπίες που το έργο απαιτεί, ενώ τονίζεται η «Πιραντελική» διάστασή του, με το παιχνίδι μεταξύ του «είναι» και του «φαίνεσθαι».

Η «άχρονη» όψη της παράστασης συνδυάζει πιστά αντίγραφα αρχαίων οργάνων με σύγχρονα όργανα, υποδηλώνοντας έτσι τη διαχρονικότητα της αρχαίας τραγωδίας, μιας και ο συνθέτης της παράστασης, Νίκος Ξανθούλης, έχει ασχοληθεί σε καλλιτεχνικό και ερευνητικό επίπεδο με την αναβίωση της αρχαίας ελληνικής μουσικής, αποσπώντας διεθνή αναγνώριση.

Συντελεστές:
Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Δραματουργική επεξεργασία , σκηνοθεσία: Βασίλης Νικολαϊδης
Σκηνικά, κοστούμια: Νίκος Σαριδάκης
Μουσική: Νίκος Ξανθούλης
Χορογραφία, επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα,Ελευθερία Ντεκώ ( για το Ηρώδειο)
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Τσαπόγας

Διανομή:
(με σειρά εμφάνισης)

Ελένη: Παναγιώτα Ζούνη
Τεύκρος: Νίκος Αρβανίτης
Μενέλαος: Αντώνης Καφετζόπουλος
Αιγύπτιες θεράπαινες: Ευγενία Μαραγκού, Εύα Κάρτσακλα
Αγγελιαφόρος α” : Γιάννης Κοτσαρίνης
Θεονόη: Νίκη Παλληκαράκη
Θεοκλύμενος: Αντώνης Καρυστινός
Αγγελιαφόρος β” : Γιώργος Τσαπόγας
Διόσκουροι: Γιάννης Κοτσαρίνης, Γιώργος Τσαπόγας

Χορός:
Νίκη Παλληκαράκη,κορυφαία
Νίκη Αναστασίου, Εύη Γιαννακοπούλου,
Ηλέκτρα Καρτάνου, Εύα Κάρτσακλα,
Ευγενία Μαραγκού, Ειρήνη Τζανετουλάκου, Μαρία Τζάνη,
Κατερίνα Φωτιάδη

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα , , , , , , , | Leave a Comment »

Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου | Ηρώ – Javier Di Ciriaco

5 Ιουλίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

ΗΡΩ – JAVIER DI CIRIACO | »Querer» Nuevo Siete Ensemble, υπό τη διεύθυνση του Χάρη Πεγιάζη. Σολίστ: Ζωή Τηγανούρια. Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, στα πλαίσια του Ελληνικού Φεστιβάλ, την Παρασκευή και το Σάββατο 12 και 13 Ιουλίου 2013.

 

Η Ηρώ, η πολυτάλαντη καλλιτέχνιδα που μας μαγεύει ως ερμηνεύτρια, συνθέτρια και πιανίστα, μαζί με τον εντυπωσιακό αργεντίνο ερμηνευτή του μοναδικού Sexteto Milonguero, Javier Di Ciriaco, θα βρεθούν μαζί στη σκηνή του Μικρού Θεάτρου της Αρχαίας Επιδαύρου, για να παρουσιάσουν δύο μοναδικές συναυλίες. Μαζί τους το Nuevo Siete Ensemble, ένα καταξιωμένο σύνολο μουσικής ειδικευμένο στο αργεντίνικο τάνγκο και η συνθέτις και σολίστ στο ακορντεόν Ζωή Τηγανούρια, σε μια μοναδική σύμπραξη

Σε αυτές τις μοναδικές βραδιές θα ακουστούν σημαντικά τραγούδια τάνγκο, αργεντίνικης μουσικής (Astor Piazolla Mariano Mores, o Francisco Canaro, o Osvaldo Pugliese) αλλά και συνθέσεις τάνγκο της ίδιας της Ηρούς, από την πλούσια δισκογραφία της.

 

Ηρώ

Ηρώ

 

Η Ηρώ είναι από τις λίγες ελληνίδες ερμηνεύτριες που μπορούν να αποδώσουν με τόση αρτιότητα κομμάτια διεθνούς ρεπερτορίου σε πολλές γλώσσες. Ο Javier Di Ciriaco είναι ο αισθαντικός ερμηνευτής της καταξιωμένης ορχήστρας Sexteto Milonguero, που είναι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα σχήματα αργεντίνικης μουσικής, με συναυλίες σε όλο τον κόσμο που έχουν λάβει εξαιρετικές κριτικές.

Ο Javier θα ταξιδέψει από την Αργεντινή γι’ αυτή την μοναδική συνεργασία του με την Ηρώ και μαζί θα μας χαρίσουν μερικά από τα ωραιότερα κομμάτια Τάνγκο, Αργεντίνικης Μουσικής και όχι μόνο…

 

Javier Di Ciriaco

Javier Di Ciriaco

 

Τη μουσική διεύθυνση του σχήματος «Nuevo Siete Ensemble» έχει ο Χάρης Πεγιάζης, (καθηγητής θεωρητικών τζαζ και κόντρα μπάσου). Το σχήμα απαρτίζεται από τους εξαίρετους μουσικούς: Μαρία Γούτου (βιολί), Σέργιος Σοϊλές (φλάουτο), Νίκος Σκεπαρνιάς (κιθάρα), Νίκος Σκεπαρνιάς (πιάνο), Χάρης Πεγιάζης (κόντρα μπάσο) και Κώστας Κονδύλης (κρουστά). Μαζί τους η Άρτεμις Βαβάτσικα (ακορντεόν – μπαντονεόν). Σολίστ στο ακορντεόν η Ζωή Τηγανούρια.  Συμμετέχουν οι χορευτές της σχολής ‘’Baile del barrio’’ Κώστας Νικολαϊδης και Δανάη Ζευγαδίνα.

 

 Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

Παλιά Επίδαυρος – Αργολίδα

Τηλ. 2753 0 22026 & 22096

 Περισσότερες πληροφορίες 

Τηλ. 210 9282900       

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα – Donato Francesco de Vivo

30 Ιουνίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα – Donato Francesco de Vivo

 

  

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα, πριν το 1855, Donato Francesco de Vivo.

Λάδι σε μουσαμά, 107 χ 132 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Ζωγράφος καταγόμενος από οικογένεια καλλιτεχνών, ο Francesco de Vivo έζησε στη Νάπολη κατά την εποχή της άνθισης εκεί της ιστορικής ζωγραφικής και της επίδρασης που άσκησε σ’ αυτήν ο ζωγράφος ιστορικών σκηνών και καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Νάπολης Tommaso de Vivo (1790 – 1884), πατέρας, ίσως, του Francesco, αφού η προσθήκη της λέξης figlio αυτό πιθανώς υποδηλώνει. Ελάχιστα Βιογραφικά στοιχεία του καλλιτέχνη είναι γνωστά. Πάντως, σύμφωνα με βιβλιογραφικές αναφορές, είναι βέβαιο ότι στο μέσο του 19ου αιώνα βρισκόταν στη Νάπολη, όπου και παρουσίασε το 1855 τον πίνακα που βλέπετε[1].

 

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα - Donato Francesco de Vivo

Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα – Donato Francesco de Vivo

 

Το έργο προκάλεσε μεγάλη εντύπωση για το αγωνιστικό φρόνη­μα που εξέφραζε, αλλά και τη δραματική ένταση της σκηνής. Την εποχή αυτή η ακαδημαϊκή παράδοση της ζωγραφικής της Νάπολης βρίσκεται σε ανανέωση, καθώς υπό την επιρροή της γαλλικής καλασικιστικής ζωγραφικής, το πιο ζωντα­νό ρεύμα της εποχής, καλείται να εκφράσει ένα ηρωικό, προτρεπτικά αγωνιστι­κό φρόνημα το οποίο βρίσκει ανταπόκριση στην Ιταλία εξαιτίας των επαναστατικών εξεγέρσεων.

Στον πίνακα απεικονίζεται ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλα (Σούλι 1745 – 1795) τη στιγμή που πληγωμένος πέφτει στο πεδίο της μάχης. Η γυναίκα του Μόσχω προσπαθεί να τον συγκρατήσει ενώ αριστερά, ανάμεσα σε πτώματα, καπνούς και συντρίμμια, έντρομος ο γιος τους Φώτος προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει.

Ο ζωγράφος δίνει έμφαση στις δύο κύριες μορφές, οι οποίες καταλαμβάνουν ως σύμπλεγμα το πρώτο μέρος του πίνακα. Ο χώρος με τα ογκώδη ερείπια και τα κτίρια αρι­στερά ανάγει σε κάποιο τόπο φανταστικό, ενώ και η ίδια η σκηνή δεν είναι δυνα­τόν να αποδοθεί σε κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός. Είναι γνωστή η ανδρεία που επέδειξαν ο Λάμπρος Τζαβέλας και η γυναίκα του κατά την επίθε­ση του Αλή Πασά εναντίον των Σουλιωτών, το 1792, και κατά τη διάρκεια των μαχών που διεξήχθησαν στην Κιάφα του Σουλίου όπου τραυματίστηκε βαρύτατα ο Λάμπρος. Όμως ο Τζαβέλας δεν πέθανε κατά τη διάρκεια εκείνων των μαχών, αλλά λίγα χρόνια αργότερα, γύρω στο 1795.

Ο ζωγράφος, ακολουθώντας τα πρότυπα απεικόνισης του θανάτου ηρώων που πληγώθηκαν στη μάχη πολεμώντας για την Ανεξαρτησία, δεν ενδιαφέρεται τόσο για το ακριβές ιστορικό γεγονός, όσο για την πράξη ηρωισμού και θυσίας που επιτελείται από άνδρες και γυναίκες.

 

 

[1] Spetsieri-Beschi στο Risorgimento greco e filellenismo italiano 1986, σ. 321

 

Όλγα Μεντζαφού – Πολύζου

Από το λεύκωμα, «1821 Μορφές & Θέματα του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στη ζωγραφική του 19ου αιώνα». Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

Αναρτήθηκε στις Εικονογραφία του '21 | Με ετικέτα , , , , , , , | Leave a Comment »

»Η Νέα Κίος του Χθες» – Γιώργος Αντωνίου

24 Ιουνίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

»Η Νέα Κίος του Χθες» – Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013 στο προαύλιο του Μορφωτικού Συλλόγου της Νέας Κίου

 

  

Ένα νέο ντοκιμαντέρ – σε πρώτη προβολή- και μιά Φωτογραφική Έκθεση με δεκάδες παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες,  θα έχουν την ευκαιρία να δουν όσοι  βρεθούν τη Παρασκευή 28 του μήνα, στις 9 το βράδυ στο προαύλιο του Μορφωτικού Συλλόγου της Νέας Κίου, σε εκδήλωση που συνδιοργανώνουν ο Σύλλογος και η ΚΕΔΑΜ.

 

Καλοκαιρινή βαρκάδα! Πίσω η παλιά ξύλινη εξέδρα.

Καλοκαιρινή βαρκάδα! Πίσω η παλιά ξύλινη εξέδρα.

 

 Με τον τρόπο αυτό οι σημερινές γενιές των Κιωτών και με πρωτοβουλία των νεαρών μελών του Δ.Σ. του Συλλόγου, τιμούν  την »Οδύσσεια» των προγόνων τους, που έζησαν τη ζοφερή εμπειρία του ξεριζωμού, της περιπλάνησης, της προσφυγιάς.

 

Βαρκάδα στον Ερασίνο.

Βαρκάδα στον Ερασίνο.

 

 Τόσο μέσα από το ντοκιμαντέρ με τίτλο »Η Νέα Κίος του Χθες», όσο και από τις φωτογραφίες – δουλειά που ετοίμασε ο δημοσιογράφος Γιώργος Αντωνίου – παρακολουθεί κανείς, βήμα-βήμα τη διαδρομή των Κιωτών προσφύγων, οι οποίοι μετά το διωγμό, αναζήτησαν αραξοβόλι σε πολλές  περιοχές της χώρας, (άλλοι στην Καβάλα, στη Θεσσαλονίκη και στην Κατερίνη, και άλλοι στην Αθήνα, τον Βόλο, το Αίγιο και την Ιτέα), για να καταλήξουν εδώ στον γεμάτο βούρλα, βαλτότοπο της Νέας Κίου.

 

Οικογένεια Κιωτών.

Οικογένεια Κιωτών.

 

Σταδιακά παρακολουθούμε την οικοδόμηση του νέου οικισμού – το 1927- την διανομή της γης, την ενασχόλησή τους με τη γεωργία, τις πρώτες προσπάθειες οργάνωσης της κοινωνικής τους ζωής, το πρώτο σχολείο, τα πρώτα καταστήματα και εργαστήρια, την δουλειά τους στον Πελαργό, την αλιεία και τις ψαροταβέρνες, την ενασχόληση των γυναικών με τη μοδιστρική και την ταπητουργία.

Ακόμη τα γλέντια με τους Φωνόγραφους, τις εκδρομές στο Κεφαλάρι, τις βαρκάδες στον Ερασίνο ποταμό, το ατέλειωτο σύρε κι έλα στην εξέδρα, το γήπεδο με τον Αργοναύτη, έως τα Κιανά και τα Μικρασιάτικα των κατοπινών χρόνων…

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα , , , , , , | Leave a Comment »

Γιατράκος Παναγιώτης – Προσωπογραφίες

21 Ιουνίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Γιατράκος Παναγιώτης – Σπυρίδων Προσαλέντης (1830-1895)

 

 Προσωπογραφία του αγωνιστή Παναγιώτη Γιατράκου, έργο του Σπυρίδωνα Προσαλέντη.

Λάδι σε μουσαμά, 93 χ 72 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Σπυρίδων Προσαλέντης, γιος του γλύπτη Παύλου Προσαλέντη, μετά την επιστροφή του το 1865 στην Ελλάδα από τη Βενετία, όπου είχε μεταβεί για συνέ­χιση των σπουδών του στην εκεί Ακαδημία και όπου είχε διακριθεί, ασχολήθηκε σχε­δόν αποκλειστικά με την προσωπογραφία. Ευνοούμενος των Ανακτόρων και καθη­γητής στη Σχολή Καλών Τεχνών, δέχτηκε μετά από ανάθεση να εκτελέσει σειρές προ­σωπογραφιών πνευματικών ανθρώπων, καθηγητών ή ηρώων του 1821, για το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Υπουργείο Στρατιωτικών και το Υπουργείο Ναυτικών.

 

Προσωπογραφία του αγωνιστή Παναγιώτη Γιατράκου, έργο του Σπυρίδωνα Προσαλέντη. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Ναυπλίου.

Προσωπογραφία του αγωνιστή Παναγιώτη Γιατράκου, έργο του Σπυρίδωνα Προσαλέντη. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Το ενδιαφέρον του για την απεικόνιση αγωνιστών της Ανεξαρτησίας μαρτυρείται ήδη από τα χρόνια της μαθητείας του ακόμα, αφού το 1858 φιλοτέχνησε την προσωπο­γραφία του Ανδρέα Ζαΐμη[1], ενώ το 1870, αμέσως μετά την οριστική του εγκατάστα­ση στην Αθήνα τιμήθηκε με Χρυσό Βραβείο Β’ Τάξεως στην Έκθεση των Β’ Ολυμπίων για την προσωπογραφία του στρατηγού Καλλέργη[2].

Η προσωπογραφία που εκτίθεται απεικονίζει τον Παναγιώτη Γιατράκο, γόνο περιώνυμης οικογένειας της Πελοποννήσου, που έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την Επανάσταση του 1821 και διακρίθηκε επανειλημμένως για την τόλμη και τη γενναιότητά του. Ο Σπυρίδων Προσαλέντης ζωγραφίζει τον Γιατράκο, ντυμένο με την επίσημη στολή, σύμφωνα με το πνεύμα της εξιδανικευτικής αντίληψης της ιστορικής ζωγραφικής και μόνο στην απεικόνιση του προσώπου διακρίνεται κάποια ρεαλιστική διάθεση, που αποδίδει τον χαρακτήρα του αγωνιστή με το σπινθηροβόλο και κάπως περιπαικτικό βλέμμα. Ωστόσο η ζωγραφική του Προσαλέντη δεν παύει να κινείται στο πλαίσιο μιας ακαδημαϊκής ακαμψίας που οδηγεί στην τυποποίηση, χωρίς διάθεση ερμηνείας της προσωπικότητας των απεικονιζόμενων.

  

Υποσημειώσεις

 

[1] Μπαρούτας 1990, σ. 31

[2] Ολύμπια του 1870, Περίοδος Δευτέρα, Αθήναι 1872, σ. 7. Μπαρούτας, ό. π. σ. 43

 

Όλγα Μεντζαφού – Πολύζου

Από το λεύκωμα, «1821 Μορφές & Θέματα του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στη ζωγραφική του 19ου αιώνα». Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

Σχετικά θέματα:

  

Αναρτήθηκε στις Πρόσωπα & γεγονότα του΄21, Προσωπογραφίες | Με ετικέτα , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων – Θεόδωρος Βρυζάκης (1819-1878)

17 Ιουνίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων  – Θεόδωρος Βρυζάκης (1819-1878)

 

 

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων,  πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη, λάδι σε μουσαμά, 53 χ 71 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

Στον πίνακα αυτό ο Βρυζάκης απεικονίζει τη Μάχη στα Δερβενάκια, κατά την οποία ο τουρκικός στρατός αποδεκατίστηκε από τα παλικάρια του Κολοκοτρώνη, που κατόρθωσε να τον παγιδεύσει στα στενά στις 26 Ιουλίου 1822. Ο καλλιτέχνης αποδίδει τη σκηνή της μάχης, μ’ έναν τελείως διαφορετικό τρόπο από ό,τι συνήθως, θέτοντας ως προτεραιότητα την απεικόνιση μιας γενικής άποψης της συμπλοκής και όχι των συγκεκριμένων αγωνιστών. Γι’ αυτό δεν διαγράφει καθαρά τα χαρακτηριστικά τους εμμένοντας στην απόδοση της περιγραφικής λεπτομέρειας.

Η προσπάθεια του Βρυζάκη εστιάζεται στην απεικόνιση του χώρου όπου διαδραματίζεται το γεγονός και μόλις υποδεικνύει τις θέσεις των αντιμα­χομένων με ένα σύμπλεγμα Ελλήνων αγωνιστών, στο πιο κοντινό προς τον θεατή επίπεδο και τον στρατό των Τούρκων μόλις να διαφαίνεται στο άνοιγμα των δύο βουνών, μέσα από τους καπνούς της μάχης.

 

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων - Θεόδωρος Βρυζάκης

Μάχη στα στενά των Δερβενακίων – Θεόδωρος Βρυζάκης

 

Πιθανόν το θέμα να προέρχεται από κάποιο πρόχειρο σχέδιο του ζωγράφου κατά το ταξίδι του στην Ελλάδα, όταν επι­σκέφθηκε τους τόπους όπου συντελέσθηκαν τα γεγονότα του Αγώνα, για να έχει πληρέστερη εικόνα των συμβάντων, και που δεν μεταφέρθηκε ποτέ σε πίνακα μεγάλων διαστάσεων.

Σ’ αυτό συνηγορεί και η πανοραμική θέα του χώρου, όσο και η τοποθέτηση των μορφών όπως σε πρόχειρο σημείωμα, καθώς απεικονίζονται ενδεικτικά ένας αγωνιστής με το όπλο προτεταμένο, ένας άλλος να σκαρφαλώνει στον Βράχο, ένας τρίτος αριστερά να πέφτει πληγωμένος στα χέρια μιας γυναίκας, ενώ πιο πίσω ομάδα αγωνιστών, ανάμεσά τους και ένας ιερωμένος, είναι έτοιμη να επιτεθεί. Ο προπαρασκευαστικός χαρακτήρας του έργου αναδεικνύει μία άλλη πλευρά της ζωγραφικής του Βρυζάκη, στην οποία κυριαρχεί η άμεση και αυθόρμητη εκτέλεση τόσο στην απόδοση του τοπίου όσο, κυρίως, των μορφών.

 

Όλγα Μεντζαφού – Πολύζου

Από το λεύκωμα, «1821 Μορφές & Θέματα του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στη ζωγραφική του 19ου αιώνα». Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Παράρτημα Ναυπλίου.

 

Αναρτήθηκε στις Εικονογραφία του '21 | Με ετικέτα , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

… από του Όθωνα τα χρόνια… Θεματική παρουσίαση προγραμμάτων σχολικών δραστηριοτήτων

14 Ιουνίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

… από του Όθωνα τα χρόνια…

 

Τα σχολεία ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της τοπικής κοινωνίας. Τα 150 χρόνια από τη Ναυπλιακή Επανάσταση του 1862 ήταν η αφορμή διερεύνησης και κατανόησης των ιστορικών εξελίξεων και της σημασίας τους για το μέλλον, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Ο βασιλιάς Όθων έφιππος, ως συνταγματάρχης του 10ου συντάγματος πεζικού.

Ο βασιλιάς Όθων έφιππος, ως συνταγματάρχης του 10ου συντάγματος πεζικού.

Οι μαθητές με την παιδαγωγική καθοδήγηση των καθηγητών, καθηγητριών τους συγκέντρωσαν ιστορικό υλικό, το επεξεργάστηκαν και δημιούργησαν την παρουσίασή του.

Με το γενικό τίτλο «…από του Όθωνα τα χρόνια…» η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης – Σχολικές Δραστηριότητες, σε συνεργασία με τον Δ.Ο.Π.Π.Α.Τ. Δ. Ναυπλιέων και την Οργανωτική Επιτροπή για τον εορτασμό των  150 χρόνων από  τη Ναυπλιακή Επανάσταση (Ομάδα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης), οργανώνει Εκδήλωση, στην οποία θα παρουσιαστούν τα Προγράμματα Σχολικών Δραστηριοτήτων, που υλοποιήθηκαν στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2012-13: 

 

  • Ναύπλιο, τα Ιστορικά κτήρια στα χρόνια του Όθωνα, του ΓΕΛ Αγίας Τριάδας, με Υπεύθυνο Καθηγητή τον κ. Βασίλειο Βασιλείου.
  • Μια διαδρομή, μια εποχή… Μεγάλος Δρόμος – Πλατεία Συντάγματος, του 1ου Γυμνασίου Ναυπλίου, με Υπεύθυνη Καθηγήτρια την κ. Σοφία Βεργοπούλου.
  • Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου, του 1ου Γυμνασίου Ναυπλίου, με Υπεύθυνη Καθηγήτρια την κ. Σταματίνα Γκιόλα.

Η Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα του Βουλευτικού, στο Ναύπλιο, τη Δευτέρα 17 Ιουνίου στις 8 το βράδυ.

 

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα , , , , , , , | Leave a Comment »

«Τα καλύτερα μας χρόνια» Γιώργος Αντωνίου

13 Ιουνίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

«Τα καλύτερα μας χρόνια» ένα νέο  ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αντωνίου

 

Ένα νέο ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφου- ερευνητή Γιώργου Αντωνίου, με τίτλο Τα καλύτερά μας Χρόνια, που αναφέρεται στην Γυμνασιακή ζωή όπως αυτή διαμορφώθηκε κατά τον τελευταίο ενάμιση αιώνα στο νομό μας, θα προβληθεί την Κυριακή 16 Ιουνίου στις 8.30 το βράδυ, στο Τριανόν της πλατείας Συντάγματος Ναυπλίου. Επίσης στο φουαγιέ, θα υπάρχει πλούσια Φωτογραφική Έκθεση με δεκάδες μεγεθυμένες ασπρόμαυρες φωτογραφίες που απεικονίζουν τη Γυμνασιακή ζωή στο Ναύπλιο όπως αυτή εξελίχθηκε , από τη δεκαετία του 1930, έως την δεκαετία του 1970. Την εκδήλωση οργανώνει ο Δήμος Ναυπλίου και ο ΔΟΠΠΑΤ.

 

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

 

Πρόκειται για μια νέα δουλειά του Γιώργου Αντωνίου, ο οποίος φέρνει στη δημοσιότητα εκατοντάδες παλιές ασπρόμαυρες ξεχασμένες φωτογραφίες, παλαιά έγγραφα, δημοσιεύσεις, πλούσιο σχολικό αρχειακό υλικό, ιστορικά στοιχεία, συνεντεύξεις με παλαιούς μαθητές, ένα πολύτιμο υλικό, που φωτίζει πτυχές της Γυμνασιακής ζωής κατά την προαναφερόμενη χρονική περίοδο.

Πιο συγκεκριμένα, ο επισκέπτης της εκδήλωσης θα έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει τις πρώτες προσπάθειες για τη σύσταση Γυμνασίων στην Αργολίδα κατά τις πρώτες δεκαετίες του προπερασμένου αιώνα, τις συνθήκες που επικρατούσαν στην εκπαίδευση τότε, τις αυστηρές παιδαγωγικές – αλλά και γενικότερες – κοινωνικές αντιλήψεις της εποχής, από το 1834 που ιδρύθηκε το πρώτο Γυμνάσιο της χώρας μας στο Ναύπλιο, έως και τη δεκαετία του 1970.

 

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

 

Προγράμματα μαθημάτων, ποινές μαθητών, εθνικές γιορτές (θεατρικά σκετς, εθνικοί χοροί), τις μαθητικές παρελάσεις, τις γυμναστικές επιδείξεις, τους διανομαρχιακούς αγώνες στίβου, τις σχολικές αθλητικές ομάδες, τις περιβόητες εκδρομές – με τις σκανδαλιές τους – στην περιοχή μας, αλλά και ανά την Ελλάδα. Επίσης την ασφυκτική εξωσχολική ζωή, τις νεανικές παρέες και τα τοπικά μουσικά νεανικά συγκροτήματα, τα Λευκώματα (τι εστί γυνή, τι εστί ανήρ, τι εστί Έρως). Ακόμη στιγμιότυπα από τη δράση των Προσκόπων, του Σώματος Ελληνίδων Οδηγών, τις Τεχνικές Σχολές, τα φροντιστήρια της εποχής.

 

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

 

Μέσα από το ντοκιμαντέρ αλλά και από την Φωτογραφική Έκθεση ξεπηδούν, ξυπνούν ξεχασμένες μνήμες των ανήσυχων νεανικών χρόνων της ανεμελιάς, έρχονται πίσω στο νου και συγκινούν, εικόνες παλιών φίλων και συμμαθητών με τους οποίους έχουν χωρίσει οι δρόμοι εδώ και αρκετά χρόνια, καθηγητές και καθηγήτριες της εποχής, οι σχολικές αίθουσες και οι αυλές, αγαπημένα πρόσωπα και χώροι που τείνουν να σβηστούν από τη μνήμη με το πέρασμα του χρόνου. Εικόνες μαθητών από τα χωριά της Αργολίδας που έρχονταν καθημερινά, η νοίκιαζαν ένα δωμάτιο στην πόλη για διαμονή και μελέτη – φορώντας το πηλίκιο με την κουκουβάγια – ή τις μαθήτριες με την μπλε ποδιά και το άσπρο γιακαδάκι, εικόνες νοσταλγικές, που στη σημερινή σκληρή μας εποχή, τις αποζητάμε σαν βάλσαμο.

 

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

 

Πέραν των άλλων, όλο αυτό το τεράστιο οπτικό υλικό – αλλά και άλλο που είναι αδημοσίευτο – αποτελεί σημαντική συμβολή στην τοπική Εκπαιδευτική ιστορία και μπορεί να αξιοποιηθεί από τοπικούς ερευνητές, από την τοπική Εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς και από οποιονδήποτε αγαπά και ενδιαφέρεται για το παρελθόν του τόπου μας.

 

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

«Τα καλύτερα μας χρόνια»

  

Σημειώνουμε, ότι για τη σημασία και τον ρόλο του αρχειακού υλικού θα μιλήσει στην εκδήλωση, ο Δημήτρης Γεωργόπουλος, Ιστορικός – Αρχειονόμος, από τα Αρχεία νομού Αργολίδας.

 

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Με τη ματιά στο χρόνο»

12 Ιουνίου, 2013 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

«Με τη ματιά στο χρόνο», Κωσταντοπούλειο Μέγαρο Άργους 

 

Το Σάββατο 15 Ιουνίου 2013 και ώρα 20:00, στο Κωσταντοπούλειο Μέγαρο Άργους, παρουσιάζεται το νέο βιβλίο του Κοινωνιολόγου Γεωργίου Η. Κόνδη με τίτλο «Με τη ματιά στο χρόνο».

Πρόκειται για μια διεισδυτική ματιά σε μια μεγάλη χρονική περίοδο που ξεκινά με την ευφορία της πολιτικής μεταβολής μετά την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 και τελειώνει με μια νέα εθνική καταστροφή σήμερα. Τι συνέβη σε μια χώρα και σε μια κοινωνία που ξεκίνησαν με μεγάλη αισιοδοξία και ενθουσιασμό σε μια πορεία οικονομικής και πολιτισμικής ανάπτυξης, για να φτάσουν στο ακριβώς αντίθετο από το προσδοκώμενο αποτέλεσμα;

Τέσσερις συμπολίτες μας θα αναλύσουν και θα παρουσιάσουν τάσεις και απαντήσεις που ξεπηδούν από τις σελίδες του βιβλίου, προσθέτοντας τις δικές τους πλούσιες εμπειρίες και απόψεις σ’ ένα διάλογο αναζήτησης νέου κοινωνικού νοήματος και οραματισμών. 

 

Με τη ματιά στο χρόνο

Με τη ματιά στο χρόνο

 

Ο Μπάμπης Αντωνιάδης, με μια εξαιρετική παρουσία στα ζητήματα τοπικής ανάπτυξης θα αναδείξει τη πολιτισμική διάσταση του διαλόγου και τη σημασία του για την αναζήτηση απαντήσεων στα καίρια ερωτήματα που θέτουν οι καιροί.

Ο Κώστας Δανούσης, με δεκάδες εξαιρετικές εκδόσεις στο ενεργητικό του, θα παρουσιάσει τα στοιχεία μιας κρίσης που δεν είναι κυρίως οικονομική αλλά πρωτίστως συμπεριφορών, τρόπου σκέψης και στάσεων ζωής.

Ο Δημήτρης Μπαλιάτσας, με σημαντική καθημερινή παρουσία στο δύσκολο χώρο των εκδόσεων, θα καταδείξει το ρόλο του δοκιμιακού λόγου στην ψηλάφηση των σημαντικών ζητημάτων που απασχολούν τον Πολίτη.

Ο φιλόλογος Βασίλης Τσιλιμίγκρας, με μια επίσης εξαιρετική κοινωνική παρουσία και πορεία, θα συντονίσει τις παρουσιάσεις και τη συζήτηση που θα ακολουθήσει.

Η έκδοση έγινε από τις εκδόσεις «Εκ Προοιμίου». Η παρουσίαση γίνεται με τη στήριξη της ΚΕΔΑΜ και τη φιλική συμμετοχή του ΙΕΚ Πελοποννήσου Μαγειρικής Τέχνης.

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις - Πολιτισμός | Με ετικέτα , , , , , , , , | Leave a Comment »

« Newer Posts - Older Posts »