Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Βιογραφίες’

Τρικούπη Αικατερίνη (1800-1871)

Posted in Πρὀσωπα, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , on 1 Σεπτεμβρίου, 2010| Leave a Comment »

Τρικούπη  Αικατερίνη (1800-1871)

 

Η Αικατερίνη Τρικούπη γύρω στα 1860.

Αδελφή του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, σύζυγος του Σπυρίδωνα Τρικούπη και μητέρα του Χαρίλαου και της Σοφίας Τρικούπη. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1800. Καταγόταν από τη μητέρα της από την ηγεμονική οικογένεια των Καρατζά και από τον πατέρα της από την οικογένεια των Μαυροκορδάτων. Η Αικατερίνη ήταν κόρη του εγγονού του πρώτου πρίγκιπα Μαυροκορδάτου. Ο πατέρας της Νικόλαος (1744-1818), ο παππούς του Χαρίλαου Τρικούπη, υπήρξε λόγιος και υψηλόβαθμος αξιωματούχος στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, ενώ η μητέρα της Σμαράγδα  ήταν κόρη του ηγεμόνα της Βλαχίας Νικολάου Καρατζά.

Όταν ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση η Αικατερίνη ζούσε στην Κωνσταντινούπολη με τη μητέρα της και τη μικρότερη αδελφή της. Κατά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγορίου είδε το σπίτι της να παραβιάζεται και τον αδελφό του πατέρα της ανασκολοπισμένο. Κατόρθωσε να γλυτώσει τη σύλληψη καταφεύγοντας στο σπίτι ενός Άγγλου ιερέα. Με τη βοήθεια του ιερέα αυτού, του αδελφού της Αλέξανδρου αλλά και του Σπυρίδωνα Τρικούπη, κατάφερε να διαφύγει από την Κωνσταντινούπολη,  μαζί με την μητέρα και την αδελφή της, και να φτάσει στο Ναύπλιο τον Οκτώβριο του 1825.

 

Πορτραίτο της Αικατερίνης Τρικούπη (12 Φεβρουαρίου 1861, Λονδίνο) αδελφής του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, σύζυγος του πρωθυπουργού και ιστορικού Σπυρίδωνα Τρικούπη και μητέρα του επίσης πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη και της Σοφίας Τρικούπη. Έργο του Γάλλου φωτογράφου Camille Silvy (1834-1910).

 

Τον Ιανουάριο του 1826 παντρεύεται στο Ναύπλιο τον Σπυρίδωνα Τρικούπη, γάμο συμφωνημένο από τον αδελφό της και τον Τρικούπη όσο εκείνη βρισκόταν ακόμη στην Πόλη. Θα αποκτήσουν έξι παιδιά, από τα οποία δύο θα πεθάνουν σε βρεφική ηλικία και δύο, η Αγλαΐα* και ο Όθων**, σε εφηβική. Θα επιζήσουν ο Χαρίλαος, μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, και η Σοφία.

Η Αικατερίνη, μεγαλοπρεπής στο παράστημα, έκτακτης μόρφωσης, προσηνής και ευχάριστη στους τρόπους, ήταν υπόδειγμα γυναίκας επιφανούς, μητέρας και συζύγου μοναδικής. Στις αυλές του Παρισιού και του Λονδίνου, όπου ο Σπυρίδων Τρικούπης ήταν πρεσβευτής, είχε καταλάβει λόγω των χαρισμάτων της εξαιρετική θέση. Πέθανε στην Αίγινα, όταν πνίγηκε ενώ κολυμπούσε στην παραλία μπροστά από το σπίτι τους, σε ηλικία 71 ετών, στις 15 Ιουλίου 1871.

Υποσημειώσεις

 

* Αγλαΐα Τρικούπη. Γεννημένη στο Άργος το 1830, μετά τον θάνατο δύο βρεφών, η Αγλαΐα ήταν η μεγαλύτερη κόρη της οικογένειας και διακρινόταν για την εξυπνάδα της. Ιδιαίτερα μελετηρή, αποτελούσε παράδειγμα όχι μόνο για τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας Τρικούπη, αλλά και για τα εξαδέλφια της, τα παιδιά των Μαυροκορδάτων. Θα πεθάνει σε ηλικία δώδεκα ετών, το καλοκαίρι του 1842, στο Λονδίνο, όπου ζούσε τότε η οικογένεια. Η Αγλαΐα θα ταφεί στην ελληνική πτέρυγα του νεκροταφείου του West Norwood, όπου σώζεται ο απέριττος τάφος της.

** Το αγγελτήριο του θανάτου του γιου τους Όθωνα, που πέθανε στην Αθήνα το 1844 μετά από σύντομη ασθένεια, σε ηλικία έντεκα ετών.

 Ο υπεραγάπητος ημών υιός Όθων Τρικούπης, ενδεκαετής την ηλικίαν, ετελεύτησε χθές περί την 11 ώραν της νυκτός μετά οκταήμερον οδυνηράν νόσον, αρπαχθείς προ ώρας παρά του αδυσωπήτου θανάτου από τον πατρικών και μητρικών αγκαλών, και αφήκεν εις τους γονείς λύπην απαρηγόρητον διά τα φυσικά αυτού προτερήματα. Οι κατατεθλιμμένοι γονείς, αναγγέλλοντας εις πάντας τους συγγενείς και φίλους και γνωρίμους την οδυνηράν ταύτην είδησιν, παρακαλούσιν αυτούς, να συνοδεύσωσι τον νεκρόν κηδευόμενον αύριον, πέμπτην του Νοεβρίου, την 10ην ώρα π.μ.

Σ. Τρικούπης

 

Πηγές

 

 

  • Παύλος Δρανδάκης, «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια», Τόμος 23ος, Εκδοτικός Οργανισμός «Ο Φοίνιξ», Αθήναι, χ.χ.
  • Λύντια Τρίχα, «Χαρίλαος Τρικούπης / Μια Βιογραφική Περιήγηση», Εκδόσεις Καπόν, Αθήνα, 2009.

Read Full Post »

Μαυρομιχάλης Ιωάννης (1804-1825)

Posted in Πρόσωπα & γεγονότα του΄21, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , on 26 Αυγούστου, 2010| Leave a Comment »

Μαυρομιχάλης  Ιωάννης (1804-1825)

 

Ιωάννης Μαυρομιχάλης. Μπεηζαδές της Μάνης και γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

Αγωνιστής του ’21 και γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Γεννήθηκε στη Μάνη το 1804 και πέθανε στην Κυπαρισσία το 1825. Στα δεκαεπτά του χρόνια αφοσιώθηκε στον εθνικό αγώνα. Μπήκε με τον πατέρα του στην Καλαμάτα και με τον αδελφό του Ηλία και το θείο του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη πολέμησε γενναία στη μάχη του Βαλτετσίου. Κατά την εισβολή του Δράμαλη, κλείσθηκε στην ακρόπολη του Άργους, αντιτάσσοντας απεγνωσμένη άμυνα κατά του εχθρού.

Μετά την απόβαση του  Ιμπραήμ πασά στην Πελοπόννησο, οι Αιγύπτιοι λεηλατούσαν τις επαρχίες της Μεσσηνίας και την Κορώνη, στις  9 Απριλίου 1825 παρατάχθηκαν μπροστά από το φρούριο του Νεοκάστρου. Ο Ιωάννης Μαυρομιχάλης έσπευσε να εισέλθει στο φρούριο με πολλούς άλλους. Περιφερόμενος στις 14 Απριλίου 1825 στις επάλξεις για να εμψυχώσει τους Έλληνες, τραυματίστηκε και πέθανε από αυτό το τραύμα αργότερα στην Κυπαρισσία.

Στην εφημερίδα «Ελληνικά Χρονικά», που εκδιδόταν στο Μεσολόγγι από την 1η Ιανουαρίου του 1824,  διαβάζουμε:  

Μεσολόγγιον 26 Μαρτίου 1825,

«Από γράμματα Ναυπλίου των 20 του τρέχοντος…. Εις τας 16 του τρέχοντος οι εχθροί επιχείρησαν να κάμουν έφοδον κατά του Νεοκάστρου, αλλ’ απέτυχον αποκρουσθέντες από τους εντός του φρουρίου γενναίως, και πολεμηθέντες ενταυτώ και από τους έξω
πολιορκούντας αυτούς Έλληνας, μεταξύ των οποίων ο περίφημος Ολύμπιος στρατηγός Καρατάσσος, και ο νεώτερος υιός του Πέτρου Μαυρομιχάλη ο καπετάν Γιάννης έδειξαν ηρωϊσμόν μέγαν πολεμήσαντες συστάδην· ο πρώτος περικυκλωθείς από τους εχθρούς με τους περί αυτόν αιφνηδίως, αντεστάθη ικανήν ώραν, και φονεύσας πολλούς εξήλθε τελοσπάντων από τας χείρας των αβλαβής, και θριαμβευτής· ο δεύτερος, άξιος αδελφός και συγγενής των ηρώων Ηλία, και Κυριακούλη, αφού ήλθε και αυτός εις χείρας σχεδόν με τους εχθρούς, πληγωθείς την δεξιάν χείρα ετραβίχθη ενδόξως από το πεδίον της μάχης…»

[Ελληνικά Χρονικά, φ. 25.]

«Σιμά των ειρημένων Ηλία, και Κυριακούλη, η οικογένεια του Μαυρομιχάλη επρόσφερε νεωστί και τρίτην άλλην πολύτιμον θυσίαν εις τον ιερόν της ελευθερίας βωμόν, τον νέωτατον Ιωάννην Μαυρομιχάλην η θυσία αύτη όχι μόνον διέλυσεν ως ιστόν αράχνης πάσαν αδίκως πρότερον αποδοθείσαν κατηγορίαν εις τον γηραιόν πατέρα, Πέτρον Μαυρομιχάλην, αλλ’ ηύξησαν έτι μάλλον την δόξαν και την υπόληψίν του· χωρίς να μικροψυχήση, ουδέ να δοθή όλως εις λύπην δια τον άωρον θάνατον του αγαπητού του υιού, ο γνήσιος ούτος Σπαρτιάτης εμπνευσμένος από βαθύτατον αίσθημα του πατριωτισμού επροσκάλεσεν ευθύς όλους τους συμπατριώτας του εις τα όπλα, και απεφάσισε μόνος του να τρέξη εις το πεδίον της μάχης δια να εκδικηθή το πολύτιμον αίμα αυτού του υιού του…»

[Ελληνικά Χρονικά, φ. 30, 10 Απριλίου 1825].

 

«Αδελφοί Έλληνες!

Ευχαρίστως έπιον και το πικρόν τούτο ποτήριον. Εθυσιάσθη ενδόξως μαχόμενος υπέρ πίστεως και υπέρ πατρίδος και έτερος φίλτατός μου υιός Ιωάννης Μαυρομιχάλης, όστις ετραυματίσθη κατά την εν Νεοκάστρω μάχην εις τας 14 του παρόντος ανδρείως πολεμών τον βάρβαρον εχθρόν, και μετά οκτώ ημέρας παρέδωκε το πνεύμα του εις τον θεόν.

Ούτος ο ένδοξος μάρτυς της φιλτάτης ελευθερίας, ήδη επαναπαύεται εις τους κόλπους του Αβραάμ και αγάλλεται αξιωθείς να επισφραγίση την δόξαν του με τοιούτον έντιμον θάνατον. Γαίαν έχοις ελαφράν, τέκνον γλυκύτατον των αθανάτων προπατόρων σου, άξιον και των μαχιμωτάτων αδερφού σου και θείου σου Ηλιού και Κυριακούλη εφάμιλλον! ο θάνατός σου ήδη βαλσαμόνει τας κινδυνώδεις πληγάς, όσας αι δειναί περιστάσεις ήνοιξαν εις την καρδίαν μου, επειδή με δίδει χρηστάς ελπίδας ότι της Σπαρτιατικής ευθαρσίας σου το παράδειγμα το αξιομίμητον θα ελευθέρωση το πατρώον έδαφος από την στυγεράν παρουσίαν των απάνθρωπων τυράννων˙ ναι αδερφοί Έλληνες! και φίλτατοί μου Σπαρτιάται! το γενναίον παράδειγμα του νεανίσκου τούτου μιμούμενοι δράμετε να εκδικηθήτε το αίμα του»

Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης. Εν Τριπολιτσά, 25 Μαρτ. 1825.

[Ελληνικά Χρονικά, φ. 32.]

  

Πηγές

  • Παύλος Δρανδάκης, «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια», Τόμος 16ος, Εκδοτικός Οργανισμός «Ο Φοίνιξ», Αθήναι, χ.χ.  
  • Δήμητρα Κουκίου – Μητροπούλου, «Adam Friedel / Προσωπογραφίες Αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης», Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, Αθήνα, 2007.

Read Full Post »

Πρoστατευμένο: Ίδμων ο Αργείος Μάντις. Νικ. Ι. Ζαγανιάρης, Συντάκτης ΚΕΕΕΣ Ακαδ. Αθηνών. “Πελοποννησιακά” (1985-1986) , τόμος 16. Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών.

Posted in Άρθρα - Μελέτες - Εισηγήσεις, Ψηφιακές Συλλογές, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , on 4 Αυγούστου, 2010|

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με Συνθηματικό. Για να το δείτε, παρακαλώ εισάγετε το Συνθηματικό παρακάτω.

Read Full Post »

Γούδας Βασίλης – Προσωπογραφία (1779 – 1845)

Posted in Πρόσωπα & γεγονότα του΄21, Προσωπογραφίες, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , on 1 Αυγούστου, 2010| 2 Σχόλια »

Προσωπογραφίες

Προσωπογραφία του Βασίλη Γούδα έργο του  Louis Duprè. Ο Βασίλης Γούδας ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 και υπασπιστής του Μάρκου Μπότσαρη. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1779 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1845, φέροντας το βαθμό του αντιστράτηγου.

 

Πορτραίτο του Βασίλη Γούδα, έργο του ζωγράφου Louis Dupré.

 

 

Τον Βασίλη Γούδα, γραμματέα και υπαρχηγό του Μάρκου Μπότσαρη,  ο Duprè γνώρισε το 1828, όταν ο αγωνιστής είχε μεταβεί στην Γενεύη για να αποθεραπεύσει τα τραύματά του.  Καθισμένος με τα γόνατα σταυρωμένα, κρατώντας τη μακριά πίπα, ο Γούδας εικονίζεται λίγο νεότερος από ό,τι είναι και χωρίς τα ίχνη της πρόσφατης δοκιμασίας του. Καπνίζει και σκέπτεται […] ο θεατής συγκρατεί ως ακραία και διαρκή εντύπωση τη σύνθεση της οξύτητας και του βάθους που έχουν τα μάτια του. Η προσωπογραφία είναι έργο των αρχών της τελευταίας περιόδου του καλλιτέχνη.

Μανώλης Βλάχος, “Louis Duprè, Ταξίδι στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη”, εκδόσεις Ολκός, Αθήνα, 1994.

Διαβάστε ακόμη:

Read Full Post »

Παπανδριανός Άγγελος

Posted in Μουσικοί – Σκηνοθέτες – Ηθοποιοί, tagged , , , , , , , on 31 Ιουλίου, 2010| 1 Comment »

Παπανδριανός Άγγελος

 

Γεννήθηκε το 1980. Κατάγεται από τον Ίναχο Άργους. Είναι πτυχιούχος του τμήματος «Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης» του Πανεπιστημίου Μακεδονία και  πτυχιούχος στα «Ανώτερα θεωρητικά της μουσικής: Αντίστιξη – Φυγή (Φούγκα) – Ενοργάνωση». Παίζει: Πιάνο, Αρμόνιο, Κιθάρα, Μπουζούκι, Ακορντεόν, Φυσαρμόνικα, Ηλεκτρικό Μπάσο.

Τα πἐντε πρώτα χρόνια της ζωής του, ζει με την οικογένεια του στο Μόναχο. Μόλις 3 ετών παίζει στο αρμόνιο μελωδίες από τραγούδια που ακούει. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ξεκινά σπουδές στη μουσική στο Δημοτικό Ωδείο Άργους. Παρακολουθεί μαθήματα Βυζαντινής μουσικής ακολουθώντας το δάσκαλό του κ. Αλέξανδρο Μπιτζή. Παράλληλα ασχολείται με την παραδοσιακή κουλτούρα, προσπαθώντας να διευρύνει τους μουσικούς του ορίζοντες.

Κατά την διάρκεια των μαθητικών & φοιτητικών χρόνων συμμετέχει ενεργά σε πολλές μουσικοκοινωνικές εκδηλώσεις. Υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία ως μουσικός & μέλος της Φιλαρμονικής. Εγκαθίσταται στην Αθήνα και εργάζεται ως καθηγητής μουσικής σε σχολεία της Αττικής.

Εργάζεται επαγγελματικά ως τραγουδιστής και μουσικός. Συνεργάζεται με το μουσικοσυνθέτη Γιάννη Σπανό σε συναυλίες και τραγουδά στη Σφεντόνα. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2007 στην εκδήλωση του 1ου ΕΠΑΛ-ΤΕΕ Άργους ¨Αφιέρωμα στο Γιάννη Σπανό¨, ερμηνεύει αγαπημένα τραγούδια με την Πένυ Ξενάκη. Σε εκδήλωση της Σ.Α.Ν. προς τιμή του συνθέτη Μίμη Πλέσσα, ερμηνεύει γνωστά έργα του. Στη μουσική σκηνή ΧΑΜΑΜ της Αθήνας, συνεργάζεται με τον συνθέτη Τάκη Σούκα. Έχει συνεργαστεί με αξιόλογους τραγουδοποιούς: Δόμνα Σαμίου, Μελίνα Κανά, Γιώτα Νέγκα, Μάριο Φραγκούλη, κ.ά. Το 2008 συμμετέχει στη συναυλία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών προς τιμή του συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου, τραγουδώντας με τους: Σοφία Παπάζογλου, Κώστα Μακεδόνα, Κούλη Θεοδώρου & το μουσικό σύνολο ¨Εν Φωναίς¨.

 

Read Full Post »

Σουλεϋμάν Πασάς – Octave-Joseph Anthelme de Sèves (Λυών 1788-Κάιρο 1860)

Posted in Προσωπογραφίες, tagged , , , , , , , , , , , , , , on 29 Ιουλίου, 2010| Leave a Comment »

Προσωπογραφίες: Σουλεϋμάν Πασάς – Octave–Joseph Anthelme de Sèves, Louis Duprè, 1836.

Octave–Joseph Anthelme de Sèves εξισλαμισμένος Γάλλος συνταγματάρχης, γνωστός στην ιστορία ως Σουλεϋμάν πασάς, στον οποίο ο  Μωχάμετ Άλη (1769-1849) είχε αναθέσει την αναδιοργάνωση του στρατού της Αιγύπτου (1816).

 

Προσωπογραφία του Σουλεϋμάν Πασά, έργο του Louis Duprè. Λιθογραφία, Παρίσι, 1836.

 

Ο Μωχάμετ Άλη, προκειμένου να αναδιοργανώσει τον αιγυπτιακό στρατό, στο πλαίσιο των μεγάλων μεταρρυθμιστικών του επιδιώξεων, ζήτησε τη συνδρομή της Γαλλίας, η οποία του δόθηκε πρόθυμα. Το έργο αυτό ανέλαβε ο   Octave de Sèves, Γάλλος αξιωματικός, ο οποίος αναδιοργάνωσε και εκπαίδευσε τον στρατό σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, τόσο καλά ώστε να διεξαγάγει με επιτυχία τις εκστρατείες του Αντιβασιλέα στις γειτονικές χώρες. Ο ίδιος εγκλιματίσθηκε άνετα στη νέα πατρίδα του, ασπάσθηκε το μωαμεθανισμό, μετονομάσθηκε σε  Σουλεϋμάν και έλαβε τον τίτλο του Πασά. Οργάνωσε τις εκστρατείες του  Ιμπραήμ, γιου του Μωχάμετ Άλη,  στο Σουδάν, στην Ελλάδα, τη Συρία και αλλού.

Μανώλης Βλάχος, “Louis Duprè, Ταξίδι στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη”, εκδόσεις Ολκός, Αθήνα, 1994.

 

Διαβάστε ακόμη:

Read Full Post »

Μωχάμετ Άλη – Muhammad Ali of Egypt (Καβάλα 1769 – Αλεξάνδρεια 1849)

Posted in Προσωπογραφίες, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , on 27 Ιουλίου, 2010| Leave a Comment »

Προσωπογραφίες 

Μωχάμετ Άλη – Muhammad Ali of Egypt (Καβάλα 1769 – Αλεξάνδρεια 1849)

 

Louis Duprè. Προσωπογραφία του Μωχάμετ Άλη, Αντιβασιλέα της Αιγύπτου. Λιθογραφία, Παρίσι, περίπου 1836.

 

Ο Μωχάμετ Άλη γεννήθηκε στην Καβάλα το 1769, τον ίδιο χρόνο με τον Ναπολέοντα. Αργότερα όταν έγινε αντιβασιλιάς της Αιγύπτου, έλεγε με υπερηφάνεια ότι κατάγεται απ’την ίδια πατρίδα με τον Αλέξανδρο κι ότι ήρθε στον κόσμο τον ίδιο χρόνο με τον Ναπολέοντα.

Όταν έγινε πασάς, παρέλαβε ένα κράτος κατεστραμμένο και το έκανε ισχυρό και σύγχρονο. Έκανε μεγάλα έργα και άνοιξε τις πύλες της χώρας του στους Ευρωπαίους.

 

Οι ξένοι νεοφερμένοι ήταν κυρίως Γάλλοι και Έλληνες. Οι Γάλλοι ήρθαν για να διδάξουν ιατρική κι άλλες επιστήμες, να διοργανώσουν το στρατό και τη διοίκηση και να εξευρωπαΐσουν τη χώρα, αλλά οι βασικοί συνεργάτες του Μωχάμετ Άλη ήταν Έλληνες […]

 

Πορτραίτο του Μωχάμετ Άλη, έργο του Auguste Couder, 1840.

Πορτραίτο του Μωχάμετ Άλη, έργο του Auguste Couder, 1840.

Read Full Post »

Σούτσος Μιχαήλ – Η προσωπογραφία του φαναριώτη ηγεμόνα Μιχαήλ Σούτσου, έργο του Louis Duprè.

Posted in Προσωπογραφίες, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , on 26 Ιουλίου, 2010| Leave a Comment »

Μιχαήλ Σούτσος – Βόδας (Κωνσταντινούπολη 1784 –  Αθήνα 1864)  μέγας διερμηνέας της Υψηλής Πύλης & ηγεμόνας της Μολδαβίας.

 

Προσωπογραφία του φαναριώτη ηγεμόνα Μιχαήλ Σούτσου, έργο του Louis Duprè.

 

Η προσωπογραφία του φαναριώτη ηγεμόνα Μιχαήλ Σούτσου, έργο του  Louis Duprè.

 Ο Ζωγράφος είχε την ευκαιρία να συναναστραφεί τον Μιχαήλ Σούτσο για μεγάλο χρονικό διάστημα, τόσο κατά την παραμονή του στο Βουκουρέστι, όσο και αργότερα στο Παρίσι όπου είχε εγκατασταθεί, μετά τον διωγμό του από την Πύλη ως ενεργό μέλος της Ελληνικής Επανάστασης.

Το 1819, έτος της ανόδου του στο θρόνο της Μολδαβίας, είναι νέος άνδρας τριανταπέντε χρόνων. Τον  Duprè γοητεύσαν το ήθος του ανθρώπου, η αρχοντιά του ηγεμόνα και ο πατριωτισμός του Έλληνα. Όσα αναφέρονται στο οδοιπορικό αλλά και η εντύπωση από το πορτραίτο (1820) είναι ακριβή αντίστοιχα των κρίσεων που έκαναν οι σύγχρονοί  του για αυτόν. Τον  Μιχαήλ Σούτσο διέκριναν ύψος, αγνότητα, κάλλος και ευγένεια ψυχής.

Ο Αλέξανδρος Λυκούργος* γράφει: «Μειλίχιος τους τρόπους και ευπροσήγορος, σεμνός άνευ τύφου, άπλαστος και ανεπιτήδευτος, αλλά και ούτω μεγαλοπρεπής άνευ κόμπου, εμπνέων χωρίς ποτέ να επιζητήσει τον σεβασμόν… Ο διασώζων δε και εν τω βαθεί ήδη γήρατι την ευγένειαν των χαρακτήρων και ίχνη ανεξίτηλα της νεανικής αυτού καλλονής».

Βιβλιογραφία:

* Αλέξανδρος Λυκούργος, «Λόγος επιτάφιος εις το μνημόσυνον του αοιδίμου Μιχαήλ Σούτσου», σ. 79, Αθήναι 1864.

Μανώλης Βλάχος, “Louis Duprè, Ταξίδι στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη”, εκδόσεις Ολκός, Αθήνα, 1994.

Dupré Louis, Voyage a Athenes et a Constantinople, ou collection des portraits, de vues et costumes grecs et ottomans. Paris: Dondey- Dupré, 1825

Διαβάστε ακόμη:

Dupre Louis, (1789-1837) 

Read Full Post »

Μαυρομιχάλης Δημήτρης (1809 – 1879) – Dupré Louis

Posted in Πρὀσωπα, Προσωπογραφίες, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , on 22 Ιουλίου, 2010| 2 Σχόλια »

  Προσωπογραφίες: Μαυρομιχάλης Δημήτρης (1809 – 1879) – Dupré Louis   

 Ο Δημήτριος γεννήθηκε το 1809 στη Μάνη και απεβίωσε στην Αθήνα το 1879.   Ήταν πολιτικός και στρατιωτικός.  Έζησε για πολλά χρόνια στο Παρίσι και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, όπου έφτασε μέχρι τον βαθμό του υποστρατήγου. Πήρε μέρος ενεργό στην αντιοθωνική επανάσταση του Οκτωβρίου του 1862 και στη μεταβατική περίοδο της προσωρινής κυβέρνησης Δημητρίου Βούλγαρη, Κωνσταντίνου Κανάρη και Μπενιζέλου Ρούφου, ανέλαβε το υπουργείο των Στρατιωτικών.  

 

Προσωπογραφία του Δημήτρη Μαυρομιχάλη - Dupré Louis

Η προσωπογραφία του Δημήτρη Μαυρομιχάλη φιλοτεχνήθηκε πιθανώς, κατά το διάστημα 1828-1831, εποχή που ο νεότερος γιος του Πετρόπμεη σπούδαζε στο Παρίσι ως υπότροφος του Καποδίστρια.  

 Η επιλογή του Dupré οφείλεται στο ηρωικό παρελθόν των Μαυρομιχαλαίων αλλά και στη φυσική ομορφιά του νεαρού Μανιάτη, κοινό χαρακτηριστικό των ανδρών της οικογένειας. Ο Εϋνάρδος που πληροφορεί τον Κυβερνήτη για ό,τι αφορά τους υποτρόφους, του γράφει για αυτόν: «Είναι γλυκύς τον χαρακτήρα και συμπεριφέρεται καλώς». Έχει όμως επιφυλάξεις για την πρόοδο των σπουδών του και δυσανασχετεί για τα χρέη που έχει δημιουργήσει. 

 (Μανώλης Βλάχος, “Louis Duprè, Ταξίδι στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη”, εκδόσεις Ολκός, Αθήνα, 1994.) 

 

Διαβάστε ακόμη:   

  

Read Full Post »

«Ιωάννης και Θεοδόσιος Ζυγομαλάς», Σ. Περεντίδης – Γ. Στείρης, Εκδόσεις «Δαίδαλος», Αθήνα, 2009.

Posted in Βιβλία - Αργολίδα, tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , on 21 Ιουλίου, 2010| Leave a Comment »

«Ιωάννης και Θεοδόσιος Ζυγομαλάς», Σ. Περεντίδης – Γ. Στείρης, Εκδόσεις «Δαίδαλος», Αθήνα, 2009.    

 

 

  

Σ. Περεντίδης – Γ. Στείρης (Επιμέλεια), «Ιωάννης και Θεοδόσιος Ζυγομαλάς», Εκδόσεις «Δαίδαλος», Αθήνα, 2009.    

Κεντρικές μορφές στο Βυζάντιο μετά το Βυζάντιο, ο Ιωάννης Ζυγομαλάς (1498-1584) και ο υιός και ομότεχνός του Θεοδόσιος (1544-1607) διέγραψαν μια πνευματική πορεία που άφησε πολλά και πλούσια ίχνη και τεκμήρια. Υπηρέτησαν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως σε θέσεις κλειδιά. Εκεί δίδαξαν την αρχαία ελληνική, ενώ αντέγραφαν και διακινούσαν χειρόγραφα με έργα αρχαίων και βυζαντινών συγγραφέων. Είναι γνωστή η αλληλογραφία τους με ευρωπαίους λογίους και περιηγητές. Χάρις σε αυτήν γνώρισε η ουμανιστική Δύση τους Ρωμιούς του 16ου αιώνα, όσο και την τότε ομιλούμενη γλώσσα τους, ως συνέχεια του ελληνισμού της κλασσικής εποχής και του Βυζαντινού κόσμου.

Ο γερμανός φιλόλογος Μαρτίνος Κρούσιος, ο πρώτος Φιλέλλην, ο πρώτος που υποστήριξε την συνέχεια των Ρωμιών της εποχής του με τους αρχαίους Έλληνες, απέκτησε από τους Ζυγομαλάδες τα στοιχεία που τεκμηρίωναν αυτήν την θέση. Οι ιστορικές πληροφορίες που μας σώζονται γι’ αυτούς ενδιαφέρουν πολλές ειδικότητες των επιστημών του Ανθρώπου: Θεολογία και Φιλοσοφία, Κοινωνική Ιστορία, Ιστορία του Δικαίου και των Θεσμών, Φιλολογία και Γλωσσολογία, Παλαιογραφία και Κωδικολογία, Επιστολογραφία. 

Έτσι, τον Ιούνιο του 2006, συγκλήθηκε ένα διεθνές συμπόσιο στο Άργος, την αρχική κοιτίδα της οικογένειας Ζυγομαλά. Συνδιοργανωτές ήσαν το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Άργους. Από τις εργασίες του συμποσίου προέκυψε και ο παρών συλλογικός τόμος. 

Συγγραφείς: Hans Eideneier, Ernst Gamillscheg, Christian Gastgeber, Andreas Rhoby, Dora E. Solti, Δ. Γ. Αποστολόπουλος, Αθανάσιος Ε. Καραθανάσης, Βα­σίλης Κατσαρός, π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Μάχη Παΐζη-Αποστολοπούλου, Σταύρος Περεντίδης, Κωνσταντίνος Γ. Πιτσάκης, Γεώργιος Στείρης, Νότης Του­φεξής και Ανδρόνικος Φάλαγγας.

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »